Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Σταύρος Καλεντερίδης: «Τα πάντα θα κριθούν στη θάλασσα» – Ο πυρηνικός κλοιός και η απειλή για την Ελλάδα

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις θάλασσες, από το Στενό του Ορμούζ και την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Εύξεινο Πόντο και το Αιγαίο.

Δημοσιεύτηκε στις

Τη θάλασσα ως το καθοριστικό πεδίο των σύγχρονων πολέμων ανέδειξε ο Σταύρος Καλεντερίδης, συνδέοντας όσα συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Εύξεινο Πόντο με την ελληνική ναυτιλία, την ασφάλεια του Αιγαίου και την αυξανόμενη πυρηνική απειλή από τη Μέση Ανατολή και την Τουρκία.

«Τελικά, τα πάντα κρίνονται στη θάλασσα», ήταν η βασική διαπίστωση με την οποία άνοιξε την ανάλυσή του. Όπως υποστήριξε, οι Χούθι έδειξαν πρώτοι πώς μια δύναμη με σχετικά περιορισμένα μέσα μπορεί να διαταράξει τις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές. Το παράδειγμά τους αξιοποιήθηκε στη συνέχεια από το Ιράν, ενώ ανάλογη στρατηγική ακολουθεί πλέον και η Ρωσία στον Εύξεινο Πόντο.

Κατά τον Σταύρο Καλεντερίδη, η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα τεράστιο μάθημα για την Ελλάδα, καθώς όλες οι μεγάλες κρίσεις με την Τουρκία έχουν ως επίκεντρο το Αιγαίο. «Εκεί θα κριθούν τα πάντα», τόνισε, χαρακτηρίζοντας το Αιγαίο κλειδί για την ασφάλεια και την απελευθέρωση του Ελληνισμού από την τουρκική πίεση.

Οι καταγγελίες Σαλμά και η εσωτερική διαφθορά

Πριν περάσει στα γεωπολιτικά μέτωπα, ο αναλυτής αναφέρθηκε στις καταγγελίες του ανεξάρτητου βουλευτή και πρώην υπουργού Μάριου Σαλμά. Σύμφωνα με όσα απέδωσε στον πρώην υπουργό, υπήρξαν παρεμβάσεις προς φαρμακευτικές εταιρείες, προκειμένου αυτές να διαθέσουν διαφημιστικά κονδύλια σε τηλεοπτικούς σταθμούς, με αντάλλαγμα την ευνοϊκή προβολή του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο Καλεντερίδης σημείωσε ότι οι συγκεκριμένες καταγγελίες, σύμφωνα με την έρευνα που ο ίδιος έκανε, δεν είχαν απαντηθεί επαρκώς. Αναφέρθηκε, επίσης, στους ισχυρισμούς Σαλμά για επικοινωνίες κυβερνητικών στελεχών με προστατευόμενους μάρτυρες στην υπόθεση Novartis, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για σοβαρές κατηγορίες που απαιτούν καθαρές απαντήσεις.

Δεν άφησε, ωστόσο, στο απυρόβλητο τον πρώην υπουργό. Τον επέκρινε επειδή, όπως είπε, δήλωσε ότι διαθέτει επίμαχα μηνύματα, αλλά δεν τα δημοσιοποιεί για λόγους νομιμότητας και συνείδησης. Κατά τον αναλυτή, ακόμη και η απόκρυψη στοιχείων που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν διαφθορά συνιστά στην πράξη συγκάλυψη.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα λεγόμενα «σπιτάκια ανακύκλωσης». Επικαλούμενος στοιχεία για κόστος περίπου 300.000 ευρώ ανά εγκατάσταση, έναντι περίπου 50.000 ευρώ που, όπως ανέφερε, κοστίζουν αντίστοιχες μονάδες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπολόγισε ότι για περίπου 200 εγκαταστάσεις η συνολική επιβάρυνση θα μπορούσε να φθάνει τα 50 εκατ. ευρώ.

Ο ίδιος παρουσίασε την πάταξη της διαφθοράς ως το αποτελεσματικότερο οικονομικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην Ελλάδα, συνδέοντας την οικονομική παρακμή με τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού και κομματικού συστήματος.

Ελληνικά πλοία στο Στενό του Ορμούζ

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρέθηκε η ελληνική ναυτιλία και η διέλευση δεξαμενόπλοιων από τον νότιο διάδρομο του Στενού του Ορμούζ. Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναφέρθηκε σε ελληνικά συμφέροντα που επλήγησαν στην περιοχή, με ένα πλοίο να κατάσχεται από τους Φρουρούς της Επανάστασης και ένα δεύτερο να δέχεται επίθεση.

Άσκησε σφοδρή κριτική σε ναυτιλιακές εταιρείες που, κατά τον ίδιο, στέλνουν πληρώματα σε εμπόλεμες ζώνες, προσφέροντας ως κίνητρο προκαταβολές ή μπόνους που μπορεί να φθάνουν έως και τους έξι μισθούς. Υποστήριξε ότι οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με πιέσεις, καθώς η άρνησή τους να ταξιδέψουν μπορεί να οδηγήσει στην αντικατάστασή τους από φθηνότερα πληρώματα.

Κάλεσε, μάλιστα, να εξεταστούν οι νομικές ευθύνες των εταιρειών, επικαλούμενος αντίστοιχες περιπτώσεις ναυτικών από την Ταϊλάνδη που κινήθηκαν δικαστικά μετά από επιθέσεις σε πλοία.

Ναυτικός στραγγαλισμός της Ουκρανίας

Στον Εύξεινο Πόντο, σύμφωνα με τον Καλεντερίδη, η Ρωσία πέρασε πλέον σε μια στρατηγική θαλάσσιου αποκλεισμού, απαντώντας στις ουκρανικές επιθέσεις κατά του λεγόμενου ρωσικού «σκιώδους στόλου».

Η Μόσχα άρχισε να πλήττει πλοία που μεταφέρουν ουκρανικά φορτία, προκαλώντας το πάγωμα των εμπορικών δρομολογίων προς τα ουκρανικά λιμάνια. Η εξέλιξη χτυπά ιδιαίτερα τις εξαγωγές σιτηρών και αγροτικών προϊόντων της Ουκρανίας, καθώς μεγάλο μέρος τους διακινούνταν από τα λιμάνια της Οδησσού και της ευρύτερης περιοχής.

Ο αναλυτής αναφέρθηκε σε επίθεση εναντίον πλοίου που μετέφερε καλαμπόκι κοντά στην Οδησσό, από την οποία υπήρξαν θύματα μεταξύ των μελών του πληρώματος. Το Κίεβο, όπως σημείωσε, κατηγόρησε τη Ρωσία ότι απειλεί την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια και ζήτησε τη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι ο στόχος της Μόσχας δεν πρέπει να περιοριστεί σε μια προσωρινή θαλάσσια εκεχειρία. Κατά την άποψή του, η Ρωσία θα επιχειρήσει να στραγγαλίσει οικονομικά το Κίεβο, ώστε να το οδηγήσει σε συνολική συμφωνία και συνθηκολόγηση.

Αναφέρθηκε παράλληλα στις επαφές του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο με τον Σεργκέι Λαβρόφ στη Μανίλα, αλλά και στην πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ να επιτρέψει την παραγωγή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία. Κατά τον αναλυτή, η κίνηση αυτή αποδεικνύει ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο.

Η ελληνική υποχώρηση στις κυρώσεις

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε για την άρση του ελληνικού βέτο στο νέο πακέτο ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Η Ελλάδα εξασφάλισε εξαίρεση για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου από ελληνικά πλοία, αλλά μόνο για συμβόλαια που είχαν υπογραφεί πριν από την έναρξη του πολέμου.

Αυτό σημαίνει, όπως εξήγησε, ότι οι ελληνικές ναυτιλιακές μπορούν να ολοκληρώσουν τα υφιστάμενα συμβόλαια, αλλά δεν θα μπορούν να υπογράψουν νέα. Τα νέα συμβόλαια θα καταλήξουν σε στόλους χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία.

Ο Καλεντερίδης χαρακτήρισε την εξέλιξη επιζήμια για την ελληνική οικονομία, επισημαίνοντας ότι άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατάφεραν να παγώσουν πλήρως μέτρα που έπλητταν τα δικά τους συμφέροντα, όπως συνέβη με την προτεινόμενη απαγόρευση εισαγωγής ρωσικών αλιευμάτων.

Το θαλάσσιο δόγμα των Χούθι

Στην Ερυθρά Θάλασσα, οι Χούθι συνέχισαν τις επιθέσεις τους, αυτήν τη φορά εναντίον δύο δεξαμενόπλοιων με σημαία Σαουδικής Αραβίας. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο αναλυτής, οι Χούθι υποστήριξαν ότι τα πλοία παραβίασαν τον ναυτικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλει.

Παράλληλα, ανακοίνωσαν ότι ανάγκασαν ακόμη δέκα πλοία να αλλάξουν πορεία, ενώ άλλα πέντε φέρεται να απομακρύνθηκαν από την επικίνδυνη ζώνη. Ο Καλεντερίδης παρουσίασε τις εξελίξεις ως απόδειξη ότι ο ναυτικός αποκλεισμός λειτουργεί και ότι η ισχύς στη θάλασσα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ύπαρξη ενός μεγάλου συμβατικού στόλου.

«Μαθήματα από τους Χούθι, μαθήματα από το Ιράν, μαθήματα από τη Ρωσία στον Εύξεινο Πόντο», ήταν η χαρακτηριστική του αποστροφή, πριν συνδέσει τη νέα θαλάσσια πραγματικότητα με το Αιγαίο.

Η Σαουδική Αραβία ανοίγει την πυρηνική πόρτα

Το δεύτερο μεγάλο σκέλος της ανάλυσης αφορούσε τη συμφωνία ΗΠΑ–Σαουδικής Αραβίας για την πυρηνική ενέργεια. Πρόκειται, όπως ανέφερε, για μια συμφωνία δεκαετιών, αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων, η οποία επιτρέπει σε αμερικανικές εταιρείες να μεταφέρουν πυρηνική τεχνογνωσία και να κατασκευάσουν εγκαταστάσεις στη Σαουδική Αραβία.

Ο Καλεντερίδης στάθηκε στη λεγόμενη «Συμφωνία 123», που βασίζεται στον αμερικανικό νόμο περί Ατομικής Ενέργειας του 1954. Υπενθύμισε ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όταν προχώρησαν σε αντίστοιχη συμφωνία, αποδέχθηκαν τον «χρυσό κανόνα»: να μην εμπλουτίζουν ουράνιο στο έδαφός τους και να μην επανεπεξεργάζονται χρησιμοποιημένο πυρηνικό υλικό.

Κατά τον αναλυτή, η Σαουδική Αραβία δεν αποδέχθηκε αντίστοιχη δέσμευση, ούτε το αυστηρό πλαίσιο επιθεωρήσεων που θα επέτρεπε τον πλήρη έλεγχο των εγκαταστάσεών της. Υπενθύμισε, επίσης, ότι ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν έχει δηλώσει πως, εάν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα, η Σαουδική Αραβία θα επιδιώξει το ίδιο.

Ισραηλινοί πολιτικοί και πρώην υπουργοί Άμυνας, σύμφωνα με την ανάλυση, προειδοποίησαν ότι η συμφωνία μπορεί να προκαλέσει έναν ανεξέλεγκτο αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή. Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η αμερικανική απόφαση μπορεί να αποτελεί έμμεση παραδοχή πως η Ουάσιγκτον δεν είναι σε θέση να σταματήσει οριστικά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και επιχειρεί να δημιουργήσει ένα αντίβαρο μέσω του Ριάντ.

Η Τουρκία δεν έχει δεχθεί τον «χρυσό κανόνα»

Στην ίδια πυρηνική εξίσωση ενέταξε και την Τουρκία. Ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου βασίζεται στη διακρατική συμφωνία Ρωσίας–Τουρκίας του 2010 και λειτουργεί με ένα μοντέλο πλήρους ρωσικού ελέγχου.

Η κρατική ρωσική εταιρεία Rosatom κατέχει, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, το 99,2% της ιδιοκτησίας και αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, τη διαχείριση, την τροφοδοσία με πυρηνικά καύσιμα και, τελικά, την αποξήλωση της μονάδας. Η Τουρκία αγοράζει εγγυημένο ποσοστό της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά η «κυριαρχία των καυσίμων» παραμένει στα χέρια της Ρωσίας.

Αυτό σημαίνει ότι σήμερα η Άγκυρα δεν ελέγχει το πυρηνικό υλικό του Ακούγιου. Δεν έχει, όμως, παραιτηθεί από το δικαίωμα να αποκτήσει στο μέλλον δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου ή επανεπεξεργασίας πυρηνικών υλικών.

«Η Τουρκία δεν έχει δεχθεί το χρυσό πρότυπο», υπογράμμισε ο Καλεντερίδης, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη εκκρεμότητα πυρηνική απειλή. Επισήμανε ακόμη ότι τουρκικές κρατικές εταιρείες επιδιώκουν να αποκτήσουν ενεργότερο ρόλο στους σχεδιαζόμενους πυρηνικούς σταθμούς της Σινώπης και της Θράκης.

Ιδιαίτερα η προοπτική πυρηνικής εγκατάστασης στη Θράκη προκαλεί άμεσες ανησυχίες για την Ελλάδα. Ο αναλυτής έθεσε ζητήματα διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων, σεισμικής ασφάλειας, διαρροών, ατυχημάτων και ενδεχόμενων δολιοφθορών. Υποστήριξε ότι η Αθήνα θα έπρεπε να εγείρει το θέμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, απαιτώντας διαφάνεια και αυστηρές εγγυήσεις ασφαλείας.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην απέλαση ενός ζευγαριού Ρώσων από την Τουρκία, επειδή διάβασαν αποσπάσματα της Βίβλου μέσα στην Αγία Σοφία. Ο Καλεντερίδης χαρακτήρισε την υπόθεση ενδεικτική της τουρκικής αντιμετώπισης της Ορθοδοξίας και υπογράμμισε την ιδιαίτερη πολιτιστική και θρησκευτική σημασία που εξακολουθεί να έχει η Αγία Σοφία για τον Ελληνισμό και τον ρωσικό κόσμο.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

GEOPOLITICO

Οι 45 παρανομίες των Τούρκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και το ιστορικό των προκλήσεων του Γιασάρ Γκιουλέρ

Σε νέα αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προχώρησε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, δηλώνοντας ότι η Άγκυρα λαμβάνει διπλωματικά και στρατιωτικά μέτρα κατά των ελληνικών πρωτοβουλιών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τούρκος υπουργός αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους πραγματοποιήθηκαν 45 τουρκικές παρεμβάσεις σε πλοία, ενώ επανέλαβε τις αξιώσεις της Άγκυρας περί κυριαρχικής ισότητας και ισότιμου διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την ώρα που Αθήνα και Λευκωσία πραγματοποιούσαν την 4η Διακυβερνητική Σύνοδο στην κυπριακή πρωτεύουσα, ο Γιασάρ Γκιουλέρ επανέφερε στο προσκήνιο το σύνολο σχεδόν των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και το Κυπριακό.

Μιλώντας την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026 στην Επιτροπή Σχεδιασμού και Προϋπολογισμού της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας εμφανίστηκε υποστηρικτής του διαλόγου με την Ελλάδα, συνοδεύοντας, ωστόσο, τις αναφορές του στην ειρήνη και τη συνεργασία με προειδοποιήσεις για τη λήψη στρατιωτικών μέτρων.

Αποκάλυψε 45 τουρκικές παρεμβάσεις σε πλοία

Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν τα αριθμητικά στοιχεία που παρουσίασε ο Γκιουλέρ σχετικά με τη δραστηριότητα των τουρκικών δυνάμεων στις δύο θαλάσσιες περιοχές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους πραγματοποιήθηκαν:

  • 25 παρεμβάσεις στο Αιγαίο.

  • 20 παρεμβάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι ενέργειες αυτές περιλάμβαναν παρεμποδίσεις, υποβολή ερωτημάτων και προειδοποιήσεις προς πλοία που, κατά τον ισχυρισμό της Άγκυρας, δραστηριοποιούνταν χωρίς άδεια σε περιοχές τουρκικής θαλάσσιας δικαιοδοσίας.

Ο Γκιουλέρ ανέφερε επίσης ότι οι τουρκικές δυνάμεις παρέχουν συνοδεία και προστασία σε επιστημονικές έρευνες και επιχειρήσεις γεώτρησης των αρμόδιων τουρκικών φορέων.

Οι δηλώσεις αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων γύρω από το Great Sea Interconnector και της προσπάθειας της Τουρκίας να εμφανιστεί ως αρμόδια αρχή για την αδειοδότηση ερευνητικών δραστηριοτήτων σε θαλάσσιες περιοχές των οποίων τη δικαιοδοσία διεκδικεί μονομερώς.

Επιμένει στην τουρκική γραμμή για το Κυπριακό

Αναφερόμενος στην Κύπρο, ο Γκιουλέρ επανέλαβε τις θέσεις της Άγκυρας περί κυριαρχικής ισότητας και ισότιμου διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων, οι οποίες βρίσκονται στον πυρήνα της τουρκικής επιδίωξης για λύση δύο κρατών.

Χρησιμοποίησε εκ νέου τον όρο «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση» για την Κυπριακή Δημοκρατία, κατηγορώντας τη Λευκωσία ότι επιχειρεί να ενισχύσει την επιρροή της μέσω εξωτερικής υποστήριξης.

Διεμήνυσε, μάλιστα, ότι η Τουρκία «δεν επιτρέπει τετελεσμένα», επικαλούμενος τα εγγυητικά δικαιώματα και τις λεγόμενες ιστορικές ευθύνες της χώρας του.

Οι αναφορές αυτές επιβεβαιώνονται τόσο από ελληνικά και κυπριακά μέσα ενημέρωσης όσο και από το τουρκικό δημοσίευμα της Aksiyon για την παρουσίαση του προϋπολογισμού του υπουργείου Άμυνας για το 2027.

Το ιστορικό των προκλητικών δηλώσεων του Γιασάρ Γκιουλέρ

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τούρκος υπουργός Άμυνας συνδυάζει τη ρητορική περί ειρηνικής συνύπαρξης με προειδοποιήσεις στρατιωτικού χαρακτήρα και επαναφορά των τουρκικών διεκδικήσεων.

Από την ανάληψη των υπουργικών του καθηκόντων το 2023, ο Γκιουλέρ έχει επανειλημμένως προβεί σε ανάλογες τοποθετήσεις.

16 Νοεμβρίου 2023 – Αμετακίνητος στη «Γαλάζια Πατρίδα»

Λίγες εβδομάδες πριν από την υπογραφή της Διακήρυξης των Αθηνών, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας δήλωνε ότι η αποφασιστικότητα της χώρας του να προστατεύσει τα συμφέροντά της στη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» ήταν απόλυτη. Παράλληλα, υποστήριζε ότι η επιδίωξη ειρηνικών σχέσεων με την Ελλάδα δεν συνεπαγόταν υποχώρηση από τις τουρκικές διεκδικήσεις.

27 Νοεμβρίου 2024 – Στο στόχαστρο τα ελληνικά νησιά

Κατά τη συζήτηση του αμυντικού προϋπολογισμού για το 2025 στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, ο Γκιουλέρ χαρακτήρισε παράνομες τις ελληνικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, επανέφερε το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου και αναφέρθηκε στην αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη, την οποία η Άγκυρα παρακολουθεί στενά.

9 Ιανουαρίου 2025 – «Δεν θα συμβιβαστούμε ποτέ»

Παρακολουθώντας την αεροναυτική άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα» από την τουρκική φρεγάτα Salihreis, ο Γκιουλέρ διαμήνυσε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να συμβιβαστεί όσον αφορά το συγκεκριμένο δόγμα.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η οριστική λύση του Κυπριακού πρέπει να βασίζεται στην ύπαρξη δύο χωριστών κρατών και δύο λαών, απορρίπτοντας ουσιαστικά το συμφωνημένο πλαίσιο επίλυσης του Κυπριακού υπό τον ΟΗΕ.

11 Δεκεμβρίου 2025 – Προειδοποιήσεις για μονομερή τετελεσμένα

Μιλώντας στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, επανέλαβε ότι η Άγκυρα δεν θα ανεχθεί ενέργειες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που θεωρεί αντίθετες προς τα συμφέροντά της, επικαλούμενος εκ νέου τη «Γαλάζια Πατρίδα».

7 Μαρτίου 2026 – Αντίδραση στην ελληνική στρατιωτική ενίσχυση της Κύπρου

Με αφορμή την ανάπτυξη ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, ο Γκιουλέρ επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν θα αποδεχθεί μονομερείς κινήσεις στο Αιγαίο.

Επικαλέστηκε τις επιχειρησιακές δυνατότητες του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να επιχειρεί σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο από τη Μεσόγειο μέχρι τη Βαλτική, ενώ αναφέρθηκε στα δόγματα της «Γαλάζιας», της «Ουράνιας» και της «Κυβερνοπατρίδας».

27 Μαΐου 2026 – Απειλές από την Αδριανούπολη

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε στρατόπεδο στην Αδριανούπολη, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επανέφερε τις αιτιάσεις περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών και προειδοποίησε ότι η Τουρκία δεν θα παραμείνει αδιάφορη απέναντι σε εξελίξεις που θεωρεί αντίθετες προς τα συμφέροντά της.

Επικαλέστηκε, μάλιστα, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και τις δυνατότητες των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε απειλής.

27 Οκτωβρίου 2026 – Προειδοποιήσεις λίγες ημέρες πριν από την επανέναρξη των ερευνών για το καλώδιο

Μόλις τρεις εβδομάδες πριν από τις σημερινές δηλώσεις του, ο Γκιουλέρ είχε απευθύνει νέο μήνυμα προς Ελλάδα και Κύπρο, αποκλείοντας οποιαδήποτε τουρκική υποχώρηση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Είχε επίσης προειδοποιήσει για αποφασιστική αντίδραση της Τουρκίας απέναντι σε ενέργειες που η ίδια θεωρεί αντίθετες προς τα συμφέροντά της, ενώ είχε επαναφέρει τις αξιώσεις περί κυριαρχικής ισότητας των Τουρκοκυπρίων.

Από τη ρητορική στην καταγραφή επιχειρησιακών ενεργειών

Η ποιοτική διαφορά των δηλώσεων της 18ης Νοεμβρίου 2026 σε σχέση με προηγούμενες τοποθετήσεις του Γιασάρ Γκιουλέρ είναι ότι ο Τούρκος υπουργός δεν περιορίστηκε στην επανάληψη των γνωστών διεκδικήσεων της Άγκυρας, αλλά παρουσίασε συγκεκριμένο αριθμό επιχειρησιακών παρεμβάσεων σε πλοία.

Τα 45 περιστατικά που αποτελούν στην ουσία παρανομίες της Τουρκίας αφορούν την έμπρακτη αμφισβήτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας στην περιοχή, ιδιαίτερα μετά τις εξελίξεις με το ερευνητικό πλοίο Abeille Marengo και τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία.

Υπενθυμίζεται ότι η ελληνική κυβέρνηση, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, έχει υποστηρίξει ότι η αδειοδότηση των ερευνών για το Great Sea Interconnector πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά από τις ελληνικές και κυπριακές αρχές, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί αναγνώρισης τουρκικής αρμοδιότητας.

Ο Γκιουλέρ, πάντως, δεν παρουσίασε αναλυτικό κατάλογο των 45 περιστατικών, ώστε να είναι γνωστά τα εμπλεκόμενα πλοία, οι ακριβείς συντεταγμένες, η φύση των τουρκικών ενεργειών και οι αντιδράσεις που αυτές προκάλεσαν.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ρωσία, Κίνα και ΗΠΑ αναδιατάσσουν την παγκόσμια ισορροπία – Η Ευρώπη απούσα από τις εξελίξεις

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι στρατιωτικές κινήσεις στην Ανατολική Ασία και στον Ειρηνικό Ωκεανό δεν αποτελούν απλώς μεμονωμένα περιστατικά. Αντίθετα, δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό γεωπολιτικό σκηνικό, το οποίο θα πρέπει να παρακολουθήσουμε με ιδιαίτερη προσοχή. Η Ρωσία και η Κίνα αυξάνουν τη στρατιωτική τους δραστηριότητα, ενώ η Ευρώπη φαίνεται για ακόμη μία φορά να βρίσκεται έξω από το τραπέζι των μεγάλων αποφάσεων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά για την παραβίαση του ιαπωνικού εναέριου χώρου από δύο ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη, τα οποία εντοπίστηκαν κοντά στο νησί Οκινουσίμα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα αεροσκάφη παρέμειναν περίπου τρία λεπτά το καθένα στον ιαπωνικό εναέριο χώρο, προκαλώντας την άμεση απογείωση ιαπωνικών αναχαιτιστικών. Το Τόκιο προχώρησε σε αυστηρή διπλωματική διαμαρτυρία προς τη Μόσχα.

Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η πορεία των ρωσικών αεροσκαφών προς την ευρύτερη περιοχή της Ταϊβάν και του Ειρηνικού, καθώς οι σχετικές αναφορές κάνουν λόγο και για παραβιάσεις εναέριων χώρων στην περιοχή της Ταϊβάν και της Νότιας Κορέας. Πρόκειται για κινήσεις που αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα όταν συνδυάζονται με τη συγκέντρωση περισσότερων από 100 πολεμικών πλοίων και σκαφών ακτοφυλακής της Κίνας γύρω από την Ταϊβάν και σε περιοχές του δυτικού Ειρηνικού.

Το ερώτημα είναι τι ακριβώς επιδιώκεται και ποιο μήνυμα στέλνουν αυτές οι στρατιωτικές κινήσεις.

Ο χρονισμός ασφαλώς δεν περνά απαρατήρητος. Στην Κίνα πραγματοποιείται η σύνοδος κορυφής του APEC στη Σεντζέν, όπου ο Σι Τζινπίνγκ υποδέχεται τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Οι τρεις ηγέτες αναμένεται να συζητήσουν τις διεθνείς εξελίξεις, την περιφερειακή ασφάλεια, αλλά και το ζήτημα των πυρηνικών όπλων. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει να ανοίξει τη συζήτηση για τη μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων των τριών χωρών.

Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης δύο μεγάλες πολεμικές εστίες, η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή, με την κατάσταση στο Ιράν να παραμένει ένα από τα κρίσιμα ζητήματα της διεθνούς ασφάλειας.

Και εδώ προκύπτει ένα πολύ σημαντικό πολιτικό ζήτημα. Πού βρίσκεται η Ευρώπη;

Ένας υποτίθεται απομονωμένος από τη δύση Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται στην ίδια συνάντηση με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας, ενώ η Ευρώπη απουσιάζει. Δεν συμμετέχει ισότιμα, δεν βρίσκεται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και δεν γνωρίζει ποιες συνεννοήσεις μπορεί να προκύψουν για το μέλλον της διεθνούς ισορροπίας.

Την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις συζητούν για πυρηνικά, πολέμους και περιφερειακή ασφάλεια, η Ευρώπη εξακολουθεί να αναλώνεται σε μια πολιτική που συχνά μοιάζει περισσότερο προσανατολισμένη στην πράσινη μετάβαση παρά στην πραγματική στρατηγική της αυτονομία.

Η Ελλάδα το γνωρίζει καλά από την απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ στη Γερμανία είδαμε πρόσφατα την κατεδάφιση εγκαταστάσεων του εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής στο Μόρμπουργκ του Αμβούργου, μιας μονάδας που κατασκευάστηκε με επένδυση περίπου τριών δισεκατομμυρίων ευρώ και λειτούργησε για έξιμισι χρόνια.

Αυτή είναι η αντίφαση της Ευρώπης. Την ώρα που ο κόσμος αναδιατάσσεται, εκείνη μοιάζει να ασχολείται με τα καλαμάκια και να χάνει τη στρατηγική της θέση.

Θεωρώ ότι το επόμενο διάστημα πρέπει να εστιάσουμε ιδιαίτερα στον Ειρηνικό. Οι κινήσεις της Ρωσίας, η στρατιωτική παρουσία της Κίνας γύρω από την Ταϊβάν και η συνάντηση Τραμπ, Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ μπορεί να αποτελούν ενδείξεις μιας ευρύτερης αναδιάταξης της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων.

Ο κόσμος αλλάζει και το ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις εξελίξεις από απόσταση ή αν θα αποφασίσει επιτέλους να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στη νέα διεθνή πραγματικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: Με λάθος αποφάσεις η Ευρώπη δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία

Την απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών στο Δουβλίνο στις 13 Νοεμβρίου 2026 σχετικά με τη σύνθεση της ευρωπαϊκής διαπραγματευτικής ομάδας για το Ουκρανικό επικρίνει σε άρθρο του ο πρέσβης επί τιμή Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος. Αμφισβητεί τη διπλωματική αξιοπιστία κυβερνήσεων που έχουν υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στη Ρωσία και εκτιμά ότι η συμμετοχή τους δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής διαμεσολάβησης. Αντιπροτείνει την αξιοποίηση προσωπικοτήτων και έμπειρων διπλωματών με διεθνές κύρος και ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα, το Κίεβο και την Ουάσιγκτον, υπογραμμίζοντας ότι η επίτευξη βιώσιμης ειρήνης απαιτεί ρεαλισμό και διάθεση συμβιβασμού.

Δημοσιεύτηκε

στις

 

Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ.ΜΕ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Γράφει ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

Ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την ευρωπαική ασφάλεια αλλά και την οικονομία της.Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες για την εξεύρεση λύσης,ειρηνευτική συμφωνία δεν έχει ακόμα επιτευχθεί.Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος και με ποιους όρους θα εκπροσωπήσει την Ευρώπη στις διαπραγματεύσεις.

Στις 13 Νοεμβρίου 2026 στο Δουβλινο oι Ευρωπαίοι «ηγέτες» κατέληξαν σε μια συγκεκριμένη απόφαση.Αντί να ορίσουν έναν και μοναδικό εκπρόσωπο,όπως είχε συζητηθεί αρχικά με το όνομα του Προέδρου του Ευρωπαικού Συμβουλίου ,Αντόνιο Κόστα,αποφάσισαν η ευρωπαική ομάδα διαπραγμάτευσης να αποτελείται από τα θεσμικά οργανα της Ε.Ε και από την Συμμαχία των Προθύμων δηλαδη Γαλλία,Γερμανία,Ιταλία,Πολωνία και Ηνωμένο Βασίλειο που δεν είναι μέλος της ΕΕ.

Η απόφαση αυτή εξασφαλίζει ευρύτερη ευρωπαική εκπροσώπηση ,ωστόσο δεν απαντά σε ένα ουσιαστικό ζήτημα .Διαθέτουν όλοι οι συμμετέχοντες την απαραίτητη διπλωματική αξιοπιστία για να συμβάλλουν στην προσέγγιση των αντιμαχομένων πλευρών?

Η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά η γενικότερη πολιτική στάση των κυβερνήσεων ,πλήν Ιταλίας,που τήρησαν σκληρή στάση απέναντι στην Ρωσία δημιουργούν ευλόγους προβληματισμούς ως προς την δυνατότητα άσκησης ουσιαστικής διαμεσολάβησης .Επίσης δεν πρόκειται η Μόσχα να δεχθεί παρόμοια σύνθεση εφόσον οι ηγεσίες δεν αλλάξουν.

Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά η συμμετοχή προσωπικοτήτων ,διπλωματών, και πρώην αξιωματούχων που διατήρησαν μια ουδέτερη και ισορροπημένη στάση κατά την διάρκεια του πολέμου.Πρόσωπα με διεθνές κύρος,εμπειρία και δυνατότητα επικοινωνίας τόσο με την Μόσχα,το Κίεβο οσον και με την Ουάσιγκτων.

Η επίτευξης της ειρήνης απαιτεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας,ρεαλισμό και διάθεση συμβιβασμού.Η Ευρώπη δικαιούται και πρέπει να έχει λόγο στις αποφάσεις που αφορούν την ασφάλεια και την οικονομία της.Ομως η πραγματική της δύναμη δεν θα μετρηθεί από τον αριθμό των εκπροσώπων της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αλλά από την ειλικρινή της διάθεση να συμβάλλει στην επίτευξη μιάς βιώσιμης ειρήνης.

Για αυτούς τους λόγους η απόφαση της 13ης Νοεμβρίου της Ευρωπαικής Ενωσης είναι,οπως πολλες άλλες,λανθασμένη και επιβάλλεται να αλλάξει.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Οι 45 παρανομίες των Τούρκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και το ιστορικό των προκλήσεων του Γιασάρ Γκιουλέρ

Σε νέα αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προχώρησε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, δηλώνοντας ότι η Άγκυρα...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Ρωσία, Κίνα και ΗΠΑ αναδιατάσσουν την παγκόσμια ισορροπία – Η Ευρώπη απούσα από τις εξελίξεις

Οι στρατιωτικές κινήσεις στην Ανατολική Ασία και στον Ειρηνικό Ωκεανό δεν αποτελούν απλώς μεμονωμένα περιστατικά. Αντίθετα, δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος: Με λάθος αποφάσεις η Ευρώπη δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία

Την απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών στο Δουβλίνο στις 13 Νοεμβρίου 2026 σχετικά με τη σύνθεση της ευρωπαϊκής διαπραγματευτικής ομάδας για...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων...

Δημοφιλή