Γενικά θέματα
Αρχίσαμε να μιλάμε για την Τσαμουριά έστω και με non paper
«Οσο είμαστε σε συνομιλίες, δεν θα μιλήσω αναλυτικά σχετικά με τους τρόπους για την επίλυση του ζητήματος των Τσάμηδων. Αλλά υπάρχει ένα γεγονός που δόθηκε στη δημοσιότητα από την πλευρά μας. Πρώτον, αυτή είναι η πρώτη κυβέρνηση που έχει σχέδιο να θέσει επισήμως το θέμα των Τσάμηδων. Δεύτερον, υπάρχει ένα ψήφισμα του αλβανικού κοινοβουλίου, το θέμα Τσαμουριάς είναι στο κυβερνητικό μας πρόγραμμα ως αποτέλεσμα της επιβολής του ψηφίσματος του Αλβανικού κοινοβουλίου» δήλωσε ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτι σε συνέντευξή του στον αλβανικό τηλεοπτικό σταθμό Report TV.«Τρίτο» συνέχισε ο κ. Μπουσάτι «είναι το γεγονός ότι ο συνασπισμός έχει επεκταθεί όχι μόνο αριθμητικά, αλλά και πολιτικά, με το κόμμα PDIU (σσ. κόμμα Τσάμηδων). Όλα αυτά τα στοιχεία έχουν κάνει την αλβανική διπλωματία να οφείλει να υποβάλει έναν διαφορετικό τρόπο επίλυσης αυτού του ζητήματος στο τραπέζι της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για θέμα θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Δεν είναι απλά ένα θέμα περιουσιών, δεν πρόκειται για εκδίκηση εναντίον της Ελλάδας. Είναι ένα θέμα που αξίζει μια πολιτική προσέγγιση».
Με τις συγκεκριμένες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Αλβανίας Ντιτμίρ Μπουσάτι φαίνεται πως επισημοποιείται το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στα εκκρεμή και υπό συζήτηση θέματα μεταξύ της Αθήνας και των Τιράνων: Το υποτιθέμενο θέμα της Τσαμουριάς.
«Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αφαιρεθεί το θέμα από την ατζέντα των Βρυξελλών, γιατί είχαμε επιβεβαίωση από εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» υποστηρίζει ο κ.Μπουσάτι για το «θέμα» της Τσαμουριάς.
Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Μπουσάτι υποστήριξε επίσης: «Είμαστε εδώ και καιρό με την Ελλάδα σε διαδικασία διαλόγου για ορισμένα ανοικτά ζητήματα και θέματα. Προσπαθώ να αναλύσω τα θέματα αυτά, ιστορικά κατηγοριοποιημένα σε τρία κύρια στάδια. Ζητήματα που έχουν τις ρίζες τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ζητήματα που έχουν πρακτική σημασία για την Ελλάδα και την Αλβανία και ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν για το μέλλον μας. Έχουμε δημιουργήσει ένα μηχανισμό διμερούς συνεργασίας, ανταλλάξαμε επίσης σημεία παρατήρησης, με δύο έγγραφα που θεωρούνται non paper».
Ο υπουργός Εξωτερικών της Αλβανίας αποκάλυψε ότι μεταξύ Τιράνων και Αθήνας έχουν ανταλλαγεί non papers στα οποία η κάθε πλευρά έχει συμπεριλάβει όλα τα θέματα που θεωρεί ότι πρέπει να συζητηθούν διμερώς καθώς η επίλυσή τους εκκρεμεί και σημείωσε ότι τουλάχιστον η αλβανική πλευρά έχει αποστείλει τις δικές της θέσεις, όπως αυτές περιλαμβάνονται στα non papers, στην υπουργό Εξωτερικών της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι και τον αρμόδιο Επίτροπο Διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν.
«Τα non papers έχουν κάνει γύρους διαβουλεύσεων και με άλλους βασικούς εταίρους. Οσον μας αφορά, στην Μογκερίνι και τον Χαν επειδή η ΕΕ είναι σημαντική για εμάς. Εμείς προσπαθούμε να εξηγήσουμε τις θέσεις που εκφράζουμε στο non paper. Έχω επίσης πληροφορίες ότι η ελληνική πλευρά έχει καταθέσει non paper στον Επιτρόπο για θέματα Διεύρυνσης. Μέχρι εδώ μπορώ να πω ότι το παιχνίδι ήταν καθαρό» επισήμανε ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών στην ίδια συνέντευξή του στο Report TV.
Το κεφαλαιώδες ερώτημα που εγείρεται ωστόσο είναι για ποιο λόγο η ελληνική πλευρά δέχθηκε να ανταλλάξει non papers με τις διπλωματικές αρχές της Αλβανίας, την στιγμή που εύκολα θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί ότι τα Τίρανα θα ανοίξουν το υποτιθέμενο θέμα της Τσαμουριάς.
Η πίεση από τις Βρυξέλλες είναι δεδομένη, αφού η Κομισιόν επιθυμεί να ληφθεί απόφαση για τον προσδιορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αφού η Αθήνα έχει ξεκαθαρίσει ότι αν η αλβανική πλευρά δεν αποσύρει τις διεκδικήσεις της γύρω από το δήθεν «Τσαμικό» δεν θα συναινέσει στην έναρξη διαπραγματεύσεων της Αλβανίας με την ΕΕ, οι αρμόδιοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σκέφτηκαν να δημιουργήσουν έναν διμερή μηχανισμό για την επίλυση των εκκρεμων διαφορών.
Προφανώς στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η δήλωση που έκανε ο Αυστριακός Επίτροπος Διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν στις 29 Σεπτεμβρίου απαντώντας σε ερώτηση της ευρωβουλευτή της ΝΔ Μαρίας Σπυράκη.
«Η Επιτροπή επικρότησε το γεγονός ότι οι δύο χώρες εξετάζουν τη θέσπιση κοινού μηχανισμού, που θα συνέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για την επίλυση των εκκρεμών διμερών ζητημάτων. Σε αυτά περιλαμβάνονται η οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και το τσαμικό ζήτημα. Η Επιτροπή επικρότησε τις προσπάθειες αυτές, εκφράζοντας επιδοκιμασία για τις εν λόγω σημαντική νέα διπλωματική δέσμευση, σε ανταλλαγή επιστολών με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας» δήλωσε ο Επίτροπος Διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν.
Ο ισχυρισμός του κ. Χαν ότι Ελλάδα και Αλβανία εξετάζουν τη θέσπιση κοινού μηχανισμού για την επίλυση των ζητημάτων της οριοθέτησης της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και το τσάμικο ζήτημα προκάλεσε την οργισμένη απάντηση της Αθήνας.
«Η απάντηση του Επιτρόπου Johannes Hahn σε ερώτηση Ευρωβουλευτού, σχετικά με την Αλβανία είναι αναληθής και απαράδεκτη.
Ως γνωστόν, τσαμικό ζήτημα δεν υφίσταται και, ως εκ τούτου, ουδέποτε έχει γίνει αποδεκτό ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Αλβανίας.
Ο Επίτροπος Hahn με την ψευδή απάντησή του δείχνει ότι δεν ασκεί το ρόλο και τα καθήκοντά του βάσει της αρχής της αμεροληψίας ώστε να προάγεται το κοινό συμφέρον της Ένωσης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισαβόνας.
Ήδη του έχει ζητηθεί, και υποχρεούται βάσει του θεσμικού του ρόλου, να δώσει άμεσα πειστικές εξηγήσεις ως προς το απαράδεκτο και ψευδές περιεχόμενο της επίμαχης απάντησής του» αναφερόταν στην απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών προς τον Επίτροπο Διεύρυνσης, απάντηση η οποία δημοσιεύθηκε την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου.
Επιβεβαιώνει την ανταλλαγή non papers η Αθήνα
«Η μόνη αναφορά που γίνεται στο non paper που καταθέσαμε στους Αλβανούς είναι ότι αυτό το θέμα [το τσάμικο»] δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης για την ελληνική Πολιτεία» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, μιλώντας σήμερα το πρωί στο ρ/σ του Alpha, επισημαίνοντας: «Δεν μπορούν να μας κατηγορούν για το ότι αναφερόμαστε σε αυτό το αντικείμενο».
Ο υπουργός Εξωτερικών εξήγησε ότι πριν από πέντε μήνες είχε κάνει ένα non paper στην Αλβανία όπου πρότεινε να συζητηθούν τα προβλήματα που είναι ανοιχτά την τελευταία 50ετία. «Εκείνοι μου έκαναν μία αντιπρόταση στην οποία συμπεριέλαβαν και το τσάμικο. Εμείς τους είπαμε ότι αυτό δεν είναι αντικείμενο συζήτησης γιατί είναι έξω από τη διαπραγμάτευση. Εμείς δεν το διαπραγματευόμαστε», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κοτζιάς, ενώ επισήμανε ότι η ελληνική πλευρά ενημέρωσε τους Ευρωπαίους. «Δεν βάλαμε τους Ευρωπαίους να μεσολαβήσουν, εμείς διαπραγματευόμαστε με τους Αλβανούς και οι Αλβανοί με εμάς» σημείωσε χαρακτηριστικά.
Σχετικά με την απάντηση του επιτρόπου Γιοχάνες Χαν είπε ότι αυτός ανέφερε «επιπολαίως ότι η Ελλάδα συζητάει και το τσάμικο, ζήτησε μετά συγνώμη αλλά άφησε αυτή την ουρά». Αλλά «το καταπληκτικό», όπως τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών, «είναι ότι υπάρχουν δυνάμεις στην Ελλάδα που είτε παριστάνουν ότι αγνοούν», είτε «λένε δημοσίως ψέματα» και «ήρθαν τώρα τα ΜΜΕ του ακραίου νεοφιλελευθερισμού να λένε ότι συζητάμε το τσάμικο […] Είναι τρελαμένοι οι άνθρωποι».
Και υπηρεσιακός παράγοντας του υπουργείου Εξωτερικών με τον οποίο συνομίλησε το www.protothema.gr επιβεβαίωσε την ανταλλαγή non papers. Ωστόσο, η ίδια πηγή κατηγορηματικά διέψευσε ότι μεταξύ Αθήνας και Τιράνων έχει συμφωνηθεί να συζητηθεί το υποτιθέμενο θέμα της Τσαμουριάς. «Το Τσαμικό δεν αποτελεί θέμα διαπραγμάτευσης» διευκρίνισε ο ίδιος αξιωματούχος ότι αναφέρεται στο non paper που απέστειλε η ελληνική πλευρά με ευθύνη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά.
Τι δεν έχει απαντήσει η Αθήνα
Επειτα από τις δηλώσεις του Ντιτμίρ Μπουσάτι, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει διευκρινίσει επισήμως γιατί δέχθηκε τη διαδικασία υποβολής non papers ενώ θα ήταν εύκολο να προβλεφθεί ότι τα Τίρανα θα άνοιγαν θέμα «Τσαμουριάς». Γιατί άραγε δέχθηκε η Αθήνα να «ευρωπαϊκοποιηθεί» η αξίωση των Τιράνων να τεθεί θέμα «Τσαμικού»;
Η συνέντευξη του Αλβανού υπουργού Εξωτερικών
Διαβάστε το μεταφρασμένο κείμενο της συνέντευξης του Αλβανού υπουργού Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτι στον αλβανικό τηλεοπτικό σταθμό Report TV: «Είμαστε εδώ και καιρό με την Ελλάδα σε διαδικασία διαλόγου για ορισμένα ανοικτά ζητήματα και θέματα. Προσπαθώ να αναλύσω τα θέματα αυτά, ιστορικά κατηγοριοποιημένα σε τρια κύρια στάδια. Ζητήματα που έχουν τις ρίζες τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ζητήματα που έχουν πρακτική σημασία για την Ελλάδα και την Αλβανία και ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν για το μέλλον μας. Έχουμε δημιουργήσει ένα μηχανισμό διμερούς συνεργασίας, ανταλλάξαμε επίσης σημεία παρατήρησης, με δύο έγγραφα που θεωρούνται non paper.
Τα non papers έχουν κάνει γύρους διαβουλεύσεων και με άλλους βασικούς εταίρους. Οσον μας αφορά, στην Μογκερίνι και τον Χαν επειδή η ΕΕ είναι σημαντική για εμάς. Εμείς προσπαθούμε να εξηγήσουμε τις θέσεις που εκφράζουμε στο non paper. Έχω επίσης πληροφορίες ότι η ελληνική πλευρά έχει καταθέσει non paper στον Επίτροπο Διεύρυνσης. Μέχρι εδώ μπορώ να πω ότι το παιχνίδι ήταν καθαρό.
Φυσικά υπάρχει κοινό έδαφος, αλλά υπάρχουν και σημεία που υπάρχει απόσταση. Αλλά τα πράγματα που αναφέρονται στην δήλωση του Επιτρόπου Χαν, είναι ζητήματα ανεξάρτητα από τον τρόπο της αντιμετώπισής τους και βρίσκονται στα αλβανικά και ελληνικά έγγραφα. Στο πλαίσιο αυτό, δεν έχω εκπλαγεί από τη στάση του Επιτρόπου Χαν. Δεν πιστεύω ότι οι συναισθηματικές αντιδράσεις είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων θεμάτων. Η αποστολή μας είναι λίγο δύσκολη σε σχέση με εκείνη των απλών ανθρώπων, δεν είναι να πάρεις ντουντούκα στο χέρι και να προσπαθήσεις να ασκήσεις πίεση σε κάποιον άλλο. Αλλά είναι δύσκολο να καθίσεις και να συζητήσεις λύση σε αυτό το θέμα.
Οσο είμαστε σε συνομιλίες, δεν θα μιλήσω αναλυτικά σχετικά με τους τρόπους για την επίλυση του ζητήματος των Τσάμηδων. Αλλά υπάρχει ένα γεγονός που δόθηκε στη δημοσιότητα από την πλευρά μας. Πρώτον, αυτή είναι η πρώτη κυβέρνηση που έχει σχέδιο να θέσει επισήμως το θέμα των Τσάμηδων. Δεύτερον, υπάρχει ένα ψήφισμα του αλβανικού κοινοβουλίου, το θέμα Τσαμουριάς είναι στο κυβερνητικό μας πρόγραμμα ως αποτέλεσμα της επιβολής του ψηφίσματος του Αλβανικού κοινοβουλίου.
Τρίτο είναι το γεγονός ότι ο συνασπισμός έχει επεκταθεί όχι μόνο αριθμητικά, αλλά και πολιτικά, με το κόμμα PDIU. Όλα αυτά τα στοιχεία έχουν κάνει την αλβανική διπλωματία να οφείλει να υποβάλει έναν διαφορετικό τρόπο επίλυσης αυτού του ζητήματος στο τραπέζι της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για θέμα θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Δεν είναι απλά ένα θέμα περιουσιών, δεν πρόκειται για εκδίκηση εναντίον της Ελλάδας. Είναι ένα θέμα που αξίζει μια πολιτική προσέγγιση.
Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αφαιρεθεί το θέμα από την ατζέντα των Βρυξελλών, γιατί είχαμε επιβεβαίωση από εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υπήρξε δήλωση μετά την αντίδραση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών που αντέδρασε στη δήλωση του Επιτρόπου. Λέω πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενθαρρύνει τις χώρες να βρουν κοινές λύσεις σε αυτά τα προβλήματα, είτε πρακτικού είτε ιστορικού χαρακτήρα. Εγώ προσωπικά διάβασα με συμπάθεια την αντίδραση του Επιτρόπου Hahn και μας κάνει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.
Δεν νομίζω ότι αυτά τα ζητήματα μπαίνουν σε εκκρεμότητα. Μπορώ να σας πω ότι το Non paper είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Σε αυτό το έγγραφο είναι ενσωματωμένες στο χαρτί μερικές από τις αρχές στις οποίες σκοπεύουμε να οικοδομήσουμε την Αλβανική-Ελληνική προσέγγιση.
Δεύτερον, δεν υπάρχει πρόοδος στην αναγνώριση των προβλημάτων. Παρατηρώ με ικανοποίηση ότι υπάρχει ένα πιο ευγενικό και δημοκρατικό πλαίσιο από την ελληνική πλευρά.
Υπό αυτή την έννοια θα είμαστε σε θέση να κάνουμε βήματα μικρά, αλλά ασφαλή. Δεν πιστεύω στα θαύματα στις ελληνο-αλβανικές σχέσεις, αλλά πιστεύω στην πολιτική των μικρών βημάτων για να δημιουργήσουμε μια θετική και στρατηγική δύναμη μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων σε αυτή τη γωνιά της Ευρώπης.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα υπάρξει μια νέα αναδιάταξη σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και την οικονομική ζώνη. Υπάρχει μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και πιστεύω ότι τώρα όλα αρχίζουν όσον μας αφορά. Είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε με την ελληνική πλευρά. Είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε με την ελληνική πλευρά σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Συνειδητοποίησα ότι παρά τη δημόσια συμπεριφορά της, η Ελλάδα ενδιαφέρεται για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης μεταξύ των δύο μερών. Δεν είναι προς το συμφέρον της κάθε πλευράς να πάει σε μονομερείς λύσεις.
Τι είχαν δηλώσει Κοτζιάς Μπουσάτι για το δήθεν θέμα της Τσαμουριάς τον Ιούνιο
Διαβάστε τι είχαν δηλώσει Κοτζιάς-Μπουσάτι στην κοινή συνέντευξη Τύπου που είχαν δώσει στις 7 Ιουνίου 2016 στα Τίρανα:
Νίκος Κοτζιάς: «Δυστυχώς, στην εποχή μας δεν θεωρείται αυτονόητο, όταν υπάρχουν προβλήματα να αναζητούνται λύσεις. Για κάποιους, το να ψάχνεις λύσεις στα προβλήματα θεωρείται πρόβλημα. Εγώ πρέπει να σας απαντήσω ότι τα προβλήματα οφείλουμε να τα λύνουμε και να πηγαίνουμε παρακάτω. Αυτή είναι η κοινή μας φιλοσοφία, ότι πρέπει να λύσουμε υπάρχοντα προβλήματα και να ασχοληθούμε με μεγάλα σχέδια του μέλλοντος.
Οι λύσεις αυτές στα ζητήματα που υπάρχουν θα χρειαστεί να προωθηθούν με δημιουργικό τρόπο, με κουλτούρα διαλόγου και συναίνεσης, δηλαδή με ευρωπαϊκό τρόπο. Οι άνθρωποι που νομίζουν ότι τα προβλήματα δεν είναι για να λυθούν, βλέπουν τον ευρωπαϊκό δρόμο χωρίς την Ευρώπη. Ο ευρωπαϊκός δρόμος χρειάζεται ευρωπαϊκές μεθόδους και ευρωπαϊκή κατανόηση.
Γι’ αυτό και η πρόταση που έκανε ο Ντιτμίρ για Οδικό Χάρτη και χρονοδιάγραμμα, είναι μια πρόταση που στηρίζεται στα εργαλεία της ίδιας της ΕΕ. Έχουμε να σηκώσουμε το μεγάλο βάρος της ευρωπαϊκής πορείας των Δυτικών Βαλκανίων και γι’ αυτό πρέπει να τελειώσουμε με τα προβλήματα που φέρνουμε μαζί μας από το παρελθόν και να συμβάλουμε στην ευρωπαϊκή πορεία αυτών των κρατών – και πρώτα από όλα της Αλβανίας.
Η Ελλάδα είναι από τα παλαιότερα μέλη της ΕΕ, διαθέτει υψηλή εμπειρία και ειδίκευση και θα είναι πάντα στο πλευρό της Αλβανίας σε ό,τι χρειαστεί σε αυτή την πορεία της.
Σε αυτά τα πλαίσια είχα τη χαρά να αποδεχτεί ο υπουργός Ντιτμίρ την πρόσκλησή μου να κάνουμε τον Οκτώβριο –και πάλι στη Θεσσαλονίκη– τη δεύτερη συνάντηση των τεσσάρων κρατών, να αποδεχτεί την πρότασή μου να κάνουμε –τον Σεπτέμβριο– τη συνάντηση των έξι ευρωπαϊκών κρατών και των έξι αραβικών και, επίσης, να έχουμε συνεργασία σε τακτά χρονικά διαστήματα».
Ντιτμίρ Μπουσάτι: «Πιστεύω ότι ήμουν ξεκάθαρος όταν αναφέρθηκα στην περιπλοκότητα της σχέσης των δύο χωρών, τη λίστα των θεμάτων και σε ένα είδος κατηγοριοποίησης που εγώ έχω κάνει στο παρελθόν σε τρία «κεφάλαια-καλάθια». Πιστεύω, επίσης, ότι γίνονται σεβαστές οι διαφορετικές απόψεις που έχουμε με τον κ. Κοτζιά για ορισμένα από αυτά τα ζητήματα. Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία, όσον αφορά την πλευρά μας, το τσάμικο ζήτημα είναι μέρος του κεφαλαίου ή του «καλαθιού» που προέρχεται από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είμαστε γειτονικές χώρες και είναι κατά κάποιο τρόπο φυσιολογικό –και για το γεγονός ότι οι Βαλκάνιοι και οι άνθρωποι της Μεσογείου χαρακτηρίζονται ως θερμόαιμοι– να έχουμε διαφορετικές αναγνώσεις αυτού του ζητήματος, αλλά και για άλλα θέματα. Πιστεύω ότι μια ρεαλιστική αντιμετώπιση θα μετρίαζε τους εθνικιστικούς τόνους και θα αποκαθιστούσε τη δικαιοσύνη. Αλλά πιστεύω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να είμαι πιο ξεκάθαρος και άμεσος με την κοινή γνώμη και στις δύο χώρες ότι δεν γίνεται λόγος για εδαφικές αξιώσεις, η Αλβανία δεν έχει κανένα είδος εδαφικής αξίωσης προς την Ελλάδα, είναι μια χώρα που έχει υπογράψει την Τελική Πράξη του Ελσίνκι.
Αλλά, η προσέγγισή μας, όταν αναφερόμαστε σε αυτό το θέμα, αφορά στον σεβασμό των ελευθεριών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων αυτού του τσάμικου πληθυσμού και των απογόνων τους, που στην πραγματικότητα ήταν Αλβανοί της Τσαμουριάς με ελληνικά διαβατήρια ή ιθαγένεια.
Νίκος Κοτζιάς: «Όσον αναφορά τώρα το «τσάμικο», για το οποίο ρωτήσατε στην πρώτη σας ερώτηση τον κ. Ντιτμίρ Μπουσάτι, είναι γνωστό ότι υπάρχει μια αρκετά μεγάλη ομάδα Τσάμηδων που είναι Αλβανοί και ζουν στην Αλβανία. Εύχομαι σε αυτή την ομάδα να ευημερεί, να έχει και εκείνη τα κέρδη της από την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν και ορισμένοι, οι παλιοί Τσάμηδες, χριστιανοί, που είχαν εξισλαμιστεί το 1611, οι οποίοι είναι σήμερα Έλληνες πολίτες. Υπήρξαν και ορισμένοι Τσάμηδες που συνεργάστηκαν με τον Γερμανό κατακτητή, που είχαν φτιάξει τα επιτροπάτα ελέγχου και λεηλασίας της περιουσίας του υπόλοιπου πληθυσμού σε περιοχές της Ηπείρου, οι οποίοι καταδικάστηκαν από τα ελληνικά δικαστήρια με βάση τον ελληνικό και τον διεθνή νόμο και οι οποίοι, σε αντίθεση με άλλους δοσίλογους στην Ευρώπη, εγκατέλειψαν τη χώρα και δεν εκτελέστηκαν. Νομίζω ότι θα πρέπει να προσέχουμε, όταν μιλάμε για αυτούς τους Τσάμηδες, δεν εννοούμε καμία ομάδα Αλβανών πολιτών και ασφαλώς δεν εννοούμε την Αλβανία.
Το λέω αυτό, γιατί ορισμένοι θέλουν να ταυτίσουν όσους συνεργάστηκαν με τον γερμανικό ναζισμό με κάποια ομάδα Αλβανών πολιτών που ζούσαν πάντα στην Αλβανία και δεν έζησαν ποτέ στην Ελλάδα και μετά να ταυτίσουν και αυτούς με όλη την Αλβανία. Με αυτή την έννοια λέμε ότι για εμάς δεν υπάρχει το πρόβλημα με τον τρόπο που το αντιμετωπίζει η γείτων μας. Έχουμε διαφορετική προσέγγιση και όλα είναι γνωστά από την σκοπιά της ιστορίας».
Ντιτμίρ Μπουσάτι: «Όσον αφορά στο σχόλιο που κάνατε για τη δήλωσή μου σχετικά με την υπόθεση της Τσαμουριάς, πιστεύω ότι ήμουν ξεκάθαρος, όσον αφορά στην απουσία εδαφικών αξιώσεων και όσον αφορά στην ξεκάθαρη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θα πρέπει να δείξει ακριβώς τη δική μας οπτική σε αυτήν την υπόθεση».
Πρώτο Θέμα
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας