Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ρώμη – Βρυξέλλες σημειώσατε Χ

Δημοσιεύτηκε στις

Του Γιάννη Γιωργαλλή

ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΟ «ΔΡΑΜΑ» ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, ΚΑΘΩΣ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Πενιχρή είναι η πρόοδος και στις σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις για την Ευρωζώνη, με τις προσπάθειες για θωράκιση του κοινού νομίσματος να πέφτουν στο  ενό, ενώ μια μελλοντική κρίση φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά με το συνεχιζόμενο και εντεινόμενο πρόβλημα των οικονομικών της Ιταλίας

Με την αναμενόμενη απόρριψη του προσχεδίου του ιταλικού προϋπολογισμού, οι Βρυξέλλες πέταξαν το «καυτό» μπαλάκι πίσω στο ρωμαϊκό γήπεδο, δίνοντας διορία τριών εβδομάδων, ώστε οι Ιταλοί να διαμορφώσουν ένα προσχέδιο πιο «αρεστό», εξορκίζοντας έτσι φόβους για έναν επικίνδυνο εκτροχιασμό των δαπανών της χώρας. Αναμενόμενη δε η αντίδραση του λαϊκιστικού συνασπισμού των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας, οι οποίοι διόλου τυχαία δεν εμμένουν στον φουσκωμένο με προεκλογικές υποσχέσεις προϋπολογισμό τους.

Το ιταλικό παπούτσι και το «παίγνιο της δειλίας»

Η κόντρα της ιταλικής κυβέρνησης με τους αξιωματούχους της ΕΕ, η οποία κορυφώθηκε με το «επεισόδιο του ιταλικού παπουτσιού» -ένας Ιταλός ευρωβουλευτής έφτασε στο σημείο να πάρει τις σημειώσεις του αρμόδιου επιτρόπου για θέματα Οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί, μετά το πέρας της συνέντευξης Τύπου, να βγάλει το παπούτσι του και να αρχίσει να χτυπάει τα φύλλα- για πολλούς αναλυτές ερμηνεύεται με το παίγνιο της δειλίας (Chicken Game), στο οποίο υποθετικά δύο οδηγοί κατευθύνονται µε μεγάλη ταχύτητα προς έναν γκρεμό. Αυτός που θα αλλάξει πρώτος την πορεία του αυτοκινήτου του για να µην πέσει από τον γκρεμό είναι το «κοτόπουλο» (chicken) και χάνει. Εάν κανένας παίκτης δεν αλλάξει πορεία, τότε και τα δύο αυτοκίνητα θα πέσουν από τον γκρεμό και οι δύο οδηγοί θα πεθάνουν.
Εντούτοις, η πιο πάνω θεωρία δεν μπορεί να ενσωματώσει και να ερμηνεύει τις στρατηγικές που ακολουθούν οι δύο παίκτες στην ευρωπαϊκή σκακιέρα, αφού τόσο η απουσία πολεμικής ρητορικής από πλευράς Βρυξελλών, όσο και η εμμονή της ιταλικής κυβέρνησης στον προϋπολογισμό αυτό, δείχνουν τον σχεδιασμό των δύο αντιμαχόμενων μερών.

Η Ευρώπη των τεράστιων προβλημάτων και της ισχνής προόδου

Η πολιτική κατάσταση στην ΕΕ μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «τεράστια προβλήματα, ισχνή πρόοδος». Ανέκαθεν οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν ήταν σε θέση να λάβουν γενναίες αποφάσεις για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετώπιζε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, με τους λόγους να αναζητούνται στις λεπτές ισορροπίες μεταξύ εθνικού και κοινοτικού συμφέροντος.
Στην παρούσα φάση, πέρα από την ιταλική «βόμβα», η ΕΕ ταλανίζεται με το «αγκάθι» του Brexit και την πολυπόθητη επίτευξη συμφωνίας για τη διαδικασία αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, όχι μόνο να μην πλησιάζει αλλά οι φόβοι για άτακτη έξοδο χωρίς συμφωνία να εντείνονται και ν’ αποτυπώνονται στις δηλώσεις των πολιτικών αξιωματούχων που εμπλέκονται στο ζήτημα.
Σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό πρόβλημα, αν και τα ρεύματα μετανάστευσης προς τη Γηραιά Ήπειρο έχουν μειωθεί αισθητά, σε πολιτικό επίπεδο η διαμάχη για το ζήτημα δεν έχει σε καμία περίπτωση επιλυθεί και «ανατροφοδοτείται» από τα κρατικά συμφέροντα, κάτω από την πίεση της ακροδεξιάς ρητορικής σε όλη την ΕΕ. Πενιχρή είναι η πρόοδος και στις σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις για την Ευρωζώνη, με τις προσπάθειες για θωράκιση του κοινού νομίσματος να πέφτουν στο κενό, ενώ μια μελλοντική κρίση φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά με το συνεχιζόμενο και εντεινόμενο πρόβλημα των οικονομικών της Ιταλίας.

Η στρατηγική των Βρυξελλών

Αυτή η χαώδης κατάσταση δεν αφήνει πολλά περιθώρια για τακτικισμούς στις Βρυξέλλες και το γνωρίζουν πολύ καλά οι υπάλληλοι της ΕΕ. Δεν είναι τυχαία η στρατηγική της σταθερής υποτίμησης της κρισιμότητας της κατάστασης, μη αναλαμβάνοντας ουσιαστική δράση και αφήνοντας τις αγορές να κάνουν τη «βρόμικη» δουλειά. Αυτή η τακτική έχει στόχο να εκθειάσει το τι μπορεί να συμβεί όταν οι λαϊκιστικές πολιτικές συναντούν τον ρεαλισμό και ειδικά την «αδυσώπητη» κρίση των οίκων αξιολόγησης.
Πλέον η Ιταλία κινδυνεύει σοβαρά να υποβαθμιστεί στα «σκουπίδια» από τους οίκους αξιολόγησης, ενώ οδηγήθηκαν σε νέα άνοδο τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων δεκαετούς διάρκειας της χώρας. Στην πραγματικότητα οι οίκοι αξιολόγησης όσον αφορά τα κριτήρια του Μάαστριχτ παρουσιάζονται «αδίστακτοι», αφού μόλις διαπιστωθεί η παραμικρή απόκλιση, αυτομάτως φτάνουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πρόβλημα με τη βιωσιμότητα του χρέους και υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα με αποτέλεσμα την αύξηση των επιτοκίων.

Οι μνήμες από το 2015

Ο «πόλεμος» Ιταλίας – ΕΕ ξυπνάει μνήμες από τη σύγκρουση της τότε νεοεκλεγείσας ελληνικής κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους το 2015. Φυσικά όμως η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα. Με τα δημοσιονομικά ελλείμματά της η Ελλάδα το 2015 σαφώς «φυτοζωούσε». Η Ιταλία, αντιθέτως, διαθέτει πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα, άρα χρειάζεται περισσότερο χρόνο η πίεση των αγορών να κάμψει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησής της. Από την άλλη όμως, το εύρος τής, δεκαπλάσιας από της Ελλάδας, οικονομίας της σε περίπτωση ενός «ατυχήματος» καθιστά πιο δύσκολη, ίσως και αδύνατη, τη διάσωσή της, σηματοδοτώντας κατά γενικήν ομολογίαν το τέλος του κοινού νομίσματος.

Η στρατηγική του ιταλικού συνασπισμού

Αυτή η διαφοροποίηση μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας ενισχύει την πεποίθηση του κυβερνητικού συνασπισμού της Ιταλίας ότι η κατάσταση, όποια τροπή και να πάρει, θα είναι προς όφελός του. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι αυτή η μάχη με τις Βρυξέλλες όχι μόνο δεν προκαλεί ζημιά στους Λουίτζι Ντι Μάιο και Ματέο Σαλβίνι, αλλά είναι καλοδεχούμενη. Με την άνοδό του στην εξουσία ο κυβερνητικός συνασπισμός, χαρακτηριζόμενος από πολλούς ως «γάμος συμφερόντων», θέλησε να πραγματοποιήσει μία αντιφατική προεκλογική υπόσχεση που σηματοδότησε το casus beli για τις Βρυξέλλες.
Από τη μια το Κόμμα των Πέντε Αστέρων κοιτάζοντας Νότια, στόχευσε στην αποκατάσταση των μισθών της μεσαίας τάξης. Από την άλλη η Λέγκα υποσχέθηκε τη μείωση των φόρων για τον εύρωστο Βορρά. Και τα δύο κόμματα έστησαν μια προεκλογική εκστρατεία «σημαιοφόρο» όλων των αντιθέσεων στις επιταγές των Βρυξελλών.
Η άρνηση της Ευρώπης στον προϋπολογισμό, όμως, είναι ακριβώς αυτό που ήθελε η ιταλική κυβέρνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ματέο Σαλβίνι, η κινητήριος δύναμη του συνασπισμού, ανελίχθηκε στην εξουσία με λάβαρο την πολεμική ρητορική του ευρωσκεπτικισμού. Ο «συνεργός» του, Λουίτζι Ντι Μάιο, εξελέγη με την υπόσχεση του επανακαθορισμού της σχέσης της Ιταλίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μαζί δημιούργησαν μία κυβέρνηση, η οποία έχει ανάγκη τέτοιους «εχθρούς», ώστε να δικαιολογεί την ύπαρξή της. Οι Βρυξέλλες με τους απόλυτους κανόνες και τα μέτρα λιτότητας φαντάζουν ο ιδανικός εχθρός. Μέσα σε αυτό το πολιτικό σκηνικό η στρατηγική του ιταλικού συνασπισμού φαίνεται να είναι win-win. Εάν εγκρίνει η Κομισιόν τον προϋπολογισμό, η Ιταλία δικαιώνεται.
Εάν απορριφθεί ξανά από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, θα κατηγορηθούν για επίθεση όχι στην ιταλική κυβέρνησης, αλλά σύμφωνα με τον Σαλβίνι, στον ιταλικό λαό. Δίχως δυσκολία μπορεί να αποδοθεί στην ΕΕ η κατηγορία της επέμβασης στην κρατική κυριαρχία, ενώ με τις ευρωεκλογές να πλησιάζουν δεν ενοχλεί τους λαϊκιστές να επαναφέρουν την απειλή του μπαμπούλα της γραφειοκρατίας, η οποία τους απαγορεύει να ακολουθήσουν τις οικονομικές πολιτικές που υποσχέθηκαν προεκλογικά.

Τα ερωτήματα της κρίσης

Η διαμορφωθείσα πολιτική και οικονομική κατάσταση όμως γεννάει κάποια ερωτήματα που καθορίζουν το μέλλον του ίδιου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Εύλογα μπορεί να διερωτηθεί κάποιος πόσο μακριά προτίθεται η ιταλική κυβέρνηση να φτάσει στο θέμα του προϋπολογισμού της. Θα υποχωρήσει κάτω από το βάρος των ασφυκτικών πιέσεων των αγορών ή οι Ιταλοί ηγέτες θα πείσουν τους ψηφοφόρους ότι αξίζει να ρισκάρουν την οικονομία τους με αντίτιμο την πολιτική και οικονομική τους ανεξαρτησία από τις Βρυξέλλες;
Όσον αφορά το άλλο «στρατόπεδο», κρίσιμο είναι να καθοριστεί πόσο «αυστηροί» πρέπει να είναι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, ενώ κομβική είναι η απάντηση στο δίλημμα εάν θα «κτυπηθούν» μετωπικά ή όχι με ένα ισχυρό κράτος μέλος με διακύβευμα την ίδια την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σημερινή

Διεθνή

Μάχη για τις εικόνες της Ουκρανίας: Ρωσικός δορυφόρος απειλεί να καταστρέψει τον φινλανδικό ICEYE-X36

Σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης τροχιών, ένας άκρως ευέλικτος ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος έχει λάβει θέση προκειμένου να εξουδετερώσει ή να τυφλώσει έναν φινλανδικό κατασκοπευτικό δορυφόρο, ο οποίος παρέχει κρίσιμα δεδομένα στοχοποίησης στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε τροχιά πρωτοφανούς κλιμάκωσης φαίνεται πως εισέρχεται η αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, με το πεδίο της μάχης να μεταφέρεται για πρώτη φορά στο διάστημα.

Σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης τροχιών, ένας άκρως ευέλικτος ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος έχει λάβει θέση προκειμένου να εξουδετερώσει ή να τυφλώσει έναν φινλανδικό κατασκοπευτικό δορυφόρο, ο οποίος παρέχει κρίσιμα δεδομένα στοχοποίησης στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στα μέσα Απριλίου του 2026, όταν η Ρωσία πραγματοποίησε μια μυστηριώδη εκτόξευση στρατιωτικών δορυφόρων από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Soyuz-2.1b.

Αν και το ακριβές φορτίο κρατήθηκε μυστικό, η πρόσφατη κινητικότητα επιβεβαιώνει τις υποψίες των αναλυτών ότι πρόκειται για αντι-δορυφορικά όπλα (ASAT).

Σήμερα, ο ρωσικός δορυφόρος Kosmos 2612 βρίσκεται σε πορεία άμεσης προσέγγισης και αναμένεται να βρεθεί σε απόσταση αναπνοής από τον φινλανδικό δορυφόρο ICEYE-X36.

Ο ICEYE-X36 ανήκει σε έναν στόλο δορυφόρων ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (SAR), οι οποίοι έχουν την ικανότητα να καταγράφουν εικόνες υψηλής ευκρίνειας από το έδαφος μέρα και νύχτα, ακόμη και μέσα από πυκνά σύννεφα.

Η μεταφορά αυτών των δεδομένων στην Ουκρανία επιτρέπει τη διεξαγωγή πληγμάτων ακριβείας βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος.

Με την κίνηση αυτή, η Μόσχα επιδιώκει να επιβάλλει στην πράξη τις «κόκκινες γραμμές» της απέναντι στα δυτικά συστήματα που υποστηρίζουν το Κίεβο.

Κατάρριψη ή προειδοποίηση;

Οι ειδικοί στον τομέα της διαστημικής ασφάλειας εμφανίζονται διχασμένοι ως προς το τελικό αποτέλεσμα της προσέγγισης.

Ηλεκτρονικός Πόλεμος: Το πιο πιθανό σενάριο θεωρείται η εκ του σύνεγγυς παρεμβολή (jamming) των συστημάτων του φινλανδικού δορυφόρου ή η τύφλωσή του με λέιζερ, ώστε να αχρηστευθεί χωρίς να καταστραφεί φυσικά.

Κυβερνοεπίθεση: Αναλυτές επισημαίνουν ότι μια ψηφιακή διείσδυση για την παραποίηση των δεδομένων στοχοποίησης θα ήταν πιο αθόρυβη και αποτελεσματική.

Φυσική Καταστροφή: Μια απευθείας πρόσκρουση ή χρήση εκρηκτικού μηχανισμού θα σήμαινε την έναρξη του πρώτου «Πολέμου των Άστρων».

Ωστόσο, μια τέτοια ενέργεια εγκυμονεί τον κίνδυνο πρόκλησης του «Συνδρόμου Κέσλερ» (Kessler Syndrome), όπου τα παραγόμενα διαστημικά σκουπίδια θα μπορούσαν να καταστρέψουν ανεξέλεγκτα δεκάδες άλλους δορυφόρους.

Το αν ο Kosmos 2612 θα προχωρήσει σε πλήρη εξουδετέρωση ή αν πρόκειται για μια ακραία επίδειξη ισχύος και προειδοποίηση προς τη Δύση θα φανεί τα επόμενα εικοσιτετράωρα.

www.defencenet.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

JPMorgan Chase: «Οι Ρώσοι αν ήθελαν έφταναν κατευθείαν μέχρι το Παρίσι»!

Ο Ντάιμον ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να βοηθήσουν την Ευρώπη, να προωθήσουν περισσότερες εμπορικές συμφωνίες μαζί της και, κυρίως, να αποφύγουν τον κατακερματισμό του δυτικού κόσμου. «Δεν θέλω να διαβάσω το 2050 ένα βιβλίο για το πώς χάθηκε η Δύση λόγω του κατακερματισμού», είπε.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ο επικεφαλής της JPMorgan Chase, Τζέιμι Ντάιμον, προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε βαθιά αδυναμία και ότι «ο ρωσικός στρατός θα μπορούσε σήμερα να φτάσει κατευθείαν στο Παρίσι, αν το ήθελε».

Η δήλωση έγινε κατά την ομιλία του στο Economic Club of Chicago 2026.

«Ο ρωσικός στρατός θα μπορούσε σήμερα να φτάσει κατευθείαν στο Παρίσι αν ήθελε. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τόνισε ότι δεν αναφέρεται σε άμεσο ενδεχόμενο του επόμενου έτους, αλλά σε μια μακροπρόθεσμη «τεκτονική» εξέλιξη, η οποία απαιτεί από την Ευρώπη να εξέλθει από την παρούσα κατάσταση.

Ο Ντάιμον ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να βοηθήσουν την Ευρώπη, να προωθήσουν περισσότερες εμπορικές συμφωνίες μαζί της και, κυρίως, να αποφύγουν τον κατακερματισμό του δυτικού κόσμου. «Δεν θέλω να διαβάσω το 2050 ένα βιβλίο για το πώς χάθηκε η Δύση λόγω του κατακερματισμού», είπε.

«Εάν κατακερματιστούμε, ο καθένας θα αναγκαστεί να κοιτάξει με ποιον κάνει δουλειές και πώς. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν αντίπαλες δυνάμεις».

Η τοποθέτηση εντάσσεται σε μια σειρά δημόσιων παρεμβάσεων του Ντάιμον τους τελευταίους μήνες, στις οποίες έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η οικονομική και στρατιωτική αποδυνάμωση της Ευρώπης αποτελεί μείζονα κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες και για τη συνοχή του δυτικού συνασπισμού.

Έχει επίσης προτείνει μια ευρεία εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, υπό την προϋπόθεση ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων από την ευρωπαϊκή πλευρά.

Ο Τζέιμι Ντάιμον προειδοποιεί ότι ο κόσμος εισέρχεται σε μια επικίνδυνη εποχή πολέμου και πυρηνικής διάδοσης: «Είναι πολύ χειρότερο από οτιδήποτε άλλο θα μπορούσατε να φανταστείτε να συμβαίνει σε αυτόν τον πλανήτη».

Οι δηλώσεις του αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία και των συζητήσεων για το μέλλον της ευρωπαϊκής άμυνας και της διατλαντικής σχέσης.

Ο Ντάιμον υποστηρίζει ότι η αποδυνάμωση της Ευρώπης δεν ωφελεί τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αντίθετα ανοίγει χώρο σε άλλες δυνάμεις.

defencenet.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

NYT: Ο Τραμπ προτείνει επιστροφή στο ρωσικό αέριο για να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία

Eνα από τα βασικά στοιχεία του ευρύτερου σχεδίου της κυβέρνησης Τραμπ για την εδραίωση της ειρήνης στην Ουκρανία είναι μια πρόταση που θα ανέτρεπε πλήρως την ενεργειακή πολιτική που ακολουθούσαν οι ΗΠΑ επί σειρά ετών, όπως αποκαλύπτουν οι New York Times.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Eνα από τα βασικά στοιχεία του ευρύτερου σχεδίου της κυβέρνησης Τραμπ για την εδραίωση της ειρήνης στην Ουκρανία είναι μια πρόταση που θα ανέτρεπε πλήρως την ενεργειακή πολιτική που ακολουθούσαν οι ΗΠΑ επί σειρά ετών, όπως αποκαλύπτουν οι New York Times.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της αμερικανικής πλευράς, η Ευρώπη θα έπρεπε να αρχίσει και πάλι να αγοράζει περισσότερο ρωσικό φυσικό αέριο — μια κίνηση που θα αποτελούσε οικονομική ανάσα για τη Μόσχα και θα της προσέδιδε εκ νέου επιρροή στην περιοχή.

Οι απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ για την ειρήνευση στην Ουκρανία, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, έθεσαν το ζήτημα αυτό σε συνομιλίες με Ουκρανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Ουκρανού ηγέτη Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όπως αναφέρουν άτομα που γνωρίζουν το περιεχόμενο των συζητήσεων. Προκειμένου να δοθεί στη Ρωσία ένα κίνητρο για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί υποστήριξαν ότι η Ουκρανία θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας των αγωγών μέσω των οποίων μεταφερόταν ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που συμμετείχαν στις συνομιλίες αντέδρασαν αρνητικά στην ιδέα αυτή, η οποία θα ακύρωνε τις πολυετείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ενωσης —που είχαν τη στήριξη της Ουάσιγκτον— για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Ωστόσο, στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ θεωρούν ότι οι εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τα έσοδα που θα εισέρρεαν στην Ουκρανία, καθώς και την —κατά την εκτίμησή τους— αναπόφευκτη επιθυμία των Ευρωπαίων ψηφοφόρων για φθηνότερη ενέργεια. Τα παραπάνω ανέφεραν οι εν λόγω πηγές, οι οποίες μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας για ζητήματα ευαίσθητης διπλωματίας.

Κίνητρα αντί πιέσεως

Αυτή η διάσταση απόψεων αναδεικνύει τον ασυνήθιστο —και, σύμφωνα με τους επικριτές, θεμελιωδώς προβληματικό— χαρακτήρα της νέας διπλωματικής πρωτοβουλίας του Τραμπ για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Αντί να ασκήσει πίεση στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ή να επιδιώξει την ενίσχυση της πολεμικής προσπάθειας της Ουκρανίας, η κυβέρνηση Τραμπ αφιέρωσε σημαντικό χρόνο διερευνώντας οικονομικά κίνητρα για τη Ρωσία, τα οποία και έθεσε στο τραπέζι των συζητήσεων με την Ευρώπη και την Ουκρανία.

Δεδομένης, ωστόσο, της έντονης αντίθεσης των Ευρωπαίων και Ουκρανών ηγετών στην επιστροφή στην εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, η πρόταση αυτή ενδέχεται τελικά να περιπλέξει περαιτέρω τις προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου.

Σε σχετική δήλωση, ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι ο πόλεμος «οδηγεί σε αύξηση των τιμών της ενέργειας σε όλη την Ευρώπη και προκαλεί σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία».
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες Την Παρασκευή, ο Τραμπ εξαίρεσε τη Ρωσία από νέες κυρώσεις που ενέκρινε το Κογκρέσο —μία εβδομάδα αφότου ήρε τις κυρώσεις στο ρωσικό ντίζελ—, κινήσεις που αποτελούν τα σημαντικότερα βήματά του μέχρι στιγμής για τη χαλάρωση της οικονομικής πίεσης προς τη Ρωσία.
kathimerini.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή4 ώρες πριν

Μάχη για τις εικόνες της Ουκρανίας: Ρωσικός δορυφόρος απειλεί να καταστρέψει τον φινλανδικό ICEYE-X36

Σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης τροχιών, ένας άκρως ευέλικτος ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος έχει λάβει θέση προκειμένου να εξουδετερώσει ή να τυφλώσει...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Σοβιετικά Αρχεία 1969-1981: Πόσα χρήματα πήρε το ΚΚΕ από Μόσχα και Βουλγαρία

Αποφάσεις του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ), έγγραφα του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος και αποχαρακτηρισμένη αμερικανική έκθεση...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Ατζέντα 2030: Η πραγματική δοκιμασία του εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται στο ανθρώπινο δυναμικό

Η «Ατζέντα 2030» παρουσιάζεται ως η μεγάλη μεταρρύθμιση που θα αλλάξει το πρόσωπο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, όμως η πραγματική...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

WSJ: Ο 28χρονος γιος του Πριγκόζιν διοικεί τη νέα Wagner

Από έναν νεαρό που θεωρούνταν κακομαθημένος «playboy», απολαμβάνοντας μια ζωή γεμάτη πολυτέλεια σε ιδιωτικά σκάφη και πολυτελή γιοτ, σε διάδοχο...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Ρωσία – Ιαπωνία: Η FSB συνέλαβε τον δημοσιογράφο Γιούκι Ιμάι ως «κατάσκοπο»

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών ταυτοποίησε τον δημοσιογράφο ως τον Γιούκι Ιμάι, ενώ η υπηρεσία ασφαλείας FSB ανέφερε ότι εργαζόταν για...

Δημοφιλή