Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Θάλεια Δραγώνα:«Ανοικτές οι προτάσεις του υπουργείου για την εκπαίδευση της μειονότητας»

Δημοσιεύτηκε στις

«Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μονοπωλεί τον πατριωτισμό σε αυτό τον τόπο» «Τα δημοσιεύματα που με αφορούν στόχο έχουν να χτυπηθεί η πολιτική που υπερασπίζεται δημοκρατικές αξίες και αρχές»

Θάλεια Δραγώνα, Ειδική Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας:«Ανοικτές οι προτάσεις του υπουργείου για την εκπαίδευση της μειονότητας»

Με αφορμή τη συζήτηση και τις διαφωνίες που έχουν προκύψει κυρίως το τελευταίο χρονικό διάστημα στην κοινωνία της Θράκης αλλά και πανελληνίως, σχετικά με το αν οι εκπαιδευτικοί δικαιούνται να μεταδίδουν τα πολιτικά τους πιστεύω στους μαθητές, συνέπεια της πρόσφατης σχετικής παραίνεσης της Ειδικής Γραμματέως Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, κ. Θάλειας Δραγώνα στην κ. Νικοπούλου, εκπαιδευτικό στο Μ. Δέρειο του ν. Έβρου, η κ. Δραγώνα μίλησε στο ράδιο Παρατηρητης και στην εκπομπή του Δάμωνα Δαμιανού «Η αιχμή του δόρατος», για τη στηριζόμενη σε «κατασκευασμένες αναλήθειες» επίθεση που δέχεται για τις απόψεις τις από πολιτικούς και μη κύκλους, για το κατά πόσο τέτοιου είδους πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε εντάσεις, εξέφρασε τις ενστάσεις της σχετικά με τη δημιουργία δίγλωσσου σχολείου και παρέθεσε τις απόψεις της για την καλύτερη λειτουργία του μειονοτικού σχολείου και την ανάγκη ύπαρξης ενός θεσμού αισθητά αναβαθμισμένου σε σχέση με την ΕΠΑΘ.

ΠτΘ: κ. Δραγώνα, είστε το πρόσωπο της ημέρας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, χωρίς βέβαια να το επιδιώκετε, για μένα με θετικό πρόσημο για κάποιους άλλους όμως με αρνητικό. Τελευταίο κρούσμα της ιστορίας αυτής είναι τα δημοσιεύματα που τροφοδοτούνται στον τύπο και αφορούν στο πρόσωπό σας και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσθε τα ζητήματα που αφορούν τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, καθώς και τα ζητήματα που χαρακτηρίζονται εθνικά τα οποία στο παρελθόν επέφεραν μια αντιπαράθεση επιχειρημάτων ακόμη και με τον Μίκη Θεοδωράκη. Πώς βιώνετε αυτή την κατάσταση;
Θ.Δ.: Είναι πολύ δυσάρεστο και αποκαρδιωτικό να είσαι στόχος επιθετικότητας και αντικείμενο κατηγοριών που στηρίζονται σε κατασκευασμένες αναλήθειες. Αντέχεις όμως όταν ξέρεις ότι έχεις γίνει στόχος για την εξυπηρέτηση συμφερόντων που είναι πέρα και έξω από εσένα, όταν σε χρησιμοποιούν σαν άλλοθι, κατά την έκφραση που λέγεται στη Θράκη, όπου οι πολίτες της μειονότητας συχνά μιλούν με παραβολές, «χτυπούν το σαμάρι για να μη χτυπήσουν το γαϊδούρι». Αντέχεις και προχωράς.

ΠτΘ: Ποιο είναι το ζητούμενο πίσω από αυτό;
Θ.Δ.: Ζητούμενο είναι να χτυπηθεί μια πολιτική της κυβέρνησης που υπερασπίζεται τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, με την οποία δεν συμφωνούν κυρίως οι τέως συνάδελφοί μου από το ΛΑΟΣ και διάφοροι άλλοι που μοιράζονται αυτές τις απόψεις.

«Στην κοινωνία έχουμε ιδεολογική σύγκρουση»

ΠτΘ: Έχουν τόσο μεγάλη δύναμη αυτοί οι άνθρωποι; Στην εφημερίδα το «ΘΕΜΑ» είσαστε και πάλι χθες στην πρώτη σελίδα και μάλιστα με απαξιωτικό τίτλο που προσωπικά θεωρώ απαράδεκτο εκ των πραγμάτων για έναν Έλληνα πολίτη και μάλιστα που διακονεί τόσο υψηλή θέση δημόσιου λειτουργού. Σας αποκαλεί τουρκόφιλη και μάλιστα χωρίς εισαγωγικά για το θέμα της κ. Νικοπούλου στο Μεγάλο Δέρειο. Δηλαδή έχουμε μια σύγκρουση στην ελληνική κοινωνία μεταξύ των ανθρώπων μιας διανόησης και άλλων που εκπροσωπούν μια κουλτούρα συγκρουσιακή;
Θ.Δ.: Έχουμε ιδεολογική σύγκρουση. Ανατριχιαστικό (ευτυχώς ακραίο) παράδειγμα είναι το πρόσφατο συμβάν στην παρέλαση στην Αθήνα με τους βατραχανθρώπους. Είναι αδιανόητο αυτό να συμβαίνει σε μια δημόσια παρέλαση. Και όμως έγινε.

«Αποστολή των δασκάλων είναι να μαθαίνουν γράμματα στους μαθητές και να μην τους εμπλέκουν στην πολιτική»

ΠτΘ: Σε κάθε περίπτωση, για να ξεκαθαρίσω το θέμα, γιατί στη Θράκη έχει δημιουργηθεί αχλύ όσον αφορά στην ιστορία του Μεγάλου Δερείου, και πάλι την Παρασκευή ήταν πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα της Κομοτηνής, κάνατε νουθεσίες με επιθετικό τρόπο σε μια δασκάλα που υπηρετεί σε χωριό της Θράκης για το πώς υπηρετεί τα καθήκοντά της;
Θ.Δ.: Έχω υποχρέωση από τη θέση μου να υπογραμμίζω ότι οι δάσκαλοι οφείλουν να ασκούν τα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα και να αφήνουν την πολιτική έξω από τις σχολικές τάξεις. Αποστολή των δασκάλων είναι να μαθαίνουν γράμματα στους μαθητές και να μην εμπλέκουν στην πολιτική τα μικρά παιδιά. Μίλησα στην κ. Νικοπούλου φιλικά. Της είπα ότι είναι καλή δασκάλα και αφοσιωμένη στο εκπαιδευτικό καθήκον, όμως δεν περιορίζεται σε αυτό, όπως θα έπρεπε. Το υπερβαίνει και εισάγει με την πράξη και με το λόγο την πολιτική στο σχολείο, πράγμα που δεν είναι καθόλου σωστό. Αυτό της είπα. Και πρόσθεσα ότι πρέπει να είναι προσεχτική με την επέτειο της επερχόμενης 25η Μαρτίου, διότι αποτελεί μια επετειακή μέρα ευαίσθητη για την περιοχή σας και δεν είναι καλό να δημιουργούνται εντάσεις, διότι μόνο βλάπτουν και δεν βοηθούν σε τίποτα και προς καμία κατεύθυνση. Άλλωστε οι όποιες εντάσεις ενδέχεται να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης που η κ. Νικοπούλου μπορεί να μην έχει προβλέψει και καθόλου να μην επιδιώκει.«Ως υπουργείο θα θέλαμε η κ. Νικοπούλου να περιορισθεί στα εκπαιδευτικά της καθήκοντα τα οποία ασκεί πολύ καλά»

ΠτΘ: Ένα ζήτημα που ουσιαστικά θα αφορά στο υπουργείο σας είναι αυτό των μηνύσεων της κ. Νικοπούλου προς τους τρεις εκδότες μειονοτικών εφημερίδων από τις οποίες ζητά αποζημίωση της τάξης των τριών εκ. ευρώ. Ένας δημόσιος υπάλληλος με αυτό τον τρόπο αφενός αντιδικεί με εφημερίδες και κατά δεύτερο λόγο έχει επιπτώσεις στη λειτουργία της κοινωνίας. Πώς το αντιμετωπίζει αυτό το υπουργείο;
Θ.Δ.: Αυτό που πιστεύω και προσπάθησα να εξηγήσω με ευγενή τρόπο στην κ. Νικοπούλου είναι ότι ζητήματα που δεν αφορούν στο εκπαιδευτικό της καθήκον πρέπει να μένουν έξω και μακριά από το σχολείο. Άλλωστε αυτό αφορά όλους και όχι μόνο την κ. Νικοπούλου. Όλοι μας, κυρίως αν είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, πρέπει στην άσκηση του καθήκοντός μας να μην υπερβαίνουμε τα επαγγελματικά όρια, πόσο μάλλον οι δημόσιοι υπάλληλοι που ασκούν το λειτούργημα του δασκάλου. Οι δίκες είναι κακή πρακτική και μόνο αρνητικά βγαίνουν από τέτοιες καταστάσεις. Ως υπουργείο θα θέλαμε η κ. Νικοπούλου να περιορισθεί στα εκπαιδευτικά της καθήκοντα τα οποία κάνει πολύ καλά. Είναι ταυτισμένη με τη διδασκαλική της ιδιότητα, επενδύει στο σχολείο, είναι υπεύθυνη. Υπάρχουν όμως και άλλοι εκπαιδευτικοί στη Θράκη που κάνουν άριστα και με αφοσίωση τη δουλειά τους, χωρίς όμως να απασχολούν τα προωτοσέλιδα των εφημερίδων.

ΠτΘ: Γύρω από την κ. Νικοπούλου δημιουργείται μια συσπείρωση πολλών ανθρώπων που δεν ανήκουν στο ΛΑΟΣ ακόμη και από τον χώρο της αριστεράς. Δημιουργείται ένα εθνικό μέτωπο γύρω της ένα μέτωπο αντιπαράθεσης που λέει ότι από εδώ είναι οι Έλληνες πατριώτες και από εκεί οι τουρκόφρονες. Είναι πλέον το θέμα πολιτικό. Μπορεί να το αντιμετωπίσει η ελληνική πολιτεία;
Θ.Δ.: Το θέμα αυτό είναι πολύ πέρα από τους διάφορους πολιτικούς χώρους. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μονοπωλεί τον πατριωτισμό σε αυτό τον τόπο. Βεβαίως και δεν διαιρείται η ελληνική κοινωνία σε πατριώτες και μη πατριώτες. Αυτό το θέμα με θίγει αφάνταστα και αισθάνομαι να με συκοφαντούν. Δεν είναι λιγότερο πατριώτες όσοι βλέπουν τον πατριωτισμό μέσα από οπτική διαφορετική από την παραδοσιακή που πηγάζει από πολιτικές άλλων εποχών περασμένων.

«Το μειονοτικό σχολείο είναι σχολείο μ’ ένα μεγάλο τείχος ανάμεσα στα δύο μέρη του προγράμματός του που δεν επικοινωνούν»

ΠτΘ: Ήρθατε στη Θράκη δύο φορές. Τη μία κάνατε περιοδεία και τη δεύτερη στην παρέλαση της Ξάνθης όπου και έγιναν πολλές δηλώσεις τις οποίες ήθελα να αναλύσουμε. Πάγιο αίτημα των φορέων της μειονότητας είναι το δίγλωσσο νηπιαγωγείο. Αποκωδικοποιώντας τη θέση σας δεν εγκρίνετε ένα δίγλωσσο νηπιαγωγείο στα πρότυπα ενός μειονοτικού σχολείου που έτσι και αλλιώς είναι προβληματικό.
Θ.Δ.: Έχοντας θητεύσει πολλά χρόνια στο αντικείμενο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης γνωρίζω καλά το θέμα της μητρικής γλώσσας. Σύμφωνα με τις επιστήμες, η μητρική γλώσσα είναι σημαντική για να κτισθεί πάνω σε αυτή η δεύτερη γλώσσα και ξέρω επίσης πολύ καλά ότι το νηπιαγωγείο είναι πολύ σημαντική εμπειρία για την κοινωνικοποίηση ενός παιδιού και για την πρώτη του σχέση με τον εκπαιδευτικό θεσμό και τα γράμματα, τόσο σημαντική ώστε σύμφωνα με διεθνείς έρευνες γνωρίζουμε ότι η φοίτηση σε αυτό σφραγίζει τη μελλοντική πορεία του παιδιού σε σχέση με την εκπαίδευση γενικά και η επιτυχής φοίτηση στο νηπιαγωγείο είναι δείκτης ακόμη και για το μελλοντικό του επάγγελμα. Άρα λοιπόν είναι πολύ σημαντικό τόσο να φοιτήσει ένα παιδί στο νηπιαγωγείο όσο και να αισθανθεί καλά σε αυτό. Το θέμα της μητρικής γλώσσας στη Θράκη είναι βασικό, καθώς υπάρχουν παιδιά που μπαίνοντας στο νηπιαγωγείο δεν ξέρουν καθόλου ελληνικά, όπως συμβαίνει μερικές φορές σε οικισμούς της Θράκης που είναι ομοιογενείς και απομακρυσμένοι. Είναι λοιπόν σημαντικό να υπάρχει μέσα στην τάξη και ο άνθρωπος που θα μπορεί να μιλήσει στα παιδιά στη μητρική τους γλώσσα. Εξάλλου στο νηπιαγωγείο η επαφή γίνεται με την προφορική γλώσσα και όχι με τη γραπτή. Πρωτεύουσα σημασία έχει να προσφέρουμε παντού νηπιαγωγεία. Δεύτερον, έχει σημασία όπου οι γονείς των παιδιών ζητήσουν τη μητρική γλώσσα, το υπουργείο να ακούσει το αίτημα και κάθε φορά να χειρισθεί το θέμα κατά περίπτωση. Τρίτον, όπως πολλές φορές έχω πει, αν και δεν αρέσει στη μειονότητα, το μειονοτικό σχολείο δεν είναι καλό σχολείο. Όχι γιατί είναι δίγλωσσο. Δίγλωσσα σχολεία είναι λίγα στον κόσμο και η δίγλωσση εκπαίδευση αποτελεί πρωτοπορία. Για άλλους λόγους. Είναι ένα σχολείο «στραμπουληγμένο», σφηνωμένο ανάμεσα σε υπερπροσδιορισμούς που του αλλοιώνουν τον εκπαιδευτικό του χαρακτήρα. Είναι σχολείο μ’ ένα μεγάλο τείχος ανάμεσα στα δύο μέρη του προγράμματός του που δεν επικοινωνούν. Είναι σχολείο χωρίς συνοχή. Αυτός άλλωστε είναι ο βασικός λόγος που τα παιδιά τελειώνοντας την έκτη δημοτικού δεν ξέρουν και πολλά γράμματα σε κανένα από τα δύο προγράμματα. Τα τελευταία χρόνια ίσως τα πράγματα έχουν βελτιωθεί, αλλά η κατάσταση παραμένει σε ένα διχασμένο σχολείο. Καταλαβαίνω ότι το μειονοτικό σχολείο η μειονότητα το θέλει και το σέβομαι αυτό, όπως το σέβεται και η πολιτεία μέσα από θεσμικές ρυθμίσεις που παραπέμπουν σε διεθνείς συνθήκες και διμερή πρωτόκολλα. Άρα καθήκον της πολιτείας είναι να βοηθήσει ώστε να γίνει αυτό το σχολείο όσο το δυνατόν καλύτερο. Να επιμορφώνει τους εκπαιδευτικούς τόσο του ελληνόγλωσσου όσο και του τουρκόφωνου προγράμματος, να βελτιώνει την βασική κατάρτιση των τουρκόφωνων εκπαιδευτικών, να βελτιώνει τα υλικά του ελληνόφωνου προγράμματος και να είναι παρούσα όπου της πέφτει λόγος.

ΠτΘ: Αυτές οι προσπάθειες έγιναν τα τελευταία χρόνια…
Θ.Δ.: Έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται.

«Οφείλουμε να στηρίξουμε το μειονοτικό σχολείο»

ΠτΘ: Υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης αλλά το βασικό πρόβλημα που αφορά στο ότι υπολείπεται αυτό το εκπαιδευτικό μόρφωμα που λέγεται μειονοτικό σχολείο συνεχίζει να υφίσταται…
Θ.Δ.: Οι δείκτες πρόσβασης στο γυμνάσιο και το λύκειο έχουν αλλάξει θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Άρα βελτιώσεις έχουν γίνει. Το μειονοτικό σχολείο έχει δομικά βαρίδια που το εμποδίζουν να γίνει επιτυχημένο. Όμως οφείλουμε να το στηρίξουμε, να προσπαθήσουμε να γίνει όσο το δυνατό καλύτερο και να εξασφαλίσουμε την ελληνομάθεια που αποτελεί προϋπόθεση για την κοινωνική ένταξη.

ΠτΘ: Υπάρχει πλέον διαδεδομένη η κοινή αίσθηση στην πόλη της Κομοτηνής, της αστικής κοινωνίας εννοώ, ότι δεν εκτιμάται αυτό το σχολείο για τα παιδαγωγικά εφόδια που προσφέρει αλλά το άγχος τους είναι να μάθουν τουρκικά.
Θ.Δ.: Πράγματι οι γονείς θέλουν να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους την τουρκική γλώσσα και, όπως παντού στον κόσμο, θέλουν να διατηρήσουν τα ιδιαίτερα στοιχεία της ταυτότητάς τους. Είναι καθήκον μας αυτό να το εξασφαλίσουμε στα παιδιά της μειονότητας και στο δημόσιο σχολείο.

«Πρόθεση του υπουργείου είναι η παροχή στο δημόσιο δημοτικό σχολείο της τουρκικής γλώσσας προαιρετικά»

ΠτΘ: Αν το στείλουν στο δημόσιο σχολείο το ερώτημα και ο προβληματισμός είναι το πώς θα μάθει τη μητρική του γλώσσα…
Θ.Δ.: Μία από τις προθέσεις του υπουργείου είναι η παροχή στο δημόσιο δημοτικό σχολείο της τουρκικής γλώσσας προαιρετικά το απόγευμα σε όσα παιδιά το επιθυμούν είτε αυτά είναι της μειονότητας είτε της πλειονότητας. Για το γυμνάσιο νομοθέτησε η κ. Γιαννάκου ήδη από το 2005. Το Υπουργείο θα μελετήσει σε συνεργασία με τη μειονότητα τη ζήτηση αλλά και την προσφορά (με ποια υλικά και ποιο προσωπικό) ώστε να εξασφαλιστεί υψηλής ποιότητας εκπαίδευση στην τουρκική γλώσσα. Θα μου επιτρέψετε όμως να κλείσω το θέμα του νηπιαγωγείου. Καθώς δεν θεωρώ ότι το μειονοτικό σχολείο είναι καλό σχολείο, δεν νομίζω ότι έχει νόημα να επεκτείνουμε το διχασμένο μειονοτικό δημοτικό και στο νηπιαγωγείο, δηλαδή να φτιάξουμε πάλι δύο στεγανά προγράμματα που δεν θα συναντώνται ποτέ και στο νηπιαγωγείο. Νομίζω λοιπόν ότι αυτό που μπορεί να κάνει η ελληνική πολιτεία είναι στο ενιαίο και ελληνόγλωσσο νηπιαγωγείο να διορίζεται με ισότιμα προσόντα και ίση αμοιβή με τον/τη νηπιαγωγό ένα δεύτερο πρόσωπο, με γλώσσα του τη μητρική των παιδιών και να συγκροτήσουν μαζί μια ενιαία παιδευτική διαδικασία. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, γιατί δεν υπάρχει πρότυπο. Γι’ αυτό όμως η πολιτεία σκοπεύει να προχωρήσει προσεχτικά, να εφαρμόσει το σχέδιο σε λίγα νηπιαγωγεία πιλοτικά, να δοκιμάσει πώς δουλεύει, πώς θα συνεργάζονται οι δύο νηπιαγωγοί, να δει πώς θα αντιδράσει η τοπική κοινωνία, και να καταλήξει μετά από συναίνεση.

ΠτΘ: Το βασικό ερώτημα παραμένει. Πάγιο αίτημα των εκπροσώπων της μειονότητας είναι τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία. Αυτό που λέτε ανατρέπει το αίτημά τους.
Θ.Δ.: Μα, αυτό που σας είπα δεν ακούγεται ότι θα συνυπάρχει η μητρική γλώσσα στο νηπιαγωγείο; Νομίζω ότι καλό νηπιαγωγείο και καλή εκπαίδευση θα έχουμε, όταν αφήσουμε τα κριτήρια της πολιτικής έξω από το σχολείο και ψάξουμε τις λύσεις παιδαγωγικά και με στόχο τη σχολική επιτυχία των μειονοτικών μαθητών.

ΠτΘ: Έτσι ακούγεται αλλά θα πρέπει να υπάρξει απόλυτη συνεργασία μεταξύ των δύο εκπαιδευτικών…
Θ.Δ.: Για αυτό και θα το δοκιμάσουμε πειραματικά. Ξεκινώ σε αυτή τη θέση με ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Γνωρίζω τα θέματα της εκπαίδευσης των παιδιών της μειονότητας, τα πονάω και θέλω να τα δω να εξελίσσονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι η καλύτερη πρόοδος της μειονότητας έχει σχέση με την καλύτερη πρόοδο της πλειονότητας. Πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία και όλοι μπορούν να βγουν κερδισμένοι. Θέλω συμβάλω στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης με τον καλύτερο τρόπο και με τις καλύτερες προθέσεις.

ΠτΘ: Οι τουρκόφωνη δασκάλα για παράδειγμα από πού θα έχει τον πανεπιστημιακό της τίτλο;
Θ.Δ.: Ξέρετε πόσα παιδιά τελειώνουν το τμήμα της προσχολικής αγωγής στα πανεπιστήμια της χώρας; Αυτή τη στιγμή έχουμε είκοσι νηπιαγωγούς, δεκαέξι που έχουν τελειώσει ελληνικά πανεπιστήμια και τέσσερις με ισοτιμία από το ΔΙΚΑΤΣΑ.

«Θα απαντήσουμε ουσιαστικά και επιδιώκοντας τη συναίνεση»

ΠτΘ: Άρα δεν θα είναι ΕΠΑΘ;
Θ.Δ.: Μα η ΕΠΑΘ προετοιμάζει εκπαιδευτικούς για το μειονοτικό δημοτικό. Στην εκπαίδευση δεν μπορούμε να κάνουμε πράγματα πρόχειρα ούτε συμβολικά, για να ικανοποιήσουμε οποιουσδήποτε θερμοκέφαλους από όλες τις μεριές. Θα απαντήσουμε ουσιαστικά και επιδιώκοντας τη συναίνεση. Όπως είπα όταν ανέβηκα στη Θράκη, θα προχωρήσουμε με απόλυτο σεβασμό προς όλες τις κατευθύνσεις και όχι για τη μειονότητα χωρίς τη μειονότητα. Μαζί θα τα κάνουμε όλα. Η πολιτεία βέβαια έχει τον τελευταίο λόγο.

ΠτΘ: Είναι πολύ αισιόδοξο αλλά γνωρίζετε ότι και με την κ. Φραγκουδάκη προσκρούσατε σε τοίχο…
Θ.Δ.: Ναι, αλλά καταφέραμε και πάρα πολλά. Οι δρόμοι, ξέρετε, που βγαίνουν από την πεπατημένη δεν είναι στρωμένοι με τριαντάφυλλα. Σημασία όμως έχει να το πιστεύεις, να έχεις τη στήριξη της πολιτείας, όπως έγινε διαχρονικά όλα αυτά τα χρόνια. Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων στήριξαν όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι υπουργοί Παιδείας από το ’97 μέχρι σήμερα γι’ αυτό τα αποτελέσματα ήταν πάρα πολύ σημαντικά

«Κατά τη γνώμη του υπουργείου η ΕΠΑΘ είναι μια ιστορία που έχει κλείσει τον κύκλο της»

ΠτΘ: Το μειονοτικό δημοτικό θα αλλάξει; Η ΕΠΑΘ που τροφοδοτεί τα μειονοτικά σχολεία με δασκάλους θα συνεχίσει να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά;
Θ.Δ.: Στη Θράκη αυτό που έθεσα σε όλους τους συνομιλητές μειονοτικούς και πλειονοτικούς ήταν ότι κατά τη γνώμη του υπουργείου η ΕΠΑΘ είναι μια ιστορία που έχει κλείσει τον κύκλο της. Εξάλλου το ζητά η μειονότητα πάρα πολλά χρόνια.

ΠτΘ: Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα την καταργήσετε ή θα την αλλάξετε;
Θ.Δ.: Η πρόταση του υπουργείου, που είναι προς συζήτηση. Θα πρέπει ωστόσο να σκεφτούμε το θέμα με όρους ευρωπαϊκούς, ισοτιμίας, ισοπολιτείας, με σπουδές που θα οδηγούν σε ένα διαβαθμισμένο πτυχίο, γιατί μέχρι τώρα το πτυχίο είναι αδιαβάθμητο και άρα οι απόφοιτοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να οδηγηθούν στο μειονοτικό σχολείο. Χρειάζεται να σκεφθούμε την ΕΠΑΘ με όρους του μέλλοντος. Με όρους ουσιαστικής αναβάθμισης. Ο φοιτητής της μειονότητας να κάτσει με όρους ισοτιμίας δίπλα στον πλειονοτικό φοιτητή σε συνθήκες που χαρακτηρίζουν την εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή μέσα στα πανεπιστήμια.

ΠτΘ: Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα Τμήμα αντίστοιχο με τα Παιδαγωγικά Τμήματα της χώρας ;
Θ.Δ.: Η προσωπική μου άποψη είναι να φοιτούν οι φοιτητές της μειονότητας στα Παιδαγωγικά Τμήματα της χώρας.

ΠτΘ: Όπως τα λέτε μου φαίνεται ότι θα κάνετε μερεμέτια…
Θ.Δ.: Κατά την άποψή μου και την άποψη του υπουργείου δεν πρέπει να το «μερεμετέψουμε», αλλά να μπούνε οι φοιτητές σε ένα παιδαγωγικό τμήμα στο πανεπιστήμιο μαζί με όλους τους άλλους φοιτητές και παράλληλα να διδάσκονται με επάρκεια την τουρκική γλώσσα και την ισλαμική θρησκεία. Ο /η απόφοιτος ενός τέτοιου τμήματος να μπορεί να παίρνει το κρατικό πιστοποιητικό τουρκομάθειας και να μπορεί να βρίσκεται μαζί με άλλους φοιτητές και όχι σε ένα χώρο γκετοποιημένο. Όπως είπα, ήρθα με μια ανοικτή πρόταση για να τη συζητήσουμε με τη μειονότητα χωρίς να την επιβάλουμε από πάνω προς τα κάτω. Η μειονότητα από χρόνια έχει ένα από τα επίμονα αιτήματά της την κακή ποιότητα των αποφοίτων της ΕΠΑΘ. Η πρόταση είναι ανοικτή και πρέπει η μειονότητα να αναλάβει τις ευθύνες της στο τι ακριβώς θέλει.

ΠτΘ: Έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο επιστημονικό δυναμικό αποφοίτων της ΕΠΑΘ που είναι αδιόριστοι οι οποίοι χρησιμοποιούν όσα μέσα θέλετε και πραγματικά πολύ υποτιμητικά για την ηλικία τους και για τα γράμματα που έμαθαν, για τον αγώνα που έκαναν για να μπορέσουν να διοριστούν. Τι θα γίνει με αυτή την ιστορία;
Θ.Δ.: Γι’ αυτό πιστεύω ότι μια γενικότερη αναβάθμιση θα αλλάξει και την αίσθηση της εικόνας των αποφοίτων. Ανεβαίνοντας στη Θράκη ανήγγειλα τον διορισμό τριάντα πέντε αποφοίτων ΕΠΑΘ, αλλά πόσοι ακόμη να διοριστούν; Εξάλλου στην πορεία θα υπάρξει κορεσμός προφοράς. Αυτό που έχει σημασία είναι να προσφέρουμε και μια εξομοίωση όπως και στην περίπτωση των Ακαδημιών όταν έγιναν τα παιδαγωγικά τμήματα. Υπήρχαν απόφοιτοι δύο ταχυτήτων και η πολιτεία προσέφερε την ευκαιρία να εξομοιωθούν οι απόφοιτοι των Ακαδημιών με τους αποφοίτους του Πανεπιστημίου. Αυτό θα ανεβάσει το επίπεδο των μέχρι σήμερα αποφοίτων της ΕΠΑΘ. Σημασία έχει να μπορεί ο άλλος να έχει το κεφάλι ψηλά στηριζόμενος σε καλές σπουδές και με ένα πτυχίο που θα ανοίγει και άλλες πόρτες διότι δεν θα είναι αδιαβάθμητο.

ΠτΘ: Χρονοδιάγραμμα για τις εξελίξεις στην ΕΠΑΘ υφίσταται;
Θ.Δ.: Δεν είμαι εγώ που θα το βάλω. Θα το βάλω σε συνεργασία με το υπουργείο και με τη μειονότητα η οποία θέλω να σκεφτεί αυτές τις εξελίξεις. Πιστεύω ότι πολύ σημαντικό είναι να έχουν οι πολίτες λόγο, γιατί το να λες πάντα «όχι» μπορεί να είναι εύκολο. Ο λόγος είτε της άκριτης άρνησης ή της άκριτης υποταγής είναι μονοσήμαντος και αδιέξοδος. Σημασία έχει οι κοινωνίες καθώς εξελίσσονται και εκσυγχρονίζονται να παράγουν τα υποκείμενα που μπορούν να συγκροτούν λόγο και να οδηγούνται σε λύσεις μέσα από τον διάλογο.

ΠτΘ: Ένα μεγάλο θέμα επίσης είναι τα πολλά δημοτικά σχολεία πού υπάρχουν διάσπαρτα στην Ξάνθη και στη Ροδόπη τα οποία δεν έχουν πολλές φορές λόγο ύπαρξης είναι μονοθέσια ή διθέσια τα οποία δεν θέλουν να κλείσουν γιατί προφανώς φοβούνται ότι αυτό θα δείχνει συρρίκνωση μαθητικού δυναμικού.
Θ.Δ.: Έχω ασχοληθεί γενικότερα με το θέμα και πουθενά στην Ελλάδα δεν αρέσει το κλείσιμο των σχολείων. Όποτε κλείνει ένα σχολείο, η τοπική κοινωνία αισθάνεται ότι γερνάει. Κάποια σχολεία μικρά βέβαια δεν μπορούν να κλείσουν –για παράδειγμα της Γαύδου όπου τα παιδιά δεν έχουν πού αλλού να πάνε. Πάγια θέση της υπουργού είναι να δούμε όλα τα ολιγοθέσια σχολεία διότι από παιδαγωγική άποψη δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα σχολείο με έξι μαθητές. Το θέμα το έθεσα τόσο στο Σύλλογο Επιστημόνων όσο και στις ΕΠΑΘ και είπα ότι πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μαζί συνεργατικά και να δούμε ποια σχολεία είναι δυνατόν να συγχωνευτούν. Εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο να υπάρξουν άμεσα μεγάλες μονάδες γιατί δεν έχουμε αυτή τη στιγμή μεγάλα σχολικά κτίρια. Όμως έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε βήματα προς συγχωνεύσεις σχολείων με πέντε ή έξι παιδιά ή σε χωριά με δύο σχολεία και ελάχιστο αριθμό παιδιών. Ο Σύλλογος Επιστημόνων είπε ότι θα το δει το θέμα θετικά και οι Σύλλογοι ΕΠΑΘ επίσης. Μάλιστα ο Σύλλογος ΕΠΑΘ της Κομοτηνής είπε να μπουν κριτήρια και το δέχθηκα με τη συναίνεση πάντα της κοινωνίας

ΠτΘ: Αν κ. Δραγώνα έρθουν κάποιοι γονείς και σας πουν ότι εμείς θέλουμε δίγλωσσο σχολείο στα ρουμανικά ή στα πομακικά ή στα τουρκικά θα το κάνετε;
Θ.Δ.: Δεν είναι πολλά τα δίγλωσσα σχολεία στον κόσμο και δεν έχουμε αρκετά επιτυχημένα πρότυπα. Υπάρχουν μερικά στην Αυστραλία, στον Καναδά και κάποια στην Αμερική στα σύνορα με το Μεξικό. Στην Ευρώπη υπάρχουν μόνο στο Βέλγιο. Δεν μπορούμε να κάνουμε δίγλωσσα σχολεία σε αυτή τουλάχιστον τη φάση για πολλούς λόγους με βασικό ανάμεσά τους ότι είναι μεγάλη πολυτέλεια σε σχέση με τις λοιπές εκπαιδευτικές ανάγκες. Το υπάρχον δίγλωσσο μειονοτικό σχολείο εδώ στη Θράκη είναι προϊόν του παρελθόντος.

ΠτΘ: Είναι πολλές οι εντάσεις στη Θράκη και δύσκολος ο διάλογος σε πλαίσια συγκρουσιακά.
Θ.Δ.: Συγκρουσιακά, με πράγματι πολύ δύσκολο το διάλογο. Και όμως έχω ζήσει τόσα χρόνια στη Θράκη, με το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων πολλές φορές την υπέρβαση του συγκρουσιακού πλαισίου, με τη συνύπαρξη, την αποδοχή των διαφορών, το σεβασμό των ετεροτήτων, το διάλογο και τη συνεργασία. Έχω ζήσει μέσα στα Κέντρα Στήριξης του Προγράμματος Μουσουλμανοπαίδων ομάδες νέων από 9 έως 20 ετών πλειονότητας και μειονότητας μαζί να περνάνε από τη σύγκρουση στον εποικοδομητικό διάλογο, από την αντιπαράθεση στη συνύπαρξη και τη συνεργασία, από τις μονολιθικές ταυτίσεις στις διπλές ταυτότητες, με την αξιοποίηση του μεγάλου πλούτου της Θράκης από γλώσσες, κουλτούρες και παραδόσεις. Είναι δύσκολο αλλά το έχω δει να γίνεται πράξη, έχω βιώσει την αρμονική συνύπαρξη και την ισότιμη συνεργασία καθώς και τα πολύ καλά αποτελέσματά της που είναι θετικά για όλους ανεξαιρέτως.

ΠτΘ: κ. Δραγώνα σας ευχαριστούμε πολύ.
Θ.Δ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Συντάκτης:Άννα Πατρωνίδου
e-mail: paratiritis.patronidoy@gmail.com
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή