Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο αγώνας για τη διάσωση του Αιγαίου θα είναι μακροχρόνιος και διμέτωπος

Δημοσιεύτηκε στις



Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΓΕΕΘΑ, ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΗΣ, ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ:

-Ο αγώνας για τη διάσωση του Αιγαίου θα είναι μακροχρόνιος και διμέτωπος

-Η Τουρκία μπορεί να φαντάζει γίγαντας αλλά έχει γυάλινα πόδια

-Συγκλονιστική αποκάλυψη για την «Κόκκινη Προβιά» της CIA, τον «Αττίλα», τα Ύμια και το FIR

Την ώρα που οι Τούρκοι αλωνίζουν στο Αιγαίο, ένας πολύπειρος στρατιωτικός που αντιμετώπισε τους Τούρκους στην «κρίση του ’87», ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Νίκος Κουρής, έρχεται να φωτίσει πολλές πλευρές από τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο με την Τουρκία, αλλά κυρίως με τον πολύπλευρο ρόλο που παίζουν οι ΗΠΑ.

Όλα αυτά στο νέο του βιβλίο «Αιγαίο – Η μακροχρόνια διαμάχη και ο ρόλος των Αμερικανών», που κυκλοφορεί από τις…εκδόσεις «Λιβάνη».

Ο Ν. Κουρής εφιστά την προσοχή μας στο ότι «ο αγώνας για τη διάσωση του Αιγαίου, του Ελληνισμού και των νησιών μας θα είναι μακροχρόνιος και διμέτωπος». Αναλύει απ’ όλες τις πλευρές την αποκαλούμενη «τουρκική απειλή», όπως αποκαλούμε εμείς την αναθεωρητική πολιτική της Άγκυρας, χωρίς να καταπιάνεται με άλλους κινδύνους για την εθνική μας ασφάλεια που έγιναν ορατοί τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε ο Ν. Κουρής υπήρξε χειριστής μαχητικών αεροσκαφών σε επίπεδο πολεμικής Μοίρας και Πτέρυγας Μάχης, επιτελής της Αεροπορίας, αρχηγός ΓΕΑ και ΓΕΕΘΑ, μέλος της ομάδας διαπραγματεύσεων για την επανένταξη των δυνάμεών μας στο NATO αλλά και για τον εκσυγχρονισμό της Συμφωνίας Αμυντικής και Οικονομικής Συνεργασίας με τις ΗΠΑ και, τέλος, υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.

Στο βιβλίο του αποκαλύπτει πώς στήθηκε και λειτούργησε η παραστρατιωτική, με ΝΑΤΟϊκό μανδύα, «Κόκκινη Προβιά» μέσα στο ΥΕΘΑ και με ποιον τρόπο εξαρθρώθηκε από τον ίδιο, με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εξηγεί τον μηχανισμό του ICAO σε σχέση με τη νησιωτική ιδιομορφία του χώρου του Αιγαίου. Παραθέτει με ποιον τρόπο γίνεται η τουρκική μεθόδευση και πώς στοχεύουν στον αφελληνισμό του Αιγαίου.

Γίνεται αναλυτικός στα γεγονότα με τις ΗΠΑ, που στην ουσία «πρόδωσαν» την Ελλάδα στο Κυπριακό, και εξηγεί γιατί προωθούν την ιδέα του «θερμού επεισοδίου» και ενός… περιορισμένου πολέμου μεταξύ δύο συμμάχων μελών του ΝΑΤΟ!

Με τη φράση «Λάθος σύντροφοι» εξηγεί και από τη δική του πλευρά τι έγινε στα Ύμια το 1997 τέτοιες ημέρες. Το συμπέρασμά του πάντως είναι ότι η Τουρκία μπορεί να δείχνει… γίγαντας, αλλά έχει γυάλινα πόδια. Και επομένως η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει επίσης να αναθεωρήσει την πολιτική της απέναντι στον συγκεκριμένο αντίπαλο.

Ένα βιβλίο-εγχειρίδιο στρατιωτικής διπλωματίας σε σχέση με την τουρκική απειλή στο Αιγαίο, που καλό είναι όλοι μας να το διαβάσουμε. Εμείς θα παραθέσουμε ορισμένα αποσπάσματα από μερικά κεφάλαιά του.

Πώς διαλύθηκε η «Κόκκινη Προβιά» της CIA

Για πρώτη φορά παρουσιάζει την εξάρθρωση της παραστρατιωτικής οργάνωσης «Κόκκινη Προβιά» με ΝΑΤΟϊκό μανδύα. «Πριν από τη συμφωνία για τις βάσεις των Αμερικανών στη χώρα μας είχε συναφθεί μεταξύ του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Δόβα, πιστού υπηρέτη των ανακτόρων, και ενός εκπροσώπου της CIA μια απόρρητη συμφωνία για τη χρησιμοποίηση των Ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών.

Η συμφωνία ήταν περίεργη και καλυπτόταν από πέπλο μυστηρίου! Δεν είχε περιέλθει σε γνώση της ιεραρχίας του Στρατού μας, της κυβέρνησης και του Κοινοβουλίου. Η αποστολή της δεν ήταν ξεκαθαρισμένη και πάντως δεν αφορούσε επιχειρήσεις του NATO, γι’ αυτό και δεν δικαιούνταν πιστώσεων κοινής υποδομής. Με βάση πρόνοιες της συμφωνίας, στρατολογήθηκαν 4.000 άνδρες με το γνωστό κριτήριο της “εθνικής καθαρότητας” και κατασκευάστηκαν σε περιοχές της υπαίθρου εκατοντάδες κρύπτες, στις οποίες αποθηκεύτηκαν μεγάλες ποσότητες υλικών ανορθόδοξου πολέμου, κυρίως ελαφρά όπλα, υλικά δολιοφθορών, ασύρματοι κ.λπ.

Ένα οίκημα στον περίβολο του ΓΕΕΘΑ είχε επιλεγεί και χρησιμοποιούνταν ως αρχηγείο της σκοτεινής αυτής οργάνωσης, που για να συνεννοούμεθα θα την αποκαλούμε στη συνέχεια “Κόκκινη Προβιά”. Εκεί φυλάσσονταν χιλιάδες χρυσές λίρες! Επίσης, η “Κόκκινη Προβιά” χρησιμοποιούσε αυτοκίνητα εμπορικού τύπου με συμβατικούς αριθμούς και ιδιώτες οδηγούς.

Η συμφωνία αυτή συνιστούσε τον ομφάλιο λώρο ενός επίλεκτου τμήματος του ελληνικού Στρατού με πράκτορες μιας ξένης δύναμης και από τη φύση της αποτελούσε κίνδυνο ασφαλείας. Επρόκειτο για έναν Δούρειο Ίππο εντός των τειχών. Με τις επαφές που είχαν, στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, οι άνθρωποι της CIA είναι βέβαιο ότι αντλούσαν πολύτιμες πληροφορίες για τα ενδότερα των Ενόπλων Δυνάμεών μας, τις προσωπικότητες της ηγεσίας και άλλες ειδικού ενδιαφέροντος για μια υπηρεσία πληροφορίες.

Μόλις πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη αυτής της συμφωνίας από αξιωματικό των καταδρομών, ενημέρωσα αμέσως τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Γιάννη Χαραλαμπόπουλο, έναν αλύγιστο μαχητή της Δημοκρατίας, και το ΣΑΓΕ.

Κρίναμε ότι η συμφωνία αυτή βρίσκεται εκτός νόμιμων πλαισίων και αποφασίσαμε να την καταγγείλουμε. Η πρεσβεία των ΗΠΑ, από την οποία ζητήσαμε να συναινέσει στην κατάργηση της συμφωνίας, εκκώφευσε…

Αποφασίσαμε τη μονομερή κατάργησή της. Συγκεντρώσαμε τα υλικά από τις κρύπτες και διατάξαμε τη διακοπή κάθε επαφής των στελεχών μας με τους πράκτορες της ξένης υπηρεσίας. Μάθαμε αργότερα ότι μερικοί από τους ενοίκους των βορείων προαστίων χολώθηκαν από τις αποφάσεις μας σχετικά με την “Κόκκινη Προβιά”. Αυτό δεν μας ενόχλησε. Πράξαμε ό,τι έπρεπε για την πατρίδα μας. Οι έλληνες πολίτες μπορούν να είναι βέβαιοι ότι αν χτυπήσει τα ξημερώματα η πόρτα τους, θα είναι ο γαλατάς!»

Η τουρκική μεθόδευση

«Για να προωθήσουν τις βλέψεις τους οι Τούρκοι και να εμφανίσουν το Αιγαίο ως προβληματική περιοχή, επινόησαν στη διαδρομή του χρόνου έναν αριθμό τεχνητών προβλημάτων και τα παρουσίασαν ως ζητήματα που, κατά τη γνώμη τους, χρήζουν επίλυσης. Αυτά είναι:

• Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.

• Ο εθνικός μας εναέριος χώρος.

• Το εύρος των χωρικών μας υδάτων.

• Ο αφοπλισμός των νήσων του Αιγαίου.

• Η εναέρια κυκλοφορία, η έρευνα και η διάσωση.

• Οι λεγόμενες “γκρίζες ζώνες”».

Στόχος ο αφελληνισμός του Αιγαίου

Είναι ιδιαίτερα σημαντική η επισήμανση του συγγραφέα ότι «οι μηχανισμοί του ΝΑΤΟ χρησιμοποιούνται συστηματικά για την προώθηση ενός μακρόπνοου σχεδίου αφελληνισμού του Αιγαίου, με κεντρικό άξονα τη δομή διοίκησης και ελέγχου της Συμμαχίας στην περιοχή». Και εξηγεί γιατί το υποστηρίζει:

«Παρά την ύπαρξη μιας σαφούς εθνικής πολιτικής στο θέμα των ορίων επιχειρησιακής ευθύνης στο Αιγαίο, η ελληνική αντιπροσωπεία στην DPC στις 11 Δεκεμβρίου 1992 έσπευσε να συμφωνήσει με το περιεχόμενο της παραγράφου 9α. Δηλαδή η Ελλάδα συμφωνεί με την κατάργηση των ορίων, έναν κίνδυνο τον οποίο αγωνιζόμασταν να αποφύγουμε δέκα ολόκληρα χρόνια! Είναι λυπηρό, γιατί ο αγώνας που έδωσαν τα παιδιά της Ελλάδας στους αιθέρες και τις θάλασσες του Αιγαίου πήγε χαμένος… Οι Τούρκοι με τις ευλογίες μας εισέβαλαν στο Αιγαίο!

Αποτελεί πολιτικό παράδοξο και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις πατριωτικές καταβολές του ΠΑΣΟΚ το γεγονός ότι μια κυβέρνησή του, στις 8 Ιουλίου 1997, επανέλαβε στη Μαδρίτη το ίδιο τραγικό σφάλμα.

Εκεί ο Πρόεδρος της Τουρκίας και ο έλληνας πρωθυπουργός, παρουσία της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών, συμφώνησαν ότι οι σχέσεις των δύο χωρών θα βασίζονται στις παρακάτω αρχές:

“…Σεβασμός στα νόμιμα συμφέροντα και ενδιαφέροντα κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους…”

Η διατύπωση του παραπάνω εγγράφου είναι πανομοιότυπη με εκείνη της παραγράφου 9α του Mini Group. Ομιλεί και αυτή για τον σεβασμό νόμιμων συμφερόντων στο Αιγαίο, που έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική τους κυριαρχία. Σε μια θάλασσα, δηλαδή, όπου βάσει διεθνούς συνθήκης η Τουρκία έχει υπό την κυριαρχία της μόνο τα νησιά και τις νησίδες που απέχουν 3 ν.μ. από τις ακτές της Ανατολίας! Είναι προφανές από τη Διακήρυξη της Μαδρίτης ότι ο υποβολέας είναι ο ίδιος με εκείνον των Βρυξελλών… Θα ήταν παράλειψη αν δεν σημειώναμε εδώ ότι με την απόφαση της DPC της 11.12.92 και τη Διακήρυξη της Μαδρίτης τα δύο κόμματα εξουσίας της Ελλάδας ουσιαστικά δεσμεύονται να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική, των διαπραγματεύσεων δηλαδή με την Τουρκία για θέματα που οι κυβερνήσεις Παπανδρέου θεωρούσαν αδιαπραγμάτευτα…»

Το παιχνίδι των ΗΠΑ το 1974

• «Μεταξύ 15ης και 20ής Ιουλίου 1974 εκτελούνται αμερικανοτουρκικές αποβατικές ασκήσεις στη νότια Τουρκία με την κωδική ονομασία “Double Effect”. Ήταν η γενική δοκιμή της ενέργειας κατά της Κύπρου.

• Στις 20 Ιουλίου ο στρατιωτικός ακόλουθος των ΗΠΑ στη Σόφια πληροφορεί τον Έλληνα ομόλογό του ότι ισχυρές σοβιετικές δυνάμεις κατευθύνονται νότια! Χωρίς να διασταυρώσει την πληροφορία τη διαβιβάζει στην Αθήνα. Οι άνθρωποι του Ιωαννίδη, έχοντας “τρικυμία εν κρανίω”, διατάσσουν τη ναρκοθέτηση της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου την ώρα που οι Τούρκοι αποβιβάζονται στην Κερύνεια.

• Στις Βρυξέλλες ο αμερικανός αντιπρόσωπος στη Στρατιωτική Επιτροπή ζητά και επιτυγχάνει τη σύγκληση του Οργάνου για την εξέταση της κατάστασης από τις κινήσεις των Σοβιετικών. Αποδεικνύεται ότι η πληροφορία ήταν κατασκευασμένη.

Κατά τον χρόνο της απόβασης το ελληνικό σύστημα αεράμυνας αποκαλύπτει μεγάλο αριθμό ιχνών που σχημάτιζαν ένα είδος φράγματος με διαφαινόμενο σκοπό να αναχαιτίσουν ελληνικά αεροσκάφη που θα επιχειρούσαν να υποστηρίξουν τις κυπριακές δυνάμεις. Αποδείχτηκε αργότερα ότι επρόκειτο για αεροσκάφη του 6ου Αμερικανικού Στόλου και βρετανικά από τη βάση του Ακρωτηρίου.

• Ο Χένρι Κίσινγκερ αποστέλλει τον Τζόζεφ Σίσκο στην περιοχή της κρίσης με αποστολή να αποτρέψει τη σύρραξη Ελλάδας-Τουρκίας. Οι Τούρκοι τον αγνόησαν. Στην Αθήνα δεν έβρισκε συνομιλητή.

• Ο διαβόητος Γ.Γ. του NATO Γιόζεφ Λουνς παραθερίζει στον Μέλανα Δρυμό και δεν διακόπτει την ανάπαυσή του για να σπεύσει στην έδρα του στις Βρυξέλλες και να περισώσει ό,τι μπορεί από την επερχόμενη σύγκρουση δύο κρατών-μελών της Συμμαχίας. Η στάση του παραμένει ανεξήγητη!

Από την ανάλυση των περιστατικών που αναφέρθηκαν πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι επρόκειτο για ένα καλά οργανωμένο σχέδιο ειδικών στο είδος αυτό των ανορθόδοξων ή μυστικών επιχειρήσεων. Στόχος του σχεδίου ήταν η υποστήριξη των Τούρκων στην προετοιμασία και εκτέλεση μιας σύνθετης αποβατικής και αεραποβατικής επιχείρησης, όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε εναντίον της Κύπρου το 1974.

Για να συνεννοούμεθα, στη συνέχεια της αφήγησης θα αποκαλούμε αυτήν την ομάδα “Ομάδα Υποστήριξης Υψηλού Επιπέδου”.

Εκτιμάται ότι η ομάδα αυτή αποτελείται από υψηλόβαθμους διπλωμάτες, πολιτικούς και στρατιωτικούς (εν ενεργεία ή τέως), που ενεργούν για λογαριασμό της κυβέρνησης της χώρας τους ή εκτελούν ιδιωτικά συμφωνητικά προσφοράς υπηρεσιών. Τα μέλη της ομάδας έχουν, λόγω της προηγούμενης ιδιότητάς τους, πρόσβαση σε αξιόπιστες πηγές πληροφοριών και διασύνδεσης, οι οποίες τους επιτρέπουν να πραγματοποιούν παρεμβάσεις που επιφέρουν αποφασιστικά αποτελέσματα. Παραδείγματα τέτοιων παρεμβάσεων της «Ομάδας Υποστήριξης Υψηλού Επιπέδου» είναι η υποστήριξη της αποβατικής επιχείρησης στην Κύπρο και η επέμβασή της στην κρίση του Μάρτη του 1987, για την οποία υπάρχει φωτοαντίγραφο εγγράφου του Κάσπαρ Γουάινμπεργκερ προς τον SACEUR, όπου του ζητά να βοηθήσει τον Ρίτσαρντ Περλ, γνωστό μισέλληνα, να υποστηρίξει τους τούρκους στρατηγούς στην επερχόμενη κρίση που ενδεχομένως θα εξελισσόταν σε ελληνοτουρκικό πόλεμο ολίγων ημερών!

Το πολιτικό αποτέλεσμα της απόβασης και της κατοχής του σαράντα τοις εκατό της επιφάνειας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η υλοποίηση του Σχεδίου Άτσεσον, δηλαδή η διχοτόμηση της Μεγαλονήσου και η διασφάλιση του εδάφους της για ενδεχόμενες επιχειρήσεις προς τις περιοχές του Κόλπου.

Η Κύπρος είναι το τελευταίο φυλάκιο της ανατολικής Μεσογείου εγγύς των ενεργειακών πηγών της Μέσης Ανατολής που παραμένει σταθερά στα χέρια των Δυτικών. Παράλληλα, οι Τούρκοι υλοποιούν μέρος του στρατηγικού τους σχεδιασμού για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης».

Τι έγινε στα Ύμια

«Η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να διαχειριστεί καλά την περίπτωση των Υμίων και να επαναλάβει τις επιδόσεις που είχε επιτύχει στην κρίση του Μάρτη του 1987.

Δεν λειτούργησαν οι θεσμοί που είχαν δοκιμαστεί με επιτυχία τον Μάρτη του 1987. Ούτε υπήρχε επαρκής συντονισμός μεταξύ υπουργείου Εθνικής Άμυνας και υπουργείου Εξωτερικών. Το ΚΥΣΕΑ ουδέποτε συγκλήθηκε σε ολομέλεια για να αξιολογήσει την κατάσταση και να πάρει αποφάσεις. Οι διαβουλεύσεις με την αμερικανική πλευρά γίνονταν σε τρία επίπεδα:

– Ο Κ. Σημίτης με τον Μπ. Κλίντον.

– Ο Θ. Πάγκαλος με τον Ρ. Χόλμπρουκ.

– Ο Γ. Αρσένης με την ηγεσία του Πενταγώνου.

Δεν χρησιμοποιήθηκε το ΕΘΚΕΠΙΧ που διαθέτει τα μέσα, κυρίως τηλεπικοινωνίες και απεικόνιση στοιχείων, τα οποία είναι απαραίτητα για τον χειρισμό κρίσεων. Παρατηρήθηκε μια μόλις αποκρυπτόμενη δυσπιστία της κορυφής της κυβέρνησης προς την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν υπήρχε ταύτιση στρατηγικής αντίληψης.

Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων για τα Ύμια, πιθανώς η γνωστή “ομάδα” βρισκόταν σε δράση και σχημάτισε την εντύπωση ότι η ελληνική πλευρά έχει προκρίνει την απαγκίστρωση των δυνάμεων από την περιοχή και δεν έχει προετοιμαστεί για οτιδήποτε άλλο.

Η απουσία του ΚΥΣΕΑ από το ΕΘΚΕΠΙΧ και η εμφάνιση ενός κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους και μέλους του ΚΥΣΕΑ στις οθόνες της τηλεόρασης σε κρίσιμες στιγμές ενίσχυσαν την εντύπωση αυτή. Η αποδοχή της επιγραμματικής φράσης με την οποία περατώθηκε η διαπραγμάτευση που οδήγησε στην αποκλιμάκωση ήταν βιαστική. Η φόρμουλα “No troops, no ships, no flags” ενδέχεται να υπονοεί ότι τα Ύμια βρίσκονται σε “γκρίζα περιοχή”, στην οποία είναι φυσικό να μην υπάρχουν σημαίες».

Λάθος σύντροφοι!

«Είπαμε ότι στην κρίση των Υμίων πιθανώς δώσαμε την εντύπωση ότι η μόνη μας επιλογή ήταν η αποκλιμάκωση. Αυτό φαίνεται ότι οι “φίλοι” μας το πέρασαν στους απέναντι. Έτσι οι Τούρκοι βεβαιώθηκαν ότι θα διστάζαμε να προχωρήσουμε σε γενικευμένη σύγκρουση. Πήραν λοιπόν την απόφαση να στείλουν τους καταδρομείς στη δυτική Ύμια χωρίς να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο γενίκευσης της σύρραξης και κέρδισαν το στοίχημα.

Τέλος, πρέπει να μνημονεύσουμε εδώ ότι στην κορύφωση της κρίσης των Ιμίων κάποιοι ψιθύρισαν: “…Εμείς δεν θυσιάζουμε τα παιδιά μας για κάτι βράχους… και να κλάψουνε οι μανούλες…”

Λάθος σύντροφοι!

Και στα βουνά της Πίνδου το 1940 τα παιδιά της Ελλάδας θυσιάστηκαν για λίγους βράχους και κλάψανε οι μανούλες… Δόξασαν όμως την πατρίδα και τίμησαν τις παραδόσεις του έθνους μας».

Τι συμβαίνει με τον ICAO

«Οι αρμοδιότητες των Υπηρεσιών Εναέριας Κυκλοφορίας, στα πλαίσια των καθηκόντων που εκχωρεί ο ICAO στις εθνικές αρχές για την απρόσκοπτη και ασφαλή κίνηση των αεροσκαφών, είναι αυξημένες. Προσεγγίζουν τα όρια της άσκησης εθνικής κυριαρχίας.

Οι πτήσεις, ακόμα και στον διεθνή χώρο των FIR, υπόκεινται σε αυστηρές διατάξεις και δεν ισχύει στον αέρα η αρχή της αβλαβούς διέλευσης που επιτρέπει την κίνηση πολεμικών πλοίων στα χωρικά ύδατα μιας χώρας, τηρουμένων ορισμένων περιορισμών.

Οι εξουσιοδοτήσεις των Αρχών Εναέριας Κυκλοφορίας φτάνουν μέχρι του εξαναγκασμού σε προσγείωση του παραβατικού αεροσκάφους, και σε ακραία περίπτωση στη χρήση πυρών.

Το Αιγαίο, με την πληθώρα των νησιών μας και τον μεγάλο αριθμό των αεροδρομίων και ελικοδρομίων (το πυκνότερο δίκτυο στην Ευρώπη), έχει ανάγκη από ένα αυστηρά πειθαρχημένο σύστημα εναέριας κυκλοφορίας τοπικών και διεθνών γραμμών, που να υποστηρίζεται από έναν σύγχρονο εθνικό αερομεταφορέα. Το σύστημα αυτό, μοναδικό στον κόσμο, είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της ενότητας του ελληνικού κράτους, την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας και την ασφάλειά της. Ως εκ τούτου, αποτελεί πρωτεύοντα στόχο της Άγκυρας για επικυριαρχία στο Αιγαίο και μεταβολή της πολιτικής γεωγραφίας στην περιοχή».

Γιατί μας υποβαθμίζουν

Το πρόβλημα για εμάς, κατά τον Ν. Κουρή, είναι ότι «την προσπάθεια αποδόμησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο την έχει στο στάδιο αυτό αναλάβει η αμερικανική διοίκηση. Για λόγους δικούς της δεν επιθυμεί να ελέγχονται οι κινήσεις των δυνάμεών της από και προς περιοχές της Μ. Ανατολής και της ΝΔ Ασίας από ξένες δυνάμεις. Στην περίπτωση του Αιγαίου, είναι η Ελλάδα που με βάση τους κανόνες του ICAO ελέγχει την κυκλοφορία εντός του FIR Αθηνών. Ως συνέπεια της απόφασης της DPC για κατάργηση των ορίων αμυντικής ευθύνης στο επίπεδο των υποστρατηγείων (του ΑΤΑ δηλαδή) καταργήθηκε η θέση του διοικητή Συμμαχικών Αεροπορικών Δυνάμεων στην Ελλάδα (Λάρισα) και ο έλληνας πτέραρχος υποβιβάζεται σε διευθυντή (!) Αεροπορικών Επιχειρήσεων CAOC, ο οποίος υπάγεται στον διοικητή Αεροπορικών Δυνάμεων Νότου που εδρεύει στη Σμύρνη με τούρκο επιτελάρχη.

Ο Comairsouth έχει απόλυτη εξουσία σε θέματα ανάθεσης περιοχών ευθύνης στους Διευθυντές CAOC. Για παράδειγμα, μπορεί να ορίσει τον τούρκο διευθυντή CAOC υπεύθυνο για την άμυνα ελληνικών περιοχών.Τις μέρες αυτές οι Τούρκοι με προκλητικές δηλώσεις και ενέργειες αμφισβητούν την κυριαρχία μας στο Φαρμακονήσι».

Σώφρων ο Ανδρέας

Με την τεράστια εμπειρία και πείρα του, ο Ν. Κουρής εξηγεί ότι «Ο Α. Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, υπήρξε σώφρων στη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής. Γνωρίζοντας τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ, δεν ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με τους Αμερικανούς.

Δεν επιχείρησε να τους κατατροπώσει όπως ο πρόγονός μας Θεμιστοκλής τους… Πέρσες στη Σαλαμίνα! Έδωσε όμως σκληρές μάχες για την προάσπιση των συμφερόντων μας και τη διαφύλαξη της εδαφικής μας ακεραιότητας.

Κομβικοί σταθμοί στη σταδιοδρομία του Ανδρέα ως πρωθυπουργού είναι η αγόρευσή του στη Σύνοδο της DPC τον Δεκέμβριο του 1981 ενώπιον των υπουργών Άμυνας του NATO –ένας σκληρός φιλιππικός εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας, που παραβίασε όλες τις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ατλαντική Συμμαχία–, καθώς και η θαυμαστή διαχείριση της κρίσης του 1987, όταν συνδυάζοντας διπλωματία και στρατιωτική ισχύ αναχαίτισε την επιβουλή των Τούρκων στο Αιγαίο. Σε αυτό όμως θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Ας επιστρέψουμε στους Αμερικανούς».

Τουρκία: Γίγαντας με γυάλινα πόδια

Και ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ κλείνει την πολύ σημαντική αυτή εργασία του επαναλαμβάνοντας ότι «ο αγώνας για τη διάσωση του Αιγαίου, του Ελληνισμού και των νησιών μας θα είναι μακροχρόνιος και διμέτωπος». Και προσθέτει: «Ο ελληνικός λαός δεν διακατέχεται από αντιαμερικανικά συμπλέγματα. Αντίθετα τιμά τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον οποίο έχει κοινές πολιτιστικές ρίζες και τον συνδέουν κοινοί αγώνες. Αισθάνεται όμως προδομένος, γιατί με την πολιτική της η μεγάλη αυτή χώρα, σύμμαχός μας στο NATO, υπονομεύει την εδαφική μας ακεραιότητα σε συμπαράταξη με την Τουρκία, η οποία, ακολουθώντας επεκτατική πολιτική, δημιουργεί από καιρού εις καιρόν εντάσεις στο Αιγαίο.

Εκτιμούμε ότι αν στο προσεχές διάστημα ενεργοποιηθούν σε ρόλο προβοκάτορα κράτη-σφραγίδες που κατασκευάστηκαν πρόσφατα από την πολυδιάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, ειδικά εκείνα που διακατέχονται από αλυτρωτικές φαντασιώσεις, τότε η κατάσταση στη Βαλκανική θα επιδεινωθεί.

Πρότασή μου είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις τόσο γύρω μας όσο και ευρύτερα, στον βαθμό που επηρεάζουν την ασφάλειά μας, και να επικαιροποιούμε την πολιτική μας αναλόγως. Η εθνική μας πολιτική πρέπει, ει δυνατόν, να είναι διακομματική και οι βασικές της κατευθύνσεις δεν πρέπει να ανατρέπονται με την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία ή των προσώπων στις κυβερνήσεις.

Ολοκληρώνοντας την εργασία αυτή, εκφράζω την ευχή όπως η εθνική μας πολιτική απαλλαγεί από τα σύνδρομα του παρελθόντος. Η Τουρκία μπορεί να φαντάζει γίγαντας στη βαλκανική περίμετρο, έχει όμως γυάλινα πόδια».

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή