Διεθνή
Ετήσιος απολογισμός 2018 για τις βομβιστικές επιθέσεις των ΗΠΑ
Delawarde
αποτελεί έθιμο, το έτος 2018 χαρακτηρίστηκε από μια πολύ σημαντική μείωση των
βομβιστικών επιθέσεων των ΗΠΑ που επηρέασαν τον πλανήτη. «Μόνο» 16.500 βόμβες έπεσαν σε έξι
χώρες , πάντα με το βολικό και πλέον πολύ γνωστό πρόσχημα
του « πολέμου κατά της τρομοκρατίας » (1). Είμαστε έτσι μακριά από τις 43.938 βόμβες που έπεσαν
στο 2017. Ξαναβρίσκουμε, χωρίς έκπληξη, τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την
Υεμένη, τη Σομαλία και τη Λιβύη ως θύματα αυτών των βομβαρδισμών από τις ΗΠΑ,
χώρες που αναφέρονται στην σειρά του αριθμού των βομβών που ελήφθησαν.
και το Ιράκ, στην επιχείρηση « Inherent Resolve », η αεροπορία του συνασπισμού έριξαν 8.713 βόμβες το 2018, ήτοι 78%
λιγότερες από το 2017 (39.577 βόμβες). 70% λιγότερο από το 2016 (30.700). Η μείωση αυτή φαίνεται λογική αν θεωρήσουμε ότι οι
ελεγχόμενες από το Daesh εδαφικές περιοχές έχουν μειωθεί σημαντικά με την
πάροδο του χρόνου και ότι δεν υπάρχει πολύ πράγμα πλέον να « χτυπηθεί » στα ανατολικά του Ευφράτη.
αύξηση των αροπορικών βομβαρδισμών το Νοέμβριο (1.424 βόμβες) και ιδιαίτερα τον
Δεκέμβριο του 2018 (2.214). Επιθυμία να
τελειώσει με το Daesh πριν από την ανακοίνωση της απόσυρσης των ΗΠΑ στις
19 Δεκεμβρίου; Εκκαθάριση αποθεμάτων για αποφυγή επαναπατρισμού; Ή επιθυμία να καταστραφεί το μέγιστο της υποδομή στα
ανατολικά του Ευφράτη για να αποδυναμωθεί η Συρία και να κάνει την ανακατασκευή
της πιο ακριβή, μεγαλύτερης διαρκείας και πιο περίπλοκη στο τέλος ενός πολέμου
που άρχισε να φαίνεται; Κάποιος μπορεί
πραγματικά να αναρωτηθεί για τον πραγματικό στόχο των βομβαρδισμών του δυτικού
συνασπισμού που εξακολουθούν να υφίστανται σε αυτή τη χώρα …
σημειώσουμε ότι το άδοξο επεισόδιο της κοινής επιδρομής USA-GB-FR της 14ης
Απριλίου 2018, πρώτη επιδρομή « θέαμα » με 105 πύραυλους, με μηδέν θάνατο και απόλυτο μηδέν
στρατιωτική αποτελεσματικότητα ή ακόμα και τελείως αντιπαραγωγική αφού αντίθετα,
ενίσχυσε την εικόνα του Μπασάρ αλ-Ασάντ στα μάτια των συμπολιτών του χωρίς να του
φέρει στρατιωτική ζημιά. Θυμηθείτε, για την
ιστορία, ότι αυτή η επιδρομή είχε διεξαχθεί χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ, έγινε
υπό την τετριμμένη και ψευδή πρόφαση για μια ψεύδη επίθεση με αέριο που είχε
κατασκευαστεί με καλά « ειδικά εφέ », από τους « θαυμάσιους συμμάχους μας λευκά κράνη », αλλά αποδόθηκε στον Άσαντ .
Αφγανιστάν, στις επιχειρήσεις « Freedom’s Sentinel » και « Resolute Support » που υποτίθεται μάχονται κατά της τρομοκρατίας, οι
ΗΠΑ έριξαν 7.362 βόμβες το 2018. Πρόκειται για μια σημαντική αύξηση σε σύγκριση
με το 2017 (4.361) , σε σύγκριση με το 2016 (1.337) και το 2015 (947). Αυτές οι ολοένα αυξανόμενες βομβιστικές επιθέσεις
από το 2015 είναι, φυσικά, χωρίς νόημα μετά από 18 χρόνια αμερικανικής επέμβασης
στη χώρα αυτή. Αποδεικνύουν την αποτυχία της πολιτικής του ” βομβαρδισμού των πάντων ” για την επίλυση του προβλήματος του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Δίνουν αξιοπιστία στη δήλωση του εκπροσώπου του
Αφγανιστάν στη διάσκεψη της Τεχεράνης για την ασφάλεια στη Δυτική Ασία στις 7
Ιανουαρίου 2019 (διαβάστε εδώ την έκθεση για αυτή τη διάσκεψη). Ο τελευταίος απόδωσε
την άνοδο του ριζοσπαστικού ισλαμισμού στη χώρα του στους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ
καθώς και στις πολλαπλές μαλακίες (sic) που τις
συνοδεύουν και επηρεάζουν τον άμαχο πληθυσμό.
Υεμένη, ο αριθμός των βομβιστικών επιχειρήσεων που στοχεύουν στην Αλ Κάιντα δεν
ξεπέρασε τις πενήντα. Είναι πολύ
μικρότερος από το 2017 (125). Πρέπει να πούμε ότι
ο πόλεμος στην Υεμένη δεν είναι πλέον δημοφιλής στις ΗΠΑ με τις δραματικές
ανθρωπιστικές συνέπειες που προκαλεί στον πληθυσμό και την απεχθή εικόνα της
Σαουδικής Αραβίας η οποία ηγείται του συνασπισμού αντι-Χούθι.
Σομαλίας, 37 αμερικανικές επιχειρήσεις βομβιστικών επιθέσεων αναφέρθηκαν το
2018. Ο αριθμός αυτός είναι συγκρίσιμος με αυτόν του 2017 (35).
Λιβύη, ο αριθμός των επιχειρήσεων βομβαρδισμού έχει γίνει ανεκδοτικός (3 το
2018).
ο θλιβερός απολογισμός γεννά τέσσερις παρατηρήσεις:
αστυνομικός του κόσμου με την αυστηρή εφαρμογή του « νόμου της ζούγκλας (νόμου του
δυνατότερου) » και του συνθήματος « America First », ενώ κανείς δεν τους ζήτησε τίποτα. Με την εξωτερική τους πολιτική που βασίζεται στους
βομβαρδισμούς, στις οικονομικές κυρώσεις, στα «regime change », στην
ετεροδικία των νόμων τους, στα εθνικά τους συμφέροντα και σε εκείνα του ισραηλινού
συμμάχου τους, δημιουργούν περισσότερο χάος στον πλανήτη από το να λύνουν
προβλήματα.
των ΗΠΑ στην εγγύς και μέση ανατολική, είναι σαφές ότι η αντίθεση στο Ιράν, με
σκοπό τη προστασία του ισραηλινού σύμμαχου, εξηγεί, πάνω απ ‘όλα, την επέμβαση
των ΗΠΑ στη Συρία. Ο αγώνας εναντίον της Ντάες δεν ήταν παρά ένα
πρόσφορο πρόσχημα για την απρόσκλητη εισβολή στη χώρα και την προσπάθεια να την
διαιρέσει, να αλλάξει τη διακυβέρνησή της και να αναδιαμορφώσει τα σύνορά της
(2).
Συρία, η τέλεια συμπλοκή USA-UK-FR χτίστηκε γύρω από τον κοινό σύμμαχο: το Ισραήλ. Συγκεκριμένα, αυτή η συμπαιγνία κατέστη δυνατή με
τη επίδραση των ισχυρών διακρατικών φιλο-ισραηλινών λόμπυ στις κυβερνήσεις αυτών
των τριών χωρών και με τη διείσδυση στους κρατικούς μηχανισμούς τους με
αποτελεσματικούς σαγιανίμ (sayanims). Δεν πρέπει να
ξεχνάμε, από την άποψη αυτή, τον αποφασιστικό ρόλο που διαδραματίζουν αυτές οι
ομάδες πίεσης στις εκλογές, ρόλο που δεν μπορεί να ξεφύγει παρά μόνο από τους αφελείς
και τις « αποδόσεις της επένδυσης » που αυτές οι ομάδες πίεσης (λόμπυ) κερδίζουν μετά τη νίκη στις εκλογές,
από εκείνους στους οποίους εξασφάλισαν τη νίκη …
αξιοπερίεργο το γεγονός ότι με τα αποτελεσματικά μέσα που διαθέτουμε στον εικοστό
πρώτο αιώνα, κανένα από τα μεγάλα κράτη δεν ασχολήθηκε σοβαρά για τον εντοπισμό
και την καταγγελία των όσων προκάλεσαν, ενθάρρυναν, χρηματοδότησαν, όπλισαν,
εργαλειοποίησαν το Ισλαμικό Κράτος και την τρομοκρατία του ριζοσπαστικού Ισλάμ
στη Συρία, ελπίζοντας να αποτρέψουν τον Bashar al-Assad. Μήπως είναι επειδή αυτά τα μεγάλα κράτη εμπλάκηκαν βαθιά
σε τέτοιο είδος ανάρμοστων ενεργειών;
βομβιστικές επιθέσεις: Στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από την « Combined Forces Air Component Commander 2013-2018 » Airpower Statistics
αναγνώστης μπορεί να διαβάσει ή να ξαναδιαβάσει:
https://reseauinternational.net/usa-syrie-france-israel-pour-mieux-comprendre-le-conflit-syrien-general-2s-dominique -delawarde /
var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();
Διεθνή
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel
Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.
Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.
Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.
Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.
Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.
Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.
GEOPOLITICO
Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ
Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.
Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.
Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.
Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ
Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.
Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.
Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι
Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.
Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.
Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου
Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.
Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.
Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.
Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.
Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ
Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.
Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.
Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ
Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.
Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.
Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.
Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.
Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.
Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.
Αναλύσεις
Financial Times: Ενεργοποιείται η αμυντική συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας! Ο πόλεμος στην Υεμένη αλλάζει τις ισορροπίες
Σε φάση επιχειρησιακής ενεργοποίησης περνά η τριμερής αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τους Financial Times. Η κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών στόχων κινητοποιεί τον νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας, με την Άγκυρα να εξετάζει συνδρομή σε αεράμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ο Χακάν Φιντάν αποκλείει, προς το παρόν, την τουρκική συμμετοχή σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Νέα δεδομένα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιουργεί η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας που συνδέει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 7ης Οκτωβρίου 2026, οι τρεις χώρες ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο, μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων.
Η συμφωνία, γνωστή ως Mecca Joint Defence Agreement, προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των συμμετεχόντων μπορεί να αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων.
Η διατύπωση αυτή παραπέμπει στη λογική της συλλογικής άμυνας που εφαρμόζει το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νέος μηχανισμός διαθέτει την ίδια οργανωτική δομή και τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες.
Η Σαουδική Αραβία ζητά ενίσχυση της άμυνάς της
Οι επιθέσεις των Χούθι κατά αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών της Σαουδικής Αραβίας έχουν αυξήσει την ανάγκη προστασίας κρίσιμων στόχων.
Το Ριάντ επιχειρεί να περιορίσει την απειλή των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, διατηρώντας παράλληλα την υποστήριξή του στις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.
Η νέα τριμερής συμφωνία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ένα πρόσθετο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, πέρα από τις παραδοσιακές αμυντικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες.
Φιντάν: Αμυντική υποστήριξη, όχι επιθετικές επιχειρήσεις
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, σύμφωνα με το Reuters, ότι η Άγκυρα εξετάζει τρόπους συνδρομής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αλλά δεν σχεδιάζει συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.
Η πιθανή τουρκική συμβολή επικεντρώνεται σε τεχνική υποστήριξη, συστήματα αεράμυνας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία λόγω των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία και της έντασης γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Σημειώνεται ότι η πλήρης κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας από την Τουρκία παραμένει σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, πρέπει να διακρίνεται η πολιτική ενεργοποίηση του μηχανισμού από την πραγματική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.
Ο στρατιωτικός ρόλος του Πακιστάν
Το Πακιστάν διαθέτει μακροχρόνιους δεσμούς στρατιωτικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία και σημαντικές δυνατότητες σε προσωπικό, αεροπορικά μέσα και στρατιωτική εκπαίδευση.
Η συμμετοχή του στη νέα τριμερή συμφωνία προσδίδει πρόσθετο βάρος στον μηχανισμό ασφαλείας που επιδιώκει να αναπτύξει το Ριάντ.
Οι Financial Times αναφέρουν ότι το Ισλαμαμπάν είχε ήδη αναπτύξει αεροπορικά μέσα στη Σαουδική Αραβία τον Απρίλιο, αλλά οι πλήρεις επιχειρησιακές λεπτομέρειες της τρέχουσας συνδρομής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Επομένως, οι αναφορές περί άμεσης πακιστανικής συμμετοχής σε συγκεκριμένους βομβαρδισμούς της Υεμένης δεν πρέπει να θεωρούνται επιβεβαιωμένες χωρίς πρόσθετα στοιχεία.
Η Τουρκία επιδιώκει μεγαλύτερο ρόλο στον Κόλπο
Η συμμετοχή της Άγκυρας στον τριμερή μηχανισμό αντανακλά την προσπάθειά της να ενισχύσει την παρουσία της στις δομές ασφαλείας του Κόλπου.
Η Τουρκία διαθέτει σημαντική αμυντική βιομηχανία, εμπειρία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και τεχνογνωσία στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Για τη Σαουδική Αραβία, αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη συμπληρωματική υποστήριξη στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με drones.
Παράλληλα, η συνεργασία με το Πακιστάν διευρύνει το γεωγραφικό αποτύπωμα του νέου αμυντικού σχήματος, συνδέοντας τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.
Νέα περιφερειακή εξίσωση
Η ενεργοποίηση της συμφωνίας συνιστά αξιοσημείωτη εξέλιξη, καθώς τρεις μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αναπτύξουν έναν κοινό μηχανισμό αντιμετώπισης απειλών.
Το εγχείρημα, ωστόσο, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η πραγματική αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από τον επιχειρησιακό συντονισμό, τις δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης μέσων, την πολιτική βούληση των συμμετεχόντων και την ικανότητα αποτροπής νέων επιθέσεων.
Η εξέλιξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς η ενίσχυση του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στον Κόλπο μπορεί να επηρεάσει τις ευρύτερες περιφερειακές συνεργασίες και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας