Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 9 ΜΗΝΕΣ ΤΡΕΛΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ Το θαύμα της Cosco και το δράμα της Χαλυβουργίας

Δημοσιεύτηκε στις

Δυόμισι χρόνια στη διαχείριση του container terminal του Πειραιά έχουν συμπληρώσει οι Κινέζοι

Στην ίδια γειτονιά της Αττικής, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, συνυπάρχουν δύο επιχειρήσεις που αποτυπώνουν τα δύο πρόσωπα της ελληνικής οικονομίας: από τη μια πλευρά, το οικονομικό επίτευγμα της κινέζικης Cosco στον Πειραιά, που δημιούργησε θέσεις εργασίας, και από την άλλη, ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στο ιστορικό εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος ελέω κρίσης αλλά και των… συνδικαλιστών.
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ COSCO

Οι Ευρωπαίοι εταίροι στην πλειονότητά τους φαίνεται να έχουν καταλήξει ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Οι αιχμές που άφησε ο Σόιμπλε πριν από καιρό για την ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού να κάνει αλλαγές στη χώρα αποτελούν πλέον κοινό τόπο σε φίλους και εχθρούς της Ελλάδας.
Οι Ευρωπαίοι εταίροι στην πλειονότητά τους φαίνεται να έχουν καταλήξει ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Οι αιχμές που άφησε ο Σόιμπλε πριν από καιρό για την ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού να κάνει αλλαγές στη χώρα αποτελούν πλέον κοινό τόπο σε φίλους και εχθρούς της Ελλάδας.
Οι καθυστερήσεις δύο χρόνων σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να γίνουν δεν πτοούν το πολιτικό προσωπικό της χώρας, που επιμένει να αντιπαρατίθεται διαρκώς χωρίς να προχωρά σε δράσεις, για την ανάγκη των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και το «νέο παραγωγικό μοντέλο» που χρειάζεται η χώρα προκειμένου να βγει οριστικά από το οικονομικό αδιέξοδο.

Το θαύμα της Cosco και το δράμα της Χαλυβουργίας

Με ανεργία που αγγίζει το 22%, με χιλιάδες λουκέτα σε επιχειρήσεις και διανύοντας την πέμπτη κατά σειρά χρονιά ύφεσης, η χώρα δείχνει να περπατάει διστακτικά σε ένα τεντωμένο σκοινί αντιμετωπίζοντας σοβαρό κίνδυνο να χάσει τη «δανεική» ισορροπία που της παρέχει η ΕΕ και να βουτήξει στο κενό της δραχμής.
Κι όμως στην ίδια γειτονιά της Αττικής, συνυπάρχουν δύο επιχειρήσεις που αποτυπώνουν τα δύο πρόσωπα της ελληνικής οικονομίας: Από τη μια πλευρά το οικονομικό επίτευγμα της κινέζικης Cosco στον Πειραιά που δημιούργησε θέσεις εργασίας για Ελληνες στον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων που της έχει παραχωρήσει το ελληνικό κράτος. Από την άλλη ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στο ιστορικό εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο ελέω κρίσης αλλά και των? συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ που «περιφρουρούν» τους τελευταίους 9 μήνες μια απεργία η οποία επιτείνει το οικονομικό αδιέξοδο της επιχείρησης και απειλεί να στείλει στην ανεργία 240 άτομα.

O κινέζικος δρόμος για νέες θέσεις εργασίας και επενδύσεις
Στον μεγαλύτερο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στην Ευρώπη μεταξύ αυτών που διαχειρίζεται η κινέζικη COSCO στη Γηραιά Ηπειρο έχει μετατραπεί το λιμάνι του Πειραιά τα τελευταία δύο χρόνια. Η ελληνική πολιτεία έχει υπογράψει σύμβαση παραχώρησης των προβλητών ΙΙ και ΙΙΙ με την εκχώρηση δικαιώματος μακροχρόνιας εκμετάλλευσης στον κινέζικο κολοσσό από το 2009.
Τρία χρόνια αργότερα ο «Κινέζικος Δράκος», που εκπροσωπεί η COSCO, έχει μετατρέψει το λιμάνι
σε μια χρυσή επένδυση που αυξάνει τα κέρδη της, δίνει δουλειά σε Ελληνες εργαζόμενους και καταβάλλει σημαντικά ποσά στα κρατικά Ταμεία.
Τα νούμερα είναι ενδεικτικά: η COSCO απασχολεί σήμερα 250 άτομα μόνιμο προσωπικό και 600 έκτακτους εργαζόμενους, έχει αυξήσει την κίνηση των εμπορευματοκιβωτίων κατά 130% μέσα στο πρώτο πεντάμηνο του 2012 σε σχέση με πέρυσι και αποδίδει τουλάχιστον 2,2 εκ. ευρώ τον μήνα στα κρατικά Ταμεία.
«Στη χρεωμένη Ελλάδα, όπου απλώς και μόνο η επιβίωση είναι μια αποθαρρυντική πρόκληση για τις περισσότερες εταιρείες, μια κινέζικη επιχείρηση προσφέρει ένα σπάνιο παράδειγμα επιτυχίας», αναφέρει σε δημοσίευμά της η αγγλόφωνη China Daily. Στην εφημερίδα έκανε δηλώσεις ο διευθύνων σύμβουλος του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιώς, Φου Τσενγκιού, ο οποίος σημειώνει «δεν επιβιώσαμε απλώς, αλλά σπάσαμε κάθε ρεκόρ στη διαχείριση εμπορευματοκιβωτίων», εκφράζοντας παράλληλα την υπερηφάνεια του για την πορεία της επιχείρησης στον Πειραιά. Ο Φου Τσενγκιού σημειώνει ότι αρχικά οι Ελληνες εργαζόμενοι φοβούνταν ότι η COSCO θα τους αντικαταστήσει με έμπειρους Κινέζους εργάτες αλλά τελικά «δημιουργήσαμε 1.000 θέσεις εργασίας για Ελληνες και αντί για Κινέζους εργάτες μεταφέραμε στο λιμάνι την υψηλή αποτελεσματικότητα της Κίνας», επεσήμανε στην εφημερίδα, που έχει κυκλοφορία πάνω από 1 εκατ. φύλλα.

Αντιδράσεις
Χρειάστηκε να περάσουν 16 μήνες απεργιακών κινητοποιήσεων από το 2008 μέχρι και το 2009 εναντίον της υπογραφής της σύμβασης με τους Κινέζους, δεκάδες επερωτήσεις στη Βουλή από την τότε αντιπολίτευση, που έκαναν λόγο για ξεπούλημα των λιμανιών της χώρας, μέχρις ότου η συμφωνία μεταξύ ΟΛΠ και COSCO υπογραφεί. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα τα εμπορευματοκιβώτια που διακινούνταν από τον Πειραιά μειώνονταν αισθητά με κίνδυνο να διαγραφεί από τον χάρτη των ευρωπαϊκών terminals το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, αφού καμία εταιρεία δεν εμπιστευόταν τη διακίνηση των προϊόντων της μέσω του Πειραιά.
Μεταφορά φορτίων στον Αστακό, απώλειες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για κάθε μέρα απεργίας από τον εγκλωβισμό των εμπορευματοκιβωτίων στο Ν. Ικόνιο, αλλά και φυγή τράνζιτ φορτίου σε ανταγωνιστικά λιμάνια της Μεσογείου έπληξαν καίρια το λιμάνι του Πειραιά. Βέβαια, στο πολύμηνο διάστημα των απεργιακών κινητοποιήσεων, οι απώλειες ήταν μεγάλες όχι μόνο για το λιμάνι του Πειραιά αλλά για το σύνολο της ελληνικής οικονομίας. Το ισχυρότερο πλήγμα δέχθηκαν τότε οι Ελληνες εξαγωγείς χάνοντας σημαντικές αγορές, ενώ το κόστος στα εισαγόμενα προϊόντα αυξήθηκε σημαντικά.
Τον Απρίλιο του 2008 ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει επερώτηση στη Βουλή στην οποία ανέφερε: «Αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης για την πλήρη ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών».
Και κατέληγε: «Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη. Την εφάρμοσαν μόνο στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της κ. Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη». Τον Οκτώβριο του 2010 επισκέφτηκε με την ιδιότητα του πρωθυπουργού τις εγκαταστάσεις της COSCO στον Πειραιά μαζί με τον Κινέζο ομόλογό του Γουέν Τζιαμπάο, μετά την υπογραφή 11 συμφωνιών οικονομικής συνεργασίας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων το 2008 και το 2009, οι 1.500 εργαζόμενοι ζητούσαν από την κυβέρνηση να μην ιδιωτικοποιηθεί το λιμάνι, ενώ ακόμη και μετά την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης τον Νοέμβριο του 2008, οι λιμενεργάτες συνέχισαν να αντιδρούν απαιτώντας να επανέλθει σε δημόσιο έλεγχο τόσο η λειτουργία όσο και η δραστηριότητα του Πειραιά.
Μετά τις εκλογές τον Οκτώβριο του 2009 και ενώ η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ξεκινήσει τότε διάλογο όχι για την ακύρωση της σύμβασης παραχώρησης του ΣΕΜΠΟ, αλλά για την τροποποίησή της σε ορισμένα εργασιακά θέματα, οι εργαζόμενοι πλέον ζητούσαν την ολική επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης, καταθέτοντας μάλιστα προσφυγή στο ΣτΕ σχετικά με το αν ο ΟΛΠ μπορούσε να παραχωρεί τις δραστηριότητές του σε ιδιώτη. Μάλιστα, η αντίσταση των εργαζομένων συνεχίστηκε και μετά την έναρξη ισχύος της σύμβασης, με τους εργάτες να παραμένουν για μέρες συγκεντρωμένοι στα νευραλγικά σημεία του λιμανιού του Πειραιά, στον Σταθμό
Εμπορευματοκιβωτίων, στο κέντρο μηχανοργάνωσης και στα γραφεία του οργανισμού για να μην εγκατασταθεί η COSCO.

Κι όμως, πέτυχε
Αφήνοντας πίσω τις κινητοποιήσεις και τις πολιτικές κόντρες, οι Κινέζοι ξεκίνησαν δουλειά μετά την οριστικοποίηση της συμφωνίας. Ο πρόεδρος της COSCO, κάπτεν Ουέι, είχε δηλώσει εξαρχής ότι η εταιρεία ήρθε στην Ελλάδα για να μείνει. Ο άνθρωπος, που θεωρείται από τους ισχυρότερους στην Κίνα, δεν δίστασε να κατέβει στο λιμάνι και να μιλήσει στους εργάτες προκειμένου να εξηγήσει τις προθέσεις της εταιρείας που περιελάμβαναν τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με την αύξηση της κίνησης εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά. Παρά την κρίση στην οικονομία, ο κινέζικος όμιλος προώθησε μέσω του εμπορευματικού του σταθμού στον Πειραιά το πρώτο πεντάμηνο του έτους 874.600 κοντέινερ προς τις αγορές της Κεντρικής, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου.
Η έλευση των Κινέζων στο μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας αποδεικνύεται προσοδοφόρα επένδυση, κρατώντας εύλογα αμείωτο το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση του μετοχικού ελέγχου του ΟΛΠ, αλλά και άλλων λιμανιών, με πρώτο στη λίστα τον αντίστοιχο οργανισμό που διαχειρίζεται το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να προκρίνει το μοντέλο των συμβάσεων παραχώρησης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όπως ισχύει σήμερα στον ΟΛΠ με την εκχώρηση του δικαιώματος μακροχρόνιας εκμετάλλευσης των σταθμών εμπορευματοκιβωτίων ΙΙ και ΙΙΙ στην κινεζική COSCO. Πέρα, άλλωστε, από τα προβλεπόμενα έσοδα του Δημοσίου από την κινέζικη εκμετάλλευση των σταθμών εμπορευματοκιβωτίων που ανέρχονται σε 2,2 εκ. ευρώ τον μήνα, η αύξηση της διακίνησης των φορτίων μεταφράζεται σε μεγαλύτερα έσοδα για τα ταμεία του κράτους. Η ξέφρενη πορεία του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας που καταγράφηκε το 2011 με άνοδο της τάξης του 73,5% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, φθάνοντας τα 1.188.100 εμπορευματοκιβώτια έναντι 684.900 κοντέινερ το 2010, συνεχίζεται με ακόμη πιο εντυπωσιακή αύξηση το πρώτο πεντάμηνο του 2012.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της COSCO Pacific, η κίνηση των εμπορευματοκιβωτίων στον τερματικό σταθμό φορτοεκφόρτωσης του προβλήτα ΙΙ στον Πειραιά ανήλθε τους πρώτους πέντε μήνες του 2012 σε 874.600 κοντέινερ, καταγράφοντας εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 130% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011. Βάσει δηλαδή των στοιχείων αυτών, ο Πειραιάς έχει αναδειχθεί σε «πρωταθλητή», καταγράφοντας τις καλύτερες επιδόσεις μεταξύ όλων των εμπορευματικών σταθμών της COSCO στην Ευρώπη. Πάντως, τα σημερινά αποτελέσματα της COSCO δείχνουν ότι τα «πέτρινα χρόνια» για τον Πειραιά πέρασαν και ότι παρά την κρίση οι Κινέζοι στηρίζουν την επένδυσή τους στην Ελλάδα.

Σε όλο τον κόσμο
Η Cosco στην Ευρώπη, πέραν του Πειραιά, ελέγχει τμήματα και των εμπορικών λιμανιών στη Νάπολη της Ιταλίας, στην Αμβέρσα του Βελγίου και στο νέο λιμάνι που λειτουργεί στην περιοχή του Σουέζ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της κινεζικής εταιρείας, από τον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι της Νάπολης στην Ιταλία η Cosco διακίνησε 516.300 εμπορευματοκιβώτια, αυξημένα κατά 21,8%, ενώ από την Αμβέρσα, διακινώντας 508.100 κοντέινερ, κατέγραψε μείωση -8,6%.
Στο δε λιμάνι που λειτουργεί στην περιοχή του Σουέζ, το οποίο και συνιστά τον μεγαλύτερο υπερπόντιο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων που ελέγχει η Cosco, η διακίνηση φορτίων (1.218.400 κοντέινερ) κατέγραψε μείωση 5% σε σχέση με το αντίστοιχο πεντάμηνο του 2011.

  • 1,2 εκατ. κοντέινερ διακινήθηκαν από τον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων το 2011, έναντι μόλις 685.000 το 2010
  • 2,2 εκατ. € τον μήνα είναι τα ελάχιστα έσοδα του κράτους από την εκμετάλλευση των σταθμών από την Cosco


ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ
Ενώ στο λιμάνι του Πειραιά, μετά την τρικυμία των απεργιακών κινητοποιήσεων, δημιουργήθηκε μια νέα επιχείρηση υπό κινεζική καθοδήγηση που ανθεί και δίνει δουλειά σε εκατοντάδες Ελληνες, στον Ασπρόπυργο ένα από τα λίγα εργοστάσια βαριάς βιομηχανίας που απέμειναν στη χώρα, αυτό της Χαλυβουργίας Ελλάδος που μετρά 61 χρόνια ζωής, κινδυνεύει να κλείσει κάτω από την πίεση της οικονομικής ύφεσης και της δραστικής μείωσης του κύκλου εργασιών που συνοδεύεται από απεργία 9 μηνών η οποία πραγματοποιείται έλεω… ΠΑΜΕ.
Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, με την κάλυψη του ΚΚΕ και παρά τις διαφωνίες συναδέλφων τους, κρατούν κλειστό το εργοστάσιο, αντιδρώντας σε απολύσεις συναδέλφων τους, για 9 ολόκληρους μήνες, εκμηδενίζοντας κάθε προσπάθεια επαναλειτουργίας της μονάδας. «Δεν πρέπει να ήταν -πουλημένοι- οι εργαζόμενοι σε γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία οι οποίοι όταν τους ανακοίνωσαν πριν από λίγα χρόνια ότι θα απολυθούν συνάδελφοί τους λόγω μειώσεων των πωλήσεων, δέχτηκαν να δουλέψουν μειωμένο ωράριο με τον όρο ότι δεν θα φύγει κανένας εργαζόμενος», δηλώσει στο «Εθνος της Κυριακής» εργαζόμενος της Χαλυβουργικής που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.
Ο ίδιος αναφέρει πως ύστερα από έναν χρόνο επανήλθαν όλοι οι εργαζόμενοι στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία σε πλήρες ωράριο όταν αυξήθηκαν οι πωλήσεις, αλλά κανείς δεν έχασε τη δουλειά του. «Ισως και εμείς θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε μία αντίστοιχη συμφωνία. Δεν μπορεί κανένας να καταλάβει τι περνάμε όλον αυτόν τον καιρό», επεσήμανε βλέποντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μείνουν στον δρόμο 240 οικογένειες.

Ολο και πιο κοντά στο λουκέτο ύστερα από 9 μήνες απεργίας
Ολα ξεκίνησαν στις 12 Οκτωβρίου του 2011, όταν η εταιρεία -ιδιοκτησίας της οικογένειας Μάνεση- ανακοίνωσε την πρόθεσή της για πεντάωρη (αντί για οκτάωρη) και εκ περιτροπής εργασία για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών (θα είχε ισχύ έως τις 29 Φεβρουαρίου του 2012) με εξασφαλισμένα τα πλήρη ασφαλιστικά τους δικαιώματα και με τη δέσμευση ότι δεν θα απολυθεί κανείς, όπως υπογραμμίζει η διοίκηση της Χαλυβουργίας. Διαφορετικά θα προχωρούσε σε απολύσεις 180 εργαζομένων (επί συνόλου 360) με την αιτιολογία ότι οι πωλήσεις της Χαλυβουργίας Ελλάδος είναι πολύ χαμηλές, με πτώση που αγγίζει το 85%-90% σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την κρίση.
Στις 17 Οκτωβρίου η συντριπτική πλειοψηφία των 273 ατόμων-μελών του σωματείου εργαζομένων της εταιρείας αποφάσισε -δι’ ανατάσεως της χειρός, όπως τονίζει η διοίκηση- να μην περάσουν τα μέτρα της εργοδοσίας και ξεκίνησαν την κατάληψη του εργοστασίου η οποία κρατάει μέχρι και σήμερα με «θύματα» ήδη 120 εργαζομένους που απολύθηκαν, ενώ ακόμη περίπου 20 συνταξιοδοτήθηκαν-
Σε αντιδιαστολή πάντως με τα όσα συμβαίνουν στην πρωτεύουσα, στον Βόλο, το σωματείο και όλοι οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο του Βόλου, έπειτα από ψηφοφορία με κάλπη, το αποδέχθηκαν και σήμερα και οι 365 εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί καμία απόλυση. Εξάλλου, στελέχη της εταιρείας υπογραμμίζουν ότι ποτέ δεν προτάθηκε το 5ωρο ως μόνιμο μέτρο, καθώς, όπως έχει τονίσει με αλλεπάλληλες ανακοινώσεις από τον Δεκέμβριο του 2011, η πρόταση αυτή έχει ανακληθεί και επισήμως και έκτοτε οι εργαζόμενοι απασχολούνται κανονικά σε 8ωρο.

Πολιτικές «φιέστες»
Από τις 31 Οκτωβρίου του 2011 που έγιναν οι πρώτες καταγγελίες των συμβάσεων, το σωματείο, συνεπικουρούμενο από το ΠΑΜΕ, όπου ο πρόεδρος του σωματείου Γιώργος Σιφωνιός είναι στέλεχός του, έχει κηρύξει 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Οπως τονίζουν διοικητικά στελέχη της Χαλυβουργίας, το σωματείο με συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ έχει αποκλείσει την πύλη του εργοστασίου με αλυσίδα και λουκέτο και εμποδίζει την είσοδο σ’ όσους θέλουν να εργαστούν, ακόμα και στα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας, καθώς και στα φορτηγά πελατών για την παραλαβή προϊόντων, παρεμποδίζοντας παράνομα την εργασία ακόμη και σε άλλη ανεξάρτητη εταιρεία που λειτουργεί στον ίδιο χώρο, την οποία η πρακτική αυτή έχει οδηγήσει σε πλήρη αδράνεια. Παράλληλα, οι διοικούντες υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιεί τον χώρο του εργοστασίου για πολιτικές «φιέστες» με την αδιάλειπτη παρουσία βουλευτών του ΚΚΕ.
Από την πλευρά του ο κ. Σιφωνιός υποστηρίζει ότι η απόφαση για τη συνέχιση της απεργίας και για το κλείσιμο της πύλης του εργοστασίου έχει ληφθεί από διαδοχικές γενικές συνελεύσεις, ωστόσο η διοίκηση της εταιρείας αναφέρει ότι δεν τηρούνται οι νόμοι καθώς με απόφαση του δικαστηρίου η απεργία κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική απαγορεύοντας τη συνέχισή της.
Ο πρόεδρος του σωματείου εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιθετικός για τον- διασπαστικό ρόλο που παίζουν τα διευθυντικά στελέχη και κάποιοι διοικητικοί υπάλληλοι – με επικεφαλής τη γραμματέα Ελένη Καταβάτη, πρόεδρο της Επιτροπής Αγώνα στη Χαλυβουργία. Σημειώνεται ότι η κ. Καταβάτη είχε καταγγείλει πως στις 21 Ιουνίου συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, το οποίο πρωτοστατεί στην απεργία της Χαλυβουργίας, και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, επιτέθηκαν σε συναδέλφους τους οι οποίοι ήθελαν να δουλέψουν. Είχε μάλιστα αναφέρει με έμφαση ότι ενώ οι περισσότεροι εργαζόμενοι της εταιρείας ζουν με δανεικά από γονείς και παιδιά, «τα μέλη του ΠΑΜΕ ζουν με επιδόματα 100 ευρώ την εβδομάδα για τη συνέχιση της απεργίας, 400 ευρώ τον μήνα για λογαριασμούς και άλλα έξοδα, ενώ κάθε βράδυ έρχεται φορτηγάκι του ΠΑΜΕ και φέρνει τρόφιμα από σούπερ μάρκετ για τους απεργούς».
Αυτό όμως που προβλημάτισε περισσότερο τους απεργούς αλλά και την κοινή γνώμη ήταν η παρουσία της ακροδεξιάς οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» στη Χαλυβουργική, όπου στελέχη της με επικεφαλής τον σημερινό βουλευτή Ηλ. Κασιδιάρη προσέφεραν τρόφιμα και μίλησαν στους εργαζόμενους με στόχο να στηρίξουν την απεργία. Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο εμφανίζεται το στέλεχος του ΠΑΜΕ και πρόεδρος του σωματείου Γ. Σιφωνιός να χειροκροτεί τον Ηλία Κασιδιάρη μετά την ομιλία του. Ομάδες του ΠΑΜΕ αλλά και μέλη της «Χρυσής Αυγής» προσπάθησαν να επιβάλουν απεργιακές κινητοποιήσεις και στο εργοστάσιο του Βόλου αλλά δεν τα κατάφεραν και απωθήθηκαν από τους εργαζόμενους.
Η πρωτοφανής κρίση και η βαθιά οικονομική ύφεση που πλήττουν τη χώρα μας και ιδιαίτερα τον κλάδο των κατασκευών, μετά και την πλήρη διακοπή των μεγάλων τεχνικών έργων αλλά κυρίως λόγω της κατάρρευσης της ιδιωτικής οικοδομής, έχει ως αποτέλεσμα η εγχώρια αγορά του σιδήρου να έχει σημειώσει δραματική πτώση που φθάνει σήμερα το 85% με 90%, σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την κρίση.
Η Χαλυβουργία Ελλάδος προσπάθησε ν’ αντισταθμίσει αυτήν την πτώση με εξαγωγές, γεγονός το οποίο όμως δεν απέδωσε, καθώς οι εξαγωγές στη χώρα μας όχι μόνο δεν υποβοηθούνται -όπως είναι ο κανόνας σε άλλες χώρες-, αλλά αντίθετα επιβαρύνονται, στην προκειμένη περίπτωση με συνεχείς αυξήσεις στο κόστος ενέργειας. Η παράλογη πολιτική συνεχούς αύξησης των βιομηχανικών τιμολογίων και των ειδικών φόρων κατανάλωσης (ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου) έχει ως αποτέλεσμα το ενεργειακό κόστος να κυμαίνεται σε διπλάσια (!) επίπεδα σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας των άλλων χωρών και ως εκ τούτου να καθιστά την ελληνική ενεργοβόρα βιομηχανία εξαγωγικά μη ανταγωνιστική.
Τα παραπάνω συνετέλεσαν στο να εμφανίσει η εταιρεία τα τρία τελευταία χρόνια μεγάλες ζημιές ύψους περίπου 98 εκατομμυρίων ευρώ, γεγονός το οποίο οδήγησε τη διοίκηση στη λήψη έκτακτων μέτρων. Αυτό σήμαινε προσαρμογή της παραγωγής στα σημερινά επίπεδα ζήτησης, με αποτέλεσμα περίπου 400 εργαζόμενοι και στα δύο εργοστάσια της εταιρείας να μην έχουν αντικείμενο εργασίας.

Σε αναζήτηση διεξόδου
Πέντε υπουργούς εργασίας έχουν επισκεφτεί στελέχη της ιδιοκτήτριας εταιρείας και συνδικαλιστές προκειμένου να βρεθεί λύση για το εργοστάσιο του Ασπροπύργου. Η- διορία μερικών ημερών που είχε δοθεί από την οικογένεια Μάνεση που ελέγχει την εταιρεία, ύστερα από τη συνάντηση που είχε την προηγούμενη εβδομάδα με την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, έληξε χωρίς να σημειωθεί κάποια εξέλιξη και η διοίκηση αναμένεται να καταθέσει αιτήσεις για ομαδικές απολύσεις και να κλείσει ουσιαστικά το συγκεκριμένο εργοστάσιο. Ωστόσο, ύστερα από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη Χαλυβουργία Γιώργος Σιφωνιός, την Παρασκευή το μεσημέρι, με τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση -ο οποίος βρισκόταν στην Κύπρο-, κλείστηκε ραντεβού για τις 9 το πρωί της Δευτέρας στο υπουργείο Εργασίας, προκειμένου να βρεθεί κάποια λύση στο πρόβλημα.
Σημειώνεται ότι στη συνάντηση που είχε προηγηθεί την προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ της διοίκησης της εταιρείας και του υπουργού Εργασίας, ο κ. Μάνεσης είχε δεσμευθεί να μην πραγματοποιήσει νέες απολύσεις και σε βάθος χρόνου -που δεν προσδιορίστηκε πάντως- να προχωρήσει στην επαναπρόσληψη κάποιων από τα 120 άτομα που έχουν ήδη απολυθεί. Προϋπόθεση, ωστόσο, για όλα αυτά ήταν να σταματήσει η απεργία που έχει ξεκινήσει από τον περασμένο Οκτώβριο.
Μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής» ο κ. Σιφωνιός υπογραμμίζει με έμφαση ότι «η πύλη του εργοστασίου δεν πρόκειται να ανοίξει εάν δεν υπάρξει γραπτή δέσμευση της διοίκησης, ενώπιον του υπουργού Εργασίας, ότι θα επαναπροσλάβει αμέσως το 1/3 των απολυμένων (40 άτομα) και σταδιακά θα γίνει το ίδιο και με τους υπόλοιπους σε εύλογο χρονικό διάστημα». Πάντως, ο κ. Σιφωνιός δεν εμφανίστηκε απόλυτος στο ενδεχόμενο επαναπρόσληψης και των 120 απολυμένων, δείχνοντας διάθεση να καθίσει ξανά με τη διοίκηση στο τραπέζι για νέες διαπραγματεύσεις.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: NIKOΣ B. TΣΙΤΣΑΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΝΟΣ, ΜΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 λεπτά πριν

Και πάλι μόνοι! Η Ελλάδα αποδυναμώνεται από μέσα

Η ισχύς μιας χώρας θεμελιώνεται στον πληθυσμό, στην παραγωγή και στη λειτουργία του κράτους της. Με αφετηρία τη σκέψη του...

GEOPOLITICO24 λεπτά πριν

Πυραυλική επίθεση των Χούθι στο Ριάντ! Παράλυση αεροδρομίου, ακυρώσεις πτήσεων και φόβοι για γενικευμένη ανάφλεξη

Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση καταγράφεται στη σύγκρουση της Υεμένης, με τους Χούθι να αναλαμβάνουν την ευθύνη για πυραυλική επίθεση εναντίον του...

GEOPOLITICO39 λεπτά πριν

Μητσοτάκης: Το καλώδιο θα προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα – Μηνύματα σε Τουρκία, ΗΠΑ και Ισραήλ

Μήνυμα σιγουριάς για την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι το έργο πρέπει να προχωρήσει...

GEOPOLITICO48 λεπτά πριν

Reuters: Αμυντική συμφωνία-μαμούθ Ελλάδας–ΗΠΑ έως 4 δισ. δολάρια – F-16 Viper, F-35 και προηγμένα όπλα

Νέα δεδομένα στην αμυντική συνεργασία Αθήνας και Ουάσιγκτον δημιουργεί συμφωνία ύψους έως 4 δισ. δολαρίων, την οποία αποκαλύπτει το Reuters....

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Μάρκο Ρούμπιο, Δούρειος Ίππος και γεωπολιτική πραγματικότητα!

Η Πνύκα δεν πρέπει να γίνει το σκηνικό μιας νέας αμερικανικής αφήγησης εντυπωσιασμού για τη Δύση. Πρέπει να παραμείνει ο...

Δημοφιλή