Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Αρματιστής Στρατηγός McMaster ο νέος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ

Δημοσιεύτηκε στις

 Σεραφείμ Παπαποστόλου
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος
Επιτελάρχης του Γ’ΣΣ/NRDC-GR
Η Αρματομαχία του McMaster στο Ιράκ ίσως και να διαμορφώσει τη Συμβουλή του προς το Πρόεδρο προς
ένα νέο ρόλο για το Στράτευμα
McMaster’s Tank Battle in Iraq
May Shape Advice in New Role
Military.com | Feb 23, 2017 | by Matthew Cox [1]
Σε αυτή την
φωτογραφία αρχείου της 20ης Φεβρουαρίου 2017, ο αντιστράτηγος H.R. McMaster παρακολουθεί την ανακοίνωση του
Πρόεδρου των ΗΠΑ Donald Trump στο κτήμα του στο Mar-a-Lago οτι o McMaster θα
είναι ο νέος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας.
(Φωτογραφία AP/Susan Walsh)
Αντί του Βιογραφικού
του Στρατηγού Περιγραφή των Μαχών που ηγήθηκε.
Ήταν αργά το απόγευμα στις 26ης
Φεβρουαρίου 1991, κατά τη διάρκεια του Πολέμου
του Κόλπου
όταν τότε-ο ίλαρχος. H.R.
McMaster
επιτίθετο εναντίον μιας μεγάλης δύναμης ιρακινών τεθωρακισμένων
που βρισκόταν σε αμυντικές θέσεις για να σταματήσουν την κύρια προέλαση των ΗΠΑ
στο κατεχόμενο από το Ιράκ κράτος του Κουβέιτ μέσα από πυκνή αμμοθύελλα της
ιρακινής ερήμου . Ο ίλαρχος McMaster διοικούσε τότε το συγκρότημα της 2ας ΙΛΑΝ
(Ίλη ΑΕΤΟΣ), της 2ης Επιλαρχίας του 2ου Συντάγματος
Τεθωρακισμένου Ιππικού. Το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR)
είχε αποστολή να καλύψει το μέτωπο στην επίθεση του VII Σώματος του Στρατού των
ΗΠΑ.

Το απόγευμα της 26ης Φεβρουαρίου
ηγήθηκε της Ίλης του επιτιθέμενος απευθείας προς ένα χωριό που ήταν σε μεγάλο
βαθμό αμυντικά οργανωμένο από τους Ιρακινούς. Μετά από την εμπλοκή του εκεί με
τους αμυνόμενους Ιρακινούς και παρακάμπτοντας το χωριό από τα βόρεια συνέχισε,
ο Ίλαρχος McMaster και οι στρατιώτες του την κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της οργανωμένης αμυντικά ιρακινής θέσης
στην πλαγιά πίσω από μια κορυφογραμμή. Η Ίλη ΑΕΤΟΣ κινούμενη μέσα από τα
ναρκοπέδια και εκκαθαρίζοντας τα ορύγματα κατευθύνθηκε προς τα απροστάτευτα
πλευρά των ιρακινών αρμάτων μάχης και εξαφάνισε κάθε αντίσταση της ιρακινής
αμυντικής θέσης. Οι ενέργειες αυτές που διήρκησαν περίπου 40’ λεπτά επέβαλαν
την Ίλη ΑΕΤΟΣ να κινηθεί επιθετικά πέρα από το 70 Ανατολικά, που είχε ορισθεί
ως το πέρας της προέλασης του για
τότε και να φθάσει στο 73 Ανατολικά.
Όταν ο αξιωματικός επιχειρήσεων του McMaster του υπενθύμισε στον ασύρματο ότι
«η 70η Ανατολικά ήταν το όριο της προέλασης που είχε εκ των προτέρων ορισθεί
για όλα τα τμήματα, ο McMaster του απάντησε, «δεν μπορώ να σταματήσω. Είμαστε
ακόμα σε επαφή. Πες τους ότι λυπάμαι πολύ
.» Το συγκρότημα «Αετός» κατέστρεψε
περίπου 50 άρματα T72 και περίπου 25 άλλα τεθωρακισμένα οχήματα μέσα σε μόλις 23 λεπτά.
Η ενέργεια του αυτή θα γίνει
γνωστή ως η Μάχη στα 73 Ανατολικά
της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου.
(Λεπτομέρειες Μάχη των 73 Ανατολικά και την συμβολή του σε αυτή σε Ιδιαίτερο Παράρτημα ‘’Β’’ στο τέλος του
σημειώματος). Στον ίλαρχο McMaster απονεμήθηκε το «Ασημένιο Αστέρι», που αποτελεί το τρίτο σε αξία μετάλλιο του Στρατού
των ΗΠΑ για τις πράξεις του κατά τη διάρκεια πολεμικής σύγκρουσης.
Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, ο αντιστράτηγος
McMaster έχει επιλεγεί να χρησιμεύσει ως ο Σύμβουλος
Εθνικής Ασφαλείας
στη διακυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ.
Ο αντιστράτηγος McMaster είναι ο πρώτος εν ενεργεία αξιωματικός που επιλέγει για το καθήκον του Συμβούλου
του Προέδρου, μετά βέβαια από τον Στρατηγό
Colin Powell,
που ανέλαβε τα ίδια καθήκοντα στα τελευταία δύο έτη της
θητείας του Πρόεδρου Ronald Reagan. [2]
Ενός του Στρατού των ΗΠΑ είναι
γνωστός ως ένας από τους σοβαρούς στοχαστές
της στρατηγικής αντίληψης
. Πρόσφατα διετέλεσε Διευθυντής του Κέντρου για την
ενσωμάτωση στο Στρατό Ολοκληρωμένων Ικανοτήτων ( Army Capabilities Integration Center) και υποδιοικητής του Κέντρου
για την Εκπαίδευση και τα Δόγματα (Army
Training and Doctrine Command
) του Στρατού των ΗΠΑ , στο Στρατόπεδο
Langley-Eustis στη Βιρτζίνια.[3]
Ο σήμερα 54 ετών McMaster είχε
επίσης αποκτήσει καλή φήμη για ένα
ακόμη λόγο, εκτός από την σημαντική του συμβολή στο Πόλεμο του Κόλπου το 1991,
αυτή είναι η επιτυχία του ως διοικητού του 3ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου
Ιππικού (3rd Armored Cavalry Regiment) το 2005 κατά την διάρκεια ενός άλλου πολέμου
στο Ιράκ και μάλιστα την πόλη του Tal
Afar
. .( Λεπτομέρειες για την δράση του στο Tal Afar σε Ιδιαίτερη Ιδιαίτερο
Παράρτημα ‘’Α’’στο τέλος του
σημειώματος).
Το Στράτευμα θεωρεί ότι αυτοί που
αποτελούν την ομάδα των λαμπρότερων
αξιωματικών
του θα πρέπει να προσδιορίζονται τόσο από το πώς αυτοί με τις
προσωπικές τους επιλογές αποδεικνύουν ότι το μυαλό τους είναι ενδεικτικό του καινοτόμου χαρακτήρα τους όσο και
ταυτόχρονα της δέσμευση τους στο όραμα
για τη βελτίωση
του Στρατού. [4]Για
παράδειγμα, ο McMaster
δεν χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους λαμπρότερους αξιωματικούς του Στρατού
αποκλειστικά επειδή απέκτησε το διδακτορικό
του δίπλωμα (PhD)
. Η φήμη του McMaster ως ένας πεφωτισμένος αξιωματικός άρχισε όταν αυτός,
(στην έρευνα που έκανε για την υποστήριξη της διδακτορική του διατριβής που
αργότερα δημοσιεύτηκε σε βιβλίο), έδωσε την ευκαιρία τον αναγνώστη του να αμφισβητήσει και να επανεξετάσει το ρόλο της ηγεσίας του στρατού σε εθνική
διαδικασία λήψης αποφάσεων
. Όμως ακόμη και οι λαμπρότεροι εκ των
αξιωματικών του Στρατού δεν τα βρίσκουν πάντα εύκολα στην διαδρομή τους στο
Στρατό. Ωστόσο με τις προσωπικές τους προσπάθειές, όπως αυτές του McMaster,
ενθαρρύνεται στο να εξυγιανθεί ο Στρατός
ως Θεσμός
της κοινωνίας που να μπορεί να καθοδηγήσει τους και τους καλύτερους
αξιωματικούς «να επιτρέψουν, να διαμορφώσουν, και να κερδίσουν στο ηθικό πεδίο
αυτής της προσπάθειας βελτίωσης.» [5]
«Παρόλο που στις μελλοντικές μας μάχες θα αγωνιστούμε εναντίον των πιο
ικανών εχθρών και σε συνθήκες πλέον προκλητικές και πολύπλοκες, εντούτοις
υπάρχουν ικανά διδάγματα για την αξία της Ετοιμότητας
για Μάχη
που διδαχθήκαμε από τις νίκες μας στις μάχες πριν από είκοσι πέντε
χρόνια, αξίες που παραμένουν σε ισχύ σήμερα και στο μέλλον.
» έγραψε ο
McMaster[6],
σε ένα δοκίμιο του που δημοσιεύτηκε στο Strategybridge.org για την 25η επέτειο από την
Επιχείρηση – Καταιγίδα της Ερήμου.
Μιλώντας επίσης σε επίσημη
εκδήλωση τον Μάιο του 2016, ο McMasters είπε ό,τι «Η Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανίας και η προσάρτηση
της Κριμαίας το 2014 ήταν το Τέλος
των ‘Διακοπών
από την Ιστορία’
, διακοπές που η Δύση
απόλαυσε
ήδη μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.» Υποστήριξε ότι « θα πρέπει να μας κρατά σε ετοιμότητα η
απειλή από τη Ρωσία για την αναθεώρηση της μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Σίγουρα η Ρωσία επιθυμεί να αντικατασταθεί η
μεταψυχροπολεμική ασφάλεια, οικονομική και πολιτική τάξη με κάτι που θα είναι
πιο ευνοϊκό για τα ρωσικά συμφέροντα
.»[7]
Ο Πολιτικός αναλυτής Khrolenko
έγραψε ότι «Θα περιμένουμε να δούμε τον ρόλο που θα παίξει ο νέος Σύμβουλος
Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Να δούμε δηλαδή ένα θα πρέπει η Ρωσία και ο κόσμος
να έχουν λόγους ανησυχίας από αυτόν. Επίσης να εξετάσουμε το πόσο χρήσιμος θα
είναι για την χώρα του. Εκείνο όμως που θα πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι η φήμη του, ως στρατιωτικού ηγέτη, είναι
αποδεδειγμένη και αναμφισβήτητη» Alexander Khrolenko RIA Novosti.[8]
«Ο Αντιστράτηγος H.R. McMaster έχει ξυρισμένο το κεφάλι, του αλλά Χο Τσι Μίνχ, πού
μάλλον προσθέτει στη φήμη του ως ενός από τους κορυφαίους πολεμιστές-διανοουμένους του Στρατού των ΗΠΑ, που συχνά προσωπικά αναφέρεται
στα αποσπάσματα του φημισμένου Πρώσου Στρατηγού και θεωρητικού του πολέμου Carl Von Clausewitz. Είναι αυτός ο ίδιος
ο McMaster που επί για
δεκαετία πολεμάει ένα πόλεμο χαρακωμάτων εντός  του ΠΕΝΤΑΓΩΝΟΥ για την υιοθέτηση της νέας θεωρητικής αντίληψης για τον πόλεμο.
Αντίληψης μέσω της οποίας θα αντιμετωπίσει την απειλή από τους ισλαμιστές
τρομοκράτες και τους αντάρτες στο Αφγανιστάν και το Ιράκ καθώς και στα άλλα
προβληματικά σημεία στον κόσμο Τώρα, η νέα αποστολή του είναι περισσότερο
επικεντρωμένη. Στόχος: Μόσχα.» Bender Politico.
Αλλά και σήμερα καθώς ο Στρατός των
ΗΠΑ επικεντρώνεται στην επανάκτηση της μαχητικής
ισχύος
για να αντιμετωπίσει επιτυχώς και σε ένα υψηλής έντασης πόλεμο τους πιθανούς εχθρούς του, όπως η Ρωσία, η προσωπική
πολεμική εμπειρία του McMaster στο
Πόλεμο των Τεθωρακισμένων μπορεί να τον βοηθήσει στα νέα του καθήκοντα ως Συμβούλου
Εθνικής Ασφάλειας (NSA)
των ΗΠΑ.
Σεραφείμ
Παπαποστόλου
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Επιτελάρχης του Γ’ΣΣ/NRDC_GRC.



Παράρτημα
‘’Α’’
Η Επιχείρηση «Επαναφορά των Δικαιωμάτων»
των Κατοίκων στη πόλη Tal Afar του Ιράκ.[9]
Από τη στιγμή που 3ο Σύνταγμα
Τεθωρακισμένου Ιππικού των ΗΠΑ επέστρεψε στο Ιράκ το 2005, η βόρεια πόλη του
Tal Afar είχε πέσει εξ ολοκλήρου στον έλεγχο των ανταρτών.
Με επικεφαλής τον συνταγματάρχη H.R. McMaster, το 3ο Σύνταγμα
επικεντρώθηκε πρώτα στην ειρήνευση στα μικρότερα χωριά και τις γύρω από πόλεις.
Παράλληλα έκλεισε τα συριακά σύνορα για να αποκλείσει τις οδούς διαφυγής για
τους αντάρτες που είχαν καταλάβει την πόλη.
Το επόμενο στάδιο ήταν να χτίσει
ένα τεράστιο χωμάτινο ανάχωμα για να περικλείσει την πόλη. Το ανάχωμα
κατασκευάσθηκε από ένα Λόχο Μηχανικού του 113 Τάγματος Μηχανικού. Ζήτησε από
τους νομοταγείς κατοίκους να βγούνε έξω
από την πόλη
και να στεγαστούν σε προσωρινά στρατόπεδα εκκένωσης.
Κατόπιν άρχισε η επιχείρηση της
σταδιακής εκκένωσης της πόλης από τους αντάρτες. Η Επιχείρηση πραγματοποιήθηκε
χάρις της συμμετοχής σχηματισμών του
ιρακινού στρατού
που κινήθηκαν στην πόλη μαζικά και που αποτελούνταν από
7.000 στρατιώτες καθώς και με την συμμετοχή των ιρακινών ειδικών δυνάμεων
καταδρομέων. Επιπλέον, μια Ιρακινή Ταξιαρχία Αστυνομίας της Μουσούλης και άλλες
αστυνομικές μονάδες που είχαν μετακινηθεί για να παρέχουν περιμετρική ασφάλεια.
Ο McMaster ως συνταγματάρχης τότε που διοικούσε το 3ο Σύνταγμα
Τεθωρακισμένου Ιππικού (3rd Armored Cavalry Regiment), υιοθέτησε την ευέλικτη τακτική αντιμετώπισης των εξεγέρσεων και όχι
τη βαριά τακτική του σφυριού και αμονιού για να καταστείλει τη βία που επέβαλαν
οι Σουνίτες μαχητές εναντίον της Σιϊτικής μειονότητάς της πόλης αυτής. Η
πρωτοποριακή τακτική που υλοποιήθηκε από τους άνδρες του 3ου
Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού οδήγησε και στην πρώτη επιτυχία στην
αντιμετώπιση της ιρακινής εξέγερσης.[10]
Πριν από το 2005, η ακολουθούμενη
τακτική σύστηνε τα στρατεύματα να παραμένουν έξω από τις επικίνδυνες αστικές
περιοχές, εκτός βέβαια από στις περιπόλους για την επιτήρησή τους. Έτσι οι
στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ επέστεφαν στις βάσεις τους κάθε βράδυ. Οι
περιπολίες τους αυτές βέβαια είχαν πολύ λίγη επιτυχία και το επίπεδο της
έντασης αυξήθηκε επειδή τοπική Ιρακινή κοινωνία, που φοβόταν τα αντίποινα από
τους επιστρέφοντες τρομοκράτες μετά από την καθημερινή απομάκρυνση των
αμερικάνικων περιπόλων, πολύ σπάνια θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό τους
από τις Αμερικανικές δυνάμεις.
Ο McMaster διέταξε την πλήρη
ανάπτυξη των στρατιωτών εντός του Tal Afar και παραμονή εκεί σε μόνιμη βάση,
και αφότου αυξήθηκε η εμπιστοσύνη προς αυτόν, επειδή τώρα ο τοπικός πληθυσμός
ήταν βέβαιος ότι δεν επρόκειτο να αποσυρθεί κάποιο βράδυ, οι πολίτες άρχισαν
την παροχή πληροφοριών σχετικά με τους στασιαστές, που επέτρεψε στις
Αμερικανικές δυνάμεις να τους στοχοποιήσουν και να τους νικήσουν
Μετά την επιστροφή του Συντάγματος
στις ΗΠΑ από το Ιράκ, ο Δήμαρχος Najim Αμπντουλάχ Αλ Jubori απέστειλε επιστολή στο
στρατηγό Geoge Casey, που
ήταν ο ανώτερος διοικητής των ΗΠΑ στο Ιράκ, ευχαριστώντας το 3ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού για την
απελευθέρωση της πόλης του
. Επιστολή του Δημάρχου έγιναν αντικείμενο ευρείας
δημοσιότητας επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ George W. Bush Μπους το ανέφερε στη διάρκεια μιας
ομιλίας του τον Μάρτιο του 2006. [34]
Παράρτημα
‘’Β’’
Η Μάχη του 73 Ανατολικά.[11]
Σεραφείμ Παπαποστόλου
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος
Επιτελάρχης του Γ’ΣΣ/NRDC-GR
Γενικά.

Εισαγωγή
Η Μάχη του 73 Ανατολικά διεξήχθη, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Περσικό
Κόλπο, μεταξύ των τεθωρακισμένων δυνάμεων του VII Σώματος Στρατού των Ηνωμένων Πολιτείων και εκείνων της Ιρακινής
Ρεπουμπλικανικής Φρουράς και της Ιρακινής Μεραρχίας Tawakalna. Η μάχη αυτή,
όπως περιγράφεται αργότερα σε ένα ντοκιμαντέρ των μεγάλων μαχών , ήταν η
«τελευταία μάχη αρμάτων του 20ου Αιώνα.» Αυτή η μάχη έλαβε χώρα αρκετές ώρες
μετά από επίσης μια μεγάλη αρματομαχία γνωστή ως η μάχη της Αλ Busayyah.
Γενική Κατάσταση
Το βράδυ της 23/24η Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το Σχέδιο Επιχειρήσεων
του στρατηγού Norman Schwarzkopf για την χερσαία επίθεση που ονομάζεται
«Επιχείρηση Έρημος Sabre» (Operation Desert Sabre), το VII Σώμα Στρατού των ΗΠΑ επιτέθηκε στα ανατολικά από τη Σαουδική
Αραβία προς στο Ιράκ με έναν ελιγμό που αργότερα πήρε το παρατσούκλι «Χαίρε
Μαρία».
Το VII Σώμα Στρατού των ΗΠΑ αποτελούνταν από τέσσερεις (4) Μεραρχίες: 2 Τεθωρακισμένες Μεραρχίες
( Την 3η και την 1η ΤΘΜ) και μία Μηχανοκίνητη Μεραρχία (την
1η Πεζικού) και την Βρετανική Τεθωρακισμένη Μεραρχία ( 1η
Βρ.ΤΘΜ). Επίσης είχε υπό διοίκηση το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου
Ιππικού (2rd Armored Cavalry Regiment ACR) και στο οποίο και θα αναφερθούμε
εκτενέστερα παρακάτω.
Το VII Σώμα είχε δύο Αντικειμενικούς Σκοπούς (ΑΝΣΚ): να αποκόψει την ιρακινή υποχώρηση από το Κουβέιτ, και να καταστρέψει τα πέντε τμήματα της ελίτ δύναμης του αποτελούσε η
Ιρακινή Προεδρική Φρουρά που βρισκόταν κοντά στα σύνορα Ιράκ – Κουβέιτ που θα
μπορούσε να επιτεθεί προς τα νότια και εναντίων των Αραβικών Δυνάμεων και των
Μονάδων Πεζοναυτών των ΗΠΑ.

Η ονομασία της Μάχης
Χάρτης στο ΤΟΜΠ
 του Διοικητού της Ίλης

Ονομάστηκε έτσι γιατί στους στρατιωτικούς χάρτες που βασίζονται στη
UTM Προβολή Βορρά-Νότου ακόμη και οι πλήρες συντεταγμένες δεν θα μπορούσαν να
χρησιμοποιηθούν το έδαφος της ερήμου όπου δεν υπάρχουν σημεία για αναγνώριση
της κατεύθυνσης. Δεν υπήρχαν εξ άλλου
λεπτομερείς χάρτες της περιοχής.
Αυτό που υπήρχε ήταν ένας γενικός χάρης
Κλίμακας 1:100.000 για την παρακολούθηση της  εξέλιξης της επιχείρησης.

Έτσι χρησιμοποιήθηκαν ευρέως οι δέκτες GPS όπου η ένδειξη
ΧΧ ανατολικά από την κεντρική γραμμή αναφοράς του χάρτη μετρούνται σε χιλιόμετρα
και αυτή η ένδειξη είναι αναγνώσιμη στο καντράν του δέκτη. Χρησιμοποιήθηκαν
λοιπόν οι γραμμές και τα χιλιόμετρα GPS ως γραμμές αναφοράς για τις φάσεις της
επίθεσης και για την μέτρηση της προόδου της. Εκ των πραγμάτων η χρήση τους
απετέλεσε και τακτικό αιφνιδιασμό, γιατί
στη σκέψη των ιρακινών ή έρημος ήταν έδαφος που δεν υπάρχουν ίχνη για να
ακολουθήσει κάποιος.

Αποφάσεις – Ασκήσεις.
Η τήρηση της κατεύθυνσης ενός
τόσο μεγάλου αριθμού δυνάμεων ήταν το πρόβλημα που θα έπρεπε να επιλυθεί από
την αρχική σχεδίαση του Ελιγμού των Δυνάμεων. Ο ελιγμός απαιτούσε από τις
Μονάδες που βρισκόταν κοντά στο στροφέα του ελιγμού (Κουβέιτ) να κινούνται
αργά, ενώ οι άλλες στα άκρα να κινούνται πολύ γρήγορα (αεροκίνητες δυνάμεις) για
να είναι συντονισμένες και να υπάρχει ικανός έλεγχος και να αποφευχθούν οι προσβολές από τα φίλια πυρά. Κάτι που
τελικά δεν κατέστη δυνατό να αποφευχθεί τελείως.
Ο σχηματισμός αυτού του
τετραγώνου ήταν 10Χ10 Km
. O κάθε λόχος είχε 5Km μέτωπο. Θα πρέπει να
σημειωθεί ότι ο μεγάλος αριθμός από τα τμήματα επιπέδου Λόχου στην
πραγματικότητα ήταν Ίλες Αναγνωρίσεως, Ίλες Αρμάτων και τέλος Λόχοι
Μηχανοκινήτου πεζικού. Η συγκρότηση τους αυτή τους έδινε την δυνατότητα να
χρησιμοποιήσουν τα σύγχρονα άρματα μάχης (M1A1 Abrams) και τα τεθωρακισμένα
οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ (M3 Bradley) όλα εφοδιασμένα με νυκτερινά όργανα
παρατηρήσεως και σκοπεύσεως και σύγχρονα συστήματα πυρός για την εμπλοκή του εχθρού από μεγάλες αποστάσεις.
Οι σχηματισμοί που χρησιμοποιούσαν ήταν της φάλαγγος για τον έλεγχο της κίνησης
και μετά από την αναγνώριση της τακτικής κατάστασης ανάλογα με τη διαταγή του
διοικητού του Λόχου-Ίλης.

Αποφασίσθηκε η κάθε μονάδα επιπέδου τάγματος να κινείται στη ζώνη
μάχης σε σχηματισμό τετραγώνου με δύο
λόχους στο πρώτο κλιμάκιο και δύο στο δεύτερο
. Ο διοικητής του τάγματος μπορούσε
να εναλλάσσει τους λόχους του ανάλογα με την τακτική κατάσταση. Αυτό έκανε την προχώρηση να μην εξαρτάται από την εχθρική
αντίδραση
αλλά από τα ταχύμετρα των οχημάτων και τους δέκτες GDS!

Κάθε Αμερικάνικη Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία
αποτελούνταν από τέσσερεις(4) Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων (ΕΜΑ) και ένα (1)
Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (ΜΤΠ). Η κάθε ΕΜΑ είχε 166 άρματα M1A2 και το ΜΤΠ είχε 54 Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΠ) Bradleys. Η Ταξιαρχία επίσης υποστηριζόταν
από Α/Κ Πυροβόλα, όλμους και Α/Α όπλα και μεγάλο αριθμό βαρειών οχημάτων. Η Ταξιαρχία
αυτή κάλυπτε ένα μέτωπο 24-45 χιλιόμετρα και 80-150 χιλιόμετρα σε βάθος.

Διεξαγωγή της Μάχης

Η ιρακινή αντίσταση από την
έναρξη της επιχείρησης Ημέρα Η 24η
Φεβρουαρίου
και μέχρι την 25
Φεβρουαρίου
ήταν ασθενής και διάσπαρτη και μετά την αρχική διάρρηξη του μετώπου από τις εμπρός δυνάμεις του VII Σώματος Στρατού.
Το 2ο Σύνταγμα
Τεθωρακισμένου Ιππικού (2rd Armored Cavalry Regiment ACR) προωθήθηκε ως
κλιμάκιο μάχης, στην εμπροσθοφυλακή των επιτιθεμένων δυνάμεων, προκειμένου να
εντοπίσει τον όγκο των εχθρικών δυνάμεων ενώ παράλληλα να λάβει μέτρα για να
απαγορεύσει την ικανότητα αναγνώρισης των φιλίων του δυνάμεων.
Το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού περίπου με 4.500 στρατιώτες αποτελούνταν από 
τρεις Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως (ΕΑΝ) (την 1η την 2α και την 3η ΕΑΝ) μία
Επιλαρχία Αεροπορίας Στρατού – Επιθετικών Ελικοπτέρων (4η ΕΑΝ) και την
Επιλαρχίας Υποστήριξης (ΕΥΠ). Κάθε Επιλαρχία αποτελούνταν από τρείς Ίλες
Αναγνωρίσεως (ΙΛΑΝ) μία Ίλη Μέσων Αρμάτων (ΙΜΑ) μία Πυροβολαρχία Α/Κ Πυροβόλων
και την Ίλη Διοικήσεως.
Η ΙΛΑΝ ήταν οργανωμένη σε 2 Ουλαμούς Αναγνωρίσεως [( με ονόματα 1ος
και 3ος ΟΥΛΑΝΙΧ) με 6 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (M3 Bradley) ο
καθένας] και 2 Ουλαμούς Αρμάτων [(
με ονόματα 2ος και 4ος ΟΥΛΑΝ) με 4 άρματα M1A1 Abrams) ο καθένας) και ένα άρμα για τον Δκτή της Ιλης και ένα ΤΟΜΑ για τον υποδιοικητή -αξιωματικό
επιχειρήσεων της Ιλης. Κάθε Ίλη Αναγνωρίσεως (ΙΛΑΝ) αποτελούνταν από 120
στρατιώτες, εννέα (9) άρματα μάχης (M1A1 Abrams) και 12-13 τεθωρακισμένα
οχήματα μάχης (M3 Bradley).

Καταστροφή
της Ιρακινής Μεραρχίας
Tawakalna
26-27 Φεβρουαρίου 1991 

Κυρία Μάχη
H κύρια μάχη διεξήχθη την επόμενη ημέρα, δηλαδή την 26η Φεβρουαρίου 1991 και από
2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού που
είχε τεθεί υποδιοίκηση του VII Σώματος Στρατού με αποστολή
αναγνώρισης και ασφάλειας του μετώπου του Σώματος
– μαζί με τις δύο προωθημένες ταξιαρχίες που ανήκαν στη 1η
Μεραρχία Πεζικού. Οι δυνάμεις αυτές επιτέθηκαν και κατέστρεψαν την 18η
Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία της Ιρακινής Μεραρχίας
Tawakalna
και την 37η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία της 12ης
Ιρακινής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, η καθεμιά αποτελούμενη μεταξύ 2.500 και
3,000 άνδρες.
Η Εμπλοκή στη Μάχη της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ)
Έβρεχε πολύ κατά τη διάρκεια της νύχτας της 25ης του Φεβρουαρίου.
Το επόμενο πρωί υπήρχε πυκνή ομίχλη που περιόριζε την ορατότητα σε 200 μέτρα. Η
ομίχλη σήκωσε αργά το πρωί αλλά μια εκτυφλωτική αμμοθύελλα ήρθε αμέσως μετά από
αυτή. Η Επιλαρχία των Επιθετικών Ελικοπτέρων (4η ΕΑΝ) του του 2ου Συντάγματος
Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR)
ήταν καθηλωμένη στα έδαφος για το περισσότερο από το ήμισυ της ημέρας.
Το πρωί της 26ης
Φεβρουαρίου 1991 ο Ίλαρχος Herbert McMaster, διοικητής
της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ του 2ου Συντάγματος
Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR),
αφού από την προηγούμενη ημέρα προέλαυσε προς τα ανατολικά διασχίζοντας ολόκληρη
την έρημο του Κουβέιτ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου
διατάχθηκε να συνεχίσει την προέλαση προς τον εχθρό.
Στις 08:30 η Ίλη (Φάντασμα) που ανήκε στην ίδια 2α ΕΑΝ ενεπλάκη και
κατέστρεψε ένα ιρακινό όχημα μεταφοράς προσωπικού μάλλον της Μεραρχίας Tawakalna.
Στις 10:00 η 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) κινούταν εντός της ομίχλης που
εμπόδιζε την ορατότητα. Οι δύο ΟΥΛΑΝΙΧ ήταν ανεπτυγμένοι εμπρός για να
καλύπτουν όλο το μέτωπο των 5 χιλιομέτρων Ακολουθούσαν σε απόσταση 3
χιλιομέτρων οι άλλοι δύο Ουλαμοί Αρμάτων (ΟΥΜΑ) με ετοιμότητα επέμβασης υπέρ
των πρώτων. Η ΙΛΑΝ ήταν σε επαφή με τις Ίλες που κινούνταν παράλληλα. Η την Ίλη
Φάντασμα της 2ας ΕΑΝ στα βόρεια και η Ίλη Σίδερο της 3ης ΕΑΝ στα νότια.
Ήταν τότε που ο ουλαμαγός του 3ου
ΟΥΝΑΝΙΧ που βρισκόταν στο νότιο μέρος του σχηματισμού της Ίλης ανέφερε ότι ήλθε
δε επαφή με τρία εχθρικά ερπυστριοφόρα οχήματα (MTLBs) Την ίδια στιγμή με βολές
από τα ΤΟΜΑ Bradley της
Ίλης Φάντασμα καταστράφηκαν δύο εχθρικά ΤΟΜΑ (APCs) που εκτιμήθηκε ότι ανήκαν
στη ιρακινή μεραρχία Tawakalna που την αναζητούσαν.
Ο διοικητής της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη
ΑΕΤΟΣ) που επί του άρματός του (M1
A1) προσέτρεξε για την
διευκρίνηση της κατάστασης πρόσβαλε το τρίτο από τα εχθρικά οχήματα ( MTLBs)
που προσπαθούσε να διαφύγει. Ο πυροβολητής του άρματος αυτού πέτυχε την
προσβολή με βλήμα ΗΕΑΤ σε απόσταση 2 χιλιομέτρων.
Στις 12:00 της 26ης Φεβ. 1991 η Ίλη βρισκόταν στο σημείο
ελέγχου 60 Ανατολικά με την εκτίμηση
της ΕΑΝ ότι η επαφή με τις κύριες
δυνάμεις της ιρακινής Προεδρικής Φρουράς
ήταν επικείμενη από στιγμή σε στιγμή.
Στις 13:00 διατάχθηκε να προετοιμάσει αμυντικές θέσεις και να φουλάρει
τα οχήματα της. Τότε μια αμμοθύελλα περιόρισε την ορατότητα καθώς οι
αμερικανικές δυνάμεις θα πλησίαζαν προς τις ιρακινές θέσεις.
Στις 15:00 η Ίλη κινήθηκε εκ νέου και κατέστρεψε 3 εχθρικά άρματα.
Μεταξύ 15:15 και 15:25 ο McMaster διατάχθηκε να προωθηθεί
μέχρι την 70 Ανατολικά και να
ανεύρει τη θέση των δυνάμεων τη Προεδρικής Φρουράς.
Στα επόμενα 15 λεπτά η Ίλη
δέχθηκε πυρά από το εχθρικό πυροβολικό και το πεζικό που είχε καταλάβει θέσεις
μάχης στο 69 Ανατολικά. Αυτά τα
στρατεύματα μάλλον ανήκαν στην 18η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία. Τα άρματα
και τα ΤΟΜΑ της Ίλης έκλεισαν τις θυρίδες τους και συνέχιζαν υπό τα έντονα πυρά
του πυροβολικού ανταποδίδοντας τα πυρά και να συνεχίζουν την κίνηση τους προς
τον εχθρό. του εχθρού.
Στις 15:56 ο 3ος ΟΥΛΑΝΙΧ (νότια της παράταξης) κατέλαβε μια
οχηρή θέση και ένα ιρακινό καταφύγιο των οποίων οι τέσσερις επιβαίνοντες
γρήγορα παραδόθηκαν και συνελήφθησαν από τους άνδρες.
Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ
του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR) έκανε την πρώτη της επαφή με
την κύριας γραμμής άμυνας του εχθρού λίγο μετά τις 16:07. H μονάδα άρχισε να δέχεται πυρά από βαριά πολυβόλα 23 χιλ και
πυρά πολυβόλων και ελαφρών όπλων.

Αμυντική Οργάνωση Εχθρού
Κατά διάρκεια της μάχης του 73
Ανατολικά ο McMaster αντιμετώπισε ένα ικανό
εχθρό
στο πρόσωπο του ιρακινού διοικητή, γνωστό ως ο Ταγματάρχης Mohammed που ήταν απόφοιτος από το Σχολείο
Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Αξιωματικών Πεζικού του Στρατού των ΗΠΑ στο Fort
Benning, της Γεωργίας.
Ο Ταγματάρχης Mohammed και οι
άνδρες του γνώριζαν το έδαφος πολύ καλά, αλλά αυτό που δεν γνώριζαν ήταν ότι οι
αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν εφοδιασθεί με το ολοκαίνουργιο τότε
παγκόσμιο σύστημα με ικανότητα εντοπισμού της θέσης (GPS). Ο McMaster έγραψε ότι ο
Ταγματάρχης Mohammed οργάνωσε την άμυνά του, κατά μήκος του μόνο δρόμου που
υπήρχε οχυρώνοντας το χωριό επί αυτού. Η αμυντική οργάνωση έγινε και με
αντιαεροπορικά όπλα, που θα χρησιμοποιηθούν εναντίον στόχων στο έδαφος, μαζί με
τα πολυβόλα και το πεζικό σε ορύγματα μάχης. «Η Άμυνα του Mohammed ήταν
ουσιαστικά καλή
», έγραψε ο McMaster.

Ο Ιρακινός διοικητής οργάνωσε δύο
αμυντικές περιοχές για την εμπλοκή του με τον εχθρό. Και οι δύο κατά μήκος και
στη ανατολική πλευρά της υπάρχουσας εκεί και μικρού ύψους κορυφογραμμής. Η μία
προς τα βόρεια και άλλη στα νότια του χωριού. Επίσης τοποθετήθηκαν ναρκοπέδια
να διαταράξουν την κίνηση προς την αμυντική περίβολο. Έθαψε σκάβοντας την άμμο
τα περίπου 40 Τ72 άρματα και τα 16 BMPs ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα
μάχης (ΤΟΜΑ) και σε απόσταση περίπου 1.000 μέτρα πίσω από την κορυφογραμμή.
Τοποθέτησε επίσης την εφεδρεία του, από τα 18 Τ72 άρματα, σε απόσταση 3000
μέτρα από την προηγούμενη αμυντική γραμμή και σε ένα ευρύ κύκλο  όπου και ο Σταθμός Διοικήσεως του.
Εκατοντάδες στρατιώτες του πεζικού κατέλαβαν ορύγματα και τάφρους μεταξύ των
τεθωρακισμένων οχημάτων.


 Κυρία Επιθετική Προσπάθεια της Ίλης

1600 Ώρα ελήφθη η Δγή του Τακτικού Συγκροτήματος της 2ας ΕΑΝ για
προώθηση με 20-30 ΜΑΩ στο 70 Ανατολικά.
Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού
(ACR) έκανε την πρώτη της επαφή με τον εχθρό λίγο μετά τις 4 μ.μ. H μονάδα
ενώ κινούνταν μέσα σε ναρκοπέδιο άρχισε να δέχεται πυρά από βαριά πολυβόλα 23
χιλ και πυρά πολυβόλων και ελαφρών όπλων.
Ο Ίλαρχος Herbert McMaster, τέθηκε
επικεφαλής των 9 αρμάτων που προχωρούσαν σε σχηματισμό βέλους προς τα οπίσω.
Ενώ το άρμα μου βρισκόταν κινούμενο σε μια ανεπαίσθητη άνοδο προς τη
κορυφογραμμή του στα βόρεια του χωριού, ο πυροβολητής του άρματος μου λοχίας
Craig Koch, ανέφερε «άρματα κατευθείαν εμπρός.» Μέτρησα οκτώ [T-72s] σε
προετοιμασμένες θέσεις μάχης, είπε αργότερα ο Ίλαρχος McMaster και έδωσα το
παράγγελμα ΠΥΡ. Το πρώτο Τ-72 καταστράφηκε αμέσως. Η ώρα ήταν 16:18.
«Την ίδια στιγμή και τα εννέα άρματά
μου ενέπλεξαν τους εχθρικούς στόχους ταυτόχρονα και καθώς ακόμη βρισκόμασταν εν
κινήσει. Σε περίπου ένα λεπτό ότι
βρίσκονταν εντός του βεληνεκούς μας είχε αρπάξει φωτιά.
Τα καιόμενα άρματα,
τα τεθωρακισμένα οχήματα και το προσωπικό που βρισκόταν στη πρώτη αμυντική
γραμμή του εχθρού σχημάτιζε πλέον ένα παραπέτασμα καπνού που απέκρυπτε τον εχθρός
προς τα ανατολικά. Τα άρματα μας συνέχισαν την επίθεση μέσα από τον καπνό. Τα
εχθρικά τεθωρακισμένα οχήματα και μεγάλος αριθμός του πεζικού έτρεχε για να
καλυφθεί πίσω από τις γραμμές των χαρακωμάτων και τις θέσεις μάχης. Καταστρέψαμε
τα τεθωρακισμένα οχήματα του εχθρού σας γρήγορα και συνεχίσαμε να πυροβολούμε το
πεζικό με τα πολυβόλα καθώς βρισκόμασταν σε πολύ μικρή απόσταση από αυτούς»
έγραψε McMaster. Η ώρα ήταν 16:22.
Καθώς η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ)
εκκαθάριζε τις αμυντικές θέσεις στα δυτικά της περιοχής, ο Ίλαρχος McMaster
πήρε την απόφαση να προχωρήσει πέρα από το όριο της προέλασης που ήταν τα 70 Ανατολικά και που υπήρχε σημειωμένο
ως το πέρας της ενέργειας του τη Βορρά-Νότου γραμμή στον χάρτη του. Όταν ο
αξιωματικός επιχειρήσεων του McMaster του υπενθύμισε στον ασύρματο ότι «η 70η
Ανατολικά ήταν το όριο της προέλασης που είχε εκ των προτέρων ορισθεί για όλα
τα τμήματα, ο McMaster του απάντησε, «δεν μπορώ να σταματήσω. Είμαστε ακόμα σε επαφή. Πες τους ότι λυπάμαι πολύ.» «Είχαμε αιφνιδιάσει και καταστρέψει τον
εχθρό. Το σταμάτημά μας εκεί θα τους επέτρεπε να αναδιοργανωθούν
» είπε αργότερα
δικαιολογώντας την απόφαση του αυτή ο McMaster.
Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) του
McMaster συνέχισε την επίθεση προς
τις θέσεις τις εφεδρείας του εχθρού. Η επίθεση έγινε εναντίον των 18 Τ72
αρμάτων που βρισκόταν πίσω από την προηγούμενη αμυντική γραμμή τοποθετημένα σε
ένα ευρύ κύκλο και όπου ήταν και ο Σταθμός Διοικήσεως του εχθρού. Η ώρα ήταν 16:40.
Ο Ταγματάρχης Mohammed είπε αργότερα
σε ένα από τους στρατιώτες μας ότι «δεν ήξερε δεχόταν επίθεση, έως ότου ένας στρατιώτης
του έτρεξε στο καλά προστατευμένο καταφύγιό του φωνάζοντας, «Άρματα, Άρματα!
Και τη στιγμή που βγήκε στο πρατήριό του διαπίστωσε ότι όλα τα οχήματα του που
βρισκόταν σε αμυντικές θέσεις προς τα δυτικά βρισκόταν στις φλόγες. Διέταξε την
εφεδρεία να δημιουργήσει μια δεύτερη αμυντική γραμμή. Ήταν όμως πολύ αργά. Τα
άρματα του εχθρού είχαν ήδη καβαλήσει την περίμετρο του δικού του χώρου
συγκέντρωσης των αρμάτων. Μερικά από αυτά άρχιζαν να κινούνται όταν πλέον
βαλλόταν από μικρή απόσταση και καταστρεφόταν με δυνατές εκρήξεις.
Το Τακτικό Συγκρότημα «Αετός»
κατέστρεψε περίπου 50 άρματα T72 και περίπου 25 άλλα τεθωρακισμένα οχήματα μέσα
σε μόλις 23 λεπτά. Η ενέργεια του
αυτή θα γίνει γνωστή ως η Μάχη των 73
Easting
της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου.
Στον McMaster απονεμήθηκε
το ‘Ασημένιο Αστέρ’, η τρίτη
μεγαλύτερη επιβράβευση του Στρατού για την ανδρεία
του, την πρωτοβουλία του και τις επιτυχίες της Ίλη του ΑΕΤΟΣ.

Την 16:43 ο Διοικητής της 2ας
ΕΑΝ
που βρισκόταν επιβιβασμένος επί του άρματος του Μ1 Α1 και προωθημένος
με τα πρώτα τμήματα της Ίλης ΑΕΤΟΣ από όπου είχε την πλήρη γνώση της τακτικής
κατάστασης διέταξε το πέρας της ενέργειας της Επιλαρχίας του. Το πέρας βρήκε τα
νικηφόρα τμήματα του επί του 73
Ανατολικά.

Η Συνέχιση των Επιχειρήσεων
Το απόγευμα της 26ης
Φεβρουαρίου τα τμήματα του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (2α
και 3η ΕΑΝ) που είχε τεθεί υποδιοίκηση του VII Σώματος Στρατού με
αποστολή αναγνώρισης και ασφάλειας του μετώπου του Σώματος απέκτησαν την επαφή
με τις κύριες δυνάμεις αμύνης των Ιρακινών που αποτελούνταν από τα τμήματα της Ιρακινής
Μεραρχίας Tawakalna και της 12ης Ιρακινής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας.
Στη συνέχεια τμήματα της 1ης
Αμερικάνικης Μεραρχία Πεζικού προωθήθηκαν και ανέλαβαν την συνέχιση της
επίθεσης σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο της Ανώτερης Συμμαχικής Διοίκησης στο
τομέα του VII Σώματος Στρατού και σε συντονισμό με την επίθεση της 1ης
και 2ας Τεθωρακισμένης Μεραρχίας που ενεργούσαν βορειότερα. Η
μάχη συνεχίσθηκε για τις επόμενες πέντε
ώρες
σε όλο το μέτωπο με μεγάλη ένταση ενώ οι ιρακινοί κατέβαλαν
προσπάθειες με την μετακίνηση των εφεδρειών τους και τις τοπικές αντεπιθέσεις.
Ο Δκτής του VII Σώματος Στρατού στις
22:00
διέταξε την διακοπή της
επίθεσης
για την επόμενη ημέρα στις 07:00. Κατά την διάρκεια της νύκτας
συνεχίσθηκαν οι προσβολές των ιρακινών από πυρά πυροβολικού και αεροπορίας.
Την ασφάλεια και την κάλυψη του
Σώματος κατά την διάρκεια της νύκτας
26/27 Φεβ. 1991
ανέλαβε και πάλι 2ο
Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού
που προώθησε τις δυνάμεις σε επαφή με τις
ιρακινές δυνάμεις. Κατά την διάρκεια της νύκτας συνεχίσθηκε ο αγώνας με μεγάλη
ένταση. Την νύκτα ανέλαβε επίσης δράση και η 11η Ταξιαρχία Ελικοπτέρων σε πολλές αποστολές
υποστήριξης των εμπλεκόμενων δυνάμεων του VII Σώματος Στρατού. Αξιοσημείωτο
γεγονός υπήρξε ο εντοπισμός, η προσβολή και σχεδόν καταστροφή τμημάτων της 10ης
Ιρακινής Μεραρχίας από την Ταξιαρχία των Ελικοπτέρων.
Την επόμενη ημέρα 27η Φεβ, 1991 η επίθεση συνεχίσθηκε
σε όλο το μέτωπο από όλες τις δυνάμεις του VII Σώματος Στρατού με εντολή να
εισέλθουν από τα δυτικά στο Κουβέιτ. Στις 12:00 η 2α ΤΘΤ της 1ης
Τεθωρακισμένης Μεραρχίας πρόσβαλε και κατέστρεψε την 2α Ιρακινή Ταξιαρχίας
της Μεραρχίας MEDINAH της Προεδρικής Φρουράς. Η Μάχη αυτή επίσης έμεινε στην
ιστορία γιατί σε μία και μοναδική
εμπλοκή
καταστράφηκε μία ολόκληρη ταξιαρχία χωρίς καμία απώλεια για τους επιτιθεμένους. Τελικά από τα 4.700
άρματα που αναπτύχθηκαν από το Ιράκ τα 3.700 καταστράφηκαν στις 50 ώρες των μαχών.
Ο Πρόεδρος Μπους διέκοψε τις μάχες την επομένη το πρωί
επειδή οι στόχοι της επίθεσης είχαν επιτευχθεί και είχε σταματήσει κάθε οργανωμένη
αντίσταση εκ μέρους του Ιράκ.



Συμπέρασμα
Η Νίκη στο Πόλεμο κερδίζεται από την επιτυχία στη μάχη(ες) των μικρών
κλιμακίων (Λόχων-Ταγμάτων).
 Η επιτυχία της Ίλης ΑΕΤΟΣ στο 73 Ανατολικά θα
μπορούσε να προβληθεί ως το παράδειγμα για
την σωστή υλοποίηση της πρόθεσης του
προϊσταμένου διοικητή από τον ενεργούνται διοικητή που βρίσκεται δύο κλιμάκια
πιο κάτω. Αν και ο Ίλαρχος McMaster είχε μια ρητή διαταγή να σταματήσει στο 70ο
Ανατολικά, η Ίλη ΑΕΤΟΣ δεν σταμάτησε εκεί αλλά συνέχιζε να εμπλέκει τις αμυνόμενες
ιρακινές δυνάμεις. Με τον τρόπο του αυτό εκείνη την ημέρα ήταν αυτός που είχε
μεγαλύτερη συνεισφορά στην υλοποίηση της
αποστολής
, τόσο της 2ας ΕΑΝ στην οποία ανήκε αλλά του
προϊσταμένου κλιμακίου αυτής δηλαδή του 2ου Συντάγματος
Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR),
από ό, τι εάν θα είχε παραμείνει στα 70ή Ανατολικά, όπως άλλοι.
Σεραφείμ
Παπαποστόλου
Αντιστράτηγος
ε.α. Επίτιμος Επιτελάρχης του Γ’ΣΣ/NRDC_GRC.

[1] MCMASTER’S TANK BATTLE IN IRAQ MAY
SHAPE ADVICE IN NEW ROLE
Military.com
| Feb 23, 2017 | by Matthew Cox
[2] Παραδοσιακά, η δημοσίευση της
τοποθέτησης του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας δεν απαιτεί την επιβεβαίωση της από
τη Γερουσία, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές κατά πόσον αυτό θα πρέπει αλλάξει αφού
ο McMaster είναι σήμερα εν ενεργεία στρατηγός (τριών αστέρων)
που τοποθετείται σε μια νέα θέση, ανέφερε το Associated Press.
[3] [iii] “McMaster to Be Brigadier
General.” BlackFive. July 16, 2008. Accessed March 24, 2016.
http://www.blackfive.net/main/2008/07/mcmaster-to-be.html
[4] Robert P. Callahan, Jr. “The Problem with Personnel Reform: Who are
the Army’s Best and Brightest? Small Wars Journal, 13July 2016.
[5] ADP 1: The Army. Washington, D.C.:
Headquarters, Department of the Army, 2012. Accessed March 23, 2016.
http://armypubs.army.mil/doctrine/DR_pubs/dr_a/pdf/adp1.pdf
[6] H.R. McMaster ‘Eagle Troop at the
Battle of 73 Easting Lessons for Today’s Small Unit Leaders’
Strategybridge.org, February 26, 2016.
[7] Damien Sharkov ‘Will McMaster And
Trump Clash On Russia?’ February 22, 2017, Posted with permission from Newsweek.
[8] Alexander Khrolenko ‘Why New US
National Security Adviser is a Worrying Signal to Russia’ World Sputnik
International 14:44 22.02.2017.
[9] 3rd Cavalry Regiment (United
States)
From
Wikipedia, the free encyclopedia
[10] MCMASTER’S TANK BATTLE IN IRAQ MAY
SHAPE ADVICE IN NEW ROLE
Military.com
| Feb 23, 2017 | by Matthew Cox
[11] [i] McMaster, Herbert R. “Battle of
73 Easting.” February 26, 1991. Accessed March 24, 2016.
http://www.benning.army.mil/Library/content/McMasterHR%20CPT_Battleof73Easting.pdf

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική11 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή