Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ανησυχία στις ΗΠΑ για επιχειρήσεις κινεζικής κατασκοπείας σε Κούβα και ακαδημιακή κοινότητα

Η Κίνα έχει επενδύσει 8 δισεκατομμύρια δολάρια σε έργα υποδομών στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των τηλεπικοινωνιακών δικτύων που κατασκευάστηκαν από την Huawei και την Zhongxing Telecommunication Equipment Corporation, εταιρείες οι οποίες έχουν υποστεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ λόγω ανησυχιών για επιτήρηση. Αποκάλυψη κινεζικής ακαδημαϊκής κατασκοπείας στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ

Δημοσιεύτηκε στις

Ανησυχία για την ολοένα και περισσότερη παρουσία της Κίνας στην Κούβα εκφράζουν Ρεπουμπλικανοί βουλευτές.

Σε νέα έκθεση αναλύονται πληροφορίες από ανοιχτές πηγές (OSINT) που δημοσίευσε το FoxNews υποστηρίζει την ύπαρξη συστοιχίας κεραίων (CDAA) στη Μπεχουκάλ κοντά στην Αβάνα, η οποία θα μπορούσε να εντοπίσει ραδιοσήματα από απόσταση τριών με οχτώ χιλιάδων μιλίων, κάτι που σημαίνει, ότι στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ ή ακόμα και η Ουάσινγκτον θα μπορούσαν να τεθούν υπό παρακολούθηση.

«Η δηλητηριώδης συμμαχία του Κουμμουνιστικού Κόμματος της Κίνας με την Κούβα έχει θέσει σημαντικές απειλές για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες», δήλωσε ο πρόεδρος των μυστικών υπηρεσιών της Βουλής των Αντιπροσώπων, Ρικ Κρόφορντ, Ρεπουμπλικάνος από το Αρκάνσας, σε αποκλειστική δήλωσή του στο Fox News Digital.

«Η φερόμενη εμπλοκή τους σε κόμβους πληροφοριών σημάτων στην Κούβα αποτελεί μια εξωτερική, απροκάλυπτη αντιφατική συμπεριφορά εναντίον των ΗΠΑ. Οι ενέργειες του ΚΚΚ γίνονται ολοένα και πιο τολμηρές και ως εκ τούτου επιζήμιες για την ασφάλεια του Δυτικού Ημισφαιρίου».

Ο πρόεδρος κάλεσε τις ΗΠΑ και τους εταίρους τους να εργαστούν για να ματαιώσουν την επιρροή του ΚΚΚ στο Δυτικό Ημισφαίριο.

Οι συντάκτες της έκθεσης στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), την οποία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω, δήλωσαν ότι οι εργασίες για το CDAA βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά οι δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι «είναι ήδη εύκολα αναγνωρίσιμο ως CDAA από το κυκλικό του σχήμα».

Μια ομάδα ηγετών της Βουλής ζήτησε ενημέρωση από την υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ σχετικά με το θέμα την προηγούμενη Τρίτη 6 Μαΐου 2025.

«Η Λαϊκή Δημοκρατία Κίνας τοποθετείται έτσι ώστε να διαβρώνει συστηματικά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα των ΗΠΑ χωρίς ποτέ να ρίξει ούτε μια σφαίρα», αναφέρει επιστολή που συνέταξαν ο Πρόεδρος της Εσωτερικής Ασφάλειας Μαρκ Γκριν, Ρεπουμπλικάνος από το Τενεσί, ο Πρόεδρος της Επιτροπής για την Κίνα Τζον Μούλενααρ, Ρεπουμπλικάνος από το Μίσιγκαν, ο Πρόεδρος της Υποεπιτροπής Μεταφορών και Ναυτιλιακής Ασφάλειας Κάρλος Χιμένες, Ρεπουμπλικάνος από τη Φλόριντα, και η Βουλευτής Σέρι Μπιγκς, Ρεπουμπλικάνος από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

«Η γεωγραφική εγγύτητα των ύποπτων εγκαταστάσεων που συνδέονται με τη ΛΔΚ στην Κούβα με ευαίσθητες αμερικανικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ναυτικού Σταθμού Γκουαντάναμο στον Κόλπο, του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι, της Ναυτικής Βάσης Υποβρυχίων Kings Bay και του Διαστημικού Σταθμού Ακρωτηρίου Κανάβεραλ, μπορεί να επιτρέψει στη ΛΔΚ να παρακολουθεί τις αμερικανικές δυνατότητες ανίχνευσης και απόκρισης, να χαρτογραφεί ηλεκτρονικά προφίλ των αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων και να προετοιμάζει το ηλεκτρομαγνητικό περιβάλλον για πιθανή μελλοντική εκμετάλλευση», έγραψαν οι νομοθέτες.

Πλατφόρμα από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου η Κούβα

Οι ΗΠΑ έχουν παρελθόν στις σχέσεις του με την Κούβα, την οποία κατηγορούν, ότι στο παρελθόν επέτρεψε στους αντιπάλους τους να χρησιμοποιούν το έδαφός της για να παρακολουθούν τις επικοινωνίες. Η κρίση των πυραύλων στον κόλπο των Χοίρων, το 1962, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση λειτουργούσε μια εγκατάσταση επιτήρησης στο Συγκρότημα Πληροφοριών Σημάτων της Λούρδης (SIGINT) κοντά στην Αβάνα. Αυτή η τοποθεσία παρακολουθούσε αμερικανικούς δορυφόρους και αναχαίτιζε ευαίσθητες στρατιωτικές και εμπορικές τηλεπικοινωνίες. Μετά τη Ρωσία, η Κίνα παρενέβη – επενδύοντας 8 δισεκατομμύρια δολάρια σε έργα υποδομών στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των τηλεπικοινωνιακών δικτύων που κατασκευάστηκαν από την Huawei και την Zhongxing Telecommunication Equipment Corporation, εταιρείες οι οποίες έχουν υποστεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ λόγω ανησυχιών για επιτήρηση.

«Εάν αφεθούν ανεξέλεγκτες, οι δραστηριότητες της ΛΔΚ στην Κούβα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια προκεχωρημένη επιχειρησιακή βάση για ηλεκτρονικό πόλεμο, να επιτρέψουν τη συλλογή πληροφοριών και να επηρεάσουν επιχειρήσεις που υπονομεύουν άμεσα τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ», συμπληρώνουν στην έκθεση οι νομοθέτες.

Η Κούβα προσφέρει στο Πεκίνο μια πλατφόρμα για να «παρακολουθεί τις κινήσεις του στρατού των ΗΠΑ, να διαταράσσει κρίσιμες επικοινωνίες σε περίπτωση κρίσης και να διαμορφώνει την πολιτική δυναμική σε όλη την περιοχή προς όφελός του».

Η Κίνα έχει αρνηθεί ότι έχει οποιουσδήποτε δεσμούς με υποδομές επιτήρησης στην Κούβα και τίποτα στον μη διαβαθμισμένο χώρο δεν δείχνει αδιαμφισβήτητους δεσμούς με την Κίνα. Ωστόσο, Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό για την πρόσβαση της Κίνας σε εγκαταστάσεις κατασκοπείας στο νησί.

Μια προηγούμενη έκθεση του CSIS προσδιόρισε, ότι τέσσερις τοποθεσίες SIGINT, ότι «πολύ πιθανόν» να υποστηρίζουν επιχειρήσεις επιτήρησης του ΚΚΚ στις ΗΠΑ.

«Αυτές οι τοποθεσίες έχουν υποστεί αισθητές αναβαθμίσεις τα τελευταία χρόνια, ακόμη και όταν η Κούβα αντιμετωπίζει ολοένα και πιο δυσοίωνες οικονομικές προοπτικές που την έχουν φέρει πιο κοντά στην Κίνα», ανέφεραν οι συντάκτες της έκθεσης.

Η σιωπηλή διείσδυση του ΚΚΚ στην αμερικανική ακαδημαϊκή κοινότητα

Οι ΗΠΑ δεν ανησυχούν για κινεζική κατασκοπεία μόνο μέσω της χρήσης ραδιοσυχνοτήτων, αλλά και εντός του εκπαιδευστικού τους συστήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Μέσα από περισσότερες από δώδεκα συνεντεύξεις με καθηγητές, φοιτητές και ειδικούς στις μυστικές υπηρεσίες — οι περισσότεροι από τους οποίους επέμειναν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους — η Stanford Review αποκάλυψε εκτεταμένη ανησυχία για την κινεζική κατασκοπεία στην πανεπιστημιούπολη.

Η έρευνα επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο το ΚΚΚ αξιοποιεί την ακαδημαϊκή συνεργασία για να προωθήσει τα γεωπολιτικά του συμφέροντα και να επηρεάσει την αμερικανική πολιτική και κοινωνία, χρησομοποιώντας την εκπαίδευση και την έρευνα ως μέσα για την επίτευξη των στόχων του. Αναφέρεται στη δημιουργία και τη χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων και συνεργασιών με αμερικανικά πανεπιστήμια, τα οποία συχνά χρησιμεύουν ως πλατφόρμες για τη συλλογή πληροφοριών και την προώθηση της κινεζικής ιδεολογίας. Το Στάνφορντ, λόγω της φήμης και της επιρροής του, αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους αυτής της στρατηγικής.

Αποκάλυψη κινεζικής ακαδημαϊκής κατασκοπείας στο Στάνφορντ

Όπως αναφέρεται στην έρευνα της Stanford Review, σύμφωνα με το σχέδιο «Made in China 2025» , η Κίνα στοχεύει να εκθρονίσει τις ΗΠΑ από την κυρίαρχη δύναμη στις τεχνολογίες αιχμής. Ένα τέτοιο σχέδιο απαιτεί σημαντικές μεταφορές τεχνολογίας από τα ερευνητικά ιδρύματα της Αμερικής. Δεδομένης της κυριαρχίας του στην Τεχνητή Νοημοσύνη, το Στάνφορντ είναι ο ακαδημαϊκός νούμερο ένα στόχος .

Μιλώντας σε μια εκδήλωση ονόματι China Town Hall, ο πρώην Διευθυντής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ για την Κίνα, Μάθιου Τέρπιν, χαρακτήρισε την απειλή της κινεζικής κατασκοπείας στο Στάνφορντ: «Το κινεζικό κράτος δίνει κίνητρα στους φοιτητές να παραβιάζουν τις συγκρούσεις δεσμεύσεων και συμφερόντων, διασφαλίζοντας ότι θα φέρουν πίσω τεχνολογία που διαφορετικά θα περιορίζεται από τους ελέγχους εξαγωγών», ανέφερε.

Ο πρώην διευθυντής του FBI, Κρίστοφερ Ρέι, χαρακτήρισε αυτήν την κλοπή ακαδημαϊκής έρευνας ως «μία από τις μεγαλύτερες μεταφορές πλούτου στην ανθρώπινη ιστορία».

Crowdsourcing, η στρατηγική συλλογής πληροφοριών του ΚΚΚ

Σύμφωνα με ειδικούς του Στάνφορντ σχετικά με τις κινεζικές προσπάθειες συλλογής πληροφοριών, οι οποίοι επιθυμούσαν να παραμείνουν ανώνυμοι, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) έχει εφαρμόσει μια «προσέγγιση crowdsourcing» (πηγές από το πλήθος) για τη συλλογή πληροφοριών στο Στάνφορντ. Με την ονομασία «μη παραδοσιακή συλλογή», ​​το Κινεζικό Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (MSS) χρησιμοποιεί πολίτες που δεν συνδέονται με την κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών για την απόκτηση και αναφορά ευαίσθητων πληροφοριών. Ο στόχος των μη παραδοσιακών συλλεκτών δεν είναι απαραίτητα να κλέψουν απόρρητα έγγραφα, αλλά μάλλον να εξαγάγουν αθόρυβα την τεχνογνωσία πίσω από την αμερικανική καινοτομία.

Αυτό περιλαμβάνει συμπεράσματα από ερευνητικά έργα του Στάνφορντ, μεθοδολογίες, λογισμικό, εργαστηριακές ροές εργασίας, συνεργατικές δομές, ακόμη και κανάλια επικοινωνίας. Το διδακτικό προσωπικό του Στάνφορντ, μιλώντας ανώνυμα, δήλωσε ότι αυτή η μη παραδοσιακή συλλογή ευαίσθητης τεχνολογίας εφαρμόζεται εκτενώς στο Στάνφορντ, ιδιαίτερα στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τη ρομποτική.

Ένας ειδικός σε θέματα Κίνας, εξοικειωμένος με το Στάνφορντ, ο οποίος επιθύμησε να παραμείνει ανώνυμος, επιβεβαίωσε ότι από τους περίπου 1.129 Κινέζους διεθνείς φοιτητές στην πανεπιστημιούπολη, ένας επιλεγμένος αριθμός αναφέρει ενεργά στο Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ). Ο Εθνικός Νόμος περί Πληροφοριών της Κίνας του 2017 ορίζει ότι όλοι οι Κινέζοι πολίτες υποστηρίζουν και συνεργάζονται με το έργο των κρατικών υπηρεσιών πληροφοριών, ανεξάρτητα από την τοποθεσία.

Το Άρθρο 7 αυτού του νόμου επιβάλλει τη συμμόρφωση: «Κάθε οργανισμός ή πολίτης οφείλει να υποστηρίζει, να βοηθά και να συνεργάζεται με το έργο των κρατικών υπηρεσιών πληροφοριών σύμφωνα με τον νόμο και να μην γνωστοποιούνται στο κοινό τα μυστικά του εθνικού έργου πληροφοριών». Αυτοί οι νόμοι δεν αφήνουν στους Κινέζους φοιτητές άλλη επιλογή από το να αποδεχτούν τις απαιτήσεις του ΚΚΚ. Οι φοιτητές που ασχολούνται με ευαίσθητη επιστημονική έρευνα, ειδικά σε τομείς όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και η ρομποτική, είναι αυτοί που στοχοποιούνται συχνότερα.

Ένας Κινέζος υπήκοος στο Στάνφορντ μίλησε για αυτό ακριβώς το θέμα υπό όρους ανωνυμίας: «Πολλοί Κινέζοι [υπήκοοι] έχουν χειριστές. Αυτοί [το ΚΚΚ] θέλουν να γνωρίζουν όλα όσα συμβαίνουν στο Στάνφορντ. Αυτό είναι κάτι πολύ φυσιολογικό. Απλώς μεταδίδουν τις πληροφορίες που έχουν.»

Ένας άλλος φοιτητής του Στάνφορντ μοιράστηκε ένα περιστατικό που αφορούσε την συνάντηση του καθηγητή του με ύποπτο για κινεζική κατασκοπεία. Σύμφωνα με τον φοιτητή, ο καθηγητής αφηγήθηκε ότι χρειάστηκε να προγραμματίσει μια συνάντηση με έναν Κινέζο φοιτητή. Όταν ο φοιτητής αρνήθηκε, επικαλούμενος έναν μυστηριώδη λόγο, ο καθηγητής ρώτησε γιατί. Ο φοιτητής απάντησε: «Ξέρεις γιατί». Ο καθηγητής συνέχισε να ρωτάει, μόνο και μόνο για να λάβει την αινιγματική απάντηση: «Δεν μπορώ να σας το πω αυτό». Τελικά, ο καθηγητής αποκάλυψε ότι ο φοιτητής παραδέχτηκε ότι συνάντησε έναν χειριστή του ΚΚΚ.

Αυτό το ζήτημα συζητείται στο Στάνφορντ από το 2019, όπως επισημάνθηκε από ένα άρθρο της Stanford Daily που περιείχε συνεντεύξεις με ανώνυμους Κινέζους υπηκόους. Ένας Κινέζος φοιτητής σχολίασε: «Το αν υπάρχει παρακολούθηση από ομοτίμους στο Στάνφορντ είναι αμφισβητήσιμο. Η πιθανότητα είναι αυτή που κρατά τους ανθρώπους επιφυλακτικούς σχετικά με αυτά που λένε. Αν υπάρχει, δεν θα εκπλαγώ».

Ένας ειδικός σε θέματα Κίνας στο Στάνφορντ εξήγησε περαιτέρω ότι οι Κινέζοι φοιτητές συμμορφώνονται με τα αιτήματα πληροφοριών με έναν από τους τρεις τρόπους. Κάποιοι αντιστέκονται παρέχοντας μόνο το ελάχιστο ευαίσθητο ερευνητικό περιεχόμενο. Άλλοι συμμορφώνονται από την επιθυμία να διατηρήσουν τα κεφάλαια υποτροφιών του ΚΚΚ. Τέλος, κάποιοι συνεργάζονται πλήρως και ενεργούν ευκαιριακά για να μεγιστοποιήσουν τα δεδομένα που συλλέγουν.

Κρατικός έλεγχος μέσω υποτροφιών και επιτήρησης

Το Συμβούλιο Κινεζικών Υποτροφιών (CSC), το οποίο χρηματοδοτεί περίπου το 15% των Κινέζων φοιτητών σε αμερικανικά πανεπιστήμια, θεωρείται ως ο κύριος τρόπος συλλογής πληροφοριών. Κινέζοι εμπειρογνώμονες, μιλώντας ανώνυμα, επιβεβαίωσαν ότι απαιτεί από τους φοιτητές να υποβάλλουν τακτικά «Εκθέσεις Κατάστασης» στις κινεζικές διπλωματικές αποστολές σχετικά με την έρευνά τους. Αυτοί οι εμπειρογνώμονες επιβεβαίωσαν επίσης ότι το ΚΚΚ χρησιμοποιεί αυτές τις εκθέσεις για τον εντοπισμό και την απόκτηση ευαίσθητων τεχνολογικών πληροφοριών.

Μια πρώην φοιτήτρια του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, η Alyssa Fong, ισχυρίστηκε ότι οι αποδέκτες του CSC παρακολουθούνταν από «Κινέζους χειριστές» που τους απαιτούσαν να αναφέρουν διαφωνίες σε εκδηλώσεις που κάλυπταν ευαίσθητα θέματα. Ένα ανώνυμο μέλος ΔΕΠ του Στάνφορντ πρόσθεσε: «Αν οι Κινέζοι φοιτητές έχουν χειριστές στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι έχουν και αυτοί χειριστές στο Στάνφορντ». Ο καθηγητής του Στάνφορντ, Larry Diamond, προχώρησε περαιτέρω, αναφέροντας ανώνυμα παραδείγματα επιτήρησης από ομοτίμους όπου οι φοιτητές «λένε πράγματα ευνοϊκά για τον Δαλάι Λάμα ή επικρίνουν τη στάση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας σε κάτι ή καταδικάζουν τον αυταρχισμό στην Κίνα» και τους λένε ότι η οικογένειά τους θα μπορούσε να μπλέξει σε μπελάδες.

Ένας φοιτητής του Στάνφορντ που διεξάγει έρευνα στην Κίνα μετέδωσε μια συζήτηση με ένα μέλος του ΚΚΚ που σπούδασε στο Στάνφορντ. Αυτός ο πρώην φοιτητής αποκάλυψε ότι το Συμβούλιο Κινεζικών Υποτροφιών (CSC) κατευθύνει τις ερευνητικές προτεραιότητες των φοιτητών ώστε να ευθυγραμμίζονται με τις κρατικά χρηματοδοτούμενες ερευνητικές δραστηριότητες στο Στάνφορντ. Μια έκθεση του 2020 από το Κέντρο Ασφάλειας και Αναδυόμενης Τεχνολογίας (CSET) του Τζόρτζταουν το επιβεβαιώνει αυτό. Έχοντας πρόσβαση σε μεταφρασμένες συμφωνίες CSC, το CSET διαπίστωσε ότι οι φοιτητές πρέπει να τηρούν τους στόχους που ορίζονται από το κράτος κατά την υποβολή αίτησης για ερευνητικές θέσεις.

Το μέλος του ΚΚΚ, που σπούδασε στο Στάνφορντ, δήλωσε επίσης ότι οι φοιτητές επιλέγονται για επιχορηγήσεις του CSC βάσει κριτηρίων πίστης στο κόμμα. Το Radio Free Asia επιβεβαιώνει αυτόν τον ισχυρισμό, αναφέροντας ότι οι Κινέζοι φοιτητές που χρηματοδοτούνται από το CSC ήταν υποχρεωμένοι να υπογράψουν δεσμεύσεις πίστης στο Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ), με τους εγγυητές (συχνά μέλη της οικογένειας) να αντιμετωπίζουν οικονομικές κυρώσεις εάν οι φοιτητές παραβίαζαν αυτές τις δεσμεύσεις.

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη με την Review , ο Μάθιου Τέρπιν επανέλαβε τους ισχυρισμούς του μέλους του ΚΚΚ: «Η κινεζική κυβέρνηση αφιερώνει πολύ χρόνο στη συλλογή δεδομένων για τους φοιτητές του εξωτερικού. Έχει αρκετά καλή κατανόηση του ποιος κάνει τι και αν κάποιος εργάζεται σε έναν τομέα ενδιαφέροντος [τεχνολογία αιχμής]. Εάν οι φοιτητές έχουν πρόσβαση σε πράγματα στα οποία η κυβέρνηση θα ήθελε να έχει πρόσβαση, είναι σχετικά εύκολο να επικοινωνήσουν με ένα άτομο. Χρησιμοποιούν καρότα και μαστίγιο. Εάν παραδώσετε πληροφορίες, μπορεί να λάβετε μια ανταμοιβή. Εάν δεν το κάνετε, υπάρχει τιμωρία.»

Κινέζοι υπήκοοι με μέλη της οικογένειάς τους στην Κίνα εξαναγκάζονται να μοιράζονται ευαίσθητες πληροφορίες με τις πιο οδυνηρές τιμωρίες για τις οικογένειές τους εάν αρνηθούν να το κάνουν. «Συχνά τους λένε ότι είναι προς το συμφέρον τόσο των ίδιων όσο και των οικογενειών τους να παρέχουν ερευνητικά δεδομένα που συνήθως δεν θα αποκαλύπτονταν». Ο Turpin περιέγραψε πώς οι κινεζικές αρχές «έφεραν γονείς και συγγενείς για συνομιλία με την αστυνομία, για να ενθαρρύνουν [τους Κινέζους υπηκόους] να παραδώσουν πληροφορίες. «Αυτά είναι τα είδη των τακτικών που έχουμε ξαναδεί», σημείωσε.

Η υπόθεση της φοιτήτριας του Στάνφορντ, Τσεν Σονγκ, καταδεικνύει ακριβώς αυτό το σημείο: το ΚΚΚ απαιτεί πλήρη συμμόρφωση και κατευθύνει τα άτομα προς ευαίσθητες πληροφορίες. Τον Ιούλιο του 2020, η Σονγκ κατηγορήθηκε ότι ψευδώς είπε πληροφορίες σχετικά με τη σχέση της με τον κινεζικό στρατό, τον παλαιότερα γνωστό ως Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA). Στα έγγραφα της κατηγορίας, οι εισαγγελείς κατηγόρησαν τη Σονγκ ότι απέκρυψε τη συμμετοχή της στον PLA για να λάβει βίζα J-1 και να διεξάγει έρευνα στο Στάνφορντ.

Έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης υποστηρίζουν ότι η Σονγκ έστειλε πολλαπλές ενημερώσεις σε μια κινεζική κυβερνητική οντότητα που περιέγραφαν λεπτομερώς τη «φύση, τα αποτελέσματα και την αξία του ερευνητικού της έργου στο Στάνφορντ». Ο Βοηθός Διευθυντής Άλαν Ε. Κόλερ Τζούνιορ της Διεύθυνσης Αντικατασκοπείας του FBI δήλωσε: «Ξανά και ξανά, η κινεζική κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στην κλοπή της αμερικανικής έρευνας και στην εκμετάλλευση των πανεπιστημίων μας έναντι της τήρησης των διεθνών κανόνων».

Η υπόθεση του φοιτητή του Στάνφορντ, Τσεν Σονγκ, είναι το μόνο γνωστό περιστατικό κατασκοπείας που έχει δημόσια αναγνωριστεί από το Στάνφορντ. Ωστόσο, σύμφωνα με άτομα που βρίσκονται στο Στάνφορντ, οι υποθέσεις κατασκοπείας γνωστοποιούνται στο κοινό μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Οι ισχυρισμοί περί φυλετικού χαρακτηρισμού έχουν τη δυνατότητα να εκτροχιάσουν τις έρευνες, οδηγώντας σε ισχυρή θεσμική αντίσταση κατά της διερεύνησης αυτών των ζητημάτων. Ως εκ τούτου, είναι πολιτική του Στάνφορντ και των ερευνητικών αρχών να διατηρούν την ιδιωτικότητα, επιλέγοντας αντ’ αυτού να ακυρώνουν τις φοιτητικές βίζες χωρίς δημόσια ειδοποίηση.

Απαγόρευση σε Κινέζους να δουλεύουν σε εθνικά εργαστήρια των ΗΠΑ

Οι συγγραφείς αυτής της έρευνας δεν εκφράζουν υποψίες για όλους τους Κινέζους φοιτητές ή ακαδημαϊκούς. Πολλοί από αυτούς συμβάλλουν σημαντικά στο Στάνφορντ και στην επιστήμη γενικότερα. Υπογραμμίζουν όμως τον κίνδυνο παγίδευσης επιστημόνων από τις δραστηριότητες του ΚΚΚ στις αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις, οι οποίες πρέπει να αντιμετωπιστούν ανοιχτά, όχι να θαφτούν κάτω από κατηγορίες ξενοφοβίας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι τον Μάρτιο του 2025 Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες παρουσίασαν πρόταση νόμου που θα απαγορεύει σε πολίτες αντίπαλων κρατών, και κυρίως της Κίνας, να εργάζονται ή να επισκέπτονται τα εθνικά εργαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στις 11 Μαρτίου από τον γερουσιαστή Τομ Κότον (R-Ark.) εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών της Ουάσιγκτον για την κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας και τις κατασκοπευτικές δραστηριότητες που υποστηρίζονται από το Πεκίνο. Ο Κότον, ο οποίος είναι πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, δήλωσε ότι η παρουσία ξένων υπηκόων στα πιο ευαίσθητα εργαστήρια της χώρας αποτελεί ξεκάθαρη απειλή για την εθνική ασφάλεια και πρέπει να σταματήσει άμεσα.

Ο γερουσιαστής Μάικ Λι (R-Utah), συνυποστηρικτής του νομοσχεδίου, υποστήριξε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) και άλλα εχθρικά καθεστώτα έχουν συστηματικά στοχοποιήσει τα αμερικανικά εργαστήρια, προσελκύοντας κορυφαίους επιστήμονες και χρησιμοποιώντας την αμερικανική έρευνα για να ενισχύσουν τις στρατιωτικές τους φιλοδοξίες.

Το νομοσχέδιο, με τίτλο «Νόμος για την Προστασία της Αμερικανικής Τεχνολογίας από Εκμετάλλευση», αποσκοπεί στην απαγόρευση εισόδου ή εργασίας σε ερευνητές από την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και την Κούβα στα εθνικά εργαστήρια του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ. Η απαγόρευση δεν θα επηρεάζει Αμερικανούς πολίτες ή κατόχους άδειας μόνιμης διαμονής, ενώ θα υπάρχει πρόβλεψη για εξαιρέσεις. Σύμφωνα με το κείμενο του νομοσχεδίου, ο υπουργός Ενέργειας θα μπορεί να χορηγεί ειδικές εξαιρέσεις για ακαδημαϊκούς επισκέπτες από τις πέντε αυτές χώρες, εφόσον αποδεικνύεται ότι η παρουσία τους αποφέρει περισσότερα οφέλη απ’ ό,τι εθνικούς και οικονομικούς κινδύνους για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αμερικανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν εδώ και καιρό ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) διεξάγει μια εκτεταμένη εκστρατεία κατασκοπείας με στόχο την αμερικανική πνευματική ιδιοκτησία. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το Πεκίνο χρησιμοποιεί μεθοδικά την κλοπή, την υποχρεωτική μεταφορά τεχνογνωσίας, τις κυβερνοεπιθέσεις και άλλες μεθόδους, προκειμένου να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Ποιος εξέθρεψε το τουρκικό θηρίο στην Ανατ. Μεσόγειο;

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης
Για αρκετά χρόνια τεκμηριώνουμε ότι η χρόνια πολιτική της Αθήνας να «υψώνει τα χέρια» απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις, έχει εκθρέψει τον τουρκικό επεκτατισμό. Η επικρατούσα αθηναϊκή «φοβία» είναι και αποτέλεσμα της τουρκικής προπαγάνδας η οποία διείσδυσε σε μερίδα της εγχώριας πολιτικής αντίληψης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Για αρκετά χρόνια τεκμηριώνουμε ότι η χρόνια πολιτική της Αθήνας να «υψώνει τα χέρια» απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις, έχει εκθρέψει τον τουρκικό επεκτατισμό. Η επικρατούσα αθηναϊκή «φοβία» είναι και αποτέλεσμα της τουρκικής προπαγάνδας η οποία διείσδυσε σε μερίδα της εγχώριας πολιτικής αντίληψης.

Συγκεκριμένα, το Δίκαιο της Θάλασσας (ΟΗΕ) ισχύει για δεκαετίες κι είναι δεσμευτικό δίκαιο της ΕΕ, αλλά διαδοχικές Κυβερνήσεις στην Αθήνα δεν το άσκησαν, αφήνοντας την Ανατ. Μεσόγειο εκτεθειμένη στον τουρκικό επεκτατισμό. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, η Αθήνα προχώρησε σε ακατανόητα βήματα στήριξης προς την επεκτατική Τουρκία. Όταν το 2019-20 υπήρξε πρωτοφανής καταδίκη του παράνομου «Τουρκολιβυκού Μνημονίου» από ΕΕ, η Αθήνα ανέτρεψε το ευνοϊκό περιβάλλον για κυρώσεις, μεταθέτοντας τις τουρκικές παρανομίες στο «διμερή διάλογο» Ελλάδας-Τουρκίας, προώθησε τον συμπρωταγωνιστή του τουρκικού επεκτατισμού ως επικεφαλής διεθνούς οργανισμού και ξέπλυνε την Τουρκία μέσω της «Συνθήκης Φιλίας» και τα περιβόητα «ήρεμα νερά» με υποχώρηση στην Κάσο κι αλλού. Η Τουρκία ανταπόδωσε με θεσμική εισβολή στο Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο με το «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο», με «τουρκική οδηγία NAFTEX διαρκείας» στο Αιγαίο, με την «Γαλάζια Φαντασίωση» που αποτελεί μέρος και των τουρκικών σχολικών βιβλίων και διάφορα άλλα μαζί με την συνεχιζόμενη κατοχή εδάφους της ΕΕ στην Κύπρο. Για όσους ακόμη αναλώνονται σε εγχώριες ψευδαισθήσεις, προτάσσουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς ένα πολεμικό αεροσκάφος ή φρεγάτα, οριοθέτησε ΑΟΖ με τρίτες χώρες, όπως πρότεινε και στην Αθήνα από το 2003 κι ακόμη … εκκρεμεί. Πάντως, η σημερινή συγκυρία είναι πρωτόγνωρα ευνοϊκή για υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Έργου πόντισης καλωδίου σύνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, το οποίο σβήνει στην πράξη την νεο-οθωμανική «Γαλάζια Φαντασίωση», ενώ τυχόν «γραπτή ενημέρωση» προς την Τουρκία θα αποτελεί την κερκόπορτα για τουρκική συγκυριαρχία στο Αιγαίο και πέραν!  

Η πρόσφατη Έκθεση της Ευρ. Επιτροπής για την Τουρκία είναι άλλο ένα παράδειγμα εγχώριων ψευδαισθήσεων. Η Έκθεση περιλαμβάνει σοβαρές αρνητικές διαπιστώσεις για την κατάσταση εντός Τουρκίας καθώς και τον αυξανόμενο παραβατικό της ρόλο στην Ανατ. Μεσόγειο, με δεδομένες άλλες παρανομίες δεκαετιών στην Κύπρο κι αλλού. Η Έκθεση αναδείχθηκε εγχώρια με ηχηρούς τίτλους όπως «χαστούκι της ΕΕ στην Τουρκία» κι «ισχυρά μηνύματα προς Τουρκία». Αυτά θα είχαν ουσιαστικό νόημα αν η Τουρκία επιθυμούσε να προσαρμοστεί στους ενταξιακούς κανόνες της ΕΕ, που όχι μόνο απορρίπτει, αλλά απαιτεί από την ΕΕ να «προσαρμοστεί»!. Δεδομένου ότι οι ενταξιακές της Τουρκίας είναι παγωμένες από το 2018 για λόγους που χειροτέρεψαν, το πλέον σημαντικό είναι ότι η Έκθεση:

α) ΔΕΝ προτείνει τερματισμό των ενταξιακών κι έτσι το τουρκικό καθεστώς απολαμβάνει σημαντικά προνόμια με περαιτέρω προοπτική σε στρατηγικούς τομείς (εμπόριο, ενέργεια και άμυνα)

β) ΔΕΝ προτείνει κυρώσεις ή λήψη μέτρων για παραβίαση νομικών υποχρεώσεων της Τουρκίας προς την ΕΕ που απορρέουν από την Τελωνειακή Ένωση κι αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η σχέση μας με την Τουρκία βασίζεται στην βούληση της ηγεσίας με πρωταγωνιστή την Αθήνα για ορθολογική στρατηγική απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό, που χρόνια τεκμηριώνουμε αλλά ως τώρα δεν υπήρξε και στην αποτρεπτική ισχύ των ενόπλων δυνάμεων που όντως υπάρχει και μας διασώζει από χειρότερα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Σουφλί: Μια ιστορική πόλη του Έβρου που αργοπεθαίνει

Η εγκατάλειψη, οι πολιτικές ευθύνες και ο κίνδυνος για το μέλλον μιας ακριτικής περιοχής

Δημοσιεύτηκε

στις

Του Θεόδωρου Ατματζίδη

Senior Manager | Security & Defence Consultant | Strategic Analyst

Υπάρχουν τόποι που δεν αποτελούν απλώς σημεία αναφοράς στον χάρτη, αλλά αναπόσπαστο μέρος της προσωπικής μας ιστορίας, της μνήμης και της ταυτότητάς μας. Το Σουφλί είναι ένας τέτοιος τόπος για εμένα. Γεννήθηκα σε αυτή την ιστορική πόλη του Έβρου που υπήρξε γενέτειρα της μητέρας μου, και η σχέση μου μαζί της υπερβαίνει αναπόφευκτα τα όρια μιας απλής παρατήρησης.

Ακριβώς αυτή η προσωπική σύνδεση καθιστά την προσέγγιση του θέματος περισσότερο απαιτητική. Η αγάπη για έναν τόπο μπορεί να ενισχύσει την ευαισθησία απέναντι στα προβλήματά του, οφείλει όμως να συνοδεύεται από την απαραίτητη απόσταση, ώστε η ανάλυση να μην εγκλωβίζεται στη νοσταλγία ή στο συναίσθημα. Με αυτή τη συνειδητή διάθεση, επιχειρώ να εξετάσω την κατάσταση του Σουφλίου με αντικειμενικότητα, αξιοποιώντας ιστορικά και δημογραφικά στοιχεία και προσεγγίζοντας τις οικονομικές, κοινωνικές και γεωστρατηγικές διαστάσεις της σημερινής του πορείας.

Γιατί η ανησυχία για το μέλλον του Σουφλίου δεν αφορά μόνο όσους γεννήθηκαν εκεί ή διατηρούν προσωπικούς δεσμούς με την πόλη. Αφορά όλους όσοι αντιλαμβάνονται ότι η σταδιακή αποδυνάμωση μιας ιστορικής κοινότητας στον ακριτικό Έβρο αποτελεί ζήτημα ευρύτερης σημασίας για την ελληνική περιφέρεια, την κοινωνική συνοχή και τη μακροπρόθεσμη εθνική ανθεκτικότητα.

Μια πόλη με ιστορία, πολιτισμό και παραγωγική ταυτότητα

Το Σουφλί αποτελεί έναν από τους ιστορικότερους οικισμούς του Έβρου, με μακρά διαδρομή που συνδέεται με την ιστορία, τον πολιτισμό, το εμπόριο και την παραγωγική δραστηριότητα της Θράκης.

Η ανθρώπινη παρουσία στην ευρύτερη περιοχή ανάγεται στην αρχαιότητα, ενώ αρχαιολογικά ευρήματα και τάφοι της Ελληνιστικής περιόδου μαρτυρούν τη διαχρονική κατοίκησή της. Η πρώτη γνωστή γραπτή αναφορά στο Σουφλί γίνεται από τον Οθωμανό περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, το 1667, ο οποίος το περιγράφει ως σημαντικό κεφαλοχώρι [1][2]. Κατά τους επόμενους αιώνες, η πόλη εξελίχθηκε σε αξιόλογο οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της περιοχής.

Η μεγάλη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη του Σουφλίου κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα συνδέθηκε κυρίως με τη σηροτροφία και τη μεταξουργία. Η καλλιέργεια της μουριάς και η εκτροφή του μεταξοσκώληκα αποτέλεσαν για πολλές γενιές βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας, ενώ το μετάξι του Σουφλίου απέκτησε εμπορική παρουσία και στις ευρωπαϊκές αγορές. Η δημιουργία σιδηροδρομικού σταθμού το 1872 ενίσχυσε περαιτέρω την εμπορική κίνηση και τη σύνδεση της πόλης με άλλα οικονομικά κέντρα. Ο πληθυσμός της, από περίπου 4.680 κατοίκους το 1877, έφθασε στις 12.000–13.000 το 1908, σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές [1][3]. Στις αρχές του 20ού αιώνα δημιουργήθηκαν σημαντικές μονάδες επεξεργασίας μεταξιού, μεταξύ των οποίων τα εργοστάσια των Αζαρία και Πάπο, των Τζίβρε και του Π. Χατζησάββα. Το εργοστάσιο των Τζίβρε, που ιδρύθηκε το 1920, εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες μεταξουργικές μονάδες της περιοχής, με εκτεταμένες εγκαταστάσεις και διαφορετικά στάδια παραγωγής [2][4].

Η οικονομική ζωή της πόλης, ωστόσο, δεν περιοριζόταν στο μετάξι. Η αμπελουργία και η οινοποιία είχαν σημαντική θέση στην τοπική παραγωγή, ενώ αναπτύχθηκαν η καροποιία, η σιδηρουργία, η αλευροποιία και η παραγωγή σησαμελαίου. Πριν από το 1922 λειτουργούσαν στην περιοχή περίπου 60 καροποιεία και σιδηρουργεία, καθώς και τέσσερις ατμοκίνητοι αλευρόμυλοι και αρκετές μονάδες παραγωγής σησαμελαίου [1]. Η παραγωγική αυτή πολυμορφία καταδεικνύει ότι το Σουφλί διέθετε ένα ευρύτερο οικονομικό υπόβαθρο, με τεχνίτες, βιοτεχνίες, εμπόρους και εργατικό δυναμικό που υποστήριζαν μια ζωντανή τοπική αγορά.

Καθοριστική τομή στην ιστορική και οικονομική πορεία της πόλης αποτέλεσαν οι εξελίξεις του 1922–1923 και η αλλαγή των συνόρων. Με την ενσωμάτωση της Ανατολικής Θράκης στο νεοσύστατο τουρκικό κράτος, το Σουφλί έχασε σημαντικό μέρος των παραδοσιακών παραγωγικών και εμπορικών δικτύων που συνέδεαν την περιοχή με την ανατολική όχθη του Έβρου. Οι μεταβολές αυτές, σε συνδυασμό με τις αλλαγές στο εμπορικό και φορολογικό καθεστώς, επηρέασαν την παραγωγή και τη διάθεση του μεταξιού, ενώ η σταδιακή διάδοση των τεχνητών ινών επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τον κλάδο [2][9]. Παρά τις δυσκολίες, η μεταξουργική παράδοση διατηρήθηκε και μεταφέρθηκε στις επόμενες γενιές, αποτελώντας μέχρι σήμερα βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Σουφλίου.

Η ιστορία της πόλης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες των κατοίκων της. Η ανάπτυξη της μεταξουργίας δημιούργησε ένα πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, στο οποίο σημαντική θέση είχαν οι γυναίκες μεταξεργάτριες. Το 1930 ιδρύθηκε σωματείο μεταξεργατριών, ενώ οι κινητοποιήσεις του 1933 και, κυρίως, η μεγάλη απεργία του Ιουνίου 1936 ανέδειξαν τις δύσκολες συνθήκες εργασίας και τις διεκδικήσεις για καλύτερα ημερομίσθια και αξιοπρεπέστερους όρους απασχόλησης. Η απεργία του 1936 συσπείρωσε όχι μόνο τις εργάτριες και τους σηροτρόφους, αλλά και ευρύτερα τμήματα της τοπικής κοινωνίας, με το σύνθημα «100 δραχμές ή θάνατος» να αποτυπώνει την ένταση των διεκδικήσεων [5][6]. Πρόκειται για μια σημαντική σελίδα της κοινωνικής ιστορίας του Σουφλίου, η οποία αξίζει να διατηρηθεί στη συλλογική μνήμη της περιοχής.

Ένα ιδιαίτερο και λιγότερο γνωστό στοιχείο της νεότερης ιστορίας του Σουφλίου είναι η Πνύκα του Σουφλίου, το δημόσιο βήμα που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Κατασκευάστηκε το 1930 και φέρει την επιγραφή «ΠΝΥΞ ΣΟΥΦΛΙΟΥ 1930 – ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΥΕΙΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ;», δηλαδή «Ποιος επιθυμεί να μιλήσει;». Από το βήμα αυτό αγόρευσαν σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, μεταξύ των οποίων ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Νικόλαος Πλαστήρας και ο Γεώργιος Παπανδρέου [7]. Η Πνύκα αποτέλεσε σημείο δημόσιου λόγου και πολιτικής έκφρασης, ενώ η ιστορική της σημασία συνδέεται και με την κοινωνική ζωή της πόλης. Η ύπαρξή της αποτελεί ένα ξεχωριστό στοιχείο της ιστορικής φυσιογνωμίας του Σουφλίου και μαρτυρά την παράδοση δημόσιας συμμετοχής και πολιτικού διαλόγου που αναπτύχθηκε στην πόλη.

Η πολιτιστική ταυτότητα του Σουφλίου αποτυπώνεται επίσης στην αρχιτεκτονική του κληρονομιά. Τα παραδοσιακά αρχοντικά και τα κουκουλόσπιτα, τα οποία συνδύαζαν την κατοικία με την εκτροφή μεταξοσκωλήκων και την αποθήκευση κουκουλιών, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της οικονομικής και κοινωνικής ακμής μιας άλλης εποχής. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το Αρχοντικό Κουρτίδη, κατασκευασμένο το 1883 και σήμερα έδρα του Μουσείου Μετάξης του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, καθώς και το Αρχοντικό Μπρίκα, ένα σημαντικό κτίσμα του 1890 που στεγάζει το Δημοτικό Ιστορικό Μουσείο [8][10]. Το Μουσείο Μετάξης παρουσιάζει τα στάδια της παραδοσιακής σηροτροφίας και μεταξουργίας, αναδεικνύοντας τη σχέση της παραγωγής με την καθημερινή ζωή, την εργασία και την κοινωνική διαμόρφωση της πόλης [8]. Μαζί με το Μουσείο Τέχνης Μεταξιού και τους άλλους πολιτιστικούς χώρους, αποτελούν σημαντικά σημεία αναφοράς για την ιστορική μνήμη και την πολιτιστική προβολή του τόπου.

Η σύγχρονη επιχειρηματική δραστηριότητα και οι άνθρωποι που επιμένουν

Η παραγωγική ταυτότητα του Σουφλίου εξακολουθεί να εκφράζεται μέσα από επιχειρήσεις που διατήρησαν την οικογενειακή παράδοση και την τοπική τεχνογνωσία, αλλά και μέσα από νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και επενδύσεις.

Στον τομέα του μεταξιού, η επιχείρηση Τσιακίρη, που ξεκίνησε το 1954, και η Silk Line της οικογένειας Μουχταρίδη, η οποία ιδρύθηκε το 1963, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα συνέχειας της μεταξουργικής δραστηριότητας [11][12]. Η προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κλάδου αποτυπώνεται και σε νεότερες επενδύσεις. Ειδικότερα, η Μεταξουργία Μουχταρίδη προχώρησε σε επένδυση για τη δημιουργία σύγχρονου αναπηνιστηρίου, με στόχο την αναβάθμιση της παραγωγικής διαδικασίας και τη σύνδεση της παραδοσιακής σηροτροφίας με την τεχνολογική καινοτομία [13]. Αντίστοιχα, το επενδυτικό σχέδιο της επιχείρησης «Οίκος Μεταξιού Τσιακίρης Ι.Κ.Ε.» εντάχθηκε το 2024 στο καθεστώς ενίσχυσης «Μεταποίηση – Εφοδιαστική Αλυσίδα» του Αναπτυξιακού Νόμου, με αντικείμενο την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας μεταξωτών προϊόντων μέσω ψηφιακής εκτύπωσης. [14].

Παράλληλα, η οικογενειακή επιχείρηση Τιάκας, με αφετηρία το 1950 στο Σουφλί, διατήρησε την παράδοση στην παραγωγή τοπικών αλλαντικών και θρακιώτικων προϊόντων. Η σχέση της οικογένειας με την επεξεργασία κρέατος, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα διατήρησης της τοπικής γαστρονομικής παράδοσης μέσα από την επιχειρηματικότητα [15].

Αντίστοιχο παράδειγμα αποτελεί η Δεληπούλιος Α.Ε. (Deka Nuts), με παρουσία από το 1974 στον τομέα της επεξεργασίας και εμπορίας ξηρών καρπών και ζαχαρωδών προϊόντων. Η επιχείρηση διαθέτει παραγωγική δραστηριότητα στο Σουφλί και έχει αναπτύξει δίκτυο διάθεσης των προϊόντων της στην ελληνική αγορά [16][17].

Σημαντική θέση στην τοπική παραγωγική δραστηριότητα κατέχει και η οικογενειακή επιχείρηση Αφοί Μούτλια Α.Ε. Από το 1974 διατηρεί χοιροτροφική μονάδα και κρεοπωλείο στο Σουφλί, ενώ το 1998 προχώρησε στη δημιουργία νέας παραγωγικής μονάδας και το 2006 ανακαίνισε το εργαστήριο και το κατάστημά της στην κεντρική πλατεία. Η επιχείρηση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σύνδεσης της πρωτογενούς παραγωγής με τη μεταποίηση και την εμπορική διάθεση [18].

Στην ευρύτερη περιοχή της Δημοτικής Ενότητας Σουφλίου δραστηριοποιείται επίσης το Οινοποιείο Οδρύσες, στην Κορνοφωλιά. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση με αμπελώνες στις παρυφές του δάσους της Δαδιάς, η οποία αξιοποιεί το τοπικό μικροκλίμα και καλλιεργεί, μεταξύ άλλων, θρακιώτικες ποικιλίες σταφυλιών, όπως το Μαυρούδι Θράκης, καθώς και άλλες ελληνικές και διεθνείς ποικιλίες [19].

Στην ίδια παραγωγική εικόνα εντάσσεται η βιοτεχνία τροφίμων «Παραδοσιακά Πάσχος» στο Σουφλί, η οποία δραστηριοποιείται στην παραγωγή παγωτών και παραδοσιακών γλυκισμάτων. Η πρόσφατη αναζήτηση προσωπικού για την παραγωγή και τη συσκευασία των προϊόντων της αποτελεί μια ακόμη ένδειξη ενεργής τοπικής μεταποιητικής δραστηριότητας [20].

Στην ευρύτερη εμπορική και επαγγελματική δραστηριότητα του Σουφλίου, καθώς και στις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που συνέβαλαν ουσιαστικά στην τοπική οικονομία, εντάσσεται και η επιχειρηματική διαδρομή του Γεωργίου Τσίτσιου του Ιωάννη. Η δραστηριότητά του συνδέθηκε κυρίως με τον τομέα των γενικών και εθνικών μεταφορών, με επαγγελματική έδρα στο 2ο χιλιόμετρο της οδού Σουφλίου–Αλεξανδρούπολης. Η επιχειρηματική του παρουσία, ωστόσο, είχε ευρύτερο εμπορικό αποτύπωμα, καθώς περιλάμβανε και προγενέστερες οικονομικές δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων η πολυετής συνεργασία του ως επίσημου αντιπροσώπου της ΕΒΓΑ, καθώς και η εμπορική εκπροσώπηση και διάθεση προϊόντων μεγάλων εταιρειών, όπως η ΜΕΒΓΑΛ και η εταιρεία Κανάκη, σε ολόκληρη την περιοχή του Έβρου. Η συνολική του αυτή διαδρομή αποτελεί μέρος της ευρύτερης επιχειρηματικής κινητικότητας που διαμόρφωσε την οικονομική ζωή του Σουφλίου, ενίσχυσε την τοπική αγορά και συνέβαλε στη σύνδεσή της με ευρύτερα εμπορικά δίκτυα [21].

Στη οικονομική ζωη του Σουφλίου, εντάσσεται η επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας Ζαχαρούδη, η οποία δραστηριοποιείται στο Σουφλί στον τομέα της εμπορίας πρώτων υλών αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής. Η επαγγελματική της παρουσία εξυπηρετεί τις ανάγκες των τοπικών επαγγελματιών και επιχειρήσεων του κλάδου, αποτελώντας μέρος του ευρύτερου δικτύου εμπορικών δραστηριοτήτων που υποστηρίζουν την παραγωγή και την οικονομική ζωή της περιοχής [29].

Παράλληλα, το 2024 δημοσιοποιήθηκε ενδιαφέρον επιχειρηματιών του Σουφλίου για την ανάπτυξη νέων ξενοδοχειακών μονάδων στην πόλη. Η σχετική αναφορά από τη δημοτική αρχή ανέδειξε τις δυνατότητες του τουρισμού, λαμβάνοντας υπόψη την αναγνωρισιμότητα της περιοχής και τη διάκρισή της ως Best Tourism Village το 2021. Πρόκειται, ωστόσο, για εκδηλωμένο επενδυτικό ενδιαφέρον και όχι για επιβεβαιωμένες ή ολοκληρωμένες επενδύσεις [22].

Οι παραπάνω δραστηριότητες, από τη μεταξουργία και την αγροδιατροφική μεταποίηση έως την οινοποιία, τις μεταφορές και τον τουρισμό, αποτυπώνουν το εύρος των παραγωγικών δυνατοτήτων του Σουφλίου και των άμεσα συνδεδεμένων οικισμών του Δήμου. Αναδεικνύουν, ταυτόχρονα, τη σημασία της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας ως παράγοντα διατήρησης θέσεων εργασίας, ενίσχυσης της τοπικής οικονομίας και δημιουργίας νέων αναπτυξιακών προοπτικών.

Το ζητούμενο είναι η προσέλκυση πρόσθετων κεφαλαίων, η ενίσχυση των υφιστάμενων επιχειρήσεων και η δημιουργία ενός ευρύτερου παραγωγικού οικοσυστήματος που θα μπορεί να συγκρατήσει τον πληθυσμό και να ανακόψει τη δημογραφική και οικονομική υποχώρηση της περιοχής.

Η ιστορική και παραγωγική διαδρομή του Σουφλίου αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια πόλη με βαθιές ρίζες, ισχυρή πολιτιστική κληρονομιά, παράδοση στην εργασία και σημαντική συμβολή στην οικονομική ζωή της Θράκης. Η σημερινή της κατάσταση, επομένως, δεν μπορεί να αξιολογηθεί αποκομμένα από αυτή την ιστορική διαδρομή. Η συρρίκνωση της παραγωγικής δραστηριότητας, η υποχώρηση της απασχόλησης και η δημογραφική αποδυνάμωση απειλούν όχι μόνο την οικονομική προοπτική της, αλλά και τη συνέχεια μιας ιδιαίτερης τοπικής ταυτότητας που διαμορφώθηκε μέσα από αιώνες δημιουργίας, εμπορίου, πολιτισμού και κοινωνικών αγώνων.

Η αριθμητική της δημογραφικής υποχώρησης

Τα δημογραφικά στοιχεία αποτυπώνουν με σαφήνεια το μέγεθος του προβλήματος. Σύμφωνα με το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου Σουφλίου 2024–2029, το οποίο αξιοποιεί στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), η πληθυσμιακή εξέλιξη του Δήμου είναι η ακόλουθη [23]:

Έτος

Πληθυσμός

1991 19.284
2001 17.768
2011 14.898
2021 11.710

Σε τριάντα χρόνια ο Δήμος έχασε 7.574 κατοίκους, δηλαδή περίπου το 39,3% του πληθυσμού του. Μόνο κατά τη δεκαετία 2011–2021 η μείωση έφθασε το 21,4% [23].

Οι αριθμοί αφορούν το σύνολο του Δήμου, δηλαδή τις Δημοτικές Ενότητες Σουφλίου, Ορφέα και Τυχερού, και όχι μόνο τον κεντρικό οικισμό. Η διάκριση αυτή είναι απαραίτητη για την ορθή ανάγνωση των στοιχείων. Η ίδια αποτύπωση δείχνει ότι η πληθυσμιακή μείωση δεν περιορίζεται στην έδρα του Δήμου, αλλά επηρεάζει και τις άλλες δύο Δημοτικές Ενότητες [23].

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι η υποχώρηση του Δήμου είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η οποία κατά την ίδια δεκαετία κατέγραψε σημαντικά μικρότερη πληθυσμιακή μείωση [23][24].

Πίσω από αυτή την πληθυσμιακή υποχώρηση βρίσκονται η γήρανση του πληθυσμού, η μείωση των γεννήσεων, η φυγή νέων ανθρώπων και η περιορισμένη δυνατότητα δημιουργίας σταθερών θέσεων εργασίας. Η αποχώρηση των νεότερων γενεών αποδυναμώνει ταυτόχρονα την τοπική αγορά, την παραγωγή και τη δυνατότητα ανανέωσης της κοινωνικής ζωής.

Η δημογραφική συρρίκνωση δεν είναι απλώς μια στατιστική καταγραφή. Είναι τα σχολεία με λιγότερους μαθητές, τα σπίτια που μένουν κλειστά, τα καταστήματα που δυσκολεύονται να επιβιώσουν και οι ηλικιωμένοι που βλέπουν τις κοινωνικές και οικογενειακές τους σχέσεις να περιορίζονται.

Η πολιτική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση

Η σημερινή εικόνα του Σουφλίου δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στις οικονομικές και δημογραφικές μεταβολές των τελευταίων ετών. Έχει και πολιτικές αιτίες.

Η ευθύνη είναι διαχρονική και αφορά διαδοχικές κυβερνήσεις που δεν κατάφεραν να διαμορφώσουν μια σταθερή, μακροπρόθεσμη στρατηγική για την οικονομική και δημογραφική ανασυγκρότηση του κεντρικού Έβρου και ειδικότερα του Δήμου Σουφλίου.

Η σταδιακή αποδυνάμωση της παραγωγικής βάσης, η συγκέντρωση υπηρεσιών σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα, η περιορισμένη προσέλκυση επενδύσεων και η απουσία επαρκών κινήτρων για την παραμονή των νέων συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που ωθεί τους κατοίκους στην αναζήτηση καλύτερων συνθηκών ζωής αλλού [23].

Η τελευταία κυβερνητική επταετία, από το 2019 έως σήμερα, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση αυτής της πορείας. Η κυβέρνηση είχε τον χρόνο και τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Η στρατηγική σημασία του Έβρου αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο μετά τα γεγονότα του 2020 και τις μεταναστευτικές πιέσεις στα σύνορα.

Η αναγνώριση της σημασίας του Έβρου σε επίπεδο εθνικής ασφάλειας και διεθνών σχέσεων θα έπρεπε να συνοδεύεται από αντίστοιχη μέριμνα για τις κοινωνίες που κατοικούν στην περιοχή και ειδικότερα για τις μικρότερες κοινότητες του κεντρικού Έβρου.

Υπήρξαν, βεβαίως, κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Τον Ιούλιο του 2025 τέθηκε σε εφαρμογή πρόγραμμα δημογραφικής ανάπτυξης για τους Δήμους Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας, με συνολικό προϋπολογισμό 10 εκατομμυρίων ευρώ. Προβλέφθηκε οικονομική ενίσχυση για νοικοκυριά που θα μετεγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή. Η ενίσχυση διαφοροποιείται ανάλογα με τον πληθυσμό του οικισμού και τον αριθμό των ανήλικων μελών της οικογένειας, με ανώτατο ποσό τις 10.000 ευρώ [25][26].

Το ουσιαστικό ερώτημα αφορά την αποτελεσματικότητά του. Πόσες οικογένειες εγκαταστάθηκαν πραγματικά στον Δήμο Σουφλίου; Πόσες νέες επιχειρήσεις δημιουργήθηκαν; Πόσες σταθερές θέσεις εργασίας προέκυψαν; Ποια είναι η επίδραση αυτών των μέτρων στην πληθυσμιακή εξέλιξη της πόλης και των οικισμών της;

Η επιτυχία μιας δημογραφικής πολιτικής δεν κρίνεται από την ανακοίνωση των κινήτρων, αλλά από το αν οι άνθρωποι που εγκαθίστανται στην περιοχή μπορούν να παραμείνουν εκεί και να οικοδομήσουν το μέλλον τους.

Επιπλέον, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αποδυνάμωση δημόσιων υπηρεσιών και διοικητικών λειτουργιών. Το Δημοτικό Συμβούλιο Σουφλίου, με ομόφωνο ψήφισμά του στις 27 Αυγούστου 2025, εξέφρασε την αντίθεσή του στη σχεδιαζόμενη διοικητική διαίρεση του Έβρου. Στο ίδιο ψήφισμα κατέγραψε την απομάκρυνση δημόσιων υπηρεσιών από την περιοχή μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», καθώς και ανησυχίες για την αποδυνάμωση στρατιωτικών μονάδων [27].

Οι επισημάνσεις αυτές προέρχονται από την ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση και δεν πρέπει να αγνοηθούν. Χρειάζεται, ασφαλώς, αναλυτική αποτίμηση κάθε διοικητικής και στρατιωτικής μεταβολής, όμως η συγκέντρωση υπηρεσιών και λειτουργιών σε μεγαλύτερα κέντρα έχει πραγματικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα μιας ήδη αποδυναμωμένης κοινωνίας.

Η πολιτική ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης δεν αναιρείται από το γεγονός ότι το πρόβλημα προϋπήρχε. Αντίθετα, η διάρκεια της κυβερνητικής περιόδου καθιστά πιο επιτακτική την ανάγκη να αποδειχθεί ότι οι εξαγγελίες μετατρέπονται σε μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η αξιολόγηση πρέπει να γίνει με βάση τις επενδύσεις που υλοποιούνται στον Δήμο, την απασχόληση, τη λειτουργία των υπηρεσιών, την πορεία των υποδομών και, κυρίως, τη δημογραφική εξέλιξη.

Δεν αρκεί να χαρακτηρίζεται ο Έβρος στρατηγική προτεραιότητα, όταν οι κάτοικοι του Σουφλίου εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα για την εργασία, την υγεία, την εκπαίδευση και το μέλλον των παιδιών τους.

Η Δαδιά, οι φυσικές καταστροφές και η οικονομική ανθεκτικότητα

Η μεγάλη πυρκαγιά του 2023 στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την περιοχή. Σύμφωνα με την επίσημη αποτίμηση του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), κάηκαν 245.299 στρέμματα, δηλαδή το 57,74% της συνολικής έκτασης του Εθνικού Πάρκου [28].

Η καταστροφή είχε σοβαρές οικολογικές συνέπειες, επηρεάζοντας ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της χώρας και της Ευρώπης. Παράλληλα, δημιούργησε πρόσθετες δυσκολίες για τις τοπικές δραστηριότητες που συνδέονται με το δάσος, τον τουρισμό και την αγροτική οικονομία.

Η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος πρέπει να συνδεθεί με την οικονομική ανασυγκρότηση. Η πρόληψη πυρκαγιών, η διαχείριση των δασών, η προστασία της βιοποικιλότητας και η στήριξη των τοπικών παραγωγών αποτελούν αλληλένδετες προτεραιότητες [28].

Η περιβαλλοντική προστασία μπορεί να αποτελέσει και αναπτυξιακό πλεονέκτημα, εφόσον συνδυαστεί με οργανωμένο οικοτουρισμό, περιβαλλοντική εκπαίδευση και τοπικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.

Η γεωστρατηγική διάσταση: Όταν αποδυναμώνεται η κοινωνία της παραμεθορίου

Η περίπτωση του Σουφλίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν εξεταστεί στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον του Έβρου.

Ο Έβρος αποτελεί εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνορεύει με την Τουρκία και βρίσκεται σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται σημαντικά οικονομικά, μεταφορικά και στρατηγικά συμφέροντα. Η γεωγραφική θέση του Σουφλίου, η εγγύτητά του στον ποταμό Έβρο και η σύνδεσή του με τους οικισμούς του κεντρικού Έβρου προσδίδουν στην περιοχή ιδιαίτερη σημασία.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η δημογραφική αποδυνάμωση του κεντρικού Έβρου δημιουργεί μια ουσιαστική στρατηγική αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η περιοχή αναγνωρίζεται ως ιδιαίτερης σημασίας για την εθνική ασφάλεια και τη γεωπολιτική θέση της χώρας. Από την άλλη, οι τοπικές κοινωνίες δυσκολεύονται να διατηρήσουν την οικονομική και πληθυσμιακή τους δυναμική.

Η εθνική ασφάλεια, όμως, δεν περιορίζεται στην επιτήρηση των συνόρων, στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και στις επιχειρησιακές δυνατότητες. Προϋποθέτει κοινωνίες με οικονομική δραστηριότητα, λειτουργικές υποδομές, πρόσβαση σε υπηρεσίες και εμπιστοσύνη προς το κράτος.

Μια παραμεθόρια περιοχή με περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες, γηρασμένο πληθυσμό και μειούμενες δημόσιες λειτουργίες είναι περισσότερο ευάλωτη απέναντι σε φυσικές, οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις.

Δεν πρόκειται για αυτόματη σύνδεση της δημογραφικής μείωσης με απώλεια εθνικού ελέγχου. Πρόκειται για ζήτημα μακροπρόθεσμης κοινωνικής και εθνικής ανθεκτικότητας.

Οι κάτοικοι του Σουφλίου αλλά και όλου του Έβρου δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως απλοί αριθμοί σε μια εθνική στρατηγική. Είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανές τις κοινότητες, διατηρούν την παραγωγή, μεταφέρουν την πολιτιστική κληρονομιά και εξασφαλίζουν τη συνέχεια της κοινωνικής ζωής στην παραμεθόριο.

Η παραμονή τους πρέπει να είναι αποτέλεσμα πραγματικών ευκαιριών και αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης.

Από την εγκατάλειψη στην αναγέννηση

Το Σουφλί διαθέτει ακόμη σημαντικά πλεονεκτήματα. Η μεταξουργική του παράδοση, η αγροτική παραγωγή, η τοπική επιχειρηματικότητα, η αρχιτεκτονική του κληρονομιά και το φυσικό περιβάλλον μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Χρειάζεται, όμως, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με συγκεκριμένες προτεραιότητες:

  • Παραγωγική ανασυγκρότηση: ενίσχυση της μεταξουργίας, της αμπελουργίας, της οινοποιίας, της αγροδιατροφής και της τοπικής μεταποίησης.
  • Στήριξη επιχειρήσεων: χρηματοδότηση, φορολογικά κίνητρα, τεχνολογικός εκσυγχρονισμός και σύνδεση των επιχειρήσεων του Σουφλίου με νέες αγορές.
  • Δημογραφική πολιτική: κίνητρα εγκατάστασης νέων οικογενειών, προσιτή κατοικία, θέσεις εργασίας και βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης.
  • Πολιτιστικός και φυσιολατρικός τουρισμός: αποκατάσταση ιστορικών κτιρίων, ανάδειξη της μεταξουργικής κληρονομιάς και οργανωμένη αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος της Δαδιάς και της Λευκίμμης.
  • Υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες: διατήρηση της διοικητικής και κοινωνικής παρουσίας του κράτους, βελτίωση των τοπικών μεταφορών και ενίσχυση των ψηφιακών υποδομών.
  • Πολιτική προστασία: ουσιαστική πρόληψη πυρκαγιών, αποκατάσταση του οικοσυστήματος της Δαδιάς και προστασία των παραγωγικών δραστηριοτήτων.

Απαιτείται επίσης ένα σύστημα παρακολούθησης με ετήσιους δείκτες για τον πληθυσμό, την απασχόληση, τις νέες επιχειρήσεις, τις επενδύσεις και τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Χωρίς αξιολόγηση και λογοδοσία, ακόμη και ο καλύτερος σχεδιασμός κινδυνεύει να παραμείνει στα χαρτιά.

Το Σουφλί δεν πρέπει να γίνει ανάμνηση

Υπάρχει μια ιδιαίτερη συγκίνηση όταν περπατά κανείς στα παλιά δρομάκια του Σουφλίου. Στα αρχοντικά που διατηρούν ακόμη την αρχιτεκτονική τους αξιοπρέπεια, στις αυλές, στα παλιά εργαστήρια και στα ιστορικά μεταξουργεία μοιάζει να παραμένει ο απόηχος μιας εποχής κατά την οποία η πόλη έσφυζε από δημιουργική δραστηριότητα.

Δεν χρειάζεται να επιστρέψει το Σουφλί στο παρελθόν για να αναγεννηθεί. Χρειάζεται να αξιοποιήσει όσα του κληροδότησε η ιστορία του και να τα μετατρέψει σε σύγχρονη προοπτική.

Η ιστορία του αποδεικνύει ότι η πόλη είχε τις δυνατότητες να αναπτύξει ένα πολυδιάστατο οικονομικό περιβάλλον. Το μετάξι, η αμπελουργία, το κρασί, η μεταποίηση, η κτηνοτροφία, τα παραδοσιακά προϊόντα, η βιοτεχνία και το εμπόριο δημιούργησαν κάποτε μια οικονομία με εξωστρέφεια και ισχυρή τοπική βάση. Σήμερα, επιχειρήσεις όπως η Τσιακίρης, η Silk Line, η Δεληπούλιος, η Τιάκας, οι Αφοί Μούτλια και το Οινοποιείο Οδρύσες αποδεικνύουν ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα εξακολουθεί να υπάρχει και να εξελίσσεται.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένα περιβάλλον που θα επιτρέψει σε αυτές τις επιχειρήσεις να μεγαλώσουν, σε νέες επενδύσεις να εγκατασταθούν και σε νέους ανθρώπους να επιστρέψουν.

Τα κτίρια μπορούν να αποκατασταθούν, τα μουσεία να αναβαθμιστούν και οι υποδομές να βελτιωθούν. Η κοινωνική ζωή, όμως, χρειάζεται ανθρώπους, εργασία, εμπιστοσύνη και την πεποίθηση ότι υπάρχει μέλλον.

Το Σουφλί δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση. Ζητά μια δίκαιη ευκαιρία να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Ζητά από την πολιτεία να αντιμετωπίσει την ανάπτυξη της παραμεθορίου ως ουσιαστική εθνική προτεραιότητα και όχι ως μια υπόθεση που επανέρχεται μόνο όταν το επιβάλλουν οι γεωπολιτικές εξελίξεις.

Η ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση είναι διαχρονική, αλλά η ευθύνη για την αναστροφή της ανήκει πρωτίστως σε εκείνους που έχουν σήμερα την πολιτική εξουσία και τη δυνατότητα να παρέμβουν.

Γιατί όταν αδειάζει ένα σπίτι στο Σουφλί, δεν χάνεται μόνο ένας κάτοικος. Χάνεται μια οικογενειακή ιστορία, μια μνήμη, μια σχέση με τον τόπο. Όταν κλείνει ένα εργαστήριο, χάνεται μια τέχνη που πέρασε από γενιά σε γενιά. Και όταν μια ιστορική πόλη χάνει σταδιακά τους ανθρώπους της, η απώλεια υπερβαίνει τα διοικητικά της όρια.

Το Σουφλί δεν πρέπει να παραμείνει μόνο μια όμορφη ανάμνηση της Θράκης. Πρέπει να εξακολουθήσει να είναι ένας τόπος όπου οι άνθρωποι γεννιούνται, δημιουργούν, εργάζονται και ονειρεύονται το μέλλον τους.

Γιατί η πραγματική ισχύς μιας χώρας στην παραμεθόριό της δεν αποτυπώνεται μόνο στους χάρτες, στις υποδομές και στις στρατιωτικές δυνατότητες. Αποτυπώνεται και στους ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν εκεί, να δημιουργούν και να πιστεύουν ότι ο τόπος τους έχει μέλλον.

Και το Σουφλί δικαιούται αυτό το μέλλον.

Πηγές και βιβλιογραφία

[1] Δήμος Σουφλίου. «Ιστορικά Στοιχεία». Ιστορική εξέλιξη, οικονομική ανάπτυξη, σηροτροφία, αμπελουργία, οινοποιία και παραδοσιακά επαγγέλματα.

https://soufli.gr/el/episkeptis/tourismos/37-gia-episkepti/istorika-stoixeia

[2] Υπουργείο Πολιτισμού – Ελληνική Χειροτεχνία. «Ανατολική Μακεδονία και Θράκη». Ιστορία της σηροτροφίας, ίδρυση των πρώτων μεταξουργείων και ανάπτυξη της οικογένειας Τζίβρε.

https://www.helleniccrafts.culture.gov.gr/regions/anatoliki-makedonia-kai-thraki/

[3] Η Καθημερινή. «Στην πόλη του μεταξιού». Ιστορικά στοιχεία για την πληθυσμιακή ανάπτυξη του Σουφλίου και τη μεταξουργική του δραστηριότητα.

https://www.kathimerini.gr/culture/392703/stin-poli-toy-metaxioy/

[4] Greekscapes. «Σουφλί, η πόλη του μεταξιού». Ιστορική και αρχιτεκτονική τεκμηρίωση των μεταξουργικών εγκαταστάσεων και του εργοστασίου Τζίβρε.

https://www.greekscapes.gr/index.php/2010-01-21-16-47-29/landscapescat/45-evrou/83-soufli

[5] Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. «Ανακαλύπτοντας τη μνήμη μέσα στον χώρο: Ένα εκπαιδευτικό σενάριο για το Σουφλί του 20ού αιώνα μέσα από τους δρόμους, τα κτήρια και τα μνημεία του». Ιστορικά στοιχεία για την κοινωνική και εργατική ιστορία της πόλης.

https://apothesis.eap.gr/archive/download/50be5972-82e1-4ba6-99ce-b6515fd3121b.pdf

[6] Ριζοσπάστης. «Σπλάχνα απ’ τα σπλάχνα του λαού, πρωτοπόροι στον αγώνα του». Ιστορική αναφορά στις εργατικές κινητοποιήσεις και στην απεργία των μεταξεργατριών του Σουφλίου.

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13274114

[7] Ελληνικός Στρατός – 1η Στρατιά. «Ενημερωτικός Οδηγός Φρουράς Σουφλίου», σελ. 16. Ιστορική αναφορά στην Πνύκα του Σουφλίου και στις προσωπικότητες που αγόρευσαν από αυτή.

https://stelexi.army.gr/wp-content/uploads/2024/07/50_mk_tax_soyfli_03-08-22.pdf

[8] Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς. «Μουσείο Μετάξης – Σουφλί». Ιστορική παρουσίαση της μεταξουργίας και του Αρχοντικού Κουρτίδη.

https://www.piop.gr/diktuo-mouseion/mouseio-metaxis/

[9] Kakali, A. (2020). «Η ιστορία της σηροτροφίας στο Σουφλί». Ακαδημαϊκή εργασία, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

https://repo.lib.duth.gr/jspui/bitstream/123456789/11781/1/KakaliA_2020.pdf

[10] Ομάδα Βιομηχανικής Αρχαιολογίας (ΒΙ.ΔΑ.). «Κουκουλόσπιτο Μπρίκα», δελτίο καταγραφής 2018_08_892.

https://vidarchives.gr/reports/2018_08_892

Επιχειρήσεις και επενδύσεις στον Δήμο Σουφλίου

[11] Αγροδιατροφική Σύμπραξη Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. «Οίκος Μεταξιού Τσιακίρης Ι.Κ.Ε.». Εταιρική και παραγωγική παρουσίαση.

https://agro-pamth.gr/melh/oikos-metaxioy-tsiakiris-ike

[12] Silk Line – Mouhtaridis. «Σχετικά με εμάς». Ιστορική παρουσίαση της οικογενειακής επιχείρησης από το 1963.

https://silkline.gr/sxetika-me-emas/

[13] Agronews. «Αναβιώνει η σηροτροφία με το νέο σύγχρονο αναπηνιστήριο στο Σουφλί», 25 Φεβρουαρίου 2021. Επενδυτικό σχέδιο της Μεταξουργίας Μουχταρίδη.

https://www.agronews.gr/politismos/koinonia/189997/anavionei-i-sirotrofia-me-to-neo-sughrono-anapinistirio-sto-soufli/

[14] Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. ΦΕΚ Β΄ 1931/28.03.2024. Υπαγωγή του επενδυτικού σχεδίου της επιχείρησης «Οίκος Μεταξιού Τσιακίρης Ι.Κ.Ε.» στο καθεστώς ενίσχυσης «Μεταποίηση – Εφοδιαστική Αλυσίδα», με αντικείμενο την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας μέσω ψηφιακής εκτύπωσης.

https://www.dikaio.ai/api/pdf-proxy?filename=FEK_B_1931-2024.pdf

[15] Τιάκας – Εβρίτικα Παραδοσιακά Προϊόντα. «Η ιστορία μας». Οικογενειακή επιχειρηματική διαδρομή από το 1950 στο Σουφλί και παραγωγή παραδοσιακών αλλαντικών.

https://tiakasmeat.gr/i-istoria-mas/

[16] Σύνδεσμος Βιοτεχνιών, Βιομηχανιών και Εξαγωγικών Επιχειρήσεων Έβρου. «Δεληπούλιος Α.Ε.». Ιστορικό και παραγωγική δραστηριότητα.

https://www.sbbevros.gr/index.php/members/4-2010-12-13-12-50-46

[17] Deka Nuts – Δεληπούλιος Α.Ε. Επίσημη εταιρική παρουσίαση και δραστηριότητα επεξεργασίας και εμπορίας ξηρών καρπών.

https://www.dekanuts.gr/

[18] OpenFarm. «Αφοί Μούτλια Α.Ε.». Ιστορικό της οικογενειακής επιχείρησης, κτηνοτροφική δραστηριότητα και παραγωγή παραδοσιακών αλλαντικών στο Σουφλί.

https://openfarm.gr/farms/moutlia-kreata/

[19] Αγροδιατροφική Σύμπραξη Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. «Οινοποιείο Οδρύσες». Εγκατάσταση στην Κορνοφωλιά Σουφλίου, αμπελώνες και παραγωγή οίνου.

https://agro-pamth.gr/melh/oinopoieio-odryses

[20] EVROS NEWS. «Ζητείται προσωπικό από τη βιοτεχνία Παραδοσιακά Πάσχος στο Σουφλί», 3 Νοεμβρίου 2026. Αναφορά στην παραγωγική δραστηριότητα και στην αναζήτηση προσωπικού.

https://www.evros-news.gr/2026/11/03/ziteitai-prosopiko-apo-tin-viotechnia-paradosiaka-paschos-sto-soufli/

[21] Πανελλήνιος Επαγγελματικός Οδηγός. «Τσίτσιος Γεώργιος – Εθνικές μεταφορές, Σουφλί». Επαγγελματική καταχώριση και στοιχεία έδρας.

https://www.panelinios.gr/company/74718/ethnikes_metafores_sto_soufli_tsitsios_georgios

[22] EVROS NEWS. «Ενδιαφέρον από Σουφλιώτες επιχειρηματίες για την ανέγερση νέων ξενοδοχείων στην πόλη», 13 Μαρτίου 2024.

https://www.evros-news.gr/2024/03/13/ενδιαφέρον-από-σουφλιώτες-επιχειρηματίες/

Δημογραφία και κρατική πολιτική

[23] Δήμος Σουφλίου. «Επιχειρησιακό Πρόγραμμα 2024–2029, Α΄ Φάση – Στρατηγικός Σχεδιασμός», Δεκέμβριος 2024. Πληθυσμιακή εξέλιξη, οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία του Δήμου.

https://soufli.gr/images/2025/epixeirisiako_A_FASH_2025.pdf

[24] Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). «Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2021 – Αποτελέσματα μόνιμου πληθυσμού».

https://www.statistics.gr/el/2021-census-res-pop-results

[25] Υπουργείο Εσωτερικών. «Ξεκινούν οι αιτήσεις για την οικονομική ενίσχυση νοικοκυριών για μετεγκατάσταση στους Δήμους Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας», 31 Ιουλίου 2025.

https://www.ypes.gr/xekinoun-simera-oi-aitiseis-meso-tou-vouchers-gov-gr-gia-tin-oikonomiki-enischysi-noikokyrion-gia-metegkatastasi-stous-dimous-soufliou-didymoteichou-kai-orestiadas-evrou/

[26] Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. «Πρόγραμμα Δημογραφικής Ανάπτυξης». Όροι, οικονομική ενίσχυση και προϋποθέσεις μετεγκατάστασης στους Δήμους Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας.

https://oikogeneia.gov.gr/programs/programma-metegkatastasi/

[27] Δήμος Σουφλίου. «Ομόφωνο ψήφισμα Δημοτικού Συμβουλίου ενάντια στη διχοτόμηση του Έβρου», 27 Αυγούστου 2025.

https://soufli.gr/el/enimerosi/anakoinoseis-deltia-typou/1850-deltio-typou-omofono-psifisma-dimotikou-symvouliou-soufliou-enantia-sti-dixotomisi-tou-evrou

Περιβάλλον και φυσικές καταστροφές

[28] Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ). «Αποτίμηση επιπτώσεων πυρκαγιάς στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου», 10 Σεπτεμβρίου 2023.

https://necca.gov.gr/nea-anakoinoseis-deltia-typou/o-ofypeka-sti-sxedia-2-2/

[29] Ζαχαρούδη Μαρία, επαγγελματική καταχώριση στον τομέα πρώτων υλών αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής, Σουφλί Έβρου.

Μεθοδολογική σημείωση: Τα πληθυσμιακά στοιχεία αφορούν το σύνολο του Δήμου Σουφλίου και προέρχονται από την πληθυσμιακή σειρά που χρησιμοποιεί το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα 2024–2029. Οι αναφορές στην απομάκρυνση υπηρεσιών και στην αποδυνάμωση στρατιωτικών μονάδων αποδίδονται στο ομόφωνο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου και δεν παρουσιάζονται ως ανεξάρτητη απογραφή όλων των σχετικών μεταβολών. Οι αναφορές στις επιχειρήσεις βασίζονται σε εταιρικές παρουσιάσεις, θεσμικές καταχωρίσεις και δημοσιογραφικές πηγές. Η πολιτική αξιολόγηση αποτελεί αναλυτική κρίση βάσει των διαθέσιμων στοιχείων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Μάζης: Παλαιότερα μπορούσαμε να προστατεύσουμε την περιοχή – Τώρα γιατί δεν μπορούμε;

Τον κίνδυνο να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα ενδεχόμενη ενημέρωσή της για τις εργασίες της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου επισήμανε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Ιωάννης Μάζης, παρεμβαίνοντας στη «Ναυτεμπορική». Παράλληλα, άσκησε κριτική στην ελληνική στάση και πρότεινε ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ και οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τον κίνδυνο να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα ενδεχόμενη ενημέρωσή της για τις εργασίες της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου επισήμανε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Ιωάννης Μάζης, παρεμβαίνοντας στη «Ναυτεμπορική». Παράλληλα, άσκησε κριτική στην ελληνική στάση και πρότεινε ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ και οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο ζήτημα της καθυστέρησης έκδοσης της NAVTEX για το καλώδιο επικεντρώθηκε ο Ιωάννης Μάζης, υποστηρίζοντας ότι το ουσιαστικό ερώτημα είναι εάν η διαδικασία θα προχωρήσει και υπό ποιους όρους.

Όπως ανέφερε, μια ολιγοήμερη μετατόπιση του χρονοδιαγράμματος δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας. Έθεσε, ωστόσο, ως χρονικό ορόσημο το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, εκτιμώντας ότι ενδεχόμενη περαιτέρω καθυστέρηση θα ενίσχυε τα ερωτήματα για διπλωματικές διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο.

Τι εκτιμά για την καθυστέρηση της NAVTEX

Κατά τον καθηγητή, οι ελληνικές υπηρεσίες διαθέτουν την επάρκεια και την εμπειρία για την έκδοση της σχετικής ναυτιλιακής αναγγελίας. Επικαλέστηκε ειδικότερα την Υδρογραφική Υπηρεσία και τον σταθμό Ηρακλείου, υποστηρίζοντας ότι η καθυστέρηση δεν εξηγείται εύκολα από τεχνικές ή διοικητικές δυσκολίες.

Στο πλαίσιο αυτό, συνέδεσε το ενδεχόμενο παρατεταμένης αναμονής με όσα ανέφερε για μήνυμα του επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, προς τον Έλληνα πρωθυπουργό και με διαβουλεύσεις μεταξύ Ελλάδας, Γαλλίας και Τουρκίας. Πρόκειται για τη σύνδεση που έκανε ο ίδιος στην παρέμβασή του, χωρίς να παρουσιάζει στο συγκεκριμένο απόσπασμα πρόσθετα τεκμήρια.

Ο κ. Μάζης υποστήριξε ότι η ανησυχία του αφορά κυρίως την αποφασιστικότητα της Αθήνας να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Αναφέρθηκε ειδικότερα στη θαλάσσια περιοχή που, κατά την τοποθέτησή του, καλύπτεται από την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση.

Γιατί αντιδρά στην «ενημέρωση» της Τουρκίας

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν η αντίθεσή του στην αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης ενημέρωσης της Άγκυρας ως απλής διαδικαστικής ενέργειας.

Κατά την εκτίμησή του, η Τουρκία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο έγγραφο ως επιχείρημα υπέρ των διεκδικήσεών της στην περιοχή. Ο ίδιος απέδωσε στην ενημέρωση νομική και πολιτική σημασία, υποστηρίζοντας ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος εμφανίζεται ως αρμόδιος αποδέκτης της.

Ερωτηθείς εάν διαφοροποιείται η κατάσταση στην περίπτωση που την ενημέρωση αναλάβει η γαλλική εταιρεία του έργου, απάντησε ότι, κατά την άποψή του, η Άγκυρα θα επιχειρούσε και πάλι να την αξιοποιήσει.

Προχώρησε, μάλιστα, στον ισχυρισμό ότι η τουρκική πλευρά επιδιώκει επίσημη ελληνική ενημέρωση, με κρατική σφραγίδα και συγκεκριμένες συντεταγμένες της όδευσης. Σύμφωνα με τη συλλογιστική του, ένα τέτοιο έγγραφο θα περιόριζε τη δυνατότητα της Αθήνας να αποστασιοποιηθεί αργότερα από την ενέργεια της αναδόχου.

Η θέση ότι μια ενημέρωση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την Τουρκία αποδίδεται εδώ ως εκτίμηση του καθηγητή και όχι ως διαπιστωμένο νομικό αποτέλεσμα.

«Άλλο άδεια, άλλο ενημέρωση»

Ο Ιωάννης Μάζης στάθηκε ιδιαίτερα στη διατύπωση των κυβερνητικών τοποθετήσεων, επισημαίνοντας ότι η απόρριψη του ενδεχομένου να ζητηθεί τουρκική άδεια δεν απαντά αυτομάτως στο ερώτημα εάν θα υπάρξει ενημέρωση.

Επικαλούμενος σχετική δήλωση του πρωθυπουργού, όπως ο ίδιος την απέδωσε στη συζήτηση, συνόψισε την ένστασή του στη φράση:

«Άλλο άδεια, άλλο ενημέρωση».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών και του κυβερνητικού εκπροσώπου, τις οποίες ερμήνευσε ως περιθώριο αποδοχής κάποιας μορφής ενημέρωσης. Η κριτική του επικεντρώθηκε στην ανάγκη να αποσαφηνιστεί τόσο το περιεχόμενο μιας τέτοιας ενέργειας όσο και ο φορέας που ενδεχομένως θα την αναλάμβανε.

Η πρόταση για ΑΟΖ και Κύπρο

Ως απάντηση στις τουρκικές διεκδικήσεις, ο καθηγητής πρότεινε την άμεση ανακήρυξη ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, παραπέμποντας στη χαρτογραφική αποτύπωση που ο ίδιος συνέδεσε με ευρωπαϊκούς χάρτες και τον χάρτη της Σεβίλλης.

Διευκρίνισε ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ και η οριοθέτησή της αποτελούν διαφορετικές πράξεις και ζήτησε να προχωρήσει η οριοθέτηση Ελλάδας–Κύπρου. Υποστήριξε, επίσης, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ζητήσει τρεις φορές από το 2003 να υπάρξει σχετική συμφωνία.

Στο κλείσιμο της παρέμβασής του αμφισβήτησε επιχειρήματα περί αδυναμίας προστασίας της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Κρήτης και Κύπρου λόγω της κατάστασης των ελληνικών φρεγατών. Αντιπαρέβαλε προηγούμενες επιχειρησιακές περιόδους και έθεσε το ερώτημα γιατί δυνατότητες που υπήρχαν παλαιότερα παρουσιάζονται σήμερα ως ανεπαρκείς.

Παράλληλα, εξέφρασε ενστάσεις για τη δημόσια διατύπωση εκτιμήσεων σχετικά με τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού, διερωτώμενος πώς όσοι τις διατυπώνουν γνωρίζουν τα σχετικά δεδομένα.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή17 λεπτά πριν

GSI: Τουρκικό UAV επιτηρεί το γαλλικό ερευνητικό για το GSI

Την ώρα που η Άγκυρα αμφισβητεί τις ελληνικές και κυπριακές NAVTEX, τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος με διακριτικό VATOZ17 πραγματοποιεί, σύμφωνα...

Άμυνα47 λεπτά πριν

Τεχνολογικό άλμα για τον Ελληνικό Στρατό: Ισπανικά ρομπότ, C-UAS και τηλεχειριζόμενοι πύργοι στο “τραπέζι” του ΓΕΣ

Στις 30 Οκτ 26, πραγματοποιήθηκε παρουσίαση από εκπροσώπους της εταιρείας «ΕΜ&Ε Group» σε επιτελείς του ΓΕΣ, σχετικά με τα προϊόντα...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ποιος εξέθρεψε το τουρκικό θηρίο στην Ανατ. Μεσόγειο;

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης Για αρκετά χρόνια τεκμηριώνουμε ότι η χρόνια πολιτική της Αθήνας να «υψώνει τα χέρια» απέναντι στις...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Σουφλί: Μια ιστορική πόλη του Έβρου που αργοπεθαίνει

Η εγκατάλειψη, οι πολιτικές ευθύνες και ο κίνδυνος για το μέλλον μιας ακριτικής περιοχής

Διεθνή2 ώρες πριν

«Πόλεμος» άνθρακα στη σύνοδο COP31: Το μέτωπο Ινδίας, ΗΠΑ και Ρωσίας κατά του φόρου CBAM της ΕΕ

Ο Ινδός υπουργός Περιβάλλοντος Μπουπέντερ Γιαντάβ δήλωσε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι το Νέο Δελχί είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τα...

Δημοφιλή