Η σημερινή επέτειος των 103 ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα. Ωστόσο, πίσω από τα επετειακά αφιερώματα, ξεχωρίζει μια σχεδόν ταυτόσημη προβολή της πρότασης για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο.

Επτά εφημερίδες φιλοξενούν τη δήλωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να υπογράψει συμφωνία με το Κάιρο, ενώ ορισμένες προβάλλουν το επιχείρημα περί επιπλέον 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων θαλάσσιας δικαιοδοσίας για την Αίγυπτο. Η σύγκλιση των πρωτοσέλιδων προβάλλει τη σημασία που αποδίδεται στην τουρκική πρόταση.

1. Τουρκιγέ: «Μπορούμε να συμφωνήσουμε με την Αίγυπτο»

Υπέρτιτλος: «Μήνυμα της Άγκυρας προς το Κάιρο».

Η εφημερίδα προβάλλει τη δυνατότητα συμφωνίας με την Αίγυπτο, χρησιμοποιώντας φωτογραφία τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών. Στο δημοσίευμα συνδέει τη διπλωματική πρόταση με τις στρατιωτικές δραστηριότητες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την επιχειρηματολογία για τα πρόσθετα θαλάσσια δικαιώματα που θα μπορούσε να αποκτήσει το Κάιρο.

2. Γενί Σαφάκ: «Πρόταση συμφωνίας θαλάσσιων ζωνών από την Τουρκία προς την Αίγυπτο»

Η εφημερίδα αναφέρει ότι η Τουρκία δηλώνει έτοιμη να συνάψει συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Το δημοσίευμα παραπέμπει στη θέση της Άγκυρας ότι μια τέτοια συμφωνία μπορεί να προσφέρει στην αιγυπτιακή πλευρά πρόσθετη θαλάσσια δικαιοδοσία.

3. Μιλιέτ: «Είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε συμφωνία θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο»

Η εφημερίδα καταγράφει τη δήλωση του υπουργείου Άμυνας για τη δυνατότητα οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Η αναφορά συνδέεται με τη διαμόρφωση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

4. Daily Sabah: «Η Άγκυρα έτοιμη να υπογράψει ναυτική συμφωνία με το Κάιρο: Υπουργείο Άμυνας»

Η αγγλόφωνη εφημερίδα αναφέρει ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να υπογράψει συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι η Τουρκία υποστηρίζει πως η συμφωνία θα μπορούσε να εξασφαλίσει στο Κάιρο μεγαλύτερη θαλάσσια δικαιοδοσία.

5. Γενί Μπιρλίκ: «Είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε συμφωνία με την Αίγυπτο»

Υπέρτιτλος: «Δήλωση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τις θαλάσσιες ζώνες»

Η εφημερίδα προβάλλει τη δήλωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να συνάψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο. Το θέμα παρουσιάζεται με ιδιαίτερα μεγάλο τίτλο, αμέσως κάτω από το κεντρικό επετειακό δημοσίευμα για την τουρκική Δημοκρατία.

6. Αϊντινλίκ: «Υπουργείο Άμυνας: Είμαστε έτοιμοι για συμφωνία με την Αίγυπτο»

Υπότιτλος: «Η Αίγυπτος μπορεί να αποκτήσει επιπλέον 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας δικαιοδοσίας»

Η εφημερίδα συνδέει τη δήλωση του υπουργείου Άμυνας με το επιχείρημα της Άγκυρας ότι μια διμερής οριοθέτηση θα απέφερε στην Αίγυπτο μεγαλύτερη θαλάσσια έκταση. Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι η τουρκική πλευρά δηλώνει έτοιμη για συμφωνία, επαναφέροντας το ζήτημα της κατανομής των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο.

7. Μιλί Γκαζετέ: «Ετοιμαζόμαστε να υπογράψουμε συμφωνία με την Αίγυπτο»

Υπότιτλος: Αναφορά στη δυνατότητα οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο

Η εφημερίδα μεταφέρει τη δήλωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας για τη συμφωνία που επιδιώκει η Άγκυρα. Το θέμα παρουσιάζεται ως νέα διπλωματική δυνατότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

ΠΗΓΗ: SigmaLive

Δύο υποθέσεις φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, με συνολική εκτιμώμενη ζημία άνω των 135 εκατ. ευρώ, αποκαλύφθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες, έπειτα από καταγγελίες πολιτών και την ενεργοποίηση της αστυνομίας (ΔΑΟΕ) και όχι της ΑΑΔΕ του κ. Γ. Πιτσιλή.

Στην Pizza Fan ερευνάται απόκρυψη εσόδων άνω των 150 εκατ. ευρώ και διαφυγόντες φόροι άνω των 35 εκατ. ευρώ.

Στο «Χωριάτικο», ελέγχεται ένα δαιδαλώδες δίκτυο περίπου 520 εταιρειών, με 59 συλλήψεις, και οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για φορολογική ζημία άνω των 100 εκατ. ευρώ.

Και στις δύο υποθέσεις η ερευνώμενη δραστηριότητα φέρεται να ξεκίνησε το 2016.

• Για 10 χρόνια τι έκαναν η ΑΑΔΕ, ο ΕΦΚΑ και οι υπόλοιπες ελεγκτικές υπηρεσίες;
• Γιατί δεν εντόπισαν εγκαίρως τις παραβάσεις;
• Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για τις παραλείψεις;

Στην Pizza Fan, πληρωμένες παραγγελίες εμφανίζονταν ως δωρεάν «κεράσματα», χωρίς αποδείξεις, ενώ παρέμεναν ηλεκτρονικά καταγεγραμμένες.

• Γιατί δεν διασταυρώθηκαν με τις δηλωμένες πωλήσεις;
• Πόσοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν και τι διαπίστωσαν;

Η Αστυνομία διαβίβασε στην ΑΑΔΕ 108 εκθέσεις ελέγχου για τα έτη 2023–2026. Τι απέγιναν;

Δημοσιευμένες συνομιλίες περιλαμβάνουν επίσης ισχυρισμούς για δύο καταγγελίες στην ΑΑΔΕ και προειδοποιήσεις επικείμενων ελέγχων.

• Ποιος χειρίστηκε τις καταγγελίες;
• Διερευνώνται πιθανές υπηρεσιακές διαρροές;

Στο «Χωριάτικο», οι πραγματικοί επιχειρηματίες φέρονται να πλήρωναν 500–700 ευρώ μηνιαίως σε «αχυρανθρώπους», ώστε εκείνοι να εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες εταιρειών που συσσώρευαν απλήρωτους φόρους και εισφορές. Οι εταιρείες έκλειναν και η δραστηριότητα συνεχιζόταν μέσω άλλων, χωρίς κανένας μηχανισμός να τους ενοχλεί.

Και όλα αυτά, ενώ οι ελεγκτικές δομές, όπως η ΑΑΔΕ του κ. Γ. Πιτσιλή αλλά και ο ΕΦΚΑ, χρηματοδοτούνται με εκατομμύρια ευρώ, υποτίθεται για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό τους!

Στο Επιχειρησιακό Σχέδιο 2026 της ΑΑΔΕ καταγράφονται έργα Ταμείου Ανάκαμψης 349 εκατ. ευρώ, μεταξύ των οποίων 4,3 εκατ. ευρώ για ανάλυση δεδομένων και 113,9 εκατ. ευρώ για αναβάθμιση ταμειακών μηχανών και ηλεκτρονικών πληρωμών.

• Γιατί οι αρμόδιοι έλεγχοι δεν εντόπισαν εγκαίρως τις ερευνώμενες παραβάσεις;

Ανάλογα ερωτήματα προκύπτουν και για τον ΕΦΚΑ, με έργο ψηφιακού εκσυγχρονισμού 49,25 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 39,72 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης.

• Επομένως, γιατί δεν εντοπίστηκαν νωρίτερα οι επιχειρήσεις που φέρονται να συσσώρευαν ασφαλιστικές οφειλές και να συνέχιζαν μέσω νέων εταιρειών;
• Ποιος θα λογοδοτήσει για την αναποτελεσματικότητα των ελέγχων και των πανάκριβων ψηφιακών επενδύσεων;
• Ποια συστήματα έχουν παραδοθεί και λειτουργούν;
• Ποια δεδομένα διασταυρώνουν;
• Γιατί δεν είχαν εντοπιστεί οι ύποπτες πρακτικές;

Η κυβέρνηση οφείλει απολογισμό όχι μόνο δαπανών, αλλά πραγματικών ελεγκτικών αποτελεσμάτων.

Παράλληλα, περίπου 2.500 εργαζόμενοι της Pizza Fan αντιμετωπίζουν εργασιακή αβεβαιότητα και χρειάζονται άμεση προστασία, δεδομένου ότι το Υπουργείο αρνήθηκε να παρέμβει υπέρ τους.

Η ΝΙΚΗ απαιτεί:

• έλεγχο των υπηρεσιακών ευθυνών
• δημοσιοποίηση των προηγούμενων ελέγχων και του χειρισμού καταγγελιών
• ουσιαστική διασύνδεση ΑΑΔΕ – ΕΦΚΑ – ΚΕΑΟ – ΓΕΜΗ (σύμφωνα πάντα με το πλαίσιο και τις αρχές που ορίζει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα) και προστασία των εργαζομένων που πλήττονται

Σημειώνουμε ότι η ΝΙΚΗ έχει επανειλημμένα θέσει βασικά ερωτήματα προς την ΑΑΔΕ και το Υπ. Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών τα οποία μένουν αναπάντητα (ενώ στις ελάχιστες περιπτώσεις που έχουν απαντηθεί η απάντηση είναι τυπική και όχι επί της ουσίας) όπως:

• για τις χιλιάδες καταγγελίες και εκατομμύρια ευρώ σε εικονικά τιμολόγια που δεν ελέγχονται έγκαιρα από την ΑΑΔΕ και χάνονται σε πολυετείς εκκρεμότητες
• την ανυπαρξία ελέγχων από την ΑΑΔΕ και τις ελεγκτικές υπηρεσίες στην διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων στα εμπορικά τρένα
• την συγκάλυψη της φοροδιαφυγής των οικονομικά ισχυρών και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων από την ΑΑΔΕ και το ΥΠΕΘΟ που προκαλεί ο περιορισμός της διάρκειας του φορολογικού ελέγχου στον έναν χρόνο σύμφωνα με το άρθρο 28 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας
• τις πρακτικές φοροαποφυγής των πολυεθνικών που μένουν χωρίς ποινικές κυρώσεις κατ’ εφαρμογή εγκυκλίου του Διοικητή της ΑΑΔΕ
• την σκανδαλώδη οριστική φορολογική παραγραφή από την ΑΑΔΕ κρίσιμων χρήσεων των servicers «κόκκινων» δανείων doValue και CEPAL,
• ότι η ΑΑΔΕ δεν υπόκειται σε έλεγχο από τον Υπουργό Οικονομικών ενώ δεν προσέρχεται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Η καταπίεση και η εξάντληση αυστηρότητας απέναντι στους μικροοφειλέτες δεν μπορεί να συνυπάρχει με πολυετή αδυναμία εντοπισμού μεγάλων οικονομικών παραβάσεων. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων κατά 29,5 δις περισσότερο σε σχέση με το 2019 που ανέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την μια και η ανικανότητα της ΑΑΔΕ να αντιμετωπίσει την φοροδιαφυγή σε μεγάλες επιχειρήσεις και πολυεθνικές καθώς και η αναβαλλόμενη φορολογία των τραπεζών από την άλλη δεν συνιστούν τυχαίο ή συγκυριακό γεγονός αλλά πολιτική επιλογή οδυνηρή και εξουθενωτική για τους Έλληνες πολίτες, την ελληνική οικονομία και την κοινωνική συνοχή.

Την ανάγκη συγκροτημένης ελληνικής στρατηγικής απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο αναδεικνύει ο Σάββας Καλεντερίδης, συνδέοντας το τουρκολιβυκό μνημόνιο με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και τα διδάγματα των ελληνοτουρκικών κρίσεων. Κεντρική θέση της ανάλυσής του είναι ότι η αποτροπή μιας πολεμικής σύγκρουσης, όταν συνοδεύεται από ίσες αποστάσεις και ελληνική υποχώρηση, μπορεί να δημιουργεί περιθώρια παγίωσης των τουρκικών απαιτήσεων.

Με αφετηρία την κύρωση του μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή, ο αναλυτής περιγράφει μια διπλωματική επιτυχία της Άγκυρας, χωρίς να θεωρεί ότι αυτή κλείνει την υπόθεση ή εξαλείφει τις ελληνικές αντιρρήσεις. Όπως επισημαίνει, η Ελλάδα χάνει πλέον το επιχείρημα της απουσίας κοινοβουλευτικής κύρωσης, ενώ δυσκολεύει το περιβάλλον των συνομιλιών με τη Λιβύη για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Οι γέφυρες της Τουρκίας προς τον Χαφτάρ

Ιδιαίτερο βάρος δίνει στην προσέγγιση της Τουρκίας με την ανατολική Λιβύη. Υπενθυμίζει ότι η Άγκυρα είχε υποστηρίξει στρατιωτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης απέναντι στις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ, αλλά στη συνέχεια ανέπτυξε διαύλους και με την αντίπαλη πλευρά.

Στην ανάλυσή του, οι στρατιωτικές επαφές, οι οικονομικές σχέσεις και η επιχειρηματική παρουσία συνθέτουν μια πολιτική διεύρυνσης της τουρκικής επιρροής. Η μεταβολή αυτή, εκτιμά, συνέβαλε στη διαμόρφωση των συνθηκών για την αλλαγή στάσης της λιβυκής Βουλής.

Αντιπαραβάλλει αυτή την κινητικότητα με την περιορισμένη, κατά την εκτίμησή του, ελληνική παρουσία και στις δύο πλευρές της διαιρεμένης Λιβύης. Το ζήτημα, συνεπώς, δεν περιορίζεται στις διπλωματικές δηλώσεις: αφορά τη δυνατότητα μιας χώρας να χτίζει σταθερές σχέσεις και να ασκεί επιρροή στο πεδίο.

Από το «Χόρα» και το «Σισμίκ» στα Ίμια

Ο Καλεντερίδης επιστρέφει στις κρίσεις του 1976, του 1987 και των Ιμίων, αναζητώντας ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη διαχείριση των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Κατά την ανάγνωσή του, οι διεθνείς παρεμβάσεις επικεντρώνονται στην αποκλιμάκωση, χωρίς να αντιμετωπίζουν πάντοτε την ουσία της αμφισβήτησης. Έτσι, υποστηρίζει, η αποφυγή της σύγκρουσης μπορεί να συνοδεύεται από περιορισμούς στην άσκηση ελληνικών δικαιωμάτων ή από τη διατήρηση ανοιχτών ζητημάτων που θέτει η Τουρκία.

Στην περίπτωση των Ιμίων εντοπίζει τη μετάβαση από την αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στην αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας. Χρησιμοποιεί αυτό το προηγούμενο για να προειδοποιήσει ότι η διαχείριση κάθε νέας έντασης πρέπει να αξιολογείται και ως προς τα αποτελέσματα που αφήνει πίσω της.

Η ηλεκτρική διασύνδεση ως δοκιμασία

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και, σε επόμενο στάδιο, Ισραήλ. Το καλώδιο παρουσιάζεται ως έργο με ενεργειακή και γεωπολιτική σημασία, γύρω από το οποίο δοκιμάζεται η δυνατότητα υλοποίησης σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο υπό τουρκική πίεση.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι, εάν η επίδειξη στρατιωτικής ισχύος οδηγεί σε αναδίπλωση της άλλης πλευράς, δημιουργείται κίνητρο επανάληψης της ίδιας τακτικής. Υπό αυτό το πρίσμα ασκεί κριτική στην αμερικανική πολιτική των ίσων αποστάσεων, θεωρώντας ότι η προτεραιότητα στην αποφυγή πολέμου χρειάζεται να συνοδεύεται από σαφή αντιμετώπιση των ενεργειών που προκαλούν την ένταση.

Οι εκκρεμότητες των οριοθετήσεων

Εκτενής είναι και η αναφορά του στις οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας. Προβάλλει την κυπριακή εμπειρία ως παράδειγμα στρατηγικής συνέχειας και επικρίνει τη διαχρονική ελληνική επιφυλακτικότητα ως προς την οριοθέτηση με τη Λευκωσία.

Στην εκπομπή προβάλλεται αρχειακή μαρτυρία του πρώην υπουργού της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Ρολάνδη για ελληνική παρέμβαση κατά τις διαπραγματεύσεις Κύπρου–Αιγύπτου. Ο Καλεντερίδης αξιοποιεί τη μαρτυρία για να υποστηρίξει ότι η αποφυγή πρωτοβουλιών άφησε χώρο στην Τουρκία να αναπτύξει τις δικές της διεκδικήσεις.

Η πρόταση για ευρωπαϊκή πίεση

Η πρόταση με την οποία ολοκληρώνει την ανάλυσή του αφορά την αξιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ζητεί από την ελληνική κυβέρνηση να επιδιώξει συγκεκριμένο κόστος για την Τουρκία, συνδέοντας τη στάση της στην Ανατολική Μεσόγειο με τις ευρωτουρκικές σχέσεις και το ενδεχόμενο κυρώσεων.

Παράλληλα, συνιστά προσεκτική διαχείριση των σχέσεων με τη Λιβύη, επισημαίνοντας και τη διάσταση του μεταναστευτικού. Για τον ίδιο, η ελληνική απάντηση απαιτεί διπλωματική ευελιξία, ενίσχυση της παρουσίας στην περιοχή και στρατηγική που θα μετατρέπει τη στήριξη των εταίρων σε πρακτικό αποτέλεσμα.