Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης

Η πρόσφατη συμμετοχή του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη στη «διεθνή σύνοδο ηγετών για το κλίμα» στην Αττάλεια της Τουρκίας, αποκάλυψε διάφορα παράδοξα εντός Τουρκίας, όσο και εντός Κύπρου.

Καταρχάς, την εξουσία στην Τουρκία ασκεί το ισλαμοφασιστικό καθεστώς Ερντογάν, το οποίο φυλακίζει διά βίου πολιτικούς που διεκδικούν ανθρώπινα δικαιώματα, όπως τον χαρισματικό Κούρδο πολιτικό ηγέτη Ντεμιρτάς κι εκατοντάδες Κούρδους δημάρχους και ακτιβιστές. Στην φυλακή βρίσκονται και Τούρκοι πολιτικοί τους οποίους ο νεοσουλτάνος Ερντογάν θεωρεί επικίνδυνους στην ισλαμιστική του μανία. Αυτός ο χολωμένος Ερντογάν επιδίωξε να αποκλείσει τον Πρόεδρο της Κύπρου από την διεθνή διάσκεψη στην Τουρκία. Κι όταν η παρέμβαση, πρωτίστως της ΕΕ,  επέβαλε την συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΟΗΕ, στήθηκε ένα γελοίο θέατρο. Κατά την άφιξη του Κύπριου Προέδρου στο συνεδριακό κέντρο, ο νεοσουλτάνος αποχώρησε από τον χώρο υποδοχής, αφήνοντας τον Γ.Γ. του ΟΗΕ να υποδεχθεί τον Κύπριο Πρόεδρο. Αυτό ήταν όλο κι όλο το «θέατρο» Ερντογάν, καθώς ο Κύπριος Πρόεδρος συμμετείχε στις επίσημες εργασίες, προσφωνήθηκε και μίλησε ως Πρόεδρος και φωτογραφήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες κρατών, παρόντος του Ερντογάν!

Αντικειμενικά, ο ζημιωμένος από όσα διαδραματίστηκαν σε σχέση με την Κύπρο ήταν ο Ερντογάν αφού απέτυχε να αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο, συνοδευόμενο από τον Υπουργό Εξωτερικών και τον επικεφαλής της Προεδρικής Φρουράς ένστολο με τον πράσινο μπερέ των Δυνάμεων Καταδρομών. Οι εικόνες από την σύνοδο εντός Τουρκίας, δεν ανέτρεψαν τον τουρκικό επεκτατισμό, ούτε τερμάτισαν την κατοχή στην Κύπρο, αλλά ακύρωσαν τον τουρκικό σχεδιασμό για αποκλεισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη συνέχεια ανέδειξαν σαφή πολιτικά μηνύματα εντός κι εκτός Τουρκίας, πράγμα που εξόργισε πολλούς Τούρκους.

Περίεργες αντιδράσεις όμως υπήρξαν και στην Κύπρο από τους πωρωμένους στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Μόνο στην Κύπρο υπάρχουν δήθεν «αντιφασίστες» στα αριστερά, που συμπαθούν τους … ισλαμοτζιχαντιστές και αποστρέφονται τον δημοκρατικά εκλελεγμένο Πρόεδρο της Κύπρου και την συνοδεία του οι οποίοι εκπροσωπούν την ημικατεχόμενη πατρίδα. Μόνο στην Κύπρο οι δήθεν «εθνικόφρονες» στα δεξιά κινούνται καιροσκοπικά με επιδίωξη το ατομικό τους συμφέρον ενόψει προεδρικών εκλογών και την κομματική τους ανέλιξη εις βάρος της πατρίδας.

Περιέργως, για την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός Τουρκίας, εκδήλωσαν χαρά κι όσοι ζητούν την αποχώρησή μας από την ΕΕ κι όσοι ζητούν την ανατροπή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ για το Κυπριακό, πράγμα που θα ανοίξει το δρόμο για την αποδόμηση και άλλων τέτοιων αποφάσεων, όπως επιδιώκει από το 1963 η Τουρκία για να συντρίψει την Κυπριακή Δημοκρατία. Άλλωστε, στην Κύπρο υπάρχει η μερίδα όσων προτιμά την συντριβή της Κύπρου και του Προέδρου της, για να εξυπηρετηθούν πρώτα οι ατομικές τους φιλοδοξίες και κατά δεύτερον οι κομματικές τους επιδιώξεις και εμμονές, ανάμεσά τους κι οι χειροκροτητές όσων εναγκαλίζονταν τον Ερντογάν μετά το δημοψήφισμα το 2004. Πάντως, υπήρξαν και χειρότερα το 1974, όταν κάποιοι προτιμούσαν την Τουρκία παρά Πρόεδρο τον Μακάριο.

Τα δύο σημεία διέλευσης για τα οποία αναλώθηκαν πολλές ώρες συζητήσεων, Μια Μηλιά και Αθηένου – Πυρόι – Αγλαντζιά, έχουν αφεθεί για την τριμερή των δύο ηγετών με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, η οποία δεν αποκλείεται να πραγματοποιηθεί τέλος Νοεμβρίου ή αρχές Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές, οι δύο ηγέτες άφησαν την ανακοίνωση για τα συγκεκριμένα σημεία διέλευσης να γίνει με το πέρας της τριμερούς. Η συνεννόηση που υπήρχε, τουλάχιστον μέχρι και την περασμένη Δευτέρα όταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Τουφάν Έρχιουρμαν συναντήθηκαν με τη Μαρία Άνχελα Ολγκίν, ήταν όπως η συμφωνία για τα δύο νέα σημεία διέλευσης οριστικοποιηθεί και ανακοινωθεί παρουσία του ΓΓ του ΟΗΕ.

Όλα αυτά βεβαίως θα εξαρτηθούν από τη στάση της Άγκυρας και ποιες εντολές θα δώσει προς τον Τουφάν Έρχιουρμαν. Η επίσκεψη του Χακάν Φιντάν, πριν από μια εβδομάδα στα κατεχόμενα, φαίνεται πως δεν συνέβαλε τα αναμενόμενα, γι’ αυτό και η Λευκωσία κρατά μικρό καλάθι παρά την αποφασιστικότητα που δείχνει ο ΓΓ του ΟΗΕ για να πετύχει τον στόχο του, που είναι η ανακοίνωση επανέναρξης των διαπραγματεύσεων.

Εκτιμάται πως η ανακοίνωση για το άνοιγμα των σημείων διέλευσης στη Μια Μηλιά και σε Αθηένου – Πυρόι – Αγλαντζιά θα βοηθήσει τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να προχωρήσει στην ανακοίνωση σύγκλησης νέας πολυμερούς διάσκεψης εντός Δεκεμβρίου.

Άνοιξε πόρτες η Λευκωσία

Σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζει δημοσίως ο ηγέτης της αποσχιστικής οντότητας, Τουφάν Έρχιουρμαν, η Λευκωσία φρόντισε να ανοίξει πόρτες επαφών ανάμεσα στους εκπροσώπους των Τουρκοκυπρίων και τις Βρυξέλλες.

Ειδικότερα, ο Μεχμέτ Ντανά σε πρόσφατο ταξίδι του στις Βρυξέλλες είχε συναντήσεις με εκπρόσωπο του γραφείου του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα. Πριν διευθετηθεί το ραντεβού είχε ρωτηθεί η Λευκωσία, η οποία και απάντησε θετικά — μια κίνηση που απαντά στις κατηγορίες της τουρκικής πλευράς ότι εμποδίζει τις απευθείας επαφές. Αυτό, μάλιστα, το επεσήμανε ο Νίκος Χριστοδουλίδης και στη συνάντηση που είχε με τον Τουφάν Έρχιουρμαν.

Η κίνηση αυτή της Λευκωσίας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ως προς τα τρία «Α» που επιδιώκει η τουρκοκυπριακή πλευρά, καθώς διευκολύνει το αίτημα των απευθείας επαφών. Γίνεται παράλληλα κατανοητό ότι ανάλογη στάση μπορεί να τηρήσει η Λευκωσία και σε άλλες επαφές που θα επιδιωχθούν στις Βρυξέλλες, ακόμα και από τον ίδιο τον Τουφάν Έρχιουρμαν.

Γιατί η Αμμόχωστος

Η πρόταση του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη για την Αμμόχωστο δεν είναι άσχετη, καθώς εάν γίνει αποδεκτή από την τουρκοκυπριακή πλευρά, σημαίνει ότι απαντάται και το θέμα του απευθείας εμπορίου, υπό τις προϋποθέσεις που έθεσε μέσα από την πρότασή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Εάν συμφωνήσει η τουρκική πλευρά με την πρόταση για την Αμμόχωστο, τότε θα μπορεί να λειτουργήσει και το λιμάνι της πόλης, προσφέροντας τη δυνατότητα στους Τουρκοκύπριους για απευθείας εμπόριο.

Εκείνο το οποίο κατέστη σαφές από πλευράς Προέδρου Χριστοδουλίδη προς τον Τουφάν Έρχιουρμαν είναι πως δεν θα γίνει δεκτό το αίτημα για απευθείας πτήσεις. Όπως εξήγησε, μια τέτοια αποδοχή από πλευράς του σημαίνει αναγνώριση και κατ’ επέκταση κλείσιμο του Κυπριακού.

Σε αναμονή του Γενικού Γραμματέα

Σε δηλώσεις πριν από το χθεσινό άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Δουβλίνο, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης αναφέρθηκε και στο Κυπριακό. Είπε ότι αναμένεται η επιστροφή του ΓΓ ΟΗΕ από τις Φιλιππίνες για να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία για την τριμερή διάσκεψη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο στόχος είναι να ανακοινωθούν περαιτέρω θετικές εξελίξεις μαζί με συγκεκριμένη ημερομηνία για τη διευρυμένη διάσκεψη, όπου θα ανακοινωθεί επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο που είχαν διακοπεί στο Κραν Μοντανά το 2017.

Ο στόχος, σύμφωνα με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, είναι διπλός: «από τη μια να έχουμε περισσότερες θετικές εξελίξεις, ανακοινώσεις σε σχέση με μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και μεθοδολογίας και την ίδια ώρα να ανακοινωθεί συγκεκριμένη ημερομηνία για τη διευρυμένη διάσκεψη».

Όσον αφορά στην επίσκεψη Ραφαέλε Φίτο στην Άγκυρα, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε αισιόδοξος μετά και την επικοινωνία του με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά και τη συνομιλία που είχε με την Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: «Θέλουμε να δούμε θετικές εξελίξεις στα ευρωτουρκικά, θετικές εξελίξεις οι οποίες μπορεί να τις δούμε να εκδηλωθούν αν υπάρξουν εξελίξεις στο Κυπριακό».

Αυτό που ξεκαθάρισε η Λευκωσία —και αποτελεί σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να προχωρήσουν τα ευρωτουρκικά— είναι ότι θα πρέπει η Τουρκία να συμφωνήσει με την επανέναρξη διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό από το σημείο που είχαν διακοπεί. Γι’ αυτό και ο ΠτΔ φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως η θετική ανταπόκριση στα ευρωτουρκικά δεν αφορά γενικότερες εξελίξεις στο Κυπριακό.

philenews.com

Τρεις ηγέτες, τρεις πυρηνικές δυνάμεις και μια συνάντηση χωρίς ιστορικό προηγούμενο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντίμιρ Πούτιν ετοιμάζονται να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στην Κίνα, σε μια διπλωματική πρωτοβουλία που φιλοδοξεί να ανοίξει τη συζήτηση για τη νέα παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Εξίσου σημαντικό, ωστόσο, με όσα πρόκειται να συζητήσουν είναι και όσα έχουν αποφασίσει να αφήσουν εκτός ατζέντας.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που διανύει πλέον τον πέμπτο χρόνο του, δεν περιλαμβάνεται στον σχεδιασμό της τριμερούς. Ούτε το σκάνδαλο της Nvidia, το οποίο έχει προκαλέσει πολιτικούς και οικονομικούς κλυδωνισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με επίκεντρο τις καταγγελίες για πιθανή κινεζική κατασκοπεία και τη διακίνηση προηγμένων αμερικανικών μικροτσίπ.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας – Ειρηνικού (APEC), στη Σενζέν. Ο Λευκός Οίκος έχει επιβεβαιώσει τον σχεδιασμό της, χωρίς ωστόσο να προεξοφλεί κάποια συγκεκριμένη συμφωνία.

Η Ουκρανία και οι φόβοι

Η απόφαση να μη συμπεριληφθεί η Ουκρανία στην τριμερή ατζέντα προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η Ρωσία εξακολουθεί να επιδιώκει μια ευρύτερη διαπραγμάτευση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Αμερικανοί αξιωματούχοι εξήγησαν ότι οι συνομιλίες για τον πόλεμο διεξάγονται μέσω ξεχωριστού διαύλου μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, στον οποίο η Κίνα δεν συμμετέχει ουσιαστικά.

Η εξήγηση αυτή, πάντως, δεν διαλύει τις ανησυχίες του Κιέβου. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ήδη εκφράσει φόβους για μια νέα «Γιάλτα», παραπέμποντας στη διάσκεψη του Φεβρουαρίου 1945, όταν ο Ρούζβελτ, ο Τσόρτσιλ και ο Στάλιν διαπραγματεύθηκαν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.

Η ιστορική αναλογία δεν είναι τυχαία. Για πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η Γιάλτα συμβολίζει τις συμφωνίες των μεγάλων δυνάμεων που καθόρισαν την τύχη μικρότερων κρατών χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή τους.

Η Μόσχα, από την πλευρά της, επιδιώκει εδώ και καιρό μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη. Ο Ρώσος διαπραγματευτής Βλαντίμιρ Μεντίνσκι έχει μάλιστα αναφερθεί στην ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου συστήματος αντίστοιχου της Γιάλτας ή του Πότσνταμ.

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η συνάντηση Τραμπ, Σι και Πούτιν προκαλεί έντονη ανησυχία. Παρότι η Ουκρανία δεν περιλαμβάνεται στην επίσημη ατζέντα, οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι η τριμερής μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια ευρύτερη συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, με αντικείμενο ακόμη και την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προειδοποίησε για τον κίνδυνο μιας επανάληψης της συνάντησης Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα, ζητώντας από την Ουάσιγκτον να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις. «Καμία συζήτηση για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία και καμία συζήτηση για την Ευρώπη χωρίς την Ευρώπη», ξεκαθάρισε.

Στην πρόσφατη σύνοδο του Δουβλίνου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν στην ανάγκη κοινής εκπροσώπησης στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, με συμμετοχή Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Πολωνίας και ευρωπαϊκών θεσμών.

Η ανησυχία είναι εντονότερη στην Ανατολική Ευρώπη και στις χώρες της Βαλτικής, που απορρίπτουν οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για νέες σφαίρες επιρροής.

Nvidia: Το σκάνδαλο που ο Τραμπ δεν θέλει να συζητήσει με τον Σι

Ακόμη πιο αξιοσημείωτη είναι η απόφαση του Λευκού Οίκου να κρατήσει εκτός των συνομιλιών το σκάνδαλο της Nvidia.

Η αποχώρηση του Τζένσεν Χουάνγκ από την ηγεσία της εταιρείας, οι έρευνες γύρω από τη σχέση του με την Άλις Χουάνγκ και οι υποψίες για διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών προς το Πεκίνο έχουν αναδείξει μια ιδιαίτερα ευαίσθητη διάσταση του τεχνολογικού ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας.

Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης οι καταγγελίες για τη διακίνηση προηγμένων μικροτσίπ της Nvidia προς κινεζικές επιχειρήσεις, παρά τους αμερικανικούς περιορισμούς στις εξαγωγές.

Ωστόσο, ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ξεκαθάρισαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν σχεδιάζει να θέσει τις καταγγελίες στον Σι Τζινπίνγκ.

Η αμερικανική πλευρά υποστηρίζει ότι οι έρευνες για ζητήματα εθνικής ασφάλειας δεν αποτελούν αντικείμενο διμερούς διαπραγμάτευσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει τις προσπάθειες περιορισμού της πρόσβασης της Κίνας στην αμερικανική τεχνολογία.

Αντιθέτως, εξετάζονται αυστηρότερες διαδικασίες αδειοδότησης εξαγωγών, καθώς και μέτρα για την αποτροπή της απομακρυσμένης πρόσβασης κινεζικών επιχειρήσεων σε προηγμένα μικροτσίπ μέσω υποδομών εκτός Κίνας.

Η επιλογή να μη συζητηθεί η Nvidia επιτρέπει, πάντως, στους δύο ηγέτες να επικεντρωθούν στην εφαρμογή των υφιστάμενων εμπορικών συμφωνιών, χωρίς να μετατρέψουν τη συνάντηση σε δημόσια αντιπαράθεση για μια υπόθεση που εξακολουθεί να διερευνάται.

Πυρηνικά: Η μεγάλη συζήτηση

Το κεντρικό θέμα της τριμερούς θα είναι ο έλεγχος των πυρηνικών εξοπλισμών. Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αντίφαση της συνάντησης: οι τρεις ηγέτες συμφωνούν ότι το ζήτημα είναι σημαντικό, αλλά δεν ξεκινούν από την ίδια αφετηρία.

Η τελευταία μεγάλη συμφωνία περιορισμού των στρατηγικών πυρηνικών όπλων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, η New START, έληξε τον Φεβρουάριο του 2026, αφήνοντας τα δύο μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια χωρίς τους προηγούμενους δεσμευτικούς περιορισμούς.

Ο Τραμπ επιδιώκει μια νέα συμφωνία που θα συμπεριλαμβάνει και την Κίνα. Το Πεκίνο, ωστόσο, αντιστέκεται σε αυτή την προοπτική.

Η διαφορά μεγέθους των οπλοστασίων εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη στάση του.

Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, η Κίνα διαθέτει περισσότερες από 600 πυρηνικές κεφαλές, ενώ ΗΠΑ και Ρωσία διαθέτουν καθεμία περισσότερες από 5.000.

Η κινεζική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν είναι δίκαιο να της ζητείται να συμμετάσχει σε ένα κοινό πλαίσιο περιορισμών με δύο χώρες που διαθέτουν πολλαπλάσια πυρηνική ισχύ.

Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν αναμένουν συμφωνία στη Σενζέν. Αντιμετωπίζουν τη συνάντηση ως την έναρξη μιας διαδικασίας, η οποία ενδέχεται να χρειαστεί χρόνια για να αποδώσει.

Ο πόλεμος στο Ιράν

Σε αντίθεση με την Ουκρανία, ο πόλεμος στο Ιράν αναμένεται να συζητηθεί.

Ο Τραμπ επιδιώκει να εξετάσει με τους δύο ηγέτες τις δυνατότητες αποκλιμάκωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία η σύγκρουση εξακολουθεί να επηρεάζει τις διεθνείς ενεργειακές αγορές και τις γεωπολιτικές ισορροπίες.

Η συμμετοχή της Ρωσίας και της Κίνας στη συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς και οι δύο χώρες διατηρούν στενές σχέσεις με την Τεχεράνη.

Η Μόσχα έχει εμβαθύνει τη στρατιωτική και διπλωματική συνεργασία της με το Ιράν, ενώ η Κίνα αποτελεί σημαντικό οικονομικό εταίρο της χώρας.

Ωστόσο, παραμένει ασαφές τι ακριβώς θα ζητήσει ο Αμερικανός πρόεδρος από τους δύο συνομιλητές του.

Οι αμερικανικές αρχές δεν έχουν παρουσιάσει συγκεκριμένη διπλωματική πρωτοβουλία ή σχέδιο συμφωνίας που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση των συνομιλιών.

Τι κερδίζει ο καθένας από την ίδια τη συνάντηση

Ακόμη και χωρίς ουσιαστικές συμφωνίες, η συνάντηση έχει ιδιαίτερη διπλωματική σημασία.

Για τον Τραμπ, προσφέρει τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως συνομιλητής των δύο σημαντικότερων στρατηγικών ανταγωνιστών των Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει πιέσεις στο εσωτερικό μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Για τον Σι Τζινπίνγκ, η φιλοξενία μιας τέτοιας συνάντησης ενισχύει την εικόνα της Κίνας ως δύναμης με κεντρικό ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις. Το Πεκίνο, ωστόσο, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην επιδίωξη διεθνούς επιρροής και στην απροθυμία του να αναλάβει νέες δεσμεύσεις, ιδίως στα πυρηνικά.

Για τον Πούτιν, η παρουσία του στο ίδιο τραπέζι με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας έχει ξεχωριστό συμβολισμό. Επιτρέπει στη Μόσχα να προβάλλει την εικόνα μιας δύναμης που εξακολουθεί να συμμετέχει στη διαμόρφωση των παγκόσμιων ισορροπιών, παρά τις δυτικές κυρώσεις και τον παρατεταμένο πόλεμο στην Ουκρανία.

Αναλυτές που επικαλείται το Associated Press εκτιμούν ότι η συνάντηση μπορεί τελικά να έχει μεγαλύτερη συμβολική παρά ουσιαστική βαρύτητα.

Ιστορική συμφωνία ή ιστορική φωτογραφία;

Η συνάντηση της Σενζέν δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ότι οι τρεις δυνάμεις ετοιμάζονται να μοιράσουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής.

Οι μεταξύ τους διαφωνίες παραμένουν βαθιές: από την Ουκρανία και την Ταϊβάν έως τον τεχνολογικό ανταγωνισμό, τους εμπορικούς περιορισμούς και τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών.

Επιπλέον, οι προτεραιότητες των τριών ηγετών δεν συμπίπτουν. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εντάξει την Κίνα σε ένα νέο πλαίσιο πυρηνικού ελέγχου, το Πεκίνο αποφεύγει δεσμεύσεις που θεωρεί δυσανάλογες και η Μόσχα θέλει να επαναφέρει στο επίκεντρο την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Αυτό που καθιστά τη συνάντηση ιστορική δεν είναι, επομένως, κάποια προδιαγεγραμμένη συμφωνία. Είναι το γεγονός ότι οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων στρατηγικών δυνάμεων θα επιχειρήσουν να ανοίξουν έναν απευθείας δίαυλο συνεννόησης.

Το ερώτημα είναι αν η Σενζέν θα αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας αρχιτεκτονικής διεθνούς ασφάλειας ή αν θα μείνει στην ιστορία ως μια εντυπωσιακή φωτογραφία, με τα δυσκολότερα προβλήματα του κόσμου εκτός κάδρου.

naftemporiki.gr