Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τρία προφητικά άρθρα του Παναγιώτη Ήφαιστου για την ΟΝΕ και το ευρώ!

Δημοσιεύτηκε στις

ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ο
μπαμπούλας της ΟΝΕ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη
30 Ιουνίου 1999
Οι ιεραρχήσεις των
προτεραιοτήτων μας επηρεάζονται, ενδεχομένως, από μερικές εξόφθαλμα λανθασμένες
εκτιμήσεις. Για έξι τουλάχιστον λόγους, η υπόθεση της ΟΝΕ είναι παραφουσκωμένη
και μυθοποιημένη.

Πρώτον, ο χαρακτήρας της
διαδικασίας ολοκλήρωσης κρίθηκε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Έκτοτε,
οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Οι αποφάσεις του 1991-92 ­ τις
οποίες μερικοί αφελώς ερμήνευσαν ως προαγγελία της εγγύησης των συνόρων μας ­ δεν οφείλονταν σε στρατηγικές συγκλίσεις ή
στην ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού πολιτικού και κοινωνικού χώρου. Αντίθετα, ήταν σπασμωδικές και βιαστικές
κινήσεις λόγω «γερμανικού προβλήματος». Ουσιαστικά,συνδέοντας το θέμα αυτό με
τη γερμανική επανένωση, το Παρίσι «εκβίασε» τη Βόννη και πέτυχε την υιοθέτηση
της ΟΝΕ. Ο σκοπός ήταν απλός: ο έλεγχος της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας.

Δεύτερον, εκτός του ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια
κοινωνικοπολιτικά σταθερή και βιώσιμη οικονομική και νομισματική ένωση, οι στόχοι της Γαλλίας δυνατό να έχουν
ήδη ακυρωθεί λόγω αντίθετων εξελίξεων από τις προσδοκώμενες, δηλαδή λόγω της
οικονομικής υπεροχής της Γερμανίας ανεξαρτήτως ΟΝΕ. Δυνητικά,αυτό αυξάνει τις
αντιθέσεις και αντιφάσεις στην Ε.Ε.
Τρίτον, ως συνέπεια
σωρείας σπασμωδικών και ασπόνδυλων
αποφάσεων ­ωφελιμιστικού και χρησιμοθηρικού χαρακτήρα ­ τα μέλη της Ε.Ε.
εισήλθαν σε έναν διαρκή αγώνα δρόμου για «σύγκλιση» χωρίς πολιτικό προορισμό,
χωρίς κοινωνικό όραμα, χωρίς επαρκή οικονομική
αλληλεγγύη και χωρίς την αναγκαία και μη εξαιρετέα διπλωματική και αμυντική
ταυτότητα. Έκτοτε, το σύστημα τείνει προς κατακερματισμό, πολυδιάσπαση και
εγκατάλειψη των αφετηριακών σκοπών, ενώ επανεμφανίζονται ηγεμονικές
συμπεριφορές. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως τον περασμένο Ιανουάριο ο Ζακ
Ντελόρ μίλησε ακόμη και για κίνδυνο διάλυσης της Ε.Ε.
Τέταρτον, η στρατηγική
ανικανότητα της Ευρώπης αποκτά μόνιμο χαρακτήρα, τα διλήμματα ασφαλείας και οι
γεωπολιτικές διαιρέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης επανέρχονται
στο προσκήνιο και πολλοί Αγγλοαμερικανοί μιλούν ανοικτά για κατάργηση της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και υιοθέτηση μιας χαλαρής«Ατλαντικής Ένωσης» υπό υψηλή
αμερικανική εποπτεία. Η πορεία της Ευρώπης, εξάλλου, επηρεάστηκε καθοριστικά
λόγω της μεγάλης στρατηγικής στροφής της Γαλλίας το 1993-5. Η Συμφωνία του
Βερολίνου το 1996 και η ουσιαστική αποδοχή από το Παρίσι του ατλαντικού
χαρακτήρα της ευρωπαϊκής άμυνας, σε συνδυασμό με αναβαθμισμένες πολιτικές και
θεσμικές σχέσεις της χώρας αυτής με το ΝΑΤΟ (και τελεσίδικη αποδοχή της Γαλλίας
ως αδιαμφισβήτητου μέλους της «νόμιμης»πυρηνικής ομάδας), είναι εξελίξεις που
επιβεβαίωσαν την αδυναμία των Ευρωπαίων να περάσουν από την ενοποίηση στα
καταναλωτικά θέματα, στους τομείς της υψηλής πολιτικής και κοινωνικής
ολοκλήρωσης.
Πέμπτον, μόνο
αιθεροβάμονες αμφισβητούν το γεγονός πως η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει από καιρό
απομακρυνθεί από τις αφετηριακές λογικές του κοινοτισμού και από τις ιστορικές
επιδιώξεις για μη-ηγεμονική υπερεθνική ολοκλήρωση. Οι κυρίαρχες τάσεις είναι όχι προς πολιτική
ένωση αλλά προς κατακερματισμό, νεο-ηγεμονικές συμπεριφορές, ιεραρχήσεις στη
βάση κριτηρίων ισχύος και υποβάθμιση της συμμετοχής ή και «πρόστιμα» – τιμωρία ­
αντί αλληλεγγύης, όπως συνέβαινε στο παρελθόν ­ των λιγότερο ισχυρών μελών.
Έκτον, για τους πιο πάνω
και πολλούς άλλους λόγους, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε. ­ την οποία κανείς
νοήμων δεν αμφισβητεί ­ αναπτύσσεται πλέον με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει σε
κάθε άλλο διακρατικό σύστημα: σκληρός
ανταγωνισμός. Όπως δείχνουν εξάλλου
οι επιλογές τριών άλλων κρατών της Ε.Ε., η άμεση συμμετοχή στην ΟΝΕ δεν είναι αυτοσκοπός. Τα συμφέροντά μας δεν εξυπηρετούνται αν αυτό
σημαίνει: 1) οικονομική και πολιτική καθυπόταξή μας, εάν και όταν θα ενταχθούμε
στην ΟΝΕ, 2) εκδίωξη ­ αντί αλληλεγγύης ­ από τον «σκληρό πυρήνα», αν
αποτύχουμε π.χ. κατά 1% στον πληθωρισμό (βλ. πρόσφατες δηλώσεις Πρόντι), 3)
χαλάρωση όσον αφορά την τουρκική απειλή και αποδυνάμωση στην περιφέρειά μας.
Αναμφίβολα πολλοί θα
υποστήριζαν μέτρα που θα βελτίωναν την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας στον
διεθνή χώρο. Δεν μας τιμά, όμως, εάν
χρειαζόμαστε τον μπαμπούλα της ΟΝΕ, για να κάνουμε αυτό που μας συμφέρει να
κάνουμε. Μήπως θα πρέπει να
ξανασκεφτούμε σκοπούς, μέσα, προτεραιότητες και ιεραρχήσεις; Είναι, τουλάχιστον, δυνατό να σταματήσει η
πολιτική τρομοκρατία πως αν χάσουμε το τρένο της ΟΝΕ θα ριχτούμε, δήθεν, στον
λάκκο των λεόντων;
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος
είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών στο Πάντειο
Πανεπιστήμιο.
ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Το «όραμα»
της ΟΝΕ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 09
Φεβρουαρίου 2000
Η επικείμενη ένταξη της
Ελλάδας στην ΟΝΕ είναι θετική εξέλιξη, εάν εκτιμάται πως ενισχύει τη θέση, τον
ρόλο και τις δυνατότητες της Ελλάδας στην Ευρώπη και διεθνώς. Η ΟΝΕ συναρτάται,
κατά κύριο λόγο, με τη σχέση οφέλους -ζημίας στην οικονομία, τις συνέπειες στη
διπλωματία μας και τις επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και τη διεθνή θέση της
Ελλάδας.
Η ιεράρχηση του θέματος
αυτού στην κλίμακα των εθνικών προτεραιοτήτων εξαρτάται από τις απαντήσεις που
δίνονται σ’ έναν αριθμό κρισίμων ερωτημάτων,που αφορούν τη συμμετοχή μας στην
Ευρωπαϊκή Κοινότητα: είναι η ένταξη στην ΟΝΕ στρατηγική ή τακτική επιλογή; Είναι μείζον εθνικό ζήτημα ή δευτερευούσης
σημασίας ζήτημα; Είναι μέσον ή σκοπός; Πώς σχετίζεται με άλλα ζητήματα και
ιδιαίτερα την εθνική ασφάλεια; Είναι «εθνικό όραμα»; κ.λπ.
Ορθές εκτιμήσεις
απαιτούν κατανόηση του ρόλου της ΟΝΕ στη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν συμφέρει την Ελλάδα η ένταξη στην ΟΝΕ, είναι
εντούτοις χρήσιμο να ληφθεί υπόψη πως η υιοθέτηση αυτής της πολιτικής
σηματοδότησε τη δρομολόγηση επιλογών που αλλάζουν τη μορφή και τον χαρακτήρα
της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: υπερίσχυση των διακυβερνητικών οργάνων,
κατακερματισμό σε πολλές κατηγορίες συμμετοχής, μεγάλο δημοκρατικό έλλειμμα, σχεδόν
πλήρη επικράτηση της Ατλαντικής Συμμαχίας στο στρατηγικό επίπεδο, εγωιστικές
στάσεις των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και βήματα προς διεύρυνση εις βάρος της
εμβάθυνσης.
Αυτές οι εξελίξεις
αλλάζουν σταδιακά τον χαρακτήρα της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, με
τρόπο που προσεγγίζει τον χαρακτήρα του υπόλοιπου άναρχου διεθνούς συστήματος. Πιο συγκεκριμένα, η αρχή της αυτοβοήθειας
υπερισχύει, ενώ υποβαθμίζεται η αλληλεγγύη και ο κοινοτισμός. Οι εξισορροπητικές ενέργειες, εξάλλου,
είναι ολοένα και πιο συχνές και οι ανεξέλεγκτες στρατηγικές αντιπαραθέσεις δεν
μπορούν πλέον να αποκλειστούν.
Ασφαλώς θα μπορούσε να
υπογραμμιστεί πως έστω και αν η Ευρώπη μετασχηματίζεται προς αυτή την
κατεύθυνση, η Ελλάδα, ούτως ή άλλως, έχει συμφέρον να βελτιώσει την
ανταγωνιστικότητα τhς οικονομίας της. Εκτός του ότι δεν μας τιμά αν χρειαζόμαστε τον μπαμπούλα
της ΟΝΕ για να κάνουμε αυτό που μας συμφέρει, αυτή η θέση, αναμφίβολα λογική,
επιβάλλεται να σταθμιστεί σε αναφορά με ορισμένους άλλους παράγοντες και
κριτήρια που θα μπορούσαν να προκαλέσουν όχι αλλαγή πορείας, αλλά, ενδεχομένως,
επανεκτίμηση των προσδοκιών, αντιλήψεων και ιεραρχήσεων.
Πρωτίστως, η στερνή και
ενίοτε αδιαφανής αλληλεξάρτηση, στο πλαίσιο μιας Ευρώπης δομημένης στη βάση
κριτηρίων ισχύος, θα περιορίζει το εύρος ελιγμών και κυρίαρχων αποφάσεων σε
μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι συμβαίνει στο υπόλοιπο διεθνές σύστημα. Η
αλληλεξάρτηση, όταν δεν πληρούνται ορισμένες πολιτικές προϋποθέσεις, είναι
ουσιαστικά εξάρτηση που βλάπτει τον λιγότερο ισχυρό. Ο τελευταίος, ενώ είναι
«κλειδωμένος» σε μια αρένα οικονομικού ανταγωνισμού, δεν προστατεύεται επαρκώς
είτε με τη δική του κυριαρχία (που έχει ήδη «εθελούσια» εκχωρήσει) είτε από μια
άλλη υπερεθνική ρυθμιστική εξουσία, που θα έπρεπε να συνοδεύει επιλογές αυτής
της εμβέλειας. Εάν δεν δημιουργηθούν
γνήσιοι δημοκρατικοί υπερεθνικοί θεσμοί, εάν διαιωνιστεί επί μακρόν η
αμφιλεγόμενη θεσμοπολιτική δομή των τελευταίων ετών και εάν η χώρα δεν αντέξει τον ανταγωνισμό, το «κλείδωμα»
στην ΟΝΕ θα μετατραπεί σε φυλακή χωρίς δυνατότητα απόδρασης
.
Δηλαδή απαιτείται να εκτιμηθεί η θέση της
χώρας υπό συνθήκες μεγάλου οικονομικού ανταγωνισμού και δημοκρατικού
ελλείμματος.
Δεν είναι λίγοι αυτοί
που υποστηρίζουν πως η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης βρίσκεται σε
τροχιά μετασχηματισμού, που ακυρώνει το αφετηριακό όραμα της πολιτικής ένωσης.
Κυρίως, πέραν πολλών άλλων πιθανών προβλημάτων και σε αντίθεση με αυτό που
ισχύει στο εσωτερικό κάθε δημοκρατικού και ευνομούμενου κράτους, η ΟΝΕ, αλλά
και άλλες παράλληλες εξελίξεις στην Ευρώπη, ευνοούν τον ανεξέλεγκτο οικονομικό και πολιτικό ανταγωνισμό, χωρίς να
διασφαλίζεται ο εξισορροπητικός ρυθμιστικός ρόλος μιας δημοκρατικά εκλεγμένης
ευρωπαϊκής εξουσίας.
Είναι προφανές πως η
μετά ΟΝΕ εποχή δεν θα είναι ανθόσπαρτη. Η προσήλωση στο εθνικό συμφέρον και η
απαλλαγή από αυταπάτες και ευσεβείς πόθους είναι προϋπόθεση τόσο της
εκμετάλλευσης των ευκαιριών όσο και της αντιμετώπισης των προκλήσεων και των
κινδύνων.
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος
είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών. Έδρα Jean Monnet,
Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση.
ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ευρώ και μεγάλες ιδέες
Στόχος η οικονομική σταθερότητα με τη συμμετοχή στην ΟΝΕ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2002
Σύμφωνα με τις
διακηρύξεις όλων σχεδόν των πολιτικών ηγετών της Ευρώπης, η συμμετοχή στην ΟΝΕ
έχει ως κύριους σκοπούς το ισχυρό κράτος, την οικονομική -νομισματική
σταθερότητα, τη βελτίωση της οικονομικής και θεσμικής ανταγωνιστικότητας των
κρατών – μελών, την ενίσχυση των εθνικών εξωτερικών πολιτικών απέναντι σε
αντιπάλους και την εμπέδωση της καθεστωτικής σταθερότητας. Όντως, πρόκειται για
μια ορθολογική και ρεαλιστική οριοθέτηση των σκοπών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Πιο συγκεκριμένα, υπό
συνθήκες διακρατικής ισοτιμίας και στο πλαίσιο μιας αμοιβαίας επωφελούς,
εμποροοικονομικής συνεργασίας, τα κυρίαρχα έθνη – κράτη της Ε.Ε. δημιούργησαν
κοινούς θεσμούς και άλλες ρυθμίσεις που εξυπηρετούν τα εθνικά τους συμφέροντα.
Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει σοβαρά το γεγονός πως η εμπορική, νομισματική
και θεσμική συνεργασία των τελευταίων δεκαετιών συμβάλλει στη διακρατική
σταθερότητα της ευρωπαϊκής ηπείρου ή πως ενισχύει τα έθνη – κράτη που
συμμετέχουν! Όμως, είναι άλλο πράγμα η
διακρατική σταθερότητα απόρροια των κοινών επιτευγμάτων στους ωφελιμιστικούς
τομείς και άλλο πράγμα η κοινωνικοπολιτική ένωση των λαών, η εξομοίωση των
ηθικοκανονιστικών τους δομών και η ανατροπή των κεκτημένων του εθνικού –
κρατικού γίγνεσθαι. Όποιος πολιτικός
ηγέτης ή στοχαστής δεν κατανοεί αυτή τη διαφορά, κινείται σε ολισθηρό έδαφος: Τα
ωφελιμιστικά συμφέροντα, όταν δεν συνοδεύονται από ισχυρές ηθικοκανονιστικές
παραδοχές συναρτημένων με εδραία κοσμοθεωρητικά θεμέλια και όταν δεν συνοδεύονται
από ισχυρούς κοινωνικούς ελέγχους και εξισορροπήσεις, εύκολα μπορούν να γίνουν
«θρύψαλα».
Έτσι, καλά θα κάνουμε να
γνωρίζουμε πως το ευρώ δεν συνιστά ηθικοκανονιστική κοσμογονία, αλλά μόνο χρηστική αναγκαιότητα και
ωφελιμιστικό επιστέγασμα μιας μακρόχρονης εμπορικοοικονομικής συνεργασίας που
οικοδομήθηκε προσεκτικά και που επιβιώνει λόγω ισορροπίας μεταξύ υπερεθνικών
ρυθμίσεων και εθνικών συμφερόντων. Υπό αυτό το πρίσμα, πέραν της ωφελιμιστικής
– λειτουργικής σημασίας του, το ευρώ δεν προκρίνει την Πολιτική Ένωση ή ακόμη
μια Οικονομική Ένωση που θα συνοδεύεται από πανευρωπαϊκή αλληλεγγύη,
πανευρωπαϊκή λαϊκή κυριαρχία και πανευρωπαϊκούς κοινωνικούς ελέγχους και
εξισορροπήσεις. Κοντολογίς, το ευρώ δεν μετατρέπει αυτόματα τα «εθνικά πολιτικά
ζώα» σε «ευρωπαϊκά πολιτικά ζώα»: Τα έθνη – κράτη, η κυριαρχία τους, τα σύμβολά
τους,οι εθνικές ταυτότητες και οι εθνικές ηθικοκανονιστικές δομές συνεχίζουν να
είναι όσο ποτέ άλλοτε τα βασικά χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού πολιτικού
συστήματος. Σε όσους λόγω ευρώ βιάστηκαν να προκρίνουν κοσμογονικούς
ιδεολογικούς μετασχηματισμούς, αντιτάσσεται η ρήση: «Μακαρίζουμε την αθωότητά σας, αλλά δεν
ζηλεύουμε την άγνοια και την επιπολαιότητά σας».
Το ευρώ δεν είναι μαγικό
ραβδί επαναστατικών μετασχηματισμών των ταυτοτήτων,των συνειδήσεων και των εν
γένει κοσμοθεωρητικών κεκτημένων των κοινωνιών των μελών της Ε.Ε. Τέτοιοι
εξομοιωτικοί συλλογισμοί είναι απόρροια παρωχημένων φιλελεύθερων οικονομιστικών
δοξασιών, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά χυδαίος μαρξισμός με αντεστραμμένα
πρόσημα. Θα μπορούσε να προστεθεί ότι, σε σύγκριση με την επαναστατική
κοσμοθεωρητική δύναμη της «κομμουνιστικής ιδέας», η οποία συνάρπασε
δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενοποίησε οικονομικά και πολιτειακά δεκάδες έθνη,
οικοδόμησε την πανίσχυρη σοβιετική αυτοκρατορία και εξώθησε εκατομμύρια
ανθρώπους να επιδείξουν αυτοθυσία στο όνομα της παγκόσμιας αταξικής κοινωνίας,
η ωφελιμιστικού χαρακτήρα «ευρωπαϊκή ιδέα» περί «ελευθέρας κυκλοφορίας προσώπων,
αγαθών, κεφαλαίου και υπηρεσιών» αποτελεί «ιδεολογική παιδική χαρά».
Συνήθως, «θρύψαλα» έχουμε όταν σε μικρά
μυαλά μπουν μεγάλες ιδέες για επαναστατική ανατροπή των κοινωνικών και
πολιτισμικών κεκτημένων των λαών. Η διασφάλιση των επιτευγμάτων της ευρωπαϊκής
ολοκλήρωσης εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από τρεις παράγοντες: Πρώτο, δεν θα λάβουν
χώρα απρόβλεπτες στρατηγικές ανατροπές. Δεύτερο, οι εθνικές στρατηγικές των
μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων δεν θα δημιουργήσουν απρόοπτα. Τρίτο, η ευρωπαϊκή
ολοκλήρωση θα συνεχίσει να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, θα αναπτύσσεται υπό
συνθήκες ισοτιμίας μεταξύ των κρατών – μελών και θα στηρίζει τους εθνικούς
πολιτισμούς.
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος είναι καθηγητής
Διεθνών Σχέσεων και Έδρας Jean Monnet για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση στο
Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Γενικά θέματα

Μήνυμα Ισχύος από την Κύπρο: «Είμαστε έτοιμοι για τα δικά μας μαχητικά αεροσκάφη στο FIR Λευκωσίας»

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα τελέστηκε, την Κυριακή, ο εορτασμός του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχάγγελου Μιχαήλ στην Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», στην παρουσία του Υπουργού Άμυνας Βασίλη Πάλμα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα τελέστηκε, την Κυριακή, ο εορτασμός του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχάγγελου Μιχαήλ στην Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», στην παρουσία του Υπουργού Άμυνας Βασίλη Πάλμα.

Ο εορτασμός ξεκίνησε με δοξολογία.Στην ημερήσια διαταγή του ο Διοικητής Διοίκησης Αεροπορίας Ταξίαρχος Ιπτάμενος, Γεώργιος Αλεξάνδρου, υπογράμμισε τη διαρκή προσπάθεια για ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και την αποφασιστικότητα για την απόκτηση σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών.

Ο κ. Αλεξάνδρου τόνισε ότι απέναντι στις αυξημένες απαιτήσεις της αποστολής η Πολεμική Αεροπορία εργάζεται με συνέπεια, σχεδιασμό και όραμα για τη συνεχή ενίσχυση των επιχειρησιακών της δυνατοτήτων.

Όπως ανέφερε, με τη στήριξη της Πολιτείας και την καθοδήγηση της ηγεσίας του ΥΠΑΜ και της ΕΦ προχωρά η υλοποίηση σύγχρονων εξοπλιστικών προγραμμάτων και η αναβάθμιση των μέσων που ήδη διαθέτει.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα νέα μέσα που ενισχύουν την επιχειρησιακή ετοιμότητα, σημειώνοντας ότι οι στοχευμένοι εξοπλισμοί σε σύγχρονα συστήματα αεράμυνας, σε επιθετικά ελικόπτερα, σε μη επανδρωμένα αεροχήματα και σε σύγχρονα ραντάρ επιτήρησης ενισχύουν ουσιαστικά την αποτρεπτική ικανότητα.

Παράλληλα, ο Διοικητής Αεροπορίας έστειλε σαφές μήνυμα ότι η προσπάθεια για περαιτέρω ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας συνεχίζεται. «Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερα βήματα, να αποκτήσουμε τα δικά μας μαχητικά αεροσκάφη», ανέφερε στον χαιρετισμό του, υπογραμμίζοντας τη σημασία της δυνατότητας άμεσης και αποτελεσματικής ανταπόκρισης σε κάθε σημείο του FIR Λευκωσίας.

Ο κ. Αλεξάνδρου αναφέρθηκε παράλληλα στη γεωγραφική θέση της Κύπρου, η οποία, όπως σημείωσε, προσδίδει στη χώρα ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, αλλά ταυτόχρονα συνεπάγεται αυξημένες ευθύνες.

Η εγγύτητα της απειλής και οι διαρκείς προκλήσεις στην ευρύτερη περιοχή, τόνισε, καθιστούν αναγκαία τη συνεχή επαγρύπνηση, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αδιάκοπη προσπάθεια εκσυγχρονισμού.

Ο Γιώργος Αλεξάνδρου χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα πρωτίστως ημέρα μνήμης και απόδοσης τιμής σε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα.

Μνημόνευσε τους Αεροπόρους που έφυγαν από τη ζωή, υπογραμμίζοντας ότι η μνήμη τους παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με τους ουρανούς που αγάπησαν και υπηρέτησαν και αποτελεί διαρκές παράδειγμα θάρρους, αυταπάρνησης και πίστης στην αποστολή.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις οικογένειες των πεσόντων, σημειώνοντας ότι η σκέψη βρίσκεται κοντά στα παιδιά, τους συζύγους, τα αδέλφια, τις μητέρες και τους πατέρες τους, αλλά και σε όλους όσοι συνεχίζουν να βιώνουν την απουσία τους.

«Ευθύνη και χρέος για εμάς, είναι να συνεχίσουμε το έργο τους», ήταν το μήνυμα του Διοικητή Αεροπορίας, συνδέοντας τη μνήμη των πεσόντων με τη σημερινή ευθύνη για μια ισχυρή, σύγχρονη και επιχειρησιακά έτοιμη Πολεμική Αεροπορία.

Μετά το πέρας της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε επίδειξη των πτητικών μέσων.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, η βάση είναι ανοικτή για το κοινό μεταξύ 13:00 και 16:00. Οι επισκέπτες  έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τα πτητικά μέσα, τον εξοπλισμό και τα οπλικά συστήματα της Αεροπορίας, καθώς και να παρακολουθήσουν αεροπορικές επιδείξεις.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Παρέμβαση Σαμαρά για την Ενέργεια: 6 προτάσεις για φθηνό ρεύμα – «Χάθηκαν ευκαιρίες, ευνοήθηκαν λίγοι»

Ο πρώην Πρωθυπουργός εξαπολύει οξεία κριτική στην κυβερνητική ενεργειακή πολιτική, καταγγέλλοντας έλλειψη στρατηγικής, εξάρτηση από εισαγωγές και εκτόξευση των τιμών σε βάρος νοικοκυριών, αγροτών και περιφέρειας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Έξι προτάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους καταθέτει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ενεργειακή της πολιτική.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ούτε όραμα, ούτε στρατηγική. Χάθηκαν ευκαιρίες, ευνοήθηκαν λίγοι, έγιναν λάθη σε βάρος των πολλών».

Ο πρώην πρωθυπουργός προτείνει την επαναλειτουργία της λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, την ολοκλήρωση των υδροηλεκτρικών έργων Μεσοχώρας και Συκιάς, καθώς και την ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων.

Παράλληλα, ζητά τη μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους στην ελληνική περιφέρεια, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

Αναλυτικά η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά

Η Ενεργειακή πολιτική είναι το κλειδί για την χώρα.

Γιατί επηρεάζει και το κόστος παραγωγής αλλά και τον καταναλωτή. Κι εάν μια χώρα παράγει την ενέργεια που χρειάζεται, είναι αυτάρκης. Και δεν εξαρτάται από κανέναν και θωρακίζει την άμυνά της. Ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς παγκοσμίως, όπως οι σημερινοί.

  • Τι συμβαίνει όμως στην πράξη τα τελευταία χρόνια; Να πούμε αλήθειες, να δούμε τα λάθη.
  • Φτιάξαμε σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος το 2012-2014, όπως η Πτολεμαίδα 5, και τώρα τα αχρηστεύουμε ή ακόμα και τα ανατινάζουμε !
  • Επενδύσαμε σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά… ξεχάσαμε να επενδύσουμε σε μπαταρίες αποθήκευσης, με αποτέλεσμα να παράγουμε ρεύμα που πάει χαμένο.
  • Δημιουργήσαμε Χρηματιστήριο Ενέργειας που δεν λειτουργεί σωστά.
  • Και καταφεύγουμε συνεχώς σε εισαγόμενο ακριβό φυσικό αέριο, αντί για εγχώριες πηγές. Με αποτέλεσμα να αυξάνεται η τιμή του ρεύματος και να αυξάνεται κι η εξάρτηση από το εξωτερικό.

Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ούτε όραμα, ούτε στρατηγική. Χάθηκαν ευκαιρίες, ευνοήθηκαν λίγοι, έγιναν λάθη σε βάρος των πολλών.

Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν; Πρέπει να αλλάξουμε ριζικά το μείγμα της ενέργειας, ώστε να γίνει πιο φθηνή για όλους! Πώς; Καταθέτω σήμερα ξεκάθαρες προτάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση.

  • Πρώτον, να επαναλειτουργήσει η σύγχρονη λιγνιτική μονάδα της Πτολεμαΐδας 5, που εγκαινιάστηκε το 2014 και ουσιαστικά δεν αξιοποιήθηκε ποτέ. Τώρα η κυβέρνηση σχεδιάζει να την αντικαταστήσει με μονάδα εισαγόμενου φυσικού αερίου. Γιατί; Εδώ η Γερμανία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί λιγνιτικές μονάδες. Εμείς γιατί να μην αξιοποιήσουμε τη δική μας εγχώρια παραγωγή;
  • Δεύτερον, να ολοκληρώσουμε και να λειτουργήσουμε τα υδροηλεκτρικά έργα της Μεσοχώρας και της Συκιάς. Τρία μεγάλα ενεργειακά έργα, πληρωμένα από τον ελληνικό λαό, παραμένουν ανολοκλήρωτα, ενώ εμείς καίμε εισαγόμενο αέριο!
  • Τρίτον, να αξιοποιήσουμε ενεργειακά τα σκουπίδια – όπως κάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Εμείς τα θάβουμε και πληρώνουμε. Αντί να αποτελούν παθητικό, μπορούν να γίνουν ενεργητικό, με σύγχρονες μονάδες και συμπράξεις με ιδιώτες. Και, προτείνω, τα έσοδα να πηγαίνουν απευθείας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
  • Τέταρτον, να επενδύσουμε άμεσα σε μπαταρίες, ώστε να αξιοποιούμε καλύτερα τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Και να προωθήσουμε φωτοβολταϊκά με αποθήκευση στις κατοικίες και ομάδες παραγωγών ενέργειας στην περιφέρεια.
  • Πέμπτον, να αλλάξουμε τους όρους λειτουργίας της αγοράς, με περισσότερες μακροχρόνιες συμβάσεις ηλεκτρικής ενέργειας.
  • Έκτον, να επιδοτηθεί η θέρμανση και με φυσικό αέριο, όχι μόνο με πετρέλαιο όπως ισχύει σήμερα. Προσέξτε, μιλάω για επιδότηση όχι για επίδομα…

Είναι εθνική ανάγκη να μειώσουμε μόνιμα, όχι ευκαιριακά, το κόστος της ενέργειας στην Ελληνική Περιφέρεια – ιδιαίτερα στην Γεωργία, την Κτηνοτροφία και την Αλιεία.

Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό όλοι: η ελληνική επαρχία πρέπει να στηριχθεί όσο ποτέ!

Τα μέτρα αυτά που προτείνω αυξάνουν την εγχώρια προσφορά Ενέργειας, μειώνουν τη ζήτηση από το δίκτυο, μειώνουν την εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και περιορίζουν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Δείτε τι συμβαίνει σήμερα: Τον τελευταίο χρόνο, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στον Έλληνα καταναλωτή αυξήθηκε τρισήμιση φορές πάνω απ’ ό,τι αυξήθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη! Και η τιμή του φυσικού αερίου αυξήθηκε τέσσερις φορές πάνω απ, ό,τι αυξήθηκε στην υπόλοιπη Ευρωζώνη!

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια άλλη προσέγγιση. Με κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Ώστε να έχουμε πιο φθηνή ενέργεια κι έτσι πραγματική ανάπτυξη για όλους και μείωση του κόστους ζωής για τα νοικοκυριά.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Το καλώδιο περνά από το Παρίσι — Η τουρκική απαίτηση παραμένει στο τραπέζι

Στη Γαλλία στρέφει τα βλέμματα η σημερινή τουρκική δημοσιογραφική κάλυψη για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Τα δημοσιεύματα παρουσιάζουν τις επαφές Παρισιού–Άγκυρας ως κρίσιμες για την επανέναρξη των ερευνών, ενώ μέρος του Τύπου περιγράφει την υπόθεση ως ελληνικό σχέδιο που προσέκρουσε στις τουρκικές αντιρρήσεις.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στη Γαλλία στρέφει τα βλέμματα η σημερινή τουρκική δημοσιογραφική κάλυψη για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Τα δημοσιεύματα παρουσιάζουν τις επαφές Παρισιού–Άγκυρας ως κρίσιμες για την επανέναρξη των ερευνών, ενώ μέρος του Τύπου περιγράφει την υπόθεση ως ελληνικό σχέδιο που προσέκρουσε στις τουρκικές αντιρρήσεις.

Η Γαλλία στο επίκεντρο

Η Χουριέτ⁠, με τίτλο «Στον κόμπο του καλωδίου, τα βλέμματα στρέφονται στη Γαλλία», προσεγγίζει την υπόθεση ως ανοιχτή διπλωματική διαπραγμάτευση με κίνδυνο κλιμάκωσης. Υποστηρίζει ότι το Παρίσι καλείται να εξασφαλίσει μια διευθέτηση ανάμεσα στην τουρκική απαίτηση για γραπτή γνωστοποίηση και στην ελληνική θέση ότι η επικοινωνία με την Άγκυρα δεν μπορεί να συνιστά αίτημα άδειας.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το γαλλικό ερευνητικό «Αμπέιγ Μαρένγκο» αναμένεται να αναχωρήσει από το Ηράκλειο στις 9 Νοεμβρίου, αρχικά για εργασίες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Εκτιμά ότι πιθανή δραστηριότητα στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία διεκδικεί ως υφαλοκρηπίδα της, χωρίς προηγούμενη διευθέτηση, θα μπορούσε να προκαλέσει νέα κρίση.

Τίτλοι περί ελληνικής υποχώρησης

Πιο κατηγορηματική είναι η Τουρκιγέ⁠, η οποία επιλέγει τον τίτλο «Οπισθοχώρηση μετά την προειδοποίηση της Τουρκίας». Επικαλείται ελληνικά δημοσιεύματα για τη μετάθεση της αναχώρησης του πλοίου από τις 7 στις 9 Νοεμβρίου και προβάλλει τις γαλλοτουρκικές επαφές.

Ωστόσο, το ίδιο το κείμενο αναφέρει ως εξηγήσεις της καθυστέρησης τις καιρικές συνθήκες και την ολοκλήρωση διαδικασιών συντονισμού. Ο τίτλος αποδίδει επομένως στην τουρκική πίεση ένα αποτέλεσμα που το σώμα του δημοσιεύματος δεν τεκμηριώνει αποκλειστικά.

Ανάλογη κατεύθυνση ακολουθεί η Ακσάμ⁠, γράφοντας ότι «Το σχέδιο της Ελλάδας προσέκρουσε στην Άγκυρα». Η Γενί Ακίτ⁠ αναπαράγει τις ίδιες βασικές πληροφορίες με επιθετικότερο λεξιλόγιο περί «βρόμικου σχεδίου».

Κοινός άξονας αυτής της κάλυψης είναι η παρουσίαση της Άγκυρας ως παράγοντα του οποίου οι απαιτήσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη για να προχωρήσουν οι έρευνες. Μεγάλο μέρος των πληροφοριών, όμως, προέρχεται από ελληνικά δημοσιεύματα και δεν αποτελεί ανεξάρτητη τουρκική επιβεβαίωση διευθέτησης.

Τι έχει ανακοινώσει η Άγκυρα

Η τελευταία επίσημη σχετική τοποθέτηση που επαληθεύτηκε είναι η υπ’ αριθμόν 214 ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, της 6ης Νοεμβρίου. Σε αυτήν η Άγκυρα υποστηρίζει ότι τμήμα των σχεδιαζόμενων ερευνών βρίσκεται εντός της υφαλοκρηπίδας που έχει γνωστοποιήσει στον ΟΗΕ, δηλώνει ότι «ακύρωσε» τις ελληνικές και κυπριακές ναυτιλιακές αναγγελίες και αναφέρει ότι η διαδικασία για τη συγκατάθεσή της δεν έχει ολοκληρωθεί. Πρόκειται για τις τουρκικές θέσεις και διεκδικήσεις.

Οι πληροφορίες για γαλλοτουρκικές επαφές δείχνουν αναζήτηση πρακτικής φόρμουλας, χωρίς να επιβεβαιώνουν ότι αυτή έχει συμφωνηθεί.

Το ουσιαστικό ανοιχτό ζήτημα παραμένει συνεπώς το ίδιο: αν μπορεί να βρεθεί διαδικασία επικοινωνίας που η Άγκυρα θα παρουσιάζει ως συγκατάθεση, χωρίς η Αθήνα να αποδέχεται ότι ζητεί τουρκική άδεια. Η σημερινή κάλυψη περιγράφει αυτή την προσπάθεια, αλλά δεν τεκμηριώνει ακόμη την κατάληξή της.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO28 λεπτά πριν

«Αυτό που φοβόταν η Ελλάδα έγινε πραγματικότητα!» – Πανηγυρίζει ο τουρκικός Τύπος για το καλώδιο, ζητούν πολεμικά πλοία στην Κάσο Τούρκοι απόστρατοι ναύαρχοι

Ως διπλωματική επιτυχία της Άγκυρας παρουσιάζουν τουρκικές εφημερίδες τις εξελίξεις γύρω από τον Great Sea Interconnector (GSI), υποστηρίζοντας ότι η...

GEOPOLITICO57 λεπτά πριν

Μάζης: Δώσαμε στην Τουρκία όπλο για νέες διεκδικήσεις

Σοβαρά ερωτήματα για τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην υπόθεση του υποθαλάσσιου καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου θέτει ο καθηγητής Γεωπολιτικής Ιωάννης Μάζης,...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Παρέμβαση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας για τις εκδηλώσεις τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη – Ζητά εξηγήσεις από δύο υπουργεία και καταγγέλλει τα ΜΜΕ

Σφοδρή αντίδραση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) προκάλεσαν οι εκδηλώσεις τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ, που πραγματοποιήθηκαν στις 10 Νοεμβρίου στη...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σοκ στις ΗΠΑ! Μέσα από τη φυλακή οργάνωνε τρομοκρατικό χτύπημα σε βρετανική βάση – Οι κωδικοποιημένες συνομιλίες και το δίκτυο του Ιράν

Πρόκειται για τον Μοχάμαντ Μπακέρ Σαάντ Νταούντ αλ Σαάντι, με διπλή ιρανική και ιρακινή υπηκοότητα, τον Ιρανό Μοχσέν Μοχατζερί και...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Χάνουμε τη γη που μας τρέφει»: Σοβαρές καταγγελίες στο «Πρίσμα» για φωτοβολταϊκά, αγροτική παραγωγή και ενεργειακά συμφέροντα

Στην εκπομπή «ΠΡΙΣΜΑ» της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης, ο Παντελής Σαββίδης ανοίγει έναν κρίσιμο διάλογο για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας,...

Δημοφιλή