Γενικά θέματα
Τα “Heron” η αιτία της κρίσης Τουρκίας-Ισραήλ

Η Zaman σε πρωτοσέλιδό της και στη συνέχεια στις εσωτερικές της σελίδες με τίτλο «Η αιτία της κρίσης με το Ισραήλ τα ‘HERON’» γράφει ότι αποκαλύφθηκε πως η ακύρωση του διεθνούς σκέλους της άσκησης «Αετός της Ανατολίας» στο Ικόνιο δεν είναι η συνέχεια της κρίσης του Νταβός, αλλά η μη ακόμη παράδοση των αεροσκαφών HERON εκ μέρους του Ισραήλ, τα οποία έπρεπε να είχαν παραδοθεί μέχρι τον Οκτώβριο. Η απόφαση ακύρωσης πραγματοποιήθηκε μετά από εισήγηση της Διοίκησης των Αεροπορικών Δυνάμεων και με απόφαση του Γενικού Επιτελείου, καθώς και με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης.
Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Τσιτσέκ ανέφερε ότι η οργάνωση της άσκησης «Αετός της Ανατολίας» ανήκει στις ΤΕΔ, υπογραμμίζοντας παράλληλα το γεγονός ότι η ακύρωση της άσκησης σε ό,τι αφορά τη διεθνή συμμετοχή, η οποία άνοιξε και το δρόμο για νέα ένταση στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, δεν πραγματοποιήθηκε μετά από εισήγηση της κυβέρνησης. Επεσήμανε, επίσης, ότι μεταξύ κυβέρνησης και Γενικού Επιτελείου δεν υπάρχει διαφορά απόψεων όσον αφορά το θέμα της ακύρωσης της άσκησης.
Ανώτατο στέλεχος της Διοίκησης των Αεροπορικών Δυνάμεων, το οποίο τηρεί την ανωνυμία του, ανέφερε ότι η απόφαση ακύρωσης είναι η τελευταία απήχηση της έντασης στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ο ίδιος επιβεβαίωσε, ακόμη, ότι το Ισραήλ μετέφερε στο Ικόνιο πριν την άσκηση όλα τα στρατιωτικά του εφόδια. Δεν παρέλειψε να επισημάνει, επίσης, ότι ο πραγματικός λόγος της κρίσης είναι η μη παράδοση των αεροσκαφών HERON εκ μέρους του Ισραήλ, τα οποία έχει τόσο μεγάλη ανάγκη η Τουρκία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
****
O Oktay Ekşi, Πρόεδρος του Συμβουλίου Τύπου της Τουρκίας, σε άρθρο του στη Hürriyet με τίτλο «Αλλαγή ψαλίδας;» γράφει:
Εμείς είμαστε μια ενδιαφέρουσα χώρα. Γνωρίζετε ότι με τις ΗΠΑ είμαστε «στρατηγικοί εταίροι». Με το Αζερμπαϊτζάν, μάλιστα, είμαστε κάτι και πέρα από αυτό. Σε κατάσταση «στρατηγικού εταίρου» βρισκόμαστε και με το Ισραήλ. Χθες, δια στόματος Τ/ΥΠΕΞ Νταβούτογλου, ως προσθήκη στους άλλους εταίρους μας, των οποίων έχουμε ξεχάσει ακόμη και τον αριθμό, μάθαμε ότι είμαστε «στρατηγικοί εταίροι» και με τη Συρία, κάτι το οποίο μέχρι πρότινος δεν γνωρίζαμε καν.
Εάν κάποιος μας ρωτήσει «ποιο είναι το εχέγγυο εκείνο, ώστε να είναι κάποιος στρατηγικός εταίρος;», αυτό μπορούμε να το προσδιορίσουμε λέγοντας: «Να εγγυηθεί ότι, όταν λάβει μια απόφαση για ένα θέμα το οποίο ενδιαφέρει και τον άλλο εταίρο, θα διαφυλάξει τα συμφέροντα και εκείνου». Τότε, όμως, πρέπει να ρωτήσουμε το εξής:
«Με ποια στρατηγική αντίληψη συνάδει το γεγονός να μην θέλουμε να συμμετέχουν οι αεροπορικές δυνάμεις του Ισραήλ, το οποίο μαζί με τις ΗΠΑ είναι στρατηγικός μας εταίρος, στην άσκηση Αετός της Ανατολίας, που θα διεξάγονταν μεταξύ 12 – 23 Οκτωβρίου στους αιθέρες του Ικονίου, μάλιστα και με τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ και της Ιταλίας».
Πάντως, μέχρι στιγμής ουδείς βγήκε να δώσει μια απάντηση στο απλό αυτό ερώτημα. Γνωρίζουμε μόνο όσα ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Τσιτσέκ, ο οποίος είπε: «Δεν είναι σωστό να προσδίδεται μια πολιτική έννοια στην αναβολή αυτή». Όμως, αυτό το οποίο αναφέρει περί «αναβολής», δεν είναι ορθό. Διότι η άσκηση πραγματοποιείται από τις δικές μας αεροπορικές δυνάμεις. Μάλιστα, εάν λάβετε υπόψη σας τόσο την αντίδραση, την οποία είχε επιδείξει ο Π/Θ Ερντογάν εναντίον του Ισραήλ για τις επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα, αλλά και την κρίση, η οποία είχε ξεσπάσει στο Νταβός με τον Ισραηλινό Πρόεδρο, τότε θα αντιληφθείτε ότι πίσω από την κατάσταση, που έχει δημιουργηθεί, κρύβεται η Γάζα.
Εδώ θα θέλαμε να σημειώσουμε – αναφέρει ο Ekşi – ότι δεν ήταν λάθος η επίδειξη αντίδρασης εναντίον του Ισραήλ την εποχή εκείνη. Άλλωστε, ουδείς μπορούσε να υπερασπισθεί μια τέτοια επιχείρηση. Όμως, πρέπει να προβούμε και σε μια διόρθωση: Οι «βόμβες φωσφόρου», οι οποίες είχαν ως συνέπεια το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες δεν ρίφθηκαν από τα μαχητικά αεροσκάφη του Ισραήλ, όπως είχε πει ο Ερντογάν, αλλά από τα πολεμικά του πλοία. Επιπλέον, εμείς μετά την επίθεση στη Γάζα, στη Μεσόγειο πραγματοποιήσαμε στρατιωτική άσκηση με τις Ναυτικές Δυνάμεις του Ισραήλ.
Στην περίπτωση, όμως, αυτή πρέπει να τεθεί και το εξής ερώτημα: «Πώς θα εξηγήσουμε τη διασύνδεση της επίθεσης στη Γάζα με τη στάση, την οποία τηρήσαμε εναντίον του Ισραήλ»; Επί της ουσίας, το πραγματικό αίτιο είναι η Γάζα ή μήπως είναι το αντίτιμο της επαίσχυντης πράξης, που διέπραξαν οι Ισραηλινοί κατά του Π/Θ Ερντογάν όταν είχε επισκεφθεί το Ισραήλ και ακολούθως τον έκαναν να περιμένει επί μισή ώρα στα σύνορα με τη Γάζα;
-Μήπως ήταν η παρεμπόδιση του Νταβούτογλου να επισκεφθεί τη Γάζα;
-Μπορεί να είναι και η αναφορά του Αρχηγού των Χερσαίων Δυνάμεων του Ισραήλ Στρατηγού Avi Mizrahi, ο οποίος αμέσως μετά την κρίση του Νταβός είπε: «Ο Π/Θ Ερντογάν να κοιτάξει το πρόσωπό του στον καθρέπτη»;
Αν και δεν το γνωρίζουμε, εντούτοις υπάρχει μια πραγματικότητα. Σε αντίθεση μάλιστα με όσα ανέφερε ο Τσιτσέκ, η απόφαση αυτή είναι μια καθαρή «πολιτική» απόφαση της Τουρκίας. Μάλιστα, όταν έρχεται και «δένει» και με μια μέρα πανηγυρισμού «με το νέο στρατηγικό μας εταίρο», τη Συρία, λόγω της κατάργησης των προξενικών θεωρήσεων.
Ο Τύπος αναφέρεται σήμερα εκτενώς στην «προσέγγιση», που σημειώθηκε χθες μεταξύ Τουρκίας και Συρίας με την επίσημη κατάργηση του καθεστώτος των προξενικών θεωρήσεων. Οι δύο χώρες υπέγραψαν σχετική συμφωνία και χθες έγιναν ειδικές τελετές πρώτα στη Συρία, στη συνέχεια στην ενδιάμεση περιοχή και αργότερα στην Τουρκία.
Μετά την κατάργηση των θεωρήσεων μεταξύ των δύο χωρών ήρθε στην επικαιρότητα και το θέμα της δημιουργίας μιας συνοριακής εισόδου. Στην τελετή που έγινε, από την Τουρκία έλαβε μέρος μεγάλος αριθμός υπουργών.
Οι δύο χώρες, οι οποίες πριν 11 χρόνια είχαν φθάσει στα πρόθυρα του πολέμου, ετοιμάζονται να καταργήσουν σχεδόν τα σύνορα μεταξύ τους. Ο Τ/ΥΠΕΞ Νταβούτογλου αναφέρθηκε στο σημείο που έχουν φτάσει σήμερα, χρησιμοποιώντας τη φράση «δύο κράτη, μία αντιπροσωπεία» και το σύνθημα «κοινή μοίρα, κοινή ιστορία, κοινό μέλλον».
Σημειώνεται ότι επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας ήταν ο Τ/ΥΠΕΞ Νταβούτογλου, ενώ της αντιπροσωπείας της Συρίας ο ομόλογός του Βαλίντ Μπουσαλλέμ. Τον Νταβούτογλου συνόδευσαν οι Υπουργοί Επικρατείας Χαγιατί Γιαζιτζί και Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο Υπουργός Άμυνας Γκιονούλ, ο Υπουργός Εσωτερικών Αταλάι, ο Υπουργός Υγείας Άκνταγ, ο Υπουργός Συγκοινωνιών Γιλντιρίμ, ο Υπουργός Γεωργίας Εκέρ, ο Υπουργός Ενέργειας Γιλντίζ και ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Δασών Έρογλου.
Η τουρκική αντιπροσωπεία, που μετέβη στο Χαλέπι, έγινε δεκτή με ειδική τελετή. Η πρώτη συνεδρίαση για την κατάργηση της εφαρμογής του καθεστώτος θεωρήσεων πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Ντέντεμαν. Ο Τ/ΥΠΕΞ Νταβούτογλου χαρακτήρισε την ημέρα αυτή εορταστική και είπε ότι εργάστηκαν και οι δύο πλευρές σαν δύο κράτη, αλλά σαν μία αντιπροσωπεία, και ότι αυτό στέλνει μήνυμα συνεργασίας στην περιοχή.
Ο Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Γιλντίζ είπε ότι επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ενέργειας, ειδικότερα όσον αφορά έρευνες πετρελαίου σε τρίτες χώρες από τον TPAO και την Εταιρία Πετρελαίων της Συρίας.
Ο Υπουργός Εσωτερικών Αταλάι επεσήμανε ότι συνεχίζεται η συνεργασία με τη Συρία όσον αφορά τον αγώνα στον τομέα της τρομοκρατίας με βάση τη Συμφωνία των Αδάνων. Ο Αταλάι είπε: «Η Συρία συμπεριφέρεται με μεγάλη ευαισθησία στο θέμα και παρέχει βοήθεια στην Τουρκία. Όσον αφορά τον αγώνα με τα τρομοκρατικά στοιχεία, η Συρία εξέδωσε 122 τρομοκράτες, εκ των οποίων οι 77 είναι μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ. Η συνεργασία συνεχίζεται με μεγάλη προσοχή».
Η Milliyet γράφει για το θέμα επισημαίνοντας ότι στη Συρία μετέβη τουρκική αντιπροσωπεία 200 ατόμων, εκ των οποίων πολλοί υπουργοί, ενώ την τελετή παρακολούθησαν 70 δημοσιογράφοι. Οι Τούρκοι υπουργοί πέρασαν περπατώντας από τη συνοριακή είσοδο του Οντζούπιναρ. Η 200μελής αντιπροσωπεία έφτασε στο Χαλέπι αεροπορικώς, όπου έγινε δεκτή με μεγάλη υποδοχή.
Οι ΥΠΕΞ των δύο χωρών πραγματοποίησαν στη συνέχεια στο Χαλέπι την πρώτη σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας σε επίπεδο Υπουργών. Οι αντιπροσωπείες συζήτησαν για την κατασκευή «φράγματος φιλίας» στον ποταμό Άσι [Ορόντης], ώστε το πρόβλημα των υδάτων, που κυριάρχησε επί χρόνια στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, να μετατραπεί σε πεδίο συνεργασίας.
Επίσης, συζήτησαν για την αύξηση του εμπορικού δυναμικού μεταξύ των δύο χωρών σε 5 δις. δολάρια στο πλαίσιο της αναβάθμισης της οικονομικής συνεργασίας.
Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν, ήταν και η κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Χαλεπίου και Άντεπ. Ακόμη, συζήτησαν για την κατασκευή ναυπηγικής μονάδας. Έδωσαν βαρύτητα στην ενίσχυση των μεταφορών με φέρυ μπόουτ μεταξύ Λατάκειας [Λαοδικεία] – Μερσίνης τόσο για επιβάτες όσο και για εμπορεύματα. Ένα άλλο από τα θέματα που συζητήθηκαν, ήταν η ενίσχυση των προγραμμάτων ανταλλαγής μεταξύ πανεπιστημίων, καθώς και η εκπαίδευση αμοιβαία των διπλωματών των δύο ΥΠΕΞ.
Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου NTV, η Τουρκία, η οποία ακύρωσε το διεθνές σκέλος της άσκησης «Αετός της Ανατολίας», στο οποίο θα λάμβανε μέρος και το Ισραήλ, αποφάσισε τη διεξαγωγή κοινής άσκησης με τη Συρία. Έγινε γνωστό ότι μεταξύ των δύο χωρών θα υπογραφεί συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της Ασφάλειας.
Όπως αναφέρεται τόσο στον γραπτό όσο και στον ηλεκτρονικό Τύπο, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Ισραήλ, Σαλόμ, σε δήλωσή του μετά τις εξελίξεις σχετικά με τη ματαίωση του διεθνούς σκέλους της άσκησης στο Ικόνιο, στην οποία θα λάμβανε μέρος και το Ισραήλ [«Αετός της Ανατολίας»], είπε: «Η Τουρκία πρέπει να συμπεριφέρεται με σύνεση». Από την άλλη, ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Μπάρακ τόνισε ότι η άσκηση δεν ακυρώθηκε, αλλά απλώς αναβλήθηκε.
Ο Σαλόμ απαντώντας σε ερωτήσεις εκπροσώπων του Τύπου για το θέμα είπε: «Η Τουρκία είναι μια σημαντική μουσουλμανική χώρα, η οποία έχει στρατηγικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Ελπίζω ότι οι Τούρκοι θα συμπεριφερθούν με σύνεση και θα αντιληφθούν ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι προς το συμφέρον αμφοτέρων».
Αντίθετα, ο Υπουργός Άμυνας Μπάρακ, στη Δημοκρατίας της Τσεχίας όπου πραγματοποιεί επαφές, ερωτηθείς από τους δημοσιογράφους είπε ότι η Τουρκία είναι μια σημαντική χώρα της περιοχής και πρόσθεσε: «Παρά τα σκαμπανεβάσματα στις σχέσεις μας, οι σχέσεις αυτές είναι σημαντικές και για τις δύο».
****
Στο μεταξύ, ο Τ/ΥΠΕΞ Νταβούτογλου, ευρισκόμενος χθες στο Χαλέπι της Συρίας και απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με την ένταση από τη ματαίωση της άσκησης, προειδοποίησε «σκληρά» – όπως αναφέρεται στον Τύπο – το Ισραήλ τονίζοντας: «Αποφασίσαμε φέτος η άσκηση αυτή να πραγματοποιηθεί σε εθνικό επίπεδο. Πρέπει όλοι να συμπεριφερθούμε με σύνεση. Το Ισραήλ πρέπει να επιδείξει σεβασμό στις ιερές αξίες. Στην περίπτωση που επιδείξει την ευαισθησία αυτή, τότε θα επικρατήσει στην περιοχή ειρηνικό κλίμα. Εμείς ποτέ δεν μετέχουμε σε μια στρατιωτική ένταση. Επιθυμούμε καλές σχέσεις με τους γείτονές μας και παράλληλα αντιδρούμε στις εσφαλμένες πολιτικές. Είμαστε ένα κράτος της περιοχής αυτής με βαθιές ιστορικές ρίζες. Είμαστε ανοικτοί σε διάλογο με όλους. Δεν έχουμε καμία επιφύλαξη για κανέναν.
Πρώτον, πρέπει να σταματήσει η τραγωδία στη Γάζα και, δεύτερον, να επιδειχθεί σεβασμός στο Μεστζιντί Αξά, στο Χαρέμι Σερίφ και στην ανατολική Ιερουσαλήμ, που είναι ιεροί τόποι για τους Μουσουλμάνους. Πρέπει να αποφεύγονται συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν να κλονίσουν το κλίμα ειρήνης και σταθερότητας. Εάν ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες αυτές της Τουρκίας, τότε θα επικρατήσει ειρήνη στην περιοχή».
****
Στον Τύπο, με αναφορές σε δήλωση του εκπροσώπου του αμερικανικού ΥΠΕΞ Crowley, σημειώνεται ότι και οι ΗΠΑ αντέδρασαν στην κατάργηση του διεθνούς σκέλους της άσκησης «Αετός της Ανατολίας» από την Τουρκία και ότι χαρακτήρισαν τη στάση της Άγκυρας «ανάρμοστη».
Πηγή: Ανιχνεύσεις
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας