Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η Τουρκική Δημοκρατία το 2012

Δημοσιεύτηκε στις

Τα αδιέξοδα της νέο-οθωμανικής μεγαλομανίας, τα προβλήματα με όλους τους γείτονες και η διαρκής ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων με την Ελλάδα.

Σε παλαιότερο άρθρο μας (14/10/2011) με τίτλο Τουρκική Δημοκρατία: Η φαντασίωση του νεο-οθωμανισμού, η αδυσώπητη πραγματικότητα και η γλώσσα του εμπορίου αναφέραμε πως η ραγδαία απομυθοποίηση της εικόνας της «σαρωτικής υπερδύναμης» που συστηματικά καλλιεργούσε επί ολόκληρες δεκαετίες η Τουρκία (ανεξάρτητα αν υπήρξε πραγματική ή όχι) συντελέστηκε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα κατά την διάρκεια του 2011 παραθέτοντας ειδήσεις από την καθημερινή ειδησεογραφία της περιόδου 1/1/2011 έως 14/10/2011. Την ίδια περίοδο καταγράψαμε την βελτίωση που παρουσίασαν οι οικονομικές σχέσεις μας με την Τουρκία στους τομείς των εξαγωγών και του τουρισμού.

Στο άρθρο που ακολουθεί παρατίθενται ειδήσεις και σχόλια της καθημερινής ειδησεογραφίας της περιόδου 15/10/2011 έως 31/12/2012. Από την προσεκτική μελέτη των ειδήσεων προκύπτει ανάγλυφα η πλήρης αποδόμηση της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής σε όλα σχεδόν τα μέτωπα αλλά με ταυτόχρονη (και ανησυχητική) προώθηση των τουρκικών επιδιώξεων σε βάρος της Ελλάδος η οποία προφανώς θεωρείται από τους Τούρκους «αδύναμος κρίκος» λόγω της οικονομικής κρίσης, της κοινωνικής αναστάτωσης από την συνεχή εφαρμογή σκληρών μέτρων λιτότητας, ιδίως στα ασθενέστερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής αστάθειας από δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στο 2012:
15 Οκτωβρίου 2011: Τρεις Κούρδισες βουλευτίνες (Λειλά Ζανά, Ντουρσελ Αιντογαν, Αισελ Τουγκλούκ) δικάστηκαν σε τουρκικό δικαστήριο για «την διάδοση προπαγάνδας για τρομοκρατική οργάνωση, παραβίαση των νόμων για τις δηλώσεις και για διάπραξη εγκλήματος υπέρ τρομοκρατικής οργάνωσης χωρίς να είναι μέλος της οργάνωσης». Ο εισαγγελέας πρότεινε την καταδίκη τους με συνολικές ποινές …. 150 χρόνων! Προφανώς, η αλυτρωτική προπαγάνδα των επίσημων πρακτόρων της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη, η Τουρκική υποστήριξη στις επεκτατικές φαντασιώσεις των Σκοπιανών ψευτο-Μακεδόνων ή η απροκάλυπτη ενίσχυση του Αλβανικού μεγαλοιδεατισμού σε βάρος της Ελλάδος, δεν εμπίπτουν στις τούρκικες διατάξεις που αφορούν «παραβίαση των νόμων για δηλώσεις»!
16 Οκτωβρίου 2011: Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά την διάρκεια ομιλίας σε σύνοδο του κόμματος του,  αυτοανακηρύχτηκε σε συνέταιρο του Κυπριακού ορυκτού πλούτου με τον χαρακτηριστικό, προκλητικό του τρόπο: «Σήμερα στην Κύπρο πρέπει όλοι να παρατηρήσουν με προσοχή τις ανεύθυνες κινήσεις των γεωτρήσεων που σαμποτάρουν την διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού θέματος. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι δικαιούται μονόπλευρα την κοινή περιουσία και τον κοινό πλούτο του νησιού. Εάν κάποιος το υποστηρίζει και μάλιστα προβαίνει σε μονόπλευρες προσπάθειες, τότε θα αντιμετωπίσει και με το παραπάνω τα αντίποινα της Τουρκίας»! Τώρα, αν ακόμα και η συντριπτική πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων θεωρεί την Τουρκία ανεπιθύμητο εισβολέα, αυτό αποτελεί μια ασήμαντη μικρολεπτομέρεια….
17 Οκτωβρίου 2011: Η Ελληνική Αστυνομία στην περιοχή του Έβρου έχει συλλέξει καταθέσεις που αποδεικνύουν ότι ο τουρκικός στρατός μεταφέρει με δικά του μέσα λαθρομετανάστες οι οποίοι στην συνέχεια προωθούνται στην Ελλάδα. Στην εξαιρετικά αποκαλυπτική αναφορά που έχει αποσταλεί τόσο προς την Ελληνική Κυβέρνηση όσο και προς την Διοίκηση της Frontexπεριγράφεται μεταξύ πολλών άλλων ο τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι σωματέμποροι συναντώνται με στρατιωτικές περιπόλους του τουρκικού στρατού οι οποίες τους «διευκολύνουν» να κινούνται ανενόχλητοι προς την ελληνοτουρκική μεθόριο! Οι «προοδευτικοί ανθρωπιστές» όμως, τόσο μέσα στην Ευρώπη όσο και μέσα στην Ελλάδα, συνεχίζουν να ωρύονται θορυβωδώς γιατί η Ελλάδα αποφάσισε (επί τέλους!) να κατασκευάσει συρματόπλεγμα στον Έβρο ή κέντρα συγκέντρωσης λαθρομεταναστών σε διάφορα σημεία της χώρας προκειμένου να οργανωθεί η επιστροφή στις πατρίδες τους. Φαίνεται πως το «ξέφραγκο αμπέλι η Ελλάς» βολεύει πάρα πολλούς «φίλους» και εχθρούς για πολλούς (και διαφορετικούς) λόγους ……  
18 Οκτωβρίου 2011: Ο Τούρκος στρατιώτης Ουγούρ Καντάρ υπηρετούσε σε μονάδα του τουρκικού στρατού κατοχής στο Βόρειο τμήμα της μαρτυρικής Κύπρου. Μετά από την τελευταία του έξοδο με σχετική άδεια, πέντε μόλις μέρες πριν πάρει το απολυτήριο του, καθυστέρησε να επιστρέψει στην μονάδα του. Μόλις όμως επέστρεψε, τον παρέλαβε «το πειθαρχείο» όπου υπέστη φρικτά βασανιστήρια για το μεγάλο του «έγκλημα». Το αποτέλεσμα ήταν να πέσει σε κώμα, να μεταφερθεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο όπου έχασε την ζωή του μετά από νοσηλεία 2,5 μηνών. Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ: Κατά την διάρκεια της κηδείας του άτυχου στρατιώτη, 20 «άγνωστοι» τραμπούκοι ξυλοκόπησαν άγρια τους συγγενείς του θύματος για τον θόρυβο που τόλμησαν να δημιουργήσουν για το συμβάν, στέλνοντας πολλούς στο νοσοκομείο, μεταξύ των οποίων και τον παππού του θύματος! Ένα μικρό δείγμα τουρκικού «πολιτισμού» που μας κρύβουν επιμελώς τα εγχώρια Σύγχρονα γιουσουφάκια των «μεγάλων» τηλεοπτικών μας σταθμών τα οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά με τουρκικές τηλεοπτικές σειρές (που παίρνουν με τις ευλογίες της ΜΙΤ είτε σχεδόν, είτε εντελώς τζάμπα!) και οι οποίες μπαίνουν ανενόχλητες στα σπίτια μας για να μας προπαγανδίσουν το εικονικό και ψεύτικο «νέο-οθωμανικό» μεγαλείο!
19 Οκτωβρίου 2011: Την πιο αιματηρή επιχείρηση των τελευταίων 12 ετών σε οκτώ διαφορετικούς στόχους πραγματοποίησε το PKK, σε δύο περιοχές της επαρχίας Hakkari, αφήνοντας πίσω 26 νεκρούς και 22 τραυματίες (στρατιώτες και αστυνομικούς). Είχε προηγηθεί έκρηξη βόμβας σε Κουρδικές περιοχές με αποτέλεσμα το θάνατο έξι ανθρώπων (4 αστυνομικοί και 2 πολίτες).  Πριν προλάβει η Τουρκία να συνέλθει από το πολύ σοβαρό αυτό πλήγμα, δύο μέρες αργότερα άλλοι τέσσερις Τούρκοι ένστολοι δέχτηκαν επίθεση στην επαρχία Σίιρτ, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός λοχία και τον τραυματισμό ενός  υπολοχαγού καθώς και άλλων δύο ανδρών των τουρκικών ειδικών δυνάμεων. Στις 23 Οκτωβρίου «διέρρευσαν» πληροφορίες από το τουρκικό επιτελείο, σύμφωνα με τις οποίες, οι κουρδικές επιθέσεις έγιναν με την υποστήριξη και την βοήθεια του Ισραήλ! Το 1974 η τουρκική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία έγινε με την υποστήριξη του Ισραήλ, το 2011 η Κουρδική εισβολή στην «πανίσχυρη» Τουρκία, πραγματοποιείται με την «βοήθεια» του Ισραήλ. Έχουν οι καιροί γυρίσματα….
20 Οκτωβρίου 2011: Επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου και ηλεκτρονικής υποστήριξης εξαπέλησαν οι Τούρκοι ολόκληρη την ημέρα σε όλο το Αιγαίο (βόρειο, κεντρικό και νότιο). Η τουρκική Αεροπορία με μαχητικά αεροσκάφη, αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και ναυτικής συνεργασίας έκαναν 4 παραβάσεις του FIR Αθηνών, 6 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου χώρου (ΕΕΧ) ενώ σημειώθηκε και μια εμπλοκή. Την ίδια σχεδόν ημέρα, οι τράπεζες UBS AG και Commerzbank με ανακοίνωση τους αναφέρθηκαν στον κίνδυνο να μην μπορέσει η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας να σταματήσει την υποτίμηση της τουρκικής λίρας, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί σε πρόσθετο δανεισμό.
25 Οκτωβρίου 2011: Το Ισραήλ προθυμοποιήθηκε να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους σεισμόπληκτους της περιοχής Βαν που επλήγη από μεγάλο σεισμό. Η Άγκυρα αρχικά απέρριψε την προσφορά, αλλά στην συνέχεια «κατόπιν ωρίμου σκέψεως» αποφάσισε να την αποδεχτεί. Το πρώτο δείγμα πως μπορεί να μπει στην άκρη η ρητορική των υψηλών τόνων απέναντι στο Ισραήλ – ανάγκα και οι Θεοί πείθονται….
26 Οκτωβρίου 2011: Ο νέος αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ, δήλωσε  σε συνέντευξη του σε τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι πως «Η Τουρκία δεν σχεδιάζει να καταργήσει τη Στρατιά Αιγαίου (πρόκειται για μια στρατιά εκτός ΝΑΤΟ που δημιουργήθηκε το 1975 με απόλυτα επιθετική διάταξη και στόχο την απόβαση σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου), καθώς θεωρεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει απειλή από την Ελλάδα». Έσπευσε μάλιστα να συμπληρώσει πως «Η ελληνοκυπριακή διοίκηση της Νότιας Κύπρου κάνει παράνομες συμφωνίες, παραβιάζει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Τουρκικής (ψευτο) Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μονομερώς τον φυσικό πλούτο, ο οποίος ανήκει εξίσου και στον τουρκοκυπριακό λαό»! Να μας ζήσει και ο νέος αρχηγός που εκφράζει ιδανικά την λαϊκή παροιμία «Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης»!  
Το ίδιο βράδυ, μια νυκτερινή επιχείρηση διείσδυσης στο Αιγαίο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια από έξι μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας. Προφανώς, η κίνηση αποτελεί μήνυμα του νέου (με τις ευλογίες των ισλαμιστών) αρχηγού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για την ποιοτική διαφοροποίηση της διαχρονικής, τουρκικής επιθετικότητας.
2 Νοεμβρίου 2011: Η Τουρκία έδωσε άδεια απόπλου στο τουρκικό πλοίο Tahrir το οποίο (μαζί με ένα ακόμη πλοίο από την Ιρλανδία) απέπλευσαν με προορισμό τη αποκλεισμένη Γάζα. Οι πρόσφατες (12/9/2011) τούρκικες κραυγές πως «η επόμενη αποστολή θα συνοδεύεται από πολεμικά πλοία» ήταν (φυσικά) μόνο για τα αυτιά των άσχετων. Μόλις η Τουρκία έδωσε την άδεια απόπλου των ακτιβιστών, το Ισραήλ ανακοίνωσε ρητά ότι δεν θα τους επιτραπεί να φτάσουν στον προορισμό τους ώστε να παραδώσουν οι ίδιοι την ανθρωπιστική βοήθεια. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να δημιουργήσει ένα αποτελεσματικό αντιπερισπασμό ξέσπασε τον εαυτό του στον συνήθη παραλογισμό που τον διακρίνει. Μόνο που αυτή τη φορά δεν στόχευε το Ισραήλ ….αλλά την Συρία! Μιλώντας στην κοινοβουλευτική του ομάδα, ο Ερντογάν, αφού επιτέθηκε στον Σύρο πρόεδρο Άσαντ, δήλωσε ότι «Οι Σύριοι ηγέτες δεν έδωσαν σημασία στις προειδοποιήσεις μας. Δεν μπορούμε να σιωπήσουμε ενώπιον των γεγονότων. Πιστεύω ότι ο Συριακός λαός θα αναδειχθεί νικητής. Αυτοί που καταπιέζουν τον ίδιο τους το λαό στη Συρία δεν θα επιβιώσουν. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα εξαφανίζονται. Η λαοκρατία έρχεται»!! Το μόνο που παρέλειψε να αναφέρει ήταν πως από όλα αυτά εξαιρούνται οι Κούρδοι «τρομοκράτες» και οι «ξεδιάντροποι» τουρκοκύπριοι!
3 Νοεμβρίου 2011: Ιστορική επίσκεψη στην Κύπρο πραγματοποίησε ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες – πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίσκεψη Ισραηλινού προέδρου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Αντικείμενο των συνομιλιών της επίσκεψης το Κυπριακό, το Μεσανατολικό, το θέμα του φυσικού αερίου (φυσικά και οι τουρκικές απειλές), το ενδεχόμενο συνεργασίας των δύο χωρών στην εκμετάλλευση και εμπορία του φυσικού αερίου καθώς και η υπογραφή τεσσάρων συμφωνιών στους τομείς έρευνας και ανάπτυξης, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αρχαιολογίας και τηλεπικοινωνιών. Την ίδια στιγμή στην κατεχόμενη Λευκωσία οι Τούρκοι υπέγραφαν με ανδρείκελα του ψευδοκράτους που διόρισαν στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού «συμφωνία» για την από κοινού αξιοποίηση των φυσικών πόρων της θαλάσσιας περιοχής «που τις ενώνει»! Σε σχετικά κοντινή απόσταση οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις κατέλαβαν τα πλοία των ακτιβιστών που κατευθύνονταν στη Λωρίδα της Γάζας, ήρεμα και ομαλά χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Η μεταφορά πάντως της ανθρωπιστικής βοήθειας  προς τους Παλαιστινίους έφθασε στον προορισμό της με άλλο τρόπο και με διαδικασίες σύμφωνες με το νομικό καθεστώς που διέπει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.
17 Νοεμβρίου 2011: Με στόχο το αεροδρόμιο του Καστελόριζου τουρκικά μαχητικά αναγνωριστικά αεροσκάφη RF-4E πέταξαν 300 μέτρα πάνω από το νησί στην πιο σοβαρή παραβίαση των ελληνικών συνόρων από τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις τα τελευταία δύο χρόνια. Τα αεροσκάφη υπολογίζεται ότι έλαβαν 150 περίπου φωτογραφίες και μάλιστα το ένα από αυτά έκανε «σπάσιμο» επάνω από το αεροδρόμιο, προφανώς για να φωτογραφήσει από μια ειδική γωνία κάποια σημεία του αεροδρομίου. Το ελληνικό διάβημα έγινε (να κρατάμε και τα προσχήματα) αλλά φαίνεται πως ο νέος αρχηγός, έπιασε για τα καλά δουλειά!
23 Νοεμβρίου 2011: Ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Αμπτουλλάχ Γκιούλ , ζηλεύοντας την δόξα του παραλογισμού που επιδεικνύει τακτικά ο Τούρκος πρωθυπουργός, έκανε επίδειξη τούρκικου τσαμπουκά κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης του στο Λονδίνο, όπως προκύπτει από τις σχετικές δηλώσεις του: «Στις επαφές που έχουμε με τις χώρες της ΕΕ λέμε ότι η ένταξη (σ.σ. της Τουρκίας στην ΕΕ) είναι στρατηγική μας επιλογή, αλλά υπόθεση τιμής για εσάς. Θα κάνουμε αισθητή την πίεσή μας. Έχουμε φτάσει σε σημείο που δεν ανοίγει κανένα κεφάλαιο. Εμείς λέμε ότι αυτό συνιστά απώλεια κύρους για λογαριασμό της ΕΕ. Επί πλέον το 2012 μπορεί να συμβεί ακόμα μεγαλύτερη απώλεια κύρους. Σκεφτείτε. Η ελληνοκυπριακή πλευρά εντάχθηκε στην ΕΕ κατά παράβαση όλων των αρχών της ΕΕ και μάλιστα με τρόπο ελλιπή και μισό. Αυτό ήταν παράδειγμα παραβίασης των κανόνων της οικογένειας. Και τώρα αυτή η μισή χώρα, αυτή η ελλιπής χώρα θα αναλάβει την προεδρία της ΕΕ. Αυτή η “μισερή” Ένωση (σ.σ. εννοεί την ΕΕ) θα έχει μία μισή προεδρία!». Και για τιμωρία της ΕΕ οι Τούρκοι «Δεν θα λάβουν μέρος στις συνεδριάσεις που θα προεδρεύουν οι Ελληνοκύπριοι». Πω, πω τι καταστροφή! Τι μεγάλη ζημιά για τους Ευρωπαίους….
24 Νοεμβρίου 2011: Επίθεση δέχτηκε η δεύτερη σε μέγεθος πετρελαϊκή εγκατάσταση της Τουρκίας στην Νοτιοανατολική πλευρά της χώρας, από δύο ομάδες ανταρτών του ΡΚΚ. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι σημειώθηκαν δύο μεγάλες εκρήξεις και ότι είδαν  δύο μεγάλες  «μπάλες φωτιάς» να ξεπηδούν από το διυλιστήριο κατά την επίθεση. Κατά την διάρκεια της αιφνιδιαστικής επίθεσης σκοτώθηκαν δύο μέλη του προσωπικού ασφαλείας και ένας ηλεκτρολόγος των εγκαταστάσεων. Δεν έγινε γνωστή καμιά «διαρροή» πληροφοριών αν το Ισραήλ «βοήθησε» και σε αυτή την επίθεση του ΡΚΚ….
27 Νοεμβρίου 2011: Σε μια ευθεία απειλή εναντίον της Τουρκίας, ο στρατηγός Αλί Χατζιζάντεχ (των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν) ξεκαθάρισε πως «σε περίπτωση που επιτεθεί το Ισραήλ ή / και οι ΗΠΑ στην Περσία, ένας από τους στόχους που θα πληγούν είναι το ΝΑΤΟϊκό ραντάρ που βρίσκεται στην Τουρκία, το οποίο εγκαταστάθηκε πρόσφατα στο πλαίσιο της υπό δημιουργία πυραυλικής άμυνας. Το ραντάρ στην Τουρκία είναι ουσιαστικά σύστημα της Αμερικής και όχι του ΝΑΤΟ και έχει σαν μοναδικό σκοπό την προστασία του Ισραήλ». Τα ίδια περίπου είπε λίγες μέρες μετά o Χουσεΐν Ιμπραχίμι, Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας της ιρανικής βουλής: «Παρακολουθούμε στενά τις κινήσεις Αμερικής – Τουρκίας και σε ενδεχόμενη επίθεση στο Ιράν πρώτα θα χτυπήσουμε την αντιπυραυλική ασπίδα στην Μαλάτια της Τουρκίας. Η Τουρκία δεν έπρεπε να συναινέσει στην εγκατάσταση της αντιπυραυλικής. Είναι φυσικό μας δικαίωμα να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας». Αναμένεται επειγόντως μια αλά Νταβούτογλου παρέμβαση «Στρατηγικού Βάθους»…..
7 Δεκεμβρίου 2011: Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης επί της προσφυγής των Σκοπιανών για την ερμηνεία του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών (η Ελλάδα είχε εξ αρχής γνωστοποιήσει πως κατά την γνώμη της το Διεθνές Δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα επί της προσφυγής των Σκοπίων) το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών έσπευσε καταϊδρωμένο να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία εκφράζει «ικανοποίηση για την εν λόγω απόφαση με την ελπίδα ότι θα επιταχύνει τις προσπάθειες της «Μακεδονίας» για την ενοποίησή της με την Ευρώπη και τους ευρωατλαντικούς θεσμούς και θα εξασφαλίσει υποστήριξη σε νομική βάση». Είναι κοινό μυστικό πως εδώ και πολλά χρόνια Τούρκοι και Σκοπιανοίπολιτικοί τυχοδιώκτες συνεργάζονται αρμονικά εναντίον της Ελλάδος….
15 Δεκεμβρίου 2011: Ο βουλευτής του κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (ΒDΡ) της Τουρκίας Ertugrul Kurkcu, προέβη σε μια ανεπανάληπτη και ιστορική για τα τουρκικά κοινοβουλευτικά χρονικά δήλωση που αφορά την Κύπρο, από το βήμα της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, στα πλαίσια της συζήτησης για το νέο προϋπολογισμό: «Στην Κύπρο δεν έγινε ειρηνευτική επιχείρηση αλλά εισβολή, ο Τουρκικός Στρατός είναι κατοχικός και πρέπει να απομακρυνθεί. Ο Κυπριακός λαός δεν τον θέλει!» Οι ισλαμιστές κόντεψαν να πάθουν ομαδική καρδιακή προσβολή – για τους Κεμαλιστές καλύτερα ας μην μιλήσουμε! Πάντως η δήλωση του τούρκου βουλευτή πέρασε στην ιστορία σαν μια θαρραλέα αποτύπωση της πραγματικότητας και της αλήθειας από ένα Τούρκο. 
21 Δεκεμβρίου 2011: Εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τα τουρκικά συμφέροντα σημειώθηκε στην Συρία, όταν οι συριακές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη 49 πρακτόρων της ΜΙΤ, που λάμβαναν μέρος στις ανατρεπτικές δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη μέσα στο έδαφος της Συρίας. Το ζήτημα μετέφερε στην τουρκική βουλή ο (ακροδεξιός) Lutfu Turkkan ζητώντας εξηγήσεις γιατί «κατάφεραν» να συλληφθούν οι Τούρκοι πράκτορες! Ο πάλαι ποτέ «αδελφός» του Ερντογάν Άσσαντ, έγινε τώρα στόχος και υποψήφιο θύμα στον βωμό της νέο-οθωμανικής μεγαλομανίας!
23 Δεκεμβρίου 2011: Η γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε νομοσχέδιο που ποινικοποιεί με φυλάκιση ενός έτους και πρόστιμο 45.000 ευρώ την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους την περίοδο 1915 – 1917. Εκτός εαυτού ο Τούρκος πρωθυπουργός άρχισε να παραδίδει μαθήματα ιστορίας σε συνέντευξη τύπου ισχυριζόμενος ότι «Οι βιαιότητες που διαπράχθηκαν από τους Γάλλους κατά τη διαδικασία της ανεξαρτησίας της Αλγερίας μεταξύ 1945 και 1962 είχαν σαν αποτέλεσμα το 15% περίπου του πληθυσμού της Αλγερίας να σφαγιαστεί από τους Γάλλους μετά το 1945. Πρόκειται για μια γενοκτονία!». Παράλληλα δεν παρέλειψε να κατηγορήσει τον Νικολά Σαρκοζί ότι «προσπαθεί να κερδίσει ψήφους υποδαυλίζοντας την ισλαμοφοβία και την τουρκοφοβία. Ποντάρει στο μίσος για τον μουσουλμάνο και τον Τούρκο έχοντας εκλογική σκοπιμότητα». Η πληρωμένη απάντηση στον Ερντογάν ήρθε από εκεί που δεν το περίμενε κανείς: Ο πρωθυπουργός της Αλγερίας Αχμέτ Ουγιάγχα ζήτησε από την Άγκυρα να μη εμπλέκει την Αλγερία σε διαμάχες με άλλες χώρες.  «Οι Οθωμανοί το 1830 μας παράτησαν στη Γαλλία μέσα σε 3 ημέρες. Ενώ η Τουρκία μέχρι και το 1962 ασκούσε βέτο στον ΟΗΕ σε όλες τις αποφάσεις οι οποίες ήταν υπέρ μας. Αυτό που ζητούμε από την Τουρκία είναι να μην προσπαθεί να βγάζει νέα συμφέροντα πάνω στις δικές μας πλάτες». Είναι να το φυσάει και να μην κρυώνει ολόκληρη η παράταξη των ισλαμιστών;  
25 Δεκεμβρίου 2011: Ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ, μιλώντας για τα μυστικά κονδύλια του τουρκικού κράτους παραδέχτηκε ότι, τουλάχιστον την εποχή της πρωθυπουργίας της Τανσού Τσιλέρ (1995-1997), Τούρκοι πράκτορες έκαιγαν ελληνικά δάση! Πιο επίσημη επιβεβαίωση της πραγματικής αιτίας της πύρινης λαίλαπας που ζήσαμε για χρόνια, δεν μπορούσε να υπάρξει. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε….
27 Δεκεμβρίου 2011: Σκηνικό Ιμίων έστησαν οι Tούρκοι μεταξύ Χίου και Σάμου όταν ένα τουρκικό φορτηγό πλοίο εξέπεψε σήμα κινδύνου. Το τουρκικό πλοίο που εξέπεμψε το σήμα αρνήθηκε να δεχτεί την ελληνική βοήθεια που προσέτρεξε έτσι ώστε η περισυλλογή του πληρώματος εντός του ελληνικού χώρου αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης, να γίνει από τουρκικό παραπλέον σκάφος. Το «σενάριο» αυτό έχει περιγραφεί με απόλυτη ακρίβεια πριν από 36 ολόκληρα χρόνια (7 Ιουλίου 1977) – σχετικό είναι το άρθρο μας 12/1/2009 Ελληνικά νησιά του Αιγαίου και τουρκικός επεκτατισμός. 
4 Ιανουαρίου 2012: Με πανό που έγραφαν «Δολοφόνε – βρικόλακα Ερντογάν», «Ο δολοφόνος ΑΚΡ θα πληρώσει», «Σταματήστε την κουρδική γενοκτονία» τουρκοκύπριοι διαδηλωτές, μαζί με Κούρδους, κατήγγειλαν την αιματηρή επίθεση της τουρκικής αεροπορίας στην τοποθεσία Ουλούντερε, κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 35 άμαχοι. Ο Γραμματέας του κόμματος Νέα Κύπρος Μουράτ Κανατλί, διάβασε κοινή δήλωση των διαδηλωτών σύμφωνα με την οποία «Δεν πρόκειται να αποδεχθούν τις πολιτικές αφομοίωσης που εφαρμόζει η Τουρκία στους Κύπριους, στους Κούρδους και στον άλλο πληθυσμό της Ανατολίας». Η σταδιακή αφύπνιση των Τουρκοκυπρίων που βρίσκονται υπό κατοχή από τους υποτιθέμενους «αδελφούς τους» είναι το μόνο ελπιδοφόρο σημάδι στην επίπονη πορεία επίλυσης του Κυπριακού…. 
6 Ιανουαρίου 2012: Ο πρώην πανίσχυρος αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Ilker Basbug, (το αγαπημένο παιδί των Αμερικανών και των Ισραηλινών σύμφωνα με Αμερικανούς στρατιωτικούς αναλυτές) μετά από εξαντλητική ανάκριση που κράτησε επτά ολόκληρες ώρες, οδηγήθηκε στις φυλακές Silivri, με την κατηγορία ότι ηγείτο «τρομοκρατικής οργάνωσης» και ότι συνωμοτούσε εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας. Στις τουρκικές φυλακές κρατούνται εκατοντάδες κατηγορούμενοι της περίφημης υπόθεσης «Βαριοπούλα» (απόπειρες πραξικοπήματος που χρησιμοποιούσαν την κωδική αυτή ονομασία) σαν συνέπεια των παράνομων επιχειρήσεων της περιβόητης οργάνωσης Ergenekon – όλοι κατηγορούνται για απόπειρες αποσταθεροποίησης της χώρας και ανατροπής της κυβέρνησης. Μεταξύ των κατηγορουμένων βρίσκονται 58 ανώτατοι στρατιωτικοί (στρατηγοί και ναύαρχοι). Ο αρχηγός του κοσμικού κόμματος της αντιπολίτευσης (Κεμαλιστές) Kemal Kilicdarogluδιακηρύσσει σε όλους τους τόνους πως τα τουρκικά  δικαστήρια «δεν απονέμουν δικαιοσύνη, αλλά απλά εφαρμόζουν κυβερνητικές εντολές». Πάρε τον ένα, χτύπα τον άλλο…..
10 Ιανουαρίου 2012: Ποδαρικό για το 2012 έκαναν οι Τούρκοι με μία πολύ σοβαρή επιθετική ενέργεια. Τουρκικό ελικόπτερο τύπου S-70 για αρκετά λεπτά έκανε χαμηλή πτήση μόλις 70 μέτρα πάνω από τη νήσο Ρω. Για να υποχρεωθεί το τουρκικό ελικόπτερο να απομακρυνθεί πάνω από το νησί, η Πολεμική Αεροπορία απέστειλε στην περιοχή δύο μαχητικά αεροσκάφη τύπουF-16 τα οποία αναχαίτισαν εικονικά τους Τούρκους εισβολείς.  Για το περιστατικό αυτό η ελληνική διπλωματική αντιπροσωπεία στην Άγκυρα προχώρησε σε διάβημα διαμαρτυρίας προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
11 Ιανουαρίου 2012: Έγινε γνωστό πως στο τελευταίο δεκαήμερο Δεκεμβρίου 2011, αντιπροσωπεία υπό τον Πρόεδρο της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» Χαλίτ Χαμπίπογλου συναντήθηκε με τον Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Λάζλο Τόκες. Το δηλητήριο που έσταξαν και το θράσος που επέδειξαν οι οργανωμένοι πράκτορες της Άγκυρας, δεν περιγράφεται – ας δούμε ποια είναι τα «εγκλήματα» της Ελλάδος που «καταγγέλλουν» τα εκπαιδευμένα όργανα της τουρκικής ΜΙΤ: η «τουρκική» ταυτότητα της Μειονότητας δεν αναγνωρίζεται από την Ελλάδα,  η πολιτεία αντί του όρου «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης» χρησιμοποιεί την ορολογία «Μουσουλμανική Μειονότητα στη Θράκη», όσοι ανήκουν στην μη αναγνωρισμένη συλλογικά ως «Τουρκική», Μειονότητα της Δυτικής Θράκης σύλλογοι, που περιείχαν στην επωνυμία τους τον όρο «Τούρκος-Τουρκικός» έχουν απαγορευτεί, η ίδρυση νεότερων δεν επιτρέπεται, αν και υπάρχουν τρεις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Ελλάδας σχετικά με αυτό το θέμα το πρόβλημα παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα, την περίοδο 1955-1998, 60.000 Τούρκοι της Δυτικής Θράκης «μη έχοντες Ελληνική εθνική καταγωγή» υπέστησαν αφαίρεση της ελληνικής τους ιθαγένειας δυνάμει του καταργηθέντος άρθρου 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης (ο αθεόφοβος μιλάει για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου – σχετικό είναι το αναλυτικό άρθρο μας 4/9/2009 για την  Συνθήκη της Λωζάνης ),  η «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης» κατέχει αυτονομία στα εκπαιδευτικά και θρησκευτικά ζητήματα και πως η αυτονομία αυτή ουσιαστικά έχει εξαλειφθεί με πρακτικές που ξεκίνησαν με τη Χούντα των Στρατιωτικών του 1967 και συνεχίστηκαν μετέπειτα, λόγω της μη εφαρμογής του καθεστώτος της αυτονομίας με τον προβλεπόμενο στη Συνθήκη τρόπο, έχουν προκύψει πληθώρα προβλημάτων στο θρησκευτικό και εκπαιδευτικό πεδίο, η μειονοτική εκπαίδευση απέχει πολύ από το να παρέχει σύγχρονους μεθόδους εκπαίδευσης, οι οικογένειες που θέλουν να παρέχουν μια καλή εκπαίδευση στα παιδιά τους, αναγκάζονται να τα στείλουν σε δημόσια σχολεία αντί των μειονοτικών. Ως προς το θρησκευτικό πεδίο, ο ίδιος κύριος ισχυρίστηκε πως η Ελλάδα, μην αναγνωρίζοντας τους μουφτήδες που έχει εκλέξει η Μειονότητα, έχει διορίσει άλλους στη θέση αυτή, και παρότι τις υποσχέσεις που έχουν δοθεί για την επίλυση του προβλήματος, το ζήτημα παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι λόγω του εκλογικού πλαφόν που ισχύει και για τους ανεξάρτητους υποψηφίους, έχει κλειστεί και ο δρόμος της εκλογής ανεξάρτητων βουλευτών από την Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης στην Ελληνική Βουλή! Τα ίδια ακριβώς (σε καρμπόν) επαναλήφθηκαν στη 5η Συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Πλατφόρμας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (19-20 Απριλίου 2012) , στο 5ο Συνέδριο του ΟΗΕ για τις Μειονότητες, που διοργανώθηκε στη Γενεύη στα τέλη Νοεμβρίου 2012 και σε άλλα διεθνή βήματα – σε όλα συμμετέχουν τα όργανα της τουρκικής ΜΙΤ (με πρώτη την «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης») και επαναλαμβάνουν την ίδια προπαγάνδα σε κάθε διεθνές βήμα από την ίδια ομάδα ανθρώπων!
Από όλα αυτά τα εξωφρενικά εκείνο που εξοργίζει περισσότερο απ΄ όλα είναι η «επίκληση της αμοιβαιότητας». Όταν ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης ξεριζώθηκε βιαίως από τα σπίτια του με διωγμούς, δολοφονίες, βιασμούς, πογκρόμ, λεηλασίες, επιλεκτικές φορολογικές επιδρομές, εξορίες και απαγόρευση να κάνει ακόμα και την προσευχή του στα δικά του σχολεία, οι «άνθρωποι» αυτοί επικαλούνται «αμοιβαιότητα» ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Επικαλούνται την «Συνθήκη της Λωζάνης» την οποία ξεφτίλισαν τόσο πολύ ώστε δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο (έτσι, για δείγμα) που να σεβάστηκαν! Επικαλούνται αυτονομία όταν η «αντίστοιχη» αυτονομία στην Ίμβρο και στην Τένεδο, κατοχυρωμένη όχι αορίστως αλλά με ρητά νομικά κείμενα, πέρασε δια πυρός και σιδήρου για να μειωθεί ο Ελληνικός πληθυσμός από 92% που ήταν το 1923 σε λιγότερο από 1% σήμερα! Για να μην θυμηθούμε το πλιάτσικο στην ακίνητη περιουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου (ο θεσμός 17 ολόκληρων αιώνων για τους Τούρκους είναι σήμερα νομικά….. ανύπαρκτος!) και των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ή ότι ο τουρκικός εκλογικός νόμος προβλέπει πλαφόν 10% και όχι 3% που προβλέπει ο «αντιδημοκρατικός» ελληνικός εκλογικός νόμος! Το έχουμε ξαναγράψει: Τα όργανα του τουρκικού επεκτατισμού θα ήταν γραφικά αν δεν ήταν εξαιρετικά επικίνδυνα, ιδίως για τους ανιστόρητους….
16 Ιανουαρίου 2012: Έλληνες συνοριοφύλακες ζήτησαν από τούρκο δουλέμπορο και 40 λαθρομετανάστες που τον συνόδευαν να παραδοθούν στον παραπόταμο του Έβρου Εργίνη. Ο τούρκος δουλέμπορος αντί απάντησης άρχισε να πυροβολεί με αποτέλεσμα να ακολουθήσει σφοδρή ανταλλαγή πυροβολισμών, από την ελληνική και την τουρκική πλευρά και αποτέλεσμα τον τραυματισμό και την σύλληψη του δουλέμπορου καθώς και των 40 λαθρομεταναστών.
17 Ιανουαρίου 2012: Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Ισμέτ Γιλμάζ αναφερόμενος στη διστακτικότητα των ΗΠΑ να “μοιραστεί” την αμυντική τεχνολογία με τους ισλαμιστές της  Άγκυρας διατύπωσε μια καινούργια άποψη: «Αντίπαλοι μας δεν είναι πλέον οι γειτονικές χώρες. Οι νέοι ανταγωνιστές για τον τουρκικό λαό είναι σήμερα η Γερμανία, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες»! Ο λόγος; Το «ξεκλείδωμα» του λογισμικού των αεροσκαφών F-35. Έτσι, για μην νομίσουμε πως κάτι άλλο τρέχει…..
20 Ιανουαρίου 2012: Ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ανακοίνωσε την «επ’ αόριστον αναβολή των κοινών εργασιών του ανωτάτου συμβουλίου συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας». Δεν παρέλειψε βέβαια να σημειώσει πως «οι συγκεκριμένες δράσεις θεωρούνται από την Αθήνα πολύ χρήσιμα εργαλεία για την ενίσχυση της συνεργασίας των δύο χωρών αλλά οι εξελίξεις στο οικονομικό πεδίο και ο «προγραμματισμός» της σημερινής κυβέρνησης δεν επιτρέπει την διεξαγωγή της συγκεκριμένης εκδήλωσης», προσθέτοντας πως «για την ώρα δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το πότε ακριβώς η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση θα συνέλθουν σε ένα κοινό σώμα ώστε να προωθήσουν όλα αυτά που η προηγούμενη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε συμφωνήσει με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν». Μένει να δούμε αν θα ξαναγίνει ποτέ στο μέλλον Ελληνο-Τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο….
25 Ιανουαρίου 2012: Η Διεθνής Οργάνωση Παρατηρητήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα / Human Rights Watch με την Έκθεση της για το 2012 εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ εναντίον της Τουρκίας. Η Έκθεση αναφέρει ότι δεν μπορεί η Τουρκία να καταγγέλλει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες, όταν σ’ αυτήν την ίδια φυλακίζονται δημοσιογράφοι, Κούρδοι ακτιβιστές και προσωπικότητες που κάνουν κριτική στην κυβέρνηση. Μήπως ένα αντίγραφο θα έπρεπε να αποσταλεί στους ανιστόρητους μισθοφόρους της τουρκικής ΜΙΤ που δράνε ανενόχλητοι στην Ελληνική Θράκη;
2 Φεβρουαρίου 2012: Ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρεζ, τέσσερα χρόνια μετά την μεγάλη προσβολή που υπέστη στο Νταβός από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φρόντισε να του το ανταποδώσει: Κατηγόρησε την Τουρκία και τον πρωθυπουργό της ότι ενισχύουν τον εξτρεμισμό της περιοχής χρηματοδοτώντας την ισλαμική Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας με ένα ποσό της τάξης των 400 εκατομμυρίων Δολαρίων. Η μεγαλομανία των ισλαμιστών δεν τους αφήνει να αναλογιστούν την παροιμία Να φάμε δεν έχουμε, ρεπανάκια για την όρεξη….
3 Φεβρουαρίου 2012: Ο Τούρκος πρόξενος στην Αθήνα Κερίμ Ουράς θεώρησε πως είναι η κατάλληλη στιγμή να εμφανιστεί σαν «προστάτης» των μουσουλμάνων που η Τουρκία έστειλε (και στέλνει) μεθοδικά και σχεδιασμένα στην Ελλάδα από την Ασία, την Αφρική, την Μέση Ανατολή και αλλού! «Πιστεύουμε ότι οι προσδοκίες των Μουσουλμάνων που φτάνουν τις εκατοντάδες χιλιάδες στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, για την απόκτηση τόπου λατρείας και νεκροταφείου θα πραγματοποιηθούν πολύ σύντομα!». Ας ανοίξουν τα αυτιά και τα μάτια τους οι πολυπληθείς ημέτεροι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που πιστεύουν ακόμα πως επιτρέποντας την εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων δυστυχισμένων ανθρώπων που λόγω του θρησκεύματος τους αποτελούν παιχνιδάκι στα χέρια της τουρκικής ΜΙΤ, εξυπηρετούν ανθρωπιστικό έργο…
8 Φεβρουαρίου 2012: Καβγάς καφενείου μεταξύ του διάσημου Αμερικανού νομπελίστα συγγραφέα Πολ Οστερ και του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως αναφέρεται στην τουρκική εφημερίδα Ραντικάλ. Ο Πολ Οστερ σε δήλωση του σε άλλη τουρκική εφημερίδα (Χουριέτ) ανέφερε ότι δεν πρόκειται να επισκεφθεί την Τουρκία «σε ένδειξη διαμαρτυρίας για όλους τους δημοσιογράφους που βρίσκονται στις φυλακές». Ο Τούρκος πρωθυπουργός βρήκε την ευκαιρία να απευθυνθεί στον Αμερικανό συγγραφέα ξεδιπλώνοντας το επικοινωνιακό του ταλέντο: «Αχ τι κρίμα, κι εμείς που βασιζόμασταν σ’ εσένα! Αλήθεια ποιον ενδιαφέρει εάν θα έρθεις ή όχι; Θα χάσει η Τουρκία το κύρος της; Είναι υποκρισία να μην έχεις πρόβλημα να επισκέπτεσαι το Ισραήλ. Εκεί δεν καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα;». Η απάντηση του Πολ Όστερ δεν άργησε να έρθει: «Όποια κι αν είναι η ιδέα του Ερντογάν για το Ισραήλ, εκεί τουλάχιστον υπάρχει ελευθερία της έκφρασης». Και το σχόλιο της Ραντικάλ: Ένα από τα τελευταία πράγματα που περίμενε κανείς είναι να δει τον Ερντογάν σε έναν καβγά καφενείου με έναν διάσημο συγγραφέα όπως ο Πολ Οστερ….
9 Φεβρουαρίου 2012: Νέα επίθεση Κούρδων ανταρτών εναντίον τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας κοντά στην ιρακινή μεθόριο, στη νοτιανατολική Τουρκία. Ο απολογισμός της επίθεσης ήταν πέντε νεκροί (ένας στρατιώτης και τέσσερις μαχητές του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος). Υπενθυμίζεται ότι από το 1984 που ξεκίνησε η ένοπλη επανάσταση των Κούρδων στην Τουρκία έχουν σκοτωθεί  περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι (αντάρτες, στρατιώτες και άμαχοι). Οι μεγαλομανείς νέο-οθωμανοί με τις επεκτατικές βλέψεις αντιμετωπίζουν το σοβαρότερο πρόβλημα τους μέσα στα σύνορα της σημερινής Τουρκίας….
14 Φεβρουαρίου 2012: Κίνηση υψηλής συμβολικής σημασίας θεωρείται το πρώτο ταξίδι που πραγματοποίησε ο νέος αρχηγός της ισραηλινής Αεροπορίας, με προορισμό την Αθήνα. Ο υποπτέραρχος Αμίρ Έσελ ήρθε στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Προγράμματος Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2012 και συναντήθηκε με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Μιχαήλ Κωσταράκο, τον Αρχηγό ΓΕΝ Αντιναύαρχο Κοσμά Χρηστίδη ΠΝ και τον Αρχηγό ΓΕΑ Αντιπτέραρχο (Ι) Αντώνιο Τσαντηράκη. Αυτά βλέπουν οι Τούρκοι και γίνονται ολοένα και πιο νευρικοί….
15 Φεβρουαρίου 2012: Τέσσερα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη μπήκαν απροειδοποίητα στο FIR Αθηνών, από την περιοχή νοτιοανατολικά της Ρόδου. Αργότερα, δύο από τα τουρκικά F-16 έκαναν απροειδοποίητη υπέρπτηση σε ύψος  3.700 ποδών πάνω από το Αγαθονήσι. Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, τα τουρκικά αεροσκάφη αναχαιτίσθηκαν και αναγνωρίσθηκαν, σύμφωνα με τους διεθνούς κανόνες και κατά πάγια πρακτική. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα….
16 Φεβρουαρίου 2012: Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο για συνομιλίες με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια. Το επίκεντρο των συνομιλιών ήταν το φυσικό αέριο, η ενεργειακή ασφάλεια καθώς και η υπογραφή συμφωνίας Κύπρου – Ισραήλ για τον συντονισμό των Υπηρεσιών Έρευνας και Διάσωσης, μια στρατιωτική συμφωνία στρατηγικής σημασίας η οποία θα επιτρέπει στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ να παρέχουν προστασία σε ολόκληρη της ΑΟΖ της Κύπρου συμπεριλαμβανομένων των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, αλλά και στον εναέριο χώρο άνωθεν του χερσαίου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας της Κύπρου δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι «Ενόψει και του γεγονότος ότι τα αποθέματα υδρογονανθράκων έχουν επιβεβαιωθεί και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη του Ισραήλ, η προσπάθειά μας θα είναι η καλύτερη δυνατή αξιοποίησή τους με στόχο πάντα την ευημερία των λαών των δύο χωρών, αλλά και την εδραίωση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή» Αναφερόμενος στην προκλητική και επιθετική στάση της Τουρκίας τόνισε ότι «Εάν η τουρκική ηγεσία, όπως η ίδια δηλώνει, πραγματικά ενδιαφέρεται για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, πρέπει να αντιληφθεί ότι έχει υποχρέωση να σέβεται την κυριαρχία των κρατών, καθώς και τη διεθνή νομιμότητα». Από την δική του πλευρά ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου αναφέρθηκε στις πολλές ευκαιρίες συνεργασίας που υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών, σημειώνοντας με νόημα πως η επίσκεψη είναι το πρώτο βήμα στην κατεύθυνση αυτή.
21 Φεβρουαρίου 2012: Σε μια πρωτοφανή για τα γνωστά τουρκικά δεδομένα παράσταση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μίλησε (κεκλεισμένων των θυρών) στην επιτροπή που επεξεργάζεται το νέο Σύνταγμα της Τουρκίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζήτησε ίση μεταχείριση των μη μουσουλμανικών κοινοτήτων της χώρας, δίκαιη μεταχείριση στις δημόσιες επιδοτήσεις για θρησκευτικούς – λατρευτικούς σκοπούς, στην εκπαίδευση με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, την αναγνώριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου σαν νομική οντότητα καθώς και την δυνατότητα ανέλιξης των μελών της ελληνικής μειονότητας μέσα στην ιεραρχία του τουρκικού Δημοσίου, κάτι που σήμερα πρακτικά απαγορεύεται.Υπάρχει άφθονο πεδίο στο οποίο μπορούν οι ισλαμιστές να δείξουν «δημοκρατικότητα». Το ερώτημα είναι αν θέλουν πραγματικά να το κάνουν ή αν απλά ρίχνουν στάχτη σε διάφορα μάτια «χρήσιμων ηλιθίων»……..
27 Φεβρουαρίου 2012: Η Τουρκία ζήτησε από τις δύο ισραηλινές εταιρείες αερομεταφορών (El-Al και CAL) να ενημερώνουν την τουρκική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας «10 μέρες πριν» από κάθε πτήση «για να εξετάζουν το κάθε αίτημα ξεχωριστά». Η υπερβολική αυτή απαίτηση της Τουρκίας με την δικαιολογία ότι «μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία τα οποία δεν δηλώνονται και πιθανή πτώση τους εντός της τουρκικής επικράτειας θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον» ουσιαστικά έκλεισε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας προς τα πολιτικά αεροσκάφη του Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι όλες οι πτήσεις από και προς Ρωσία & Ουκρανία (όπου ζουν πολλοί Εβραίοι που ταξιδεύουν από και προς το Ισραήλ) περνούν μέσα από την Τουρκία και η παράκαμψη της Τουρκίας σημαίνει οικονομική ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων σε καύσιμα. Το Ισραήλ διαμαρτυρήθηκε στην ΙΑΤΑ ενώ εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής ανάλογου εμπάργκο στα λιγοστά δρομολόγια τουρκικών εταιρών που περνούν μέσα από το ισραηλινό FIR.
2 Μαρτίου 2012: Άλλο ένα θερμό επεισόδιο σημειώθηκε στα ελληνοτουρκικά σύνορα στην θέση Βοδολίβαδο Έβρου όταν άνδρες της Δίωξης Λαθρομετανάστευσης και της FRONTEX, ενισχυμένοι με τμήμα συνοριοφυλάκων, στρίμωξαν τρεις οπλισμένους Τούρκους που μετέφεραν με βάρκα (τι άλλο😉 λαθρομετανάστες, ζητώντας τους να παραδοθούν. Οι Τούρκοι απάντησαν με πυροβολισμούς από αυτόματα όπλα προκαλώντας τα καταιγιστικά πυρά της ελληνικής πλευράς. Ένας Τούρκος δουλέμπορος τραυματίστηκε και συνελήφθη μαζί με ένα Πακιστανό. Δύο άλλοι Τούρκοι δουλέμποροι διέφυγαν στην τουρκική όχθη όπου τους υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες αναμένοντες Τούρκοι στρατιωτικοί. Οι Τούρκοι συνεχίζουν μεθοδικά να φορτώνουν την Ελλάδα (κατά προτίμηση) με Πακιστανούς λαθρομετανάστες, για να μπορεί κάποτε ο κάθε Πρόξενός τους να αυτοανακηρυχτεί σε προστάτη τους!
4 Μαρτίου 2012 : Διαδηλώσεις Αλεβιτών στην Τουρκία μετά την αιφνιδιαστική σήμανση των σπιτιών τους στην περιοχή Αντίγιαμαν της νοτιοανατολικής Τουρκίας με μπογιές στα πρότυπα όσων προηγήθηκαν την νύχτα των κρυστάλλων στην ναζιστική Γερμανία ή στα σπίτια των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης πριν από το πογκρόμ των Τούρκων την νύχτα της 6ηςπρος την 7η Σεπτεμβρίου 1955. Οι Αλεβίδες είναι μια θρησκευτική και πολιτιστική κοινότητα (θεωρείται ένας από τους κύριους κλάδους του Σιιτισμού), με δεκάδες εκατομμύρια μελών σε ολόκληρη την Τουρκία. Ο Υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Ιντρίς Ναΐμ Σαχίν, προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις λέγοντας πως «είναι δουλειά μερικών πιτσιρικάδων και όχι προάγγελος επίθεσης» για να λάβει την «πληρωμένη» απάντηση του Χουσεΐν Γκιουζέλγκιουλ, προέδρου του Αλεβίτικου Ινστιτούτου Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ: «Αποκάλεσαν τους υπόπτους της βομβιστικής επίθεσης του βιβλιοπωλείου Ουμούτ «καλά παιδιά». Μετά αποκάλεσαν το δολοφόνο του Χραντ Ντινκ πάλι «παιδί». Τώρα αποκαλούν και αυτούς που σημάδεψαν τα σπίτια μας «παιδιά»! Οι ισλαμιστές φαίνεται να υποκαθιστούν επάξια του Κεμαλιστές στις φασιστικές πρακτικές τρομοκράτησης μειονοτήτων – θρησκευτικών ή εθνικών…….. ΄
6 Μαρτίου 2012: Ο Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Εγκεμέν Μπαγίς δήλωσε πως «σε περίπτωση που δεν επιλυθεί το Κυπριακό ζήτημα η Βόρεια Κύπρος μπορεί να ενσωματωθεί στην Τουρκία» για να εισπράξει ένα ολοσέλιδο «Αι σιχτίρ κι εσένα!» στην εφημερίδα Aφρίκα ο εκδότης της οποίας μετρά δύο απόπειρες δολοφονίας του από γνωστούς – άγνωστους πράκτορες της ΜΙΤ. Η αντίδραση των Τουρκοκυπρίων που δεν θέλουν καμιά απολύτως «ενσωμάτωση» με την Τουρκία αρχίζει να παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που μπορεί να κουκουλώσει η Άγκυρα…..
11 Μαρτίου 2012: Η συζήτηση στην Τουρκία για την μετά-Ερντογάν εποχή έχει ανοίξει με βάση πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τις οποίες έχει ακόμα δύο χρόνια ζωής. Αν και είναι εύλογο το να είναι κανείς δύσπιστος και επιφυλακτικός απέναντι σε παρόμοια σενάρια, δεν πρέπει να τα περνάει απαρατήρητα ιδίως όταν είναι γνωστό πως η Τουρκία έχει μετατρέψει την προβοκάτσια σε πραγματική επιστήμη και όταν γνωρίζει πως ο σημερινός διοικητής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών που είναι φανατικός ισλαμιστής και φιλοδοξεί να αντικαταστήσει μελλοντικά τον Ταγίπ Ερντογάν, έχει στην καριέρα του σχεδιάσει….. άπειρες προβοκάτσιες!
13 Μαρτίου 2012: Διέρρευσαν φωτογραφίες-σοκ από ομαδικούς τάφους Κούρδων ανταρτών που κάνουν εμφανή την βιαιότητα που χαρακτηρίζει τον μακρόχρονο πόλεμο με τους Τούρκους. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Φιράτ προέρχονται από τις περιοχές Νταργκετζίτ, Γκιουτσλούκονακ και Σιλόπη.  Με βάση τα στοιχεία που ανακοίνωσε το παράρτημα Ντιαγιαρμπακίρ της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD), σε 20 διαφορετικές πόλεις των Κουρδικών Νομών, υπάρχουν 253 ομαδικοί τάφοι και σε αυτούς είναι θαμμένα 3.248 άτομα.  Όλα τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν με βάση τις προσφυγές που έγιναν στην IHD από άτομα που έχασαν συγγενείς τους ή από αυτόπτες μάρτυρες διαφόρων περιστατικών. Παρ΄ όλα αυτά, δεν είναι ακόμα γνωστός ο συνολικός αριθμός ομαδικών τάφων που δημιούργησαν οι Τούρκοι για να πνίξουν την κουρδική εξέγερση. Μόλις λίγες μέρες νωρίτερα τριάντα οκτώ (38) σκελετοί που βρέθηκαν στις φυλακές του Ντιαρμπακίρ στην Τουρκία αποδίδονται σε φυλακισμένους Έλληνες και Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους – αγνοουμένους  από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Οι ομαδικοί τάφοι «εχθρών» της Τουρκίας φαίνεται πως γίνεται το εθνικό χόμπυ της γειτονικής μας χώρας……….
14 Μαρτίου 2012: Το ανδρείκελο του τουρκικού στρατού κατοχής στην Κύπρο που υποδύεται τον «ηγέτη» των φιμωμένων Τουρκοκυπρίων Ντερβίς Έρογλου, έδωσε μια παράσταση «επίσημης επίσκεψης» στην Άγκυρα για να δηλώσει πανηγυρικά  πως «υπάρχει ομοφωνία» Άγκυρας και ψευδοκράτους για το Κυπριακό! Αν μπορούσε ας έκανε και αλλιώς……
21 Μαρτίου 2012: Ο πόλεμος εξουσίας που μαίνεται στο εσωτερικό της Τουρκίας σπάνια εκτίθεται στην δημοσιότητα τόσο ανοικτά. Μια φράση-απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμετ Νταβούτογλου προς τον Ισραηλινό ομόλογό του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν  («Κανείς δεν θα μπορέσει να μας εκβιάσει») είδε το φως της δημοσιότητας στην Τουρκία μαζί με πολλές άλλες εξαιρετικού ενδιαφέροντος πληροφορίες που δημοσιεύονται στον τουρκικό τύπο: Διεξάγεται μια πολιτική διαμάχη μεταξύ Εργντογάν και Γικουλέν – μια αινιγματική προσωπικότητα που για να αποφύγει τη φυλάκιση από το κεμαλικό καθεστώς εγκατέλειψε την Τουρκία το 1998 και από τότε ζει στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, από όπου διευθύνει μια ολόκληρη αυτοκρατορία η οποία είναι (επιφανειακά) πνευματικο – θρησκευτική. Ο Φετουλλάχ Γκιουλέν υποστηρίζει αποφασιστικά τους Τούρκους ισλαμιστές αν και θεωρείται άνθρωπος της CIA. Το κίνημα του επιδιώκει την αποκατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, λειτουργεί 85 ισλαμικά σχολεία μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες (και σε όλες σχεδόν τις χώρες των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Αφρικής) όπου διδάσκονται ο «τουρκικός πολιτισμός», η τουρκική γλώσσα και η ισλαμική θρησκεία, με κρατικές επιδοτήσεις της Αμερικανικής κυβέρνησης καθώς και πολλές χορηγίες – μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι γενναιόδωρες χορηγίες του Μπιλ Γκέιτς! Οι «δεσμοί» του ιδρύματος Γκιουλέν με τους ισλαμιστές είναι ευρύτερα γνωστοί (ο Αμπτουλλάχ Γκιούλ υπήρξε μαθητής του Γκιουλέν ο οποίος τον υποστηρίζει φανερά όπως και τον Αχμέτ Νταβούτογλου) και εκφράζονται με την δημιουργία ισχυρών «ισλαμικών βάσεων» μέσα στην Τουρκία όπου σήμερα λειτουργούν χιλιάδες «ισλαμικά σχολεία» και υπάρχουν περισσότεροι ιμάμιδες από τους εκπαιδευτικούς και τους γιατρούς μαζί! Η επίσημη θεωρία (που φαίνεται να πιστεύουν οι Αμερικανοί) είναι ότι η Τουρκία αποτελεί «μοντέλο» ισλαμικής χώρας προς μίμηση από τους υπόλοιπους μουσουλμάνους ανά τον κόσμο. Βέβαια στην θεωρία αυτή προστίθενται και οι απόψεις Νταβούτογλου πως τάχα η «ανεξαρτητοποίηση» και «ισλαμοποίηση» της πολιτικής της Άγκυρας δεν αντιστρατεύεται τις υποχρεώσεις που έχει στα πλαίσια της Ατλαντικής Συμμαχίας, αλλά αντίθετα αποτελούν «πολλαπλασιαστή ισχύος», τόσο για την Τουρκία όσο και για τη Συμμαχία. Σύμφωνα με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ο Φετουλλάχ Γκιουλέν, μετά από συμφωνία που πέτυχε με το πανίσχυρο λόμπυ των Εβραίων στις ΗΠΑ, άρχισε να επικρίνει δημόσια την στάση του Ερντογάν απέναντι στο κράτος του Ισραήλ, να υποστηρίζει την παραχώρηση δικαιωμάτων στους Κούρδους, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης στην μητρική τους γλώσσα, και να φέρεται εχθρικά προς το ΡΚΚ που δεν δείχνει καμιά προθυμία να μετατραπεί σε φορέα ενός ελεγχόμενου κράτους-έθνους επιμένοντας μαχητικά (και αποτελεσματικά όπως φαίνεται – τουλάχιστον μέχρι σήμερα) να διεκδικεί ένα κράτος αξιοπρεπούς ανεξαρτησίας και όχι υποτέλειας.  Αυτός κι αν είναι πόλεμος εξουσίας με αβέβαια αποτελέσματα!
22 Μαρτίου 2012: Άρχισε στην Ρωσία εκστρατεία οικονομικής βοήθειας της Ελλάδας, υπό την αιγίδα του ρωσικού κράτους, με το σύνθημα «Στήριξε την Ελλάδα!». Ο Υποδιευθυντής της Υπηρεσίας για θέματα Αποδήμων Ομογενών και Διεθνούς Ανθρωπιστικής Συνεργασίας Γκεόργκι Μουράντοφ και Πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτιστικής και Επιχειρηματικής Συνεργασίας και Φιλίας με τους λαούς της Ελλάδας και της Κύπρου  «Φιλία», σε μια εξαιρετική δήλωση είπε απλούς, κατανοητούς και πολύ αποτελεσματικούς τρόπους στήριξης της Ελλάδος: «Οι Ρώσοι μπορούν να παράσχουν στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων, βοήθεια αγοράζοντας π.χ. περισσότερα και συχνότερα ελληνικά προϊόντα όπως ελαιόλαδο, κρασί, τυριά, καλλυντικά και γουναρικά: Αυτό βοηθάει την ελληνική οικονομία, ενθαρρύνει την εξαγωγή προϊόντων, συμβάλλει στην άνοδο της βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής. Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, αν κάθε Ρώσος στη διάρκεια ολόκληρου του χρόνου ξοδέψει 3-4 χιλ. ρούβλια αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα, στην ελληνική οικονομία θα προστεθούν 15-20 δισεκατομμύρια ευρώ!» Συγχαρητήρια Γκέοργκι, σε ευχαριστούμε πολύ! Η προσπάθεια και τα λόγια σου μας συγκινούν και πιστεύουμε πως θα πιάσουν τόπο!
23 Μαρτίου 2012: Η Τουρκία εξέδωσε την NAVTEX 193/12 σύμφωνα με την οποία το πλοίο Koca Piri Reis «θα πραγματοποιήσει βιολογικές και ωκεανογραφικές έρευνες μέχρι και τις 29 Μαρτίου 2012 σε περιοχές των διεθνών υδάτων του Αιγαίου και των τουρκικών χωρικών υδάτων». Το πλοίο που έφθασε τελικά την ημέρα εορτασμού της 25ης Μαρτίου μέχρι την θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ικαρίας και Μυκόνου αφέθηκε ανενόχλητο να κάνει τις έρευνές του για την δημιουργία των άχρηστων εντυπώσεων στις οποίες επιμένει η Τουρκία. Στο κάτω-κάτω ακόμα και να υποθέσουμε πως «βρήκε» πετρέλαιο έξω από την Μύκονο τι θα μπορούσε να το κάνει; 
26 Μαρτίου 2012: O αρμόδιος για θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης υπουργός της Τουρκίας Εγκεμέν Μπαγίς, απευθυνόμενους προφανώς σε άσχετους και ανιστόρητους, προέβη σε δηλώσεις που αφορούν την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης προκαλώντας και πάλι την ιστορική μας μνήμη: «Δεν θεωρείται απειλή για την Τουρκία η επαναλειτουργία της Σχολής αλλά θα ήταν χρήσιμο να γίνουν ταυτόχρονα βήματα. Το θέμα αυτό περισσότερο από διμερές θέμα μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ, είναι θέμα που σχετίζεται με τη νομοθεσία μας, αν και δεν εξαρτάται από τον όρο περί αμοιβαιότητας, θα έχουν μεγάλη σημασία τα ταυτόχρονα βήματα στα οποία θα προβεί η Ελλάδα. Το γεγονός ότι οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας, τόσο ο κ. Καραμανλής, όσο και ο κ. Παπανδρέου, δεν έχουν προβεί στα αναγκαία βήματα, παρότι έχουν δώσει επανειλημμένως υποσχέσεις στον πρωθυπουργό μας, δείχνει το πού ακριβώς κολλάει το ζήτημα. Εκφράζω την ελπίδα να λυθούν τα προβλήματα και των μουσουλμάνων Τούρκων αδελφών μας που ζουν στην Ελλάδα και των Ορθόδοξων πολιτών μας που ζουν στην Τουρκία». Ο κ. Μπαγίς απέφυγε να διευκρινίσει αν θεωρεί «αδελφούς» τα τσιράκια της ΜΙΤ που σκόρπισε στην Ελληνική Θράκη, τους Πομάκους ή τους αθίγγανους ή αν θεωρεί σαν «ταυτόχρονα βήματα που έχουν σημασία» την σύληση τάφων, πυρπόληση και καταστροφή τζαμιών, θρησκευτικών σχολείων, τουρκόφωνων εφημερίδων, πογκρόμ σε σπίτια και καταστήματα μουσουλμάνων, δημιουργία ανοικτών φυλακών βαρυποινιτών σε τουρκόφωνα χωριά της Ελληνικής Θράκης, επιλεκτική επιβολή φόρων μόνο σε μουσουλμάνους το θρήσκευμα – όσα δηλαδή ακριβώς έκαναν οι ίδιοι οι Τούρκοι σε Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο! Αν αυτό δεν είναι «αμοιβαιότητα» και «ταυτόχρονα βήματα» τι άλλο θα μπορούσε να είναι κ. Μπαγίς;
30 Μαρτίου 2012: Η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ανακοινώθηκε αποτελεί ένα εφιαλτικό κόλαφο για την Τουρκία μίας χώρας υποψήφιας προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο ζητάει από την Τουρκία να αποσύρει το casus belli κατά της Ελλάδας, να σταματήσει τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από τα ελληνικά νησιά , να υπογράψει και να κυρώσει, την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) κάτι που αποτελεί ρητή υποχρέωση της Άγκυρας και την καλεί να σεβαστεί την υπογραφή της και να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, προχωρώντας άμεσα στην πλήρη εφαρμογή  του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας. Επί πλέον το ευρωπαϊκό ψήφισμα υπεραμύνεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου και των συμφωνιών που συνάπτει εντός της Αποκλειστικής της Οικονομικής Ζώνης. Η Τουρκία έχει διαχρονική συνήθεια να περιφρονεί όλες τις συμφωνίες που δεν την συμφέρουν και να «επικαλείται» επιλεκτικά ότι την εξυπηρετεί! Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι φωνές του Αμπτουλάχ Γκιούλ να σεβαστεί η Ευρώπη τις δεσμεύσεις της απέναντι στην Τουρκία (23/11/2011). Για τις δεσμεύσεις της Τουρκίας ούτε κουβέντα!
31 Μαρτίου 2012: Υπογράφηκε αιφνιδιαστικά στρατιωτική συμφωνία μεταξύ  Κύπρου (από τον Υπουργό Άμυνας Δημήτρη Ηλιάδη) και Ισραήλ (από τον διευθυντή του στρατιωτικού γραφείου του Ισραηλινού Υπ. Άμυνας, Τζέικομπ Λαόρ). Οι συμφωνίες αυτές, σύμφωνα με πληροφορίες από το Τελ Αβίβ, αφορούν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο χωρών (το Ισραήλ αναλαμβάνει την στρατιωτική εκπαίδευση της Εθνοφρουράς σε διάφορους τομείς), συνεκπαίδευση με μεταφορά ισραηλινών μονάδων στην Κύπρο καθώς και βιομηχανική συνεργασία στο τομέα της άμυνας. Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε επίσημη επίσκεψη του Πρωθυπουργού και του Υπουργού των Εξωτερικών της Τουρκίας στην Τεχεράνη με μεγαλόστομες δηλώσεις στην Ιρακινή τηλεόραση: «Αν οι προϋποθέσεις που έχουμε θέσει στο ΝΑΤΟ δεν γίνουν σεβαστές, δεν θα διστάσουμε να ξηλώσουμε τα ραντάρ της αντιπυραυλικής άμυνας από το έδαφός μας» (Ερντογάν) και «Είμαστε σε θέση να ζητήσουμε την απομάκρυνση των ραντάρ, εντός έξι μηνών, αν υποπέσει στην αντίληψή μας, διαφορετική χρήση τους» (Νταβούτογλου). Ανέξοδο δούλεμα στους Ιρανούς που βέβαια δεν τους πιστεύουν…..
7 Απριλίου 2012: Η Αν. Διευθύντρια Τύπου και Πληροφοριών του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα με αφορμή την αγορά γης στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας προέβη σε πολύ σημαντικές δηλώσεις που ξεκαθαρίζουν κρυστάλλινα την Ρωσική στάση απέναντι στο ψευδοκράτος που δημιούργησαν οι Τούρκοι μετά την εισβολή τους στο νησί το 1974: «Το τμήμα αυτό της Κύπρου βρίσκεται υπό κατοχή και ανήκει στην ανεξάρτητη και διεθνώς αναγνωρισμένη Δημοκρατία της Κύπρου. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε έντονα την παράνομη απόφαση με τα ψηφίσματα του 1983 και του 1984. Η αγορά ενός ακινήτου στην Κατεχόμενη Κύπρο είναι παράνομη αφού τα περισσότερα ακίνητα ανήκουν νόμιμα στους Έλληνες Κύπριους που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους μετά την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής το 1974. Η αγορά ακινήτων συνδέεται με μεγάλους κινδύνους αφού εκκρεμούν αγωγές που κατατέθηκαν από τους ιδιοκτήτες». Η ιστορία είναι σαν την ραδιενέργεια. Εκεί που νομίζεις πως πέθανε, ξαφνικά την βλέπεις ολοζώντανη και δυνατή μπροστά σου…
17 Απριλίου 2012: Η «καταπίεση» που υφίστανται κατά τους ποικιλώνυμους υπαλλήλους της τουρκικής ΜΙΤ, οι Έλληνες πολίτες με μουσουλμανικό θρήσκευμα στην Ελληνική Θράκη,  είναι τόσο μεγάλη ώστε ο θρασύτατος δημοσιογράφος τουρκόφωνης εφημερίδας της Θράκης «κύριος» Τζεγκίζ Ομέρ, παίρνοντας προφανώς εντολή από τους «ανωτέρους του» λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, ανέβασε στο facebook αφίσα της ….. «ανεξάρτητης δημοκρατίας της δυτικής Θράκης»!  Αν τολμούσε ένας Έλληνας της Κωνσταντινούπολης, με τουρκική υπηκοότητα να κάνει κάτι «αντίστοιχο» («αμοιβαιότητα» μας κοπανάνε συνεχώς), θα του είχαν αφαιρέσει αμέσως την υπηκοότητα και θα τον είχαν κρεμάσει ανάποδα μέχρι να πει κιχ σαν «εχθρό της Τουρκίας»! Οι πράκτορες όμως της Τουρκικής ΜΙΤ μέσα στην Ελλάδα, αλωνίζουν ανενόχλητοι και έχουν και το θράσος να διαμαρτύρονται πως τάχα «καταπιέζονται!»
24 Απριλίου 2012: Το Ιράκ γνωστοποίησε στον Τούρκο πρέσβη στη Βαγδάτη την απαίτηση  να σταματήσει η Τουρκία να παραβιάζει την κυριαρχία του και να βομβαρδίζει άμαχους στις  κουρδικές περιοχές του βόρειου Ιράκ.  Ο Κουρδικής καταγωγής Υπουργός του Ιράκ Χοσιάρ Ζεμπάρι κατήγγειλε «τους Τουρκικούς βομβαρδισμούς στις παραμεθόριες περιοχές που στοχεύουν αθώους πολίτες του Κουρδιστάν».            
28 Απριλίου 2012: Στην τουρκική «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» δημοσιεύτηκαν αποφάσεις του Τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου με τις οποίες χορηγούνται άδειες εκτέλεσης πετρελαϊκών εργασιών, μεταξύ άλλων και σε περιοχές νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου, αγνοώντας επιδεικτικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα (Υπενθυμίζεται ότι η τεράστια στρατηγική σημασία του Καστελόριζου για τα ελληνικά συμφέροντα αγνοείται από την Τουρκία με την πρωτοφανή θεωρία αλα – Νταβούτογλου ότι το Καστελόριζο δεν έχει δική του υφαλοκρηπίδα γιατί «κάθεται επάνω στα παράλια της Μικράς Ασίας»!). Η απόφαση όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών με σχετική ανακοίνωση του εκπροσώπου του Γρηγόρη Δελαβέκουρα : «Με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θίξει κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες της Ελλάδας, που θεμελιώνονται στο Διεθνές Δίκαιο. Η σημερινή δημοσίευση, στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Τουρκίας, σειράς αποφάσεων του τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου, που είχαν ληφθεί στις 16 Μαρτίου 2012, περί χορήγησης αδειών εκτέλεσης πετρελαϊκών εργασιών, μεταξύ των οποίων και σε περιοχές νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου, αντιβαίνει στους κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θίξει κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες της Ελλάδας, που θεμελιώνονται στο Διεθνές Δίκαιο. Το υπουργείο Εξωτερικών προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την κατοχύρωση και την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας». Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Προεκλογική περίοδος στην Ελλάδα, πολιτική αναταραχή, ευκαιρία για ένα μικρό «βήμα» που ίσως τους φανεί χρήσιμο στο μέλλον…..
3 Μαϊου 2012: Η Standard & Poor’s υποβάθμισε την Τουρκική οικονομία από «θετική» σε «σταθερή» εκφράζοντας έμπρακτα τις ανησυχίες που υπάρχουν για το χρέος της Τουρκίας. Η απόφαση έδωσε μια ακόμα ευκαιρία στον Ρ. Τ. Ερντογάν να επιδοθεί στο αγαπημένο του χόμπι των κραυγών. «Από τώρα και στο εξής δεν σας αναγνωρίζουμε σαν οίκο αξιολόγησης! Η υποβάθμιση της Τουρκίας κατά τη στιγμή που αναβαθμίζεται έστω και σε επίπεδο CCC η πτωχευμένη Ελλάδα, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως γελοία!». Τούρκος γιοφύρι κι αν γενεί, πάνω του μην πατήσεις! (Λαϊκή παροιμία) 
7 Μαΐου 2012: Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Αλεξάντρ Λουκασέβιτς απαντώντας σε ερώτηση σχετική με την έναρξη της παράνομης γεώτρησης για εξεύρεση πετρελαίου στην κατεχόμενη Σύγκραση δήλωσε τα εξής: «Τέτοιες ενέργειες είναι δυνατόν να επιδεινώσουν τη δύσκολη κατάσταση που διαμορφώθηκε γύρω από το κυπριακό πρόβλημα. Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι πρόκειται για ένα μέρος του εδάφους της διεθνώς αναγνωρισμένης δημοκρατίας, όπου η κυβέρνηση της, στερείται δυνατότητας να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο, στο οποίο όμως ισχύει πλήρως η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχουμε επανειλημμένα επιβεβαιώσει τη θέση της Ρωσίας σχετικά με τον κίνδυνο της κλιμάκωσης της έντασης γύρω από την Κύπρο. Καλούμε εκ νέου την Τουρκία, για πλήρη συμμόρφωση με τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των γνωστών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!               
8 Μαϊου 2012: Ο Ρ. Τ. Ερντογάν θέλοντας να ολοκληρώσει αποτελεσματικά το «μουσουλμανικό τόξο» γύρω από την Ελλάδα για την ολοκλήρωση της νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας που ονειρεύεται, διαβεβαίωσε τους Αλβανούς, σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση της «Globisot» ότι «Η Τουρκία θα υποστηρίξει τους Αλβανούς αδελφούς με τα στρατεύματά της. Ο Αλβανικός λαός έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης για τη δημιουργία ενός Μεγάλου Αλβανικού Κράτους. Ο UCK δεν είναι επαναστατική – τρομοκρατική οργάνωση, αλλά εκφράζει τη βούληση των Αλβανών για την υπεράσπιση των αλβανικών εδαφών. Τα τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται σε επιφυλακή και θα βοηθήσουν την απελευθέρωση των Αλβανικών Κατεχόμενων Εδαφών!». Τόσο απλά, τόσο ωραία! Ο Ερντογάν γνωρίζει καλά πως οι χρήσιμοι ηλίθιοι δεν βρίσκονται μόνο στην Ελλάδα, υπάρχουν πάρα πολλοί τόσο στην Αλβανία όσο και αλλού….
11 Μαΐου 2012: Δύο βδομάδες μετά την ανακοίνωση διεξαγωγής ερευνών μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και με την αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαίου, οι Τούρκοι δεν έχασαν καιρό: Από τις 7 Μαίου δύο τεράστιας έκτασης πολεμικές ασκήσεις, σε όλες τις Τουρκικές ακτές του Αιγαίου αλλά και μέσα στο Αιγαίο με αποβάσεις, αποστολές αεροπορικής υποστήριξης, αεροπορικής περιπολίας και απαγόρευσης, ανθυποβρυχιακές αποστολές, αποστολές καταστροφής στόχων επιφανείας κ.α. ξεκίνησαν με ολοκλήρωση στις 24 Μαίου. Στις ασκήσεις συμμετείχαν 56 πολεμικά αεροσκάφη, 52 αποβατικά, 60 ελαστικές λέμβοι και σκάφη διοίκησης ασφαλείας ακτών, 4 μηχανοκίνητα τάγματα πεζικού, 2 επιλαρχίες αρμάτων, 4 μοίρες πυροβολικού, 2 τάγματα πεζοναυτών, 4 ομάδες της διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, τμήματα βατραχανθρώπων και 2 τάγματα καταδρομών στρατοχωροφυλακής. Σαφέστατο μήνυμα στην Αθήνα: Είστε αδύναμοι, θα σας κάνουμε ότι θέλουμε!    
14 Μαΐου 2012: Σοβαρά επεισόδια στους δρόμους της κατεχόμενης Αμμοχώστου μεταξύ των «δυνάμεων κατοχής» (Γκρίζοι Λύκοι) και Κούρδων εποίκων. Τα επεισόδια άρχισαν με αφορμή  μικρή «ποδοσφαιρική» διαφορά αλλά ξέφυγε από τον έλεγχο μέσα σε λίγες ώρες με αποτέλεσμα οι διαφορές να λυθούν στους δρόμους της κατεχόμενης Αμμόχωστου. Οι Κούρδοι διαδηλωτές έκαψαν μια τουρκική σημαία και διαδήλωσαν με συνθήματα υπέρ του ΡΚΚ. Οι Γκρίζοι Λύκοι απάντησαν με «ένοπλη επίθεση» στην ομάδα των διαδηλωτών ενώ οι «δυνάμεις ασφαλείας» του ψευδοκράτους προσπαθούσαν να παρέμβουν για να εμποδίσουν τις σκηνές βίας που θύμισαν σε όλους παλιές εποχές. Οι Τούρκοι βρήκαν τον δάσκαλο τους ακόμα και μέσα στα κατεχόμενα!
17 Μαΐου 2012: Ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Υπουργού Εξωτερικών της FYROM Νίκολα Πόποσκι. «Ο Πρόεδρος Γκιουλ αναφερόμενος ειδικότερα στην επικείμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Σικάγο, επισήμανε την πλήρη υποστήριξη που έχουν τα Σκόπια από την Τουρκία για την ένταξή τους στη Συμμαχία και επανέλαβε την αποφασιστική θέση  της Τουρκίας που απαιτεί να γίνει σύντομα μέλος του ΝΑΤΟ. Δεσμεύτηκε, μάλιστα,  για προσωπική υποστήριξη στην προσεχή σύνοδο κορυφής στο Σικάγο», αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών. Ο Υπουργός Εξωτερικών Αχμετ Νταβούτογλου ήταν το ίδιο θερμός με τους Σκοπιανούς: «Επιθυμούμε να αρθούν το συντομότερο τα τεχνητά εμπόδια που ορθώνονται μπροστά στην ένταξη της «Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ. Θεωρούμε τη σταθερότητα, την ειρήνη και την ευημερία της «Μακεδονίας», σπονδυλική στήλη της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια. H «Μακεδονία» είναι μια χώρα παράδειγμα άψογης συμβίωσης εθνοτήτων και θρησκειών. Υποστηρίζουμε την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, οποία ένταξη θα συμβάλει στη σταθερότητα στην περιοχή. Εμείς θεωρούμε αναγκαία για τη διασφάλιση της μόνιμης σταθερότητας στην περιοχή την ένταξη τόσο της «Μακεδονίας», όσο και της Βοσνίας στο ΝΑΤΟ». Ε όχι και χώρα παράδειγμα τα Σκόπια κύριε Αχμετ! Συνηθίσαμε τις νέο-οθωμανικές μεγαλοστομίες, αλλά όχι και έτσι!
28 Μαΐου 2012: Η απάντηση στους Τούρκους για τις ανοησίες που είπαν κατά την επίσκεψη Πόποσκι, ήρθε απ΄ ευθείας από το State Department: «Το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής επικρίνει την κατάσταση που επικρατεί στην πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία, όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης, ότι αυτά τα οποία επικρατούν στην χώρα αυτήν, δεν αποτελούν πρότυπο για την περιοχή». Πρέπει πάντως να παραδεχτούμε πως ο κύριος Αχμέτ αυτά που έλεγε δεν τα εννοούσε γιατί απλά απευθυνόταν στους χρήσιμους ηλίθιους των Σκοπίων!
14 Ιουνίου 2012: Σε ερώτηση του ευρωβουλευτή ΝΔ κ. Γ. Κουμουτσάκου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ – Τουρκίας, σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία δεν αποδέχεται τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ο Τούρκος Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ε. Μπαγίς προέβη σε μια πρωτοφανή αλλά σαφή παραδοχή: «Η Άγκυρα δεν υπογράφει την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας εξαιτίας των προβλημάτων που υπάρχουν με την Ελλάδα στα νησιά του Αιγαίου» ή σε ελεύθερη απόδοση «Το διεθνές δίκαιο δεν είναι υπέρ της Τουρκίας αλλά υπέρ της Ελλάδος!» Φυσικά η αντίδραση του κ. Κουμουτσάκου ήταν η κατάλληλη: «Η απάντηση αυτή του κ. Μπαγίς συνιστά – εξ όσων δύναμαι να γνωρίζω – την πρώτη δημόσια παραδοχή αυτού του είδους από Τούρκο αξιωματούχο. Πέραν όλων των άλλων, καταδεικνύει ότι μία υποψήφια προς ένταξη χώρα αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο, τις διεθνείς συμβάσεις και το ευρωπαϊκό κεκτημένο μόνον όταν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις της. Εγείρεται λοιπόν ένα πολλαπλώς σοβαρό ζήτημα όσον αφορά στις σχέσεις της Τουρκίας τόσο με την Ελλάδα, όσο και με την ΕΕ». Εμείς είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως η Τουρκία απλά αγνοεί όποια Συνθήκη δεν την συμφέρει. Κάποιοι το ανακαλύπτουν, έστω και αργά. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και κάποιοι ανιστόρητοι που ακόμα το αγνοούν……..
19 Ιουνίου 2012: Ο Αχμέτ Νταβούτογλου σε ένα ξαφνικό παραλήρημα παραλογισμού εναντίον της Ελλάδος (οι ελληνικές εκλογές έγιναν 2 μόλις εικοσιτετράωρα νωρίτερα και στην Αθήνα επικρατούσε απόλυτο κενό εξουσίας) την κατηγόρησε ότι «καταπατά την Συνθήκη της Λωζάνης όσον αφορά τα δικαιώματα της μειονότητας στη Θράκη», ότι «Ένα πρόσωπο μη ελληνικής εθνικότητας που εγκαταλείπει την Ελλάδα, χωρίς να έχει την πρόθεση να επανέλθει, χάνει την ελληνική του ιθαγένεια κάτι που αποτελεί ένα καθαρό παράδειγμα διακρίσεων εις βάρος των εθνικών μειονοτήτων στην Ελλάδα» και ότι «Η Τουρκία δεν περιμένει ανταλλάγματα από την Ελλάδα για την προστασία που παρέχει στην ελληνική μειονότητα στην Πόλη, αφού η Τουρκία είναι αφοσιωμένη στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι απεμπολούμε το δικαίωμα να προστατεύσουμε τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας. Έχουμε πολλές φορές θέσει το θέμα στους Έλληνες». Για όσους γνωρίζουν ιστορία το παραλήρημα υποκρισίας του κυρίου Αχμέτ δικαιούται Παγκόσμιο Όσκαρ Υποκρισίας! Ο άνθρωπος μιλάει για μειονότητα και μάλιστα επικαλείται την Συνθήκη της Λωζάνης – την συνθήκη που δεν προβλέπει καμιά εθνότητα ή μειονότητα μέσα στην Ελλάδα! Επί πλέον η Τουρκία δεν έχει τηρήσει καμιά απολύτως από τις δικές της υποχρεώσεις που απορρέουν από την Συνθήκη αυτή – «ξεχνάει» δηλαδή πως η ίδια η Τουρκία εκπαραθύρωσε* το 1964 με συνοπτικές διαδικασίες δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εκεί αλλά δεν είχαν την τουρκική υπηκοότητα, ξεχνάει ακόμα πως ξερίζωσε με απάνθρωπες διαδικασίες Ελληνισμό 120.000 ανθρώπων από την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο για να υποκρίνεται σήμερα πως δήθεν «σέβεται» τα ανθρώπινα δικαιώματα των λιγοστών Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης που απέμειναν στις πατρογονικές τους εστίες! 

26 Ιουνίου 2012: Η Τουρκία επιβεβαίωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο πως ένα μαχητικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος της, τύπου Φάντομ RF-4E, που πετούσε επάνω από τις ακτές της Συρίας καταρρίφθηκε από την συριακή αεράμυνα και επιφυλάχθηκε να απαντήσει «καταλλήλως» μετά την ενδελεχή εξέταση των συνθηκών του συμβάντος. Σχεδόν ταυτόχρονα το Ρωσικό πρακτορείο Ria Novosti μετέδωσε για λογαριασμό της ρωσικής κυβέρνησης πως «Η κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού απέδειξε πόσο καλά είναι τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα»! Η Άγκυρα έχει το θράσος όποτε θέλει να κάνει βόλτες πάνω από ξένες χώρες για να φωτογραφίζει αυτά που θέλουν τα γεράκια της – μια ενέργεια που θεωρείται εχθρική ακόμα και από το ΝΑΤΟ! Μήπως πρέπει να διδαχτούμε από την ενέργεια της Συρίας και να τους κόψουμε κάποια στιγμή τον βήχα μια κι΄ έξω;   
28 Ιουνίου 2012: Έντρομος ο Τούρκος πρωθυπουργός από το πάθημα στην Συρία έσπευσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα με τις συνηθισμένες φωνές και τις συνηθισμένες μεγαλοστομίες με αφορμή την τελετή παρουσίασης ενός νέου τουρκικού εκπαιδευτικού αεροσκάφους: «Δεν πρόκειται να υποκύψουμε και να μη βάλουμε στη θέση τους κράτη παρίες και τα κράτη που αμφισβητούν το μεγαλείο της Τουρκίας. Οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας είναι από τις πλέον ισχυρές στον πλανήτη, εμείς όμως δεν σκοπεύουμε να επιτεθούμε σε κανένα. Τα μεγάλα κράτη έχουν εχθρούς. Είναι όλοι εκείνοι οι οποίοι αντιλαμβάνονται αυτές τις ύπουλες επιθέσεις σε αεροσκάφη μας και στη σημαία μας ως σημεία αδυναμίας της Τουρκίας, ενώ στην ουσία αυτοί δεν έχουν ένα μεγάλο κράτος». Ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε! Οι υπόλοιποι συμβουλευτείτε ψυχίατρο……
6 Ιουλίου 2012: Σύμφωνα με τα ευρήματα μελέτης του Τουρκικού Ιδρύματος Οικονομικών και Κοινωνικών Μελετών (TESEV), όπως μεταδόθηκαν από τον τηλεοπτικό σταθμό Sigma Live, μετά τους Ελληνοκύπριους και οι Τουρκοκύπριοι δεν θέλουν τον τουρκικό Στρατό Κατοχής στο νησί! Η έρευνα καταδεικνύει ότι οι Τουρκοκύπριοι επιθυμούν τη δραστική μείωση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, τον έλεγχο της ροής εποίκων ενώ καταγράφεται η προσβολή που αισθάνονται οι Τουρκοκύπριοι από τον τρόπο που εκφράζεται η Τουρκική κυβέρνηση τόσο για τους τουρκοκύπριους όσο και για τους ελληνοκύπριους. Το έχουμε σημειώσει ξανά: Η πιο ελπιδοφόρα προοπτική επίλυσης του Κυπριακού διαγράφεται με την αφύπνιση των Τουρκοκυπρίων που είναι βέβαιο πως κάποτε θα επιδιώξουν την απαλλαγή τους από διορισμένα «νομιμοφανώς» γιουσουφάκια τύπου Ντεντάς ή Έρογλου…..    
10 Ιουλίου 2012: Με ψήφισμά της, η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, διαπιστώνει ότι η κοινωνία στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας εξακολουθεί να παραμένει διαιρεμένη με βάση τις εθνοτικές καταβολές του πληθυσμού και θέτει στο περιθώριο τις μειονότητες των Ρομά, των Σέρβων, των Βόσνιων, των Τούρκων, των Αλβανών και των Βλάχων. Στο ψήφισμα, με το οποίο εξετάζεται το κατά πόσον τα Σκόπια εφαρμόζουν ορθά τη Σύμβαση-Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων, επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι η πόλωση και ο διαχωρισμός μεταξύ των ημεδαπών και των διαφόρων εθνοτήτων είναι ιδιαίτερα εμφανείς στο εκπαιδευτικό σύστημα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στα πολιτικά κόμματα. Κατά τα άλλα θέλουν να παριστάνουν τους διαδόχους του Μέγα Αλέξανδρου, τρομάρα τους!
13 Αυγούστου 2012: Ο 42χρονος βουλευτής του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) της Τουρκίας Χουσεϊν Αϊγκιούν απήχθη από αντάρτες του ΡΚΚ στην ΝΑ Τουρκία, σε μια επίδειξη δύναμης και ελέγχου της περιοχής από τους Κούρδους αντάρτες. Οι άντρες του ΡΚΚ σταμάτησαν το αυτοκίνητο του βουλευτή που κατευθυνόταν στο Τούντζελι, κοντά στην πόλη Οβατζικ του Τουρκικού Κουρδιστάν, απήγαγαν τον ίδιο και άφησαν ελεύθερα τα δύο μέλη της συνοδείας του. Ο Τούρκος Πρόεδρος και ο Τούρκος πρωθυπουργός καταδίκασαν το γεγονός. Οι αντάρτες την επομένη, αφού μετέφεραν τον βουλευτή μέσα από τα βουνά μέχρι που έφτασαν σε οπτική επαφή με ένα χωριό, τον άφησαν ελεύθερο να φύγει πεζός χωρίς να τον πειράξουν καθόλου.
28 Αυγούστου 2012: Ο πρόεδρος του φιλοκουρδικού κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας Σελαχαντίν Ντεμίρτας δήλωσε ενώπιον του Τουρκικού κοινοβουλίου πως το PKK ελέγχει όλη τη Νοτιοανατολική Τουρκία σε ακτίνα 400 χιλιομέτρων. Ο τουρκικός στρατός, σύμφωνα  με τον   Σ. Ντεμίρτας, φτάνει στα φυλάκια μόνο από αέρος καθώς όλοι οι δρόμοι είναι υπό τον έλεγχο της κουρδικής οργάνωσης ενώ δεν πραγματοποιούνται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που ανακοινώνονται από τον Τουρκικό στρατό.
4 Σεπτεμβρίου 2012: Έγινε γνωστή νέα επιδρομή του ΡΚΚ στην πόλη Beytussebap η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 10 Τούρκων στρατιωτών και τον τραυματισμό άλλων 7. Είναι φανερό πως η κουρδική εξέγερση μπαίνει σε μια νέα φάση μέσα στην ίδια την Τουρκία, αφού μετά την επαρχία Χακάρι που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ΡΚΚ, η εξέγερση επεκτείνεται δίπλα στην περιφέρεια Σιρνάκ προς τα σύνορα με την Συρία δημιουργώντας πρόσθετα προβλήματα στον τουρκικό Στρατό που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των ανταρτών και πολιτικά προβλήματα στους ισλαμιστές. Οι κατά Ερντογάν διαβεβαιώσεις πως οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας είναι από τις πλέον ισχυρές στον πλανήτη δεν φαίνονται να καλύπτουν και τους Κούρδους… 
23 Σεπτεμβρίου 2012: Σε αναγνώριση της υποστήριξης που απολαμβάνουν οι Παλαιστίνιοι από τους Τούρκους ισλαμιστές, το Πανεπιστήμιο Al-Quds της Ιερουσαλήμ έδωσε τιμητικό διδακτορικό τίτλο που αφορά ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, στον Τούρκο πρωθυπουργό, σε μια τελετή που έγινε στην Άγκυρα. Ο Ερντογάν δεν έχασε βέβαια την ευκαιρία να πει στο Παλαιστινιακό ακροατήριο αυτά που επιθυμούσε: Επανέλαβε τους όρους που έθεσε η Τουρκία για εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ  το οποίο κατηγόρησε  για τις ανασκαφές στην Ιερουσαλήμ, για τους εποικισμούς και για την πρόθεση του να απομονώσει την Ιερουσαλήμ από τα παλαιστινιακά εδάφη. Σε αυτά είναι πράγματι πρώτος!
3 Οκτωβρίου 2012: Η Τουρκία με συνεχείς ΝΟΤΑΜ και NAVTEX που εκδίδει περί δήθεν παραβιάσεων από την Ελλάδα των Συνθηκών του 1914 και του 1923 για την στρατικοποίηση των νησιών του Α. Αιγαίου προσπαθεί να δημιουργήσει «κλίμα» ώστε σε κατάλληλη ευκαιρία να επέμβει προκειμένου να «επαναφέρει τα πράγματα στην πρότερη νόμιμη κατάσταση». Τα σχέδια της φαίνεται πως χάλασε η Ρωσία η οποία έστειλε ομάδα αξιωματικών των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων για να «επιθεωρήσουν» από 24- 27 Σεπτεμβρίου 2012 τα περισσότερα νησιά στα οποία η Τουρκία αρνείται το δικαίωμα ύπαρξης δυνάμεων αυτοάμυνας. Η αποστολή έγινε στα πλαίσια του Κειμένου της Βιέννης του 2011 – ένα πολιτικά δεσμευτικό έγγραφο το οποίο συνιστά ένα διευρυμένο κατάλογο Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και Ασφάλειας μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας και επιτρέπει ανταλλαγές αντιπροσωπειών. Σύμφωνα με το κείμενο της Βιέννης 2011, προβλέπονται επισκέψεις επιθεωρητών, με σκοπό την επαλήθευση των ετησίων στοιχείων τα οποία ανταλλάσσουν οι συμβαλλόμενες χώρες. Υποτίθεται ότι ελέγχονται οι στρατιωτικές δυνάμεις της Ελλάδος στις περιοχές αυτές αν πληρούν τα όσα προβλέπει το Κείμενο Βιέννης 2011 για τα όπλα που χρησιμοποιούν. Με την επιλογή των περιοχών αυτών η Μόσχα αναγνωρίζει το νόμιμο της ύπαρξης ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων που αμφισβητεί η Τουρκία αφού οι αξιολογήσεις της ρωσικής αντιπροσωπείας έγιναν στα νησιά Λέσβος (98 ΑΔΤΕ), Λήμνος (88 ΣΔΙ και 130 ΣΜ) και Σαμοθράκη (ΤΔ/41 ΣΠ). Οι Τούρκοι διατηρούν ολόκληρη Στρατιά του Αιγαίου απέναντι από τα Ελληνικά νησιά και έχουν την απαίτηση να ξεγυμνώσουμε την άμυνα μας επικαλούμενοι Συνθήκες που οι ίδιοι έχουν γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους – όσον αφορά βέβαια τις δικές τους υποχρεώσεις! Η παραίσθηση του μεγαλείου που αισθάνονται οι Τούρκοι στρατηγοί, είτε είναι  νέο-οθωμανοί είτε Κεμαλιστές, δεν διαφέρει καθόλου!
4 Οκτωβρίου 2012: Η πρώτη (γνωστή) δημόσια αντιπαράθεση Εργνογάν – Γκιούλ καταγράφτηκε με αφορμή τους προφυλακισμένους 8 βουλευτές τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την τελετή έναρξης των εργασιών της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. «Πιστεύω πως όσοι πήραν την ψήφο του λαού και κέρδισαν τον τίτλο του βουλευτή πρέπει να συμμετάσχουν στις εργασίες του Σώματος» είπε στην ομιλία του ο Αμπτουλάχ Γκιούλ αποσπώντας τα συγχαρητήρια της τουρκικής αντιπολίτευσης.  Ο Ερντογάν διαφώνησε υποστηρίζοντας πως  «οι άνθρωποι αυτοί ήταν ήδη στη φυλακή την περίοδο των εκλογών».
9 Οκτωβρίου 2012: Μετά τον διαπρεπή στρατηγικό αναλυτή Έντουαρντ Λούτβακ που αποκάλεσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης «ηλίθιο» τον Αχμέτ Νταβούτογλου το κακό διπλασιάστηκε: Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτρσντάρογλου ξεσπάθωσε κατά του Αχμέτ Νταβούτογλου: «Ποιος είναι με το μέρος της Τουρκίας; Η Χαμάς, ο Μπαρζανί, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία. Η Συρία έχει στο πλάι της τη Βραζιλία, το Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα. Είναι αυτό «στρατηγικό βάθος» ή μήπως «στρατηγική τύφλωση»; Η διαδικασία που οδήγησε την Τουρκία να αποτελέσει μέρος μιας χωρίς νόημα ισορροπίας προήλθε από έναν υπουργό Εξωτερικών του οποίου η ανικανότητα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο. Δεν χρειάζεσαι βαθιά γνώση για να το ξέρεις. Θα πρέπει να είσαι πραγματικά βλάκας για να φέρεις αυτό το αποτέλεσμα». Εμείς τι να πούμε; Δεν νομίζουμε πως χρειάζονται άλλα σχόλια!
22 Οκτωβρίου 2012: Ένα δημοσίευμα Τουρκικής εφημερίδας (Miliyet) σχετικά με τις αγορές ακινήτων από Έλληνες στην Τουρκία βοηθάει τους σκεφτόμενους Τούρκους να δούνε πως οι Μουσουλμάνοι της Ελληνικής Θράκης δεν είναι Τούρκοι, όπως ισχυρίζονται εδώ και χρόνια, αλλά Έλληνες Μουσουλμάνοι πολίτες όπως αναφέρονται στις διεθνείς συνθήκες! Η τουρκική εφημερίδα γράφει πως «οι Έλληνες αγάπησαν την Προύσα» και γράφει πως 4738 ‘Έλληνες (εννοεί Έλληνες μουσουλμάνους που ζουν στην Ελληνική Θράκη) αγόρασαν ακίνητα στην πόλη αυτή. Παρόμοια στοιχεία, παρέχει και ο Τούρκος Υπουργός Ερντογάν Μπαϊρακτάρ αναφέροντας πως «3.646 Έλληνες πολίτες διαθέτουν ακίνητα έκτασης 447.000 τετρ. μέτρων στην Προύσα, 349 Έλληνες πολίτες έχουν ακίνητα 401.000 τετρ. μέτρων στην Μαγνησί, 1.115 Έλληνες πολίτες διαθέτουν ακίνητα 278.000 τετρ. μέτρων, 448 Έλληνες πολίτες ακίνητα 122.191 τετρ. μέτρων στη Γιάλοβα, 52 Έλληνες πολίτες ακίνητα 106.843 τετρ. μέτρων κ.α.π. Με τις ευλογίες μας Έλληνες μουσουλμάνοι να αγοράζουν ακίνητα στην Τουρκία. Μήπως και ξεκολλήσουν από την επιρροή των πρακτόρων της ΜΙΤ που αλωνίζουν μέσα στην Ελλάδα….
15 Νοε. 2012: Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου κατηγόρησε την Ελλάδα από το βήμα του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης πως δεν σέβεται τα δικαιώματα των μουσουλμάνων στη Θράκη, τη Ρόδο και την Κω. Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε τις δηλώσεις σαν «ρητορικές εντυπωσιασμού χωρίς ουσία που δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση καλού κλίματος και στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης». Αυτοί πάντως το βιολί τους….
18 Νοεμβρίου 2012: Ο Πομάκος δημοσιογράφος Σεμπαιδήν Καραχότζα σε ομιλία του στην Κόρινθο μίλησε με αποκαλυπτικό τρόπο για την θλιβερή πραγματικότητα την οποία δημιούργησαν οι πράκτορες της Τουρκικής ΜΙΤ μέσα στην Ελληνική Θράκη: Αναρωτήθηκε πότε η Ελληνική Πολιτεία θα πάψει να αντιμετωπίζει τους Έλληνες Πομάκους σαν Τούρκους, γιατί ο Υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος αδιαφορεί για τους Πομάκους μαθητές αποφεύγοντας να πάρει μια υπεύθυνη θέση απέναντι στα προβλήματα εκπαίδευσης των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης, καταλήγοντας με νόημα πως θάρθει η μέρα που θα ψάχνουν να τον βρούνε σε κάποιο χαντάκι. Η αναισθησία των κομμάτων της Ελληνικής Βουλής καταλήγει σε προσφορές αισχρών «ανταλλαγμάτων» προκειμένου να εξασφαλιστούν οι ψήφοι των μουσουλμάνων Ελλήνων της περιοχής που κατευθύνονται οργανωμένα από τους ανθρώπους της ΜΙΤ. Κατάντια……  
19 Νοεμβρίου 2012: Η Τουρκία αποτελεί την πρώτη χώρα του κόσμου σε επίσημη παραγωγή οπίου ελέγχοντας το 54% της παγκόσμιας παραγωγής. Στην νόμιμη παραγωγή ασχολούνται περί τους 70.000 αγρότες, σε 13 συνολικά επαρχίες της χώρας σε μία συνολική έκταση 700 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, όριο το οποίο έχει τεθεί από τα Ηνωμένα Έθνη. Εκτός από την μεγαλύτερη παραγωγή οπίου, η Τουρκία διαθέτει και τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις επεξεργασίας του οπίου, εξάγοντας το 95% της νόμιμης παραγωγής στην διεθνή φαρμακοβιομηχανία, με κυριότερο «πελάτη» τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Καλά το νόμιμο, με το παράνομο όπιο που παράγουν οι Τούρκοι τι γίνεται; Μήπως άραγε οι λιγοστοί μεγάλοι Τουρκικοί Όμιλοι που διαθέτουν απεριόριστο χρήμα δημιουργήθηκαν από αυτό;  
20 Νοεμβρίου 2012: Η χάρη των Ισλαμιστών επεκτείνεται μέσω «κινήτρων» στην Ελληνική Θράκη! Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Παρασκευή και 13» η Τουρκία παρεμβαίνει ωμά και απροκάλυπτα σε θέματα πίστης και ελεύθερης βούλησης των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης προσφέροντας, μέσω των ποικιλόμορφων πρακτόρων της, 800 Ευρώ σε όποια οικογένεια υποχρεώνει το κορίτσι της να φοράει μαντίλα και ιδίως αν πηγαίνει σε ισλαμικό σχολείο! Φυσικά ασκούνται πιέσεις και αντίποινα σε όσες οικογένειες τολμούν να μην επιβάλλουν τη μαντίλα στα παιδιά τους! Η Ισλαμική Δημοκρατία αλά Ερντογάν φθάνει και στην Ελλάδα!
30 Νοεμβρίου 2012: Στα πλαίσια του 5ο Συνέδριο του ΟΗΕ για τις Μειονότητες, που διοργανώθηκε στη Γενεύη στα τέλη Νοεμβρίου 2012 μια τσιγγάνα μουσουλμάνα από την Ελληνική Θράκη κατάφερε να γκρεμίσει την εικονική πραγματικότητα που προσπαθεί επί χρόνια να δημιουργήσει η τουρκική προπαγάνδα: «Ονομάζομαι Σαμπιχά Σουλεϊμάν, είμαι Μουσουλμάνα Ρομά από την Ξάνθη και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα». Ζητώ συγνώμη που δεν μπορώ να μιλήσω απ’ ευθείας σε κάποια από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται στο συνέδριο αλλά δεν τις έμαθα ποτέ. Η μητρική μου γλώσσα είναι ρομανί, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πάρα ταύτα επειδή είμαι μουσουλμάνα της Θράκης υποχρεώθηκα να πάω σε σχολείο όπου διδάχθηκα μια τρίτη γλώσσα, τα τούρκικα. Αυτό κάνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες έλληνες πολίτες μουσουλμάνοι Ρομά με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε σήμερα μειονότητα εντός της μειονότητας. Το ίδιο συναίσθημα της μειονότητας μέσα στη μειονότητα το αισθανόμαστε σε κάθε βήμα μας μέσα στην κοινωνία. Οι μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής προσπαθούν να μας επιβάλλουν εκτός από τη γλώσσα τους και την ταυτότητά τους. Ξοδεύουν πολλά λεφτά για να χτίσουν τζαμιά μέσα στους οικισμούς μας. Μας λένε ότι οι Τσιγγάνοι πεθαίνουν νέοι επειδή δεν είναι καλοί Τούρκοι και πιστοί μουσουλμάνοι. Εμείς, όμως ξέρουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερα σχολεία και νοσοκομεία όχι τζαμιά που άλλωστε η Θράκη έχει πολλά. Εδώ και χρόνια επιμένουν να φτιάξουν σωματεία και να τα ονομάσουν «τουρκικά». Στη συνέχεια προσπαθούν να μας γράψουν σε αυτά τα σωματεία για να μας υποχρεώσουν κι εμάς να πούμε ότι είμαστε Τούρκοι. Πριν μερικά χρόνια το ελληνικό κράτος όρισε να πηγαίνουμε υποχρεωτικά σε νηπιαγωγεία. Οι τουρκικής καταγωγής Μουσουλμάνοι έφτιαξαν δικά τους νηπιαγωγεία όπου διδάσκονται μόνον τουρκικά. Μας πιέζουν να γραφτούμε σε αυτά τα νηπιαγωγεία. Θέλουμε να έχουμε καλή εκπαίδευση στη γλώσσα του κράτους που ζούμε. Το κράτος δεν κάνει αρκετά. Θέλουμε περισσότερα δημόσια σχολεία. Θέλουμε να μας προστατεύει επειδή είμαστε μουσουλμάνες γυναίκες με δικαιώματα που παραβιάζονται διαρκώς από ανθρώπους που νομίζουν ότι είναι δικαίωμά τους να φέρονται άσχημα στις γυναίκες τους. Περιμένουμε την πραγματική βοήθεια από το ελληνικό κράτος. Η Διακήρυξη του ΟΗΕ για τις μειονότητες λέει ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η ιδιαίτερη ταυτότητα και ο πολιτισμός μας. Αυτό δεν ισχύει μόνον για το κράτος στο οποίο ζούμε αλλά και για τους μειονοτικούς συμπολίτες μας. Οι τελευταίοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν την τουρκική ταυτότητα αντί της δικής μας ταυτότητας των Ρομά. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τη δική μας ταυτότητα με μία άλλη. Θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχους και να μην παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος μας». Εμείς αυτά τα γνωρίζουμε πολύ καλά. Το δυστύχημα είναι πως τα αγνοεί ασυγχώρηται το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων πολιτικών αλλά και των πολιτών….
10 Δεκεμβρίου 2012: Τον Αμπντουλάχ Γκιουλ αντί του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φέρεται να υποστηρίζει ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου σχετικά με τη κατάληψη του αξιώματος του προέδρου της χώρας. Η υποβόσκουσα αντιπαλότητα Γκιούλ – Ερντογάν, αν και εκδηλώνεται δημόσια πολύ σπάνια, είναι υπαρκτή και  δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στην Τουρκία τα οποία ελπίζει να αξιοποιήσει ο ηγέτης της τουρκικής αντιπολίτευσης. Υπενθυμίζεται ότι τον Μάρτιο του 2003 όταν ο Γκιούλ παρέδιδε την εξουσία στον Ερντογάν, η Ουάσιγκτον είχε ζητήσει τη δημιουργία του βορείου μετώπου μέσω της χρησιμοποίησης του εδάφους της Τουρκίας, ενώ δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί περίμεναν στα πλοία τους στην ανατολική Μεσόγειο, για να λάβουν το πράσινο φως να αποβιβαστούν σε τουρκικό έδαφος. Η έντονη διαφωνία Ερντογαν – Γκιούλ οδήγησε το τουρκικό Κοινοβούλιο στην απόρριψη του αιτήματος και το πρώτο μεγάλο «κενό αέρος» στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.
8 Δεκεμβρίου 2012: Ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο Όμιλος  Dogus (δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς της τουρκικής οικονομίας) απέκτησε το 50% της Μαρίνας Φλοίσβου σαν το πρώτο βήμα μιας ευρύτερης συνεργασίας με τον Όμιλο Λάτση: «Μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία υπογράφτηκε σήμερα μεταξύ της Lamda Development SA και της εταιρείας D-Marine Investments Holding B.V. του Ομίλου DOGUS. Οι δύο εταιρείες συμφώνησαν στην υλοποίηση στρατηγικής συμμαχίας μέσω της δημιουργίας κοινής εταιρίας όπου θα κατέχουν η καθεμία 50% η οποία καταρχήν θα επενδύσει σε τουριστικές μαρίνες. Σε αυτό το πλαίσιο η Lamda Development θα εισφέρει στη νέα εταιρεία τις μετοχές που κατέχει στη Flisvos Marina Holding SA και η DOGUS θα συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου καταβάλλοντας το ισόποσο σε μετρητά.
18 Δεκεμβρίου 2012: Ολοκληρώθηκαν στον Έβρο οι εργασίες κατασκευής του φράχτη ύψους τεσσάρων μέτρων για την αποτροπή της μαζικής λαθρομετανάστευσης που οργανώνουν επί χρόνια οι γείτονες μας. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της κατασκευάστριας εταιρείας Πέτρο Δαγρέ «Το έργο συνολικού μήκους 10.365 μέτρων, εκτείνεται σε όλο το μήκος των χερσαίων συνόρων, από το φυλάκιο των Καστανέων έως τον ποταμό Έβρο, ενώ το ύψος του εμποδίου είναι τέσσερα μέτρα και θεωρείται ανυπέρβλητο χωρίς μηχανικά μέσα. Το έργο, αρχικού προϋπολογισμού 5.500.000 ευρώ, άρχισε να εκτελείται στις 5 Μαΐου, κόστισε 3.160.000 ευρώ, όσο δηλαδή και η αρχική σύμβαση, χωρίς καμία υπέρβαση και ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2012.Καιρός ήταν να σταματήσει τουλάχιστον από τον Έβρο το πάρτυ των σωματέμπορων, των λαθρομεταναστών και των πολλών μεθοδεύσεων της Τουρκίας…..
22 Δεκεμβρίου 2012: Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρ. Τ. Ερντογάν στα πλαίσια τηλεοπτικής συνέντευξης για τις βαθμολογήσεις των διεθνών οίκων αξιολόγησης, που πρόσφατα αναβάθμισαν το ελληνικό χρέος ενώ επιμένουν στην χαμηλή βαθμολόγηση της Τουρκίας, δήλωσε ότι «Δεν είναι δυνατόν να συμφιλιωθώ με τους οίκους αυτούς. Είναι πλήρως πολιτικοποιημένοι. Η Ελλάδα έχει βουλιάξει και ανεβάζουν την βαθμολογία μίας χώρας που πουλάει τα νησιά της κατά έξι μονάδες, ενώ της Τουρκίας με το σταγονόμετρο!». Ο «φίλος» του Τούρκου πρωθυπουργού (και πρώην Δημάρχου Κωνσταντινούπολης) Δημήτρης Αβραμόπουλος υποχρεώθηκε να κάνει ένα δεικτικό σχολιασμό: «Χαιρέκακες δηλώσεις, που αναπαράγουν ψευδή στερεότυπα και ανακριβή στοιχεία, δεν ταιριάζουν σε ηγέτες και μάλιστα γειτόνων, που λένε ότι επιθυμούν την οικοδόμηση σχέσεων φιλίας και εμπιστοσύνης. Οι οικονομικές κρίσεις είναι σαν τις πανδημίες, δεν γνωρίζουν σύνορα και δεν ξέρεις πότε θα σου χτυπήσουν την πόρτα. Γι’ αυτό απαιτούνται μετρημένα λόγια. Όσο για τα περί πώλησης νησιών, φοβούμαι ότι όσοι συμβουλεύουν τον κ. Ερντογάν δεν γνωρίζουν ή μάλλον κατασκευάζουν πληροφορίες. Κανένα ελληνικό νησί δεν πωλείται, γιατί οι αξίες ενός έθνους δεν έχουν ποτέ τιμή. Και τα ιστορικά έθνη, όπως η Ελλάδα, πάντα βρίσκουν το δρόμο τους. Αυτό καλά θα κάνει να μην το ξεχνά κανείς». Τι άλλο θα μπορούσε να πει κανείς σε ένα άνθρωπο που πολλές φορές δεν ξέρει τι λέει…
22 Δεκεμβρίου 2012: Η Τουρκία συναίνεσε μετά από χρόνια στην συμμετοχή, σε τουρκικό έδαφος, του Ισραήλ σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ κάτι που αποτελεί ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση «εξομάλυνσης» των σχέσεων Ισραήλ Τουρκίας. Παρ΄ όλα αυτά δεν πιστεύουμε πως τα πράγματα είναι τόσο απλά…..
24 Δεκεμβρίου 2012: Παραμονή Χριστουγέννων η Τουρκία ανήγγειλε την έναρξη ερευνών για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, επί περιοχών της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ανακοινώνοντας πως ότι η Turkish Petroleum International Company ( TPIC), θυγατρική της κρατικής ΤΡΑΟ, θα διενεργήσει έρευνες υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο. Οι έρευνες αυτές θα γίνουν σε μεγάλο ποσοστό τους επί περιοχών της ελληνικής υφαλοκρηπίδας για μια περίοδο δύο ετών. Οι περιοχές που επικεντρώνεται η έρευνα φτάνουν μέχρι την Κάρπαθο, ενώ και στο βόρειο Αιγαίο δεν αποκλείεται να προσεγγίσει και το πλούσιο – σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις – κοίτασμα του Μπάμπουρα. Στο Ανατολικό μέτωπο η Τουρκία παθαίνει πανωλεθρία. Μήπως φαντάζεται πως μπορεί να σώσει κάτι απέναντι στην «αδύναμη» (όπως πιστεύει) Ελλάδα;

     
Η τριανδία των Ισλαμιστών της Τουρκίας
Συμπέρασμα: Όπως μεταφέρει σε άρθρο του (15/5/2012) ο Τούρκος δημοσιογράφος Burak Bekdil, οι δραστηριότητες του Αχμέτ Νταβούτογλου σχολιάζονται ανοικτά και καυστικά: Ο Cem Toker (Πρόεδρος των Τούρκων Φιλελευθέρων) σε συνάντηση που είχε στην Γερμανία είπε τα εξής αποκαλυπτικά: «Ο Ahmet Davutoglu πρέπει να αποφασίσει εάν θα είναι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ή ο υπουργός εσωτερικών της Συρίας. Αλλά γιατί θα έπρεπε να επιλέξει; Ο κ. Davutoglu νιώθει πιθανώς ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, αλλά και υπουργός εσωτερικών της Συρίας, του Ιράκ, του Ισραήλ, του Ιράν και τουλάχιστον έξι άλλων χωρών στην περιοχή! Μπορεί επίσης να είναι ο προστάτης άγιος των παλαιστινιακών εδαφών, της Σομαλίας, της Λιβύης, του Σουδάν, της Τυνησίας και στο παρελθόν του Λιβάνου. Όλο αυτό το χαρτοφυλάκιο όμως δεν είναι πάρα πολύ βαρύ για ένα άτομο;»
Αντικειμενικά, η Τουρκία κινδυνεύει σοβαρά να περιέλθει σε κατάσταση διεθνούς απομόνωσης λόγω της «πολιτικής μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» του Αχμέτ Νταβούτογλου που δεν έχει αφήσει ούτε ένα γείτονα της Τουρκίας χωρίς προβλήματα!
Με την Συρία πέρασαν οι εποχές των εναγκαλισμών Ερντογάν – Άσσαντ και φθάσαμε στα πρόθυρα σύρραξης με την κατάρριψη τουρκικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους, με την Περσία οι σχέσεις πάνε απ΄ το κακό στο χειρότερο ιδίως μετά την εγκατάσταση των Νατοικών ραντάρ σε Τουρκικό έδαφος, με την Αρμενία βρίσκονται στα συνηθισμένα ψυχρά επίπεδα που έγιναν ακόμα πιο ψυχρά με την πρωτοβουλία της Γαλλίας να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων, με το Ιράκ τα πράγματα έχουν αγριέψει αφού το Κουρδικό κράτος επεκτείνεται de facto από τα Ιρακινά σύνορα προς τις Νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο το χρονικό των απειλών, του τραμπουκισμού και των προκλήσεων δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με «μηδενικά προβλήματα».
Μέσα στο ζοφερό αυτό τοπίο, ο πειρασμός τυχοδιωκτικών ενεργειών των ισλαμιστών εναντίον της Ελλάδος δεν φαντάζει τόσο απόμακρος όσο και στο πρόσφατο ακόμα παρελθόν. Ο κίνδυνος θα αυξηθεί επικίνδυνα αν η Τουρκία υπό την αφόρητη στρατιωτική πίεση των Κούρδων αλλά και την πολιτική πίεση πολλών και διαφορετικών παραγόντων (Αμερικανοί, Συρία, Ιράν, Ιράκ, Ισραήλ, Ίδρυμα Γκιουλέν, Κυπριακά πετρέλαια κ.α.) «λύσει» με κάποιο τρόπο το κουρδικό της πρόβλημα.
Από την άλλη πλευρά οι οικονομικές μας σχέσεις με την Τουρκία πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο: Η πάλαι ποτέ τεράστια ψαλίδα στο άνοιγμα του εμπορικού μας ισοζυγίου με την Τουρκία (υπέρ της Τουρκίας φυσικά) συρρικνώνεται ραγδαία. Οι εξαγωγές μας στην γειτονική χώρα το δεκάμηνο του 2012 ανήλθαν σε 655,1 εκατ. Ευρώ, αυξημένες κατά 18,5% σε σχέση με το αντίστοιχο περσυνό διάστημα. Αντίθετα, οι εισαγωγές μας από την Τουρκία ακολούθησαν την γενικευμένη πτωτική πορεία: Από 825,3 εκατομμύρια Ευρώ το δεκάμηνο του 2011, περιορίστηκαν σε 692,4 εκατομμύρια Ευρώ το 2012, μειωμένες κατά 16,3%.
Η αύξηση του τουριστικού ρεύματος από την Τουρκία συνεχίστηκε και το 2012: Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής το πρώτο εξάμηνο του 2012 κατέφθασαν στην χώρα μας 241.375 επισκέπτες από την Τουρκία, αυξημένοι κατά 11,3% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011 (216.810 επισκέπτες). Επί πλέον, ξεκίνησαν αξιόλογες επενδύσεις Τούρκων επιχειρηματιών στην Ελλάδα, όπως εκείνη που έγινε φέτος στην Μαρίνα Φλοίσβου από τον Όμιλου Dogus – έναν από τους τρείς μεγαλύτερους Ομίλους της Τουρκίας που δραστηριοποιείται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς (όπως ο Τραπεζικός με την Garanti Bank, μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Τουρκίας, οι αντιπροσωπείες μεγάλων Γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών, οι κατασκευές, ο Τουρισμός κ.α.).

Μέσα σε όλα αυτά, οι διάφοροι οίκοι αξιολόγησης με τεράστια δύναμη ή έντυπα με ανάλογη επιρροή σε κέντρα οικονομικών αποφάσεων όπως η Wall Street Journal ή ο Economist κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την μελλοντική πορεία της Τουρκικής οικονομίας προκαλώντας την μήνη των ισλαμιστών.
Και εμείς; Τι θα έπρεπε να κάνουμε εμείς; Μα τι άλλο από το να έχουμε τα μάτια μας ορθάνοιχτα σε στρατιωτική ετοιμότητα, από το να κρατάμε χαμηλούς τόνους, από το να μένουμε αποφασιστικά προσκολλημένοι στο διεθνές δίκαιο και να κερδίζουμε φίλους σε κάθε κατεύθυνση προστατεύοντας σαν κόρη οφθαλμού τα κυριαρχικά μας δικαιώματα που εδώ και δεκαετίες ορέγεται ο προβληματικός μας γείτονας.
Οι καιροί είναι δύσκολοι και γίνονται ακόμα δυσκολότεροι όταν, πέρα από τα τεράστια οικονομικά προβλήματα, δίπλα σου βρυχάται ένας πληγωμένος, μεγαλομανής ογκόλιθος με γυάλινα πόδια, πολύ περισσότερο όταν πρέπει να είσαι πανέτοιμος για την απευκταία εκείνη περίπτωση που θα πρέπει να τον αντιμετωπίσεις στα ίσια….
Λεωνίδας Κουμάκης **
8 Ιανουαρίου 2013 
*Σχετικά με τον μεθοδικό ξεριζωμό του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης το διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία» προσφέρει μια απλή, σύντομη και περιεκτική εικόνα της Τουρκικής πολιτικής απέναντι στον Ελληνισμό τα τελευταία 100 χρόνια.   

** Ο Λεωνίδας Κουμάκης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επί τρεις δεκαετίες, με την ιδιότητα του Διευθυντού Εξαγωγών Ελληνικής Οινοβιομηχανίας, ταξίδευσε στις 4από τις 5 ηπείρους του πλανήτη μας, δημιουργώντας ένα εκτεταμένο δίκτυο διανομής σε 32 χώρες. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία» (1992, η τέταρτη έκδοση το 2008) και «Ματιές στις ρίζες του Ελληνισμού» (1997). 
Πηγή: http://www.casss.gr

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή