Άμυνα

Συντονισμένες επιχειρήσεις σε έξι μέτωπα για τη Ρωσία στην Ουκρανία! Κατάρρευση γραμμών, προέλαση σε πολλαπλούς άξονες και στρατηγικά πλήγματα

Δημοσιεύτηκε στις

18 Νοεμβρίου 2025 στις 10:01

από τον

ΧΑΚ

Η 17η Νοεμβρίου καταγράφεται ως μία από τις πιο βαριές ημέρες για τις ουκρανικές δυνάμεις από την αρχή του πολέμου, σύμφωνα με τις αναλυτικές αναφορές του SouthFront. Η Μόσχα, αξιοποιώντας τα κενά σε προσωπικό και την αδυναμία των ουκρανικών γραμμών άμυνας, εξαπέλυσε συντονισμένες επιχειρήσεις σε έξι μέτωπα, σημειώνοντας σημαντικές εδαφικές κατακτήσεις, καταστρέφοντας κρίσιμες υποδομές και αποκόπτοντας γραμμές ανεφοδιασμού.

Ένας πόλεμος που μπαίνει σε νέα φάση

Οι τελευταίες εξελίξεις, όπως τις αποτυπώνει το SouthFront, δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περάσει από το στάδιο των φθορών και των ισορροπιών σε μια φάση όπου η μία πλευρά —η Ρωσία— επιβάλλει απόλυτα τον ρυθμό, ενώ η άλλη —η Ουκρανία— προσπαθεί απλώς να συγκρατήσει την κατάρρευση.

Δεν πρόκειται για «προώθηση μερικών μέτρων». Πρόκειται για στρατηγική ανατροπή που χτίζεται συστηματικά εδώ και μήνες και τώρα αρχίζει να αποδίδει σε όλα τα μέτωπα ταυτόχρονα.

Η Μόσχα χτυπά εκεί που κρίνεται ο πόλεμος

Τα πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές, αποθήκες UAV, οδικούς κόμβους και συστήματα πυραύλων δεν είναι απλώς επιχειρησιακές επιλογές. Είναι η ρωσική μέθοδος για να στερήσει από το Κίεβο τον οξυγόνο του πολέμου: ρεύμα, καύσιμα, μεταφορές, δυνατότητα συγκέντρωσης αποθεμάτων.

Η μεθοδικότητα φαίνεται καθαρά. Από το Χάρκοβο μέχρι την Οδησσό οι ρωσικές επιχειρήσεις έχουν ενιαίο στόχο: να διαλύσουν τη συνοχή του ουκρανικού στρατού, όχι να εντυπωσιάσουν με θεαματικές ενέργειες.

Σιβέρσκ: Το «κλείδωμα» που αλλάζει τον χάρτη

Η κατάληψη της Platonovka δεν είναι απλώς ένα ακόμη χωριό που αλλάζει χέρια. Είναι η επιβεβαίωση ότι ο ρωσικός στρατός περνά σε καθεστώς επιχειρησιακού περικυκλώματος. Το Seversk πλέον πιέζεται από βορρά, ανατολή και νότο — και ο κλοιός σφίγγει μέρα με τη μέρα.

Η κίνηση αυτή θυμίζει τις παραδοσιακές ρωσικές τακτικές: δεν σπάνε κατά μέτωπο τις καλύτερα οχυρωμένες πόλεις· τις αποκόπτουν. Η αποκοπή είναι το μισό της κατάληψης. Το άλλο μισό έρχεται μόνο του όταν τελειώσουν οι γραμμές ανεφοδιασμού.

Χάρκοβο: Η ζώνη ασφαλείας γίνεται πραγματικότητα

Η προέλαση στο Dvorichanske και στο Dvurechanskoye δείχνει ότι η Μόσχα εφαρμόζει το σχέδιό της με χειρουργική ακρίβεια: δημιουργία buffer zone που απομακρύνει το ουκρανικό πυροβολικό από τα ρωσικά σύνορα.

Όσο απλό ακούγεται, τόσο δύσκολο είναι να ανατραπεί. Η Ουκρανία χάνει όχι μόνο έδαφος, αλλά και τακτικά σημεία πίεσης που χρησιμοποιούσε εδώ και δύο χρόνια.

Ζαπορίζια – Ο άξονας που καταρρέει πρώτος

Το SouthFront αποτυπώνει τη βαθύτερη εικόνα: το ουκρανικό μέτωπο στη Ζαπορίζια δεν υποχωρεί απλώς —ερρημώνει. Η πτώση του Hai, οι προωθήσεις γύρω από Vesele, Zelenyi Hai και Zatyshshya και οι αναφορές ότι ρωσικές μονάδες αγγίζουν πλέον τα προάστια της Huliapole δείχνουν μια άμυνα που έχει χάσει τη συνοχή της.

Πρόκειται για κρίσιμο σημείο: η Ζαπορίζια ήταν ο άξονας στον οποίο το Κίεβο είχε επενδύσει στρατηγικά. Τώρα κινδυνεύει να γίνει ο άξονας που θα πυροδοτήσει την επόμενη μεγάλη ρωσική εκστρατεία.

Η ουκρανική πολιτική ηγεσία σε στρατηγικό αδιέξοδο

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Κιέβου δεν είναι οι απώλειες εδάφους· είναι η αδυναμία χάραξης συνεκτικής στρατηγικής.

Η εμμονή στην υπεράσπιση του Pokrovsk απορροφά δυνάμεις που λείπουν αλλού. Ταυτόχρονα, η έλλειψη προσωπικού είναι πλέον δεδομένη, όχι υπόθεση. Κάθε μέρα που περνά, η Ουκρανία αναγκάζεται να μετακινεί μονάδες σαν μπαλώματα σε ένα ύφασμα που έχει αρχίσει να ξηλώνεται από παντού.

Η διεθνής κόπωση και η γαλλική «ανταρσία»

Η δήλωση του Florian Philippot στη Γαλλία δεν είναι απλώς μια εσωτερική πολιτική αντίδραση: είναι δείγμα της κόπωσης της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Όταν μια χώρα δεσμεύει δισεκατομμύρια σε μαχητικά Rafale και συστήματα SAMP/T για την Ουκρανία, ενώ ζητά από τους πολίτες της «να σφίξουν τα δόντια», το πολιτικό κόστος αρχίζει να μετριέται.

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο τον εξοπλισμό, αλλά το αν η Ευρώπη μπορεί —ή θέλει— να συνεχίσει να χρηματοδοτεί έναν πόλεμο που στρατιωτικά γέρνει πλέον προς μία κατεύθυνση.

Το συμπέρασμα: μια αργή μετατροπή σε ντόμινο

Η σταδιακή πτώση οικισμών δεν είναι απλή καταγραφή στο χάρτη. Είναι το ξετύλιγμα ενός ντόμινο που το Κίεβο δεν φαίνεται ικανό να ανακόψει. Όταν τρεις ποτάμιες αμυντικές γραμμές καταρρέουν σχεδόν ταυτόχρονα, όταν δύο κρίσιμες πόλεις (Seversk και Huliapole) βρίσκονται υπό απειλή περικύκλωσης και όταν η Ρωσία επιβάλλει ταυτόχρονα την ατζέντα σε έξι μέτωπα, η πορεία του πολέμου αλλάζει επίπεδο.

Το SouthFront μιλά για «σειρά ήττων έως το τέλος του έτους». Η εικόνα των επιχειρήσεων δείχνει ότι αυτό δεν είναι υπερβολή αλλά λογική εξέλιξη της πραγματικότητας στο πεδίο.

Αυτή είναι η νέα φάση του πολέμου — και δεν ευνοεί την Ουκρανία.

ISW: Ποκρόβσκ – Η μάχη που θα κρίνει ολόκληρο τον χειμώνα

Το μέτωπο του Ποκρόβσκ εξελίσσεται στο πιο περίπλοκο —και ενδεχομένως καθοριστικό— επιχειρησιακό πεδίο του πολέμου. Η εικόνα που σκιαγραφεί το Institute for the Study of War δείχνει ότι η Ρωσία δεν επιχειρεί απλώς να καταλάβει άλλη μια πόλη· προσπαθεί να παγιδεύσει δύο ουκρανικούς σχηματισμούς ταυτόχρονα, να τους στερήσει τη δυνατότητα ελεγχόμενης αποχώρησης και να καταφέρει ένα πλήγμα με στρατηγικό αντίκτυπο.

Δύο διαφορετικοί κλοινοί, μία μεγάλη αδυναμία

Οι ρωσικές δυνάμεις προσπαθούν να περικυκλώσουν το Ποκρόβσκ και το Μίρνοχραντ από τα δυτικά, έχοντας διαπιστώσει ότι ο ανατολικός άξονας είναι επιχειρησιακά δυσκολότερος. Η 2η και η 51η Στρατιά κινούνται σε μια κατεύθυνση που θεωρητικά θα μπορούσε να κλείσει τον κλοιό· πρακτικά, όμως, κάθε μία κάνει δύο και τρεις διαφορετικές επιχειρήσεις ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρώσει αποφασιστική ισχύ.

Η 51η Στρατιά προσπαθεί ταυτόχρονα να προωθηθεί βόρεια, να στενέψει τον κλοιό ανατολικά και να μειώσει το μέτωπο μέσα στο Ποκρόβσκ. Το αποτέλεσμα είναι το γνωστό ρωσικό πρόβλημα: διασπορά δυνάμεων, αντί για καθοριστικό πλήγμα σε έναν μόνο άξονα.

Αντίστοιχα, η 2η Στρατιά κινείται προς Ουντάτσνε και Κότλινε στα νοτιοδυτικά —αλλά ταυτόχρονα επιχειρεί μέσα στην πόλη, προσπαθώντας να εγκλωβίσει ουκρανικές μονάδες σε συνθήκες όπου δεν μπορούν να συμπτυχθούν χωρίς να εκτεθούν.

Το ρίσκο του Ντομπροπίλια και το λάθος που επέστρεψε

Το ISW υπενθυμίζει ότι ολόκληρη η ρωσική ώθηση προς Ντομπροπίλια το καλοκαίρι ξεκίνησε ως επίδειξη δύναμης ενόψει της Συνόδου της Αλάσκας τον Αύγουστο του 2025. Η Μόσχα όντως κέρδισε έδαφος τότε· αλλά το κέρδισε σε ένα σημείο με πολύ στενή βάση για σταθερή επιμελητεία. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: όσο η Ουκρανία χτυπούσε τα πλευρά της ρωσικής προώθησης, το ρήγμα άρχισε να απειλεί τις ρωσικές οπισθοφυλακές.

Τώρα, η ίδια ρωσική δύναμη που είχε αναλάβει το μέτωπο του Ντομπροπίλια, η 51η Στρατιά, πρέπει και να προστατεύει τον εαυτό της από ουκρανικά αντεπιχειρήματα και να προωθείται προς το Ποκρόβσκ.

Αυτή η διπλή πίεση εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί ο κλοιός δεν έχει κλείσει.

Μάχη μέσα στην πόλη: ανάγκη για μάζα, όχι μικροομάδες

Το ISW καταγράφει ότι οι ρωσικές μικροομάδες διείσδυσης —μια τακτική που έδωσε αποτελέσματα κατά περιόδους— πλέον δεν επαρκούν για να καθαρίσουν ούτε το βόρειο Ποκρόβσκ ούτε το Μίρνοχραντ. Ρωσικές δυνάμεις αναγκάζονται να επιχειρούν μέσα σε συνθήκες δικού τους “ημι-εγκλωβισμού”, καθώς οι ουκρανικές θέσεις βόρεια και νότια από τη σιδηροδρομική γραμμή περιορίζουν την ελευθερία κινήσεων.

Το ISW εκτιμά ότι η Ρωσία θα προσφύγει σε μια πιο «βαριά» προσέγγιση: μεταφορά στρατευμάτων με οχήματα, πιθανότατα υπό συνθήκες ομίχλης, ώστε να αποφύγει τον ουκρανικό εναέριο εντοπισμό. Το ξεκαθάρισμα των οδών Τ-0504 και Ο0544 δείχνει ακριβώς αυτή την προετοιμασία.

Υψηλές απώλειες και για τις δύο πλευρές

Οι απώλειες των 2ης και 51ης Στρατιάς είναι από τις υψηλότερες του πολέμου το τελευταίο τρίμηνο. Παράλληλα, η Ρωσία δυσκολεύεται εμφανώς να αναπληρώσει το ανθρώπινο δυναμικό της: οι 29.000 μηνιαίοι νέοι συμβασιούχοι δεν καλύπτουν τις 35.000 εκτιμώμενες μηνιαίες απώλειες.

Το Κρεμλίνο ήδη ετοιμάζει το έδαφος για ενεργοποίηση εφέδρων με τρόπους που δεν έχουν ακόμη πλήρως ανακοινωθεί.

Σκηνικό αποσταθεροποίησης στην Ευρώπη

Σε παράλληλο επίπεδο, η Πολωνία αντιμετώπισε δύο δολιοφθορές σε σιδηροδρομικές γραμμές που εξυπηρετούν τη μεταφορά δυτικής βοήθειας στην Ουκρανία. Οι εκρήξεις και τα σπασμένα τμήματα γραμμής εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της ρωσικής «Φάσης Μηδέν»: επιχειρήσεις υπονόμευσης, επιρροής και ψυχολογικού πολέμου εντός της Ευρώπης.

Διπλωματικός απόηχος: η Γαλλία ανεβάζει διακύβευμα

Παράλληλα, Παρίσι και Κίεβο υπέγραψαν συμφωνία που ανοίγει τον δρόμο για αγορά:

– 100 Rafale F4 έως το 2035
– συστημάτων SAMP/T
– αεροπορικών όπλων και ραντάρ
– κοινή παραγωγή Rafale και drones στην Ουκρανία

Αυτό είναι το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό εξοπλιστικό άνοιγμα υπέρ της Ουκρανίας μέχρι σήμερα.

Συμπέρασμα – Το Ποκρόβσκ δεν είναι απλώς μια πόλη

Η ουσία του ρεπορτάζ του ISW είναι καθαρή:
Η Ρωσία θα καταλάβει Ποκρόβσκ και Μίρνοχραντ· το ερώτημα είναι πότε και με τι κόστος.

Αλλά αυτό που θα καθορίσει τον χειμώνα δεν είναι η πτώση της πόλης. Είναι αν η Ουκρανία θα μπορέσει να συμπτυχθεί συντεταγμένα και να αποφύγει έναν μεγάλο εγκλωβισμό, που θα της στερήσει ετοιμοπόλεμες μονάδες σε μια περίοδο όπου η πίεση μεγαλώνει σε όλα τα μέτωπα.

Το Ποκρόβσκ, έτσι όπως το περιγράφει το ISW, είναι μια μάχη όχι για τον χάρτη, αλλά για τη δομή του πολέμου τους επόμενους μήνες.

Σχετικά θέματαInstitute for the Study of War SouthFront Ουκρανία Ρωσία

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

15 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

2 ημέρες πριν

στις

14 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

13 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.

Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.

(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)

#HellenicNavy

— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.