Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Το Μάντσεστερ, η MI6, η Αλ Κάιντα, το Νταές και οι Αμπέντι

Δημοσιεύτηκε στις


Δίκτυο Βολταίρος | 24 Μαΐου 2017
Français
ENGLISH  ΕΛΛΗΝΙΚΆ  ITALIANO  TÜRKÇE
Σύμφωνα
με τη Scotland Yard, η
επίθεση ενάντια στο κοινό της συναυλίας της Αριάνας Γκράντε στο Αρένα του
Μάντσεστερ στις 22 Μαΐου 2017, διαπράχθηκε από τον Σαλμάν Αμπέντι (Salman Abedi), στον οποίον βρέθηκε ευτυχώς μια πιστωτική
κάρτα στην τσέπη του τεμαχισμένου πτώματος του «τρομοκράτη».
Αυτή η επίθεση ερμηνεύεται γενικά σαν ένδειξη ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν εμπλέκεται
στη διεθνή τρομοκρατία και ότι, αντίθετα, είναι θύμα της.

Ο Σαλμάν Αμπέντι γεννήθηκε στη Βρετανία από μια οικογένεια Λίβυων μεταναστών. Ταξίδεψε αρκετές φορές στη Λιβύη κατά τους τελευταίους μήνες, με ή χωρίς
τον πατέρα του.
Ο τελευταίος, Ραμαντάν Αμπέντι, με τον οποίο ζούσε, είναι πρώην αξιωματικός
των λιβυκών μυστικών υπηρεσιών. Ειδικεύτηκε
στην παρακολούθηση του ισλαμικού κινήματος, αλλά δύο δεκαετίες αργότερα, δεν παρατήρησε
ότι ο γιος του είχε ενταχθεί στο Νταές.
Το 1992, ο Ραμαντάν Αμπέντι μεταφέρθηκε στη βρετανική MI6 και συμμετείχε σε συνωμοσία του Στέμματος που σκόπευε να δολοφονήσει τον Μουαμάρ
Καντάφι. Καθώς η επιχείρηση προδόθηκε, διέφυγε με τη βοήθεια
της MI6 και μεταφέρθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου
απέκτησε πολιτικό άσυλο. Εγκαταστάθηκε
το 1999 στο Whalley Range (South Manchester), όπου διαμένει η λιβυκή ισλαμιστική κοινότητα του
Ηνωμένου Βασίλειου.
Το 1994, ο Ραμαντάν Αμπέντι επέστρεψε στη Λιβύη για λογαριασμό της MI6. Συμμετείχε το
τέλος του 1995, στη δημιουργία του Libyan Islamic Fighting Group (LIFG),
τοπικό παρακλάδι της Αλ Κάιντα, μαζί με τον Αμπντελχακίμ Μπελχάτς. Το LIFG διατάχτηκε
τότε από τη MI6 να δολοφονήσει τον Μουαμάρ Καντάφι για £ 100 000. Αυτή η επιχείρηση, η οποία επίσης απέτυχε, προκάλεσε έντονη συζήτηση εντός
των υπηρεσιών της Αυτής Μεγαλειότητας, και προκάλεσε μεταξύ άλλων τη παραίτηση
του φίλου μας David Shayler.
Πολλά «παλιά μέλη» του LIFG έζησαν
επίσης στο Whalley Range, μεταξύ
άλλων ο φίλος των Αμπέντι, Αμπντ αλ-Μπασέτ Αζούζ. Το 2009, ο τελευταίος εντάχθηκε στην Αλ Κάιντα στο Πακιστάν και έγινε
στενός συνεργάτης του ηγέτη της, Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι. Το 2011, συμμετείχε στο έδαφος στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2012, διεύθυνε την επιχείρηση εναντίον του πρεσβευτή
των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λιβύη, Κρίστοφερ Στίβενς, που δολοφονήθηκε στη
Βεγγάζη. Συνελήφθη στην Τουρκία και εκδόθηκε στις Ηνωμένες
Πολιτείες τον Δεκέμβριο του 2014, όπου περιμένει να δικαστεί.
Δεν είναι σαφές αν, το 2005, ο Ραμαντάν Αμπέντι εντάχθηκε στα μέλη του LIFG για το σχηματισμό
της Αλ Κάιντα στο Ιράκ και αν, το 2011, συμμετείχε στη επιχείρηση της MI6 της «Αραβικής Άνοιξης» και αν έπαιξε υποστηρικτικό ρόλο στο έδαφος του LIFG προς το ΝΑΤΟ. Ό τι και να είναι, εγκαταστάθηκε στη Λιβύη μετά τη πτώση του Καντάφι και μετέφερε
την οικογένειά του εκεί, αφήνοντας τα μεγάλα παιδιά του στο σπίτι της
οικογένειας στο Whalley Range.
Σύμφωνα με τον πρώην Ισπανό πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ, ο Αμπντελχακίμ Μπελχάτς
συμμετείχε στις βομβιστικές επιθέσεις της Μαδρίτης στις 11 Μαρτίου 2004.
Αργότερα συνελήφθη, κρυφά, στη Μαλαισία από τη CIA και μεταφέρθηκε στη Λιβύη, όπου βασανίστηκε όχι από Λίβυους αξιωματούχους ή
των ΗΠΑ, αλλά από πράκτορες της MI6. Τελικά απελευθερώθηκε με τη συμφωνία μεταξύ του Σαΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφι και των
τζιχαντιστών.
 Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Λιβύης, ο Αμπντελχακίμ Μπελχάτς ο οποίος
είναι εξόριστος στο Κατάρ, γυρίζει στη Λιβύη με ένα αεροπλάνο του Εμίρη και διευθύνει
τις επιχειρήσεις στο έδαφος σε συνδυασμό με το ΝΑΤΟ. Στις 28 Ιουλίου 2011, οργανώνει τη δολοφονία του στρατηγού Abdelfattah Younes που ισχυριζόταν
ότι είχε ενταχθεί στους «αντάρτες», αλλά ο ίδιος τον κατηγορούσε ότι είχε
χειραγωγήσει τη καταπολέμηση του LIFG στη
δεκαετία του 90
Το Σεπτέμβριο του 2011, ο Αμπντελχακίμ Μπελχάτς  διορίζεται στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης
από το ΝΑΤΟ. Το 2012, με την υποστήριξη του Ιρλανδού Μαχντί αλ-Χατάρι,
δημιουργεί τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, και στη συνέχεια επέστρεψε πάλι στη
Λιβύη. Στις 2 Μαΐου 2014 έγινε δεκτός στο Quai d’Orsay
(σ.μτφ., υπουργείο εξωτερικών της Γαλλίας). Τον Δεκέμβριο του 2013, μετά από ανακάλυψη στα αρχεία της Λιβυκής Αραβικής
Τζαμαχιρίας μιας επιστολής του πρώην επικεφαλής της MI6, ο ίδιος ξεκινά μια διαδικασία στο Λονδίνο κατά του Ηνωμένου Βασιλείου για το
γεγονός ότι τον είχαν απαγάγει και βασανίσει εννέα χρόνια νωρίτερα. Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες που παρακολούθησαν τότε παράνομα τα τηλέφωνα των
δικηγόρων του, θα αναγκαστούν τελικά να καταστρέψουν αυτές τις καταγραφές. Σύμφωνα με τον Γενικό Εισαγγελέα της Αιγύπτου, Hichem Baraket, τον Μάιο του 2015, ο Μπελκάτς γίνεται κύριος
ηγέτης του Νταές στη Βόρεια Αφρική, πληροφορίες 
που επαναλαμβάνονται από την
Ιντερπόλ. Ο Belhaj θα εγκαταστήσει  τρία στρατόπεδα εκπαίδευσης του Νταές στη
Λιβύη, στη Derna (στην παλιά ιδιοκτησία του Αμπντ αλ-Μπασέτ Αζούζ),
στη Σύρτη και στη Sebrata. Τον
Οκτώβριο 2016 ανοίγει μια νέα διαδικασία στο Λονδίνο για την απαγωγή και τα
βασανιστήρια του, αυτή τη φορά ονομαστικά εναντίον του πρώην επικεφαλής της MI6, σερ Μαρκ Άλεν.

Το Νταές ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο Μάντσεστερ, χωρίς όμως να χαρακτηρίσει
τον Σαλμάν Αμπέντι ως «μάρτυρα». Μετά την
επίθεση, ο Ραμαντάν Αμπέντι δήλωσε την εχθρότητα του προς το τζιχάντ σε δημοσιογράφους
που επικοινώνησαν μέσω τηλεφώνου. Επιβεβαίωσε επίσης ότι ο γιος του σχεδίαζε να
περάσει το μήνα του Ραμαζανιού μαζί του στη Λιβύη και ότι ήταν πεπεισμένος για
την αθωότητά του.
Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά

Grande-Bretagne: l’auteur présumé de l’attentat de Manchester était proche des services de renseignement britanniques

Contrairement à ce que rapportent les médias, les parents de Selman Abidi ou Labidi, l’auteur présumé de l’attentat suicide de Manchester, ne sont pas des réfugiés mais des personnes ayant bénéficié d’un des nombreux programmes spéciaux de protection des services des renseignements britanniques. 

Selman este né de parents libyens à Manchester en 1994. 
Son père, Ramadan Abidi, était un officier de rang intermédiaire dans les services de renseignement libyens avant d’être recruté par les britanniques. 
Sa couverture aurait été grillée de façon accidentelle par un proche de sa femme, Samia Tebbal, peu de temps après l’échec d’un vaste complot au sein de l’Armée libyenne visant l’assassinat de Mouammar Gaddafi. 
Cet énième complot visant Gaddafi avait non seulement déclenché l’une des plus vastes purges au sein des services de sécurité mais la dissolution des forces armées libyennes, remplacées par ce que Gaddafi appelait « le peuple armé » ou « le peuple en armes ». Un concept vaguement inspiré des systèmes suisse et suédois en ce qui concerne la logistique de défense qui s’avérera fatal en 2011, lorsque la Libye a été attaquée par l’OTAN.
Ce sont les services secrets britanniques qui se chargèrent de la fuite ou l’exfiltration de la famille Abidi de Libye. 
Officiellement, les Abidi ont fui la dictature de Gaddafi pour se réfugier en Angleterre. 
Les Abidi ont été d’abord installés à Londres avant de déménager dans une banlieue au sud de Manchester oú il résident toujours depuis plus d’une décennie. 
Comme de nombreux jeunes des banlieues des grandes villes européennes, Selman a grandi sans repères fixes et a affiché un enthousiasme particulier vis à vis de ce que l’on appelle le « Printemps Arabe » au point de vouloir rejoindre les rebelles libyens. Cela a naturellement attiré très vite l’attention des renseignements britanniques chargés de prospecter les banlieues à la recherche de candidats prêts à se sacrifier au combat contre les ennemis de Sa Majesté au nom d’Allah. 
L’attentat suicide ayant frappé un concert de pop à Manchester à fait 22 morts et 50 blessés selon un bilan diffusé ces dernières heures. 
La police britanniques a très vite révélé l’identité de l’auteur présumé de cet attentat. Ce qui laisse à penser que ce dernier était non seulement connu mais sous supervision par des agents traitants issus du même milieu que son entourage immédiat. 
Ces détails n’ont été diffusés par aucun grand media européen et il ne le seront sans doute jamais. Raison d’État oblige.

Strategika 51
Πάντα ῥεῖ (Panta Rhei): “Tout s’écoule”/”Everything flows”-Héraclite/Heraclitus

The Manchester Attack – A Blowback From Britain’s Terror Support In Libya, Syria And Beyond


Moon of Alabama (USA)
When I first learned of yesterday’s terror incident in Manchester, UK I snarked:

Moon of Alabama‏ @MoonofASo another heroic “Syrian rebel” – which the British government avidly supports – blew himself up. But why in #Manchester?
6:26 AM – 23 May 2017

Several people attacked my over that tweet.
How would I know it was a “Syrian rebel” who blew himself up in the Manchester Arena?
Well, how would you know that any of the takfiri “Syrian rebels” the UK, the U.S. and their Gulf proxies support in Syria are from Syria? Many are definitely not.
Then news appeared that the attacker’s name was Abedi and that he hailed from an anti-Ghaddafi tribe in eastern Libya. It was eastern Libya from where in Macrh 2011 a tribal insurrection to overthrow the Libyan government was initiated. Weapons were flown in from Qatar and handed out to Jihadists. British special forces were on the ground to help the takfiris of the Libyan Islamic Fighting Group (LIFG) in their attacks towards the Libyan capital in western Libya. The leader of the eastern front was Abdelhakim Belhadj, a long time al-Qaeda member, After Ghaddafi was overthrown with British help al-Qaeda’s flag went up over the court house of the eastern Libyan city of Benghazi.
The Manchester plot thickened.
Now we read this:

The suicide bomber who killed 22 people and injured 59 more at an Ariana Grande concert in Manchester was a university dropout who may have made secret trips to Syria to train for the attack.
…
UK police revealed, Mr Abedi was a 23-year-old British national of Libyan descent. He was born in Manchester and grew up alongside three siblings.British intelligence agents are investigating reports the football-obsessed Abedi slipped into Syria while visiting relatives in Libya several times in recent years, The Sun reports.

Abedi born in Manchester and grew up in tight-knit Libyan community that was known for its strong opposition to Colonel Muammar Gaddafi’s regime.He had become radicalised recently – it is not entirely clear when – and had worshipped at a local mosque that has, in the past, been accused of fund-raising for jihadists.
…
A group of Gaddafi dissidents, who were members of the outlawed Libyan Islamic Fighting Group (LIFG), lived within close proximity to Abedi in Whalley Range.

The Islamic State, a splinter part of al-Qaeda, has claimed responsibility for the attack in Manchester. The LIFG was aligned with al-Qaeda.
Salman Abedi was in east-Libya when the UK bombed Libyan government troops to free the way for the onslaught of the takfiris:

A person who said they knew Abedi from school told the Manchester Evening News: “He was a outgoing fun guy but since he went to Libya in 2011 he came back a different guy.“He used to drink, smoke weed then all of a sudden he turned religious and I’ve not seen him since 2012.”
…
“There was a black flag with Arabic writing on it on the roof [of Abedi’s house in Elsmore road] for a bit, a few years ago,” a neighbour told the BBC.

It was under Secretary of State Hillary Clinton that a pipeline of Takfiri Islamist and weapons from Libya to Syria was organized. The British government surely knew and helped with this.
It is fairly obvious that the Manchester attack is a blowback of the British wars on the independent Libya under Ghaddafi and on the independent Syria under Bashar Assad. In both cases the British government supports radical Islamist takfiris to fight against the secular governments it wants to overthrow. But such extremists can never be controlled by the “west”. They hate the “west” on ideological grounds and they hate what “we” do to their home countries. Any use of such forces abroad will blow back home.
I have seen suggestions that the attack in Manchester was initiated by “deep state” Gladio forces to help Theresa May win the British election. That is possible -British secret services knew the culprit well- but it is unlikely in my view. May is predicted to win by a wide margin and there is no need to take the risk such a plan would inevitably entail. A blowback from supporting takfiri terrorists in foreign countries is the much more likely explanation.
But don’t expect the government supporting main stream media to explicitly point out that obvious connection. They are all part of the campaigns for the Takfiris when these try to overthrow this or that secular government. They are all guilty themselves of causing the Manchester attack.

Posted by b on May 24, 2017 at 05:53 AM | Permalink

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Σχετικά θέματα
Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

15 Οκτωβρίου 2026

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

2 ημέρες πριν

στις

14 Οκτωβρίου 2026

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

3 ημέρες πριν

στις

13 Οκτωβρίου 2026

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή