Η Τουρκία δεν αναμένεται να παρεμποδίσει τις έρευνες του γαλλικού πλοίου για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου (GSI), καθώς, σύμφωνα με τουρκικές πηγές που μίλησαν στο MEGA και τη Μαρία Ζαχαράκη, η επικοινωνία της γαλλικής πλευράς με την Άγκυρα θεωρείται επαρκής για να προχωρήσουν οι εργασίες. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Τουρκία δεν επιθυμεί ένταση στο πεδίο και ότι έχει διαμορφωθεί μια φόρμουλα συνεννόησης μέσω της Γαλλίας, χωρίς να απαιτείται ξεχωριστή ενημέρωση από την Ελλάδα.

«Από τη στιγμή που το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών υπέβαλε το αίτημα, δεν θα υπάρξει πρόβλημα», ανέφεραν χαρακτηριστικά.

Οι ίδιες πηγές διευκρίνισαν ότι για την Τουρκία αρκεί η ενημέρωση από το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών, παραπέμποντας στο προηγούμενο των ιταλικών ερευνών στην Κάσο το 2024, όταν, όπως υποστηρίζουν, ακολουθήθηκε ανάλογη διαδικασία.

«Δεν θα υπάρξει πρόβλημα να προχωρήσει το πλοίο»

Αναφορικά με την έναρξη των ερευνών του γαλλικού πλοίου, που αναμένεται τη Δευτέρα, δεν προβλέπεται παρεμπόδιση των εργασιών.

Δεν αποκλείεται, ωστόσο, το ενδεχόμενο παρουσίας τουρκικών πολεμικών πλοίων σε απόσταση από την περιοχή των ερευνών, δεδομένης και της αναμενόμενης παρουσίας ελληνικών ναυτικών δυνάμεων.

Διαφορετικές ερμηνείες της ίδιας διαδικασίας

Με λίγα λόγια, σε αυτό που φαίνεται να καταλήγει η όλη ιστορία του GSI είναι μια λύση αμοιβαίας διευκόλυνσης: Η Αθήνα λέει ότι δεν ζήτησε άδεια, η γαλλική πλευρά επικοινωνεί με την Άγκυρα και η Τουρκία παρουσιάζει ότι πήρε ενημέρωση. Άρα, έχει επιτευχθεί κάποια επιχειρησιακή συνεννόηση.

Πρόκειται για το γνώριμο διπλωματικό μοτίβο, όπου θα μπορούσε να επιτρέψει τη διεξαγωγή των ερευνών χωρίς ένταση στο πεδίο, με κάθε πλευρά να διατηρεί τη δική της ερμηνεία για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε.

Η επίγεια ζωή του κάθε ανθρώπου είναι μικρή σε σχέση με την μεταθανάτιο. Ερχόμαστε σε τούτο τον κόσμο για να «δώσουμε εξετάσεις» και ανάλογα να πορευτούμε ή στην αιώνιο Ζωή ή στην αιώνια κόλαση. Στην εφήμερη ζωή μας ο Θεός για να μας ενισχύσει στον αγώνα μας επιτρέπει στον χαιρέκακο δαίμονα να μας «πειράξει». Να δώσουμε αγώνα για ταπείνωση, ελεημοσύνη και να προοδεύσουμε στις αρετές. Υπομονή , πραότητα, πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό απαιτείται. Όσα και αν μας καταμαρτυρούν, όσα και να υποφέρουμε να δοξολογούμε με εμπιστοσύνη τον Κύριο

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, κατά κόσμον, Αναστάσιος Κεφαλάς, γεννήθηκε στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης την 1^η Οκτωβρίου 1846 μ. Χ. από φτωχούς και ευσεβείς γονείς‧ τον Δημοσθένη και την Μαρία. Ήταν το 5^ο από τα 6 παιδιά της οικογένειας.

Η ευσεβής γιαγιά του πολύ μικρό του έμαθε τον 50ό ψαλμό. Όταν ο μικρός Αναστάσιος έφθανε στο σημείο του Ψαλμού «διδάξω ανόμους τας οδούς Σου» , το επαναλάμβανε πολλές φορές. Από αυτοσχέδιους άμβωνες μιλούσε για τον Χριστό στους συνομηλίκους του.

Σε ηλικία 14 ετών, αφού τελείωσε και το σχολαρχείο, επειδή η οικογένεια δεν είχε δυνατότητες οικονομικές και επειδή δεν υπήρχε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στον τόπο του, με την ευλογία των γονέων του αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής στην Κωνσταντινούπολη ήταν δύσκολα και σκληρά. Ο εργοδότης του έμπορος καπνών δεν τον πλήρωνε κανονικά και έτσι ο Αναστάσιος κυκλοφορούσε με τρύπια παπούτσια. Είχε εμπιστοσύνη στον Θεό και έβρισκε γαλήνη στην προσευχή. Σκέφθηκε να γράψει γράμμα στον Χριστό και να του αναφέρει τα προβλήματά του. Έγραψε, λοιπόν, στον Χριστό: «Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα. Στείλε μου τα Σε παρακαλώ. Ξέρεις πόσο Σε αγαπώ. Αναστάσιος». Έκλεισε την επιστολή και ως παραλήπτη έγραψε στον φάκελο : «Προς Κύριον Ιησού Χριστό στον παράδεισο».

Πηγαίνοντας προς το ταχυδρομείο συνάντησε ένα γείτονά του ο οποίος ανέλαβε να την ταχυδρομήσει. Ο γείτονας άνοιξε το γράμμα, το διάβασε και έστειλε ένα ποσό στον Αναστάσιο, ο οποίος πολύ χάρηκε. Ο εργοδότης του βλέποντάς τον με καινούργια ρούχα και παπούτσια υποψιάστηκε ότι ο Αναστάσιος έκλεψε χρήματα και άρχισε να τον δέρνει. Ο γείτονάς του τον λυπήθηκε και τον προσέλαβε αυτός.

Τα πράγματα αλλάζουν για τον Άγιο. Τώρα είχε χρόνο για εκκλησιασμό, για διάβασμα της Αγίας Γραφής και περισσότερη προσευχή. Επίσης, οι γονείς και τα αδέρφια του έρχονται στην πόλη.

Σε ηλικία 20 ετών αναχώρησε για το Λιθί της Χίου ( τόπο καταγωγής της οικογένειας ) για να εργαστεί ως δάσκαλος. Εκεί γνωρίζεται με τον ευεργέτη του Ιωάννη Χωρέμη, πλούσιο τοπικό άρχοντα, εξ αιτίας ενός απλού περιστατικού. Ο Χωρέμης τον θέτει υπό την προστασία του.

Ο Άγιος Νεκτάριος είχε αποφασίσει να αφήσει τον κόσμο. Σε ηλικία 30 ετών και μετά από τριετή δοκιμασία λαμβάνει το αγγελικό σχήμα με το όνομα Λάζαρος στις 7 Νοεμβρίου 1876 μ.Χ. Στις 15 Ιανουαρίου 1877 μ.Χ. χειροτονείται διάκονος από τον μητροπολίτη Χίου, Γρηγόριο και μετονομάζεται σε Νεκτάριο.

Στη Χίο φοιτά στο γυμνάσιο Ο σεισμός του 1881 τον αναγκάζει να φύγει για Αθήνα, όπου τελειώνοντας το γυμνάσιο αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια για να συναντήσει τον Πατριάρχη Σωφρόνιο. Ο Σωφρόνιος εντυπωσιάστηκε από τον Άγιο και αποφάσισε να τον στείλει στην Αθήνα, πάλι, για να σπουδάσει Θεολογία. Ο Άγιος κατάφερε λαμπρές επιδόσεις και κέρδισε υποτροφία, χρήσιμη για τις σπουδές του, αφού ο ευεργέτης του Χωρέμης κοιμήθηκε. Μόλις έλαβε το πτυχίο ( 1885 μ.Χ. ) αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια.

Στην Αλεξάνδρεια τα πράγματα πηγαίνουν καλά.Χειροτονείται ιερέας , γραμματέας του Πατριάρχη με το αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Στη συνέχεια, λόγω των προσόντων του ανελίχθηκε σε ιεροκήρυκα και έλαβε και θέση Πατριαρχικού επιτρόπου. Στις 15 Ιανουαρίου 1889 μ.Χ. εκλέγεται επίσκοπος Πενταπόλεως. Με μεγάλη ταπείνωση δέχεται το αξίωμα λέγοντας προς τον Κύριο: «Κύριε διατὶ με ανύψωσες εις τοσούτον μέγα αξίωμα; Εγὼ σού εζήτησα να γίνω μόνον Θεολόγος κι όχι Μητροπολίτης. Εκ νεαράς ηλικίας Σου εζήτησα να γίνω ένας απλὸς εργάτης του Θείου Λόγου Σου, και Συ, Κύριε, τώρα με δοκιμάζεις με τόσα πράγματα. Άλλ υποτάσσομαι, Κύριε, εις το θέλημά Σου, και δέομαι: καλλιέργησε εντός μου την ταπεινοφροσύνην και τον σπόρον των λοιπών αγίων αρετών, δι᾿ ων τρόπων γνωρίζεις, και αξίωσόν με να ζήσω πάσας τας επί γης ημέρας μου συμφώνως προς τους λόγους του μακαρίου Παύλου, όστις λέγει: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός».

Η ραγδαία άνοδος του Αγίου δημιούργησε αντιδράσεις. Ο Σωφρόνιοε πλησίαζε τα 90 χρόνια ζωής και η κούρσα διαδοχής άρχισε. Οι εν αναμονή διεκδικητές του θρόνου αισθανόμενοι την επιθυμία του λαού και την εύνοια του Σωφρονίου προς τον Άγιο αποφάσισαν να τον παραμερίσουν. Τον κατηγόρησαν αόριστα για ηθικές παρεκτροπές, και για σχέδιο ανατροπής του Πατριάρχη . Ο Πατριάρχης πείστηκε και αμέσως διατάζει την παύση των καθηκόντων του Αγίου. Του κόβουν και τον μισθό. Σπίλωσαν το όνομά του σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη. Εν συνεχεία αναχώρησε για την Αθήνα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός παρά την συμπάθεια που τρέφει προς τον Άγιο, αδυνατεί να τον εντάξει στον κλήρο της επαρχίας του λόγω πιέσεων της συνόδου. Ο υπουργός Παιδείας σκοντάφτει στο γεγονός ότι ο Άγιος δεν είχε ελληνική υπηκοότητα. ιεροκήρυκα. Οι καχυποψίες του κόσμου τον συνοδεύουν και αρκετοί τον αποδοκίμαζαν.

Το 1891 μ.Χ. αποκαλύφθηκε η σκευωρία εναντίον του και αποκαταστάθηκε το όνομά του. Συνεχίζει με μεγαλύτερο ζήλο το έργο του. Η φήμη του εξαπλώνεται παντού.

Το Μάρτιο του 1894 μ.Χ. αναλαμβάνει διευθυντής στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Εργάζεται με ζήλο Θεού . Αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για τους μαθητές του. Το τεράστιο και πολυσχιδές το έργο του στην σχολή του προσέδωσε κύρος.

Στην Αίγινα εγκαταστάθηκε το 1908, όπου εκπληρώνεται ο πόθος του για μοναχικό βίο . Η εμφάνισή του στην Αίγινα συνοδεύτηκε από δυο γεγονότα θαυμαστά. Θεράπευσε δαιμονισμένο και μετά από παράκλησή του άνοιξαν οι ουρανοί μετά από τριετή ανομβρία. Δεν παύει καθημερινά να στηρίζει και να ανακουφίζει τους ανθρώπους που τον πλησίαζαν ζητώντας τη βοήθειά του.

Το τέλος της επίγειας ζωής του ήταν επίπονο. Κοιμήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1920. και το σκήνωμά του ευωδίαζε και ευώδες μύρον έκβλυζε από το πρόσωπό του. Η κηδεία του ήταν πάνδημος.

Έχει αφήσει τεράστιο συγγραφικό έργο, ψυχωφελές και χρήσιμο σε όλους μας.

Πολλά τα θαύματα που έκανε εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1953 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του.

Το 1961 έγινε η επίσημος αναγνώριση του Αγίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Τιμάται από την Αγία μας Εκκλησία δύο φορές κατ’ έτος: Στις 9 Νοεμβρίου (κοίμηση), και στις 3 Σεπτεμβρίου η (ανακομιδή των λειψάνων)., Επίσης, κατά τη σύναξη των εν Θράκη Αγίων (που συμπίπτει με την Κυριακή των Αγίων Πάντων) και κατά τη σύναξη των εν Αθήναις Αγίων (12 Οκτωβρίου).

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Μια εικόνα με ιδιαίτερο θρησκευτικό και συμβολικό περιεχόμενο παρουσίασαν οι οργανωμένοι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026, κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης με τον Άρη Λεμεσού στο ΓΣΠ.

Συμπληρώνοντας έναν αιώνα από την ίδρυσή του, ο ιστορικός σύλλογος της Λευκωσίας γιόρτασε τα γενέθλιά του σε μια ημέρα που συμπίπτει με τη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Στο 53ο λεπτό της αναμέτρησης, οι οργανωμένοι φίλοι των «γαλαζοκιτρίνων» ύψωσαν στη Νότια Κερκίδα ένα τεράστιο πανό με την απεικόνιση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, καλύπτοντας μεγάλο μέρος του πετάλου.

Το θέαμα συνοδεύτηκε από συνθήματα και τον παλμό των οπαδών, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ξεπερνούσε το καθαρά αγωνιστικό σκέλος της αναμέτρησης.

Κάτω από την απεικόνιση του Αρχαγγέλου εμφανίστηκε και δεύτερο πανό, με τη φράση «Πατρίδας χρώματα ιερά, μπροστάρης των αγώνων», στίχο που συνδέεται με την ιστορία και την οπαδική παράδοση του ΑΠΟΕΛ.

Ένας αιώνας ιστορίας από τη Λευκωσία

Η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας είχε ιδιαίτερη ιστορική σημασία.

Ο ΑΠΟΕΛ ιδρύθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1926, όταν περίπου 35-40 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο ζαχαροπλαστείο του Χαράλαμπου Χατζηιωάννου, στην οδό Λήδρας της Λευκωσίας.

Με πρωτοβουλία του Διομήδη Συμεωνίδη δημιουργήθηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας (ΠΟΕΛ), από τον οποίο προήλθε ο σημερινός Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας.

Από την ίδρυσή του, ο σύλλογος διατήρησε ισχυρή σύνδεση με την ελληνική ταυτότητα της Κύπρου, ενώ η πορεία του συνδέθηκε με σημαντικές περιόδους της ιστορίας του νησιού.

Η παρουσία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην επετειακή κερκίδα αποτέλεσε έτσι μια επιλογή που συνέδεσε τη θρησκευτική παράδοση με την ιστορική διαδρομή και την ταυτότητα του συλλόγου.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εντάχθηκε στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του ΑΠΟΕΛ, με κορύφωση την επετειακή τελετή που είχε προγραμματιστεί μετά την αναμέτρηση με τον Άρη.

Το γιγαντιαίο πανό αποτέλεσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της ιστορικής επετείου, αποτυπώνοντας τη σημασία που αποδίδουν οι οπαδοί του συλλόγου στην παράδοση, την πίστη και την ιστορική μνήμη.