Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Η Πτώση του Ιράν Θα Μπορούσε να Αλλάξει τα Πάντα

Άρθρο του Αμερικανού αναλυτή, Μάικλ Ρούμπιν, που υποστηρίζει ότι η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα προκαλούσε ισχυρούς κραδασμούς σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, αλλά όχι κατ’ ανάγκην με σταθεροποιητικό τρόπο.

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, 1945

Σύνοψη

  • Με δεδομένη την απουσία σαφούς ηγεσίας της αντιπολίτευσης και τον υψηλό κίνδυνο εσωτερικού χάους ή ακόμη και εμφυλίου πολέμου, η ικανότητα της Τεχεράνης να προβάλλει ισχύ θα συρρικνωνόταν – κάτι που βραχυπρόθεσμα θα ωφελούσε το Ιράκ και τα κράτη του Κόλπου.

  • Ωστόσο, αυτά τα οφέλη θα μπορούσαν να περιπλακούν από κύματα προσφύγων, εντεινόμενες αντιπαλότητες στον Κόλπο και την επιβίωση κινημάτων-δορυφόρων, όπως οι Χούθι και η Χεζμπολάχ, σε προσαρμοσμένες μορφές.

  • Οι ελπίδες του Ισραήλ για μια γρήγορη «επανεκκίνηση» των σχέσεων με ένα μετα-καθεστωτικό Ιράν παρουσιάζονται ως ευσεβής πόθος. Μακροπρόθεσμα, η Τουρκία εμφανίζεται ως ο μεγαλύτερος γεωπολιτικός ωφελημένος.

Τι Συμβαίνει Αν Καταρρεύσει το Καθεστώς στο Ιράν;

Καθώς οι ιρανικές διαδηλώσεις φέρεται να γίνονται ολοένα και πιο βίαιες, η Ισλαμική Δημοκρατία αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση από την ίδρυσή της, πριν από περισσότερα από 46 χρόνια.

Ενώ οι προηγούμενες διαμαρτυρίες αφορούσαν ελίτ ή μικρότερα τμήματα της κοινωνίας, η τρέχουσα αναταραχή εξαπλώνεται σε ολόκληρη την ιρανική κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων και παραδοσιακά υποστηρικτικών στοιχείων του καθεστώτος.

Ακόμη και βετεράνοι των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης υφίστανται τις συνέπειες του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού και της καταρρέουσας αξίας του ιρανικού ριάλ.

Το κλείσιμο του Μεγάλου Παζαριού της Τεχεράνης αποτελεί συχνά προάγγελο κυβερνητικής κατάρρευσης, αν όχι επανάστασης.

Όλο και περισσότερο φαίνεται πιθανό ότι η «κληρονομιά» του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ θα είναι η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Αν ο ιρανικός λαός έχει λόγο, ο γιος του, Μοτζταμπά, θα κρεμαστεί επίσης.

Η Πτώση του Ιράν: Τι Έπεται;

Οι επιπτώσεις της κατάρρευσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα αναδιαμορφώσουν την περιοχή.

Η πιθανότητα μιας ομαλής διαδοχής στο Ιράν είναι μικρή. Δεν υπάρχει κεντρική ηγεσία στο σημερινό κίνημα διαμαρτυρίας και, όπως έδειξε η κατάρρευση της διάσκεψης του Georgetown, οι ηγέτες και οι ομάδες της διασποράς είναι πιο πολωμένοι από ποτέ.

Αντί να χτίσει γέφυρες, η ομάδα του διαδόχου Ρεζά Παχλαβί επέλεξε τακτικές «καμένης γης» και υπερβολικούς ισχυρισμούς περί επιρροής, παρόμοιους με εκείνους οργανώσεων όπως οι Μουτζαχεντίν-ε Χαλκ. Οι 50.000 δηλωμένοι αποστάτες του καθεστώτος, που ο Παχλαβί ισχυρίστηκε πριν έξι μήνες ότι είχε στο πλευρό του, μοιάζουν περισσότερο με πυρετώδες όνειρο· οι Ιρανοί βρίσκονται στους δρόμους, αλλά δεν υπάρχει ένδειξη ότι το κάνουν κατ’ εντολή του.

Ακόμη κι έτσι, ένα χάος τύπου Συρίας θα εξουδετέρωνε την ικανότητα του Ιράν να απειλεί την περιοχή. Παραδοσιακά, όταν το ιρανικό καθεστώς απειλείται, οι δυνάμεις ασφαλείας του υποχωρούν από την περιφέρεια προς την Τεχεράνη· δεν επιτίθενται στην περιοχή αν αυτό σημαίνει ότι αφήνουν εκτεθειμένα τα βασικά τους συμφέροντα.

Ποιοι Κερδίζουν;

Οι βασικοί βραχυπρόθεσμοι ωφελημένοι από την κατάρρευση του καθεστώτος θα είναι τόσο το Ιράκ όσο και τα αραβικά κράτη του Κόλπου.

Από την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν από τις ΗΠΑ και μετά, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει επανειλημμένα παραβιάσει την ιρακινή κυριαρχία. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ του Κόλιν Πάουελ και ο αξιωματούχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας επί Τζορτζ Ου. Μπους, Ζαλμάι Χαλιλζάντ, πίστεψαν αφελώς τις ιρανικές διαβεβαιώσεις ότι θα τηρούσε στάση μη παρέμβασης στο μεταπολεμικό Ιράκ· όταν κατάλαβαν το λάθος τους, ήταν ήδη αργά. Μια συνειδητή πολιτική «βλέπω αλλά δεν βλέπω» χαρακτήρισε και την επόμενη απόφαση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να αποσύρει τις δυνάμεις από το Ιράκ και να εμπλακεί διπλωματικά με το Ιράν.

Περισσότεροι Νικητές και Ηττημένοι

Ενώ οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης θα παραμείνουν ισχυρή δύναμη λόγω των πόρων που έχουν κλέψει και αποκρύψει, η κατάρρευση του καθεστώτος θα ενεργοποιήσει ένα «χρονόμετρο» όσον αφορά την προθυμία των Ιρακινών να τους ανέχονται. Άμεσοι χαμένοι θα είναι το Σώμα Μπαντρ του Χάντι αλ-Αμίρι, η Ασαΐμπ Αχλ αλ-Χακ του Κάις αλ-Χαζάλι και η φιλοδοξία του Νούρι αλ-Μαλίκι να επιστρέψει στην πρωθυπουργία, όπως και η χρήση της Ισλαμικής Δημοκρατίας από τους Κούρδους ηγέτες Μπάφιλ και Κουμπάντ Ταλαμπανί απέναντι στους αντιπάλους τους. Φήμες περί εμπλοκής της ιρακινής Χασντ αλ-Σαάμπι στην καταστολή Ιρανών διαδηλωτών θα δημιουργήσουν γενεακή εχθρότητα των Ιρανών προς τους Ιρακινούς σιίτες ομοθρήσκους τους.

Τα κράτη του Αραβικού Κόλπου μπορεί να ωφεληθούν βραχυπρόθεσμα, αλλά ενδέχεται σύντομα να χάσουν μέρος της σημασίας τους. Το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), που ιδρύθηκε το 1981 για να συντονίσει πολιτική και άμυνα, υποαπέδωσε διαχρονικά. Ακόμη και 45 χρόνια μετά, οι στρατοί του στερούνται διαλειτουργικότητας. Οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις –ιδίως απέναντι στο Κατάρ και η σαουδαραβο-εμιρατινή αντιπαλότητα– διασφαλίζουν ότι η δυσλειτουργία υπερισχύει της ενότητας.

Η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα μπορούσε να οξύνει αυτές τις διαιρέσεις, ιδίως αν Ριάντ και Αμπού Ντάμπι μεταφέρουν την αντιπαλότητά τους στο Ιράν, χρηματοδοτώντας διαφορετικούς πληρεξούσιους. Με την απειλή της «εξαγωγής της επανάστασης» να εκλείπει, θα υπάρχει μικρός λόγος ύπαρξης του GCC. Το Κατάρ θα ενισχύσει τους δεσμούς του με την Τουρκία, ενώ η αντιπαλότητα ΗΑΕ–Σαουδικής Αραβίας θα μπορούσε ακόμη και να οδηγήσει σε στρατιωτικές αψιμαχίες. Χωρίς τον ιρανικό αναθεωρητισμό, το Μπαχρέιν θα ευημερήσει και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «Σιγκαπούρη του Περσικού Κόλπου».

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα ωφεληθούν επίσης βραχυπρόθεσμα, καθώς παραδοσιακά λειτουργούν ως ασφαλές καταφύγιο κεφαλαίων. Αν όμως το Ιράν καταρρεύσει, δισεκατομμύρια δολάρια θα κατακλύσουν τη χώρα από αξιωματούχους του καθεστώτος που θα προσπαθούν να διασώσουν κλεμμένα περιουσιακά στοιχεία, κάτι που ενδέχεται να προκαλέσει μεσοπρόθεσμη διπλωματική κρίση με την Ουάσινγκτον.

Αν ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος στο Ιράν –και η πιθανότητα είναι υψηλή– τα κράτη του Κόλπου θα πρέπει να προετοιμαστούν για εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια, Ιρανούς πρόσφυγες. Το πρώτο κύμα θα είναι εύποροι και μεσαίας τάξης Ιρανοί· στη συνέχεια, εργατικές και αγροτικές μάζες θα προσπαθήσουν να διαφύγουν δια θαλάσσης, με κίνδυνο να κατακλύσουν τις χώρες της περιοχής.

Το Ομάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: αντί να σχεδιάζει για την πτώση του Ιράν, προτιμά την ευσεβή ελπίδα ότι η διπλωματία θα αποτρέψει τη βία.

Στην Ουάσινγκτον, υπάρχει υπερβολική αισιοδοξία ότι η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα λύσει και το ζήτημα των Χούθι. Αυτό παρερμηνεύει το κίνημα: οι Χούθι δεν δημιουργήθηκαν από το Ιράν· έχουν ρίζες που προϋπάρχουν της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979. Παρότι ο νότος της Υεμένης τους απορρίπτει, διατηρούν στήριξη στον βορρά.

Η Χεζμπολάχ ενδέχεται επίσης να επιβιώσει με κάποια μορφή. Το Ισραήλ νίκησε στρατιωτικά τη Χεζμπολάχ, αλλά η ιδεολογία της είναι δυσκολότερο να εξαλειφθεί. Είναι πιθανό να επιστρέψει σε δομές μυστικών κυττάρων: λιγότερα drones και πύραυλοι, περισσότερα εκρηκτικά και AK-47.

Πολλοί στο Ισραήλ πιστεύουν ότι μπορούν να αποκαταστήσουν τις θερμές σχέσεις που είχαν με το Ιράν πριν το 1979. Και αυτό είναι ευσεβής πόθος. Πολλοί Ιρανοί θα δυσανασχετούν με την υποτιθέμενη σχέση του Ισραήλ με τους Μουτζαχεντίν-ε Χαλκ, αλλά και με την υποστήριξη ισραηλινών κύκλων σε αποσχιστικά κινήματα. Δεκαετίες προπαγάνδας δεν εξαφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη.

Ίσως ο μεγαλύτερος μακροπρόθεσμος νικητής της κατάρρευσης να είναι η Τουρκία. Όπως το Κατάρ αντικατέστησε τη Σαουδική Αραβία ως χρηματοδότης του ισλαμικού εξτρεμισμού, έτσι και η Τουρκία εξελίσσεται σε ιδεολογική μηχανή εξαγωγής της δικής της εκδοχής ισλαμιστικού εξτρεμισμού. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα δει την πτώση του Χαμενεΐ όχι ως προειδοποίηση, αλλά ως ευκαιρία.

Αυτό που θα προκύψει δεν θα είναι μια πιο ειρηνική Μέση Ανατολή, αλλά απλώς μια αλλαγή στη «γεύση» του εξτρεμισμού που απειλεί περισσότερο την περιφερειακή ασφάλεια και τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Μια Εποχή Αλλαγών στο Ιράν; Χάος ή Κρίση;

Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα είναι καλοδεχούμενη. Όμως, κάθε τάση στον Λευκό Οίκο ή στα think tanks της Ουάσινγκτον να αντιμετωπίζουν την κατάρρευση του Ιράν ως μια «πάσα Χαΐλ Μαχντί» προς την ασφάλεια και την ειρήνη στη Μέση Ανατολή θα αποδειχθεί αφελής και ντροπιαστική.

Ο Μάικλ Ρούμπιν είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, όπου ειδικεύεται σε χώρες της Μέσης Ανατολής, ιδιαίτερα στο Ιράν και την Τουρκία. Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία έχει διατελέσει αξιωματούχος του Πενταγώνου, με εμπειρίες πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και δεσμεύσεις με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Ρούμπιν έχει επίσης συνεισφέρει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες Πολεμικού Ναυτικού και Πεζοναυτών των ΗΠΑ σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το επιστημονικό και συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει τα βιβλία «Dancing with the Devil» και το «Eternal Iran». Ο Μάικλ Ρούμπιν διαθέτει διδακτορικό, μεταπτυχιακό στην ιστορία και πτυχίο βιολογίας από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Αναλύσεις

Μάζης: «Στρώνουν χαλί για εθνική υποχώρηση» – Η παγίδα με το καλώδιο και την Τουρκία

Για τον κίνδυνο δημιουργίας προηγουμένου εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προειδοποίησε ο Ιωάννης Μάζης, εφόσον η γαλλική εταιρεία απευθυνθεί στην Τουρκία για άδεια σχετικά με το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου. Η αιχμηρή κριτική στην Αθήνα και οι εκτιμήσεις του για την ευρωπαϊκή πολιτική στο Ουκρανικό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Για τον κίνδυνο δημιουργίας προηγουμένου εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προειδοποίησε ο Ιωάννης Μάζης, εφόσον η γαλλική εταιρεία απευθυνθεί στην Τουρκία για άδεια σχετικά με το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου. Η αιχμηρή κριτική στην Αθήνα και οι εκτιμήσεις του για την ευρωπαϊκή πολιτική στο Ουκρανικό.

Αυστηρή προειδοποίηση για τους χειρισμούς γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου απηύθυνε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Ιωάννης Μάζης, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρέθηκε το ενδεχόμενο να αναζητηθεί τουρκική άδεια μέσω της γαλλικής εταιρείας που εμπλέκεται στο έργο, με την ελληνική πλευρά να περιορίζεται στις δικές της διοικητικές ενέργειες.

Ο καθηγητής ξεκαθάρισε εξαρχής ότι σχολιάζει όσα προκύπτουν από τα σχετικά ρεπορτάζ, υπό την παραδοχή ότι αυτά έχουν βάση. Με αυτή την επισήμανση, χαρακτήρισε «ποντιοπιλατική» τη στάση που, κατά την εκτίμησή του, διαμορφώνεται: η Αθήνα να εγκρίνει τις απαραίτητες αιτήσεις, να δεχθεί τα σκάφη, να ενεργοποιήσει το Λιμενικό εντός των εθνικών χωρικών υδάτων και να εκδώσει NAVTEX, αφήνοντας όμως αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα για τη συνέχεια των εργασιών πέραν αυτών.

Το κρίσιμο σημείο πίσω από τα «διεθνή ύδατα»

Ο Ιωάννης Μάζης επέμεινε στη διάκριση ανάμεσα στα ύδατα και στον βυθό, υποστηρίζοντας ότι η αναφορά σε «διεθνή ύδατα» δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να παρακάμπτεται η συζήτηση περί ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Όπως ανέφερε, στην περιοχή στην οποία αναφερόταν η ανάλυσή του, κάτω από τα διεθνή ύδατα βρίσκονται ελληνική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, συνδέοντας την τοποθέτησή του με την οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Κατά συνέπεια, υποστήριξε, η συζήτηση για την έρευνα και την όδευση του καλωδίου δεν εξαντλείται στην επιφάνεια της θάλασσας.

Σχολιάζοντας τις διαβεβαιώσεις ότι δεν θα ζητηθεί άδεια τρίτης χώρας, έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη διατύπωση περί εθνικών χωρικών υδάτων. Σύμφωνα με την ανάγνωσή του, αυτός ο περιορισμός αφήνει ανοικτό το ουσιαστικό ζήτημα για τα υπόλοιπα τμήματα της διαδρομής.

Η ευθύνη δεν μεταφέρεται στην εταιρεία

Η βασική ένσταση του καθηγητή αφορά το ενδεχόμενο η γαλλική εταιρεία να προχωρήσει σε δικές της συνεννοήσεις με την Άγκυρα και η ελληνική πλευρά να εμφανιστεί στη συνέχεια ως μη εμπλεκόμενη.

Ο ίδιος απέρριψε αυτή τη λογική, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα, ως η πλευρά που κατά την τοποθέτησή του διευθύνει το έργο, οφείλει να καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους ενεργούν οι ανάδοχοι και οι υπεργολάβοι. Δεν μπορεί, όπως τόνισε, να επικαλείται άγνοια για τις ενέργειές τους όταν αυτές ενδέχεται να επηρεάζουν εθνικά συμφέροντα.

Στο ίδιο πλαίσιο ζήτησε να επιβάλλονται οι αναγκαίες εθνικές ρήτρες και να υπάρχει έλεγχος των κινήσεων των εταιρειών που συμμετέχουν στην υλοποίηση του έργου. Η τεχνική ολοκλήρωση της διασύνδεσης, κατά την προσέγγισή του, δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές συνέπειες του τρόπου με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί.

Προειδοποίηση για προηγούμενο με διάρκεια

Η πλέον αιχμηρή προειδοποίησή του ήταν ότι μια ενδεχόμενη αποδοχή τουρκικής αδειοδότησης δεν θα αποτελούσε μια μεμονωμένη διευθέτηση χωρίς συνέχεια.

Κατά την εκτίμησή του, εάν η γαλλική πλευρά ζητήσει άδεια και η ελληνική διαχείριση του έργου ανεχθεί αυτή την ενέργεια, η σχετική αλληλογραφία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την Τουρκία σε μελλοντικές διμερείς συνομιλίες, σε διεθνή φόρα ή ακόμη και σε ενδεχόμενη διαιτητική διαδικασία.

Το ζήτημα, επομένως, όπως το έθεσε, υπερβαίνει την άμεση εκτέλεση των εργασιών. Αφορά το προηγούμενο που μπορεί να δημιουργηθεί και το επιχείρημα που ενδέχεται να αποκτήσει η Άγκυρα για τις επόμενες διεκδικήσεις της.

Κριτική στην Ευρώπη για την Ουκρανία

Στο δεύτερο μέρος της παρέμβασής του, ο Ιωάννης Μάζης άσκησε έντονη κριτική στην ευρωπαϊκή πολιτική για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Συνέδεσε την οικονομική δυσπραγία και τις πολιτικές πιέσεις σε ευρωπαϊκά κράτη με το κόστος του πολέμου και τις δυσκολίες στην προμήθεια ενέργειας.

Υποστήριξε ότι η συνέχιση αυτής της κατάστασης απειλεί την αντοχή των πολιτικών συστημάτων και επέκρινε τις ευρωπαϊκές ηγεσίες για επιμονή σε μια πολιτική την οποία χαρακτήρισε αδιέξοδη, την ώρα που, κατά την εκτίμησή του, οι Ηνωμένες Πολιτείες μεταβάλλουν πορεία.

Παράλληλα, αμφισβήτησε το σενάριο μιας ρωσικής εκστρατείας για την κατάκτηση ολόκληρης της Ευρώπης. Ζήτησε επίσης τη διεξαγωγή εκλογών στην Ουκρανία και αναφέρθηκε σε υποθέσεις σκανδάλων και παραιτήσεις συνεργατών του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, εντάσσοντάς τες στην κριτική του προς την ουκρανική ηγεσία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Κύμα οργής σε Ιταλία, Αλβανία και Βέλγιο – Συγκρούσεις με την αστυνομία, εμπρησμοί και δεκάδες συλλήψεις

Οι διαδηλωτές αφού απωθήθηκαν από το γραφείο του Ράμα, κατευθύνθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο όπου έριξαν μολότοφ με αποτέλεσμα να καούν πολλά γραφεία, να κινδυνεύουν γειτονικά κτίρια και να καεί ένα αυτοκίνητο. Την ίδια ώρα μία άλλη ομάδα πέταξε βόμβες μολότοφ εναντίον των αστυνομικών στην κεντρική λεωφόρο και στην είσοδο πρώην ιστορικού ξενοδοχείου, όπου βρίσκονται τα γραφεία της Τράπεζας Αλβανίας. Ακόμα, πέταξαν πέτρες και κομμάτια από μάρμαρα σπάζοντας τα παράθυρα του κτιρίου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα σειρά κινητοποιήσεων πραγματοποιήθηκε σήμερα σε μεγάλες πόλεις της Ιταλίας, κυρίως στο Μιλάνο, στο Τορίνο, στην Μπολόνια και στη Ρώμη.

Στην ιταλική πρωτεύουσα μεγάλη πορεία οργανώθηκε από το συνδικάτου Cgil, το οποίο μετρά 4,5 εκατομμύρια μέλη, με στόχο την ευθεία αμφισβήτηση της γραμμής της κυβέρνησης Μελόνι. Ο γραμματέας του συνδικάτου, ο Μαουρίτσιο Λαντίνι, ανακοίνωσε ότι στις 20 Νοεμβρίου το Cgil θα κατέβει σε γενική απεργία. Πρόκειται για την ίδια ημέρα για την οποία έχει οριστεί πανευρωπαϊκή απεργία φοιτητών.

Σε διαμαρτυρία που οργανώθηκε στην Μπολόνια, ένας μικρός αριθμός νεαρών διαδηλωτών με καλυμμένο το πρόσωπο συγκρούστηκε με την αστυνομία πετώντας πέτρες και μπουκάλια. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση γκλοπ και δακρυγόνων.

Κινητοποίηση κατά της αύξησης του κόστους ζωής και της ανόδου της τιμής των καυσίμων πραγματοποιήθηκε και στο Τορίνο, με συνθήματα αμφισβήτησης του ακροδεξιού κόμματος “Εθνικό Μέλλον”, του πρώην στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι.

Στο Μιλάνο, σε διαδήλωση κατά της ακρίβειας, σημειώθηκαν συγκρούσεις στην κεντρική πλατεία Ντουόμο. Μειοψηφία διαδηλωτών, πάντα με καλυμμένο πρόσωπο, πέταξε πυροσβεστήρες, καπνογόνα και τραπεζάκια των καφέ μπαρ στους αστυνομικούς, οι οποίοι χρησιμοποίησαν γκλοπ και προχώρησαν σε ρίψεις νερού. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, υπάρχουν τραυματίες και τουλάχιστον μια νεαρή κοπέλα και ένας αστυνομικός φέρουν τραύματα στο κεφάλι. Έως τώρα πραγματοποιήθηκαν πενήντα προσαγωγές. Τουρίστες και κάτοικοι που βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης, έσπευσαν να βρουν καταφύγιο σε καταστήματα και πολυκατοικίες γύρω από την πλατεία του Ντουόμο.

Συνεχίζονται οι συγκρούσεις και στην Αλβανία

Εκτός ελέγχου και απρόβλεπτη είναι και η κατάσταση στο κέντρο των Τιράνων για πέμπτη ημέρα, με συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών, μάχες σώμα με σώμα, φωτιές στον δρόμο και σε κτίρια, πολλούς τραυματίες, βανδαλισμούς και λεηλασίες.

Ασπίδα προστασίας στο πρωθυπουργικό μέγαρο σχηματίζουν οι ειδικές δυνάμεις καταστολής RENEA, η παρουσία των οποίων έχει δυναμιτίσει την ήδη τεταμένη κατάσταση. Οι διαδηλωτές αφού απωθήθηκαν από το γραφείο του Ράμα, κατευθύνθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο όπου έριξαν μολότοφ με αποτέλεσμα να καούν πολλά γραφεία, να κινδυνεύουν γειτονικά κτίρια και να καεί ένα αυτοκίνητο. Την ίδια ώρα μία άλλη ομάδα πέταξε βόμβες μολότοφ εναντίον των αστυνομικών στην κεντρική λεωφόρο και στην είσοδο πρώην ιστορικού ξενοδοχείου, όπου βρίσκονται τα γραφεία της Τράπεζας Αλβανίας. Ακόμα, πέταξαν πέτρες και κομμάτια από μάρμαρα σπάζοντας τα παράθυρα του κτιρίου. Σε κοντινή απόσταση μια ομάδα κουκουλοφόρων έσπασε την είσοδο και τα παράθυρα της τράπεζας ΟΤΡ και στη συνέχεια την πυρπόλησαν

Πριν από λίγο υπήρξε αντίδραση για την κατάσταση αυτή του Καθολικού Αρχιεπισκόπου Σκόδρας Τζιοβάνι Περαγκίνε, ο οποίος υποστήριξε πως οι ηγεσίες πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους. Ειδικότερα είπε:

“Όταν η εμπιστοσύνη στους θεσμούς κλονίζεται και η κοινωνική ειρήνη τίθεται σε κίνδυνο, είναι καθήκον όσων κυβερνούν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να ενεργήσουν χωρίς καθυστέρηση λαμβάνοντας με θάρρος δύσκολες αποφάσεις, εάν το απαιτεί το καλό της χώρας”.

Οι διαδηλωτές να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και καταγγέλλουν τις συνθήκες διδασκαλίας και τα δικαιώματα εγγραφής στα πανεπιστήμια.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Τόνι Γκόγκου κατήγγειλε τις επιθέσεις που “δεν στρέφονται κατά της κυβέρνησης”, αλλά κατά “δύο ανεξάρτητων θεσμών που υπηρετούν τη χώρα και τους πολίτες της”.

Για πρώτη φορά από την έναρξη αυτών των συγκεντρώσεων, η αστυνομία έκανε χρήση σφαιρών από καουτσούκ, σύμφωνα με δημοσιογράφους του Γαλλικού Πρακτορείου που βρίσκονταν στο σημείο.

Σύμφωνα με την αλβανική νομοθεσία, η αστυνομία δεν επιτρέπεται να κάνει χρήση σφαιρών από καουτσούκ κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων παρά μόνο σε ακραίες περιπτώσεις.

“Σήμερα, για πρώτη φορά από την έναρξη των διαδηλώσεων, η αστυνομία έκανε χρήση σφαιρών από καουτσούκ, ένα ακραίο μέτρο, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν ανήλικοι ηλικίας 16 και 17 ετών ανάμεσα στους διαδηλωτές”, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο φοιτητής Ρέντι Τάκου.

Ο αρχηγός της αστυνομίας Σκεντέρ Χίτα δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι έγινε “περιορισμένη” χρήση σφαιρών από καουτσούκ. “Όλα τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν εφαρμόστηκαν με περιορισμένο τρόπο και χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά πιστοποιημένος εξοπλισμός, εγκεκριμένος για τέτοιες καταστάσεις σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης”, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον Χίτα, 167 άτομα συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων αυτής της εβδομάδας και έχουν κινηθεί ποινικές διαδικασίες σε βάρος 388 ατόμων.

Επτά αστυνομικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα και αποτελούν αντικείμενο πειθαρχικής έρευνας για υπέρβαση των καθηκόντων τους.

Συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας στις Βρυξέλλες

Εκατοντάδες άτομα, στην πλειονότητά τους νέοι, διαδήλωσαν σήμερα και στις Βρυξέλλες, με διαδηλωτές να συγκρούονται με την αστυνομία, σε ταραχές που εν μέρει πυροδοτήθηκαν από τις διαδηλώσεις στη γειτονική Γαλλία.

Βελγικά φοιτητικά κινήματα τονίζουν ότι διαμαρτύρονται για το αυξανόμενο κόστος της εκπαίδευσης, καθώς και για μεταρρυθμίσεις που, όπως φοβούνται, θα καταστήσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση λιγότερο προσβάσιμη.

Διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο κέντρο των Βρυξελλών, με πολλούς να φορούν μάσκες και φώναζαν αντιφασιστικά συνθήματα. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων και κανόνια νερού, ενώ διαδηλωτές ανέτρεψαν ένα αυτοκίνητο, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα του Reuters.

Ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών Μπερνάρ Κεντέν δήλωσε σε ανάρτησή του στο X ότι «αυτό που εκτυλίσσεται στις Βρυξέλλες δεν αποτελεί πλέον μια απλή διαμαρτυρία» και ότι «θα χρησιμοποιηθούν όλα τα απαραίτητα μέσα για την αποκατάσταση της τάξης απέναντι στους ταραχοποιούς».

Μια διαδήλωση πραγματοποιήθηκε επίσης στην πόλη Λιέγη, όπου νωρίτερα αυτόν τον μήνα φοιτητές είχαν διαδηλώσει σχετικά με το γαλλόφωνο εκπαιδευτικό σύστημα, καταγγέλοντας το αυξανόμενο κόστος της εκπαίδευσης και τις δυσκολίες πρόσβασης σε εκπαιδευτικό υλικό.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Γερμανία αλλάζει γραμμή απέναντι στην Κίνα

Η επιφυλακτική στάση της Γερμανίας αναφορικά με τις σχέσεις με το Πεκίνο αρχίζει να αλλάζει. Επί χρόνια το Βερολίνο εμπόδιζε μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στις αθέμιτες, όπως τις χαρακτηρίζει η ΕΕ, εμπορικές πρακτικές της Κίνας, φοβούμενη αντίποινα που θα μπορούσαν να πλήξουν τους Γερμανούς εξαγωγείς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η επιφυλακτική στάση της Γερμανίας αναφορικά με τις σχέσεις με το Πεκίνο αρχίζει να αλλάζει. Επί χρόνια το Βερολίνο εμπόδιζε μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στις αθέμιτες, όπως τις χαρακτηρίζει η ΕΕ, εμπορικές πρακτικές της Κίνας, φοβούμενη αντίποινα που θα μπορούσαν να πλήξουν τους Γερμανούς εξαγωγείς.

Τους τελευταίους μήνες όμως η γερμανική κυβέρνηση επιδεικνύει πολύ μεγαλύτερη προθυμία για σκληρότερη στάση. Την περασμένη εβδομάδα ο καγκελάριος Μερτς και ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν απέστειλαν από κοινού επιστολή στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζητώντας ένα νέο εργαλείο που θα επιτρέπει τον αποκλεισμό ενός εμπορικού εταίρου από την ενιαία αγορά της ΕΕ, εφ’ όσον συνεχίζει να προσφεύγει σε αθέμιτες πρακτικές.

Η επιστολή, η οποία είχε σαφώς στο στόχαστρο το Πεκίνο, προειδοποιούσε πως ένα τέτοιο μέτρο είναι αναγκαίο απέναντι σε χώρες που «επιδιώκουν σκόπιμα να υπονομεύσουν […] τους όρους δίκαιου ανταγωνισμού στην αγορά με πολιτικά ή οικονομικά μέσα».

Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου ανέφερε ότι η Ευρώπη θα «υποστεί τις συνέπειες» εάν υιοθετήσει ένα τέτοιο σχέδιο, η παρουσίαση του οποίου συνέπεσε χρονικά με τις κρίσιμες εμπορικές συνομιλίες ΕΕ-Κίνας στο Πεκίνο.

Το κόστος της αδράνειας

Ο Νόα Μπάρκιν, ανώτερος σύμβουλος για θέματα Κίνας στην ερευνητική εταιρεία Rhodium Group, δήλωσε στην DW ότι οι απειλές για την εξαγωγική βιομηχανική δύναμη της Γερμανίας «έπεισαν τον Μερτς και τους στενότερους συμβούλους του πως τα οφέλη της δράσης υπερτερούν του κόστους της αδράνειας».

Πριν από την πανδημία οι δύο οικονομίες αναπτύσσονταν παράλληλα και η γερμανική βιομηχανία επωφελείτο από την άνοδο της Κίνας. Από το 2021 ωστόσο η Κίνα υποχώρησε από τη δεύτερη στην ένατη θέση μεταξύ των μεγαλύτερων εξαγωγικών αγορών της Γερμανίας, σύμφωνα με στοιχεία της Germany Trade & Invest για το πρώτο εξάμηνο του 2026.

Οι Κινέζοι ανταγωνιστές έχουν καλύψει γρήγορα το τεχνολογικό χάσμα και επωφελούνται από πολύ χαμηλότερα κόστη και κρατικές επιδοτήσεις. Η πίεση αυτή γίνεται ιδιαιτέρως αισθητή στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, στη μηχανολογία ακριβείας και στη χημική βιομηχανία.

Γιατί αλλάζει η πολιτική του Βερολίνου;

Οι πωλήσεις των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών στην Κίνα έχουν μειωθεί αισθητά, παρ’ ότι κάποτε η χώρα αποτελούσε τη δεύτερη μεγαλύτερη αγορά τους. Σύμφωνα με στοιχεία της Rhodium Group, οι γερμανικές εξαγωγές αυτοκινήτων προς την Κίνα κατέρρευσαν κατά 66% μεταξύ 2022 και 2025.

Οι μεγάλες γερμανικές μάρκες αντιμετωπίζουν πλέον έντονο ανταγωνισμό από ένα νέο κύμα κινεζικών κατασκευαστών ηλεκτρικών οχημάτων και σε άλλες μεγάλες αγορές, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, γεγονός που οδηγεί σε πολλές απολύσεις και ενδεχομένως και λουκέτα σε εργοστάσια.

Μόνο στη Γερμανία οι εισαγωγές καινούριων αυτοκινήτων κινεζικής κατασκευής αυξήθηκαν κατά 121% τους πρώτους επτά μήνες του έτους, σύμφωνα με την ομοσπονδιακή στατιστική υπηρεσία Destatis. Συνολικά τα κινεζικής κατασκευής οχήματα αντιστοιχούσαν σχεδόν στο 14% του συνόλου των εισαγόμενων οχημάτων.

«Αφού έχαναν συνεχώς μερίδιο αγοράς στην Κίνα, […] φαίνεται ότι πλέον [ο ανταγωνισμός] πλήττει τις δραστηριότητές τους και στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτων», δήλωσε στην DW ο Αντρέας Μίσερ, συνεργάτης του Ινστιτούτου Mercator για τις Κινεζικές Σπουδές (MERICS) με έδρα το Βερολίνο.

Ο Μίσερ ανέφερε ότι η πίεση από το ισχυρό λόμπι της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας ήταν καθοριστική για τη «μεταβαλλόμενη στάση του Βερολίνου απέναντι στα εργαλεία εμπορικής άμυνας».

Αυξάνονται οι πιέσεις από τη βιομηχανία

Μεταξύ των πολλών επικεφαλής γερμανικών επιχειρήσεων που τους τελευταίους μήνες έχουν ζητήσει πιο σκληρή στάση, ο Όλιβερ Ρίχτμπεργκ Richtberg, επικεφαλής εξωτερικού εμπορίου στη VDMA, την ένωση μηχανολογικών βιομηχανιών της Γερμανίας, το έθεσε μάλλον με τον πιο ωμό τρόπο:

«Αυτή τη στιγμή αποβιομηχανοποιούμαστε εξαιτίας αθέμιτων μέτρων – και οι περισσότερες εταιρείες δεν είναι πλέον διατεθειμένες να το αποδεχθούν», δήλωσε ο Ρίχτμπεργκ στην εφημερίδα WELT am Sonntag τον Αύγουστο.

Σύμφωνα με την Eurostat, το έλλειμμα της ΕΕ στο εμπόριο αγαθών με την Κίνα ανερχόταν πέρυσι σε περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ – ουσιαστικά δηλαδή ένα δισεκατομμύριο ευρώ ημερησίως — και διευρύνθηκε εκ νέου το πρώτο εξάμηνο του 2026.

Ενώ οι Βρυξέλλες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το ντάμπινγκ φθηνών κινεζικών προϊόντων, ένας ξεχωριστός νόμος για τη βιομηχανική προστασία και άλλα μέτρα κατά του οικονομικού εξαναγκασμού συναντούν αντιδράσεις τόσο από το Πεκίνο όσο και στο εσωτερικό της ΕΕ.

Δικλείδα ασφαλείας για τυχόν αντίποινα

Ο Νόμος Βιομηχανικής Επιτάχυνσης της ΕΕ, που προτάθηκε τον Μάρτιο, έχει στόχο να επαναφέρει μεταποιητικές επενδύσεις στην Ευρώπη, ευνοώντας εταιρείες με έδρα στην ΕΕ σε δημόσιες συμβάσεις και επιδοτήσεις. Οι ξένες επενδύσεις σε καίριους τομείς θα εγκρίνονται μόνο εάν οι Ευρωπαίοι εταίροι διατηρούν τον πλειοψηφικό έλεγχο, κάτι που το Πεκίνο έχει χαρακτηρίσει ως διάκριση.

Η Ένωση Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) προειδοποίησε τον περασμένο μήνα πως το σχέδιο κάνει ελάχιστα για να αντιμετωπίσει την απειλή από φθηνότερους Κινέζους ανταγωνιστές. Σε έγγραφο θέσεων ανέφερε πως το κίνητρο για παραγωγή εντός της Ένωσης πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να «αντισταθμίζει το επιπλέον κόστος της τοπικής παραγωγής».

Κύρια ανησυχία του Βερολίνου ήταν το ενδεχόμενο η Κίνα να επιβάλει νέους περιορισμούς στις εξαγωγές ορυκτών σπάνιων γαιών και των μαγνητών που κατασκευάζονται από αυτά. Το Πεκίνο διαθέτει σχεδόν ασφυκτικό έλεγχο σε αυτά τα στοιχεία, τα οποία είναι απαραίτητα για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά και την αμυντική βιομηχανία.

Το Bloomberg επικαλέστηκε την περασμένη εβδομάδα ανώνυμους Γερμανούς αξιωματούχους, σύμφωνα με τους οποίους ένας νέος ευρωπαϊκός «διακόπτης» θα μπορούσε να λειτουργήσει ως δικλείδα ασφαλείας, προκειμένου το Πεκίνο να μην μπλοκάρει αυτές τις εξαγωγές. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα του Bloomberg, οι Βρυξέλλες εξετάζουν επίσης μονομερείς περιορισμούς στον αριθμό των υβριδικών αυτοκινήτων που μπορεί να εξάγει η Κίνα στην ΕΕ.

Πρόσθετα εμπορικά μέτρα στο τραπέζι της ΕΕ

Ίσως προκειμένου να αποφευχθεί μια τόσο ανοιχτή αντιπαράθεση, η ΕΕ και η Κίνα κατέληξαν την περασμένη εβδομάδα σε μια «κοινή συνεννόηση» που θα μπορούσε να μειώσει κατά περισσότερο από το ήμισυ τις κινεζικές εξαγωγές υβριδικών και plug-in υβριδικών οχημάτων προς την ΕΕ, σύμφωνα με τον επίτροπο Εμπορίου της ΕΕ Μάρος Σέφτσοβιτς, ο οποίος ηγήθηκε της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας στις συνομιλίες στο Πεκίνο.

Όπως προκύπτει από δημοσιεύματα, η συμφωνία θα θέτει ανώτατο όριο 350.000 οχημάτων ετησίως σε αυτές τις κινεζικές εισαγωγές, με το όριο να αυξάνεται κατά 6% κάθε χρόνο για τέσσερα χρόνια.

Σύμφωνα με υπολογισμούς του MERICS, η ΕΕ αποτελεί σημαντικότερη εξαγωγική αγορά για την Κίνα από ό,τι οι ΗΠΑ. Το πρώτο εξάμηνο του έτους οι κινεζικές εξαγωγές προς την ΕΕ ανήλθαν σε 254 δισεκατομμύρια δολάρια – έναντι 172 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τις ΗΠΑ.

Αυτό θα μπορούσε να προσφέρει στους διαπραγματευτές της ΕΕ ισχυρότερα μέσα πίεσης, καθώς προσπαθούν να αποφύγουν έναν εμπορικό πόλεμο, προστατεύοντας ταυτοχρόνως την Ευρώπη από το νέο κύμα υπερπροσφοράς κινεζικών εξαγωγών.

Όπως δήλωσε στην DW ο Μίσερ, «η ΕΕ διαθέτει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ από όση μερικές φορές πιστεύει».

Πηγη: DW

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις24 λεπτά πριν

Μάζης: «Στρώνουν χαλί για εθνική υποχώρηση» – Η παγίδα με το καλώδιο και την Τουρκία

Για τον κίνδυνο δημιουργίας προηγουμένου εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προειδοποίησε ο Ιωάννης Μάζης, εφόσον η γαλλική εταιρεία απευθυνθεί...

Αναλύσεις55 λεπτά πριν

Κύμα οργής σε Ιταλία, Αλβανία και Βέλγιο – Συγκρούσεις με την αστυνομία, εμπρησμοί και δεκάδες συλλήψεις

Οι διαδηλωτές αφού απωθήθηκαν από το γραφείο του Ράμα, κατευθύνθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο όπου έριξαν μολότοφ με αποτέλεσμα να καούν...

Απόψεις1 ώρα πριν

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ έφυγε, τι άφησε όμως πίσω;

Από την ημέρα που βγήκαν τα δημοσιεύματα στη Wall Street Journal για την Γκιλφόιλ, υπήρξε έντονη παραφιλολογία για το τι...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η Γερμανία αλλάζει γραμμή απέναντι στην Κίνα

Η επιφυλακτική στάση της Γερμανίας αναφορικά με τις σχέσεις με το Πεκίνο αρχίζει να αλλάζει. Επί χρόνια το Βερολίνο εμπόδιζε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

BrahMos στην Κύπρο; Η Ινδία, τα ελληνικά Viper και το μέτωπο του καλωδίου

Η αντιπαράθεση για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, η τουρκική πίεση προς τη Γαλλία και η αναβάθμιση των αμυντικών σχέσεων με την...

Δημοφιλή