Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τα τρωτά σημεία της συμφωνίας Τσίπρα –Ζάεφ

Δημοσιεύτηκε στις

του Δημητρίου Κουγιουμτζόγλου,
φιλολόγου /αρχαιολόγου
Στις 17 Ιουνίου 2018 στους Ψαράδες Πρεσπών υπεγράφη από τους υπουργούς εξωτερικών Ελλάδας και Σκοπίων η συμφωνία αναγνώρισης του κράτους των Σκοπίων από την κυβέρνηση Τσίπρα με την ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» (άρθρο 1, παράγραφος 3α). Επίσης, με το ίδιο άρθρο (παράγραφοι 3β και 3γ) και πέρα από κάθε διεθνή πρακτική κατοχυρώνεται ως ιθαγένεια και ως γλώσσα  – με την υπογραφή της Ελλάδας –η «μακεδονική» και όχι η «βόρειο-μακεδονική /σλαβομακεδονική», που θα μπορούσε να απαιτήσει η κυβέρνηση, αν  ήθελε τουλάχιστον να σώσει τα προσχήματα. Μάλιστα με την παράγραφο 3ε παραμένει σε ισχύ το ακρωνύμιο ΜΚ και MKD (δηλαδή σε τηλεόραση, διαδίκτυο, στρατιωτικές περιβολές και αθλητικές περιβολές εθνικών ομάδων, ονομασίες προέλευσης κ.α.) με την εξαίρεση των πινακίδων των αυτοκινήτων.Η αναγνώριση μακεδονικής ιθαγένειας σημαίνει ουσιαστικά αναγνώριση μακεδονικής ταυτότητας για τους κατοίκους των Σκοπίων, όπως προκύπτει μέσα από σκόρπιες αναφορές στο σύνταγμα της χώρας τους περί «μακεδονικού λαού», αναφορές που δεν θα απαλειφθούν, (1) αλλά και από την σπουδή του ίδιου του πρωθυπουργού των Σκοπίων ΖόρανΖάεφ, κατά την τελετή υπογραφής της συμφωνίας να μιλήσει για «Μακεδόνες και Έλληνες», διαχωρίζοντας πλήρως ταυτοτικά τις δύο έννοιες.
Επιπλέον, η συμφωνία αυτή αναγνωρίζει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ως «Μακεδόνων» σε ανθρώπους που ουσιαστικά είναι Αλβανοί και Βούλγαροι, δηλαδή που δεν έχουν ιστορικά καμία σχέση με τον βαρύ αυτόν όρο της ελληνικής κληρονομιάς και ταυτότητας. Η «μακεδονική» ταυτότητά τους προέκυψε ως αποτέλεσμα της ίδρυσης του ομόσπονδου κρατιδίου της Γιουγκοσλαβίας από τον  Τίτο και την συνεπακόλουθη προπαγάνδα που έγινε, βασιζόμενη στα επεκτατικά σχέδια του διεθνούς κομμουνισμού του μεσοπολέμου εις βάρος της Μακεδονίας μας και τα αντίστοιχα παλαιότερα του ρωσικού πανσλαβισμού και του βουλγαρικού εθνικισμού. Αντιθέτως, οι ελληνικοί όροι «Μακεδονία» και «Μακεδών» διαχρονικά σήμαιναν τον Έλληνα στην καταγωγή και ελληνορθόδοξης ταυτότητας (από το Βυζάντιο και πέρα) κάτοικο της ιστορικής, πραγματικής Μακεδονίας (2), η οποία μόνο κατά ένα μικρό ποσοστό –γύρω στο 20% – επεκτεινόταν στην επικράτεια του σημερινού κράτους των Σκοπίων (3).

Άλλωστε, η κυβέρνηση και οι υποστηριχτές της στην ως τώρα ρητορική τους – την οποία η κυβέρνηση διορθώνει  κάπως  με το άρθρο 7 της συμφωνίας – λειτουργούν ισοπεδωτικά και μηδενιστικά, από τη μια πλευρά μην προβάλλοντας σθεναρά τημακεδονική ταυτότητα των Ελλήνων κατοίκων της σύγχρονης Μακεδονίας, τόσο των προσφυγικής καταγωγής (στη βάση ακριβώς της κοινής ελληνικής ταυτότητας με τους αρχαίους Μακεδόνες)  όσο και των γηγενών Μακεδόνων (εκπροσώπους των οποίων ο κ. Κοτζιάς αρνήθηκε ακόμη και να συναντήσει), αλλά αποδεχόμενοι από την άλλη τον εθνικιστικής σύλληψης και επεκτατικού χαρακτήρα μακεδονισμό των γειτόνων. Μάλιστα, βαφτίζουν τον μακεδονισμό των γειτόνων «δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό», παραβλέποντας πως το δικαίωμα αυτό ακριβώς  προσβάλλει στην πράξη το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των γνήσιων Μακεδόνων, δηλαδή των Ελλήνων της Μακεδονίας. Δυστυχώς, οι καλές προθέσεις και δεσμεύσεις περί ειρήνης και ασφάλειας των δύο χωρών, όπως επαναλαμβανόμενα διατυπώνονται στο προοίμιο της συμφωνίας, κινδυνεύουν να γίνουν στην πράξη διακηρύξεις κενές περιεχομένου, όταν για παράδειγμα θα αρχίσουν αντιπαραθέσεις μεταξύ Σκοπιανών επισκεπτών της Μακεδονίας μας και ντόπιων Μακεδόνων, που θα ακούνε τους πρώτους να αυτοπροσδιορίζονται ως «Μακεδόνες» και να λένε ότι «είναι από τη Μακεδονία» (για να μην αναφερθούμε σε αθλητικές συναντήσεις, διεθνή συνέδρια κ.λπ.).

Συν τοις άλλοις, η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» θα δημιουργεί διεθνώς σύγχυση και θα υποθάλπει επεκτατικές βλέψεις σε συνδυασμό με την αναγνώριση «μακεδονικής ταυτότητας», που θα καπελώνει το σύνολο της Μακεδονίας, τόσο της ψευτο -Μακεδονίας των Σκοπίων, όσο και της αυθεντικής ελληνικής. Αυτό θα μπορεί να γίνεται έστω σε συμβολικό επίπεδο, αν δεχτούμε, ως θετικό σημείο της συμφωνίας, πως οι δύο πλευρές «επιβεβαιώνουν το υφιστάμενο κοινό τους σύνορο ως ισχυρό και απαραβίαστο διεθνές σύνορο» (άρθρο 3, παράγραφος 1). Το πρόβλημα έγκειται στο ότι, με την παρέλευση πολλών ετών, η έλλειψη ενημέρωσης και η αμορφωσιά –ειδικά σε θέματα ιστορίας – που χαρακτηρίζει τις μεγάλες μάζες της παγκόσμιας κοινότητας, δυτικού και ανατολικού κόσμου, θα επιτρέψουν την κατοχύρωση τόσο της ονομασίας «Μακεδών» όσο και –εν τέλει –ακόμη και των λοιπών συνειρμών με την ιστορία της περιοχής, νεότερης, μεσαιωνικής και αρχαίας, αποκλειστικά στους Σκοπιανούς, δηλαδή αυτό που υποτίθεται ότι διασφαλίζει η κυβέρνηση με το άρθρο 7 της συμφωνίας.
Άλλωστε, το τρωτό σημείο του άρθρου 7 είναι πως, αν και με την παράγραφο 4 η Ελλάδα και τα Σκόπια σημειώνουν πως η επίσημη γλώσσα και τα χαρακτηριστικά των Σκοπιανών δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της Μακεδονίας (που επανειλημμένως στο κείμενο της συμφωνίας αναφέρεται ως «βόρεια περιοχή του πρώτου μέρους», δηλαδή της Ελλάδας) εντούτοις πουθενά, ούτε στο άρθρο 7 ούτε κάπου αλλού, οι Σκοπιανοί δεν υποχρεούνται ρητά να αναγνωρίσουν τη μακεδονική ταυτότητα που έχουν οι Έλληνες της Μακεδονίας σήμερα. Ως αποτέλεσμα, ενώ εμείς τους αναγνωρίζουμε πλέον, με βάση τη συμφωνία, ως «Μακεδόνες», αυτοί δεν υποχρεούνται να κάνουν το ίδιο για εμάς, τους σύγχρονους Θεσσαλονικείς, Καβαλιώτες, Σερραίους, Παγγαιορείτες, Φλωρινιώτες, Καστοριανούς, Χαλκιδικιώτες κ.α. και αυτό με την υπογραφή μιας ελληνικής κυβέρνησης. Επιπλέον, η κατοχύρωση της ελληνικότητας της Μακεδονίας διαχρονικά θα ήταν πιο ενισχυμένη αν η συμφωνία αντί μόνο για «αρχαίο ελληνικό πολιτισμό» έκανε λόγο για «αρχαίο, μεσαιωνικό και νεότερο /σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό». Οι αναρτήσεις του κ. Ζάεφ στο Twitterτην επομένη της συμφωνίας περί «περηφάνιας του μακεδονικού λαού απέναντι στον Κύριλλο και στο Μεθόδιο» είναι ενδεικτικές της (επι)στροφής των Σκοπίων στην παραχάραξη της μεσαιωνικής και νεότερης ιστορίας μας.  Στο σημείο αυτό, εμείς θα πρέπει, τουλάχιστον, να αναδείξουμε τη σημασία της λέξης «κληρονομιά», ώστε να αποδείξουμε ότι αυτή περιλαμβάνει και όλες τις αναφορές γραπτών πηγών και υλικού πολιτισμού στη Μακεδονία από τους πρώιμους βυζαντινούς αιώνες ως σήμερα.
Με άλλες διατάξεις της συμφωνίας:
α. επιτρέπεται ουσιαστικά σε Σκοπιανούς ιδιώτες (που δεν απολαμβάνουν οικονομικής υποστήριξης από το κράτος) να συνεχίσουν τη χρήση του όρου «Μακεδονία», «μακεδονικός» (άρθρο 1, παράγραφος 3ζ).
β. παραπέμπεται σε μια διεθνή επιτροπή (άρθρο 1, παράγρ. 3θ) η διαχείριση των ζητημάτων που θα προκύψουν με τις εμπορικές ονομασίες, μέσα σε ένα ομιχλώδες τοπίο και με ορατό τον κίνδυνο να ζημιωθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις με την απαίτηση για κατάργηση των ονομασιών των προϊόντων τους. Και τούτο διότι, όπως σωστά έχει επισημανθεί, η ακαθόριστης σύστασης διεθνής επιτροπή μοιραία θα σπεύσει να πριμοδοτήσει και να κατοχυρώσει περισσότερο τις ονομασίες προέλευσης ενός κράτους («Βόρεια Μακεδονία» – «μακεδονικός» για Σκόπια) παρά μιας επαρχίας (της Μακεδονίας μας).
γ. ασκείται εμφανώς ιδιαίτερη πίεση στην Ελλάδα να σπεύσει να στρώσει το δρόμο στα Σκόπια για ένταξή τους σε Ν.Α.Τ.Ο. και Ε.Ε. (άρθρο 2, παράγρ. 1, 3, 4). Αυτό άλλωστε ήταν και το ζητούμενο! Η κυβέρνηση υπέκυψε στις πιέσεις του ξένου παράγοντα, Αμερικανών και Γερμανών(4), κάνοντας ωστόσο παράλληλα και ασυγχώρητες παραχωρήσεις στα Σκόπια, που μόνο με βάση τις ιδεολογικές καταβολές της μπορούν να ερμηνευτούν.
δ. υπάρχει μια ασάφεια για την περίπτωση της Ελλάδας ως προς το ποιες μπορούν να θεωρηθούν οι «πράξεις μη φιλικού χαρακτήρα», οι «εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες, προπαγάνδα από κρατικές υπηρεσίες…που υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό τον αναθεωρητισμό εναντίον του άλλου μέρους» που θα πρέπει, ρητώς, «να απαγορεύονται» (άρθρο 6, παραγρ. 1). Εξ όσων γνωρίζω, είναι τα Σκόπια που, δεκαετίες τώρα, τυπώνουν χάρτες της «Μεγάλης Μακεδονίας» και καλλιεργούν τον επεκτατισμό, όχι η χώρα μας. Με το άρθρο 2 μάλιστα το κάθε κράτος θα πρέπει «να αποθαρρύνει και να αποτρέπει την εκδήλωση πράξεων από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν (!) υποδαυλίζουν την βία, το μίσος και την εχθρότητα προς το άλλο μέρος». Μάλιστα, προβλέπεται πως το ένα κράτος θα μπορεί να καταγγείλει στο άλλο τέτοιες πράξεις ιδιωτών και τότε το άλλο κράτος θα είναι υποχρεωμένο να λάβει όλα τα απαραίτητα, νόμιμα μέσα κατά του ιδιώτη (άρθρο 6, παράγρ. 2, τα ίδια επαναλαμβάνονται και στην παραγρ. 3). Και πάλι, η ιστορική, επιστημονική αλήθεια από τον ελληνικό επιστημονικό κόσμο, τη σχολική μας παιδεία, τους συλλόγους μας κ.λπ. εξισώνεται με την ανθελληνική εδώ και δεκαετίες προπαγάνδα και παραχάραξη της ιστορίας μας από τους Σκοπιανούς στη βάση της αμοιβαίας καταγγελίας που θα μπορεί να κάνει η μία πλευρά για την άλλη. Με αυτήν τη λογική, αν αύριο για παράδειγμα ο σύλλογος  Δυτικομακεδόνων Καβάλας οργανώσει μια ημερίδα για τον Μακεδονικό Αγώνα οι Σκοπιανοί θα δύνανται να την καταγγείλουν και η κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να «λάβει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα που της παρέχει ο νόμος»! Η ίδια ακριβώς ισοπεδωτική εξίσωση προβλέπεται και για τα σχολικά βιβλία μας, αφού θα υπόκεινται στον έλεγχο μιας «Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων» (άρθρο 8, παράγρ. 5).
ε. Αν και ο κ. Τσίπρας ισχυρίστηκε σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση (15.6.2018) πως με βάση τη συμφωνία οι Σκοπιανοί υποχρεούνται να βάλουν πινακίδα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Σκόπια που θα γράφει «Αλέξανδρος ο Έλληνας», αυτό δεν προκύπτει από κανένα σημείο του κειμένου. Αντιθέτως, το άρθρο 8 παράγραφος 2 προβλέπει πως τα Σκόπια  –οι υπογραμμίσεις δικές μου – «στο μέτρο που τα μνημεία, δημόσια κτήρια και υποδομές στην επικράτειά τους συνιστούν αναπόσπαστο συστατικό της ιστορικής ή πολιτισμικήςκληρονομιάς (της Ελλάδας) θα προβούν στις κατάλληλες διορθωτικές ενέργειες…». Η δημιουργική ασάφεια που υπάρχει επιτρέπει στους Σκοπιανούς α. να μην θεωρήσουν τον Αλέξανδρο, τον Φίλιππο και την Ολυμπιάδα Έλληνες, αλλά «εξελληνισμένους Μακεδόνες» -σύμφωνα πάντα με την εθνική τους προπαγάνδα – επομένως να μην προβούν σε καμιά ενέργεια β. να τοποθετήσουν πονηρά μια ουδέτερη πινακίδα, που να επιτρέπει τη διαιώνιση της διαστρέβλωσης της ιστορίας μας με βάση πάντα την αμφισβήτηση της ελληνικής ταυτότητας των Μακεδόνων. Μια τέτοια πινακίδα θα μπορούσε να είχε, για παράδειγμα,ως  περιεχόμενο  τον τίτλο «Μέγας Αλέξανδρος-σύμβολο της ελληνομακεδονικής φιλίας».
στ.  καθορίζεται ότι η Ελλάδα θα επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών από τα Σκόπια (άρθρο 14, παραγρ. 3) ενώ τέλος, με το άρθρο 20, παράγραφο 9 με έμφαση ξεκαθαρίζεται ότι οι διατάξεις της συμφωνίας είναι αμετάκλητες και ιδιαίτερα πως δεν επιτρέπεται καμία τροποποίηση του άρθρου 1(3), που είναι ακριβώς το άρθρο που κατοχυρώνει ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», «μακεδονική» ιθαγένεια και γλώσσα.
ζ. Ένα πραγματικά θετικό σημείο της συμφωνίας είναι  το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 4, με τις οποίες, -συνοπτικά –τα δύο μέρη δεσμεύονται να μην υποστηρίξουν επιθετικές ενέργειες τρίτου μέρους έναντι ενός εκ των δυο και να μην επιτρέπουν για τον ίδιο σκοπό να αξιοποιηθεί η επικράτειά τους από τρίτο κράτος ή οργανισμό, ομάδα ή άτομο. Αυτοί οι όροι δείχνουν να ακυρώνουν την οποιαδήποτε σύμπραξη των Σκοπίων σε πιθανή μελλοντική επιθετική ενέργεια της Τουρκίας κατά της Ελλάδας. Αυτό, όμως, δε θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο για μια χώρα που «χτυπά την πόρτα της Ε.Ε.» και με βάση το διεθνές δίκαιο, στο οποίο άλλωστε γίνεται και επίκληση στο προοίμιο; Γενικότερα, τα όποια θετικά σημεία της συμφωνίας μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα μετά την εθνική ήττα που αποτελεί η αναγνώριση μακεδονικής ταυτότητας, γλώσσας και ονομασίας.
Συμπερασματικά, η κυβέρνηση προχώρησε άρον άρον στο κλείσιμο μιας ετεροβαρούς συμφωνίας με τα Σκόπια, κωφεύοντας στην εκπεφρασμένη αντίθεση του ελληνικού λαού, όπως αυτή διατυπώθηκε με σαφήνεια και πέρα από κάθε αμφιβολία στα μεγάλα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, της ομογένειας παντού στο εξωτερικό, των μακεδονικών και άλλων πόλεων, των Πρεσπών, αλλά και σε πολλές διαδικτυακές δημοσκοπήσεις, δημοσκοπήσεις εφημερίδων, μέχρι και πρόσφατα (5). Η κυβέρνηση αγνόησε επιδεικτικά τα ψηφίσματα των δήμων και περιφερειών της Μακεδονίας και όχι μόνο, τις θέσεις επιστημονικών φορέων, όπως η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, την απόφαση της Ιεράς Συνόδου και πολλών μητροπόλεων, τα εκατοντάδες τεκμηριωμένα άρθρα που γράφτηκαν επισημαίνοντας το πόσο μεγάλο λάθος θα αποτελέσει η αναγνώριση ονομασίας με τον όρο «Μακεδονία»,  καθώς και «μακεδονικής» ταυτότητας / γλώσσας. Ο Τίτο, από εκεί που βρίσκεται, θα χαμογελά: με τη συμφωνία αυτή η Ελλάδα περνά το μήνυμα διεθνώς πως, όποιος εγείρει αξιώσεις κατά της χώρας μας, σε πενήντα – εβδομήντα χρόνια, αργά ή γρήγορα, δικαιώνεται. Το διάστημα όμως αυτό, αν για το δικό μας, βιολογικό χρόνο είναι πολύ, για τον ιστορικό χρόνο και για τα έθνη που θέλουν να έχουν συνέχεια, χωρίς να απεμπολούν την  κληρονομιά και την ταυτότητά τους, είναι μηδαμινό, πολλώ δε μάλλον για το ελληνικό έθνος, που με αγώνες και θυσίες διατήρησε την ταυτότητα και ελευθερία του μέσα στην τεσσάρων χιλιάδων χρόνων ιστορία του (6), που με αγώνες και θυσίες κράτησε τη Μακεδονία αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας.
Υποσημειώσεις.
(1) Άγγελος Συρίγος, «Τα 4+1 σκοτεινά σημεία της συμφωνίας», άρθρο στην εφημερίδα «Τα Νέα», 14.6.2018.
(2) Ενδεικτικά, ο ιστορικός Ιωάννης  Σκυλίτζης αναφέρεται σε προφητικά κείμενα, που κυκλοφορούσαν κατά τον 11ο αιώνα, εποχή εμφάνισης των Σελτζούκων Τούρκων, σύμφωνα με τα οποία «είναι πεπρωμένο να καταστραφεί το γένος των Τούρκων από τέτοιες δυνάμεις, σαν και αυτές που είχε ο Αλέξανδρος, όταν κατέστρεψε τους Πέρσες». Αυτές οι προφητείες, γράφει, ώθησαν τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο  Μονομάχο στην απόφαση   να οδηγήσει στην ανατολή εναντίον των Τούρκων  «…Μακεδονικάς δυνάμεις, ἀρχηγούςἐχούσαςἅπαντας Μακεδόνας, ὧνεἷςἤνκαί ὁ Βρυέννιος».Είναι φανερό πως στην παραπάνω αναφορά οι σύγχρονοι του Κωνσταντίνου Μονομάχου Μακεδόνες όχι μόνο συσχετίζονται άμεσα με τους αρχαίους ως συνεχιστές της ανδρείας τους, αλλά και ταυτίζονται με τους ελληνορθόδοξους υπερασπιστές της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Γενικότερα, στο Βυζάντιο ο Μέγας Αλέξανδρος αναφέρεται ως «Έλλην βασιλιάς», «βασιλιάς Ελλήνων», «βασιλιάς Μακεδόνων» και άλλες φορές απλά ως «Μακεδών», με την επισήμανση ότι οι Μακεδόνες αποτελούν σταθερά κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας. Όσο για τον ελληνισμό της Τουρκοκρατίας, από τις πάμπολλες αναφορές, αρκεί η περήφανη δήλωση των Ναουσαίων επαναστατών προς την ελληνική επαναστατική κυβέρνηση το Μάρτιο του 1822: «…μη αμφιβάλλητε ότι  ήρωες Μακεδόνες, απόγονοι του Αλεξάνδρου, θέλομενεξουσιάση ταχέως του τυράννου ημών».Ακόμα και οι πρώιμες σλαβικές πηγές, βουλγαρικές και σερβικές, από το 13ο αιώνα κ.ε., όταν αναφέρονται στη Μακεδονία, τη συνδέουν αναπόσπαστα με την  «ελληνική γη». Για την πρόσληψη των Μακεδόνων στο Βυζάντιο και στους Σλάβους δες  το άρθρο της Δεληκάρη Αγγελική, Η εικόνα της Μακεδονίας και η έννοια της «μακεδονικότητας» στους σλαβικούς λαούς της βαλκανικής κατά τη βυζαντινή περίοδο, στο βιβλίο Μακεδονικές ταυτότητες στο χρόνο, εκδόσεις Πατάκη –Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, Αθήνα 2008, σελ. 134 -184.
(3) Για την αυθαίρετη διεύρυνση των γεωγραφικών ορίων της Μακεδονίας μετά τα μέσα του 19ο αιώνα από Ευρωπαίους περιηγητές και προξένους, αλλά και Έλληνες, Βούλγαρους, Σέρβους ερευνητές και προξένους στο πλαίσιο των εθνικών ανταγωνισμών, βλέπε κεφάλαιο όρια και διοικητική διαίρεση Μακεδονίας, του Ε. Κωφού, σε Ιστορία Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΓ΄, Αθήνα 1977, σελ. 378 -379. Εκεί επισημαίνεται πως η Οθωμανική Αυτοκρατορία ουδέποτε χρησιμοποίησε ως διοικητική υποδιαίρεση  τον –ασαφή ήδη από τα ρωμαϊκά χρόνια – όρο «Μακεδονία». Σημειώνω ότι οι Φίλιπποι και η αρχαία Νεάπολη –σημερινή Καβάλα –μέχρι και το αρχαίο Ακόντισμα –σημερινή Νέα Καρβάλη θεωρείτο κομμάτι της αρχαίας Μακεδονίας ήδη πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση του 168 π.Χ. Επομένως κάνουν λάθος όσοι ιστορικοί χάρτες τοποθετούν το προς ανατολάς όριο της αρχαίας Μακεδονίας πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση λίγο πιο ανατολικά του  Στρυμόνα ποταμού.
(4) Για τις πιέσεις του ξένου παράγοντα βλέπε το άρθρο του Σταύρου Λυγερού «Ο παρασκηνιακός ρόλος της Δύσης σε Αθήνα και Σκόπια», 18.6.2018
(https://slpress.gr/ethnika/o-paraskiniakos-rolos-tis-dysis-se-athina-kai-skopia/?utm_source=facebook&utm_medium=cpc)
(5)Το 73% των Ελλήνων αντιτίθεται στην ονομασία των Σκοπίων με τον όρο «Μακεδονία», σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» (http://www.athensvoice.gr/politics/452484_dimoskopisi-marc-732-ton-ellinon-den-thelei-makedonia-sti-nea-onomasia). Αντίστοιχα, σε παμμακεδονική δημοσκόπηση της εταιρείας Interview μετά τη συμφωνία,το 86% των κατοίκων της Μακεδονίας αντιτίθεται στη συμφωνία (http://infognomonpolitics.blogspot.com/2018/06/86.html).
(6) Η σύγχρονη έρευνα,  με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα, δέχεται πως η πρώτη κάθοδος στη νότια Ελλάδα των  φύλων –φορέων της ελληνικής γλώσσας πρέπει να συντελέστηκε ανάμεσα στο 2100 -1900 π.Χ. Τα φύλα αυτά, μέσα από την όσμωση με τα γηγενή προελληνικά φύλα, θα δημιουργήσουν αργότερα, ανάμεσα στο 1650 -1100 π.Χ., τον περίλαμπρο μυκηναϊκό πολιτισμό, η γραφή του οποίου, όπως διασώθηκε στις πινακίδες της Γραμμικής Β΄, αποτελεί την αρχαιότερη γραπτή μορφή της ελληνικής γλώσσας.
Πηγή: Χρονόμετρο Καβάλας

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός13 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις24 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO25 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO55 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή