Του Αριστόβουλου

Αιτία για το άρθρο αυτό έχει σταθεί αφενός η μαζικότητα της «ενημέρωσης» των πολιτών στη χώρα μας αλλά και σε όλη την ΕΕ, σχετικά με την αμεσότητα/αναγκαιότητα δημιουργίας ενός κιτ επιβίωσης. Ας τοποθετήσουμε κάποιες λέξεις εννοιολογικά. Την «ενημέρωση» τοποθετείστε τη όχι μόνο σε εισαγωγικά, αλλά και με ερωτηματικά. Την λέξη κιτ που παράγεται από την ελληνικότατη λέξη ¨κυτίο (= κουτί)¨ θεωρούμε πως πρέπει να την συνδέσουμε είτε με την παραπλήσια γραμματικά έννοια του κιτς, είτε με τον κιτ που ήτανε το supercar Camaro του δημοφιλούς των 80΄s «ιππότη της ασφάλτου».

Διευκρινίζουμε πως δεν διακατεχόμαστε από διάθεση σαρκασμού προς την ανησυχία της κοινωνίας. Απλά προσπαθώντας να υπηρετήσουμε την Αλήθεια, εκτιμούμε πως είναι αναγκαία η αυστηρή γλώσσα. Το πλαίσιο είναι πως τα συστημικά ΜΜΕ της χώρας προέβαλαν τις προηγούμενες ημέρες το κιτ επιβίωσης 72 ωρών. Αλλά ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) έχςι «ασχοληθεί» με το «ζήτημα» εκδίδοντας σχετικές ανακοινώσεις – οδηγίες. Κι εδώ τίθεται ένα ερώτημα. Γιατί είναι κακό να υπάρξει μια κινητοποίηση των πολιτών; Ίσα ίσα που δείχνει κι ενδιαφέρον…

Τι περιέχει αυτό το κιτ; Δεν είναι θέμα οικονομίας για να μην παραθέσουμε τα περιεχόμενα. Είναι θέμα στόχευσης. Μας λένε λοιπόν πως για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε (βαρύς όρος) για 3 μέρες σε περίπτωση γενικευμένης κυβερνοεπίθεσης, θα πρέπει να έχουμε κάποια βασικά πράγματα και μετρητά χρήματα. Φυσικά και δεν είναι κακό να είμαστε στοιχειωδώς προετοιμασμένοι για αντιμετώπιση απρόβλεπτων καταστάσεων. Άλλωστε το αρχαιοελληνιστί λεγόμενο, πως «το προλαμβάνειν κάλλιον εστί του θεραπεύειν», παραμένει αξεπέραστο. Η ¨ετοιμότητα¨ λοιπόν για την οποία συνεγείρεται κόσμος και κοσμάκης ως έννοια και πράξη δεν διαφέρει από άλλες ετοιμότητες που πρέπει να υφίστανται. Για παράδειγμα, χιονοαλυσίδες – γιλέκα και συσκευές επισήμανσης – ζεστά ρούχα, χοντρά παπούτσια και αδιάβροχα, για την περίπτωση εγκλωβισμού σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Πόσοι όμως εξ΄ ημών που θα ταξιδέψουν προσεχώς, είναι συνειδητοποιημένοι για μια ανάλογη κατάσταση;;;;

Θέτουμε απευθείας ένα ακόμη ερώτημα. Ποιό είναι το διακύβευμα; Εκ πρώτης όψεως οι δραστικές συνέπειες μιας κυβερνοεπίθεσης. Η οποία μπορεί να πλήξει καίριες εγκαταστάσεις και να επιφέρει ισχυρή τρωτότητα σε κρίσιμες υποδομές. Για παράδειγμα, διακοπή παροχής νερού ή/και ηλεκτρικού ρεύματος. Κατάρρευση επικοινωνιών, διακοπή ομαλής ροής του διαδικτύου, διατάραξη συγκοινωνιών. Παρεμβολή της σταθερής λειτουργίας τραπεζών (με κορωνίδα τα ΑΤΜ), ηλεκτρονικής τραπεζικής και χρηματιστηρίων. Παρεμπόδιση ομαλής ροής και συντήρησης φαρμάκων – τροφίμων. Παύση λειτουργίας βιολογικών καθαρισμών κι επεξεργαστών λυμάτων. Και πόσα άλλα…..

Το περίφημο κιτ, το οποίο είναι αναγκαίο όχι τώρα μόνο αλλά από πάντα κι ακράδαντα πιστεύουμε ότι πρέπει να περιέχει και πολλά άλλα, σε πόσα από τα της προηγούμενης παραγράφου μπορεί να ανταποκριθεί; Τίθεται επίσης ένα αυθαίρετο χρονικό όριο 3 ημερών. Όσοι φωστήρες το εμπνεύσθηκαν, πόθεν ορμώμενοι κατέληξαν σε αυτό; Καλό θα ήτανε να μας διαφωτίσουν μήπως καταστούμε κι εμείς στοιχειωδώς σοφότεροι…. Και βασανιστικά προκύπτει κι ένα ακόμα τερατώδες ερώτημα. Γνωρίζουν τι πράττουν; Ή «πράσσειν άλογα (= χωρίς λογική σκέψη)», που παραπέμπει στα «πράσινα άλογα» ;;; Προβληματίζουν συνειδητά τον κόσμο ή τον τρομοκρατούν πολύ περισσότερο από όσο πρέπει, μέσα στον ωκεανό της δικής τους άγνοιας έως και ανευθυνότητας ;;;

Τρία λοιπόν ερωτήματα τέθηκαν, ας τα μαζέψουμε για να απαντήσουμε και να μην πλατειάζουμε ασκόπως. Και πρέπει να δούμε την μεγάλη εικόνα. Στην Ευρώπη υπάρχει μεγάλος προβληματισμός. Ο επερχόμενος χειμώνας θα είναι δύσκολος, είναι γεγονός. Κανείς όμως πολιτικός δεν τολμά να σκεφθεί το επόμενο χειμώνα, μόλις του χρόνου. Που πρόκειται να είναι κατά πολύ δυσκολότερος, όπως και οι επερχόμενοι…. Οι οποίοι θα φέρουν σε αντιπαράθεση σκληρή, την πραγματικότητα με πομπώδεις εκφράσεις (πάσης φύσεως ατζέντες, εύηχα χρονικά όρια, ενεργειακές μεταβάσεις) και άλλα πομπώδη που μας έχουνε τεθεί πανευρωπαϊκά κι εξελίσσονται σε πομφόλυγες.

Ο λόγος που θα πρέπει να περιμένουμε δύσκολους χειμώνες, χειρότερους του φωτεινού είναι υπεραπλός. Τον προσεχή Φεβρουάριο θα τερματιστεί ε ν τ ε λ ώ ς η όποια παροχή ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου (φθηνών έως τώρα) , επί των οποίων για δεκαετίες στηρίχθηκε η φθηνή θέρμανση των ευρωπαίων. Το τέρας των τιμών θα ανασηκωθεί πλήρως. Διότι ο ανεφοδιασμός μας σε καύσιμα θα πρέπει να γίνει από αμερικανικές πηγές που κοστίζουν πολύ περισσότερο. Κι επίσης διαφαίνεται το ευτράπελο να αγοράζουμε τα ίδια ρωσικά καύσιμα σε ακριβότερες τιμές και με αμερικανική ετικέτα. Αυτή η τελευταία προοπτική όπως έχουμε υποστηρίξει, ξεπερνάει κάθε λογική.

Αν τώρα αναλογιστούμε το μετέωρο βηματισμό όλης της ΕΕ πάνω στην ουκρανική κινούμενη άμμο, μπορούμε να φτάσουμε στην πηγή του προβληματισμού που θέτουμε με το άρθρο. Αμέτρητα δισεκατομμύρια ευρωπαϊκών κονδυλίων έχουν ριχθεί στο τρύπιο ουκρανικό σταμνί. Το οποίο ρουφάει αδήφαγα κι ανάθεμα αν ξέραμε που πηγαίνουν τα χρήματα μας. Αυτές οι ενέργειες έγιναν από τους ευρωπαίους πολιτικούς (και σε επίπεδο ΕΕ αλλά και σε επίπεδο κ-μ) με ελαφρά τη καρδία και με κοντή σκέψη. Περίσσεψε ο καιροσκοπισμός, και η μικροπολιτική (politics). Και τώρα που ο λογαριασμός κρούει την θύρα, ποιος έχει το ανάστημα να παραδεχθεί το λάθος;;;

Μήπως διαβλέπετε κάποιον Ευρωπαίο Πολιτικό να μας τον δείξετε; Ακόμα και στην Γαλλία τον πολιτικό νου της ΕΕ, μπορεί κανείς να συγκρίνει ότι στα Ηλύσια Πεδία βρίσκεται ο κύριος Μακρόν εκεί όπου κάποτε βρισκότανε ο τεράστιος Σάρλ Ντε Γκωλ; Μήπως δεν ωχριά η σκέψη ότι στην Γερμανική Καγκελαρία βρίσκεται κάποιος κύριος Μερτς που δεν μπορεί ούτε στη δεκάτη να συγκριθεί με τον Χέλμουτ Κόλ κι ούτε καν με τους Βίλλυ Μπραντ και Κόνραντ Αντενάουερ; Σε επίπεδο ευρωπαϊκών οργάνων, μήπως δεν είναι ίδια και χειρότερη η κατάσταση; Μπορεί άραγε να σταθεί η κυρία Φον Ντερ Λάιεν απέναντι στον πρόσφατό της Ζαν – Κλωντ Γιουνκέρ, πόσο δε μάλλον απέναντι στον Ζακ Ντελόρ; Μπορεί να εκφράσει την ιδέα της Ευρώπης η κυρία Κάγια Κάλλας, η οποία λειτουργεί (ακόμα) ως μανιορωσοφοβική εκπρόσωπος της χώρας της; Για τα εντός των ελληνικών τειχών, καγχάζουν τα επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης…

«Τουτέστιν», που έλεγε ο συμπαθής ταβερνιάρης στην ταινία ¨γοργόνες και μάγκες¨, είναι πολλά τα πολιτικά ολισθήματα που έχουν επιφέρει προβλήματα ενώ επικρέμονται κι αδιέξοδα. Και περισσεύει ο πολιτικός νανισμός και η ανυπαρξία ηγεσιών. Και είναι πολύ σκληρή η Αλήθεια για να την πούμε στους πολίτες της Ευρώπης, θα έχει βαρύ πολιτικό κόστος. Κι είναι δύσκολη η σοβαρή πολιτική (policy). Τολμάει κάποιος από τους επαΐοντες της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής να το πράξει; Ουδείς, δυστυχώς. Οπότε «εν τω τηγανίο» που έλεγε ο ίδιος ήρωας σερβίρονται οδηγίες προς ευρωπαίους, που ως έννοες δεν είναι κακές αλλά ο τρόπος που παρατίθενται τρομάζει τους πολίτες….

Οπότε ας φτιάξουνε θα λέγαμε οι συμπολίτες μας το περίφημο κιτ. Κι ας φτιάξουνε κι άλλα κατά τις ανάγκες και την κρίση τους. Η προνοητικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Το πολύ πολύ εάν δεν έλθει το «κακό», να έχει χαθεί λίγος χρόνος σε προετοιμασία. Αλλά επ ουδενί να φτιαχθεί το κιτ με ¨επένδυση¨ σε τρόμο και φοβικά σύνδρομα, διότι καταντά κιτς. Κι ας διαβάσουν λίγο και οι πολίτες. Κυβερνοεπιθέσεις γίνονται διαρκώς εδώ και 20 χρόνια. Για παράδειγμα, το 2008 η Εσθονία κατέρρευσε για μια ολόκληρη εβδομάδα…. Και πόσα άλλα ανάλογα περιστατικά έχουμε συμβεί αυτά τα χρόνια… Μην καταντάμε να δρούμε όπως έβγαινε ο οδηγικός κιτ από την νταλίκα όπου βρισκότανε και ξαφνικά εμφανιζότανε στον δρόμο. Ψυχραιμία λοιπόν αγαπητοί συμπολίτες !!! Και προπαντός μην θυματοποιείστε….

Από ένα «εργοστάσιο υφασμάτων» στην έρημο Νεγκέβ έως τις 90 πυρηνικές κεφαλές που εκτιμάται ότι διαθέτει το Ισραήλ. Το CNN ξετυλίγει το παρασκήνιο μιας μυστικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ,

Ήταν αρχές του 1960 όταν μια ομάδα Αμερικανών διπλωματών πετούσε με ισραηλινό ελικόπτερο πάνω από την έρημο Νεγκέβ.

Ένας από τους επιβάτες παρατήρησε ένα τεράστιο εργοτάξιο να ξεπροβάλλει μέσα στο άγονο τοπίο και ρώτησε τον Ισραηλινό συνοδό τους τι κατασκευαζόταν εκεί.

«Εργοστάσιο υφασμάτων», απάντησε εκείνος. Στην πραγματικότητα, οι Αμερικανοί είχαν μόλις αντικρίσει την Ντιμόνα, την εγκατάσταση που θα γινόταν η καρδιά του μυστικού πυρηνικού προγράμματος του Ισραήλ.

Εξήντα και πλέον χρόνια αργότερα, αυτό το «εργοστάσιο υφασμάτων» εξακολουθεί να συμβολίζει ένα από τα μεγαλύτερα κοινά μυστικά της διεθνούς διπλωματίας: το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ, την ύπαρξη του οποίου ούτε το ίδιο ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν επισήμως.

Σε εκτενές αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Ντέιβις Γουίνκι, το CNN ανασυνθέτει την ιστορία αυτής της σιωπής μέσα από αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά έγγραφα, μαρτυρίες και συνεντεύξεις με ειδικούς και πολιτικούς. Και θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα: Μπορεί αυτή η πολιτική να επιβιώσει σε μια Μέση Ανατολή που βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο πυρηνικής κλιμάκωσης;

Η ιστορία της πυρηνικής ασάφειας ξεκινά στον Ψυχρό Πόλεμο.

Ήδη από τη δεκαετία του 1960, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν σοβαρές ενδείξεις ότι το Ισραήλ κατασκεύαζε πυρηνικά όπλα. Ο Τζον Κένεντι προσπάθησε να εμποδίσει την εξέλιξη αυτή, ενώ ο Χένρι Κίσινγκερ είχε διαπιστώσει από τις επαφές του με Ισραηλινούς αξιωματούχους ότι η απόφαση για την απόκτηση πυρηνικής αποτροπής ήταν ουσιαστικά ειλημμένη.

Η Ουάσιγκτον φοβόταν ότι η δημόσια παραδοχή ενός ισραηλινού πυρηνικού οπλοστασίου θα ωθούσε τις αραβικές χώρες να αναζητήσουν αντίστοιχα όπλα, πιθανότατα με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης.

Η λύση φαίνεται ότι διαμορφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1969, σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση του Ρίτσαρντ Νίξον με την Ισραηλινή πρωθυπουργό Γκόλντα Μέιρ στον Λευκό Οίκο.

Δεν υπάρχει γνωστό γραπτό πρακτικό της συνομιλίας. Ωστόσο, μεταγενέστερα έγγραφα δείχνουν ότι η αμερικανική απαίτηση περιορίστηκε σε δύο όρους: να μην υπάρξει δημόσια παρουσίαση ισραηλινών πυρηνικών όπλων και να μη διεξαχθούν πυρηνικές δοκιμές.

Έκτοτε, η αμερικανική πίεση ουσιαστικά σταμάτησε.

Οι μυστικές εγκαταστάσεις και ο άνθρωπος που μίλησε

Το CNN αποκαλύπτει επίσης πώς οι Ισραηλινοί απέκρυπταν κρίσιμες εγκαταστάσεις από τους Αμερικανούς επιθεωρητές.

Σύμφωνα με ισραηλινό ντοκιμαντέρ του 2024, πριν από τις επισκέψεις των επιθεωρητών στη Ντιμόνα, οι υπεύθυνοι έκρυβαν πίσω από τοίχο τον ανελκυστήρα που οδηγούσε στις υπόγειες εγκαταστάσεις παραγωγής πλουτωνίου.

Το 1986, όμως, η σιωπή έσπασε. Ο Μορντεχάι Βανούνου, πρώην τεχνικός της Ντιμόνα, παρέδωσε στους βρετανικούς Sunday Times φωτογραφίες και λεπτομέρειες για το πυρηνικό πρόγραμμα.

Πριν δημοσιευτούν οι αποκαλύψεις, πράκτορας της Μοσάντ τον παρέσυρε στη Ρώμη, όπου απήχθη και μεταφέρθηκε μυστικά στο Ισραήλ. Καταδικάστηκε για προδοσία και συναφή αδικήματα κατασκοπείας και πέρασε 18 χρόνια στη φυλακή.

Παρά τις αποκαλύψεις, η επίσημη πολιτική δεν άλλαξε, σύμφωνα με το CNN.

Σήμερα, σύμφωνα με την οργάνωση Nuclear Threat Initiative, που επικαλείται το CNN, το Ισραήλ εκτιμάται ότι διαθέτει περίπου 90 πυρηνικές κεφαλές, χωρίς να έχει υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.

Το Ιράν αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού

Η παλιά συμφωνία δοκιμάζεται πλέον από μια εντελώς διαφορετική γεωπολιτική πραγματικότητα.

Ο πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν, οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης και η προοπτική αμερικανοσαουδαραβικής πυρηνικής συνεργασίας δημιουργούν νέα δεδομένα.

Ο ειδικός σε θέματα μη διάδοσης πυρηνικών όπλων Τζέιμς Άκτον, του Carnegie Endowment for International Peace, εκτιμά μιλώντας στο CNN ότι υπάρχει πιθανότητα 50% το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

Την ίδια στιγμή, η Σαουδική Αραβία έχει προειδοποιήσει ότι θα επιδιώξει και η ίδια την απόκτηση πυρηνικών όπλων εάν το πράξει η Τεχεράνη.

Η αμερικανική σιωπή αρχίζει να σπάει

Ο Δημοκρατικός βουλευτής Χοακίν Κάστρο χαρακτηρίζει την αμερικανική πολιτική πυρηνικής ασάφειας «απερίσκεπτη και επικίνδυνη».

Το ερώτημά του είναι απλό αλλά εκρηκτικό: Πώς μπορούν οι ΗΠΑ να πολεμούν στο πλευρό του Ισραήλ χωρίς να υπάρχει δημόσια σαφήνεια για τις κόκκινες γραμμές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη χρήση πυρηνικών όπλων;

Τον Ιούνιο, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο παραδέχθηκε ενώπιον του Κογκρέσου ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου θεωρεί πως το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικά, αλλά ούτε το Ισραήλ ούτε οι ΗΠΑ το αναγνωρίζουν επισήμως.

Ο καθηγητής του Georgetown Μάθιου Κρένιγκ προειδοποιεί, πάντως, ότι μια επίσημη παραδοχή θα μπορούσε να πυροδοτήσει πυρηνική κούρσα εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή.

Naftemporiki.gr

Ομοσπονδιακός εισαγγελέας της Νότιας Περιφέρειας της Φλόριντα Τζέισον Ρέντινγκ Κινιόνες, που επέβλεψε έρευνες σχετικά με παλαιότερες ποινικές υποθέσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ υπό την ιδιότητά του ως ανώτατος ομοσπονδιακός εισαγγελέας στο Μαϊάμι, υπέβαλε την παραίτησή του, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης Τοντ Μπλανς.

Ως ομοσπονδιακός εισαγγελέας για τη Νότια Περιφέρεια της Φλόριντα, ο Κινιόνες βρέθηκε στο επίκεντρο των προσπαθειών του Τραμπ να εργαλειοποιήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης προκειμένου να εκδικηθεί τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Το γραφείο του ήταν επιφορτισμένο με τη διερεύνηση ποινικών υποθέσεων που αφορούσαν τον χειρισμό διαβαθμισμένων εγγράφων από τον Τραμπ μετά την αποχώρησή του από το προεδρικό αξίωμα το 2021, καθώς και τις επαφές της προεκλογικής του εκστρατείας με τη Ρωσία κατά τις εκλογές του 2016, μεταξύ άλλων ζητημάτων. Οι προσπάθειες αυτές δεν έχουν αποδώσει καρπούς μέχρι στιγμής.

Δεν κατέστη άμεσα σαφές για ποιον λόγο παραιτήθηκε ο Κινιόνες. Σε δήλωσή του στο X, ο ίδιος ανέφερε ότι η παραίτησή του τίθεται σε ισχύ από εχθές (Παρασκευή 6/11/2026), λέγοντας ότι ήταν τιμή να υπηρετήσει σε αυτή τη συγκεκριμένη θέση.

«Είμαστε ευγνώμονες για την ηγεσία του Τζέισον στην καταπολέμηση του βίαιου εγκλήματος, της διακίνησης ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και του διακρατικού εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης δίωξης κατά του Ραούλ Κάστρο», τόνισε ο Μπλανς σε ανάρτησή του στο X, αναφερόμενος στον πρώην πρόεδρο της Κούβας.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης στερείται πλέον ηγεσίας σε δύο από τις βασικές του πρωτοβουλίες: την επανεξέταση παλαιότερων ερευνών και τη στόχευση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η Χαρμίτ Ντίλον, αναπληρώτρια γενική εισαγγελέας της Διεύθυνσης Πολιτικών Δικαιωμάτων στο υπουργείο Δικαιοσύνης παραιτήθηκε επίσης προχθές.

tovima.gr