Άμυνα
Το Ισραήλ αποκτά αποβατική ισχύ και εξετάζει «τουρκικό μέτωπο» – Τα νέα σκάφη και ο φόβος στρατηγικής περικύκλωσης
Πέντε νέα ταχύπλοα αποβατικά σκάφη εντάχθηκαν στις ισραηλινές στρατιωτικές δυνατότητες, ενισχύοντας την ικανότητα μεταφοράς στρατευμάτων και οχημάτων σε απομακρυσμένες ακτές. Την ίδια στιγμή, στην ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία συζητείται όλο και πιο ανοικτά το ενδεχόμενο μελλοντικής απειλής από την Τουρκία.
Σε σημαντική ενίσχυση των αμφίβιων και εκστρατευτικών δυνατοτήτων του προχωρά το Ισραήλ, αποκτώντας πέντε νέα αποβατικά σκάφη, την ώρα που στους στρατιωτικούς κύκλους της χώρας εξετάζεται πλέον συστηματικότερα το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μελλοντικού «τουρκικού μετώπου» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Israel Hayom, τα νέα σκάφη τύπου Triton είναι μικρά, ταχύπλοα και σχεδιασμένα για τη γρήγορη μεταφορά στρατιωτών, ελαφρών οχημάτων και υλικοτεχνικού εξοπλισμού σε παράκτιες περιοχές. Η απόκτησή τους διευρύνει τις επιλογές του ισραηλινού στρατού για αποστολές πέραν των συνόρων, αιφνιδιαστικές αποβάσεις και υποστήριξη επιχειρήσεων σε απομακρυσμένα μέτωπα.
Τα πέντε νέα μέσα προστίθενται στα πολύ μεγαλύτερα αποβατικά πλοία INS Nahshon και INS Komemiyut, τα οποία κατασκευάστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποκτήθηκαν για να αποκαταστήσουν μία δυνατότητα που το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό είχε εγκαταλείψει για δεκαετίες.
Τα μεγάλα αποβατικά πλοία έχουν μήκος περίπου 95 μέτρα, πλάτος 20 μέτρα και εκτόπισμα άνω των 2.500 τόνων. Μπορούν να μεταφέρουν στρατιωτικές δυνάμεις, άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα και μεγάλες ποσότητες εφοδίων σε κοντινά ή μακρινά θέατρα επιχειρήσεων. Το ίδιο το Ισραηλινό Ναυτικό έχει χαρακτηρίσει την αποβατική δυνατότητα κεντρικό πυλώνα προσαρμογής του στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου πολέμου πολλαπλών μετώπων.
Από τις μεταφορές στις επιθετικές αποβάσεις
Τα αποβατικά μέσα δεν αποτελούν απλώς πλοία μεταφοράς. Προσφέρουν τη δυνατότητα ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων σε παράκτιες περιοχές χωρίς την ανάγκη χρησιμοποίησης οργανωμένων λιμανιών.
Σε ένα πολεμικό σενάριο, μικρά και ταχύπλοα σκάφη μπορούν να κινηθούν προς μία εχθρική ακτή, να αποβιβάσουν ομάδες ειδικών επιχειρήσεων, πεζικό ή ελαφρά οχήματα και να αποχωρήσουν πριν οργανωθεί αποτελεσματική αντίδραση.
Τα μεγαλύτερα πλοία μπορούν να ακολουθήσουν μεταφέροντας βαρύτερο εξοπλισμό, πυρομαχικά, καύσιμα και μέσα υποστήριξης. Η συνδυασμένη χρήση των δύο κατηγοριών επιτρέπει τη δημιουργία ενός προσωρινού προγεφυρώματος ή την υποστήριξη δυνάμεων που επιχειρούν ήδη βαθιά στην αντίπαλη επικράτεια.
Σύμφωνα με την ισραηλινή ανάλυση, μία τέτοια δυνατότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παράκαμψη των πρώτων γραμμών άμυνας, την προσβολή στρατηγικών στόχων από απροσδόκητη κατεύθυνση ή την εκκένωση ισραηλινών δυνάμεων και πολιτών από μία απομακρυσμένη περιοχή.
Η επιχείρηση θα απαιτούσε, πάντως, ισχυρή αεροπορική κάλυψη, έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής, λεπτομερή πληροφόρηση και καταστολή των παράκτιων πυραυλικών συστημάτων του αντιπάλου.
Δεν χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη απόβαση
Παρά την ενίσχυση του στόλου, το Ισραήλ δεν έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα μεγάλης κλίμακας αμφίβια επιχείρηση στον παρόντα πόλεμο.
Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία θεωρεί, ωστόσο, ότι η αξία μιας τέτοιας δυνατότητας δεν κρίνεται μόνο από την άμεση χρησιμοποίησή της. Η ύπαρξή της υποχρεώνει τον αντίπαλο να προστατεύει μεγαλύτερο μήκος ακτών, να διασπείρει δυνάμεις και να υπολογίζει ένα ακόμη πιθανό μέτωπο.
Τα αποβατικά πλοία μπορούν παράλληλα να λειτουργήσουν ως κινητοί κόμβοι ανεφοδιασμού, μεταφέροντας καύσιμα, οχήματα, ιατρικό υλικό και στρατιωτικό προσωπικό σε περιοχές στις οποίες οι χερσαίες γραμμές επικοινωνίας είναι επισφαλείς ή ανύπαρκτες.
Η εισαγωγή των INS Nahshon και INS Komemiyut παρουσιάστηκε από τον ισραηλινό στρατό ως ιστορική επαναφορά της αμφίβιας δυνατότητας και ως μέσο που θα ενισχύσει τη συνεργασία του Ναυτικού με τις χερσαίες δυνάμεις, την αεροπορία και τις υπηρεσίες επιμελητείας.
Επιφυλακή στα ανοικτά του Λιβάνου
Την ίδια στιγμή, ο βόρειος τομέας του Ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού παραμένει επικεντρωμένος στην επιτήρηση των θαλάσσιων περιοχών ανοικτά του Λιβάνου.
Μετά την κατάπαυση του πυρός με τη Χεζμπολάχ, αλιευτικά και άλλα πολιτικά σκάφη επέστρεψαν σταδιακά στις παράκτιες ζώνες. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες στις ισραηλινές δυνάμεις, καθώς πρέπει να διακρίνουν την κανονική πολιτική δραστηριότητα από πιθανές συγκαλυμμένες κινήσεις της σιιτικής οργάνωσης.
Στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι μέλη της Χεζμπολάχ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αλιευτικά ή μικρά πολιτικά σκάφη για παρακολούθηση, μεταφορά εξοπλισμού, διείσδυση μαχητών ή προετοιμασία επιθέσεων.
Το Ισραήλ διατηρεί, συνεπώς, αυξημένη ναυτική επιτήρηση, προσπαθώντας να αποτρέψει τη δημιουργία νέων υποδομών της Χεζμπολάχ κοντά στις θέσεις που εξακολουθούν να ελέγχουν οι ισραηλινές δυνάμεις στον νότιο Λίβανο.
Το σενάριο του «τουρκικού μετώπου»
Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο του δημοσιεύματος είναι ότι το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό και η ευρύτερη στρατιωτική ηγεσία εξετάζουν πλέον σοβαρότερα το ενδεχόμενο μελλοντικής απειλής από την Τουρκία.
Η Τουρκία δεν χαρακτηρίζεται επισήμως εχθρικό κράτος από το Ισραήλ. Είναι μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με το εβραϊκό κράτος και στο παρελθόν αποτέλεσε σημαντικό στρατιωτικό και οικονομικό εταίρο του.
Η συνεχής επιδείνωση των διμερών σχέσεων, η σκληρή ρητορική του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η τουρκική παρουσία στη Συρία και η επιδίωξη της Άγκυρας να αποκτήσει ισχυρότερο ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν αλλάξει, όμως, τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ αξιολογεί την Τουρκία.
Η Israel Hayom αναφέρει ότι στους ισραηλινούς στρατιωτικούς κύκλους χρησιμοποιείται πλέον ο όρος «τουρκικό μέτωπο», έστω ως μακροπρόθεσμο και όχι ως άμεσα επικείμενο πολεμικό σενάριο.
Η ανησυχία για τα F-35
Η συζήτηση εντάθηκε μετά τις πληροφορίες ότι ο Ερντογάν ζήτησε από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35.
Το Ισραήλ αντιμετωπίζει την ενδεχόμενη απόκτηση του αεροσκάφους πέμπτης γενιάς από την Τουρκία ως πιθανή απειλή για το ποιοτικό στρατιωτικό του πλεονέκτημα.
Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έχει στηρίξει μεγάλο μέρος της στρατηγικής της υπεροχής στην κατοχή προηγμένων μαχητικών F-35I Adir, στη δυνατότητα πραγματοποίησης πληγμάτων μεγάλου βάθους και στην εξαιρετικά ανεπτυγμένη δικτύωση πληροφοριών και ηλεκτρονικού πολέμου.
Η είσοδος της Τουρκίας στο ίδιο τεχνολογικό επίπεδο θα περιόριζε αυτό το μονοπώλιο και θα δημιουργούσε μία νέα πραγματικότητα, ιδιαίτερα εάν συνδυαζόταν με την αριθμητική υπεροχή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η τουρκική ναυτική υπεροχή σε αριθμούς
Στη θάλασσα, η Τουρκία διαθέτει ήδη πολύ μεγαλύτερο στόλο από το Ισραήλ.
Το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό έχει δεκάδες φρεγάτες, κορβέτες, υποβρύχια, πυραυλακάτους και αποβατικά πλοία. Διαθέτει επίσης το TCG Anadolu, μία μεγάλη πλατφόρμα αμφίβιων επιχειρήσεων και μεταφοράς μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο.
Η Άγκυρα επενδύει στην εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία, στην κατασκευή νέων υποβρυχίων, πυραύλων κατά πλοίων, μη επανδρωμένων σκαφών και μεγαλύτερων μονάδων επιφανείας.
Το Ισραηλινό Ναυτικό είναι μικρότερο και έχει διαφορετικό προσανατολισμό. Εστιάζει κυρίως στην προστασία της ισραηλινής ακτογραμμής, των υπεράκτιων ενεργειακών εγκαταστάσεων, των θαλάσσιων οδών και στη διατήρηση στρατηγικής αποτρεπτικής ικανότητας μέσω των υποβρυχίων του.
Μία πραγματική προετοιμασία για αντιπαράθεση με την Τουρκία θα απαιτούσε επομένως μεγάλη αύξηση του αριθμού των πλοίων, νέες υποδομές, περισσότερες μονάδες αεράμυνας και επιφανείας και ακόμη στενότερη συνεργασία με την Πολεμική Αεροπορία.
Φόβος περικύκλωσης μέσω Συρίας
Στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους εκφράζεται η ανησυχία ότι ο Ερντογάν επιδιώκει να αποκτήσει στρατηγικά ερείσματα γύρω από το Ισραήλ.
Η Συρία θεωρείται ο βασικός χώρος αυτής της αντιπαράθεσης. Η ενίσχυση της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής σε συριακά εδάφη μπορεί, κατά την ισραηλινή αντίληψη, να φέρει τουρκικές ή φιλοτουρκικές δυνάμεις πλησιέστερα στα ισραηλινά σύνορα.
Σε δεύτερη φάση, μία ισχυρότερη τουρκική ναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να ασκήσει πίεση στις ισραηλινές θαλάσσιες οδούς, στις ενεργειακές εγκαταστάσεις και στις συνεργασίες του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η ισραηλινή ανησυχία δεν σημαίνει ότι επίκειται πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών. Αποκαλύπτει, όμως, ότι η Τουρκία έχει πάψει να αντιμετωπίζεται απλώς ως δύσκολος διπλωματικός εταίρος και έχει αρχίσει να εντάσσεται στον μακροπρόθεσμο στρατιωτικό σχεδιασμό του Ισραήλ.
Χρειάζονται χρόνια προετοιμασίας
Ισραηλινοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η προετοιμασία για ένα τουρκικό μέτωπο δεν μπορεί να γίνει γρήγορα.
Οι ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν σχεδιαστεί για να αντιμετωπίζουν κυρίως οργανώσεις, πυραυλικές απειλές, το Ιράν και γειτονικά μέτωπα. Μία σύγκρουση με μία μεγάλη, συμβατική και τεχνολογικά ανεπτυγμένη δύναμη του ΝΑΤΟ θα είχε εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις.
Θα χρειαζόταν αύξηση του στόλου, ενίσχυση της ναυτικής αεράμυνας, μεγαλύτερη εμβέλεια επιχειρήσεων, προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας και δυνατότητα αντιμετώπισης υποβρυχίων, μαχητικών αεροσκαφών, drones και πυραύλων cruise.
Η απόκτηση των αποβατικών μέσων αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς μία πιο εκστρατευτική στρατιωτική δομή, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να εξισορροπήσει το μέγεθος και το βάθος των τουρκικών δυνάμεων.
Προετοιμασία και για τους Χούθι
Παράλληλα με την Τουρκία, το Ισραηλινό Ναυτικό σχεδιάζει την ενίσχυση της παρουσίας του στην Ερυθρά Θάλασσα και κοντά στα στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Οι επιθέσεις των υποστηριζόμενων από το Ιράν Χούθι από την Υεμένη έχουν αποδείξει ότι το Ισραήλ μπορεί να απειληθεί από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων.
Μέχρι σήμερα, το κύριο βάρος της ισραηλινής αντίδρασης έφερε η Πολεμική Αεροπορία. Τα μαχητικά, όμως, δεν μπορούν να διατηρούν μόνιμη παρουσία τόσο μακριά από τις βάσεις τους.
Η ανάπτυξη πλοίων για μεγάλα χρονικά διαστήματα κοντά στην Υεμένη θα προσέφερε συνεχή επιτήρηση, ταχύτερη αντίδραση και δυνατότητα πραγματοποίησης πυραυλικών ή ειδικών επιχειρήσεων χωρίς να απαιτείται κάθε φορά μία σύνθετη αεροπορική αποστολή.
Αλλαγή ναυτικού δόγματος
Η απόκτηση των πέντε μικρών αποβατικών σκαφών και των δύο μεγάλων πλοίων αποκαλύπτει μία ευρύτερη αλλαγή στο ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα.
Το Ισραήλ δεν αρκείται πλέον στην άμυνα των ακτών του και στην προστασία των ενεργειακών του εγκαταστάσεων. Προετοιμάζεται για τη δυνατότητα προβολής ισχύος σε μακρινά και διαφορετικά θαλάσσια μέτωπα.
Η αλλαγή αυτή συνδέεται με την εμπειρία του πολέμου πολλαπλών μετώπων, την απειλή από το Ιράν και τους συμμάχους του, αλλά και τη σταδιακή ανάδειξη της Τουρκίας ως ανταγωνιστικής περιφερειακής δύναμης.
Το «τουρκικό μέτωπο» παραμένει προς το παρόν σενάριο στρατιωτικού σχεδιασμού και όχι βεβαιότητα. Το γεγονός, όμως, ότι συζητείται πλέον δημοσίως στο Ισραήλ αποτελεί από μόνο του ένδειξη της βαθιάς μεταβολής στις σχέσεις των δύο χωρών.
Οι νέες αποβατικές δυνατότητες δεν αποκτήθηκαν αποκλειστικά για την Τουρκία. Προσφέρουν, όμως, στο Ισραήλ ένα πρόσθετο εργαλείο σε μία περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο ολοένα εντονότερου στρατιωτικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού.
Υπενθυμίζεται, ότι σε άρθρο του ο Σάι Γκαλ είχε αποκαλύψει το νέο ναυτικό δόγμα του Ισραήλ, το οποίο επιδιώκει με την τεχνογνωσία και την παράδοση της Ελλάδας να καταστεί και ναυτική δύναμη εκτός από χερσαία.
Το Ισραήλ αλλάζει δόγμα! Γίνεται ναυτική δύναμη με τη βοήθεια της Ελλάδας
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας