Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ 81η ΔΕΘ

Δημοσιεύτηκε στις

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη*
Μετά από την κριτική μου στην ομιλία του κ. πρωθυπουργού στην 81η ΔΕΘ
(ανάρτηση 14.09.2016), θα ήταν ασυγχώρητη παράλειψη εκ μέρους μου ο μη
σχολιασμός και των προγραμματικών δηλώσεων του αρχηγού της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, καθώς δεν είμαι με το μέρος, αλλά ούτε εναντίον κανενός.
Δυστυχώς, η απογοήτευση που είχα από το περιεχόμενο της ομιλίας του κ.
πρωθυπουργού, ολοκληρώθηκε με τα όσα σχετικά εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης.
Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού και οι δύο ομιλητές
προσπαθούν να σώσουν την Ελλάδα, παραμένοντας δέσμιοι στο εξουθενωτικό
περιβάλλον των μνημονίων και του κουαρτέτου.


 Ακριβώς, όμως, η κοινή αυτή
υποτελής συμπεριφορά τους, που συμβιβάζεται με τις σωρευτικές
καταστροφές των μνημονίων, στο διάστημα των έξη τελευταίων ετών,
αποκλείει κάθε δυνατότητα ουσιαστικής διαφοροποίησής τους. Η απόφαση και
των δύο ηγετών, να υπηρετήσουν ταυτόχρονα και τα μνημόνια, και τον
ελληνικό λαό αποδεικνύεται Σισύφειο έργο. Για αυτό και οι αρχικές
ιδεολογικές τους διαφορές έχουν, ουσιαστικά, εξανεμηθεί, καθώς
αναφέρονται πια σε εντελώς οριακά σημεία.
Έτσι, το ποσοστό της συμφωνίας τους υπερτερεί κατά πολύ του
αντίστοιχου των οπωσδήποτε ασήμαντων διαφορών τους. Συγκεκριμένα, τα
καίρια σημεία συμφωνίας τους (και ταυτόχρονα αυτά των διαφωνιών τους),
είναι τα ακόλουθα:

*Ο κ. Τσίπρας με το επιτελείο του αγωνίζεται να ικανοποιήσει τις
απάνθρωπες απαιτήσεις των δανειστών, προβαίνοντας σε συνεχείς και
βάρβαρες αυξήσεις του φορολογικού βάρους, ενώ ο κ. Μητσοτάκης υπόσχεται
μείωση φόρων, που θα είναι εφικτή κυρίως χάρη στον περιορισμό των
δημοσίων δαπανών. Διαφεύγει, ωστόσο, από τα οικονομικά επιτελεία και των
δύο αρχηγών, το γεγονός ότι στην οικονομία υπάρχει αδιάκοπη
αλληλεξάρτηση μεταξύ των οικονομικών της μεγεθών, έτσι που να είναι
δυσδιάκριτες οι τυχόν διαφορές συνεπειών της αφαίμαξης αγοραστικής
δύναμης, στην οποίαν αναγκαστικά καταλήγουν και οι δύο αυτές παραπάνω
μεθοδεύσεις, παρότι εκκινούν από διαφορετικές πηγές. Οπωσδήποτε, η
υλοποίηση και των δύο αυτών μέτρων θα εντείνει το αδιέξοδο της ελληνικής
οικονομίας.
*Το επιτελείο του κ. Τσίπρα συνεχίζει ακάθεκτο την επιχείρηση
φτωχοποίησης μισθωτών και συνταξιούχων, υποστηρίζοντας πάντοτε
ότι…..”δεν έθιξε τις κύριες συντάξεις”, ενώ ο κ. Μητσοτάκης από την
πλευρά του προσπαθεί να ωραιοποιήσει τις παλαιότερες και οπωσδήποτε
ειλικρινέστερες δηλώσεις του, περί της δήθεν ανάγκης απολύσεως μεγάλου
αριθμού δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι, τώρα, οι μελλοντικές απολύσεις
δημοσίων υπαλλήλων βαπτίστηκαν ως “κινητικότητα” των υπαλλήλων. Και οι
δύο αρχηγοί, πρωθυπουργός και εκκολαπτόμενος πρωθυπουργός, συνεχίζουν
και αλληλοσυμπληρώνουν το ρημαδιό της ελληνικής οικονομίας και
κοινωνίας, με μέτρα που ουσιαστικά δεν διαφέρουν μεταξύ τους,
προκειμένου να ικανοποιήσουν τις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών..
*Και οι δύο, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης αναμένουν “ανάπτυξη”.
Και αποφεύγουν να συνειδητοποιήσουν ότι αυτή αποκλείεται στα πλαίσια
οικονομίας στην οποία η ενεργός ζήτηση καταναλωτών και επενδυτών
βρίσκεται, για μεγάλο χρονικό διάστημα, στο ναδήρ. Ο κ. Μητσοτάκης,
επαναλαμβάνοντας τη δήλωση του προέδρου του ΣΕΒ, ότι δηλαδή απαιτούνται
επενδύσεις 100 δις ευρώ για να ορθοποδήσει η οικονομία, φάνηκε να
ευελπιστεί (από όσο μπόρεσα να κατανοήσω), ότι θα εξασφαλίσει το ποσό
αυτό κυρίως από αποκρατικοποιήσεις. Δηλαδή, από το ξεπούλημα της
πατρίδας μας. Ο κ. Τσίπρας, εξάλλου, παρότι δεν προσδιορίζει ξεκάθαρα
την προέλευση της δικής του ανάπτυξης, οι ενδείξεις παραπέμπουν στο ότι
αυτή δεν διαφέρει από την αντίστοιχη του κ. Μητσοτάκη: δηλαδή, είναι το
ξεπούλημα!
*Και οι δύο ομιλητές στην 81η ΔΕΘ ορκίζονται στο όνομα των
μεταρρυθμίσεων, αλλά όμως δεν κατονομάζουν, με τρόπο σαφή και
συγκεκριμένο, ποιες είναι αυτές οι περίφημες “μεταρρυθμίσεις”. Ωστόσο,
στο χώρο της πιστής εκτέλεσης των μεταρρυθμίσεων βρίσκεται, ίσως, η πιο
σημαντική διαφορά, ανάμεσα στον κ. Τσίπρα και στον κ. Μητσοτάκη. Ο κ.
Τσίπρας, όπως όλα δείχνουν, εκτελεί βαρυγκωμώντας τις “μεταρρυθμίσεις”
που ο ίδιος και οι προηγούμενοι του υπέγραψαν. Αντιθέτως, ο κ.
Μητσοτάκης φαίνεται απολύτως πεπεισμένος ότι αυτές οι “μεταρρυθμίσεις”
είναι απαραίτητες, και ότι η εκτέλεσή τους θα μας βγάλει από την κρίση.
Να παρατηρήσω ότι ο όρος είναι παραπειστικός, καθώς οι περισσότερες από
τις μεταβολές, που απαιτούν οι δανειστές, και οι οποίες εμφανίζονται ως
“μεταρρυθμίσεις” δεν ανήκουν στην κατηγορία, που αναγνωρίζονται ως
τέτοιες, από την οικονομική θεωρία.
*Με αφορμή το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους του περιοδικού The
Economist, που αναφέρεται στην τέχνη του ψεύδους από τους πολιτικούς
όλων των χωρών, διερωτήθηκα ποιος από τους δύο ομιλητές της ΔΕΘ υπέπεσε
σε μεγαλύτερο βαθμό σε αυτό το παράπτωμα. Αναμφίβολα, ο κ. Τσίπρας
υπερτερεί, στο σημείο αυτό, προφανώς διότι ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε
ακόμη τη χρονική δυνατότητα απόδειξης των όσων εξήγγειλε, ως ψευδολογία.
Ωστόσο, και παρότι ο αρχηγός της ΝΔ ήταν λιγότερο επιρρεπής σε
“υποσχολογίες” στην ομιλία του, σε σύγκριση με τον κ. Τσίπρα, το
περιεχόμενο πολλών από τις εξαγγελίες του δημιουργεί ερωτήματα για το
κατά πόσο απαλλάσσονται από το να χαρακτηριστούν ως ψεύδη.
Και, έρχομαι τώρα σε ορισμένα σημεία της ομιλίας του κ. Μητσοτάκη, όπως συγκεκριμενοποιήθηκαν και από τη συνέντευξή του:
1. Χωρίς αμηχανία και χωρίς νευρικότητα ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε
ότι “έχει τη δύναμη με το επιτελείο του, να βγάλει τη χώρα από τα
μνημόνια, χάρη στις “μεταρρυθμίσεις”, αλλά και χάρη στην “αξιοπιστία”
που θα αποκτήσει η χώρα, επειδή “θα έχουν υλοποιηθεί οι μεταρρυθμίσεις,
με τον τρόπο που τις επιθυμούν και τις επιβάλλουν οι δανειστές”.
Συνεπώς, ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι θεωρεί ως κύρια αιτία της
εξαθλίωσής μας τις αργοπορίες, τις παλινωδίες ή και τις ατέλειες στην
πορεία των “μεταρρυθμίσεων”. Και αν είναι έτσι, το οικονομικό επιτελείο
του κ. Μητσοτάκη αγνοεί ότι:
*Ο βαθμός “ελαστικότητας” της ελληνικής αγοράς εργασίας κρίνεται ήδη
υπερβολικός, ενώ η περαιτέρω εμβάθυνσή της προβλέπεται ότι θα έχει
δυσμενείς συνέπειες.
* Το κάκιστο αυτό υπόδειγμα της ελληνικής αγοράς εργασίας, που
εξαιτίας υπερβολικής ελαστικότητας μεταλλάχτηκε σε ζούγκλα, αποτελεί
αντικείμενο μίμησης, από τη γαλλική κυβέρνηση, και όχι μόνο, προκειμένου
να επεκταθεί και να γενικευθεί. Όπως είναι γνωστό, αυτό το παρανοϊκό
και το απάνθρωπο σχήμα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ιδεολογίας των
φανατικών νεοφιλελεύθερων.
*Η εξαθλίωση των εργαζομένων, που προωθείται από τη λήψη μιας σειράς
μέτρων, πάντοτε από τους φανατικούς νεοφιλελεύθερους, έχει αποτύχει
παταγωδώς, καθώς δεν κατόρθωσε να υλοποιήσει την υπόσχεσή της που ήταν η
αύξηση της απασχόλησης.
*Ολόκληρο το οικοδόμημα του νεοφιλελευθερισμού, με απόγειο τη
στραγγαλιστική λιτότητα, υπόκειται τώρα σε εντονότατη κριτική όχι, όπως
θα ήταν αναμενόμενο, από “αριστερούς και κομμουνιστές”, αλλά από την
ίδια τη Μέκκα του φιλελευθερισμού: το ΔΝΤ!
*Ο συστηματικός αποκλεισμός της δημοσιονομικής πολιτικής, μετά τη
δεκαετία του ’70, και η μονομερής εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής,
όπως απαιτήθηκε από τους νεοφιλελεύθερους, αναγνωρίζεται ήδη ως
υπεύθυνος για την οικονομική στασιμότητα της ΕΕ, καθώς για τις
ανεξέλεγκτες ανισότητες κατανομής, που εμποδίζουν την ανάπτυξη. Όλες οι
ενδείξεις οδηγούν στην επικείμενη ανατροπή αυτής της κοσμοθεωρίας, και
στη διαδοχή της από ένα μεικτό, πιο αποτελεσματικό και πιο ανθρώπινο
σχήμα. Ωστόσο, το περιεχόμενο του σχεδίου ανόρθωσης της ελληνικής
οικονομίας, από τη ΝΔ, δεν φαίνεται να έχει παρακολουθήσει αυτές τις
μεταβολές, αλλά αντιθέτως παραμένει αλυσοδεμένο στο παρωχημένο και
τραγικά αποτυχημένο αυτό μοντέλο του φανατικού νεοφιλελευθερισμού.
Αναφορικά με τη δεύτερη “μεταρρύθμιση”, δηλαδή το ξεπούλημα ολόκληρης
της Ελλάδας, θεωρώ τραγικό το γεγονός ότι αυτή προωθείται και από τα
δύο κόμματα εξουσίας. Και ομολογώ, ότι εύχομαι να συνεχιστεί και στο
μέλλον η αργοπορία και η αναποτελεσματικότητα, αναφορικά με το ξεπούλημα
της χώρας.
2. Χρειάζεται “εθνικό όραμα” μετά το τέλος των μνημονίων, παρατηρεί
το σχέδιο της ΝΔ. Το τέλος αυτό προβλέπεται να επιτευχθεί λίαν προσεχώς,
χάρη στην εφαρμογή του σχεδίου της ΝΔ. Διερωτάται, ωστόσο, κανείς αν,
όντως, μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος για την έξοδο από τα μνημόνια, όταν
είναι γνωστό ότι ο έλεγχος θα εξακολουθήσει ώσπου η Ελλάδα αποπληρώσει
το 75% του χρέους της. Το χρέος, όμως, αυτό ανέρχεται, συνεχώς, και
ειδικότερα τους τελευταίους μήνες με επιταχυνόμενο ρυθμό, αγγίζοντας το
187% του ΑΕΠ. Τι είδους, λοιπόν, βιωσιμότητα του χρέους και έξοδο από τα
μνημόνια υπονοεί το σχέδιο της ΝΔ;
3. Το στοιχείο, όμως, που φαίνεται να συνοψίζει το σύνολο των θέσεων
και της όλης συμπεριφοράς της ΝΔ, φαίνεται να είναι η απεριόριστη
υποταγή της στα κελεύσματα του διευθυντήριο της ΕΕ. Πράγματι, η ομιλία
του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, καθώς και οι απαντήσεις του στη συνέντευξη
Τύπου, που ακολούθησε, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για το ότι η ΝΔ
εκλαμβάνει την όλη στάση της ΕΕ ως “άψογη προς την Ελλάδα” και έτσι
εξηγείται η απόφασή της να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να
ικανοποιήσει τις (“εύλογες” κατά τη ΝΔ) απαιτήσεις της. Και όχι μόνο,
αλλά επιπλέον, η ΝΔ εμφανίζεται πεπεισμένη ότι “η υλοποίηση των
επιθυμιών της ΕΕ, όπως αποτυπώνονται στα μνημόνια, υπόσχεται να σώσει
την Ελλάδα”. Προκύπτει, έτσι, ότι η ΝΔ επενδύει το σύνολο των αποφάσεων
και των ενεργειών της στην προσπάθειά της να ικανοποιήσει την ΕΕ.
Παραβλέπεται, έτσι, με απρόβλεπτες και επικίνδυνες συνθήκες, ότι:
* Η ΕΕ προσφέρει, εδώ και καιρό, άπειρες και ολοένα σοβαρότερες
ενδείξεις ότι καταρρέει. Μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας η ΕΕ
εμφανίζεται ανήμπορη και ανίκανη να πάρει αποφάσεις, κάτι που
αναγνωρίζεται και από τους επικεφαλής της, οι οποίοι στη συνεδρίαση της
Μπρατισλάβα, εμφανώς αμήχανοι, “ομίλησαν για πρώτη φορά περί της ανάγκης
μεταβολής της ευρωπαϊκής πορείας”. Και συνεπώς εύλογα τίθεται το
ερώτημα, με ποιο ακριβώς σκεπτικό, το σχέδιο της ΝΔ, αποτολμά να
εξαρτήσει τις τύχες των Ελλήνων, από μια ΕΕ που, όπως όλα δείχνουν,
αποσυντίθεται; Και, ακόμη, γιατί η ΝΔ δεν αναζήτησε έναν άλλο δρόμο,
υγιέστερο και όχι αυτόν, που είναι τελεσίδικα καταστρεπτικός;
*Το περιεχόμενο των μνημονίων, στο οποίο φαίνεται να ορκίζεται η ΝΔ,
έχει αναγνωριστεί από τους πρωτεργάτες του τού ΔΝΤ, ήδη από τις αρχές
του 2013, ως εσφαλμένο και ως υπεύθυνο για την χωρίς προηγούμενο ύφεση,
που προκάλεσε στην Ελλάδα. Και έκτοτε η διαπίστωση αυτή επαναλαμβάνεται
συνεχώς από ολοένα περισσότερα επίσημα χείλη. Πως είναι, λοιπόν, δυνατόν
η ΝΔ να μην αναφέρεται στα σφάλματα αυτά, αλλά αντιθέτως να εκλαμβάνει
την εφαρμογή των μνημονίων ως…..αναγκαία, και ως επωφελή για την Ελλάδα;
*Το οικονομικό επιτελείο της ΝΔ δεν είναι δυνατόν να αγνοεί ότι τα
μνημόνια απέτυχαν, παταγωδώς, και όχι ασφαλώς μόνο επί των ημερών
ΣΥΡΙΖΑ, και όχι ασφαλώς “διότι δεν έγιναν οι μεταρρυθμίσεις”. Η ΝΔ δεν
δικαιολογείται εξάλλου, με το πρόσχημα ότι απεχθάνεται “λαϊκισμούς” και
“θεωρίες συνομωσιών”, να κλείνει ερμητικά τα μάτια στις δραματικές
αποκαλύψεις, που πια γίνονται σε καθημερινή βάση, και να συνεχίζει να
υποστηρίζει ότι “τα μνημόνια αποβλέπουν στο καλό μας”. Φυσικά η Ελλάδα
χρωστά και οφείλει να πληρώσει τα χρέη της. Ωστόσο, ακριβώς, η εφαρμογή
των μνημονίων καθιστά προοδευτικά αδύνατη την αποπληρωμή αυτού του
χρέους, καθώς με λιτότητα, και μάλιστα τόσο στραγγαλιστική, μειώνεται
ακατάπαυτα το ΑΕΠ, ενώ τα συνεχή δάνεια διογκώνουν το χρέος. Γνωστά
πράγματα ακόμη και σε πρωτοετείς φοιτητές…. Και επιπλέον, η σκληρότητα
και η ανάλγητη συμπεριφορά των εταίρων μας, που θα μπορούσαν να είναι
λιγότερο απάνθρωποι, και με σαφώς καλύτερα αποτελέσματα, ουδόλως
δικαιολογεί τη “γλυκύτητα” με την οποία τους περιβάλλει η ΝΔ.
Ερωτάται, και πάλι, γιατί η ΝΔ δεν προσπάθησε να εξασφαλίσει σχέδιο
με νέες προδιαγραφές, αλλά αντιθέτως προτίθεται να συνεχίσει το
ανθυγιεινό περιβάλλον διακυβέρνησης της χώρας των 6-7 τελευταίων ετών,
που αποδεδειγμένα αποτελειώνει την Ελλάδα. Να υποθέσει κανείς ότι η ΝΔ
βασίζεται στην υπόθεση ότι ως “θαυματοποιός” η ίδια θα καταφέρει όλα όσα
δεν κατάφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, παρά το γεγονός ότι η
πλειονότητά τους ήταν νεοδημοκρατική;
*Η ΝΔ δεν είναι δυνατόν να αγνοεί τις δηλώσεις γνωστών οικονομολόγων,
και εντελώς πρόσφατα και των J.Stiglitz και P. Krugman, που είναι
κάτοχοι του βραβείουNobel, με βάση τις οποίες “η Ελλάδα, για να σωθεί,
πρέπει να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα”. Αλλά…..αν τις γνωρίζει,
αυτές και πολυάριθμες ανάλογες δηλώσεις, για ποιο άραγε λόγο απαξιοί να
τις αναφέρει;
*Τέλος, δυσάρεστα εντυπωσιακή ήταν η απουσία, από το περιεχόμενο της
ομιλίας του κ. Μητσοτάκη, οποιασδήποτε αναφοράς στην ανάγκη αξιοποίησης
των αρκετών και όπως πιστεύω σημαντικών (και διόλου “λαϊκίστικων”)
επιχειρημάτων που διαθέτει η Ελλάδα, σχετικά με τις ανορθόδοξες
μεθοδεύσεις, με τις οποίες εισήλθε στην κόλαση του ΔΝΤ, καθώς και στη
δραματική συνέχεια από τότε. Ακόμη, παραδόξως, δεν ακούστηκε τίποτε και
για τις γερμανικές επανορθώσεις. Πως εξηγείται η τόσο σημαντική αυτή
παράλειψη;
Συμπερασματικά, και όπως προκύπτει από την ανάλυση που προηγήθηκε, η
Ελλάδα δεν μπορεί να ελπίζει στην έλευση καλύτερων ημερών με την άνοδο
στην εξουσία της ΝΔ, εφόσον δεν μεταβάλλει τις βασικές κατευθυντήριες
γραμμές της διακυβέρνησης της χώρας. Το σχέδιο, επάνω στο οποίο
βασίστηκε ο λόγος του κ. Μητσοτάκη στην 81η ΔΕΘ κινείται στα ίδια μήκη
και πλάτη με τα αντίστοιχα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή σε ανεδαφικές ή και σε
εμφανώς λανθασμένες υποθέσεις, σε ελπίδες που δεν δικαιολογούνται επειδή
έρχονται σε αντίθεση με βασικές οικονομικές αρχές, στην υιοθέτηση
παρωχημένων όσο και επικίνδυνων ιδεολογικών σχημάτων, σε πρόταση μέτρων
που θα εντείνουν την ήδη ανεπίτρεπτη ανισοκατανομή εισοδημάτων, καθώς
και την ανεργία κ.ο.κ. Οι ελληνικές ημέρες που αναμένουν τον ελληνικό
λαό, αν τελικά εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο, προβλέπονται χειρότερες από
τις σημερινές, γιατί ακριβώς τα μέτρα που προτείνονται από τη ΝΔ θα
εμβαθύνουν και δεν θα ελαφρύνουν τις ήδη τραγικές συνέπειες των
προηγούμενων. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι όχι μόνο η ΝΔ, αλλά και
οποιοσδήποτε πολιτικός σχηματισμός, που θα επέλεγε να παραμείνει εντός
μνημονίων, θα ήταν , εξ αντικειμένου, ανίκανος να εξασφαλίσει καλύτερα
αποτελέσματα. Η απουσία ενός πολιτικού κόμματος με προοπτικές εξουσίας,
και με σχέδιο εξόδου από τα μνημόνια, αποτελεί, τελικά, το κέντρο του
ελληνικού δράματος.

*Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Σύντομο Βιογραφικό Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

A. Σπουδές
Μετά την αποφοίτησή της από τo Γυμνάσιο Σχολή Βαλαγιάννη έγινε δεκτή στη
Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Άριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης, την οποία τελείωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής
Κυβέρνησης έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της
Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στις
οικονομικές επιστήμες καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με
άριστα και έπαινο. Πρόεδρος της διατριβής της ήταν ο γνωστός
οικονομολόγος καθηγητής και ακαδημαικός Εμίλ Ζάμ (Emile James), και η
διατριβή της δημοσιεύθηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της
Γαλλίας (CNRS) και δημοσιεύθηκε γαλλικά στη σειρά SEDES. Συμπλήρωσε τις
οικονομικές της σπουδές στη Λόντον Σκούλ οφ Εκονομικς (London School of
Economics) και έκανε έρευνα στα Πανεπιστήμια London School of
Economics, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley (ΗΠΑ), στον ΟΟΣΑ Παρισιού, και
στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (Fiesole)

B. Γάμος+Ιδρυμα
Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών της, το 1959, παντρεύτηκε, στο Λονδίνο
τον καθηγητή Δημήτριο Ι. Δελιβάνη, που υπήρξε και καθηγητής της στο ΑΠΘ.
Το 1965 απέκτησαν την κόρη τους Ελένη. Το 1997 έφυγε από τη ζωή ο
Δημήτρης Δελιβάνης. Στη μνήμη η σύζυγός του Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
ίδρυσε το Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη, δωρίζοντας ένα κεντρικό
ακίνητο των Αθηνών, στο ΑΠΘ και ειδικότερα στη Βιβλιοθήκη Δημητρίου
Δελιβάνη. Το Ίδρυμα, που αυτοχρηματοδοτείται πλήρως, έχει έκτοτε στο
ενεργητικό του πλήθος πνευματικών δραστηριοτήτων: διενέργεια ημερίδων
οικονομικού περιεχομένου, εισηγήσεις σε διεθνή συνέδρια, συγγραφή άρθρων
και βιβλίων, υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές (κάθε τρία χρόνια οι
δραστηριότητες του Ιδρύματος δημοσιεύονται σε ειδικό τεύχος)

Γ. Σταδιοδρομία
*Υφηγήτρια στο ΑΠΘ (1960-
* Καθηγήτρια και Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (πρ. ΑΒΣΘ)
Επί Πρυτανείας της και με τον Στέλιο Παπαθεμελή, όταν ήταν Υφυπουργός
Παιδείας, πραγματοποιήθηκε το όνειρο πολλών «φοιτητικών γενεών», που
έκαναν τις σπουδές τους χωρίς κτίριο, και αναγέρθηκε επιτέλους το
Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Επί της Πρυτανείας της, επίσης, και με δικές της προσπάθειες, η Ανωτάτη
Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης έγινε Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
*Σύμβουλος στον ΟΟΣΑ Παρισιού, στο Υπουργείο Συντονισμού, στην ΥΠΑΒΕ
(Υπηρεσία Περιφερειακής Ανάπτυξης Βορείου Ελλάδος)
*Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων Γαλλικής Γλώσσας
(AIELF) 1987-2014
* Αντιπρόεδρος της Ένωσης Γαλλόφωνων Οικονομολόγων για συνεργασία και
ανάπτυξη (CEDIMES)
* Πρόεδρος της Ένωσης Επίτιμων Διδακτόρων του Πανεπιστημίου Valahia της
Ρουμανίας, πρόεδρος του «Ιδρύματος Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη».

Δ. Διακρίσεις
*υποτροφία του ΝΑΤΟ, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley, για τη συγγραφή
μελέτης με τίτλο: The Pressure on the Dollar,Sijthoff–Leyden, «Atlantic
Series» (1964).
* πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, και εκλέχτηκε τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο
Μακεδονίας της Θεσσαλονίκης (1974, 1984, 1985)
*προσκλήθηκε από το State Department για επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ
(1979)
*βραβεύτηκε με Α βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη μελέτη της «Η
περιφερειακή ανάπτυξη της Ελλάδας στα πλαίσια της ΕΟΚ» (1984)
*τιμήθηκε με πέντε Επίτιμα Διδακτορικά, από τα Πανεπιστήμια Δημόκριτος
(Θράκη),Valahia (Ρουμανία), Kainar (Almaty–Kazakhstan), Barnaoul–Altai
στη ρωσική Σιβηρία και Annaba (Αλγερία)
* τιμήθηκε με τέσσερα χρυσά μετάλλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης,
για την κοινωνική της δράση (1985-88)
*επελέγη ως Jean Monnet Fellow, για έρευνα και διδασκαλία, στο
Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (1983-84)
* στις 11.12.2006, σε πανηγυρική τελετή, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της
επέδωσε δύο Τόμους επιστημονικών μελετών που γράφτηκαν προς τιμή της
*με διάταγμα του προέδρου της Γαλλίας Nicolas Sarcozy της 17ης Ιουλίου
2008 της απονεμήθηκε το μεγάλο γαλλικό παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας
της Τιμής για την επιστημονική της συνεργασία με τη Γαλλία
* το 2010 εκλέχτηκε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας

Ε. Προσκλήσεις για μαθήματα και διαλέξεις
Έχει προσκληθεί για διαλέξεις, μαθήματα και έρευνα από τα Πανεπιστήμια
της Ουάσιγκτον, Ν.Υόρκης, Παρισιού Ρώμης, Βόννης, Μασσαλίας, Φλωρεντίας,
Τεργέστης, Σόφιας, Μπρατισλάβας, Βαρσοβίας, Κρακοβίας, Μελβούρνης,
Buenos Aires, Κόρντομπα, Rio de Janeiro, Ν. Κορέας, Port de Prince,
Υaoude, Αλμάτυ (Καζακστάν), Ριγέκα (Κροατία), Fribourg(Ελβετία),
Targoviste (Ρουμανία), Βουκουρέστι κ.ά.

ΣΤ.Έλαβε μέρος ως εισηγήτρια, διοργανώτρια και πρόεδρος σε αναρίθμητα
διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και ανά την υφήλιο

Ζ. Ερευνητικό έργο και δημοσιεύσεις
Της ανατέθηκε ερευνητικό έργο από την ΥΠΑΒΕ, το CNRS του Παρισιού, το
ΕΚΚΕ, τον ΟΟΣΑ Παρισιού, το ΝΑΤΟ, το ΙΜΧΑ, το ΚΕΠΕ, τον ΕΟΜΜΕΧ, το
Ευρωπαϊκό Παν/κό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, το Παν/μιο Μακεδονίας. Το
δημοσιευμένο έργο της ανέρχεται σε 52 συγγράμματα, μελέτες, μονογραφίες
και έρευνες, και σε πάνω από 700 επιστημονικά άρθρα στα ελληνικά,
γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ρουμανικά και ρωσικά, και έχει τιμηθεί με
πρώτα βραβεία, επαίνους και σωρεία βιβλιοκρισιών και αναφορών.
Μερικά από τα τελευταία της βιβλία (2001-2014) είναι τα ακόλουθα:
* Συνωμοτική Παγκοσμιοποίηση, Eκδόσεις Παπαζήση & Ίδρυμα Δελιβάνη,
A’ Έκδοση, Aθήνα 2001 και B’ Έκδοση, 2002
* « Mondializarea Conspiratoare», Editura Eficient, Bucurest 2002
(μετάφραση από τα γαλλικά στα ρουμανικά) Β’Έκδοση
* “Mondialisation Conspiratrice”, L’ Harmattan, Paris 2002(μετάφραση
από τα ελληνικά της Christine Cooreman )
* “Mondialisation Conspiratrice, μετάφραση στα ρωσικά από την Άρτεμη
Καλογήρου και δημοσίευση
* «Τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης: τρομοκρατία και φασισμός», Παπαζήσης:
Αθήνα 2004
* «Η τύχη του ευρώ, μετά την κηδεία του Συμφώνου Σταθερότητας», Εκδόσεις
Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία Σφακιανάκη: Θεσσαλονίκη 2004
* «Τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας», Το Οικονομικό: Αθήνα 2005
* «Μεταρρυθμίσεις, Το ολοκαύτωμα των εργαζομένων στην Ευρώπη»,
Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Λιβάνη, Αθήνα 2007
* 100 χρόνια από τη γέννηση ΔΔ, Θεσσαλονίκη 2009
* “H Φονική κρίση και η ελληνική τραγωδία», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη
και Λιβάνη, Αθήνα 2010(έχει μεταφραστεί και αγγλικά)
* «Αντι-μνημονιακά», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία
Σφακιανάκη , Θεσσαλονίκη 2010
*Ολη η αλήθεια για χρέη και ελλείμματα και πως θα σωθούμε», Εκδόσεις
Ιδρύματος Δελιβάνη και Ιανό;, Αθήνα 2010 και Β Έκδοση 2012
* «Η εν ψυχρώ δολοφονία της Ελλάδας (και η διέξοδος: επιστροφή στη
δραχμή), Ίδρυμα Δελιβάνη και ΙΑΝΟΣ, 2014 (έχει μεταφραστεί και γαλλικά)
*”L’euro et la Grèce: Quel avenir?” Συλλογικό έργο υπό τη διεύθυνση του
καθηγητή Gérard Lafay, Harmattan, Paris 2015

http://www.ithesis.gr/politikh/o-logos-tou-k-kiriakou-mitsotaki-sti-deth/

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή