Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Πως μεταφράζεται η στρατιωτική εξάρτηση του Πακιστάν από την Κίνα;

Το Πεκίνο φαίνεται να χρησιμοποιεί το Ισλαμαμπάντ ως πεδίο δοκιμών για την αξιολόγηση και βελτίωση των στρατιωτικών του τεχνολογιών.

Δημοσιεύτηκε στις

Η ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Πακιστάν και Κίνας έχει προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της κινεζικής στρατιωτικής τεχνολογίας. Το Πακιστάν, αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες και περιορισμένη πρόσβαση σε δυτική στρατιωτική υποστήριξη, έχει στραφεί στην Κίνα για την απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων. Ωστόσο, η εξάρτηση αυτή συνοδεύεται από προκλήσεις που αφορούν την ποιότητα, την τεχνολογική υπεροχή και την επιχειρησιακή αξιοπιστία των κινεζικών όπλων.

Κατά τη διάρκεια πρόσφατων συγκρούσεων με την Ινδία, το Πακιστάν χρησιμοποίησε κινεζικά μαχητικά αεροσκάφη J-10C και πυραύλους PL-15, επιδεικνύοντας την επιχειρησιακή ικανότητα αυτών των συστημάτων. Παρά την επιτυχία αυτή, αναλυτές επισημαίνουν ότι η υπερβολική εξάρτηση από την Κίνα μπορεί να περιορίσει τη στρατηγική αυτονομία του Πακιστάν και να το καταστήσει ευάλωτο σε γεωπολιτικές πιέσεις.

Η Κίνα, από την πλευρά της, φαίνεται να χρησιμοποιεί το Πακιστάν ως πεδίο δοκιμών για την αξιολόγηση και βελτίωση των στρατιωτικών της τεχνολογιών. Αυτή η δυναμική ενισχύει τη θέση της Κίνας ως βασικού εξαγωγέα όπλων, αλλά εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για την ασφάλεια του Πακιστάν.

Επιπλέον, η αυξανόμενη οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση του Πακιστάν από την Κίνα ενδέχεται να επηρεάσει την ικανότητά του να διατηρήσει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις. Η ανάγκη για διαφοροποίηση των στρατιωτικών προμηθευτών και η ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας καθίστανται κρίσιμες για τη διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας και της στρατηγικής αυτονομίας του Πακιστάν.

Ενώ η συνεργασία με την Κίνα προσφέρει στο Πακιστάν πρόσβαση σε προηγμένα οπλικά συστήματα, η υπερβολική εξάρτηση από έναν μόνο προμηθευτή ενέχει κινδύνους που απαιτούν προσεκτική διαχείριση και στρατηγικό σχεδιασμό.

Υπάρχουν όμως και αναλύσεις που υποστηρίζουν, ότι η εξάρτηση του Πακιστάν από την Κίνα στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς δημιουργούν ευάλωτα σημεία στην άμυνα του Ισλαμαμπαντ.Όπως αναφέρει ανάλυση του βιρμανικού mekongnews, για το Πακιστάν, η Κίνα αποτελεί εδώ και καιρό τον προεπιλεγμένο προμηθευτή στρατιωτικού υλικού, έναν αξιόπιστο εταίρο παντός καιρού που προσφέρει οικονομικά προσιτά όπλα, γρήγορη παράδοση και χωρίς άβολα πολιτικά ερωτήματα. Ωστόσο, πρόσφατα γεγονότα και αυξανόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτή η εμπιστοσύνη μπορεί να είναι άστοχη. Η αναξιοπιστία του κινεζικού στρατιωτικού εξοπλισμού όχι μόνο έχει υπονομεύσει την ετοιμότητα μάχης του Πακιστάν, αλλά έχει επίσης αποκαλύψει βαθύτερα ρήγματα στην στρατηγική του εξάρτηση. Καθώς το Ισλαμαμπάντ διπλασιάζει τον κινεζικό εξοπλισμό, από μη επανδρωμένα αεροσκάφη μέχρι άρματα μάχης και πολεμικά πλοία, δεν αποκτά στρατιωτικό πλεονέκτημα, αλλά αντίθετα έχει εισαγάγει τρωτά σημεία.

Σκεφτείτε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Wing Loong II, τα οποία θεωρούνται ακρογωνιαίος λίθος της εξελισσόμενης πολεμικής ικανότητας του Πακιστάν με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Μέσα σε λίγους μήνες από την ανάπτυξή τους, τουλάχιστον τρία από αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη φέρεται να παρουσίασαν δυσλειτουργία και έπρεπε να σταλούν πίσω στην Κίνα για επισκευές. Αλλά αυτό δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Τα πυραυλικά συστήματα FM-90 (N) του Πακιστάν έχουν επίσης μαστίζεται από ελαττωματικούς αισθητήρες υπερύθρων και συστήματα ραντάρ που δεν κλειδώνουν τους στόχους. Ένα σύστημα πυραυλικής άμυνας που δεν μπορεί να ανιχνεύσει εισερχόμενες απειλές δεν είναι απλώς αναποτελεσματικό, είναι και επικίνδυνο.

Οι βλάβες επεκτείνονται και στον ναυτικό και τεθωρακισμένο στόλο του Πακιστάν. Οι φρεγάτες F-22P, αποτέλεσμα της σινο-πακιστανικής συνεργασίας, έχουν δείξει σημάδια πρόωρης φθοράς του κινητήρα και τεχνικών ελλείψεων που περιορίζουν την επιχειρησιακή ανάπτυξη. Εν τω μεταξύ, τα κύρια άρματα μάχης VT-4, που θεωρούνται μια σύγχρονη προσθήκη στο τεθωρακισμένο σώμα του Πακιστάν, έχουν υποαποδώσει στις δοκιμές, θέτοντας αμφιβολίες για την αξιοπιστία τους σε συνθήκες πεδίου μάχης. Αυτά δεν είναι μεμονωμένα σφάλματα σε πολύπλοκα μηχανήματα, αλλά έχουν διαμορφώσει ένα μοτίβο φθοράς που γίνεται δύσκολο να αγνοηθεί.

Το Πακιστάν δεν είναι μόνο του. Σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο, η υπόσχεση για κινεζικές στρατιωτικές εξαγωγές έχει πολύ συχνά μετατραπεί σε προειδοποιητική ιστορία. Το Μπαγκλαντές επέστρεψε τα ελαττωματικά αεροσκάφη K-8W και τα άρματα μάχης MBT-2000 αφού ανακάλυψε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα και έλλειψη ανταλλακτικών. Τα νιγηριανά μαχητικά F-7, μια φθηνότερη εναλλακτική λύση στα δυτικά αεροσκάφη, υπέστησαν μια σειρά από συντριβές και έπρεπε να καθηλωθούν. Η Μιανμάρ, μετά την απόκτηση JF-17 που αναπτύχθηκαν από κοινού με την Κίνα, αντιμετώπισε επίμονα προβλήματα με την ακρίβεια των ραντάρ και την ενσωμάτωση πυραύλων. Ακόμη και τα υποτιθέμενα πρωτοποριακά υποβρύχια που πωλήθηκαν στη Ντάκα αποδείχθηκαν απαρχαιωμένα και μη λειτουργικά κειμήλια.

Το υποκείμενο ζήτημα είναι επομένως σαφές: Οι κινεζικές εξαγωγές όπλων έχουν δώσει σε μεγάλο βαθμό προτεραιότητα στη στρατηγική επιρροή έναντι της ποιότητας. Αυτά τα όπλα δεν έχουν σχεδιαστεί για να κερδίζουν πολέμους. έχουν σχεδιαστεί για να κερδίζουν πελάτες. Για το Πεκίνο, το στρατιωτικό υλικό είναι ένα εργαλείο εξωτερικής πολιτικής που προσφέρεται γενναιόδωρα, παραδίδεται γρήγορα, αλλά συντηρείται κακώς.

Για το Πακιστάν, οι επιπτώσεις ήταν στην πραγματικότητα επιζήμιες, όπως φάνηκε κατά την πρόσφατη σύγκρουσή του με την Ινδία. Σε καιρό ειρήνης, αυτό μπορεί να φαίνεται ως μια διαχειρίσιμη ενόχληση. Αλλά σε ένα σενάριο σύγκρουσης, το κατώτερο των προδιαγραφών υλικό έχει αποδειχθεί ότι καταρρέει όχι μόνο όσον αφορά τις τακτικές, αλλά και τη στρατηγική. Το γεγονός ότι η κινεζική εισαγόμενη τεχνολογία του δεν μπόρεσε να αποτρέψει, να προστατεύσει ή ακόμη και να αναπτυχθεί σε περιόδους κρίσης, λέει πολλά για την αναξιοπιστία τέτοιων εισαγωγών αμυντικών συστημάτων.

Επιπλέον, σε ένα εντυπωσιακό περιστατικό που υπογράμμισε την ανησυχία για την αξιοπιστία που περιβάλλει την κινεζική στρατιωτική τεχνολογία, ένα κινεζικό drone Wing Loong-2 συνετρίβη κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής πτήσης στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Jingzhou στην επαρχία Hubei. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος έχασε τον έλεγχο και συγκρούστηκε με ένα κτίριο, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και εγείροντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία τέτοιων συστημάτων.

Αναφορές έχουν επίσης δείξει ότι τα κινεζικής κατασκευής drones CH-4B του πακιστανικού στρατού έχουν παρουσιάσει σοβαρές βλάβες, όπως δυσλειτουργίες GPS, μη λειτουργικές ηλεκτροοπτικές/υπέρυθρες κάμερες λόγω διαρροών αζώτου και ελαττωματικά ραντάρ συνθετικού διαφράγματος. Αυτά τα προβλήματα έχουν παρεμποδίσει σημαντικά την επιχειρησιακή τους αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, η εμπειρία της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν με τα drones Wing Loong-2 ήταν προβληματική. Εντός έξι μηνών από την έναρξη της υπηρεσίας, τρία από αυτά τα drones παρουσίασαν δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων και έπρεπε να επιστραφούν στην Κίνα για επισκευές. Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι αυτά τα drones κατασκευάστηκαν με υλικά κατώτερης ποιότητας, αποκλίνοντας από τις υποσχεθείσες προδιαγραφές.

Αυτά τα περιστατικά υπογραμμίζουν ένα μοτίβο προβλημάτων αξιοπιστίας με τον κινεζικό στρατιωτικό εξοπλισμό, εγείροντας ανησυχίες σχετικά με τις στρατηγικές επιπτώσεις για τις χώρες που βασίζονται σε τέτοια τεχνολογία. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι πλέον εάν η κινεζική στρατιωτική τεχνολογία είναι αναξιόπιστη. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν οι χώρες που βασίζονται σε φθηνή κινεζική αμυντική τεχνολογία θα μάθουν το μάθημα της αναξιοπιστίας με τον εύκολο ή με τον δύσκολο τρόπο. Το Πακιστάν, για παράδειγμα, βρίσκεται σε καλό δρόμο για να πάρει ένα μάθημα με τον δύσκολο τρόπο.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός12 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις13 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή