Τρεις ηγέτες, τρεις πυρηνικές δυνάμεις και μια συνάντηση χωρίς ιστορικό προηγούμενο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν ετοιμάζονται να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στην Κίνα, σε μια διπλωματική πρωτοβουλία που φιλοδοξεί να ανοίξει τη συζήτηση για τη νέα παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Εξίσου σημαντικό, ωστόσο, με όσα πρόκειται να συζητήσουν είναι και όσα έχουν αποφασίσει να αφήσουν εκτός ατζέντας.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που διανύει πλέον τον πέμπτο χρόνο του, δεν περιλαμβάνεται στον σχεδιασμό της τριμερούς. Ούτε το σκάνδαλο της Nvidia, το οποίο έχει προκαλέσει πολιτικούς και οικονομικούς κλυδωνισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με επίκεντρο τις καταγγελίες για πιθανή κινεζική κατασκοπεία και τη διακίνηση προηγμένων αμερικανικών μικροτσίπ.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας – Ειρηνικού (APEC), στη Σενζέν. Ο Λευκός Οίκος έχει επιβεβαιώσει τον σχεδιασμό της, χωρίς ωστόσο να προεξοφλεί κάποια συγκεκριμένη συμφωνία.

Η Ουκρανία και οι φόβοι

Η απόφαση να μη συμπεριληφθεί η Ουκρανία στην τριμερή ατζέντα προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η Ρωσία εξακολουθεί να επιδιώκει μια ευρύτερη διαπραγμάτευση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Αμερικανοί αξιωματούχοι εξήγησαν ότι οι συνομιλίες για τον πόλεμο διεξάγονται μέσω ξεχωριστού διαύλου μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, στον οποίο η Κίνα δεν συμμετέχει ουσιαστικά.

Η εξήγηση αυτή, πάντως, δεν διαλύει τις ανησυχίες του Κιέβου. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ήδη εκφράσει φόβους για μια νέα «Γιάλτα», παραπέμποντας στη διάσκεψη του Φεβρουαρίου 1945, όταν ο Ρούζβελτ, ο Τσόρτσιλ και ο Στάλιν διαπραγματεύθηκαν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.

Η ιστορική αναλογία δεν είναι τυχαία. Για πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η Γιάλτα συμβολίζει τις συμφωνίες των μεγάλων δυνάμεων που καθόρισαν την τύχη μικρότερων κρατών χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή τους.

Η Μόσχα, από την πλευρά της, επιδιώκει εδώ και καιρό μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη. Ο Ρώσος διαπραγματευτής Βλαντίμιρ Μεντίνσκι έχει μάλιστα αναφερθεί στην ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου συστήματος αντίστοιχου της Γιάλτας ή του Πότσνταμ.

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η συνάντηση Τραμπ, Σι και Πούτιν προκαλεί έντονη ανησυχία. Παρότι η Ουκρανία δεν περιλαμβάνεται στην επίσημη ατζέντα, οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι η τριμερής μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια ευρύτερη συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, με αντικείμενο ακόμη και την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προειδοποίησε για τον κίνδυνο μιας επανάληψης της συνάντησης Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα, ζητώντας από την Ουάσιγκτον να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις. «Καμία συζήτηση για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία και καμία συζήτηση για την Ευρώπη χωρίς την Ευρώπη», ξεκαθάρισε.

Στην πρόσφατη σύνοδο του Δουβλίνου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν στην ανάγκη κοινής εκπροσώπησης στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, με συμμετοχή Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Πολωνίας και ευρωπαϊκών θεσμών.

Η ανησυχία είναι εντονότερη στην Ανατολική Ευρώπη και στις χώρες της Βαλτικής, που απορρίπτουν οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για νέες σφαίρες επιρροής.

Nvidia: Το σκάνδαλο που ο Τραμπ δεν θέλει να συζητήσει με τον Σι

Ακόμη πιο αξιοσημείωτη είναι η απόφαση του Λευκού Οίκου να κρατήσει εκτός των συνομιλιών το σκάνδαλο της Nvidia.

Η αποχώρηση του Τζένσεν Χουάνγκ από την ηγεσία της εταιρείας, οι έρευνες γύρω από τη σχέση του με την Άλις Χουάνγκ και οι υποψίες για διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών προς το Πεκίνο έχουν αναδείξει μια ιδιαίτερα ευαίσθητη διάσταση του τεχνολογικού ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας.

Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης οι καταγγελίες για τη διακίνηση προηγμένων μικροτσίπ της Nvidia προς κινεζικές επιχειρήσεις, παρά τους αμερικανικούς περιορισμούς στις εξαγωγές.

Ωστόσο, ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ξεκαθάρισαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν σχεδιάζει να θέσει τις καταγγελίες στον Σι Τζινπίνγκ.

Η αμερικανική πλευρά υποστηρίζει ότι οι έρευνες για ζητήματα εθνικής ασφάλειας δεν αποτελούν αντικείμενο διμερούς διαπραγμάτευσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει τις προσπάθειες περιορισμού της πρόσβασης της Κίνας στην αμερικανική τεχνολογία.

Αντιθέτως, εξετάζονται αυστηρότερες διαδικασίες αδειοδότησης εξαγωγών, καθώς και μέτρα για την αποτροπή της απομακρυσμένης πρόσβασης κινεζικών επιχειρήσεων σε προηγμένα μικροτσίπ μέσω υποδομών εκτός Κίνας.

Η επιλογή να μη συζητηθεί η Nvidia επιτρέπει, πάντως, στους δύο ηγέτες να επικεντρωθούν στην εφαρμογή των υφιστάμενων εμπορικών συμφωνιών, χωρίς να μετατρέψουν τη συνάντηση σε δημόσια αντιπαράθεση για μια υπόθεση που εξακολουθεί να διερευνάται.

Πυρηνικά: Η μεγάλη συζήτηση

Το κεντρικό θέμα της τριμερούς θα είναι ο έλεγχος των πυρηνικών εξοπλισμών. Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αντίφαση της συνάντησης: οι τρεις ηγέτες συμφωνούν ότι το ζήτημα είναι σημαντικό, αλλά δεν ξεκινούν από την ίδια αφετηρία.

Η τελευταία μεγάλη συμφωνία περιορισμού των στρατηγικών πυρηνικών όπλων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, η New START, έληξε τον Φεβρουάριο του 2026, αφήνοντας τα δύο μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια χωρίς τους προηγούμενους δεσμευτικούς περιορισμούς.

Ο Τραμπ επιδιώκει μια νέα συμφωνία που θα συμπεριλαμβάνει και την Κίνα. Το Πεκίνο, ωστόσο, αντιστέκεται σε αυτή την προοπτική.

Η διαφορά μεγέθους των οπλοστασίων εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη στάση του.

Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, η Κίνα διαθέτει περισσότερες από 600 πυρηνικές κεφαλές, ενώ ΗΠΑ και Ρωσία διαθέτουν καθεμία περισσότερες από 5.000.

Η κινεζική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν είναι δίκαιο να της ζητείται να συμμετάσχει σε ένα κοινό πλαίσιο περιορισμών με δύο χώρες που διαθέτουν πολλαπλάσια πυρηνική ισχύ.

Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν αναμένουν συμφωνία στη Σενζέν. Αντιμετωπίζουν τη συνάντηση ως την έναρξη μιας διαδικασίας, η οποία ενδέχεται να χρειαστεί χρόνια για να αποδώσει.

Ο πόλεμος στο Ιράν

Σε αντίθεση με την Ουκρανία, ο πόλεμος στο Ιράν αναμένεται να συζητηθεί.

Ο Τραμπ επιδιώκει να εξετάσει με τους δύο ηγέτες τις δυνατότητες αποκλιμάκωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία η σύγκρουση εξακολουθεί να επηρεάζει τις διεθνείς ενεργειακές αγορές και τις γεωπολιτικές ισορροπίες.

Η συμμετοχή της Ρωσίας και της Κίνας στη συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς και οι δύο χώρες διατηρούν στενές σχέσεις με την Τεχεράνη.

Η Μόσχα έχει εμβαθύνει τη στρατιωτική και διπλωματική συνεργασία της με το Ιράν, ενώ η Κίνα αποτελεί σημαντικό οικονομικό εταίρο της χώρας.

Ωστόσο, παραμένει ασαφές τι ακριβώς θα ζητήσει ο Αμερικανός πρόεδρος από τους δύο συνομιλητές του.

Οι αμερικανικές αρχές δεν έχουν παρουσιάσει συγκεκριμένη διπλωματική πρωτοβουλία ή σχέδιο συμφωνίας που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση των συνομιλιών.

Τι κερδίζει ο καθένας από την ίδια τη συνάντηση

Ακόμη και χωρίς ουσιαστικές συμφωνίες, η συνάντηση έχει ιδιαίτερη διπλωματική σημασία.

Για τον Τραμπ, προσφέρει τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως συνομιλητής των δύο σημαντικότερων στρατηγικών ανταγωνιστών των Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει πιέσεις στο εσωτερικό μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Για τον Σι Τζινπίνγκ, η φιλοξενία μιας τέτοιας συνάντησης ενισχύει την εικόνα της Κίνας ως δύναμης με κεντρικό ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις. Το Πεκίνο, ωστόσο, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην επιδίωξη διεθνούς επιρροής και στην απροθυμία του να αναλάβει νέες δεσμεύσεις, ιδίως στα πυρηνικά.

Για τον Πούτιν, η παρουσία του στο ίδιο τραπέζι με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας έχει ξεχωριστό συμβολισμό. Επιτρέπει στη Μόσχα να προβάλλει την εικόνα μιας δύναμης που εξακολουθεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση των παγκόσμιων ισορροπιών, παρά τις δυτικές κυρώσεις και τον παρατεταμένο πόλεμο στην Ουκρανία.

Αναλυτές που επικαλείται το Associated Press εκτιμούν ότι η συνάντηση μπορεί τελικά να έχει μεγαλύτερη συμβολική παρά ουσιαστική βαρύτητα.

Ιστορική συμφωνία ή ιστορική φωτογραφία;

Η συνάντηση της Σενζέν δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ότι οι τρεις δυνάμεις ετοιμάζονται να μοιράσουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής.

Οι μεταξύ τους διαφωνίες παραμένουν βαθιές: από την Ουκρανία και την Ταϊβάν έως τον τεχνολογικό ανταγωνισμό, τους εμπορικούς περιορισμούς και τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών.

Επιπλέον, οι προτεραιότητες των τριών ηγετών δεν συμπίπτουν. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εντάξει την Κίνα σε ένα νέο πλαίσιο πυρηνικού ελέγχου, το Πεκίνο αποφεύγει δεσμεύσεις που θεωρεί δυσανάλογες και η Μόσχα θέλει να επαναφέρει στο επίκεντρο την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Αυτό που καθιστά τη συνάντηση ιστορική δεν είναι, επομένως, κάποια προδιαγεγραμμένη συμφωνία. Είναι το γεγονός ότι οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων στρατηγικών δυνάμεων θα επιχειρήσουν να ανοίξουν έναν απευθείας δίαυλο συνεννόησης.

Το ερώτημα είναι αν η Σενζέν θα αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας αρχιτεκτονικής διεθνούς ασφάλειας ή αν θα μείνει στην ιστορία ως μια εντυπωσιακή φωτογραφία, με τα δυσκολότερα προβλήματα του κόσμου εκτός κάδρου.

naftemporiki.gr

Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να εμποδίσει την ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου διατύπωσε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Αναλύοντας τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector, υποστήριξε ότι η Άγκυρα αναγκάστηκε να χαμηλώσει τους τόνους εξαιτίας διεθνών παρεμβάσεων, ενώ άσκησε κριτική στην επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης από την ελληνική πλευρά.

«Οι Τούρκοι έκαναν πίσω» – Ο ρόλος ΗΠΑ και Γαλλίας

Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος εκτίμησε ότι η τουρκική πλευρά υποχώρησε από την αρχική επιθετική ρητορική της, καθώς διαπίστωσε ότι η συνέχιση της έντασης θα προκαλούσε αντιδράσεις από ισχυρούς διεθνείς παράγοντες.

Σύμφωνα με τον αντιναύαρχο ε.α., καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν οι διπλωματικές παρεμβάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τις τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για την προστασία ενεργειακών έργων που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.

Όπως υποστήριξε, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες και οι παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται μακριά από τη δημοσιότητα αποτελούν μέρος της διπλωματικής πρακτικής και επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις της Άγκυρας.

Στάθηκε επίσης στη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος επιχείρησε να παρουσιάσει την κατάσταση ως διευθετημένη, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση σηματοδότησε την αποκλιμάκωση.

Η τουρκική NAVTEX και η επίκληση της «συγκατάθεσης»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία, με την οποία υποστήριξε ότι οι τουρκικές αρχές είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υπογράμμισε ότι πρέπει να εξετάζεται με προσοχή η ακριβής διατύπωση των τουρκικών ανακοινώσεων, καθώς και το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης.

Κατά την ερμηνεία του, η ενημέρωση ενός κράτους για δραστηριότητες στη θάλασσα δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αναγνώριση δικαιοδοσίας ή παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Επικαλέστηκε πέντε περιπτώσεις διεθνούς νομολογίας, από το 2002 έως το 2024, υποστηρίζοντας ότι η διπλωματική ενημέρωση δεν δημιουργεί από μόνη της δικαιώματα υπέρ του κράτους που την παραλαμβάνει.

Παράλληλα, διαχώρισε τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα από τις εργασίες πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για δραστηριότητες που υπάγονται σε διαφορετικές νομικές προβλέψεις.

Με βάση αυτή την επιχειρηματολογία, απέρριψε την άποψη ότι η Τουρκία απέκτησε δικαιώματα στην περιοχή εξαιτίας της γαλλικής ενημέρωσης.

Οι αναφορές του σε συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις αποτελούν μέρος της νομικής επιχειρηματολογίας του, χωρίς να κατονομάζονται στην απομαγνητοφώνηση οι σχετικές υποθέσεις.

Κριτική στην ελληνική επικοινωνιακή διαχείριση

Παρότι εκτίμησε ότι η Τουρκία δεν αποκόμισε νομικό όφελος, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος δεν απέφυγε την κριτική προς την ελληνική πλευρά.

Υποστήριξε ότι η διαχείριση της υπόθεσης σε επίπεδο δημόσιας επικοινωνίας δεν ήταν η ενδεδειγμένη, καθώς επέτρεψε στην τουρκική προπαγάνδα να δημιουργήσει εντυπώσεις περί παραχώρησης δικαιωμάτων.

Κατά τον ίδιο, η Αθήνα όφειλε να εξηγήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στη διπλωματική ενημέρωση και στην αίτηση άδειας.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η δημοσιοποίηση της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης αποτελεί αρμοδιότητα της Γαλλίας και όχι της Ελλάδας.

Επέμεινε ότι η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να συγχέει την επικοινωνιακή εικόνα με τις πραγματικές νομικές συνέπειες των διπλωματικών ενεργειών.

«Ο Ερντογάν δεν τολμά να συγκρουστεί με τη Γαλλία»

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη στάση της Άγκυρας με τις ευρύτερες γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.

Υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να ανοίξει ένα νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με τη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη στιγμή που αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες.

Αναφέρθηκε στις σχέσεις της Άγκυρας με την Κίνα και τις χώρες του Κόλπου, εκτιμώντας ότι οι οικονομικές πιέσεις περιορίζουν τα περιθώρια κινήσεων της τουρκικής ηγεσίας.

Κατά τον ίδιο, η Τουρκία γνωρίζει ότι μια σοβαρή κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο θα προκαλούσε αντιδράσεις που δεν μπορεί εύκολα να διαχειριστεί.

Η στάση Ερντογάν απέναντι στον Χριστοδουλίδη

Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συμπεριφορά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, κατά τη διεθνή συνάντηση στην Αττάλεια.

Επέκρινε την αποφυγή της χειραψίας, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου μικροπρεπή.

Συνέδεσε το περιστατικό με τη γενικότερη αντίληψή του για τον τρόπο με τον οποίο η τουρκική ηγεσία αντιμετωπίζει τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο.

«Το καλώδιο θα ποντιστεί – Δεν θα κάνουν καμία κίνηση»

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε για τη συνέχεια του Great Sea Interconnector.

Εκτίμησε ότι οι εργασίες θα προχωρήσουν και ότι η Τουρκία δεν θα επιχειρήσει να τις εμποδίσει με κάποια ουσιαστική ενέργεια.

Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε και στον ενεργειακό διάδρομο EastMed, καθώς και σε σχεδιαζόμενες υποδομές μεταφοράς πετρελαίου από το Ιράκ μέσω της Συρίας προς τη Μεσόγειο.

Υποστήριξε ότι τέτοιες ενεργειακές διαδρομές ενδέχεται να περιορίσουν τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως χώρας διέλευσης ενεργειακών πόρων.

Πρόκειται για εκτιμήσεις του σχετικά με τη μελλοντική ενεργειακή αρχιτεκτονική της περιοχής και όχι για επιβεβαιωμένα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των έργων.

«Πρέπει να μιλάμε στη γλώσσα που καταλαβαίνουν»

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος ζήτησε πιο αποφασιστική στάση από την ελληνική πλευρά απέναντι στην Τουρκία.

Υποστήριξε ότι η υπερβολικά ήπια διπλωματική συμπεριφορά δεν αποδίδει στις σχέσεις με την Άγκυρα και ότι η Ελλάδα πρέπει να επιδεικνύει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Το βασικό μήνυμά του ήταν ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να φοβάται την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της, καθώς, σύμφωνα με την εκτίμησή του, η τουρκική ηγεσία υπολογίζει το κόστος μιας πραγματικής σύγκρουσης.

Η τοποθέτησή του συνοψίστηκε στην επαναλαμβανόμενη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να μιλά στην Τουρκία «στη γλώσσα της», δηλαδή με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επιτέθηκε ξανά στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε μια ισχυρή, συντηρητική οργάνωση νομικών, το National Lawyers Convetion.

Μιλώντας στους δικηγόρους μέλη της Federalist Society ο Ρούμπιο κατηγόρησε το ΔΠΔ ότι επιδιώκει να εφαρμόσει κανόνες τους οποίους η Ουάσινγκτον δεν αναγνωρίζει και τάχθηκε υπέρ μιας δυναμικής εξωτερικής πολιτικής και κατά του διεθνούς δικαίου που περιορίζει τις ενέργειες των ΗΠΑ.

Ο Αμερικανός υπουργός κατηγόρησε το δικαστήριο ότι επικαλείται το διεθνές δίκαιο για να καταδικάσει «σχεδόν όλες τις μεγάλες αποφάσεις της εξωτερικής πολιτικής» που έλαβε η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ – από τα αμερικανικά πλήγματα εναντίον πλοίων στην Καραϊβική ως την αιχμαλώτιση του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο.

Ο Ρούμπιο εκτίμησε ότι το διεθνές δίκαιο δεν είναι ουδέτερο, αλλά χρησιμεύει ως «εργαλείο» των παγκόσμιων ελίτ για να προωθούν τα συμφέροντά τους.

Μάλιστα ο Ρούμπιο δήλωσε ότι η στάση του Ιράν έρχεται σε αντίθεση με αυτή της Βόρειας Κορέας. «Δεν δικαιολογώ τα φοβερά πράγματα που έχουν συμβεί εκεί», είπε. «Απλώς λέω ότι αυτός (σ.σ. ο Βορειοκορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ Ουν) δεν έχει επεκτατικές τάσεις. Δεν προσπαθεί να εισβάλει στην Ιαπωνία ή στην Κίνα ή οπουδήποτε».

«Αν είναι τόσο ηλίθιοι…»

Σύμφωνα με τον Ρούμπιο, οι ΗΠΑ «δεν θα υποκύψουν στο στείρο όραμα ακραίων δικαστών ή παγκόσμιων γραφειοκρατών χωρίς ψυχή», επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό του ότι το ΔΠΔ θα προσπαθήσει να ασκήσει διώξεις σε Αμερικανούς αξιωματούχους ή στρατιωτικούς. Το επιχείρημα αυτό το χρησιμοποίησε για να δικαιολογήσει την επιβολή κυρώσεων εις βάρος του δικαστηρίου τον προηγούμενο μήνα.

«Οι Αμερικανοί δεν έχουν συμφωνήσει ποτέ να υποκύψουν στην εξουσία του ΔΠΔ, αλλά αυτό το δικαστήριο και οι σύμμαχοί του στην παγκόσμια γραφειοκρατία έχουν ορίσει τους εαυτούς τους δικαστές και ενόρκους και εκτελεστές της παγκόσμιας τάξης», κατήγγειλε.

«Αν είναι αρκετά ηλίθιοι ώστε να προσπαθήσουν να εφαρμόσουν τις χωρίς αξία αποφάσεις τους, η απάντησή μας θα είναι σίγουρα ίδια με αυτή του Ρωμαίου στρατηγού Πομπήιου (…) ‘Σταματήστε να επικαλείστε νόμους απέναντι σε άνδρες με σπαθιά’».

Η κυβέρνηση Τραμπ διεξάγει εδώ και καιρό εκστρατεία κατά του ΔΠΔ, το οποίο έχει δεσμευθεί να καταλύσει «τούβλο τούβλο», αφότου οι δικαστές του εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης εις βάρος του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Γάζα.

Οι ευρωπαϊκές χώρες και ο ΟΗΕ έχουν καταγγείλει τις αμερικανικές κυρώσεις, ενώ το Ισραήλ τις έχει χαιρετίσει.

Οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει το Καταστατικό της Ρώμης, την ιδρυτική συνθήκη του ΔΠΔ, αλλά δεν το έχουν επικυρώσει.

naftemporiki.gr