Γενικά θέματα
Ένα Προσφατο Βαλκανικό Οδοιπορικό ( 19 -25 Οκτωβρίου 2013 )
Η ιστορία έχει γραφεί και ξαναγραφεί αρκετές φορές . Αν δε κρίνω από τη κυριαρχη τάση που επικρατεί στους ακαδημαϊκούς και ιστορικούς κύκλους σε ορισμένες γειτονικές πρωτεύουσες δεν έχουμε ακόμη δει τη τελική της μορφή.
Ο αναθεωρητισμός της ιστορίας αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Η πραγματικότητα αυτή με την οποία δυστυχώς μαθαίνουμε πια να ζούμε -δεν πρόκειται όμως να την αποδεχθούμε- στηρίζεται κυρίως στην ανάγκη ορισμένων εθνοτήτων να αποδείξουν οτι είναι αυτόχθονες πληθυσμοί.
Άρα, ότι πάντα ζούσαν στα εδάφη που τους ανήκουν σήμερα βάσει των διεθνών συμφωνιών και συνθηκών. Επιπλέον, ότι αδικήθηκαν απο την ιστορία και τις διεθνείς περιστάσεις ”χάνοντας” εδάφη και σε ορισμένες περιπτώσεις ,τους πέραν των σημερινών συνόρων ‘ ‘αυτόχθονες ” ομοεθνείς τους . Όσο βαθύτερη είναι η ανασφάλεια τους για το σήμερα και το αύριο, οσο μεγαλύτερα είναι τα ερωτηματικά και τα ερωτήματα για την εθνοτική και γλωσική καταγωγή, συνέχεια και ταυτότητα τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη και η αγωνία τους να ξαναγράψουν την ιστορία. Να γιατί το θέμα της ταυτότητας συνοδεύεται κατά κανόνα από τη λεγόμενη εδαφική πτυχή.
Η ηθελημένα απλοϊκή – παραδέχομαι υπεραπλουστευμένη- αυτή εξήγηση μας δίνει ίσως τη δυνατότητα να καταλάβουμε με δύο λόγια το βαθύτερο λόγο της φανατικής προσήλωσης του ιστορικό-επιστημονικού κατεστημένου των Σκοπίων ήδη από την εποχή του Συνεδρίου του ΑΣΝΟΜ το 1944 -πολύ πριν απο τον σημερινό πρωθυπουργό κ.Γκρουέβσκι- να προσαρμόσει την ιστορία στις σημερινές συνθήκες. Από το 1944 έχουν περάσει πια εβδομήντα χρόνια .
Εδώ και μερικά χρόνια , με αποκορύφωμα στην εποχή Γκρουέβσκι- τα Σκόπια έχουν μετατραπεί στο πλέον αντιπροσωπευτικό εκθεσιακό χώρο του ιστορικού κιτς.Το πιο κακόγουστο εκθεσιακό πάρκο της Ευρώπης. Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο,τη Μακεδονική φάλαγγα και δεν ξέρω τι ακόμη, έρχεται και η σειρα του Ιουστινιανού.Είναι κρίμα που ο κ.Γκρουέβσκι δεν δείχνει ανάλογο σεβασμό στην ρωμαική αυτοκρατορια.
Γι’ αυτούς όμως στα Σκόπια που πιθανόν να έχουν πιο φιλόδοξα σχέδια θα πρότεινα ανεπιφύλακτα την ανέγερση μιας ρωμαικής αρένας. Αψίδα του θριάμβου ήδη υπάρχει. Άρα ,αυτό που λείπει είναι η αρένα.
Δυστυχώς για τους γείτονες μας πρόκειται για μια πανάκριβη και αντιαισθητική έκθεση αγαλμάτων που κατα υπολογισμούς έχει στοιχίσει πάνω 200 εκατομμύρια ευρώ.Άκουσα πρόσφατα στα Σκόπια οτι ορισμένες σημαντικές πρεσβείες διαθέτουν στοιχεία που αφορούν στην υπερκοστολόγηση,υπερτιμολόγηση και τις αλόγιστες δαπάνες που εξακολουθούν να γίνονται μέσα σε περίοδο ανεργίας και κρίσης.
Θέλησα να ξεκινήσω το τρόπο αυτό τη καταγραφή του πρόσφατου οδοιπορικού μου στα Σκόπια ( 20-22 Οκτωβριου) , Πρίστινα ( 22-24) και Πριζρένη ( 25 Οκτωβριου).Πρόκειται για ένα οδοιπορικό το οποίο για πρώτη φορά ακολούθησα το 1994 . Και το οποίο δεν είμαι έτοιμος να αλλάξω.
Η συνεχής επαφή με το κόσμο,τους πολιτικούς ,τους επιχερηματίες ,τους δημοσιογράφους και τους διπλωμάτες αποτελούν το άλφα και το ωμέγα της δουλείας ενος διπλωμάτη.Αποτελούν επίσης τα αναγκαία και απαραίτητα εργαλεία για καθένα που θέλει να κάνει μια σωστή ανάλυση,που στηρίζεται στα γεγονότα και στη γνώση. Τίποτα δεν υποκαθιστά τη προσωπική αντίληψη των πραγμάτων.Ούτε η ανάγνωση του τύπου-ακόμη λιγότερο αν είναι φιμωμένος όπως στη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας-ούτε τα τηλεγραφήματα και οι εκθέσεις των πρεσβειών ,ούτε οι εκθέσεις των υπηρεσιών πληροφοριών.
Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις τοποθετήσεις του υπογράφοντος αλλά πρέπει να γνωρίζει ότι στηρίζονται στο σύνολο τους σε προσωπική πληροφόρηση από επαφές και συνομιλίες με δεκάδες ετερόκλητης προέλευσης συνομιλητές βορείως των συνόρων μας,αλλά και στις ΗΠΑ.Μετά τη συνταξιοδότηση μου το 2010,επισκέπτομαι τακτικά τη βαλκανική μας γειτονιά. Έχω μετρήσει έξη επισκέψεις στα Σκόπια, δώδεκα στην Αλβανία και δεκατρείς στο Κόσοβο.Ορισμένα απο τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται ήδη στο βιβλίο μου ”Ή Άλλη Κρίση-Η Μαρτυρία Ενός Πρέσβη” που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι απο τις εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ.
Καμμιά φορά διερωτώμαι για την έλλειψη αυτοσεβασμού που διακρίνει ορισμένους που προσπαθούν να εκτιμήσουν τη σημερινή κατάσταση βορείως των συνόρων μας επικαλούμενοι συνεχώς στοίχεια και κατά δημιουργική τους φαντασία ”εμπειρίες” του 1991-1992 . Άλλη η εποχή εκείνη, άλλοι οι πρωταγωνιστές .Πάνω από όλα ,όμως, άλλα τα δεδομένα . Άλλωστε ,ουδείς τους γνωρίζει και ουδείς τους αναγνωρίζει .
Α. ΣΚΟΠΙΑ
1. Ενα ενδιαφέρον δείπνο
Η Ελλάδα έχει τη τύχη να έχει την εποχή αυτή στα Σκόπια ένα από τους καλλίτερους πρέσβεις της νέας γενιάς. Για να είμαι δίκαιος δεν είναι θέμα μόνο τύχης αλλά και ορθής επιλογής. Ευτυχώς στη προκείμενη περίπτωση επικράτησαν αξιοκρατικά κριτήρια. Ο πρέσβης Χάρης Λαλάκος, με πετυχημένη πρόσφατη θητεία μεταξύ άλλων ως Επιτετραμμένος στην Άγκυρα και Σύμβουλος για Πολιτικές Υποθέσεις στην Ουάσιγκτον, έχει ήδη δημιουργήσει ένα εξαιρετικό κλίμα στο Γραφείο Συνδέσμου. Υπάρχει μια αποδοτική και δημιουργική ηρεμία, που αναμφίβολα αντανακλά και το προσωπικό του χαρακτήρα.
Το Δευτέρα 21 Οκτωβρίου είχα την τύχη να συναντήσω στη πρεσβευτική κατοικία στα Σκόπια, προ δεκαετίας περίπου άριστη επιλογή του Πρέσβη Γιώργου Κακλίκη , αρκετά απο τα υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών του βορείου γείτονα μας με τα οποία είχα τακτική επαφή και συνεργασία, άλλοτε αποδοτικά και άλλοτε λιγότερο, από το 1993 μέχρι το 2005 οπότε τοποθετήθηκα στην Ουάσιγκτον.
Ήταν παρόντες ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών Σάσο Ντιμίτρωφ, οι αναπληρωτές Υπεξ Ρίστο Νικόβσκι,Βίκτωρ Ντιμόβσκι και Βίκτωρ Γκάμπερ, ο πρέσβης Νανο Ρουζιν και μια δημοσιογράφος το όνομα της οποίας παραλείπω για να μη προστεθεί και αυτή στο κατάλογο Γκρουέβσκι των ”πρακτόρων της Ελλάδος”(!).Δεν εμφανίστηκε ένας πρώην υπουργός που και αυτός έχει κατηγορηθεί από το καθεστώς των Σκοπίων ως ”πράκτορας των Ελλήνων”.
Μια παρένθεση : όταν τα πρώτα ξαδέλφια του κ.Γκρουέβσκι συναντούσαν μυστικά στα Σκόπια, όπως έχει επανειλημμένα δημοσιευθεί, έλληνα πρωθυπουργικό απεσταλμένο το 2011, παρακάμπτοντας σκοπίμως τους επίσημους διπλωματικούς διαύλους, ποίες σκοπιμότητες υπηρετούσαν; Η συζήτηση είχε μοναδικό θέμα το όνομα ή και άλλα θέματα οικονομικού -ενεργειακού περιεχομένου?
Επιστροφή στο οδοιπορικό.Ορισμένοι απο τους συνδαιτημόνες έχουν επανειλλημένα αντικρούσει δημόσια ,ορισμένες φορές με σφοδρότητα, τις θέσεις μου και τα επιχειρήματα μου που τακτικά και σκοπίμως δημοσιεύω υπο μορφή άρθρων η συνενετεύξεων στο τύπο των Σκοπίων. Αντιδρούν όπως ακριβώς θα αντιδρούσα και εγώ σε δικό τους άρθρο στην Ελλάδα.
Πιστεύω στη σημασία της κατά καιρούς αρθογραφίας των ελλήνων πολιτικών (Πρωθυπουργού και Υπουργού Εξωτερικών) στα Σκόπια. Η επικοινωνία με το κόσμο, με τους πολίτες της γειτονικής μας χώρας είναι αναγκαία, χρήσιμη και απαραίτητη. Άλλο πράγμα το καθεστώς Γκρουέβσκι και άλλο πράγμα η κοινή γνώμη.
Στη διάρκεια του δείπνου επικράτησε μια παραγωγική, φιλική θα μπορούσα να ισχυρισθώ, ατμόσφαιρα. Θυμηθήκαμε ορισμένες καλές στιγμές των σχέσεων. Όπως για παράδειγμα την άμεση αποστολή απο τη Θεσσαλονίκη ομάδας επίλεκτων χειρουργών στα Σκόπια στις 3 Οκτωβρίου 1995, τη μέρα που έγινε η δολοφονική απόπειρα κατά του εκλιπόντος πρώην Προέδου Κίρο Γκλιγκόρωφ. Επίσης, την εφευρετικότητα της ελληνικής Προεδρίας για να διασφαλίσει τη (πρώτη) συμμετοχή της πΓΔΜ στην Υπουργική συνάντηση της Διαβαλκανικής Συνεργασίας στη Θεσσαλονίκη (Ιουνιος 1997), ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη Συνάντηση Κορυφής της Κρήτης (Νοέμβριος 1997). Επίσης, για την ορθή και προσεκτική στάση της Ελλάδας στη κρίση του 2001.
Οι τόνοι ήσαν χαμηλοί . Ήταν ακριβώς οι τόνοι αυτοί που τόσο λείπουν εδώ και επτά χρόνια από την επίσημη πολιτική της πΓΔΜ . Κατα τη συζήτηση θέλησα να ξακαθαρίσω οτι παρά τα προβλήματα της και τη κρίση, η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και διμερώς με τις ΗΠΑ, έχει κομβική και αναντικατάστατη (λόγω Σούδας) στρατιωτικοπολιτική σημασία λόγω των συνεχών ανατροπών των δεδομένων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Συνεπώς αν η πολιτική ιθύνουσα τάξη στα Σκόπια ελπίζει σε ”πιέσεις” προς την Ελλάδα για το όνομα είναι σε λάθος δρόμο. Μερικές μέρες αργότερα ο Νάνο Ρούζιν συμφώνησε ακριβώς με την εκτίμηση μου αυτή σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ”Ουτρίνσκι Βέσνικ”.
2. Μια συνένετυξη στην ”Ουτρινσκι Βεσνικ”
Στην ίδια εφημερίδα δημοσιεύθηκε, στις 24 Οκτωβρίου, συνέντευξη μου στη δημοσιογράφο Σλομποντάνκα Γιοβάνοβσκα με τίτλο’ ‘Ο Γκλιγκόρωφ ήταν πιο χρήσιμος για τη χώρα σας απο τον Μέγα Αλέξανδρο”. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα :
«Οι σχέσεις μεταξύ της ‘Μακεδονίας’ και της Ελλάδας βρίσκονται τώρα στο χειρότερο επίπεδο μετά τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων. Τί είδους κινήσεις εκ μέρους και των δύο πλευρών θα μπορούσαν να επιφέρουν βελτίωση;»
Αλ. Μαλλιάς: «Νομίζω ότι αυτοί που αποφάσισαν να μετονομάσουν το αεροδρόμιο και τον οδικό άξονα (σε «Αλέξανδρος ο Μακεδόνας»), καθώς και να μετατρέψουν τα Σκόπια σε Disneyland (μέσω του λεγόμενου ‘εξαρχαϊστικού’ σχεδίου «Σκόπια 2014») οφείλουν να προβούν σε ανάλυση προκειμένου να προσδιοριστούν οι ζημίες και τα οφέλη που προέκυψαν από αυτές τις αποφάσεις για τις σχέσεις της χώρας σας με την Ελλάδα, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Πρέπει να υπολογίσουν πόσο επιζήμιες ήταν αυτές οι αποφάσεις για τις σχέσεις με την Ελλάδα και τις Βρυξέλλες».
«Οι ‘Μακεδόνες’ πολίτες είναι ολοένα πιο νευρικοί εξαιτίας της επανειλημμένης άσκησης ‘βέτο’ εκ μέρους της Ελλάδας. Πώς θα επιτευχθεί συμβιβασμός εάν οι σχέσεις επιδεινώνονται διαρκώς;»
Αλ. Μαλλιάς: «Αντιθέτως, εγώ βλέπω πως οι πολίτες εδώ διάκεινται πολύ φιλικά προς την Ελλάδα. Και κατά τη διάρκεια της θητείας μου εδώ αλλά και τώρα που επισκέπτομαι εκ νέου τη χώρα δέχομαι φιλικά συναισθήματα από άτομα που γνωρίζω. Θεωρώ, ίσως όμως να έχω και άδικο, ότι υπάρχει χάσμα μεταξύ της ηγεσίας σας και της επιθυμίας των πολιτών να βελτιωθεί το κλίμα. Η Κυβέρνησή σας θα πρέπει να κατανοήσει ότι όλα τα βήματα που κάνει για να προκαλέσει την Ελλάδα είναι αντιπαραγωγικά, όπως οι αποφάσεις για τις μετονομασίες αλλά και οι πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού Γκρούεβσκι. Πρόκειται για βήματα τα οποία δεν διευκολύνουν τις σχέσεις αλλά, αντιθέτως, έχουν στόχο να προκαλέσουν αντιδράσεις. Δεν βλέπω, λοιπόν, πώς, με τέτοιο κλίμα εδώ, μπορεί να βρεθεί λύση».
«Από τη ‘μακεδονική’ πλευρά θα ακούσετε τις ίδιες καταγγελίες εις βάρος της ελληνικής…»
Αλ. Μαλλιάς: «Εμείς ποτέ δεν μετονομάσαμε τον βασικό οδικό άξονα της χώρας μας σε Γιάνε Σαντάνσκι ή Ντάμε Γκρούεβ».
«Ασκείτε, όμως, ‘βέτο’».
Αλ. Μαλλιάς: «Έχετε τόσο πολλούς ιστορικούς ηγέτες… Γιατί κανένας δρόμος, κανένα αεροδρόμιο, στάδιο ή πλατεία στη χώρα σας δεν φέρει το όνομα του Κίρο Γκλιγκόροβ; Ο Κίρο Γκλιγκόροβ ήταν πιο χρήσιμος για τη χώρα σας από τον Μέγα Αλέξανδρο!»
Β. ΚΟΣΟΒΟ
1. Πρίζρενη
Η επίσκεψη μου στο Κόσοβο, έγινε μετά απο πρόσκληση της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών του Κοσόβου. Γνωρίζοντας το πρόγραμμα της επίσκεψης του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Πρίζρενη, στις 23 Οκτωβρίου, προτίμησα να μιλήσω στην μεγάλη αίθουσα του Πανεπιστημίου της ιστορικής για τους Αλβανούς πόλης δύο μέρες αργότερα, τη Παρασκεύη 25 Οκτωβρίου. Πιστεύω πάντοτε οτι η γλώσσα της αλήθειας και ο εντοπισμός από όλες τις πλευρές των κοινών συμφερόντων, αντί των διαφόρων, είναι ο καλλίτερος τρόπος για μια συνεννόηση με τους Αλβανούς . Έτσι αντί του Πανεπιστημίου της Πρίστινας επέλεξα τη Πρίζρενη. Ομολογώ πως δεν περίμενα τέτοια κοσμοσυρροή. Παρούσα η σύγκλητος του Πανεπιστημίου και πάνω απο τριακόσιοι φοιτητές.
Ελάχιστοι γνωρίζουν οτι το Κόσοβο και η Αλβανία μέσα σε λιγότερο απο τρία χρόνια κατασκεύασαν ένα από τους πιο σύγχρονους αυτοκινητόδρομους που συνδέει τώρα τη Πρίστινα, την Πρίζρενη με τα Τίρανα και το λιμάνι του Δυρραχίου. Ένας πολύ δύσκολος αυτοκινητόδρομος- χωρίς διόδια- με δεκάδες γέφυρες και πολλά χιλιόμετρα τούνελ. Όταν ήμουν πρέσβης στα Τίρανα (1999-2000), η απόσταση μέχρι τη συνοριακή διάβαση Μορίνι (Κόσοβο) απαιτούσε πάνω από επτά ώρες ταξίδι. Το χειμώνα χρειάζοταν, αν μπορούσες να ταξιδεύσεις, ακόμη περισσότερος χρόνος. Τώρα, η διαδρομή Πρίστινα- Τίρανα είναι το πολύ τρείς ώρες. Αυτά για τα τωρινά επιτεύγματα ορισμένων γειτόνων μας τους οποίους εξακολουθούμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουμε με υπεροψία.
Μία παρένθεση : Η διαδρομή Πριζρένη,Μόρινι,Κούκες ,Τίρανα έχει τη δική της σύγχρονη ιστορία ανθρώπινου πόνου.Στα τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου του 1999, πεζοί η στιβαγμένοι στα τρακτέρ Γκόλντονι πάνω απο 500 χιλιάδες Κοσοβάροι πρόσφυγες αναζήτησαν ασφαλές καταφύγιο στην Αλβανία.Τη εποχή εκείνη,,ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Παντελή Μάϊκο ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στη σημασία κατασκευής ενός σύγχρονου δρόμου.Θυμάμαι ζωηρά σαν να είναι σήμερα την δραματική εικόνα της τεράστιας αυτής προσφυγικής εξόδου που τηλεοπτικά μετέδωσε στην Ελλάδα μόνος του απο το Μόρινι και το Κούκες ο έγκριτος δημοσιογράφος Πάνος Χαρίτος για την ΕΡΤ. Σπάζοντας έτσι την μονότονη και κατα κανόνα μονοδιάστατη ερμηνεία και προβολή των γεγονότων απο τη πλειοψηφία των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Και όμως ήταν μία απο τις μεγαλύτερες προσφυγικές τραγωδίες της Ευρώπης.
Ο τίτλος της ομιλίας μου στο Πανεπιστήμιο της Πριζρένης ήταν “Για την Ευρώπη, για τα Βαλκάνια και για τη Μέση Ανατολή: το δικαίωμα στην Ελευθερία, στη Δημοκρατία και στην Ειρήνη” ( το κείμενο ελαφρά προσαρμοσμένο έχει δημοσιευθεί στην αμερικανική ιστοσελίδα PEACEFARE.NET, με τίτλο “Never Again Interrupted”).
Η συζήτηση δεν είχε εκπλήξεις. Ρωτήθηκα για τη διατήρηση του εμπόλεμου με την Αλβανία, παρότι είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Απήντησα οτι το εμπόλεμο έχει αρθεί.Επίσης, οτι πρέπει να αρθούν και οι παρερμηνείες που στα Βαλκάνια οχι σπάνια ειναι επικρατέστερες της πραγματικότητας. Δυστυχώς πρόσθεσα έχω ενα άλλο πραγματικό τη φορά αυτή παράδειγμα: παρότι είμαστε σύμμαχοι, η Τουρκία διατηρεί μια μορφή εμπόλεμου κατά της Ελλάδος διατηρώντας, κατα παράβαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ως επιίσημη θέση το CASUS BELLLI (απειλή χρήσης βίας).
Για την αναγνώριση του Κοσόβου ως ανεξάρτητου Κράτους απο την Ελλάδα ,σημείωσα οτι οι δυο χώρες έχουν εισέλθει σε μια διαδικασία υψηλών επαφών με πυκνότητα που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Επίσης οτι υπάρχει μία αναζωογόνηση των σχέσεων Αθηνών-Τιράνων. Έχουμε δυο παράλληλες διαδικασίες. Είμαι βέβαιος οτι στο τέλος της διαδικασίας θα έλθει και η αναγνώριση απο την Ελλάδα.
Υπευθυμίζω οτι δύο μέρες νωρίτερα στη Πριζρένη, ο Ταγίπ Ερντογάν παρόντων του πρωθυπουργού του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι και της Αλβανίας Έντι Ράμα, έκανε μια φραστική ακροβασία που προκάλεσε αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις στα Τίρανα και στη Πριστίνα.
Είπε συγκεκριμένα οτι “Το Κόσοβο είναι Τουρκία και η Τουρκία Κόσοβο”. Μα κάτι ανάλογο είπε έχοντας βέβαια άλλο κατα νού-εντελώς διαφορετικό απο τον κ.Ερντογάν- και ο Μιλόσεβιτς στην ομιλία του στη Πριστίνα το 1989; Προσοχή δεν ισχυρίζομαι οτι ο Ερντογάν είναι Μιλόσεβιτς .Πολύ απλά λέγω οτι η αλαζονεία είναι κακός σύμμαχος .
Οι αλβανικές αντιδράσεις ήσαν τέτοιες που οδήγησαν τον κ. Δαβούτογλου, θεωρητικό και υποβολέα της νεοσουλτανικής αυτής πολιτικής , που ορθά τη συνόψισε ο κ. Ερντογάν στο Κόσοβο, σε αναδίπλωση. Και όμως ο κ. Ταγίπ Ερντογάν εννοούσε αυτό που ακριβώς είπε. Το Κόσοβο για την Άγκυρα, όπως άλλωστε η Αλβανία και άλλες πρώην οθωμανικές κτήσεις θεωρούνται σαν να είναι σήμερα συνέχεια της Τουρκίας.
Το πώς ανατιλαμβάνεται η σημερινή Άγκυρα τη συνέχεια της οθωμανικής αυτοκταορίας και πόσο αυτή η συνέχεια ειναι σήμερα παρούσα στην πολιτική της το γνωρίζουν καλλίτερα απο μένα οι Αλβανοί. Κυρίως, εκείνοι στα Τίρανα καί στη Πριστίνα που είναι επιφορτισμένοι με τη δύσκολη συζήτηση με την Άγκυρα του ακανθώδους ζητήματος των αλβανικών σχολικών εγχειριδίων. Που τόλμησαν να περιλάβουν ειδικό κεφάλαιο για την εξέγερση των Αλβανών κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Λίγες μέρες μετά τη δήλωση στη Πριζρένη, που κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν, ο κ. Ερντογάν είπε ”δέν υπάρχει κράτος με το όνομα Κύπρος”. Τη φορά αυτή ο κ. Δαβούτογλου δεν τον διόρθωσε.
2. Πριστίνα
Κατά συζητήσεις με φίλους στη Πριστίνα ρωτήθηκα για τη δήλωση Ερνογάν. Η απάντησή μου ήταν:
Ποτέ δεν θα ακούσετε απο έλληνα να πεί ότι το Κόσοβο είναι Ελλάδα και η Ελλάδα είναι Κόσοβο. Αυτό δέν είναι κάτι που θέλουν να ακούσουν ούτε Έλληνες ούτε οι Κοσοβάροι. Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα αναγνωρισεί στο ορατό μέλλον το Κόσοβο καί ότι το Κόσοβο θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ πρίν απο τη Τουρκία. Άρα το λόγια του κ. Ερντογάν είναι απλά λόγια χωρίς αντίκρυσμα. Δέν οφελούν το Κόσοβο. Ο κ. Ερντογάν γνωρίζει καλλίτερα αν οφελούν εντέλει τη Τουρκία.
Απο τη διάβαση Μπλατσέ ( πρώην Τζένεραλ Γιάνκοβιτς) στα σύνορα Κοσόβου- πΓΔΜ μέχρι τη Πριστίνα, ο δρόμος που αργά η γρήγορα θα συνδέσει μέσω Σκοπίων το Κόσοβο με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης περίπου σε δύο ώρες χρειάζεται επεκτάσης και βελτιώσης.
Άν καταλάβουμε επίσης τη σημασία της επανακατασκευής και επαναλειτουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής που κατασκευάστηκε αρχικά επι Αυστρο-ουγγρικής αυτοκτατορίας μέσω Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, Μητροβίτσας και Πριστίνας,μπορούμε να δούμε πάνω στη βάση του κοινού συμφέροντος την σύνδεσή της με την σιδηροδρομική γραμμή Σκοπίων-Θεσσαλονίκης. Αρκεί βέβαια να υπάρχει στην Ελλάδα σιδηρόδρομος.Αλήθεια ,πόσοι γνωρίζουμε στην Ελλάδα οτι δεν υπάρχει πια τακτική επιβατική σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Αθηνών και Βαλκανικών πρωτευουσών ( Σκόπια,Βελιγράδι κλπ);
Ο δρόμος μέχρι τη Πριστίνα είναι γεμάτος πολιτικές αφίσες λόγω των κρίσιμων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου για τη τοπική αυτοδιοίκηση. Αναμφίβολα ,το πολιτικό χρήμα δέν λείπει.Στο πεζόδρομο που διασχίζει το κέντρο της Πριστίνας απο το παλαιομοδίτικο Hotel GRAND ,χαρακτηριστικό δείγμα της Γιουγκοσλαβικής κατ’ ευφημισμό αρχιτεκτονικής, μέχρι το νεόδμητο και υπερσύγχρονο Swiss Diplomat Hotel,περνάει κάθε μέρα η ιθύνουσα πολιτική,οικονομική και δημοσιογραφική τάξη του Κοσόβου. Εκεί έχουν στήσει προεκλογικά περίπτερα οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Πριστίνας.
Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές στο Κόσοβο
Είχα επιστρέψει στην Αθήνα όταν έγινε ο πρώτος γύρος των εκλογών στο Κόσοβο. Στη παραγματικότητα ήταν η πρώτη φορά που οι δημοτικές εκλογές διεξήχθησαν σε όλη την επικράτεια του Κοσόβου, του λεγόμενου βόρειου Κοσόβου συμπεριλαμβανομένου.
Νά λοίπόν ένα κέρδος για την Ευρώπη,για το Κόσοβο αλλά και για τη Σερβία. Χωρίς την συνεννόηση και συμφωνία Βελιγραδίου-Πριστίνας, που έγινε με την χρήση μίας ”έξυπνης πολιτικής” μαστιγίου και καρότου με πρωταγωνιστή την Ευρωπαϊκή Ένωση ,και τη ρεαλιστική διάθεση που παρά τις δυσκολίες ακολούθησαν οι πολιτικοί ηγέτες της Πριστίνας και του Βελιγραδίου, οι εκλογές αυτές θα ήταν και σήμερα αδύνατες.
Δικαιολογημένα συνεπώς η κυβέρνηση του Κοσόβου θεωρεί ότι δικαιώθηκε απο τις εξελίξεις. Γιατί;
Πρώτον, διότι η ικανοποιητική συμμετοχή της Σερβικής κοινότητας του Κοσόβου νοτίως του ποταμού Ιμπάρ στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και στη βόρειο Μητροβίτσα στις επαναληπτικές της 17ης, αποτελεί μία σημαντική νομιμοποίηση των θεσμών της Πριστίνας και του Σχεδίου Αχτισαάρι ,που έχει πλήρως ενσωματωθεί στο σύνταγμα του Κοσόβου.
Δεύτερον ,διότι τη φορά αυτή η κατευθυνόμενη βία στη βόρειο Μητροβίτσα απο ακραία σερβικά στοιχεία όχι μόνο αποδοκιμάστηκε με ειλικρίνεια απο το Βελιγράδι, αλλά εκδηλώθηκε εναντίον της επίσημης γραμμής του που τοσο δημόσια όσο και μέσω των υφιστάμενων παράλληλων δομών επιρροής πιέστικα εκ των προτέρων είχε διοχετεύσει.
Τρίτον ,διότι το Κόσοβο δείχνει να έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να ενσωματώσει για πρώτη φορά σε δημοκρατικές διαδικασίες και τη σερβική κοινότητα.
Απο τη πλευρά του το Βελιγράδι, ειδικά μετά την εκλογή του Προέδρου Τομισλάβ Νίκολιτς, έχει επιδείξει στη περίπτωση του Κοσόβου πολιτικό θάρρος, ωριμότητα και διορατικότητα. Έριξε όλο το βάρος στα ουσιώδη -ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση- αφήνοντας κατα μέρος στην αυστηρή κρίση της ιστορίας όσα είχαν ήδη χαθεί.
Κερδισμένη είναι επίσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε βαθμό που να διερωτάται κανείς τι επιτεύγματα θα είχε να επιδείξει η Ένωση ειδικά στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα αν δεν υπήρχαν ακόμη ορισμένα ανοικτά θέματα στα Βαλκάνια.
Ο Πρέσβης Δημήτρης Μοσχόπουλος
Δέν θα μπορούσα να κλείσω αυτό το πρόσφατο οδοιπορικό χωρίς για μια ακόμη φορά να εξάρω το σημαντικό ρόλο του πρέσβη Δημήτρη Μοσχόπουλου, η θητεία του οποίου στη Πριστίνα φθάνει προς το τέλος της. Κάλυψε σχεδόν μόνος του, συχνά αβοήθητος, ενα κενό που είχε αφήσει τουλάχιστο για δύο χρόνια η ηθελημένη πολιτική απουσίας της Ελλάδος απο το Κόσοβο. Έχει κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη Σέρβων και Αλβανών.Πράγμα δύσκολο για οποιοδήποτε ξένο στη περιοχή. Ακόμη όμως δυσκολότερο για εναν έλληνα διπλωμάτη. Είναι κρίμα αν το Υπουργείο Εξωτερικών αφήσει ενα κεφάλαιο στο σχηματισμό του οποίου μικρή συμμετοχή είχε,να πάει χαμένο. –
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άμυνα και Διπλωματία”.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
