Οι διώξεις των μειονοτήτων στην Τουρκία δεν τελείωσαν το 1915. Συνεχίζονται ακόμα.

Από τον Χαρούτ Σασουνιάν στο Horizon weekly

Οι διώξεις και η συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Αρμενίων, των Ασσυρίων, των Ελλήνων και των Εβραίων από την Τουρκία δεν σταμάτησαν το 1915. Έναν αιώνα μετά τη Γενοκτονία, η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να επιβάλλει ρατσιστικές, αποκλειστικές και μεροληπτικές πολιτικές εναντίον αυτών των μειονοτικών ομάδων.

Τους τελευταίους μήνες, ορισμένοι Αρμένιοι που υποστηρίζουν τον Πασίνιαν ισχυρίζονται λανθασμένα ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα συμφέρον να επιτεθεί στην Αρμενία. Τέτοιοι ισχυρισμοί αγνοούν όχι μόνο το ιστορικό αρχείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αλλά και την άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο του Αρτσάχ του 2020, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο περίπου 4.000 Αρμενίων στρατιωτών και τον τραυματισμό χιλιάδων άλλων. Επιπλέον, ο αποκλεισμός της Αρμενίας από την Τουρκία, που επιβλήθηκε το 1993, εξακολουθεί να ισχύει σήμερα.

Λίγοι γνωρίζουν ότι το 1993, η Τουρκία σκέφτηκε ακόμη και το ενδεχόμενο άμεσης στρατιωτικής επέμβασης κατά της Αρμενίας. Ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αρμενία εκείνη την εποχή, περιέγραψε αργότερα τις συνθήκες αυτού του ματαιωμένου σχεδίου στα απομνημονεύματά του.

Η Τουρκάλα ιστορικός Ayşe Hür έχει συντάξει μια εκτενή χρονολογία των αντιαρμενικών, αντιασσυριακών, αντιελληνικών και αντιεβραϊκών πολιτικών της τουρκικής κυβέρνησης. Η λίστα της ξεκινά από το 1923 και τελειώνει το 2007, τη χρονιά που ο Αρμένιος δημοσιογράφος Χραντ Ντινκ δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από έναν εξτρεμιστή Τούρκο. Το 2018, η ίδια η Hür καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση για τις αναρτήσεις της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — αν και η ποινή αναστάλθηκε με την προϋπόθεση ότι θα απέχει από παρόμοια αδικήματα για πέντε χρόνια.

Ιδού το πρώτο μέρος του καταγεγραμμένου αρχείου της:

—  16 Μαρτίου 1923:  Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ δήλωσε σε ομιλία του στα Άδανα: «Η χώρα έχει επιτέλους εγκατασταθεί στα χέρια των πραγματικών ιδιοκτητών της. Οι Αρμένιοι και οι άλλοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα εδώ. Αυτές οι εύφορες εκτάσεις είναι καθαρά και πραγματικά τουρκικές.»

—  Ιούνιος 1923:  Εβραίοι, Έλληνες και Αρμένιοι αξιωματούχοι απολύθηκαν από κυβερνητικές θέσεις και αντικαταστάθηκαν από Μουσουλμάνους. Επιβλήθηκαν περιορισμοί στην μετακίνηση μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Ανατολία. Πολλοί από αυτούς που είχαν εγκαταλείψει προσωρινά τα σπίτια τους δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν. Ταυτόχρονα, τέθηκαν εμπόδια στην προσπάθεια των Εβραίων να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη.

—  Σεπτέμβριος 1923:  Ένα διάταγμα απαγόρευσε την επιστροφή των Αρμενίων που είχαν εγκαταλείψει την Κιλικία και την Ανατολική Ανατολία κατά τη διάρκεια του πολέμου.

—  Δεκέμβριος 1923:  Η μικρή εβραϊκή κοινότητα του Τσορλού διατάχθηκε να εγκαταλείψει την πόλη εντός 48 ωρών. Αν και η απόφαση αναβλήθηκε μετά από έφεση του Αρχιραβίνου, παρόμοια εντολή για τους Εβραίους της Τσατάλτζα εφαρμόστηκε αμέσως.

—  24 Ιανουαρίου 1924:  Ένας νέος νόμος απαιτούσε από τους φαρμακοποιούς να είναι «Τούρκοι», αποκλείοντας ουσιαστικά τους μη μουσουλμάνους από το επάγγελμα.

—  3 Μαρτίου 1924:  Σαράντα γαλλικά και ιταλικά σχολεία έκλεισαν, μετά τον Νόμο για την Ενοποίηση της Εκπαίδευσης. Τα μειονοτικά σχολεία αντιμετώπισαν αυστηρούς περιορισμούς στις επισκευές, τις επεκτάσεις και τις νέες κατασκευές. Τα προγράμματα σπουδών και οι εξετάσεις τους τέθηκαν υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας.

—  3 Απριλίου 1924:  Σύμφωνα με τον Νόμο περί Δικηγόρων, 960 δικηγόροι αξιολογήθηκαν ως προς την «ηθική τους υπόσταση». Ως αποτέλεσμα, 460 δικηγόροι έχασαν τις άδειές τους. Το πενήντα επτά τοις εκατό των Εβραίων δικηγόρων και τα τρία τέταρτα των Ελλήνων και Αρμενίων δικηγόρων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το επάγγελμα.

—  29 Ιανουαρίου 1925:  Ο Έλληνας Πατριάρχης Κωνσταντίνος Αράπογλου τοποθετήθηκε βίαια σε τρένο και απελάθηκε στη Θεσσαλονίκη, απλώς και μόνο επειδή η τουρκική κυβέρνηση δεν τον συμπαθούσε. Η Ελλάδα προσέφυγε στην Κοινωνία των Εθνών επικαλούμενη παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης, αλλά απέσυρε την έφεση αφού η Τουρκία απείλησε να απελάσει το ίδιο το Πατριαρχείο. Το περιστατικό αργότερα παρουσιάστηκε ως εθελοντική παραίτηση.

—  17 Φεβρουαρίου 1926:  Μετά την υιοθέτηση του Αστικού Κώδικα, οι αρμενικές, εβραϊκές και ελληνικές κοινότητες πιέστηκαν να αποκηρύξουν τα δικαιώματα των μειονοτήτων που τους κατοχυρώνονταν βάσει της Συνθήκης της Λωζάνης.

—  22 Απριλίου 1926:  Ένας νόμος που απαιτούσε να διεξάγεται όλη η εμπορική αλληλογραφία στα τουρκικά οδήγησε στην απόλυση χιλιάδων μη μουσουλμάνων που δεν γνώριζαν επαρκώς γραπτά τουρκικά. Πέντε χιλιάδες Έλληνες έχασαν τις δουλειές τους βάσει αυτού του κανονισμού.

—  1η Αυγούστου 1926:  Η τουρκική κυβέρνηση διακήρυξε το δικαίωμά της να κατάσχει όλη την περιουσία που αποκτήθηκε από μη μουσουλμάνους πριν από τις 23 Αυγούστου 1924 — την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη της Λωζάνης.

—  17 Αυγούστου 1927:  Η Ελζά Νιγιέγκο, μια 22χρονη Εβραία γυναίκα, δολοφονήθηκε από τον Οσμάν Ρατίπ Μπέη, έναν παντρεμένο άνδρα με εγγόνια που την παρενοχλούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν η εβραϊκή κοινότητα τόλμησε να διαμαρτυρηθεί για την προσπάθεια του κράτους να συγκαλύψει το έγκλημα, ξέσπασε ένα κύμα αντισημιτικών επιθέσεων στον Τύπο. Αρκετοί Εβραίοι διώχθηκαν για «προσβολή της Τουρκικότητας».

—  13 Ιανουαρίου 1928:  Φοιτητές Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, επιδιώκοντας να κερδίσουν την εύνοια του καθεστώτος, κρέμασαν πανό που έγραφαν «Πολίτες, μιλήστε τουρκικά!» σε φέριμποτ και τραμ. Οι εφημερίδες ενίσχυσαν την εκστρατεία και πολλοί μη μουσουλμάνοι διώχθηκαν για «προσβολή της τουρκικότητας» απλώς και μόνο επειδή μιλούσαν τη μητρική τους γλώσσα.

—  11 Απριλίου 1928:  Ένας νέος νόμος, για τον Τρόπο Άσκησης της Ιατρικής και των Συναφών Επαγγελμάτων, περιόρισε την άσκηση της ιατρικής μόνο σε όσους θεωρούνταν «Τούρκοι», ουσιαστικά αποκλείοντας τους μη μουσουλμάνους από το επάγγελμα.

—  Σεπτέμβριος 1929:  Το Υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να φορολογήσει τις δωρεές και τις μεταφορές που γίνονταν σε εβραϊκά σχολεία, το νοσοκομείο Or Ahayim, το ορφανοτροφείο Ortaköy και τις συναγωγές, θεωρώντας τες εμπορικά ιδρύματα. Η εφαρμογή ξεκίνησε αναδρομικά από το 1925. Ο Αρχιραβίνος, αδυνατώντας να πληρώσει αυτούς τους υψηλούς φόρους, αντιμετώπισε κατάσχεση. Η κυβερνητική πίεση συνεχίστηκε και οι δωρεές παρακολουθούνταν στενά.

—  1929 και 1930:  Σε 18 μήνες, 6.373 Αρμένιοι από την Τουρκία αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στη Συρία.
(Μέρος 1 από 3)

Η Σλοβενία ​​κάλεσε επίσημα την Κροατία σε συνομιλίες για την κατάσταση στην Αδριατική Θάλασσα, μετά την πρόσφατη ανακήρυξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης από την Ιταλία, η οποία, σύμφωνα με τη Λιουμπλιάνα, σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πλέον διεθνή ύδατα στην Αδριατική.

Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών της Σλοβενίας, έχει προταθεί συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Σλοβενίας, της Ιταλίας και της Κροατίας, προκειμένου να εξεταστούν οι συνέπειες της νέας νομικής και ναυτιλιακής πραγματικότητας στην Αδριατική.

Η Σλοβενία, η οποία, σύμφωνα με την απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου του 2017, δεν έχει το δικαίωμα να ανακηρύξει τη δική της αποκλειστική οικονομική ζώνη, προειδοποίησε τότε ότι τέτοια βήματα δεν πρέπει να παραβιάζουν τα δικαιώματά της που κατοχυρώνονται από το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η Κροατία, ωστόσο, δεν αναγνωρίζει την απόφαση διαιτησίας.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σλοβενίας επαναλαμβάνει ότι τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που κατοχυρώνονται με την διαιτητική απόφαση πρέπει να γίνονται σεβαστά, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση της Σλοβενίας στην ανοιχτή θάλασσα.

Η Λιουμπλιάνα τονίζει ότι, ως γειτονικό και ναυτικό κράτος, έχει έννομο συμφέρον σε όλες τις δραστηριότητες που θα διεξάγονται στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, συμπεριλαμβανομένης της αλιείας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της ασφάλειας και της συνεργασίας μεταξύ των λιμένων της βόρειας Αδριατικής.

Με πρωτοβουλία της Σλοβενίας, η τριμερής συνεργασία μεταξύ Σλοβενίας, Κροατίας και Ιταλίας καθιερώθηκε το 2021 και τώρα έχει προταθεί η συνέχισή της σε υπουργικό επίπεδο.

Επιπλέον, η Σλοβενία ​​υπέβαλε σχόλια και ερωτήσεις στο Ζάγκρεμπ στο πλαίσιο της διασυνοριακής εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων που σχετίζεται με το χωροταξικό σχέδιο της κροατικής οικονομικής ζώνης.

Οι εντάσεις αυξήθηκαν περαιτέρω αφότου το Υπουργείο Εξωτερικών της Κροατίας δημοσίευσε έναν χάρτη που έδειχνε τα σύνορα με τη Σλοβενία ​​στον κόλπο Πιράν στη μέση, παρόλο που ένα διαιτητικό δικαστήριο απένειμε το μεγαλύτερο μέρος του κόλπου στη Σλοβενία.

Η χριστιανική οργάνωση World Vision ζητά παγκόσμια υποστήριξη για την προστασία των οικογενειών της Βενεζουέλας εν μέσω του τρέχοντος σεναρίου.

Απαντώντας στο σενάριο που εξελίσσεται στη Βενεζουέλα, το World Vision καλεί τη διεθνή κοινότητα να παράσχει επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια για την προστασία ευάλωτων οικογενειών και παιδιών για τα οποία η τελευταία κατάσταση έχει κλιμακώσει τις ανάγκες για τα πέντε εκατομμύρια που αντιμετωπίζουν την πείνα στη Βενεζουέλα, και για πάνω από επτά εκατομμύρια πρόσφυγες και εκτοπισμένους σε γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Βραζιλίας, της Κολομβίας και της Βολιβίας.

«Εκατομμύρια Βενεζουελάνοι ονειρεύονται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, ωστόσο αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες όπως η υγεία, η εκπαίδευση, η διατροφή και η προστασία των παιδιών», δήλωσε ο Joao Diniz, Περιφερειακός Επικεφαλής του World Vision στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.

«Σε περιόδους αβεβαιότητας, τα παιδιά διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Πρέπει να διασφαλίσουμε την ψυχοκοινωνική και σωματική τους προστασία.»

Γειτονικές χώρες -συμπεριλαμβανομένων της Βραζιλίας, του Περού, της Κολομβίας, του Ισημερινού και της Βολιβίας- φιλοξενούν εκατομμύρια Βενεζουελάνους πρόσφυγες. Αυτές οι κοινότητες υποδοχής χρειάζονται πρόσθετους πόρους για να διατηρήσουν τη σταθερότητα και να διασφαλίσουν την αξιοπρέπεια για όλους.

Η World Vision έχει ενεργοποιήσει την ομάδα έκτακτης ανάγκης επί τόπου για να αξιολογήσει τις επιπτώσεις σε περιοχές όπου έχει επιχειρησιακή παρουσία, εστιάζοντας στην κατάσταση των παιδιών, την ασφάλεια και την προστασία, καθώς και την πρόσβαση σε τρόφιμα και ασφαλές πόσιμο νερό.

Τελευταία έκθεση αξιολογήσεων

22 από τις 23 πολιτείες της χώρας έχουν μειωμένη πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό, επικοινωνίες και ηλεκτρικό ρεύμα.

Αύξηση υποθέσεων προστασίας παιδιών που αφορούν πιθανή σεξουαλική κακοποίηση, εκμετάλλευση και εμπορία ανθρώπων.

Κατάρρευση του συστήματος υγείας.

Αύξηση των μολυσματικών ασθενειών λόγω έλλειψης πρόσβασης σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και ασφαλούς νερού.

Η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει τώρα μια ανθρωπιστική κρίση, με σχεδόν 8 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν εκτοπιστεί από το 2018. Σχεδόν το 60% των Βενεζουελάνων στη Λατινική Αμερική δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες και 6 στα 10 παιδιά μεταναστών αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια.

Το World Vision, μέσω της πρωτοβουλίας του «Ελπίδα Χωρίς Σύνορα», υποστηρίζει ενεργά τις οικογένειες μεταναστών από τη Βενεζουέλα παρέχοντας προστασία στα παιδιά, εκπαίδευση, προστασία και ευκαιρίες διαβίωσης. Το World Vision προτρέπει τις κυβερνήσεις, τους δωρητές και τους ανθρωπιστικούς φορείς να ενώσουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση αυτής της περιφερειακής κρίσης και τη διασφάλιση του μέλλοντος των παιδιών και των οικογενειών που επηρεάζονται.


Ο CEO της World Vision UK, Fola Komolafe MBE DL, λέει:

«Η υποστήριξη των παιδιών και των οικογενειών που επωμίζονται το βάρος της αβεβαιότητας και της αναταραχής αποτελεί προτεραιότητα για το World Vision. Το να αναγκάζονται τα παιδιά να εγκαταλείψουν το σπίτι τους για να βρουν ασφάλεια και σιγουριά συνεπάγεται πολλούς κινδύνους για τα παιδιά – αποχωρισμό από τα μέλη της οικογένειας, περιορισμένη πρόσβαση στην εκπαίδευση ή την υγειονομική περίθαλψη, έλλειψη επαρκούς τροφής και καθαρού νερού, ζητήματα προστασίας των παιδιών και τις άμεσες και μακροπρόθεσμες ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις που προκαλούνται από ένα κατανοητό τραύμα.»

«Το Ταμείο Έκτακτης Ανάγκης για τα Παιδιά και τα Προγράμματα Χορηγίας Παιδιών είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλίσουμε ότι οι ομάδες ταχείας αντίδρασης σε όλο τον κόσμο είναι προετοιμασμένες και πλήρως εξοπλισμένες για να διασφαλίσουν γρήγορη και αποτελεσματική παροχή βοήθειας σε οικογένειες που χρειάζονται επείγουσα φροντίδα. Είμαστε ευγνώμονες σε όσους στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν τη γενναιοδωρία τους ξανά και ξανά για να διασφαλίσουν ότι το World Vision μπορεί να συνεχίσει να εμφανίζεται όταν καταστροφές πλήττουν τα πιο ευάλωτα παιδιά του κόσμου.»

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΕΡΕΥΝΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ.