Διεθνή
H παγκόσμια σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας και η θέση της Ελλάδας
το πλαίσιο της σύγκρουσης της Δύσης με την Ρωσία (που τώρα έχει επίκεντρο την
Ουκρανία), περιγράψαμε τα χαρακτηριστικά της και αποτολμήσαμε ορισμένα σενάρια
κατάληξής της. Περιληπτικά:
1) Πρόκειται για αντιπαράθεση των «κατεστημένων»
δυτικών δυνάμεων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εναντίον των «ανερχόμενων» δυνάμεων
(συνασπισμός BRICS και συνοδοιπόροι)
υπό την ηγεσία της Ρωσίας.
αιτία της σύγκρουσης είναι η αμφισβήτηση του δολαρίου ως «αποθεματικού
νομίσματος» από τις ανερχόμενες δυνάμεις, πράγμα που αποτελεί θανάσιμη απειλή
για τις ΗΠΑ και την άπληστη άρχουσα οικονομική ελίτ τους.
πολέμους του 20ού αιώνα, είναι ο επιτιθέμενος και έχει απωλέσει πλήρως το ηθικό
πλεονέκτημα, καθώς με την ισχύ των όπλων ή και τους παγκόσμιους οικονομικούς
θεσμούς που ελέγχει επιδιώκει την απομύζηση του παγκόσμιου πλούτου και την
παγκόσμια κυριαρχία.
πληθυσμού, των εδαφών και των πρωτογενών πηγών του πλανήτη, έχει το ηθικό
πλεονέκτημα του αγώνα κατά της απληστίας των δυτικών, υστερεί στρατιωτικά αλλά
διαθέτει σοβαρή αποτρεπτική δύναμη και πολύ αξιόλογη αμυντική τεχνολογία και,
πάνω απόλα, συντονίζεται και καθοδηγείται από ένα ηγέτη ιστορικών ικανοτήτων
και διαστάσεων, τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.
τολμήσαμε να προβλέψουμε ότι δεν είναι δυνατή η επικράτηση της Δύσης
τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα.
Την πρόβλεψή μας αυτή την στηρίξαμε και σε αναλύσεις ιερών τεράτων της
ίδιας της δυτικής διπλωματίας όπως ο Χένρι Κίσινγκερ και ο Ζμπίγκνιου
Μπρεζίνσκι, οι οποίοι πολύ έγκαιρα είχαν επισημάνει τα αδιέξοδα: είχαν
επικρίνει την άμετρη επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, είχαν συμβουλεύσει την
συμβιβαστική επίλυση στο ζήτημα της Ουκρανίας και είχαν υπογραμμίσει τις
στρατηγικές ικανότητες του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Αρκετοί άλλοι, (κορυφαίος μεταξύ τους ο καθηγητής Stephen Cohen), είχαν πολύ νωρίς (2006) προειδοποιήσει εναντίον των
επιθετικών κινήσεων της Δύσης κατά της Ρωσίας. Προσωπικά, θα παροτρύναμε την ηγεσία της Δύσης
να ξαναδιαβάσει πολύ προσεκτικά τον Θουκυδίδη και να αναλογιστεί την καταστροφή
που έπαθε η «θαλασσοκράτειρα» Αθήνα όταν έδρασε με περισσή αλαζονεία,
μεταχειρίστηκε την ναυτική ισχύ της και δεν υπολόγισε σωστά τους αντιπάλους
της. Οι αναλογίες είναι εκπληκτικές.
αδιέξοδα
«μικρή Ελλάδα», όπως αρέσκονται να την αποκαλούν κυρίως όσοι δεν είναι άξιοι να
της ηγούνται, δεν είναι και καθόλου μικρή από γεωστρατηγική άποψη: κατέχει θέση-κλειδί
στο παγκόσμιο σύστημα ασφαλείας, που στην ουσία είναι ένα σύστημα ασταθών
ισορροπιών. Η σημασία της
πολλαπλασιάστηκε πρόσφατα με την ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων
στην ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου και σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα είναι ταγμένη
ως ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ και ως μέλος της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης στο πλευρό
της Δύσης και έχει φυσικά ανειλλημένες υποχρεώσεις. Στις υποχρεώσεις αυτές η
Ελλάδα έχει ανέκαθεν αποδειχτεί ένας συνεπής, προβλέψιμος και αξιόπιστος
σύμμαχος. Από τους δύο Παγκόσμιους
Πολέμους, στον πόλεμο της Κορέας, σε τέσσερις δεκαετίες Ψυχρού Πολέμου, σε
πλήθος τοπικών αλλά και γενικότερων συγκρούσεων, η Ελλάδα εξεπλήρωσε τις
συμμαχικές υποχρεώσεις της στο ακέραιο. Τι παράπονα είχε η έχει άραγε η Δύση
από την Ελλάδα μετά από τόσες δεκαετίες συμμαχικής δράσης; Ελάχιστα έως μηδαμινά για να είμαστε απολύτως
αντικειμενικοί… Η Ελλάδα, ως παραδοσιακή ναυτική δύναμη παγκόσμιας εμβέλειας,
συνειδητά επέλεξε διαχρονικά να βρίσκεται πάντοτε στο πλευρό των ναυτικών
δυνάμεων, δηλ. της Αγγλίας αρχικά και αργότερα των ΗΠΑ.
συνεπής, αξιόπιστη και προβλέψιμη, οι δυτικοί της σύμμαχοι καθόλου δεν έπραξαν
τα αυτονόητα. Οχι μόνο στο Κυπριακό –
όπου ακόμα περιμένουμε την επανόρθωση του εγκλήματος και αντί για αυτό μας
σερβίρουν μερικές συγγνώμες και μας φέρνουν το ένα διχοτομικό σχέδιο Ανάν μετά
το άλλο… Από το Σκοπιανό στα Ιμια στη
Θράκη και στο «γκρίζο» καθεστώς του Αιγαίου, η Δύση αντιτίθεται στα ελληνικά
δίκαια και συμφέροντα. Και όπως έγινε αντιληπτό
μέσω και του διεθνούς τύπου τα τελευταία 3-4 χρόνια το κάνει ΚΑΙ για να πουλά
όπλα (γεγονός που είχε άμεση συμβολή στην ελληνική χρεοκοπία). Οι ευθύνες της ανίκανης έως προδοτικής ελληνικής
πολιτικής ελίτ είναι απροσμέτρητες.
Αυτές όμως δεν απαλλάσσουν την Δύση από τις επίσης τεράστιες δικές της
ευθύνες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα σε βάρος της Ελλάδας.
κράτη που αποδεδειγμένα έχουν πατριωτική ηγεσία ή έστω αξιότερους
διαπραγματευτές από την Ελλάδα; Δύο μόνο
παραδείγματα το αποδεικνύουν καθαρότατα.
Η Τουρκία, και μάλιστα με συναίνεση απόσο γνωρίζω των στρατηγών και του
Ερντογάν, απέρριψε δύο φορές σε δέκα χρόνια το αμερικανικό αίτημα στρατιωτικής διέλευσης
προς το Ιράκ… Προέβη σε εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία τεράστιας αξίας και
μάλιστα στον κρίσιμο τομέα της ενέργειας.
Και μόλις προχθές έσπασε τις συμμαχικές γραμμές προσφέροντας στη Μόσχα
αγροτικά προϊόντα… Μέχρι στιγμής τουλάχιστον η απάντηση των ΗΠΑ και της Δύσης
ήταν απαλά χαδάκια και ανέξοδες δηλώσεις – αντί ραπίσματος. Το Ισραήλ (ανάμεσα
σε πολλές άλλες συνεχείς αμφισβητήσεις της αμερικανικής διπλωματίας) κάλεσε
πέρυσι τον Πούτιν για την υπογραφή επίσημης παραχώρησης στη Γκαζπρόμ μεριδίου των
θαλασσίων οικοπέδων του… Δίνοντας έτσι
τη Ρωσία ρόλο στο παιχνίδι του ελέγχου των υδρογονανθράκων της Ανατολικής
Μεσόγείου. Ούτε κουβέντα για μείωση της βοήθειας $3 δις που λαβαίνει ετησίως
από την Ουάσιγκτον… Αντίθετα, πήρε
πρόσθετη εξοπλιστική βοήθεια εν μέσω των βομβαρδισμών της Γάζας… Εάν η Ελλάδα
έκανε ανάλογη κίνηση – ειδικά τώρα με την επίσημη ανακοίνωση των θαλασσίων
οικοπέδων στο Ιόνιο και τα νότια της Κρήτης – τι θα έπρεπε να περιμένει από τη
Δύση; Ισως μια νέα απόπειρα δολοφονίας των πολιτικών της ηγετών όπως στην
περίπτωση του Κώστα Καραμανλή;
δυσανάλογα μεγαλύτερη στρατηγική αξία της Τουρκίας και του Ισραήλ, το ισραηλινό
λόμπι στη Δύση, κλπ… Οι δικαιολογίες αυτές είναι μεν χρήσιμες έως ένα σημείο
αλλά δεν είναι επαρκείς. Ενα θα αναφέρουμε: Η Σούδα έχει αξιολογηθεί στο
εσωτερικό των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ ως η διαχρονικά νούμερο ένα από άποψη στρατηγικής αξίας βάση στον κόσμο
– και η αξία της συνεχώς αυξάνεται. Εκείνο που ίσως εξηγεί περισσόττερα είναι η
ανικανότητα της ελληνικής ηγεσίας η οποία επίσης ανέκαθεν εξέτρεφε Εφιάλτες που
συστηματικά ξεπούλησαν τα συμφέροντα της χώρας…
την μοιρολατρία στην πλειοψηφία της ελληνικής πολιτικής και διπλωματικής
ηγεσίας που διαθέτει επίσης πάμπολλους ικανούς και πατριώτες. Πρωταρχικό καθήκον βέβαια η απομόνωση τόσο
των ανίκανων όσο και των Εφιαλτών – είναι άλλωστε γνωστοί ευρέως μαζί με τις
οικογενειακές τους σχέσεις και τις υπόγειες διασυνδέσεις τους… Ας μην
προσποιούνται άγνοια ορισμένοι… Και επειδή ανήκουν σε όλες τα κόμματα και
παρατάξεις θα πρέπει να απομονωθούν με ευρεία συνεννόηση.
τρόπων απεγκλωβισμού της χώρας από τις επιβλαβείς συνέπειες της μονόπλευρης προσκόλλησης
στο δυτικό άρμα. Φυσικά δεν τίθεται θέμα
συνολικού αναπροσανατολισμού της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Αλλά από το 1974 και έπειτα σύσσωμη η
πολιτική ηγεσία της Ελλάδας ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης ή ιδεολογικής
χροιάς (με τις εξαιρέσεις των «Εφιαλτών») συμφωνεί ότι υπάρχει σαφέστατη ανάγκη
δημιουργίας ασφαλιστικών δικλείδων που να εξασφαλίζουν τα κυριαρχικά
δικαιώματα της χώρας και να προωθούν την γεωστρατηγική της αξία και τελικά να
την προφυλάσσουν κατά το δυνατόν από τις παρενέργειες των αποφάσεων Ουάσιγκτον
και Βρυξελλών. Τούτο δεν είναι
καθόλου εύκολο εν μέσω της χρεοκοπίας της χώρας και των δανειακών συμβάσεων…
Ομως ας θυμηθούμε ότι μόλις 10 χρόνια μετά την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού
Ελέγχου (ΔΟΕ – 1898) η Ελλάδα υπό τον Βενιζέλο ξεκίνησε τους νικηφόρους
Βαλκανικούς Πολέμους… (Σε παρένθεση να πούμε ότι ο ΔΟΕ έφυγε οριστικά από τη
χώρα 1977 και οι ανίκανοι και εφιάλτες μέσα σε 10-12 χρόνια είχαν και πάλι
οδηγήσει τη χώρα στα πρόθυρα χρεοκοπίας….)
κίνηση (άνοιγμα προς την Κίνα με το λιμάνι του Πειραιά) επέφερε τεράστια οφέλη.
Οχι τόσο οικονομικά – τα οποία είναι ουδόλως ευκαταφρόνητα – αλλά πολιτικά,
επειδή η Κίνα επέβαλλε στη Γερμανία την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη,
γεγονός ανεκτίμητης σημασίας στην συγκεκριμένη στιγμή… Μια ανάλογη απλή κίνηση στον κατάλληλο χρόνο με
την παράδοση (του συνόλου ή τμήματος) των ελληνικών σιδηροδρόμων και του
λιμανιού της Θεσσαλονίκης (ή/και της Αλεξανδρούπολης) σε ρωσικά συμφέροντα θα
θέσει ταφόπλακα στις διεκδικήσεις της Τουρκίας στη Θράκη και το Αιγαίο. Επιπλέον – με την τουρκική επιρροή προς
δυσμάς κομμένη και την περαιτέρω ανάπτυξη των λιμανιών Μακεδονίας και Θράκης –
Σκόπια, Αλβανία και μεγάλο μέρος των βορείων Βαλκανίων θα καθίσταντο ουσιαστικά
ελληνικοί δορυφόροι. Χαίρομαι ιδιαίτερα καθώς πληροφορούμαι τις τελευταίες
εβδομάδες ότι μια παρόμοια πρωτοβουλία επιχειρείται να δρομολογηθεί και να
προχωρήσει. Εύχομαι να υπάρχουν οι κατάλληλες προβλέψεις για να αποκρουσθούν οι
βέβαιες προσπάθειες υπονόμευσης.
συμμαχία μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με την υποσημείωση ότι χωρίς χειροπιαστά
ανταλλάγματα τίποτε δεν πρέπει να δίδεται και τίποτε να θεωρείται
δεδομένο. Και μέχρι στιγμής δεν έχουν
φανεί παρά ελάχιστα ανταλλάγματα… Αλλά αυτή η τριαδική συμμαχία έχει τις
ιδιομορφίες της και αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο.
πολιτικής
συνεργασίας η ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσία έχει δημιουργήσει μια κάποια «αγκύλωση»
στην ελληνική διπλωματία, καθώς δημιουργήθηκε ο φόβος της αναλογίας με το
Κυπριακό. Η πλειοψηφία της, πάντοτε
«φοβικής ελληνικής διπλωματίας, ταράχτηκε από την πιθανότητα να χαραχτούν σε
διεθνή fora
αναλογίες μεταξύ της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και της ρωσικής
«προσάρτησης» της Κριμαίας. Δεν
αμφισβητούμε ότι η δυτική προπαγάνδα είναι δυνατόν να εκμεταλλευθεί τα πάντα
εφόσον θελήσει να ποδηγετήσει την Ελλάδα και να την φέρει στο «μαντρί». Αλλά τα ασύστολα ψεύδη της δυτικής
προπαγάνδας δεν είναι δυνατόν να κρύψουν την ιστορική αλήθεια: 1) Η Κριμαία
ήταν ρωσικό έδαφος από την εποχή της Αικατερίνης της Μεγάλης. 2) Παραχωρήθηκε
στην Ουκρανία, στα πλαίσια της Σοβιετικής Ενωσης, ως δώρο από τον Νικήτα
Χρουστσώφ το 1952 – ενώ ποτέ στην σύγχρονη εποχή δεν τέθηκε ζήτημα για το
γεγονός ότι αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ρωσικού αμυντικού συστήματος και ποτέ
δεν αμφισβητήθηκε το δικαίωμα της Ρωσίας να διατηρεί εκεί την νότια έδρα του
πολεμικού της ναυτικού. 3) Το
σπουδαιότερο, με σειρά δημοψηφισμάτων ο λαός της Κριμαίας από το 1990 έως
πρόσφατα είχε συντριπτικά ταχθεί είτε υπέρ της ανεξαρτησίας είτε υπέρ της ένωσης
με τη Ρωσία. Τις αλήθειες αυτές τις
επισήμαναν πολλοί σοφοί της Δύσης «εις ώτα μη ακουόντων»…
σοβαρό διεθνές «εμπάργκο» στην Τουρκία για την εισβολή στην Κύπρο: Το εμπάργκο αμερικανικών
όπλων που χάρη στην ελληνοαμερικανική ομογένεια επιβλήθηκε από το Κογκρέσο
κράτησε λίγα μόλις χρόνια και συνάντησε ισχυρότατες αντιδράσεις από την
κυβέρνηση των ΗΠΑ και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εν μέσω Ψυχρού Πολέμου (και εάν δεν
απατώμαι παραβιάστηκε από άλλες δυτικές χώρες).
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέει κανείς αυτό το εμπάργκο με την
τεράστια κίνηση σταδιακού διεθνούς αποκλεισμού που επιχειρεί η Δύση τώρα
απέναντι στη Ρωσία. Εχουμε βέβαια
σχολιάσει ότι ένας τέτοιος αποκλεισμός είναι καταδικασμένος σε αποτυχία στην
σημερινή αλληλοσυνδεμένη παγκόσμια οικονομία. Και η αντι-συσπείρωση (BRICS και συνοδοιπόροι) που ευφυώς και έγκαιρα δημιουργήθηκε
υπό την ηγεσία του Βλαντιμίρ Πούτιν μηδενίζει τα αποτελέσματα του όποιου
αποκλεισμού.
της ελληνικής διπλωματίας ας πάρει ένα σπαθί και ας κόψει αυτόν τον γόρδιο
δεσμό της Κριμαίας… Οταν η Γερμανία βάζει τους νεο-ναζί να ρίξουν τη νόμιμη
κυβέρνηση του Κιέβου, η Ελλάδα θα φοβάται μήπως παρεξηγηθεί εάν δεν σπεύσει να
συνδράμει την «συμμαχική» επιθετικότητα; Η τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου πολύ
λίγες ποιοτικές ομοιότητες έχει με την Κριμαία.
Ας τεθούν επιτέλους τα πράγματα στο σωστό πλαίσιο που υποδεικνύει ότι
στην περίπτωση της Ουκρανίας (όπως και στην περίπτωση της Γεωργίας το 2008 αλλά
και της Συρίας πρόσφατα) ο επιτιθέμενος ήταν η Δύση επειδή παραβίαζε στοιχειώδη
και αυτονόητα συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας.
το 1991 με το τέλος του «Ανατολικού Μπλόκ» να μην επεκτείνει το ΝΑΤΟ
ανατολικά. Η Δύση εποφθαλμιώντας τον
αμύθητο πλούτο του ρωσικού υπεδάφους μεταχειρίστηκε τη Ρωσία υποτιμητικά και ως
«ηττημένη» που έπρεπε να υποταγεί. Η
Δύση αποφάσισε να εγκαταστήσει πυραυλικά συστήματα στα σύνορα της Ρωσίας και με
το ζόρι έκανε κάποιο συμβιβασμό. Τέλος η Δύση (οι αιωνίως αδέξιοι Γερμανοί
ενεργώντας ως υποχείρια των ΗΠΑ) έβαλαν τους ναζιστές να ανατρέψουν τον
φιλορώσο εκλεγμένο πρόεδρο της Ουκρανίας Γιανουκόβιτς. Αλλά όταν βάζεις
ναζιστές να ανατρέψουν δημοκρατικά εκλεγμένους πολιτικούς δεν δικαιούσαι να
μιλάς για δημοκρατία… Εξαιτίας αυτών
των απρόκλητων και χοντροκομμένων παραβιάσεων όπως και εξαιτίας της βουλιμίας
των δυτικών πλουτοκρατών να αρπάξουν (και με χρηματοπιστωτικά κόλπα και με
μονόπλευρες «επενδύσεις») τον πλούτο της Ρωσίας και του υπόλοιπου κόσμου – Η
ΔΥΣΗ ΕΧΕΙ ΑΠΩΛΕΣΕΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ.
Είναι ο επιτιθέμενος και δεν δικαιούται να επικαλείται το «Διεθνές
Δίκαιο» σε καμία περίπτωση.
πρέπει να αρχίσει η Ελλάδα τις επίσημες ανακοινώσεις υπέρ των ρωσικών
θέσεων. Η Ρωσία κατανοεί άριστα τη θέση
της Ελλάδας στη Δύση και δεν περιμένει υπερβολές. Αλλά η απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος με
τόσους ξεδιάντροπους τρόπους δίνει σαφώς δικαιώματα στην Ελλάδα και σε όλες τις
χώρες – και όλες τις φωνές αντίστασης του κόσμου – να διαμαρτυρηθούν για την κατάφωρη
δυτική επιθετικότητα και την ασυγκράτητη απληστία των ανεξέλεγκτων πλέον
δυτικών χρηματοπιστωτικών κέντρων. Και η
αταλάντευτη παραμονή της Ελλάδας στο δυτικό στρατόπεδο σε καμία περίπτωση δεν
απαγορεύει την προστασία των συμφερόντων της χώρας με τη δράση μιας μη-φοβικής
διπλωματίας προς τη δημιουργία
«ασφαλιστικών δικλείδων»: 1) Η
Ελλάδα είναι σε ιδανική θέση να συμβάλλει ως διαμεσολαβητής στην εκτόνωση της
κρίσης (φαίνεται ότι έγινε μια τέτοια προσπάθεια από την ελληνική
διπλωματία παρά τις δονκιχωτικές εμφανίσεις του κ.Βενιζέλου στο Κίεβο). 2) Η
Ελλάδα έχει ηθικό και ίσως και νομικό δικαίωμα να εξαιρεθεί των κυρώσεων – ευρισκόμενη εν μέσω χρεοκοπίας. 3) Οπως
έγινε με την παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά προς κινεζικά συμφέροντα,
μπορούν να δοθούν ο ΟΣΕ και λιμάνι ή
λιμένες της Β.Ελλάδας σε ρωσικά συμφέροντα. 4) Μπορούν να επεκταθούν οι υπάρχουσες λιμενικές διευκολύνσεις προς το ρωσικό
πολεμικό ναυτικό στο επίπεδο των δεκαετιών 1970-80. 5) Τέλος, κατά το πρότυπο
του Ισραήλ, μπορούν να πωληθούν μερίδια
των θαλασσίων οικοπέδων που τώρα βγαίνουν προς δημοπράτηση σε ρωσικά συμφέροντα. Οταν ο αμερικανικός κολοσσός EXXON MOBIL, εν μέσω της ουκρανικής ανάφλεξης, εξακολουθεί τη συνεργασία της με την ROSNEFT σε τεράστιο
κοίτασμα του αρκτικού κυκλου, εμείς θα καταστρέψουμε την οικονομία μας για χάρη
των πλουτοκρατών των δυτικών χρηματοπιστωτικών κέντρων;
μόνο εξυπηρετικές των ελληνικών συμφερόντων αλλά είναι και ενδεικτικές μιας
Ελλάδας που πάντοτε, σε όλες τις πολεμικές αναμετρήσεις, βρισκόταν στην πλευρά
του Ηθικού και του Δικαίου – και δεν έχει λόγο να στηρίζει μια Δύση που δρά
απολύτως άδικα και ανήθικα στη τωρινή σύγκρουση. Και ανταποδοτικές προς μια Ρωσία που στάθηκε,
τουλάχιστον στο Κυπριακό τα τελευταία 40-50 χρόνια, αναντικατάστατος σύμμαχος.
Αφυπνισθείτε και εμπνευσθείτε. Οι κρίσεις φέρνουν πάντοτε ευκαιρίες και ο Ελληνισμός
που πάντοτε ήταν σε ιδιωτικό επίπεδο ταχύτατος στην εκμετάλλευση των ευκαιριών
αυτών (υπέρτατο παράδειγμα η διάσπαση του αποκλεισμού της Μασσαλίας από
ελληνικά πλοία που έφερε τεράστια πλούτη και διευκόλυνε την Επανάσταση του
1821), ας τις εκμεταλλευθεί και σε δημόσιο επίπεδο επιτέλους… Τα απανωτά λάθη
της Τουρκίας (που με πρόεδρο Ερντογάν και πρωθυπουργό πιθανόν τον Νταβούτογλου
οδεύει προς «νεο-οθωμανικό διαμελισμό»)
μας ευνοούν… Οταν όλοι ενδιαφέρονται
για τα συμφέροντά τους, εμείς θα εξακολουθούμε να παίζουμε τις μωρές παρθένες
της διεθνούς διπλωματίας;
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
