Γενικά θέματα
Όταν πήγα στην Αμερική…
Θα μπορούσε να ήταν και τίτλος ταινίας.
Στις αρχές του 2008 έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος, διαχειριστής της ιστοσελίδας Greek American News Agency, με ενημέρωνε ότι ένα κείμενό μου, που του είχε περιέλθει με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, είχε αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του. Ήταν η πρώτη μας επαφή. Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλες αναρτήσεις και με αυτόν τον τρόπο συνεχίστηκε η ηλεκτρονική μας επαφή για μερικούς μήνες. Όταν τις παραμονές του Πάσχα του 2008 προετοιμαζόμουν να πάω στην Αμερική για να βοηθήσω το γιό μου στην εγκατάσταση και την εγγραφή του σε πανεπιστήμιο της Βοστώνης, του έστειλα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα και τον ενημέρωνα ότι σε λίγες μέρες θα πήγαινα στις ΗΠΑ, όπου θα παρέμενα για δέκα μέρες.
Ο Αλέξανδρος, που δεν γνώριζα προσωπικά, μου πρότεινε να οργανώσει, με κάποια παιδιά που επίσης δεν γνώριζα, μια εκδήλωση στη Νέα Υόρκη, για να κάνω μια ομιλία. Αν και είχαμε στη διάθεσή μας μόνο τρεις-τέσσερις μέρες, δέχτηκα, γιατί μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη ο χαρακτήρας της ιστοσελίδας του Αλέξανδρου.
Δευτέρα έστειλα το πρώτο ηλεκτρονικό μήνυμα, Τετάρτη πήγα στη Βοστώνη, Σάββατο έγινε η εκδήλωση στη Νέα Υόρκη. Το Σταθάκειο ήταν γεμάτο.
Πριν την εκδήλωση γνώρισα τα παιδιά που είχαν αναλάβει τη διοργάνωση της εκδήλωσης. Συσκέπτονταν στο “Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο” και συζητούσαν το πρόγραμμα δράσης και το συντονισμό των οργανώσεων που συμμετείχε ο καθένας τους. Όλοι τους ένας κι ένας: Μανιάτες, Θράκες, Κύπριοι, Πόντιοι, Ηλείοι…. Όλοι τους νέα παιδιά, με σοβαρότητα, χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και ματαιοδοξίες. Μου έκαναν την τιμή να είμαι παρών στη συνεδρίαση, τιμής ένεκεν. Παρακολούθησα τη συνεδρίασή τους και τους θαύμασα. Διέκρινα μέσα τους ένα κοινό χαρακτηριστικό, τη φλόγα του Ελληνισμού. Είπα μέσα μου ότι ο Ελληνισμός έχει μέλλον.
Ανάμεσα σε κείνα τα παιδιά, που στήριξαν μια εκδήλωση με ομιλητή έναν άνθρωπο χωρίς κομματικές ή άλλες οργανωσιακές “περγαμηνές”, ένα άνθρωπο που γνώριζαν μόνο μέσα από το περιεχόμενο των κειμένων του και του διαδικτύου, ήταν και ο Νικόλαος Τανέρης. Μόνος, με τα λίγα αυτά παιδιά δίπλα του, χωρίς εμπλοκή στις βαρύγδουπες παραδοσιακές ομογενειακές οργανώσεις, τη δράση και προσφορά των οποίων δεν έχω πρόθεση να εκμηδενίσω, σε ένα χάος 15 εκατομμυρίων νεοϋορκέζων, χωρίς πρεσβείες και περισπούδαστους γραφειοκράτες που, “κάτω από το πρίσμα της παρούσης πολιτικοδιπλωματικής συκγυρίας”, θα έκριναν και θα ενέκριναν τη σκοπιμότητα της φλογερής του επιθυμίας να βρει ο Ελληνισμός τα δίκια του σε αυτό το περίπλοκο διεθνές σύστημα.
Είναι ο Νικόλαος Τανέρης λοιπόν ο άνθρωπος που έκανε το θαύμα.
Διαβάστε παρακάτω τί έκανε αυτό το κυπριοτόπουλο:
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΠΩΣ ΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ “ΕΝΟΣ”, ΕΓΙΝΕ (;) ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ…
Γράφει ο/η Greek American News Agency
07.10.08
un_ktirio_ny.jpgΓΙΑ ΝΑ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ(!) (;) ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΟΗΕ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΣΤΙΣ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΌΣΩΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ Ως ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ.
Εδώ και μέρες, και συγκεκριμένα από τις 24.09.08, έχει εμφανιστεί στο ελληνικό διαδίκτυο μια «είδηση» υπό τον τίτλο «Δυναμική αντεπίθεση στα Σκόπια από την Ομογένεια των ΗΠΑ-Διαδήλωση στο στον ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια». Η «είδηση» μεταδόθηκε επίσημα πρώτα απο την ιστοσελίδα του “Greek Insight” (ιδιοκτησίας Αλέκου Ρήγα) και εν συνεχεία εστάλη με email σε αρκετά blogs και sites. Κάποιοι -και μάλιστα γνωστά και πετυχημένα blogs και sites την αναπαρήγαγαν -άλλοι για κάποιες ώρες -και άλλοι την ανάρτησαν χωρίς περαιτέρω έρευνα, διασταύρωση και ρεπορτάζ, αφού προέρχεται από ένα έγκυρο(;) site. Κάποιοι όμως σε Αθήνα και Νέα Υόρκη άρχισαν να ψάχνονται. Άρχισαν να κάνουν ρεπορτάζ ερευνώντας ποιος είναι ο «οργανισμός για τα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια». Η «είδηση» φυσικά μεταδόθηκε , ως τετελεσμένο προγραμματισμένο γεγονός και αναρτήθηκε χωρίς να διασταυρωθεί και να διερευνηθεί περαιτέρω. Αρκετοί συνάδελφοι, θέλοντας να διασταυρώσουν την «είδηση», όπως κάθε επαγγελματίας ορθώς πράττει, απευθύνθηκαν με το σχετικό ερώτημα και στο πρακτορείο μας, προκειμένου να διασταυρώσουν και να ερευνήσουν την «είδηση». Σε όλους απαντήσαμε με το λακωνικό «αναμένετε μέχρι νεοτέρας» σε κάποιους που επέμεναν δώσαμε κάποια περισσότερα στοιχεία off the record. Πριν προχωρήσουμε στα στοιχεία και την ανάλυση της «είδησης», ας δούμε το παρασκήνιο, το οποίο έχει περισσότερο ενδιαφέρον παρά η «είδηση» η οποία μάλλον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέχρι αποδείξεως τουναντίον ήσσονος σημασίας. Αλλού(!) λοιπόν και όχι στη διαδήλωση από τον “οργανισμό” για τα «ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια» είναι η είδηση που πρέπει να αναδειχθεί και να προβληθεί. Η αληθινή είδηση κρύβεται εκεί, πίσω… Στο παρασκήνιο…Στην κινητήριο δύναμη που εμπνεύστηκε, επινόησε και σχεδίασε όλη αυτή την υπόθεση… Εκεί βρίσκεται το μυστικό της «είδησης»… Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή.
ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ…
Την «είδηση» την γνωρίζαμε από την ημέρα που άρχισε να κυκλοφορεί ως «ανακοίνωση» σε κάποια emails από τον ίδιο αποστολέα… Γνωρίζαμε εκ των προτέρων ότι είναι άλλη μια προσπάθεια αυτού του ίδιου φλογερού μαχητή που μόνος θα επιχειρίσει και πάλι να δώσει την δική του εθνική μαρτυρία. Τον δικό του μοναχικό αγώνα στο πεζοδρόμιο με την ντουντούκα. Μόνος και μακρυά από συνεννοήσεις, συντονισμό, προγραμματισμό, στρατηγική, σχέδιο, υπόβαθρο κτλ. Μόνος και μακρυά από κάθε διασυλλογική συνεργασία. Μόνος με την αυτόβουλη ιδιωτική πρωτοβουλία που κάνει τον δικό του προσωπικό εθνικό αγώνα. Έναν αγώνα -και εδώ είναι η αληθινή είδηση -που αφύπνισε τελικά έστω και καθυστερημένα όλους εκείνους -που ενώ αυτοτιτλοφορούνται ηγέτες της ομογένειας και τρέχουν από event σε event για να ποζάρουν με Έλληνες και Αμερικανούς πολιτικούς- συμπεριλαμβανομένης και την Παμμακεδονικής- και που άλλοτε -ειδικά η Παμμακεδονική- φοβόταν να επαναλάβουν τα συλλαλητήρια του 1992. Δεν αποτολμούσαν να κατέβουν στην Ουάσιγκτον με το πρόσχημα ότι δεν θέλει η Ελληνική κυβέρνηση, λες και ρωτούν ποτέ την Ελλάδα για τις πολλές και ανεύθυνες «πρωτοβουλίες» τους ή συννενοούνται ποτέ με κανέναν. Τουλάχιστον επί προεδρείας Πάνου Σπηλιάκου η Παμμακεδονική είχε σοβαρότατο πρόβλημα εσωτερικής συνοχής. Τα πράγματα άλλαξαν δραστικά με την κα Νίνα Γκατζούλη, η οποία και δουλειά -δουλειά όχι αστεία – κάνει και υπόβαθρο έχει παρά τα όποια λάθη, γιατί,ως γνωστό, λάθη κάνουν αυτοί που εργάζονται. Για να βάζουμε τα πράγματα στην θέση τους.
Γυρίζουμε λοιπόν στον δικό μας «μικρό μοναχικό ήρωα» που κατάφερε αυτό που δεν κατάφεραν πολλοί άλλοι. Να αφυπνίσει την μαχητικότητα και την διαρκή εθνική εγρήγορση -έστω και με λανθάνοντα τρόπο- την Παμμακεδονική για να δώσει ένα μαχητικό παρόν σε αυτή την «νέα ιδιωτική μοναχική πρωτοβουλία» του, η οποία επιννόησε τον «οργανισμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Σκόπια» και αποφάσισε να ανακοινώσει και την διαδήλωση της 27ης Οκτωβρίου έξω από το κτήριο του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη. Η δεύτερη «μεγάλη» αληθινή είδηση, για όσους ξέρουν σε βάθος χρόνου -με πρόσωπα και γεγονότα – τα ουσιώδη προβλήματα της ομογένειας των ΗΠΑ, είναι ότι αυτός ο «μικρός μοναχικός ήρωας» -που όμως τελικά εν μέρει εκφράζει (ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ) και ταυτόχρονα την καθημερινή αγωνία εκατομμυρίων όπου γης ελλήνων για την πορεία των εθνικών ζητημάτων- είναι ότι επιτέλους κατάφερε εκτός από την Παμμακεδονική να αφυπνίσει και την άλλη πάλαι ποτέ, πραγματικά ισχυρή και κραταία -προ εποχής Νικολάου Διαμαντίδη, ο οποίος την καταβαράθρωσε την ξεπούλησε και την πρόδωσε- Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.
Ναι! Εκεί είναι η αληθινή είδηση και όχι πουθενά αλλού! Διότι, όπως βλέπετε, ξετυλίγοντας το νήμα της «είδησης» -που πρόχειρα και χωρίς διασταύρωση διέδωσαν κάποιοι χωρίς πρώτα να ψάξουν τα αυτονόητα βάσει της δημοσιογραφικής δεοντολογίας- οδηγεί σε ένα και μόνον άνθρωπο. Τον άνθρωπο που εν τοις πράγμασι πραγματώνει και προσωποποιεί την βαθιά έννοια Άνθρωπος (εκ του Άνω θρώσκω), η οποία σε συνδυασμό με το αυτοκαταστροφικό και ταυτόχρονα δημιουργικό εγωκεντρικό κύτταρο της φυλής μας -ο κάθε ένας μας να αυτονομείται και μόνο όταν είμαστε στο χείλος της καταστροφής να ενωνόμαστε- φτιάχνει μια μοναχική και δυναμική προσωπικότητα. Μια προσωπικότητα ικανή ωστόσο να αφυπνίσει ένα ολόκληρο σκουριασμένο -σε μυαλά και ιδέες – ανθρώπινο δυναμικό που λαγό«κοιμάται»… Αυτά και πολλά άλλα κατάφερε ένας και μόνο άνθρωπος, ο οποίος με την υπερήφανια και τον δυναμισμό που τον διακρίνει, επιννόησε τον οργανισμό για «τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια» και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει τον επίσημο ελληνικό κράτος ή άλλους ελληνικούς αναγνωρισμένους φορείς στην Ελλάδα και μάλλον το ίδιο ισχύει και για τους Έλληνες της Αμερικής. Ασφαλώς θα αναρωτηθείτε ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Εκείνο που επίσης σίγουρα είναι αληθινό και πραγματικό είναι ο μεγάλος του ενθουσιασμός, ο αυθορμητισμός και η βαθιά αγάπη του για τον Ελληνισμό την ιστορία και τον πολιτισμό του. Οδηγός του το όραμα και η βαθιά πίστη του για τον Ελληνισμό, τους προβληματισμούς του για τις αλύτρωτες και χαμένες(;) πατρίδες, τις μεγάλες γενοκτονίες εναντίον του Ελληνισμού και το ενδιαφέρον του για τους όπους γης καταπιεσμένους. Αυτός ο «νέος μοναχικός μικρός ήρωας» και πράγματι φλογερός πατριώτης είναι ακρετά όμως γνωστός σε εμάς στην Νέα Υόρκη. Και εδώ είναι όλο το ενδιαφέρον της «είδησης».
Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΕΝΕΡΗΣ
Ο λόγος για τον Νικόλαο Τενέρη. Ένα νεαρό 35αρη, -τον οποίο θα δείτε στα μικρά video clip που έχει αναρτήσει- ο οποίος δίνει τον δικό του μοναχικό αγώνα με το Cyprus Action Network of America (CANA). Ένα blog με πολύ αξιόλογη εθνική δράση για το λίγο διάστημα που έχει εμφανιστεί. Μια ματιά αρκεί για να πείσει τον αναγνώστη. Τον Νίκο όσοι τον ξέρουμε, τον θαυμάζουμε για το δυναμισμό και την μαχητικότητα του. Πρόκειται για ένα παιδί νέο, το οποίο μαζί με μια ομάδα νέων εθελοντών Ελληνικής και Κυπριακής καταγωγής, κάνουν -έστω και πολύ λίγοι αριθμητικά αλλά πάρα πολλοί σε σθένος και θάρος με ψυχή και ανδρεία- αυτό που θα έπρεπε να κάνουν όλοι εκείνοι που και το χρήμα διαθέτουν-εδώ στις ΗΠΑ- και την δομή έχουν και τα αξιώματα.. και πολλές φορές αυτοπροβάλλονται ως οι ηγέτες της Ομογένειας! Ο Νίκος λοιπόν διαθέτει δυναμισμό και αυταπάρνηση και προ πάντων θάρρος και θράσος.
Δεν τον φοβίζει τίποτα απολύτως! Είναι ο νέος που θα πάρει την ντουντούκα και θα πάει έξω από την Τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον έστω και μόνος του να φωνάξει για τα δικαιώματα των Κύπριων. Είναι εκείνος που με τα συνεχή action alert για κάθε εθνικό θέμα θα αφυπνίσει -ή τουλάχιστον αυτό επιδιώκει- όλους εμάς τους υπόλοιπους. Είναι ο Ελληνοαμερικανός νέος -και σαν αυτόν υπάρχουν εκατοντάδες κρυμμένοι εδώ στις ΗΠΑ μόνο που αηδιασμένοι έχουν αποστασιοποιηθεί – που έχει τάξει τον εαυτό του εθελοντικά στην υπηρεσία του Ελληνισμού και πιστεύεει ότι οφείλει να αφυπνίζει όλους τους υπόλοιπους με τις προσπάθειες και τους αγώνες του. Βρίσκεται μονίμως πάνω από ένα laptop με ένα κινητό στο χέρι και διαρκώς κινούμενος από πολιτεία σε πολιτεία. Δίπλα του άλλοι αφανείς επίσης νέοι ίσως σημαντικότεροι από εκείνον -οι οποίοι αποφεύγουν να δημοσιοποιούν τα ονομάτα τους, αφιερώνοντας δεκάδες εργατόωρες καθημερινά εθελοντικά και κάνουν σχεδόν με επαγγελματική συνέπεια αυτό για το οποίο άλλα κράτη πληρώνουν αμερικανικές εταιρίες δεκάδες χιλλιάδες δολλάρια το μήνα. Μια ολιγομελής ακομμάτιστη ενωμένη ομάδα με μικρούς πυρήνες στην Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον το Σικάγο και την Φλόριδα είναι η κινητήριος δύναμη του Νίκου που τον ακολουθεί παντού.
Μια μικρή “ανώνυμη” ομάδα νέων χωρίς τις γνωστές αυτοκτονικές τάσεις και το μικρόβιο της ανηκέστου «ιογενούς παθογένειας καρκινοειδούς μορφής ηγετίτιδας και προεδρολαγνείας» από την οποία πάσχει δυστυχώς η πλειοψηφία όσων φέρονται και περιφέρονται ανά τις ηπείρους αυτοπροβαλλόμενοι ως οι ηγέτες και το lobby των Ελληνοαμερικανών-. Ή σχεδόν παντού γιατί ενίοτε υπάρχουν και πολλές εσωτερικές έντονες διαφωνίες. Αυτοί οι νέοι ωστόσο -σε αντίθεση με τον Νίκο- δεν θέλουν και δεν επιδιώκουν να φαίνονται, ίσως γιατί πιστεύουν στην ουσία και τα αποτελέσματα της ερευνητικής δουλειάς τους..ίσως γιατί ζουν στην Αμερική και κάτι ξέρουν…- τον πλαισιώνουν και τον στηρίζουν έστω και αν κάποιες φορές, απομακρύνονται ή αποστασιοποιούνται για λίγο … λόγω της μερικής ή ολικής αυτονόμησης του ή κυρίως λόγω κάποιων πράγματι ακραίων θέσεων που παίρνει- αν και όπως η ιστορία μας έχει δείξει, χρειάζονται και αυτοί στον συλλογικό εθνικό αγώνα γιατί κάνουν αυτό που αποφεύγουν να κάνουν όλοι οι καθώς πρέπει και λογικοφανείς. Τέτοιος ήταν ο Κολοκοτρώνης, και οι άλλοι μαχητές οπλαρχηγοί της επανάστασης του ΄21, αλλά και οι απλοί στρατιώτες μας το 1940 (για να είμαστε και στο κλίμα των ημερών) που προχώραγαν ξυπόλυτοι στα χιόνια στην Πίνδο και στο Καλπάκι και φώναζαν “αέρα”. Σηκώνει το μπαϊράκι-Νίκος- και πάει μόνος μπροστά ακόμα και αν η ομάδα για λίγο τον αφήσει…όπως ακριβώς συνέβη το τελευταίο διάστημα όπου ο ισχυρός -και ενδεχομένως- επιπόλαιος μερικές φορές ενθουσιασμός ή ακόμα χειρότερα η έλλειψη ορθής πληροφόρησης και γνώσης οδήγησε τον «μικρό μοναχικό μας ήρωα» στην επιννόηση της ίδρυσης του “οργανισμού” για τα «ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια», ο οποίος διοργανώνει διαδήλωση μπροστά από το κτήριο του ΟΗΕ στις 27 Οκτωβρίου 2008. Έτσι έχουν τα πράγματα ως εδώ δίνοντας σας με αδρές πινελιές το παρασκήνιο της “είδησης”
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Μετά από όλα αυτά, στο παρασκήνιο που παρουσιάσαμε βλέποντας καταρχήν με θετική προδιάθεση και προσέγγιση τον «μικρό και αυτόνομο μοναχικό ήρωα» μας ,, ας γυρίσουμε σελίδα και ας δούμε την άλλη πλευρά της «είδησης». Εκείνης που όφειλαν να έχουν διευρευνήσει αυτοί που αρχικά άκριτα και εντελώς ανεύθυνα δημιούγησαν την «είδηση» λαμβάνοντας απλά ένα email (από τον Νικόλαο Τενέρη) το οποίο δεν ερεύνησαν. Δεν διασταύρωσαν. Δεν έκαναν ρεπορτάζ. Και όμως το έκαναν «είδηση» Και ας έρθουμε τώρα στα πραγματικά στοιχεία και τα γεγονότα που κρύβονται πίσω από την «είδησης». Να δούμε μαζί όλο αυτό το παρασκήνιο αποκαλύπτοντας τις αληθινές και πραγματικές ειδήσεις. Τα βασικά στοιχεία της «είδησης» που έκανε τον γύρω του διαδικτύου* τα γνωρίζετε. Και τώρα ας διαχωρίσουμε τα πραγματικά και αληθή γεγονότα από τις επιννοήσεις. Τα γεγονότα έχουν ως εξής και τα τονίζουμε με ιδιαίτερη έμφαση ώστε στο μέλλον να τηρούνται-το έχουμε πει δεκάδες φορές από αυτό εδώ το βήμα- κάποιοι σαφείς κανόνες δεοντολογίας στην δημοσιογραφία. Ειδικά σε ό,τι προέρχεται από Αμερική και μάλιστα με αμφιβόλου κύρους και εγκυρότητας αποστολείς και παραλήπτες όλους εσάς εκεί έξω(στον κόσμο του διαδικτύου) που πράγματι ούτε ξέρετε, ούτε μπορείτε άμεσα να γνωρίζετε όσα -πολλές φορές κωμικοτραγικά- συμβαίνουν εδώ με τους αυτοχρησθέντες περιφερόμενους «δημοσιογράφους»:
1. Δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ κατά το παρελθόν τέτοιος οργανισμός στην Ελλάδα ή στην Αμερική ούτε υπάρχει προς το παρόν…εκτός αν ο «εμπνευστής της ιδέας» τον ιδρύσει…
2. Το μόνο που υπάρχει ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ το οποίο όπως είναι μάλλον (με αυτή την ελληνική σημαία που μέχρι πρότινος καλύπτε μια γεωγραφική περιοχή που τώρα δεν ανήκει πια στην Ελλάδα) στην παρούσα φάση το πιθανότερο είναι ότι ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ που σέβονται τις διεθνείς συνθήκες-και το ίδιο απαιτού(ν)με και από τους όμορους ή άλλους λαούς-, τα διακηρυγμένα και αναγνωρισμένα δικαιώματα κάθε ελεύθερου και κυριάρχου κράτους. Η Ελλάδα, όπως είναι γνωστόν, ουδέποτε επιβουλεύθη ή διεκδίκησε να αλλάξει το υφιστάμενο status των εθνικών συνόρων.
3. Δεν έχει καμία απολύτως εμπλοκή ή γνώση του Ελληνικού υπουργείου των εξωτερικών ή άλλου ελληνικού κρατικού ή κυβερνητικού φορέα στην Ελλάδα για τον προαναφερόμενο ανύπαρκτο «οργανισμό» ή πολύ περισσότερο για την διαδήλωση που οργανώνεται στον ΟΗΕ στις 27/10/08! Τουναντίον υπάρχει «πλήρης άγνοια και αποστασιοποίηση από τέτοιες πρακτικές και μεθόδους που ενδεχομένως θα προκαλέσουν προβλήματα παρά θα υποβοηθήσουν. Πρακτικές και μέθοδοι που προσομοιάζουν με τις ακρότητες των υπερεθνικιστών των Σκοπίων, οι οποίοι εγείρουν ανύπαρκτα αλυτρωτικά ζητήματα κατά της Ελλάδας» όπως μας τόνισε έγκυρη κυβερνητική πηγή.
4. Ουδείς γνώριζε ή γνωρίζει αν και πότε; και κάτω από ποιές συνθήκες ιδρύθηκε ένας τέτοιος οργανισμός οπότε τα εύλογα ερωτήματα που δυστυχώς ανακύπτουν είναι πολλά και πρώτα από όλα τα εξής βασικά απλά: ποια είναι τα μέλη του; Πότε ιδρύθηκε, με ποιο status, ποιους στόχους και σκοπούς , ποια και για λογαριασμό ποιών αιτήματα προβάλλει προς την διεθνή κοινότητα, ποια φιλοσοφία, ποια κεντρική στρατηγική και σχεδιασμό, με ποιους Ελληνικούς ή Ελληνοαμερικάνικους φορείς συνεργάζεται, αν είναι nonprofit organization άρα ποιο είναι το id του και μια σειρά άλλα πολιτικής και νομικής φύσεως ερωτηματικά, ώστε πράγματι να πατά κάπου το όλο -αίολο ως στιγμής- εγχείρημα περί οργανισμού για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στων Ελλήνων στα Σκόπια. Και φυσικά ούτε λόγος έστω και για αναφορά στον κατάλογο αυτών των ερωτημάτων που παραθέτουμε -στο παρόν κείμενο- για τα επί της ουσίας δεκάδες ερωτήματα που εγείρονται περί Ελλήνων των Σκοπίων, οι οποίοι υπάρχουν μεν αλλά εξακολουθεί να είναι ένα λεπτό ζήτημα που πρέπει να διαχειριστούν πρώτα άλλοι υπεύθυνοι έγκυροι (κρατικοί-επιστημονικοί-και πολιτικοί ) φορείς στην Ελλάδα!
5. Επομένως είναι σαφές ότι δεν υπάρχει-προς το παρόν- κανένας τέτοιος οργανισμός! Πολύ δε περισσότερο μια ομάδα (Καταστατικό, Αρχές, οράματα, στόχοι, Μέλη, Γενική Συνέλευση, Διοικητικό Συμβούλιο, κτλ) ώστε να υφίσταται μια οντότητα που δίνει υπεύθυνο λόγο και απαντήσεις σε υπεύθυνες ερωτήσεις.
6. Το μόνο που υπάρχει σε ότι αφορά τον ανύπαρκτο «οργανισμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια» είναι ο ενθουσιασμός και το πάθος του «μικρού μοναχικού ήρωα» μας που όμως άθελα του μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα (για ευνόητους λόγους…) αντί θετικής εθνικής προσφοράς. Αν και προς το παρόν δείχνει να συσπειρώνει γύρω του κάποιους…
7. Μέχρι και το Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008 ουδείς στην Αμερική ή πολύ περισσότερο την Νέα Υόρκη -εκ των επίσημων έστω ταγών και προεδροπαραγόντων ή Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής που θεωρητικά ηγείται και ελέγχει τα της Ομογένειας των ΗΠΑ με τον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής να (προ)ηγείται παντού- είχε καμία απολύτως γνώση για την «είδηση» που ανεύθυνα κυκλοφόρησε περί «δυναμικής αντεπίθεσης των ομογενεών στις ΗΠΑ» και την προαναγγελθείσα «διαδήλωση στον ΟΗΕ».
8. Το Σάββατο 4 Οκτωβρίου συνήλθε στο Σταθάκειο Κέντρο στην Νέα Υόρκη της Αστόριας στο κτήριο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος ΝΥ για πρώτη φορά με πρωτοβουλία νεαρού μέλους του Δ.Σ. – το όνομα τους είναι στην διάθεση του Greek American News Agency- που επίσης διάκειται από το ίδιο πάθος και ζέση αλλά με περισσότερη σοβαρότητα, γνώση και ουσιώδη επιχειρήματα στα εθνικά θέματα και αρκετή και μεγάλη δράση, και φιλικά διακείμενος γνωρίζοντας πολύ καλά τον Νικόλαο Τενέρη και όλα όσα προείπαμε, κατάφερε να βάλει στο ίδιο τραπέζι την Παμμακεδονική και την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης. Ώστε, να μη βρεθεί μόνος του για άλλη μια φορά στο πεζοδρόμιο και αυτή τη φορά εκτεθεί περισσότερο και μαζί του εκτεθούν και όλοι οι υπόλοιποι (και ο νοών νοείτω..). Ο Νικόλαος Τενέρης επιννοήσε και ανέλαβε μόνος του την ιδιωτική πρωτοβουλία «ίδρυσης» του “οργανισμού” για «τα ανθρώπινα δικαίωματα των Ελλήνων στα Σκόπια», ανακοινώντας παράλληλα διαδήλωση για τις 27.10.08 ΧΩΡΙς ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΡΩΤΗΣΕΙ Ή ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ και αυτό γιατί θα έβρισκε όπως πάντα κλειστές πόρτες σε ένα ένα τέτοιο φαινομενικά τολμηρό εγχείρημα.
9. Εκ τότε, από το Σάββατο 4.10.2008 και με το επιχείρημα ότι το θέμα έχει προβληθεί στον Ελληνικό τύπο άρα “θα εκτεθούμε αν τον αφήσουμε μόνο του”-για την ακρίβεια μόνο σε κάποια blogs και sites- είναι σε ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και συνεννόησης μέλη άλλων ελληνοαμερικανικών οργανισμών, και με ελαφρά διάθεση να καπελώσουν αν πετύχει η διαδήλωση που στόχο έχει τα 200 άτομα(sic)- με το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων, την πρόεδρο της Παμμακεδονικής κ. Νίνα Γκατζούλη, και τον Νικόλαο Τενέρη ο οποίος αρχικά έβγαλε την άδεια για την συγκέντρωση στις 27.10.2008 έξω από το κτήριο του ΟΗΕ.
10. Οι συζητήσεις αυτές, οι προβληματισμοί-για τις λεπτομέριες της συγκέντρωσης, τους ομιλιτές, την κινητοποίηση, το περιεχόμενο και τα αιτήματα που θα προβληθούν- συνεχίζονται. Οι ζυμώσεις γίνονται εν όσω γράφονται αυτές οι γραμμές… Διαρκούν ακόμα αλλά όλα εξακολουθούν να κρέμονται σε μια κλωστή… Οι διχογνωμίες, δισταγμοί και οι προβληματισμοί σοβαρών προσωπικοτήτων, ομογενειακών ΜΜΕ, στο να υποστηρίξουν όλη αυτή την υπόθεση -και αυτό γιατί μπήκε στην μέση η κ. Νίνα Γκατζούλη της Παμμακεδονικής ειδάλλως ουδείς θα ασχολούταν- έχουν να κάνουν όμως και με την ανάμειξη της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος ΝΥ, η οποία το τελευταίο διάστημα ως οργανισμός έχει χάσει την καλή έξωθεν μαρτυρία με τα τελευταία γεγονότα από το τον Μάρτιο του 2007 και εντεύθεν. Ακόμα και το εσωτερικό της Παμμακεδονικής έχουν εκφραστεί σοβαρές ενστάσεις για την ανάμειξη της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων. Αντίστοιχα προβληματισμοί όμως υπάρχουν και στο εσωτερικό της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων για την ανάμειξη σε αυτό το πράγματι αίολο και επικίνδυνο εγχείρημα. Για όλους αυτούς τους λόγους και άλλους πολλούς που για ευνόητους λόγους δεν αναφέρονται στο παρόν ρεπορτάζ την Πέμπτη 09.10.08 – σε συνεδρίαση στο Σταθάκειο του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας θα αποφασισθεί η τελική (ή όχι) συμμετοχή της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων, αφού προηγούμενα εξασφαλισθεί η σίγουρη συμμετοχή και κάλυψη της Παμμακεδονικής σε ένα τέτοιο αμφιβόλου επιτυχίας απροετοίμαστο και μάλιστα πρόχειρα εγχείρημα. Αν και καταρχην η Πρόεδρος της Παμμακεδονικης κ. Νίνα Γκαζτούλη, έχει δώσει το ok με αρκετά έντονο το προβληματισμό αλλά είπαμε ότι προκειμένου να μην εκτεθεί «ο ένας και μόνος έλληνας» ίσως αποτολμηθεί το όλο εγχείρημα εν τούτοις μέχρι την ώρα αυτή(07.10.08) καμία επίσημη ανακοίνωση εκ μέρους της Παμμακεδνονικής δεν έχει υπάρξει. Η μοναδική ανακοίνωση που υπάρχει είναι αυτή του Νικόλαου Τενέρη.
11. Αν τελικά το υποστηρίξει η Ομοσπονδία Ελλ. Σωματείων και η Παμμακεδονική θα κληθεί στο Σταθάκειο Κέντρο της Νέας Υόρκης στην Αστόρια, το Σάββατο 19.10.08* σε έκτακτη πανομογενειακή συγκέντρωση η Ομογένεια -που έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο αλλά πάντα κατόπιν εορτής…-για να υποστηρίξει αρχικά με την παρουσία της μια ιδιωτική πρωτοβουλία (του Νικόλαου Τενέρη) με ότι συνεπάγεται αυτό… που εν συνεχεία σύρθηκαν -αυτή είναι η αλήθεια είτε αρέσει είτε όχι- η Παμμακεδνική και η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος ΝΥ σε ένα -ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ- αμφιβόλου επιτυχίας, με ουσιώδη προβλήματα στο όλο μετέωρο και μάλλον επικίνδυνο «οικοδόμημα» περί οργανισμού για τα «δικαιώματα των Ελλήνων στα Σκόπια», εγχείρημα. Οικοδόμημα που σαφώς ως έχει τώρα, εμπεριέχει ψήγματα αλυτρωτισμού και συμπεριφορές που προσομοιάζουν με αντίστοιχες ενέργειες που το επίσημο Ελληνικό κράτος καταδικάζει αλλά και ο φιλήσυχος και φιλειρηνικός ελληνικός λαός τις αποδοκιμάζει, όπως αντίστοιχα αποδοκιμάζει την κάθε ενέργεια-όπως αυτές που έχουμε δει τελευταία στα Σκόπια αλλά και από κάποιους γραφικούς στην Β. Ελλάδα που αυτοπροσδιορίζονται ως «Μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα»- που επιβουλεύται την αυτονομία, την εθνική του ανεξαρτησία και τα εθνικά του σύνορα ως έχουν σήμερα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΔΡΑΣΗΣ
Τέτοια «εγχειρήματα» απαιτούν πάνω και πέρα από όλα σοβαρότητα για να έχουν αποτέλεσμα. Γνώση του θέματος και επί μέρους μόρφωση για να υπάρξει ανταπόκριση. Ατράνταχτα επιχειρήματα ιστορικά. Απαιτούν σαφή και καθαρή γνώση της υφιστάμενης διπλωματικής διεργασίας που είναι σε εξέλιξη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Επιβάλλουν εθνική συστράτευση και συνεργασία. Απαιτούν πάνω από όλα προετοιμασία. Στατηγικό πλαίσιο. Σχέδιο. Στόχευση. Συνεργασία. Δυστυχώς από αυτό πάσχει η φερόμενη ως ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας. Έλλειψη συντονισμού. Έλλειψη συνεργασίας. Κυριαρχεί μόνο θέατρο(του παραλόγου). Υποκρισία. Αυτοπροβολή. Ψέματα. Και ψέματα. Και πάνω από όλα αποκλεισμός των νέων με κάθε τρόπο και μέσο με αποτέλεσμα μετά να αυτονομούνται -και ίσως καλά κάνουν -προκειμένου να διοχετεύσουν όλο αυτόν το δυναμισμό και την ενέργεια. Δυναμισμός και ενέργεια που αν δεν συνδυαστεί με την γνώση, την εμπειρία και όλες τις άλλες βασικές προϋποθέσεις μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια επικίνδυνων… το χειρότερο; Τέτοιες «ιδιωτικές και αυτόνομες πρωτοβουλίες» και χωρίς να το γνωρίζεις -εσύ ο πρωταγωνιστής- κινδυνεύεις να γίνεις όργανο και εύκολη λεία κάποιων σκοτεινών συμφερόντων που απεργάζονται σχέδια εναντίον της Ελλάδος προκειμένου να ισχυριστούν ότι η Ελλάδα προβάλλει διεκδικήσεις και επιβουλεύεται ξένα εδάφη… Δεν έχουμε αντιληφθεί ότι τελικά σε αυτόν τον κόσμο είμαστε μόνοι. Έθνος ανάδελφο, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης (σε λάθος χρόνο και λάθος ώρα).
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ (ΟΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΟΙ)
Κάποιοι ευχαρίστως θα πλήρωναν δεκάδες χιλλιάδες δολάρια για να κατασκευάσουν τέτοιους «Τενέριδες» ώστε να πετύχουν αυτό που δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα. Ίσως χωρίς να το καταλάβεις να γίνεις ΕΣΥ το όπλο τους εναντίον αυτής της πατρίδας που τόσο αγάπησες και τόσο πόνεσες. Δεν αρκεί το όραμα, ο εθνικός νέος πατριωτισμός και ο ενθουσιασμός ή το θάρρος και το θράσος από μόνα τους ως χαρίσματα (ή μεινονεκτήματα). Όλα αυτά μπορούν να αποδώσουν μόνο αν συνυπάρξουν ταυτόχρονα ή σε απόλυτο συνδυασμό και αρμονία με όλα όσα προαναφέραμε-και δικαίως αναγνωρίσαμε στο πρόσωπο του Νικόλαου Τενέρη- και κάθε «Τενέρη». Μόνο τότε μπορούν να δώσουν απτά αποτελέσματα και να φανεί χρήσιμη κάθε τέτοια πρωτοβουλία για την πατρίδα και έθνος. Αλλιώς παντού ελλοχεύει ο μέγας κίνδυνος της γελιοποίησης… Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ημιμάθεια-η οποία έχει κοστίσει τόσο μα τόσο πολύ στον Ελληνισμό της Αμερικής- είναι ο χειρότερος και πιο ύπουλος εχθρός της αλήθειας. Αυτές είναι οι θέσεις μας και μακάρι αν τεθεί σε σωστές βάσεις όχι μόνο αυτή η πρωτοβουλία του Νίκου Τενέρη αλλά και και κάθε άλλη πρωτοβουλία στο μέλλον να έχει υπόβαθρο και πλήρη (έστω τυπική) νομιμότητα, να πετυχαίνουν το στόχο με θετικό -ει δυνατόν αποτέλεσμα και ουσιαστική συνεισφορά για τα εθνικά μας ζητήματα.
Εμείς θα είμαστε εδώ για τις προβάλλουμε και να τις προωθούμε. Αλλά μόνο αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις και τα εχέγγυα. Αλλιώς κινδυνεύουμε όλοι να καταποντιστούμε σε μια δίνη που θα πάρει μαζί της πολλά… και θα διακινδυνεύσει επίσης ακόμα περισσότερα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Εμείς ως οφείλαμε πρώτα και πάνω από όλα να πούμε την αλήθεια προς όλους τους συναδέλφους, οι οποίοι μας έχουν κατακλύσει με δεκάδες email για το θέμα αυτό, και εν συνεχεία ως υπεύθυνη δημοσιογραφική έρευνα να δώσουμε τα αληθή, ορθά και πραγματικά γεγονότα, πράξαμε το καθήκον μας επιλέγοντας να πούμε για άλλη μια φορά την αλήθεια. Παραμερίσαμε κάθε συναισθηματισμό και είπαμε την αλήθεια γιατί είναι η μόνη διέξοδος στα αδιέξοδα. Και ίσως η μόνη απάντηση σε οποιαδήποτε προβοκάτσια είναι δυνατόν να οργανωθεί και σχεδιασθεί από άλλους που και σχέδια έχουν..και χρήμα… και προγραμματισμό… και στρατηγική…και προπαγάνδα ξέρουν να κάνουν από το 1949 μέχρι σήμερα με μεγάλη μάλιστα επιτυχία! Τώρα ξέρετε την αλήθεια (ή μεγάλος μέρος της).
…ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ (ΜΑΣ)
Είμαστε μαζί σας, παρά τους προβληματισμούς και την επιφυλακτικότητα -για το συγκεκριμένο ενχείρημα- και στηρίζουμε κάθε καλοπροαίρετη προσπάθεια -όταν τουλάχιστον έχει κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε -και όταν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ είναι για τον ένα! Όπως περίπου φαινομενικά συμβαίνει τώρα, αλλά θα πρέπει να είμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και όταν ένας είναι για όλους μας, όπως ο Νίκος επί μήνες τώρα που δίνει το δικό του μοναχικό αγώνα για τα εθνικά δίκαια της Πατρίδας και το Έθνους στη μέση του πουθενά αλλά στο κέντρο της πρωτεύουσας του κόσμου (στην Ουάσιγκτον) και εκεί που λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις πριν από εμάς για εμάς.
Ο Νίκος Τενέρης και όσοι εμπνέονται από εκείνον- είναι το θετικό (ή αρνητικό) σύμπτωμα νέων που αναζητούν διέξοδο. Νέων που ζητούν ρόλο στα δημόσια πράγματα της γηρασμένης και ευπαθούς ολιγομελούς ομάδας ηγετίσκων και περιφερόμεων ηγετών που πάσχουν από αυτοκτονικές τάσεις και το μικρόβιο της ανηκέστου “ιογενούς παθογένειας καρκινοειδούς μορφής ηγετίτιδας και προεδρολαγνείας” από την οποία πάσχει δυστυχώς η πλειοψηφία όσων φέρονται και περιφέρονται ανά τις ηπείρους αυτοπροβαλλόμενοι και αυτοπροσδιοριζόμενοι, αυτοχρησθέντες ως οι “ηγέτες” και το lobby των Ελληνοαμερικανών και ως τέτοιους του προβάλλουν γνωστές καλοπληρωμένες πένες. Ο Νίκος Τενέρης είναι η κραυγή των Νεοελλήνων της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας που με τα σπαστά ελληνικά τους προσπαθούν. Αγωνίζονται. Παθιάζονται. Διεκδικούν. Ο Νίκος Τενέρης είναι ζέουσα φωνή του απλού ανώνυμου πλην τίμιου Ομογενή που απηύδησε. Αηδιάσε. Αγανάκτησε. Καταδικάσε με την απουσία του επί χρόνια την υστερόβουλη ματαιοδοξία των γνωστών “ηγετών” που όλοι μαζί δεν αριθμούν ούτε μια ντουζίνα. Αυτοί οι ίδιοι που χρόνια τώρα ζεσταίνουν τις ίδιες σάπιες καράκλες. Είναι αυτός που όπως χιλλιάδες Ελληνοαμερικανοί όλων των ηλικών σιχάθηκαν και τώρα αποφάσισε να αναλάβει αυτόνομη δράση. Δράση πέρα από το σύστημα και το σάπιο «ιερό κατεστημένο» που κάνει το «αλισβερίσι» με την πολιτική εξουσία κάθε μορφής για να απολαμβάνει υστερόβουλα την ματαιόδοξη εικόνα στον θολό καθρέπτη του ΕΓΩ.
Είναι αν θέλετε το φαινόμενο μιας περιόδου -35 χρόνων και πλέον- που κλείνει και μιας νέας που ανοίγει στη νεοελληνική ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας των ΗΠΑ. Μια γενιά -από καθαρούς, αγνούς Ελληνικής καταγωγής 2ης και 3ης γεννιάς Ελληνοπαίδων όμως στην ψυχή- που αναζητά διέξοδο. Αναζητά ρόλο. Είναι η έμπρακτη πράξη διεξόδου από το αδιέξοδο μιας νέας σελίδας που τώρα γράφει το ελληνικό στοιχείο στην καρδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. Παιδιά όλοι τους και γόνοι ενός συστήματος που μόλις έχει δεχθεί τα πρώτα ισχυρά πλήγματα από την άλογη και παράλογη ξέφρενη κούρσα του. Μια κούρσα που ευημερούν οι αριθμοί και τελικά δυστυχούν οι άνθρωποι. Μια κούρσα που ισοπέδωσε το Πρόσωπο. Του έβγαλε την πνευματική (θρησκευτική) και πολιτιστική( ιστορική) ταυτότητα του. Επιχείρησε να το κάνει νούμερο. Το έκανε έναν αριθμό. Social Security. Το μαζοποίησε. Αυτό το Πρόσωπο με τα Θεία και Ιερά χαρακτηριστικά, με την εθνική και θρυσκευτική του ταυτότητα που εναγωνίως αναζητά μέσα από τα ήθη τα έθιμα και τις εθνικές παραδόσεις του ξανα γυρνά πίσω σε παλιές μεθόδους πάλης και διεδίκησης του δίκαιου. Το ερώτημα που υπάρχει στο βάθος είναι αν αυτό το νέο Πρόσωπο που αναδύεται στους κόλπους του Εθνικού γίγνεσθαι των απανταχού όπου γης Ελλήνων αν θα καταφέρει να ξεπεράσει όλα αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά της φυλής και του έθνους των Ελλήνων -όπως αυτά γλαφυρά περιγράφονται στον εθνικό μας ύμνο – ή θα εγκλωβιστεί και πάλι στα γνωστά αρνητικά που κάνουν τον εθνικό ποιητή να λέει “η διχόνια που βαστά ένα σκύπτρο η δολερή στον κάθε ένα πάρτο λέγοντας και εσύ”.
Το μεγάλο κρίσιμο ερώτημα είναι αν το έθνος των Ελλήνων θα περάσει από το ατομικό (και πολλές φορές υστερόβουλο) και εγωκεντρικό Εγώ στο συλλογικό και διασυλλογικό -με πνεύμα συνεργασίας συναλληλίας και αυταπάρνησης- Εμείς.
Εμείς σας δώσαμε την αληθινή είδηση. Τα πραγματικά γεγονότα. Σας καταθέσαμε τους βαθύτερους προβληματισμούς μας με αφορμή άλλη μια «ιδιωτική αυτόνομη πρωτοβουλία» στο όνομα των εθνικών δικαίων της Ελλάδος. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Και μια συμβουλή σε όλους εσάς εκεί έξω τους συναδέλφους από Ελλάδα. Δείξετε Προσοχή, μεγάλη σε κάθε έναν που έχει σηκώσει μια ιστοσελίδα ή ένα blog και σας βομβαβαρίζει με emails και «ειδήσεις». Ψάξτε. Διερευνείστε. Ρωτήστε. Διασταυρώστε την πηγή και προ πάντων τον φορέα της. { Α.Σ.}
*αρχικά γινόταν λόγος για πανομογενειακή το Σάββατο 11.10.2008
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας