Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

35 Μύθοι και μια Αλήθεια

Δημοσιεύτηκε στις

(Διαβάστε το πριν
πάτε να ψηφίσετε)
Σ’ένα από τα
Χριστουγεννιάτικα τραπέζια που βρέθηκα τις γιορτές που πέρασαν , είχα απέναντι
μου ένα παιδικό φίλο Συριζαίο, έναν που ψήφιζε Καμένο , μια Κομμουνίστρια, ένα
Χρυσαυγίτη και κανα δυο πολιτικά αδιάφορους. Συγκέντρωσα λοιπόν όλες τις βεβαιότητες
που είχαν και τις έκανα άρθρο.
1. Το μνημόνιο κατέστρεψε τη χώρα.
Το μνημόνιο
συντάχθηκε μετά την χρεοκοπία μας, το Μάιο του 2010. Η χώρα είχε δημοσιονομικό
έλλειμμα 15% και Δημόσιο χρέος 125% με τάση αυξητική. Μετά τη χρεοκοπία τα
νούμερα αυτά θα ήταν ανεξέλεγκτα. Είχαμε δυο επιλογές ή θα χρεοκοπούσαμε ή θα συμφωνούσαμε
στη σύνταξη μια δανειακής σύμβασης με τους εταίρους μας για ομαλή προσαρμογή
στις δυνατότητες της οικονομίας μας. Επιλέξαμε το δεύτερο.
Στην πρώτη
περίπτωση έπρεπε να προσαρμοστούμε βιαίως σε επίπεδο ζωής περίπου στο -70% και
στη δεύτερη περίπτωση αυτή η προσαρμογή να γίνει σταδιακά. Στην πρώτη περίπτωση
θα συμπαρασύραμε όλη την Ευρώπη και κατ’επέκταση ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Στη δεύτερη περίπτωση θα χρηματοδοτούνταν η οικονομία μας με τέτοιο τρόπο έτσι
ώστε να διαφυλαχτούν οι οικονομίες και οι λαοί του υπόλοιπου πλανήτη και
παράλληλα να διατηρηθούν οι δομές του κράτους μας ως έχουν συνεχίζοντας να
λειτουργούν στοιχειωδώς. Όποια λύση και αν επιλεγόταν για μας δεν θα αποφεύγαμε
την φτώχεια.
Υπήρχε δε
και ένα παράλληλο σχέδιο προσαρμογής της οικονομίας σε ένα άλλο παραγωγικό
μοντέλο , το είπανε μνημόνιο, που κατ’ελάχιστον το εφάρμοσαν.

2. Μας δάνεισαν για να καλύψουν τα
δικά τους ομόλογα που αν έσκαγαν θα χρεοκοπούσαν κι αυτοί.
Αυτό είναι
αλήθεια . Αλλά που θα ωφελούσε την Ελλάδα αν χρεοκοπούσαμε όλοι μαζί;

3. Η Ελλάδα βρίσκεται υπό γερμανική
κατοχή και οι έλληνες πολιτικοί είναι οι σύγχρονοι δοσίλογοι.
Ο ισχυρισμός
αυτός απαντάται περισσότερο ψυχαναλυτικά , παρά πολιτικά. Στην Ελλάδα έχουμε
μπερδέψει τη λεβεντιά με την μαγκιά. Λεβεντιά σημαίνει ευθύνη.  Μαγκιά σημαίνει εγωισμός. Ένας εγωισμός
αυτοκαταστροφικός.  Ο λαϊκισμός είναι η
πιο συντηρητική ιδεολογία που έχει εφευρεθεί για τις μάζες. Μάζα σημαίνει ένα
σύνολο από μάγκες. Τσάμπα μάγκες. Κατόπιν εορτής. Όψιμοι πατριώτες του γλυκού
νερού. Μάγκες που δεν αναλαμβάνουν ευθύνες, τις αποποιούνται. Δεν προτείνουν
λύσεις , αλλά ενόχους.  Και επειδή ο
μάγκας μπορεί να επιζεί επειδή ο «Τζάμπας» ζει, τα τελευταία νέα λένε ότι ο
«Τζάμπας» πέθανε.
4. Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα για
να στηρίξει τις εξαγωγές της.
Η Ελλάδα
κατέχει μόλις το 0,7% των γενικών εξαγωγών της Γερμανίας. Είναι λοιπόν τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κάποιος ότι μια αγορά
10εκ κατοίκων μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη μιας χώρας 80εκ.
5. Η Γερμανία μας δανείζει για να
αγοράζουμε εξοπλιστικά προγράμματα από αυτήν.
Μετέωρος ο
ισχυρισμός και ανατρέψιμος μέσω των αριθμών. Η Ελλάδα δαπανά κάθε χρόνο περίπου
2δις ευρώ για εξοπλισμούς από τους οποίους μόνο το 20% αφορά την Γερμανία δηλ.
400εκ ευρώ το χρόνο. Δηλαδή στα τελευταία 30 χρόνια έχουμε καταβάλει στη
Γερμανία 12 δις για εξοπλιστικά προγράμματα όταν από αυτή έχουμε πάρει το
μεγαλύτερο ποσοστό από τα 200 δις που έχουν καταβληθεί για επιδοτήσεις στη χώρα
μας.
6. Το μνημόνιο επέβαλε την υπερφορολόγηση
και την ύφεση στην οικονομία.
Το αρχικό
σχέδιο ήταν οι περικοπές δαπανών του Δημοσίου κατά 2/3 και κατά 1/3 αύξηση της
φορολογίας. Στην περικοπή δαπανών εμπεριεχόταν η κάθετη τομή στο κράτος με
απόλυση 200.000 υπάλληλων  . Οι
κρατικίστικες συντηρητικές δυνάμεις του τόπου όμως αντέδρασαν, είτε ήταν στην
κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση και το σχέδιο άλλαξε. Το κράτος δεν μίκρυνε
, αλλά κόντυνε. Η οριζόντια περικοπή μισθών και συντάξεων το άφησε ανέπαφο,
αλλά φτωχό. Οι απολύσεις δεν έγιναν , παρά μόνο με πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και
η μείωση των δαπανών καλύφθηκε, με πολιτική ευθύνη των κρατούντων, με
υπερβολική αύξηση της φορολογίας. Το αποτέλεσμα; εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις
του ιδιωτικού τομέα να κλείσουν και 1,5 εκ. άνθρωποι να βγουν στην ανεργία.
7. Το ΔΝΤ όταν αναλαμβάνει σχέδια διάσωσης
μιας χώρας την καταστρέφει οικονομικά.
Τα τελευταία
χρόνια το ΔΝΤ έχει χρηματοδοτήσει 20 χώρες, από τις οποίες αναπτύχτηκαν οι 13,
οι 2 ήδη βρίσκονται στους G 20 (Τουρκία- Βραζιλία) και οι επόμενες 7 βρίσκονται σε
υφεσιακό κλίμα γιατί δεν εφάρμοσαν τα συμφωνηθέντα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα
την Ελλάδα. Σημειώνω δε ότι η Θάτσερ ανέλαβε την Αγγλία το 1979 σε πρόγραμμα του
ΔΝΤ που είχαν εντάξει οι εργατικοί. Με την πολιτική των ανοικτών αγορών την
έβγαλε από το ΔΝΤ και την έκανε ξανά μεγάλη οικονομική δύναμη.

8. Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε
από την Ρωσία ή από την Κίνα.
Ουδέποτε τέθηκε
τέτοια προσφορά. Αντιθέτως η Ρωσία πρότεινε στην Ελλάδα να προσφύγει στο ΔΝΤ
και η Κίνα με τους δικούς της οίκους αξιολόγησης πρότεινε στους επενδυτές να αποφύγουν
την Ελλάδα.
9. Οι δανειστές μας είναι στυγνοί
τοκογλύφοι.
Το 2010 το επιτόκιο
δανεισμού της Ελλάδος στις διεθνείς αγορές ξεπερνούσε το 20% και οι ΤΡΟΙΚΑΝΟΙ
μας δάνεισαν 110 δις με επιτόκιο 4,6%.
Το 2013 μας δάνεισαν
άλλα 130 δις με επιτόκιο 2,4%, κατεβάζοντας αναδρομικά  στο ποσοστό αυτό και τα προηγούμενα από το
2010, με στόχο να φτάσει το 1,4%.
Σήμερα αν η Ελλάδα
έβγαινε  στις αγορές το επιτόκιο δανεισμού
(αν μας δάνειζαν) θα ήταν πάνω από 10%, δηλ. απαγορευτικό. Οι «στυγνοί τοκογλύφοι»
της ΤΡΟΙΚΑ σήμερα εν έτη 2015 μας δανείζουν με κάτω από 1%. Ποιος άραγε στον κόσμο
σήμερα δανείζεται με τέτοια επιτόκια;

10. Η στάση πληρωμών θα ήταν μια
λυτρωτική απόφαση το Μάιο του 2010.
Κάθε χρόνο
εισάγαμε προϊόντα αξίας 46 δις και εξάγαμε 16δις. Σε περίπτωση χρεοκοπίας
έπρεπε τις ανάγκες των 30 δις σε προϊόντα να τα παρήγαμε άμεσα εμείς. Το
βρίσκατε εφικτό;
Το πρόβλημα
είναι ξεκάθαρο ότι δαπανούσαμε κάθε χρόνο 30δις παραπάνω από αυτό που παράγαμε.
Κάθε ευρώ που έμπαινε στη χώρα έβγαινε με την αγορά εισαγόμενων προϊόντων. Αν
μας χάριζε κάποιος ολόκληρο το χρέος και συνέχιζε να μας χρηματοδοτεί τη
διαφορά σε 10 χρόνια θα βρισκόμασταν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

11. Δεν μπορούν να μας διώξουν από το
ευρώ.
Σωστά, αλλά
έχουν κάθε δικαίωμα να μη μας δώσουν τη δόση μας. Φυσικό επακόλουθο είναι να μη
μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε τα ελλείμματα μας και να θέλουμε να τυπώσουμε
χρήμα. Να όμως που τα τυπογραφικά μηχανήματα δεν είναι στο Χολαργό , αλλά στις
Βρυξέλλες! Άρα βγαίνουμε από το ευρώ και τυπώνουμε δραχμές μόνοι μας. Αλλιώς
μένουμε στο ευρώ χωρίς ευρώ, τη συνέχεια τη ξέρετε.

12. Να διαπραγματευτούμε και να διαγράψουμε
το χρέος με ρήτρα ανάπτυξης.
Αυτό έγινε
το 2012 με την κυβέρνηση Παπαδήμου με το PSI , για περίπου 140 δις και καταψηφίστηκε
στη βουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι τώρα θα το κάνει το ίδιο  μόνος του.
Η χώρα το
2015 χρωστά περίπου 320 δις ευρώ. Από το χρέος αυτό μόνο το 13% είναι ιδιωτικό,
δηλ. ανήκει σε ιδιωτικές τράπεζες ή κάτι σαν αυτό  που λένε, διεθνείς τοκογλύφους.
Στο διάστημα
λοιπόν της 4ετιας του μνημονίου (2010-2014) οι εταίροι μας χρηματοδότησαν τη
χώρα μας με το πρωτοφανές ιστορικά ποσό των  240 δις. Όχι από ιδιωτικές τράπεζες , αλλά από
τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών-μελών.
Έτσι λοιπόν
έχουμε και λέμε, 87%  «κρατικό» χρέος και
13% ιδιωτικό. Ποιο από τα δύο άραγε θα πάει να διαπραγματευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ , αν
τυχόν αναλάβει την τύχη της χώρας;
 Το χρέος προς τα κράτη συμβαίνει όμως να
προσκρούει σε κάποιες μικρές δυσκολίες. Πρέπει να καταφέρει να συνεδριάσουν τα
27 κοινοβούλια της Ευρώπης με θέμα «διαγραφή χρέους της Ελλάδας». Οι αποφάσεις
της Ευρωπαϊκής Ένωσης λαμβάνονται ομοφώνως. Που άραγε στηρίζετε και πιστεύει
ότι θα καταφέρει να εκμαιεύσει μια τέτοια απόφαση , όταν τα ιδεολογικά συγγενή του κόμματα στα εν λόγω κοινοβούλια διαφωνούν κάθετα; Τι τον κάνει να πιστεύει
ότι  όλα τα κοινοβούλια θα ψηφίσουν υπέρ
της πρότασης διαγραφής υποσχόμενοι στους λαούς τους ότι είναι για το συμφέρον
τους να χάσουν μερικά δις ευρώ από τον κρατικό τους κουμπαρά για τους Έλληνες;
Όσο για τα ρήτρα ανάπτυξης, κανένας δεν χαρίζει πιστεύοντας ότι θα τα πάρει
πίσω, όταν ο άλλος θα αρχίζει να αναπτύσσεται. Κι αν δεν αναπτυχτεί;

13. Σιγά να μη μας αγαπούν τόσο! Μας δανείζουν
για να μας τα πάρουν όλα τσάμπα.
Αν ήθελαν να
τα πάρουν όλα τσάμπα θα μας άφηναν να χρεοκοπήσουμε. Αντ’αυτού μας έχουν χρηματοδοτήσει
σε 5 χρόνια με 240 δις με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους, μπας και σωθούμε.
Όλη η ελληνική
οικονομία με τις επιχειρήσεις της αποτιμάτε –πριν την κρίση-περί τα 20 δις,
όταν η εταιρεία ZARA μόνη της έχει χρηματιστηριακή αξία 90 δις. Άλλωστε το βλέπουμε και στην
πράξη, όταν βγάζουμε μια εταιρεία του Δημοσίου σε δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό
, οι ενδιαφερόμενοι είναι ελάχιστοι (βλέπε ΟΠΑΠ που ήταν μόνο ένας). Κανείς δεν
αγοράζει σε μια χώρα αφερέγγυα και διεφθαρμένη. Αυτή είναι η αλήθεια για τους
συνομωσιολόγους.

14. Μας δάνειζαν τόσα χρόνια για να
μας πάρουν τα πετρέλαια, και να αγοράσουν τη δημόσια περιουσία μας τσάμπα.
Από το 2009 έως
το 2015 που ακούστηκε αυτός ο ισχυρισμός δεν έχουν αγοράσει τίποτα και μεις δεν
έχουμε πουλήσει τίποτα. Οι δυο μεγάλες αγορές «δημόσιας περιουσίας» που έκαναν
οι Γερμανοί με τον ΟΤΕ και οι Γάλλοι με την Αγροτική , πριν την κρίση, απέβησαν
επιζήμιες και για τους δυο.
Η εκμετάλλευση
των πετρελαίων θέλει πάνω από 15 χρόνια για να δούμε δολάριο στη τσέπη μας. Πως
είναι δυνατόν να ισχυριζόμαστε μια τέτοια μεθοδευμένη συνομωσία σε βάθος δεκαετιών
, όταν οι διεθνείς αγορές επενδύουν με τέτοια ταχύτητα τα χρήματα τους έτσι
ώστε να τους αποδοθούν οφέλη το επόμενο δευτερόλεπτο;

15. Γιατί μας δάνειζαν ενώ γνώριζαν
ότι θα χρεοκοπήσουμε;
Κάνετε
λάθος. Κάθε χρόνο, ως είχαν υποχρέωση, τόσο η ΕΕ, όσο και το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ,
μας προειδοποιούσαν για τη λάθος πορεία της οικονομίας μας. Δε σας κάνει
εντύπωση γιατί κανείς δημοσιογράφος (πλην εξαιρέσεων, Μαρίνος , Παπανδρόπουλος)
δεν προειδοποίησε και έχασε αυτή την είδηση του αιώνα. Κανείς πολιτικός (εκτός,
Μάνο, Ανδριανόπουλο, Αλ. Παπαδόπουλο), κανείς συνδικαλιστής και κανένα κόμμα
δεν ενημέρωσε τον ελληνικό λαό ότι  η Ελλάδα
χρεοκοπεί; Γνωρίζετε πόσες φορές οι χρηματοδότες της Ελλάδας δεν μας έδωσαν την
επόμενη δόση (στα χρόνια της ευμάρειας) γιατί δεν πράτταμε τα συμφωνηθέντα; Αλλά
εδώ όλοι απαιτούσαμε περισσότερα πρόσοδα. Τώρα θα με πείτε γραφικό αν σας πω
ότι ο μόνος που προειδοποιούσε ήταν ο απεχθέστερος των πολιτικών Κ. Μητσοτάκης;
http://www.youtube.com/watch?v=z28b6Qdito4&feature=related

16. Οι ιδιωτικοποιήσεις κρατικών δομών
ξεπουλούν τη χώρα στο ξένο και ντόπιο Μεγάλο Κεφάλαιο.
Η κυβέρνηση
Ζαΐμη  το 1869 παρεχώρησε τη διάνοιξη της
διώρυγας του Ισθμού της Κορίνθου σε ιδιωτική εταιρεία και το δικαίωμα
διαχείρισης της για 99 χρόνια. Η διώρυγα, όπως γνωρίζεται όλοι, δεν την πήρε κανένας
ιδιώτης να φύγει. Είναι εδώ, και συμβάλει τα μέγιστα στην ανάπτυξη της χώρας.
Τώρα  ανήκει στο ελληνικό δημόσιο και
ακόμα αποδίδει κέρδη.
Το ίδιο μπορεί
να γίνει με αεροδρόμια , λιμάνια, κρατικές δομές και κρατικών επιχειρήσεων , είτε
με παραχώρηση , είτε με σύμπραξη ιδιωτών και δημοσίου τομέα , είτε με πλήρη ιδιωτικοποίηση
(βλέπε Ολυμπιακή). Τα οφέλη  για τους εργαζόμενους
θα είναι πολλαπλάσια από το να βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο ελλειμματικά και ανεκμετάλλευτα.

17. Ανακεφαλαιοποίησαν το τραπεζικό σύστημα
με χρήματα των φορολογουμένων.
Έτσι όπως ακούγεται
είναι σαν να ήρθαν οι κυβερνώντες να φορολόγησαν τους φτωχούς Έλληνες και να τοποθέτησαν
τα λεφτά αυτά στα ταμεία των πλούσιων τραπεζιτών για να σωθούν οι επιχειρήσεις
τους.
Οι τράπεζες χρεοκόπησαν
στην Ελλάδα υπαιτιότητα του κράτους που τις υποχρέωνε να το δανείζουν με τη μορφή
ομολόγων. Η διάσωση τους ήταν αναγκαία. Η «κακιά» πάλι ΤΡΟΙΚΑ τις
ανακεφαλαιοποίησε ιδρύοντας το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας βάζοντας
σ’αυτό περίπου 50 δις από λεφτά των ευρωπαίων φορολογουμένων χρεώνοντας τα στο δημόσιο
χρέος της χώρας μας. Στο σημείο αυτό 
είναι οι αιτιάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μας λεν όμως ότι μετά  τη διάσωση των τραπεζών και των καταθέσεων
του καθενός από μας, η επιστροφή των χρημάτων θα γίνει από την πώληση των μετοχών,
χωρίς να χρεωθεί ο Έλληνας ούτε ένα ευρώ.
Το πρόβλημα
είναι ότι το εναλλακτικό σχέδιο δεν είναι γνωστό σε κανέναν για να το κρίνουμε.

18. Τα λεφτά δεν πήγαν στο λαό, αλλά
στους τραπεζίτες.
Η χώρα είχε τεράστια
ελλείμματα και τεράστιο χρέος. Τα ελλείμματα για χρόνια τα καλύπταμε με δανεικά
και ταυτόχρονα μεγάλωνε και το δημόσιο χρέος. Όταν σταμάτησαν τα δανεικά αδυνατούσαμε
να πληρώσουμε τα χρέη μας. Τι μας είπαν λοιπόν οι «κακοί» ευρωπαίοι; Σας πληρώνουμε
εμείς τα χρέη μέχρι εσείς προσαρμόσετε την οικονομία σας έτσι ώστε να μην παράγει
ελλείμματα, αλλά πλεονάσματα και από αυτά να πληρώνεται μελλοντικά τα χρέη σας.
Μέχρι λοιπόν να γίνει αυτό ένα ποσοστό των νέων δανεικών (240 δις) θα χρηματοδοτούσε
τα ελλείμματα μας (δηλ. εμάς σε μισθούς , συντάξεις και κοινωνικές δομές) και
ένα άλλο πλήρωνε τα χρέη μας. Σε αντίθετη περίπτωση θα ψάχναμε ευρώ στους υπονόμους.

19. Τα κράτη σε συνθήκες σοσιαλισμού
δεν χρειάζονται τα λεφτά των καπιταλιστών τραπεζιτών.
Η ιστορία δείχνει
ακριβώς το αντίθετο. Και η επανάσταση του ΛΕΝΙΝ χρηματοδοτήθηκε από τις γερμανικές
τράπεζες και κατά τη διάρκεια του «Υπαρκτού», οι χώρες δανείζονταν δημιουργώντας
ασήκωτα ελλείμματα και έκοβαν χρήμα δημιουργώντας πλασματικές οικονομικές πραγματικότητες.
Μέχρι που τους κατάπιε η γη. http://fileleftheros1966.blogspot.gr/2014/02/blog-post.html
20.
Τα λεφτά τα έφαγαν οι πολιτικοί μαζί με
τα κρατικοδίαιτα χαμόγια.
Σωστό! Αλλά.
Τα τελευταία
20 χρόνια δαπανήσαμε για εξοπλισμούς 40 δις και άλλα 40 δις για δημόσια έργα
και περίπου 8 δις κόστισε η Ολυμπιάδα. Σύνολο 88. Πόσο θα θέλατε από το σύνολο
αυτό να είναι οι μίζες; 10% χοντρά χοντρά; Άρα λοιπόν 8,8 δις θεωρητικά έφαγαν
οι πολιτικοί και οι παρατρεχάμενοι τους. Τη μέρα όμως της χρεοκοπίας μας η χώρα
χρωστούσε 360 δις. που πήγε η διαφορά; Πολύ απλά την καρπώθηκε ο ελληνικός λαός.
Με τη μορφή διορισμών, μισθών, συντάξεων , επιδομάτων κ.ο.κ. Από τα 100 ευρώ που δαπανά το
ελληνικό κράτος το 70% πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις, το 20% σε
τοκοχρεολύσια και ένα 10% σε δραστηριότητες δημοσίων επενδύσεων. (έκθεση
του  ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία,
2009)

21. Να μη πληρώσουμε τίποτα , να πάμε
στην δραχμή και να αναπτυχθούμε μόνοι μας.
Ένας
σημαντικός παράγοντας ανάπτυξης μιας χώρας είναι το ύψος του πληθωρισμού που
έχει. Όσο μικρότερος είναι τόσο περισσότερες προοπτικές υπάρχουν , όσο
μεγαλύτερος τόσο οι ελπίδες εξανεμίζονται. Αυτή τη στιγμή με το ευρώ έχουμε πληθωρισμό
σχεδόν μηδενικό, σε περίπτωση δραχμής ο πληθωρισμός θα σκαρφαλώσει πάνω από 25%
τον πρώτο μήνα . Μετά ούτε που θέλω να το σκέπτομαι. Τι σημαίνει αυτό ; Ότι αν έχουμε
100 ε στην τράπεζα θα γίνουν 75, αν παίρνουμε μισθό 1000 ευρώ θα αγοράζουμε προϊόντα
αξίας 750 ευρώ. Και αυτό είναι το καλύτερο σενάριο, γιατί θα δώσεις πάλι τη δυνατότητα
στους πολιτικούς, που όλοι βρίζουμε, να κόβουν εκ νέου πλασματικό χρήμα μέχρι
να έρθει η επόμενη χρεοκοπία , όταν αυτοί θα βρίσκονται εκτός Ελλάδος.
Η προοπτική λοιπόν της δραχμής
δεν μας κάνει ανεξάρτητους από τους πιστωτές μας, αλλά εξαρτημένους για πολλά
χρόνια από την φτώχια. Για
το λόγο αυτό η μόνη λύση είναι η ασπίδα του ευρώ, να μας δώσει την δυνατότητα
να έχουμε την απαιτούμενη οικονομική σύγκλιση με τις εύρωστες χώρες της ευρωζώνης.

22. Το χρέος είναι επαχθές , και να
μην το πληρώσουμε.
Αυτό το έλεγε
ο ΣΥΡΙΖΑ για πολλά χρόνια, μέχρι που πήγαν οι οικονομολόγοι του (Τσακαλώτος,
Μιλιός, Δραγασάκης, Σταθάκης κ.α.) στον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους
και έλεγξαν με λεπτομέρεια που πήγαν τα λεφτά. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το παράνομο
χρέος , δια στόματος Σταθάκη, είναι μόλις το 5%.
Επαχθές
λέγεται το χρέος που δημιουργείτε από απολυταρχικά καθεστώτα, όταν ο εκάστοτε
δικτάτορας λαμβάνει δάνειο για δικό του πρόσοδο και δεν φθάνει ποτέ στον λαό.
Στην περίπτωση μας όμως είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, τα δάνεια
χορηγήθηκαν για επιδοματική πολιτική, διορισμούς , συντάξεις και
κατασπαταλήθηκαν σε διάφορες ορατές δαπάνες του κράτους.

23. Την κρίση να πληρώσει η
πλουτοκρατία!!!
Ένας Γάλλος
φιλόσοφος απαντώντας σε μια αντίστοιχη βεβαιότητα είπε ότι: «αν θεωρητικά ισοπεδώναμε τα Πυρηναία Όρη , η
Γαλλία θα σηκωνόταν λιγότερο από ένα πόντο»
. Τι ήθελε να πει; Ότι η ανάπτυξη
των φτωχών δεν λύνεται αν βγάλεις εκτός ευημερίας τους πλούσιους.
Στην Ελλάδα
πολύ περισσότερο οι 6000 μεγάλες επιχειρήσεις που χρωστούν στο Δημόσιο 42 δις ,
οι περισσότερες είναι κρατικές ( ΟΣΕ, Ελληνικά Πετρέλαια, ΔΕΗ, Κρατικοί
Οργανισμοί, Δήμοι, δημοτικές επιχειρήσεις και αγροτικοί συνεταιρισμοί κ.α.)
,  πολλές έχουν κλείσει (Πειραϊκή
Πατραϊκή, Μινιόν, Κατράντζος,  Υβόννη, η
Ανατόλια, Τράπεζα Κρήτης, NEW CHANNEL, ασφαλιστικές Φοίνιξ , ASPIS, κ.α.) , αρκετές
είναι προβληματικές (GLOU,ARTISTI ITALIANI, ΑΕΚ, Πανιώνιος, Άρης κ.α.) και οι υπόλοιπες
λίγες που ευημερούν, δεν μπορούν να καλύψουν το χρέος των υπολοίπων.
24. Να φορολογηθεί το «Μεγάλο Κεφάλαιο»
Ωραίο
ακούγεται! Το σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος αποτιμάτε κάτω από 4 δις
και το σύνολο των επιχειρήσεων ενταγμένες στο χρηματιστήριο λιγότερο από 10
δις. Σύνολο 14 δις. Μέχρι τα 360 που χρωστούμε δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση;
Όταν ήρθε η  «καταραμένη» ΤΡΟΙΚΑ,  , διαπίστωσε τα εξής για την ελληνική οικονομία.
– Μεγάλο Κεφάλαιο στην Ελλάδα δεν έχουμε
. Αυτό που ακόμα υπάρχει δεν αγγίζει πάνω από το 13% της συνολικής παράγωγης
και είναι κυρίως τράπεζες , ασφαλιστικές, φαρμακευτικές εταιρείες, διυλιστήρια,
Super Market κ.α . Το υπόλοιπο 87% αποτελείται
από προσωπικές επιχειρήσεις, βιοτεχνίες, αυτοαπασχολούμενους, ταβέρνες , καφενεία,
σουβλατζίδικα και εμπορικά μαγαζιά).
-Από το
σύνολο των φορολογουμένων, το 60% ή βρίσκεται στο αφορολόγητο ή έχει επιστροφή
φόρου. Το 50% των ετήσιων εσόδων του
κράτους οφείλονται σ΄αυτό που λέμε Μεγάλο Κεφάλαιο
και από τα υψηλόμισθα
στελέχη των μεγάλων εταιρειών.
-Η
φοροδιαφυγή γίνεται από τις πολυδιάστατες μικροεπιχειρήσεις και υπηρεσίες.
-Οι αγρότες
δεν πληρώνουν καθόλου φόρους.
-Τα τεράστια
κεφάλαια που κατέχουν οι εφοπλιστές δεν είναι παραγόμενος πλούτος εντός Ελλάδος,
αλλά προέρχεται από δραστηριότητες του εξωτερικού .
Άρα δε
δικαιούμαστε, ούτε μπορούμε να τα φορολογήσουμε, παρά μόνο να δημιουργήσουμε
τις κατάλληλες συνθήκες να τα επενδύσουν στην χώρα μας. Όλα τ’ άλλα είναι
λαϊκίστικες κορόνες, αφού και όλα τα χρήματα της πλουτοκρατίας να δεσμεύσουμε
τα χρήματα που χρωστάμε είναι 360 δις.  Δυστυχώς η επανάσταση ματαιώνεται.
25. Η χρεοκοπία της Ελλάδος είναι
χρεοκοπία του καπιταλιστικού συστήματος.
Όταν σε μια
οικονομία η  οικονομική δραστηριότητα
κατά 60% ανήκει στο κράτος, όταν η γραφειοκρατία είναι μια παγιωμένη κατάσταση,
όταν 300 επαγγέλματα είναι κλειστά, όταν οι μισθοί καθορίζονται από συλλογικές
συμβάσεις, όταν έχουμε 1.000.000 δημοσίους υπαλλήλους, όταν η φορολογία στις
επιχειρήσεις φθάνει συνολικά το 68%, όταν ο ΦΠΑ είναι στο 23%, όταν η
επιδοματική πολιτική στηρίζει τα εισοδήματα, όταν δαπανάμε περισσότερα από ότι
εισπράττουμε λόγω αυξημένων αναγκών του διογκωμένου κράτους, αυτό λοιπόν
μοιραία έρχεται και καταρρέει.
Δυστυχώς η
αριστερά ακόμα δεν έχει καταλάβει ότι η διόγκωση της κουλτούρας της διόγκωσε
και το κράτος το οποίο πτώχευσε. Καιρός είναι να το καταλάβει και ο ελληνικός
λαός ότι αυτό που κατάρρευσε στην Ελλάδα είναι ο σοσιαλισμός..

26. Η Ευρώπη είναι νεοφιλελεύθερη.
Νεοφιλελευθερισμός
σημαίνει αποκέντρωση των αποφάσεων, μη παρέμβαση στη λειτουργία της αγοράς, ελάχιστοι
φόροι , μικρό Κράτος. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 συμβαίνουν ακριβώς τα αντίθετα.
Μια Κεντρική Τράπεζα ,( που αναφέρονται όλες σ’αυτήν), Κεντρικά Σχεδιασμένη πολιτική,
υπερφορολόγηση, μεγάλα Κράτη, υπερυθμίσεις στην ελευθερία της αγοράς, επιδοματική
πολιτική, μεταφορά πόρων από την επιχειρηματική καινοτομία στην κρατικίστικη γραφειοκρατική
αδράνεια των ομάδων πίεσης και των συνδικάτων, δημιουργώντας παράλληλα μια  νομενκλατούρα τύπου Σοβιετικής Ένωσης.  Εύχομαι να μην καταρρεύσει όπως αυτή.

27. Για την κατάσταση που έφτασε η Ελλάδα
φταίνε τα δυο κόμματα εξουσίας.
Θα
το έλεγα διαφορετικά, ότι για την κατάσταση που έχει φτάσει η χώρα, χρεώνονται
τα 2 κόμματα εξουσίας. Εξουσία όμως δεν ασκούν μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά όλοι
οι θεσμοί. Αντιπολίτευση, δημοσιογράφοι, δικαιοσύνη, γραφειοκράτες , συνδικαλιστές
κ.ο.κ. συνέβαλαν στη κρατικίστικη αντίληψη της οικονομίας και την μεγέθυνση του
Δημοσίου. Δυστυχώς για αυτούς που υποστηρίζουν την άποψη αυτή , η ευθύνη είναι
οριζόντια και η κατάρρευση συλλογική.
Ο λαός
δεν φταίει πουθενά
Στις
δημοκρατίες ο  λαός είναι ο κύριος
υπεύθυνος, είναι όμως  πολύ δύσκολο να
κατανείμεις κατηγορίες σε μια συλλογική αποτυχία. Η ευθύνη όταν μοιράζεται σε
πολλούς απενεχοποιείται. Ο λαός με τις επιλογές του και με την ανοχή του,
συμμετείχε στην διόγκωση της αποτυχίας. Θα αναφέρω σαν παράδειγμα το εξής, όταν
ο Αν. Πεπονής εισήγαγε το νόμο του ΑΣΕΠ, που έβαζε φρένο στο πελατειακό κράτος
, στις επόμενες εκλογές οι πολίτες τον τιμώρησαν πανηγυρικά. Επίσης, όταν
κατετέθη το νομοσχέδιο Γιαννίτση για το ασφαλιστικό οι «προοδευτικές» δυνάμεις
το αναχαίτισαν, τώρα η συνταξιοδότηση πήγε στα 67 . Το ίδιο έκαναν και σε πολιτικούς
όπως ο Μάνος και ο Ανδριανόπουλος που προειδοποιούσαν για τα αδιέξοδα αν δεν περιοριστεί
το Κράτος Γαργαντούας. Ακόμα και τώρα ο λαός φωνάζει να μην περιοριστεί το κράτος  και είναι έτοιμος να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος θα
φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εντολοδοχος.
28. Πρέπει να πάει ο κατώτατος μισθός
στα 751 ευρώ για να ανασάνουν οι εργαζόμενοι και να πέσουν λεφτά στην αγορά.
Γιατί όχι
900 ή 1000 ή ακόμα παραπάνω; Με διοικητικές αποφάσεις δεν αναπτύσσεται μια χώρα.
Στην Ελλάδα υπάρχουν 140.000
επιχειρήσεις εστίασης (τυροπιτάδικα, σουβλατζίδικα, καφετέριες, μπουζούκια ,
ταβέρνες, ουζερί κλπ), 45.000 περίπτερα , μίνι μάρκετ και ψιλικατζίδικα.
Δεκάδες χιλιάδες τουριστικές επιχειρήσεις (Δωμάτια, ξενοδοχεία, και διάφορα
καταλύματα) και εκατοντάδες χιλιάδες εμπορικά καταστήματα που εμπορεύονται
εκατομμύρια εισαγόμενα προϊόντα. Αν αυξηθεί ο κατώτατος μισθός σε συνδυασμό με
την υπερφορολόγηση των επιχειρήσεων αυτών, η ανεργία θα καλπάσει σε ακόμα
μεγαλύτερα νούμερα. Η αύξηση του κατώτατου
μισθού θα αυξήσει τραγικά την ανεργία και αυτοί που θα ελπίζουν σ ένα καλύτερο μισθό
, απλά δεν θα τον έχουν.
Αλλά ακόμα και αν αντέξουν οι επιχειρήσεις και δοθούν
τα χρήματα αυτά, αυτό που θα αυξηθεί είναι η κατανάλωση προϊόντων. Ποιων προϊόντων
όμως;  Κυρίως των εισαγόμενων, αφού αυτή
η χώρα δεν παράγει τίποτα. Άρα τα χρήματα θα βγουν πάλι προς το εξωτερικό και
το εμπορικό ισοζύγιο θα γίνει επιπλέον αρνητικό μέχρι η πολιτική αυτή  μας φέρει σε ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα.

29. Δεν είναι απαραίτητο να απολυθούν
άνθρωποι στο Δημόσιο, αρκεί να ανακατανεμηθούν σωστά;
Δεν είδα και
μεγάλη συναίνεση στη πολιτική των μετατάξεων. Στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να
ανακατανείμεις το προσωπικό από 22.000 φορείς και οργανισμούς του Δημοσίου που
δεν χρειάζονται. Είναι πολύ δύσκολο να ανακατανείμεις 65.000 γιατρούς, 24.000 καθηγητές
των ΑΕΙ και ΤΕΙ και άλλους 151.000 δασκάλους. Είναι εξοργιστικό να υπάρχουν
2000  διευθυντές σε υπηρεσίες χωρίς  κανένα υπάλληλο. Αν δεν συγχωνευτούν
οργανισμοί, καταργηθούν δομές , ιδιωτικοποιηθούν επιχειρήσεις του Δημοσίου ,
και απολυθούν υπάλληλοι  το Κράτος δεν
μικραίνει. Αν θέλουμε να δούμε την αλήθεια κατάματα.

30. Γιατί πρέπει να φοβόμαστε την
χρεοκοπία , αφού είμαστε χρεοκοπημένοι έτσι κι αλλιώς. Τι περισσότερο θα
πάθουμε;
Μη
μπερδεύουμε τη φτώχεια με την χρεοκοπία. Χρεοκοπία σημαίνει θάνατος.

31. Η Χρηματοπιστωτική κρίση είναι
κρίση του καπιταλισμού.
Ας
συμφωνήσουμε πρώτα ότι αυτό που χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό είναι η
ακηδεμόνευτη , από κρατικές παρεμβάσεις, λειτουργία της οικονομίας .Αν
συμφωνήσουμε σ’αυτό πρέπει να παραδεχθούμε όλοι ότι οι πολιτικές παρεμβάσεις
στην λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος στις ΗΠΑ των δυο ημικρατικών
τραπεζών Fannie Mae και Freddie Mac  που
χορηγούσαν στεγαστικά δάνεια χωρίς εγγυήσεις , έφερε την παγκόσμια κρίση,
μάλλον αυτό που πρέπει να στοχοποιήσουμε είναι η κρατικίστικη αντίληψη των
πολιτικών ταγών του κόσμου τούτου που θέλουν να είναι αρεστοί στους εκλογείς
τους με χρήματα εικονικής πραγματικότητας.

32. Η ΤΡΟΙΚΑ υπονομεύει  όλες τις συνδικαλιστικές κατακτήσεις.
Ο
συνδικαλισμός όπως και η εργασιακή νομοθεσία πρέπει να εναρμονιστεί με αυτούς
της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ελλάδα της συνδικαλιστικής κομματικής αυθαιρεσίας,
ο λογαριασμός  των κεκτημένων που διαδήλωναν
για ψήλου πήδημα, πιστώθηκε στους εργαζόμενους που υποτίθεται υπεράσπιζαν.
Σύμφωνα
με έκθεση του 00ΣΑ τα τελευταία 30 χρόνια κηρύχτηκαν  5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες.
Χαμένες
εργάσιμες ημέρες 1385. Δηλ. 45 εργάσιμες κάθε χρόνο, δηλ. πάνω από 2 μήνες το
χρόνο το Δημόσιο δεν λειτουργούσε. Δηλ. σε 30 χρόνια το Δημόσιο δεν λειτούργησε
για 5 χρόνια. Τραγικό!!!
Το
κόστος από τις απεργίες αυτές ανέρχεται στα 135 δις ευρώ
Οι
απεργίες αυτές , εκτός το ότι πληρώθηκαν οι περισσότερες, απέφεραν συμφωνίες
για προνομία και επιδόματα, υπολογισμένα στα 140 δις ευρώ
Το
σύνολο μόνο από τις απεργίες ανέρχεται στο ποσό των 275δις όταν το συνολικό
δημόσιο χρέος το 2010 ανερχόταν  στα
360δις.
Σχόλιο;
Ουδέν.
33. Η ΤΡΟΙΚΑ επιβάλει στην
ελληνική κυβέρνηση κατάργηση των προστατευτικών εργασιακών νόμων. (κατώτατο
μισθό, συλλογικές συμβάσεις, μετενέργεια, όριο απολύσεων, κ.α.)
Αν
καταργούσαμε δια νόμου τα διαζύγια θα είχαμε περισσότερους γάμους; Έτσι
συμβαίνει και με την οικονομία. Όσο περισσότερες απαγορεύσεις βάζεις , τόσο μικρότερο
κύκλο εργασιών έχεις.
Η
οικονομία έχει ανάγκη από ελευθερία και οι εργαζόμενοι από ανάπτυξη. Όλοι αυτοί
οι προστατευτικοί νόμοι ισχύουν ακόμη, και όπως γνωρίζετε  οι άνεργοι είναι 1,5 εκ.
34. Το άνοιγμα των
καταστημάτων τις Κυριακές δεν θα αποφέρουν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας.
Αν
συνέβαινε το αντίθετο, δηλ. η κυβέρνηση με νόμο έκλεινε όλα τα επαγγέλματα και
τις υπηρεσίες τις Κυριακές θα είχαμε περισσότερες δουλειές οι λιγότερες; Προφανώς
και όχι. Τότε γιατί να ισχύει στα ζαχαροπλαστεία και στις ταβέρνες και να μην ισχύει
στα εμπορικά καταστήματα;
35. Για πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς.
Ψάχνω να βρω απεγνωσμένα  πότε ήταν η τελευταία φορά που μια κυβέρνηση
της «Δεξιάς» κυβέρνησε με προσανατολισμό φιλελευθεροποίησης της οικονομίας, για
να δικαιολογήσει και τον τίτλο της. Αυτή η χώρα δεν κυβερνήθηκε ποτέ από
φιλελεύθερους Δεξιούς. Αλλά από Δεξιούς κρατιστές που άκουγαν περισσότερο τους
διαμαρτυρόμενους αριστερούς, παρά του εντολοδότες τους Δεξιούς.
(βλέπε: Ελληνική Σοβιετία, Πως στήθηκε και γιατί
κατέρρευσε. http://fileleftheros1966.blogspot.gr/2014/08/blog-post_18.htm
Και μια  Αλήθεια.
Το χρέος δεν
είναι βιώσιμο.
Αντώνης Κρούστης
The GONERNOR.
Tο πρώτο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ πολιτικό application
https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.co.telia.thegovernor
https://itunes.apple.com/us/app/gr.co.telia.thegovernor/id892727794
https://www.facebook.com/pages/The-Governor/1428010330804005

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Τουρκικός συναγερμός για το καλώδιο! Η Milliyet βλέπει ελληνικό σχέδιο εμπλοκής της Γαλλίας σε κρίση με την Άγκυρα

Σενάρια ελληνικής διπλωματικής παγίδας με στόχο την πρόκληση κρίσης μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας προβάλλει ο αρθρογράφος της Milliyet, Οζάι Σεντίρ,...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Μαυρίδης: Ο Ερντογάν προστάτης των φονιάδων «Χαμάς» και «Αδελφών Μουσουλμάνων»

«Γνωρίζουμε ποιος στηρίζει και προωθεί τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα», ανέφερε με νόημα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ο Κύπριος...

Διεθνή3 ώρες πριν

Πακιστάν: Έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία

Το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά...

Πολιτική3 ώρες πριν

Ένταση για την Κύπρο στον ΟΑΣΕ – Τι υποστήριξε Τούρκος βουλευτής (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) από την Καχραμανμαράς, Αλί Οζτούντς, δημοσίευσε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, βίντεο από την...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Μεταναστευτικό: Νέες μεταφορές από την Κρήτη στο Ανατολικό Αιγαίο – Η εικόνα στις δομές πέντε νησιών

Νέες μετακινήσεις μεταναστών καταγράφονται στο Ανατολικό Αιγαίο, με τη Σάμο να υποδέχεται 165 άτομα από την Κρήτη, την ώρα που...

Δημοφιλή