Αναλύσεις
Εκλογικό θρίλερ στο Ισραήλ: Πώς η επόμενη κυβέρνηση θα ανατρέψει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο
Εν αρχή τα «παράδοξα»: πώς μπορεί να μοιάζει το σκηνικό μετά τις βουλευτικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ; Εάν ο Βενιαμίν Νετανιάχου χάσει την πλειοψηφία, μπορεί κάλλιστα να παραμείνει πρωθυπουργός, νοουμένου ότι η αντιπολίτευση δεν θα φτάσει με κανέναν τρόπο και με καμία συνεργασία τις 61 έδρες.
Τότε μπορεί η χώρα να οδηγηθεί σε ένα σενάριο όπως αυτό του 2019, όταν το Ισραήλ ζούσε σε διαρκή πολιτική προσωρινότητα: τέσσερις εκλογές μέσα σε δύο χρόνια, αδιέξοδες διαπραγματεύσεις και παρατεταμένα διαστήματα «υπηρεσιακής» διακυβέρνησης.

Οι «μικροί» είναι κρίσιμοι
Κρίσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η τύχη των μικρών κομμάτων. Το όριο εισόδου του 3,25% μετατρέπει λίγες χιλιάδες ψήφους σε πιθανή διαφορά μεταξύ τεσσάρων εδρών και μηδενικής εκπροσώπησης. Σύμφωνα με το Walla, το κυβερνών Λικούντ του Νετανιάχου πιέζει τον επικεφαλής του νέου υπερορθόδοξου κόμματος Μότι Λάιτνερ να αποσυρθεί, στο πλαίσιο ευρύτερης προσπάθειας περιορισμού των χαμένων ψήφων. Η επιβίωση των μικρών απειλεί τους σχεδιασμούς των μεγάλων.
Εκεί βρίσκεται μια αδυναμία της εκστρατείας Νετανιάχου. Σε έρευνα της Kantar, μόλις 3% κατονόμαζε το Γιασάρ ως κόμμα που θα ήθελε λιγότερο στην επόμενη κυβέρνηση. Πρόκειται για διαφορετικό μέγεθος από την πρόθεση ψήφου, αλλά πολιτικά αποκαλυπτικό: ο βασικός αντίπαλος του πρωθυπουργού δεν έχει μετατραπεί σε φόβητρο ούτε για μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της άλλης πλευράς.

Η 7/10 παντού
Η 7η Οκτωβρίου είναι, όμως, αυτή που εξακολουθεί να καθορίζει τη σύγκρουση. Την εβδομάδα που πέρασε, ο πρώην επικεφαλής της Σιν Μπετ Ρόνεν Μπαρ κατέθεσε αγωγή δυσφήμησης κατά του Νετανιάχου, διεκδικώντας τρία εκατομμύρια σέκελ και παρουσιάζοντας τις προειδοποιήσεις που, όπως υποστηρίζει, είχε μεταφέρει στον Νετανιάχου πριν από τη σφαγή. «Ο Ρόνεν Μπαρ αποφάσισε να μην τηλεφωνήσει και να μην ενημερώσει τον πρωθυπουργό», είχε πει πρόσφατα ο Νετανιάχου, ενώ κατηγόρησε τον Μπαρ ότι δεν προειδοποίησε τις τοπικές ομάδες ασφαλείας και τις στρατιωτικές δυνάμεις ούτε φρόντισε να εκκενωθεί το φεστιβάλ Νόβα, χρησιμοποιώντας μάλιστα τη διατύπωση «παραλείψεις και εγκλήματα» για τις ενέργειές του. Η αντιπαράθεση για την ευθύνη περνά έτσι και από τις δικαστικές αίθουσες, ενώ περίπου επτά στους δέκα Εβραίους πολίτες ζητούν κρατική εξεταστική επιτροπή για την 7/10, σύμφωνα με τις έρευνες.
Οι υπερορθόδοξοι
Το δεύτερο τεράστιο όσο και καθοριστικό ζήτημα είναι εκείνο της στράτευσης. Ή, καλύτερα, η οργή των Ισραηλινών —διαστρωματικά— για την άρνηση των υπερορθοδόξων να στρατευτούν, ένα ζήτημα στο οποίο ο Νετανιάχου έκανε συνεχώς παραχωρήσεις στους υπερορθόδοξους εταίρους του, προσπαθώντας να διασώσει την κυβέρνησή του και, ενδεχομένως, να αποφύγει τη δική του κατάληξη στη φυλακή. Το Ισραήλ είναι ένα κράτος βασισμένο στην ισοπολιτεία όσο κανένα άλλο. Με αδιανόητη εξαίρεση τους υπερορθόδοξους, οι οποίοι αρνούνται τη στράτευση για θρησκευτικούς λόγους, προκειμένου να μη διακόψουν τη φοίτησή τους σε ιεροδιδασκαλεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι έως και το 83% των Ισραηλινών ζητά να υποχρεωθούν να στρατευθούν και να μειωθούν τα τεράστια ποσά που διέθεσε ο Νετανιάχου για τα σχολεία, τα επιδόματα και τον τρόπο ζωής τους. Με τον IDF χάνει…
Υπάρχει και η καθημερινότητα. Σε έρευνα τον Σεπτέμβριο, η οικονομία και η ακρίβεια βρίσκονταν σχεδόν ισότιμα με την εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια στους βασικούς παράγοντες της ψήφου των Εβραίων πολιτών. Το ποιος πληρώνει, ποιος υπηρετεί και ποιος εξαιρείται συνδέει τον οικογενειακό προϋπολογισμό με το μεγάλο ερώτημα της ισότητας των υποχρεώσεων, ειδικά σε σχέση με τους υπερορθόδοξους, οι οποίοι είναι το 14% του πληθυσμού.
Εκεί επιστρέφει το ζήτημα της Δικαιοσύνης και του ελέγχου της εξουσίας: 57% του εβραϊκού δείγματος ζητεί επανεξέταση της νομοθεσίας της δικαστικής μεταρρύθμισης. Η συζήτηση για την επόμενη κυβέρνηση αφορά, επομένως, και το ποιος θα ορίζει τους κανόνες, ποιος θα ερευνήσει τις αποτυχίες και πόσο ανεξάρτητοι θα παραμείνουν οι θεσμοί.
Κάπου εδώ και ένα νέο σκάνδαλο: αυτό της ανάκρισης στενού συμβούλου του Νετανιάχου, ο οποίος ζητούσε από το ChatGPT σχέδιο βελτίωσης της εικόνας του Κατάρ ενώ συνεχιζόταν ο πόλεμος. Ο Ούριχ λέει ότι δεν αξιοποίησε τις απαντήσεις και αρνείται πως ενήργησε υπέρ του Κατάρ στο Ισραήλ.
Στο δε εξωτερικό μέτωπο, διεθνή ΜΜΕ, με πρώτο το AXIOS, μιλούν για συζητήσεις Τραμπ-Νετανιάχου για πλήγμα στο Ιράν πριν από τις εκλογές. Ο πρωθυπουργός δήλωσε στις 14 Οκτωβρίου ότι δεν επιδιώκει προληπτική επίθεση πριν από την κάλπη. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει προεκλογική αξιοποίηση της έντασης.
Τα σενάρια
Εάν ο Νετανιάχου συγκεντρώσει 61 έδρες με τους συμμάχους του, θα μπορεί να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως ανανέωση της εντολής του μετά την εθνική καταστροφή. Θα χρειαστεί, ωστόσο, να συμβιβάσει ξανά τη στρατολόγηση με τις απαιτήσεις των υπερορθόδοξων και την ασφάλεια με τις φιλοδοξίες της σκληρής Δεξιάς. Ήδη απορρίπτει την προοπτική να αναλάβει το υπουργείο Άμυνας ο Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ. Η νίκη θα άνοιγε αμέσως νέο παζάρι.
Εάν η αντιπολίτευση φθάσει τις 61 έδρες χωρίς αραβικά κόμματα, η αλλαγή θα είναι καθαρότερη: νέα ηγεσία, επιτροπή για την 7η Οκτωβρίου, πίεση για καθολική υπηρεσία και προσπάθεια αποκατάστασης των διεθνών σχέσεων. Στο σχήμα, όμως, συνυπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το Παλαιστινιακό και την επόμενη ημέρα στη Γάζα. Το βέβαιο; Μια κυβέρνηση Άιζενκοτ με Μπένετ και Λίμπερμαν θα συνέχιζε να στηρίζεται στη στρατιωτική αποτροπή και στην απαίτηση αφοπλισμού της Χαμάς.
Εάν πάλι κανένας δεν φθάσει εκεί, αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα. Η Κοινή Λίστα των αραβικών κομμάτων προσφέρει υπό όρους στήριξη σε κυβέρνηση που θα αντικαταστήσει τον Νετανιάχου. Μια κυβέρνηση μειοψηφίας θα μπορούσε να στηριχθεί σε αραβικές ψήφους ή αποχές, δοκιμάζοντας τις δεσμεύσεις των δεξιών εταίρων της αντιπολίτευσης. Διαφορετική διαδρομή θα απαιτούσε μετακίνηση υπερορθόδοξων κομμάτων ή συνεργασία με το Λικούντ χωρίς τον σημερινό του αρχηγό.
Η Γεντιότ Αχρονότ έγραψε τις προάλλες στο πόρταλ της (Ynet) ότι ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βλέπουν στη συμμετοχή υπερορθόδοξων σε κυβέρνηση Άιζενκοτ μια διαδρομή προς κοινοβουλευτική πλειοψηφία χωρίς εξωτερική αραβική στήριξη. Η αριθμητική, όμως, δεν λύνει την πολιτική αντίφαση: οι συγκεκριμένοι εταίροι κουβαλούν ως βαρίδι τις απαιτήσεις τους στο στρατολογικό. Εάν το τίμημα είναι η διατήρηση των εξαιρέσεων, η κυβέρνηση αλλαγής θα αναπαράγει ένα από τα προβλήματα που υπόσχεται να επιλύσει, ανοίγοντας νέο ρήγμα με Μπένετ και Λίμπερμαν. Η Jerusalem Post, επικαλούμενη υπερορθόδοξες πηγές, γράφει ότι Σας και Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά μπορεί αρχικά να μην υποδείξουν κανέναν υποψήφιο πρωθυπουργό. Πρόκειται ακόμη για εκτιμήσεις, χωρίς τελική απόφαση των ραββίνων.
Σενάριο για τη μεγάλη συγκατοίκηση
Και, τέλος, ένα τέταρτο (βασικό) σενάριο: η μεγάλη συγκατοίκηση. Το Ynet αποκάλυψε διερευνητικές κινήσεις του προέδρου Ισαάκ Χέρτσογκ για κυβέρνηση Νετανιάχου-Άιζενκοτ, δημοσίευμα που η προεδρία διέψευσε κατηγορηματικά. Ο Άιζενκοτ αποκλείει συνεργασία με τον πρωθυπουργό. Στις 14 Οκτωβρίου, ωστόσο, ο υπουργός Μίκι Ζόχαρ πρότεινε εναλλασσόμενη πρωθυπουργία ακόμη και εάν ο Άιζενκοτ προηγούνταν τόσο σε έδρες κόμματος όσο και σε δύναμη στρατοπέδου. Με τον Νετανιάχου, όπως επέμεινε, πρώτο. Το σύστημα εφαρμόστηκε ξανά· όμως, τι γίνεται όταν η μισή θητεία του Νετανιάχου εκπνεύσει, εάν ο νυν πρωθυπουργός έχει καταδικαστεί ή η δίκη του παρατείνεται;
Εάν όλα αποτύχουν, απομένουν οι νέες εκλογές και η παρατεταμένη μεταβατική διακυβέρνηση. Αυτό είναι το ισχυρότερο χαρτί του απερχόμενου πρωθυπουργού: για να φύγει, οι αντίπαλοί του πρέπει να συμφωνήσουν ποιος και με ποιους θα κυβερνήσει. Στο Ισραήλ, όταν η καταμέτρηση τελειώσει, αρχίζει η βασική καταμέτρηση: αυτή των συμμάχων του καθενός.
Τι θα θέλαμε εμείς, η Άγκυρα και οι άλλοι
Το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα για Αθήνα και Λευκωσία θα ήταν εκείνο που θα διατηρούσε τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ και θα διεύρυνε τη διεθνή αποδοχή του εταίρου τους. Ένα ισχυρό Ισραήλ με περισσότερους συνομιλητές μπορεί να προσφέρει περισσότερα από ένα ισχυρό Ισραήλ που καταναλώνει διπλωματικό κεφάλαιο για να αντιμετωπίζει διαδοχικές κρίσεις.
Η τριμερής δεν εξαρτάται από ένα πρόσωπο. Ο Ναφτάλι Μπένετ φιλοξενούσε σύνοδο με Ελλάδα και Κύπρο ήδη το 2021. Στις 13 Οκτωβρίου, μέσα στην προεκλογική περίοδο, κυβερνητικοί και επιχειρηματικοί εκπρόσωποι των τριών χωρών συναντήθηκαν ξανά στην Ιερουσαλήμ. Άμυνα, ενέργεια και διασυνδέσεις δημιουργούν συνέχεια. Για Αθήνα και Λευκωσία, μια σταθερή ισραηλινή κυβέρνηση, ικανή να συνεργάζεται ευκολότερα με την Ευρώπη και τις αραβικές πρωτεύουσες, θα έκανε αυτή τη συνέχεια παραγωγικότερη.
Για την Τουρκία, αντιθέτως, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα. Ο Ερντογάν προσωποποιεί τη σύγκρουση στον Νετανιάχου, διεκδικώντας ταυτόχρονα ρόλο περιφερειακού μεσολαβητή. Μια νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να του στερήσει έναν εύχρηστο αντίπαλο και να διευκολύνει συνεργασίες Ισραήλ-Ευρώπης-αραβικών κρατών στις οποίες η Άγκυρα δεν θα ήταν απαραίτητος ενδιάμεσος. Θα δυσκόλευε έτσι τη διπλωματική αξιοποίηση της αντιπαλότητας που καλλιεργεί ο Τούρκος πρόεδρος.
Η αλλαγή προσώπου δεν εγγυάται, άλλωστε, ισραηλινοτουρκική επαναπροσέγγιση. Το αντίθετο. Εδώ στο Ισραήλ θεωρούν πως πλέον ούτε με μια αλλαγή κυβέρνησης στην Άγκυρα θα υπάρξει επαναπροσέγγιση για χρόνια, ενώ με τον Ερντογάν και τους συν αυτώ ποτέ. Ο Μπένετ χαρακτήρισε την Τουρκία «νέο Ιράν». Σύμφωνα με τη Jerusalem Post, ο Άιζενκοτ αντιμετωπίζει ως κρίσιμη κόκκινη γραμμή την εγκατάσταση τουρκικών δυνάμεων κοντά στο Ισραήλ και συστημάτων που θα περιόριζαν την ισραηλινή αεροπορική δράση στη Συρία. Οι διαφορές αφορούν πραγματικά εθνικά συμφέροντα και στο Ισραήλ αυτά είναι αδιαπραγμάτευτα.
Η Αθήνα και η Λευκωσία χρειάζεται, πάντως, να υπολογίσουν -προς το παρόν μόνο θεωρητικά- και ένα ενδεχόμενο κόστος: μια πιθανή ισραηλινοτουρκική συνεννόηση θα περιόριζε την αποκλειστικότητά τους ως εταίρων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η διατήρηση της σημασίας τους θα εξαρτιόταν από την πρόοδο των κοινών έργων και τη χρησιμότητά τους μέσα σε ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών.
Το Κάιρο και το Αμμάν έχουν διαφορετική αγωνία: σταθερά σύνορα, αποφυγή εκτοπισμού Παλαιστινίων προς το έδαφός τους και διατήρηση των συμφωνιών ειρήνης. Ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με οποιαδήποτε ισραηλινή κυβέρνηση. Λίβανος και Συρία αναζητούν πρωτίστως όρους αποκλιμάκωσης και ασφάλειας. Μπορεί να προσδοκούν ευκολότερη συνεννόηση με διαφορετική ηγεσία, αλλά γνωρίζουν ότι οι ισραηλινές απαιτήσεις ασφαλείας θα παραμείνουν και πως ειδικά ο Λίβανος πρέπει να ξεπεράσει το θέμα της Χεζμπολάχ.
Στον Κόλπο, τα Εμιράτα έχουν συμφέρον να διαφυλάξουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ και η Σαουδική Αραβία να αποκτήσει περιθώριο ομαλοποίησης χωρίς να εγκαταλείψει την απαίτηση για παλαιστινιακή πολιτική προοπτική. Μια νέα κυβέρνηση ίσως διευκόλυνε τις επαφές, αλλά η αντιπολίτευση δεν προσφέρει ενιαία απάντηση στο Παλαιστινιακό. Για το Κατάρ υπάρχει επιπλέον λόγος επιφύλαξης: ο Μπένετ υπόσχεται να το χαρακτηρίσει εχθρικό κράτος.
Στρατηγικά, για την Τεχεράνη, ο δυσμενέστερος συνδυασμός θα ήταν ένα Ισραήλ στρατιωτικά αποφασιστικό και διπλωματικά αποκατεστημένο, με περισσότερους περιφερειακούς εταίρους. Η ίδια εξέλιξη θα περιόριζε και το περιθώριο της Τουρκίας να οικοδομεί επιρροή πάνω στην απομόνωση του Ισραήλ.
philenews.gr
Αναλύσεις
Die Welt: «Δεν άκουσαν». Ο Βανς θεωρεί την μεταναστευτική πολιτική αιτία των ταραχών στην Γαλλία
Λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο στις ΗΠΑ, ο Ρεπουμπλικανός έγραψε στην πλατφόρμα X ότι αριστεροί πολιτικοί στη Γαλλία και σε άλλες χώρες έφεραν στη χώρα τον «Τρίτο Κόσμο», «στο όνομα της διαφορετικότητας και της ενσυναίσθησης».
Αναλύσεις
Το τουρκικό πλάνο για Κύπρο και Ελλάδα: Το κρυφό παζάρι
Η Άγκυρα ξεκαθαρίζει προς τους συνομιλητές της, ότι σε σχέση με το Κυπριακό δεν αποδέχεται οτιδήποτε ανατρέπει τις «πραγματικότητες» στην Κύπρο, τα τετελεσμένα που επέβαλε δηλαδή η εισβολή, ενώ παράλληλα διαμηνύει ότι θα αποτρέψει ενέργειες που επηρεάζουν τα «δικαιώματα» της στο Αιγαίο κι άλλες περιοχές. Στην εξίσωση και η εντεινόμενη προσπάθεια αναβάθμισης της αποσχιστικής οντότητας.
Η Άγκυρα ξεκαθαρίζει προς τους συνομιλητές της, ότι σε σχέση με το Κυπριακό δεν αποδέχεται οτιδήποτε ανατρέπει τις «πραγματικότητες» στην Κύπρο, τα τετελεσμένα που επέβαλε δηλαδή η εισβολή, ενώ παράλληλα διαμηνύει ότι θα αποτρέψει ενέργειες που επηρεάζουν τα «δικαιώματα» της στο Αιγαίο κι άλλες περιοχές. Στην εξίσωση και η εντεινόμενη προσπάθεια αναβάθμισης της αποσχιστικής οντότητας.
Είναι πρόδηλο ότι η κατοχική πλευρά εντάσσει το πακέτο Κυπριακό- ελλαδοτουρκικά, στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο των επιδιώξεων της, θεωρώντας το ως βασικό πυλώνα προώθησης και υλοποίησης των σχεδιασμών της. Είναι σαφές ότι, διά της Ελλάδος και της Κύπρου, προωθεί επεκτατικές στρατηγικές. Θεωρεί, δηλαδή, τον έλεγχο τους, απαραίτητη προϋπόθεση για υλοποίηση των σχεδίων της.
Η Άγκυρα διατυπώνει συνήθως μια επαναλαμβανόμενη θέση σε σχέση με το Κυπριακό. Ότι αποδέχεται να υπάρξει διάλογος, ακόμη και Πενταμερή. Την ίδια, όμως, ώρα υποδεικνύει ότι συζητά μόνο στη βάση των όρων για κυριαρχική ισότητα και ίσο διεθνές καθεστώς. Δηλαδή, δυο κράτη.
Στο πλαίσιο της διαχρονικής επιδίωξης για αναβάθμιση της αποσχιστικής οντότητας, της πολιτικής για λύση δυο κρατών, η Άγκυρα, επιστρατεύοντας υπόγειες τακτικές κινήσεις, προσκάλεσε τον εγκάθετο της στα κατεχόμενα, Τουφάν Έρχιουρμαν, για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής για το Κλίμα ( COP 31) των Ηνωμένων Εθνών, που φιλοξενεί η Τουρκία, τον Νοέμβριο.Όπως είναι γνωστό, μετά από πολλές προσπάθειες, διαβήματα, παρεμβάσεις, η Τουρκία αναγκάσθηκε να προσκαλέσει- ως όφειλε- τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη στη διεθνή αυτή σύναξη. Κι αυτό ενώ είχε ήδη- από τον Ιούλιο- «προσκαλέσει» και τον Έρχιουρμαν.
Τρίτο, η Τουρκία έστειλε το ερευνητικό σκάφος «Όρουτς Ρέις» στη θαλάσσια περιοχή της κατεχόμενης Κερύνειας, συνοδεύμενο από πολεμικό πλοίο για το έργο κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου διπλής κατεύθυνσης Τουρκίας- κατεχόμενων. Η κίνηση αυτή θεωρείται αντιπερισπασμός στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή, όπως και της Ελλάδας. Το έργο, όπως κι αυτό με τη μεταφορά νερού, έχει και δεύτερη ανάγνωση. Αφορά το σχεδιασμό της κατοχικής δύναμης για προσάρτηση των κατεχομένων. Είναι το λεγόμενο Σχέδιο Β, το οποίο ενίοτε λειτουργεί ως το βασικό πλάνο.
Τέταρτο, επί του εδάφους, η Άγκυρα προβαίνει σε ενέργειες επιβολής τετελεσμένων. Κι αυτό γίνεται στη νεκρή ζώνη. Με την προέλαση θέσεων του Αττίλα και την τοποθέτηση σημαίας της κατοχικής δύναμης. Τα περιστατικά αυτά πυκνώνουν.
Τα ευρωτουρκικά
Η Άγκυρα δηλώνει ότι επιδιώκει αναθέρμανση των σχέσεων της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δεν κάνει βήματα προσέγγισης. Επιχειρεί να μην υπάρξει διασύνδεση με το Κυπριακό, αν και το ζήτημα τούτο το βρίσκει συνεχώς μπροστά της. Άλλωστε, υπάρχουν πολλά τουρκικά αιτήματα προς την Ε.Ε., που μπορούν εκ των πραγμάτων να διασυνδεθούν και να δημιουργήσουν συνθήκες για συνεργασία. Αυτός είναι ο στόχος της Κομισιόν, που θέτει συνεχώς το Κυπριακό, ωστόσο μέχρι τώρα η Άγκυρα δεν συνεργάζεται.
Ο απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό, Ραφαέλε Φίτο, ο οποίος είναι Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Συνοχή και τις Μεταρρυθμίσεις, προγραμματίζει ταξίδι στην Άγκυρα για το Κυπριακό. Δεν έχουν ακόμη διευθετηθεί ημερομηνίες, αλλά αναμένεται ότι σύντομα θα πραγματοποιηθεί.
Το κρίσιμο, όμως, είναι ότι μετά από συνεννόηση με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, θα υπάρξει προσεχώς συνάντηση της Ε.Ε. με την Τουρκία, στο υψηλότερο επίπεδο. Δηλαδή του Ερντογάν με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα. Σε αυτή τη συνάντηση θα κριθούν πολλά καθότι, η Ένωση θα ζητήσει από την Άγκυρα να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της στο Κυπριακό, αλλά και τα ευρωτουρκικά.
Θα προηγηθεί, ωστόσο, ταξίδι του Τούρκου ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν, στις Βρυξέλλες για επαφές με την κυβέρνηση του Βελγίου και κατά πάσα πιθανότητα θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο του Ευρ. Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα.
Τα Ηνωμένα Έθνη
Η Προσωπική Απεσταλμένη Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, προετοιμάζει την κάθοδο της στην περιοχή, σε μια από τις τελευταίες προσπάθειες της πριν ολοκληρώσει την αποστολή της. Εάν πετύχει πρόοδο, τότε θα έχει πιθανότητες το συμβόλαιο της με τον Διεθνή Οργανισμό να ανανεωθεί από τον νέο Γενικό Γραμματέα. Προφανώς και γνωρίζει πως δεν διαφαίνονται σήμερα προοπτικές, πλην όμως οι οδηγίες που έχει από τον Αντόνιο Γκουτέρες είναι να εξαντλήσει όλα τα χρονικά περιθώρια μέχρι το Δεκέμβριο, αξιοποιώντας όλες τις πιθανότητες.
Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν, ως γνωστό, ετοιμάσει το έγγραφο των συγκλίσεων, το οποίο κινδυνεύει να παραμένει στα αζήτητα. Κι αυτό γιατί η τουρκική πλευρά δεν θέλει να κατατεθεί και τα Ηνωμένα Έθνη προσαρμοζόμενα σε αυτό, δηλώνουν ότι θα πράξουν τούτο με την έναρξη διαπραγματεύσεων.
Η Λευκωσία
Η Κυπριακή Δημοκρατία, αν και βάλλεται πανταχόθεν ( και εκ των έσω), έχει αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες για να προχωρήσει η προσπάθεια. Οι ιδέες που προωθούνται δίνουν διεξόδους, τόσο στα Ηνωμένα Έθνη, σε διαδικαστικό επίπεδο, αλλά και στον Τουφάν Έρχιουρμαν, παρόλο που είναι προφανές ότι δεν μπορεί να κάνει βήμα χωρίς την έγκριση της Τουρκίας.
Δεν φαίνεται να κάνει πίσω η Τουρκία
Οι τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης- Κύπρου, δρομολογούν πορεία υλοποίησης του έργου μετά από πολλά χρόνια. Η γαλλική εταιρεία NEXANS υπέβαλε αίτημα προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, για να προχωρήσουν οι διαδικασίες έκδοσης NAVTEX. Αυτό σηματοδοτεί την επανέναρξη επανέναρξη των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου. Εκείνο που δοκιμασθεί πλέον επί του πεδίου είναι η αντίδραση της Άγκυρας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω και το ερώτημα είναι κατά πόσο η γαλλική πλευρά έχει προβεί σε συνεννοήσεις με την τουρκική πλευρά. Ή ακόμη κατά πόσο υπάρχει συνεννόηση της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα. Οι δυο NAVTEX, που εκδόθηκαν από την Τουρκία την περασμένη Παρασκευή, επιβεβαιώνει προθέσεις για αμφισβήτηση των περιοχών, από τις οποίες θα περάσει το καλώδιο.
Το χρήμα, «το αίμα που δεν γίνεται νερό» και οι σχέσεις Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν
Το αίμα νερό δεν γίνεται, αλλά το χρήμα είναι πάνω από όλα. Οι σχέσεις Τουρκίας και Αζερπαίτζάν διανύουν περίοδο κρίσης, αλλά δεν αναμένεται ότι στο τέλος θα διαταραχθούν σε βαθμό ρήξης. «Τριβές» παρατηρούνται σχετικά με τα τιμολόγια του αγωγού. Η τουρκική Botaş και η αζερική SOCAR βρέθηκαν αντιμέτωπες με εμπορικό αδιέξοδο όσον αφορά τις προτεινόμενες αυξήσεις τελών για τη διέλευση μέσω του Αγωγού Φυσικού Αερίου (TANAP). Το Μπακού επιδιώκει απευθείας μακροπρόθεσμες πωλήσεις με βάση τις ευρωπαϊκές τιμές αναφοράς, ενώ η Άγκυρα πιέζει για την απόκτηση δικαιωμάτων επανεξαγωγής, ώστε να λειτουργήσει ως περιφερειακός κόμβος φυσικού αερίου. Όπως σημειώνεται, παρά τη συμμαχία, που πολλές φορές περιγράφεται με το «ένα έθνος, δύο κράτη», υπάρχουν «συγκρούσεις» οικονομικού χαρακτήρα.
Πρόσφατα καταγράφηκε μια ακόμη διαφωνία. Κι αυτή ξεκίνησε με αφορμή τους περιορισμούς στη χρήση της ισλαμικής μαντίλας στα σχολεία του Αζερμπαϊτζάν. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι αφορμή είναι οι σχέσεις του Μπακού με το Ισραήλ. Σύμφωνα με το Euronews, το κυβερνών κόμμα Νέο Αζερμπαϊτζάν (YAP) εξέδωσε στις 13 Οκτωβρίου επίσημη ανακοίνωση εναντίον του Οκτάι Σαράλ, ανώτατου συμβούλου του Ερντογάν, και βουλευτών του AKP, για παρεμβάσεις τους σε σχέση με την μαντήλα. Το κόμμα του Αλίγιεφ κάλεσε το AKP να σεβαστεί την κυριαρχία του Αζερμπαϊτζάν.
Σε όλα αυτά μπορούν να ενταχθούν και τα μουρμουρητά για την επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτσογκ στο Μπακού στις 14 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της συνόδου της Διάσκεψης για την Αλληλεπίδραση και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην Ασία (CICA). Είναι σαφές πως η Άγκυρα ενοχλείται από τη στρατηγική συνεργασία Αζερμπαϊτζάν και Ισραήλ, πλην όμως το Μπακού δεν πρόκειται να αλλάξει σχεδιασμούς. Άλλωστε οι σχέσεις με το Ισραήλ είναι, όπως την περιγράφουν οι Αζέροι, στρατηγικής σημασίας. Στηρίζεται στην ενέργεια, στην αμυντική τεχνολογία και στη συνεργασία στον τομέα των πληροφοριών.
Αναφορικά με το Ισραήλ μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται υποκριτικά. Ο αγωγός Μπακού–Τιφλίδα–Τσεϊχάν είναι ένα παράδειγμα. Ο αγωγός, όπως είναι γνωστό, μεταφέρει αργό πετρέλαιο προσφέροντας στο Αζερμπαϊτζάν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Μέσω αυτού του αγωγού και της υποδομής, το Μπακού εξυπηρετεί το Τελ Αβίβ.
Είναι προφανές πως αν και δεν υπάρχει επίσημα ρήξη στις σχέσεις των δυο «αδελφών χωρών», διαπιστώνονται διαφωνίες, που έχουν σχέση και με την προσπάθεια της Άγκυρας να ελέγξει τα πάντα. Αυτό δεν γίνεται αποδεκτό από το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, πολλές φορές εξυπηρετεί τουρκικές επιδιώξεις και κάνει χατίρια στην Άγκυρα σε σχέση με τα κατεχόμενα. Συνήθως με επαφές, προσκλήσεις κλπ. Τίποτε, όμως, πέραν αυτών.
Κώστας Βενιζέλος
Αναλύσεις
Ρωγμές στο “ένα έθνος, δύο κράτη”: Πώς το Αζερμπαϊτζάν “χτυπά” την Τουρκία μέσω Ισραήλ
Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά. Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι «η αδερφοσύνη” δοκιμάζεται από τις διαμαρτυρίες υπέρ της χιτζάμπ στο Αζερμπαϊτζάν», αφού ορισμένοι Αζέροι υποψιάστηκαν ότι ορισμένες από αυτές τις διαδηλώσεις ενορχηστρώνονταν, τουλάχιστον εν μέρει, από ορισμένους Τούρκους ακτιβιστές που υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται με το τουρκικό κράτος.
Τουρκία – Αζερμπαϊτζάν. Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά. Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι «η αδερφοσύνη” δοκιμάζεται από τις διαμαρτυρίες υπέρ της χιτζάμπ στο Αζερμπαϊτζάν», αφού ορισμένοι Αζέροι υποψιάστηκαν ότι ορισμένες από αυτές τις διαδηλώσεις ενορχηστρώνονταν, τουλάχιστον εν μέρει, από ορισμένους Τούρκους ακτιβιστές που υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται με το τουρκικό κράτος.
Αυτό ακολούθησε ομιλία του Τούρκου προέδρου, ο οποίος καταδίκαζε την απαγόρευση της χιτζάμπ, χωρίς όμως να κατονομάσει χώρες, ακριβώς πριν από την εφαρμογή της νέας πολιτικής σχολικών στολών του Αζερμπαϊτζάν, την οποία ορισμένοι διοικητικοί υπάλληλοι ερμήνευσαν με αυτόν τον τρόπο.
Η προαναφερθείσα ανάλυση αξιολόγησε επίσης ότι οι στενοί δεσμοί στρατιωτικής ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν με το Ισραήλ διαταράσσουν την Τουρκία, καθώς το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία θεωρούν επίσημα τους εαυτούς τους ως «ένα έθνος, δύο κράτη», ωστόσο το Αζερμπαϊτζάν εξακολουθεί να έχει στενές σχέσεις με τον ισραηλινό αντίπαλο της Τουρκίας μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.
Αυτή η παρατήρηση πλαισιώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Ισραηλινό ομόλογό του Ισαάκ Χέρτζογκ για να επιτεθεί στον Ερντογάν κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής της CICA που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Μπακού.
Το CICA αναφέρεται στη «Διάσκεψη για την Αλληλεπίδραση και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην Ασία», η οποία είναι ένα από τα κύρια πολυμερή φόρουμ της Ασίας και φιλοξενεί συνόδους κορυφής ηγεσίας κάθε τέσσερα χρόνια.
Το Middle East Eye επιβεβαίωσε δημοσιεύματα στα τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο Χέρτζογκ έφτασε στο Αζερμπαϊτζάν με την εθνική αεροπορική εταιρεία του, Azerbaijan Airlines, η οποία διήλθε από τον τουρκικό εναέριο χώρο. Αυτό ερμηνεύτηκε ως το πρώτο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν μέσω του Χέρτζογκ από τότε που η Τουρκία απαγόρευσε τις ισραηλινές πτήσεις στον εναέριο χώρο της.
Η δεύτερη επίπληξη εναντίον του αφορούσε το όνομα του αεροπλάνου, Shusha, το οποίο το Middle East Eye επικαλέστηκε τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αναφέρει ότι θα μπορούσε να είναι μια σκόπιμη αναφορά στη Διακήρυξη Shusha του 2021 , η οποία επισημοποίησε ένα σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας.
Ορισμένοι Τούρκοι, επομένως, θεωρούν την πτήση του Χέρτζογκ προς το Ισραήλ με ένα αεροσκάφος του Αζερμπαϊτζάν που πήρε το όνομά του από αυτή τη συμμαχία και πέρασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, παραβιάζοντας την απαγόρευση της Άγκυρας στις ισραηλινές πτήσεις, ως μια κατάφωρη – ακόμη και ασυγχώρητη – περιφρόνηση.
Το τελευταίο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν επισημάνθηκε από το άρθρο « Turkish Century », το οποίο επέστησε την προσοχή στο πώς αυτός και η σύζυγός του μοιράστηκαν ξεχωριστά μια φωτογραφία του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να υποκλίνεται με σεβασμό ενώ σφίγγει το χέρι του Αλίγιεφ, την οποία ερμήνευσαν ως «μια άθλια προσπάθεια προσβολής της Τουρκίας».
Άλλωστε, ο Φιντάν απεικονίζεται με τρόπο που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ένδειξη σεβασμού προς τον Αλίγιεφ, αλλά ο Αλίγιεφ θα μπορούσε «εύλογα να αρνηθεί» ότι πρόκειται για προσβολή αν αμφισβητηθεί και να κατηγορήσει έναν διαχειριστή μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αν πιεστεί.
Ως λιγότερο ερεθιστικό και περισσότερο μήνυμα, η φωτογραφία του Αλίγιεφ από την κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Φιντάν τους δείχνει ψυχρά να αντικατοπτρίζουν ο ένας τη στάση του άλλου στις καρέκλες τους, ενώ η φωτογραφία της κατ’ ιδίαν συνάντησής του με τον Χέρτζογκ τους δείχνει ενεργά εμπλεκόμενους σε μια φιλική συζήτηση.
Αυτή η αντίθεση δείχνει πόσο άβολα έχει γίνει ο Αλίγιεφ με την Τουρκία εν μέσω των διαμαρτυριών υπέρ της χιτζάμπ, τις οποίες ορισμένοι Αζέροι αποδίδουν σε Τούρκους ακτιβιστές που συνδέονται με το τουρκικό κράτος, ενώ παράλληλα δείχνει πόσο άνετα νιώθει με το Ισραήλ παρά την έντονη αντιπαλότητά του με την Τουρκία.
Επιστρέφοντας στο πώς ο Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Χέρτζογκ για να χτυπήσει τον Ερντογάν τρεις φορές σε μια εκδήλωση, είναι σαφές ότι είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένος μαζί του και θέλει να το μάθει όλος ο κόσμος. Από την τουρκική οπτική γωνία, ωστόσο, ο Αλίγιεφ μπορεί να έχει ξεπεράσει μια κόκκινη γραμμή.
Αντί οι ακτιβιστές του (είτε συνδέονται πραγματικά με το τουρκικό κράτος είτε μόνο υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται) να μειώσουν την εκστρατεία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εναντίον του Αζερμπαϊτζάν και του ίδιου προσωπικά, μπορεί να την εντείνουν προκλητικά, καίγοντας έτσι τα τελευταία νήματα αδελφοσύνης μεταξύ τους.
Defence-point.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»