Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Οι μύθοι περί “ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας” και “αναγνώρισης Μακεδονικής γλώσσας”: Μετά τη Συμφωνία τα χειρότερα έπονται

Δημοσιεύτηκε στις

«Ενωμένοι Μακεδόνες του Καναδά». Βραδιά Γκότσε Ντέλτσεφ, 3 Φεβρουαρίου, 2019. Αίθουσα της Εκκλησίας του «Αγίου Κλίμη Αχρίδας», Τορόντο, Καναδά.
Η συμφωνία των Πρεσπών επικυρώθηκε μετά από δημοψήφισμα στη γειτονική χώρα, αλλά όχι στην Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση κατάλαβε πως η πλειοψηφία του λαού θα ψήφιζε «όχι», και μια μετατροπή του «όχι» σε «ναι», για δεύτερη φορά, θα είχε το ανάλογο πολιτικό κόστος. Η αποφυγή δημοψηφίσματος συνοδεύτηκε —και δικαιολογήθηκε— με χαρακτηρισμούς κατά του λαού που είναι ενάντια στην Συμφωνία ως «ακροδεξιοί-φασίστες» (ούτε ντροπή μπροστά στον μοναδικό μας και αξιαγάπητο Μίκη Θεοδωράκη) και με ρίψη χημικών αδιακρίτως στους διαδηλωτές, παιδιά, γιαγιάδες και παππούδες· κάποιοι φανατικοί ή και προβοκάτορες εξυπηρέτησαν αποτελεσματικά την προπαγάνδα της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός μας, ερωτηθείς από τον πρωθυπουργό της Γαλλίας αν η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού επικροτεί την Συμφωνία, απάντησε «ναι, νομίζω» (νομίζει, κάνει πως δεν γνωρίζει, και προτίμησε να μη μάθει) και συνέχισε λέγοντας πως τουλάχιστον «η πλειοψηφία των ανθρώπων που μπορούν να σκέπτονται και να ασκούν κριτική με το μυαλό τους» επικροτούν την συμφωνία. Με άλλα λόγια, ο λαός είναι ανόητος, γι’ αυτό και η κυβέρνηση αποφασίζει γι’ αυτόν, όπως αρμόζει σε κάθε δικτατορικό καθεστώς. Η σύγκριση αυτών που συμβαίνουν στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία με αυτά που συμβαίνουν σε άλλες αναπτυγμένες δημοκρατικές χώρες (βλέπε την προσπάθεια που κάνει η Βρετανία να τιμήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για BREXIT όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες και οι συνέπειες) είναι αποκαρδιωτική.

Δύο από τα σημαντικότερα ψευδή επιχειρήματα που χρησιμοποίησε η Ελληνική κυβέρνηση για να υπερασπισθεί τη θέση της ήταν ότι 1) Μακεδονία ήταν το όνομα μιας ευρύτερης περιοχής που περιλαμβάνει την ΠΓΔΜ και 2) η γλώσσα των κατοίκων της ΠΓΔΜ (θα αναφέρονται στο εξής ως «Σκοπιανοί» για συντομία) έχει αναγνωρισθεί προ πολλού ως Μακεδονική και σ’ αυτό είχε συμφωνήσει και η Ελλάδα.

Ο μύθος περί ύπαρξης μιας «ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας»
Όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, η «ευρύτερη Γεωγραφική Μακεδονία» δεν υπήρξε ποτέ παρά μόνο στην ιδεολογία, στους χάρτες και στους αγώνες Βουλγάρων εθνικιστών, και αργότερα των κομμουνιστών. Στο Βυζάντιο είχε άλλο νόημα ο όρος «Μακεδονία», περιλαμβάνοντας κυρίως την Θράκη (απόδειξη: η λεγόμενη Μακεδονική δυναστεία η οποία ξεκινάει με έναν αυτοκράτορα που κατάγεται από τη Θράκη: τον Βασίλειο τον Α΄), ενώ στην Οθωμανική αυτοκρατορία δεν εχρησιμοποιείτο ο όρος Μακεδονία, αλλά το «βιλαέτι του Μοναστηριού» και το «βιλαέτι της Θεσσαλονίκης». Μία μεγάλη περιοχή του σημερινού κράτους των Σκοπίων (από τις πόλεις Στιπ και Βέλες μέχρι βόρεια στο Τέτοβο, Κουμάνοβο και Σκόπια) ήταν μέρος από το βιλαέτι του Κοσόβου με πρωτεύουσα τα Σκόπια. Η ιδέα της ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας ξεκίνησε στο τέλος του 19ου αιώνα από Βουλγαρικούς Πανσλαβικούς κύκλους και βασίστηκε σε εθνικιστές Βούλγαρους ιστορικούς, εθνογράφους και χαρτογράφους (όπως οι χάρτες του Vasil Kanchov που δημοσιεύθήκαν το 1900). Παρ’ όλες τις προσπάθειες των Βουλγάρων εθνικιστών, ως Μακεδονία εθεωρείτο ανεπίσημα η περιοχή νότια του Μοναστηρίου (σημερινό Μπίτολα και Πελαγονία) που αντιστοιχούσε σχεδόν ακριβώς με την Ελληνική αρχαία και σημερινή Μακεδονία, όπως φαίνεται από βιβλιογραφία, ειδησεογραφικά άρθρα της εποχής, ιστορικά ντοκουμέντα κλπ. Επιδίωξη των Βουλγάρων ήταν να ενσωματώσουν στη Βουλγαρία μια μεγάλη περιοχή που συμπεριλάμβανε την ιστορική Ελληνική Μακεδονία· αυτό θα το πετύχαιναν είτε με απευθείας προσάρτηση στη Βουλγαρία (επιδίωξη της «Εξωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης» με έδρα τη Σόφια), είτε με την ανακήρυξη πρώτα μιας αυτόνομης ευρύτερης Μακεδονίας (επιδίωξη της «Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης» των Βουλγάρων κομιτατζήδων). Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι οι Βούλγαροι πάντα δήλωναν Βούλγαροι ως εθνότητα και όχι Μακεδόνες. Οι βιαιότητες των κομιτατζήδων στη Μακεδονία οδήγησαν στην ελληνική αντίδραση και τον Μακεδονικό αγώνα (1904-1908). Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ο Μακεδονικός αγώνας διεξήχθη στις περιοχές νότια του Μοναστηρίου, δηλαδή στην περιοχή που εθεωρείτο ανεπίσημα ως Μακεδονία (και όχι σε κάποια ευρύτερη γεωγραφική Μακεδονία). Το 1912 και 1913 με τους βαλκανικούς πολέμους απελευθερώθηκε η Μακεδονία. Όπως έγραψε ο Βρετανός ιστορικός Douglas Dakin στον επίλογο του βιβλίου του “The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913”, η επιτυχία των Ελλήνων οφειλόταν στην ισχυρή παρουσία ενός χριστιανικού πληθυσμού που ήταν ενωμένος και αποφασισμένος να διατηρήσει τον Ελληνισμό σ’ εκείνη την περιοχή των Βαλκανίων. Στη συμφωνία λήξης του Β΄ Βαλκανικού πολέμου (Συμφωνία του Βουκουρεστίου το 1913) δεν υπάρχει πουθενά η λέξη Μακεδονία, ούτε τα παράγωγά της, και αυτό διότι μέχρι το 1920, η περιοχή που εθεωρείτο Μακεδονία ήταν μόνο η Ελληνική Μακεδονία, μέχρι το Μοναστήρι. Να σημειωθεί ότι ο σκοπός τής Συμφωνίας του Βουκουρεστίου ήταν να τιμωρήσει την Βουλγαρία για τις επιθετικές της ενέργειες στον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο και να καθορίσει τα όρια της Βουλγαρίας σε σχέση με τις γειτονικές χώρες, όχι να διαιρέσει κάποια “Μακεδονική γη” σε διάφορες χώρες https://drive.google.com/file/d/1fjhJ0PM8eQUySGC0zqjoJbb1DIvkpebO/view. ) . Μάλιστα τα σύνορα Σερβίας – Ελλάδας είχαν ήδη καθοριστεί νωρίτερα τον ίδιο χρόνο (http://www.patridamou.gr/?p=525), και όχι με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου· δυστυχώς όμως οι ιστορικές ανακρίβειες – για να μην πούμε γελοιότητες που μάλιστα προσδίδουν συγκεκριμένα ποσοστά διαίρεσης κάποιας “ευρύτερης Μακεδονίας” – προφανώς διαδίδονται ευρέως!
Η ιδέα μιας «ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας» επανεμφανίστηκε μετά το 1920, μαζί με τον όρο «Μακεδόνες», από τους κομμουνιστές, οι οποίοι επεδίωκαν την ίδρυση μιας «Σοβιετικής Δημοκρατίας των Βαλκανίων». Το 1934 αποφασίστηκε από την 3η Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν) να επιδιωχθεί η συγκρότηση «Μακεδονικής Δημοκρατίας των Εργαζόμενων Μαζών», και το 1935 εκδόθηκε απόφαση να δημιουργηθεί ένα «Ενωμένο Ανεξάρτητο Μακεδονικό Κράτος». Γραμματέας της Κομιντέρν για τα βαλκανικά θέματα υπήρξε τότε ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, μετέπειτα ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας. Ο Ν. Ζαχαριάδης ως Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ ζητούσε ήδη από το 1925 τον σχηματισμό ενός «αυτοτελούς κράτους Μακεδονίας» (Ριζοσπάστης 27-1-1925). Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ τον Ιανουάριο του 1934 καθόρισε ως υποχρέωση του κόμματος την απόσχιση της Μακεδονίας σε συνεργασία με τους Βουλγάρους. Τον Ιανουάριο του 1949 η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ ψήφισε ομοφώνως την εισήγησή του Ν. Ζαχαριάδη για δημιουργία «Ανεξάρτητου Μακεδονικού Κράτους».

Είναι φανερό από τα παραπάνω πως ο ισχυρισμός των υποστηρικτών της Συμφωνίας των Πρεσπών ότι η ΠΓΔΜ υπήρξε μέρος κάποιας ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας (τα Σκόπια δεν ήταν καν στην «ευρύτερη αυτόνομη Μακεδονία» για την οποία αγωνίζονταν οι Βούλγαροι και οι κομμουνιστές) και ότι αυτό δικαιολογεί το όνομα «Μακεδονία» για την χώρα τους και «Μακεδόνες» για την εθνικότητα τους, είναι παντελώς αβάσιμος.
Ο μύθος περί ύπαρξης «Μακεδονικής γλώσσας» και αναγνώρισής της από τον ΟΗΕ με συμφωνία της Ελλάδας
Υπήρξε όμως ποτέ Μακεδονική γλώσσα; Αν ξεκινήσουμε από την αρχαία Ελλάδα, η γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν ελληνική με δωρικά στοιχεία. Βρέθηκαν όστρακα στην παραλιακή πόλη της Πιερίας Μεθώνη με ελληνικές επιγραφές, οι οποίες χρονολογούνται ότι γράφτηκαν τουλάχιστον 70 χρόνια πριν από τον εποικισμό περιοχών της Μακεδονίας από Αθηναίους. Άρα η ελληνική γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν μεταφέρθηκε οψίμως στη Μακεδονία, αλλά προϋπήρχε εκεί. Ο Αριστοτέλης δίδαξε τον Αλέξανδρο στην Αττική γλώσσα. Πλήθος ονομάτων της γλώσσας των αρχαίων Μακεδόνων (Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αλκέτας, Ηφαιστίων, κλπ). όπως και ονόματα πόλεων είναι ελληνικά. Αργότερα, η δωρικής προέλευσης γλώσσα των Μακεδόνων αντικαταστάθηκε από την “Αττική γλώσσα” και οψίμως από την “Κοινή ελληνική”. Επομένως η σλαβική διάλεκτος που ομιλούν οι Σκοπιανοί δεν έχει καμία σχέση με την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων η οποία ήταν η Ελληνική.
Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στην περιοχή της ιστορικής Μακεδονίας και στις γύρω περιοχές υπήρχαν σλαβόφωνοι, οι περισσότεροι από αυτούς με Ελληνική εθνική συνείδηση· προκειμένου να διακρίνεται η Ελληνική που ομιλείτο στην περιοχή απο τα σλαβικά ιδιώματα, τα δεύτερα αποκαλούνταν «ντόπια» ή είχαν άλλες ονομασίες ανάλογα με την περιοχή. Τα ντόπια περιείχαν ένα συνονθύλευμα λέξεων που προέρχονταν από τους διάφορους λαούς που ζούσαν στην ιστορική Μακεδονία και τις γύρω περιοχές· όσο κάποιος πλησίαζε προς την Βουλγαρία, τόσο πιο πολύ βουλγάρικο γινόταν το ιδίωμα. Η ύπαρξη αυτών των σλαβικών διαλέκτων φυσικά και δεν συνεπάγεται την ύπαρξη Μακεδονικής γλώσσας. Επί πλέον, η γλώσσα που μιλούν οι Σκοπιανοί είναι αυτή που επεβλήθηκε αργότερα από τον Τίτο. Τo 1945 o Τίτο επέβαλε (με την προσεκτικά επιλεγμένη από τον ίδιο συνεισφορά του γλωσσολόγου, ποιητή και συγγραφέα Blaze Koneski) μια σύνθετη γλώσσα στην περιοχή της Βαρντάρσκας. Συγκεκριμένα, η φιλολογική ομάδα του Koneski προσέθεσε λόγια σερβικά στοιχεία στη βουλγαρική διάλεκτο που μιλούσαν οι σλαβόφωνοι στη νότια Γιουγκοσλαβία και δημιούργησαν μια νέα Βουλγαροσερβική γλώσσα. Αυτή τη σλαβική γλώσσα θέλουν οι πολιτικοί των Σκοπίων να την καθιερώσουν ως “Μακεδονική”, και αυτό έγινε δεκτό από την παρούσα κυβέρνηση με την Συμφωνία των Πρεσπών!
Όσο για την υποτιθέμενη αναγνώριση της γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονική από τον ΟΗΕ και επομένως και από την Ελλάδα, πρόκειται απλά για μία ακόμη διαστρέβλωση. Όπως διευκρίνησε ο κ. Μπαμπινιώτης, «Στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών που έγινε το 1977 στην Αθήνα το θέμα που συζητήθηκε για όλες τις χώρες που δεν χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο ήταν ένα και μόνο: πώς θα προχωρήσουν οι χώρες αυτές για λόγους τυποποίησης (standardization) των γεωγραφικών ονομάτων τους σε μεταγραμματισμό (transliteration) των γεωγραφικών ονομάτων με λατινικά γράμματα, βάσει συστημάτων μεταγραμματισμού που θα πρότειναν οι ίδιες οι χώρες»(http://www.skai.gr/mobile/article?aid=375378, http://infognomonpolitics.blogspot.com/2019/01/1977.html). Αν είχε υπάρξει αναγνώριση Μακεδονικής γλώσσας στην συνδιάσκεψη αυτή του ΟΗΕ,όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση Τσίπρα, τότε όλες οι χώρες που δεν χρησιμοποιούν Λατινικό αλφάβητο, επομένως και η Βουλγαρία, θα είχε συμφωνήσει. Είναι γνωστό όμως πως η Βουλγαρία ποτέ δεν ανεγνώρισε Μακεδονική γλώσσα ή αλφάβητο, καθώς θεωρεί την γλώσσα και την εθνότητα των Σκοπιανών ουσιαστικά βουλγαρική.
Τα χειρότερα έπονται
Τώρα λοιπόν, με την Ελλάδα να συμφωνεί μετά από την μεγάλη και χωρίς ανταλλάγματα εθνική υποχώρηση εκ μέρους του πρωθυπουργού της, ο οποίος είχε υποσχεθεί προεκλογικά πως θα μας έφερνε ξανά την χαμένη μας αξιοπρέπεια, υπάρχει μία και μόνη χώρα/ένα κράτος στον κόσμο που ονομάζεται Μακεδονία (το «Βόρεια» προκαλεί μόνο προβλήματα και ούτως ή άλλως μάλλον θα «ξεχαστεί»), οι κάτοικοί της/πολίτες του «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους «Μακεδονική». Και μετά από αυτό; Ζήσαν και οι Σκοπιανοί καλά κι εμείς καλύτερα; Δυστυχώς είναι πολλές οι ενδείξεις πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει «μεγαλεπήβολα σχέδια». Δήλωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης ότι όλη η Βόρεια Ελλάδα θα διεθνοποιηθεί, αφού θα περάσει από τη χώρα μας ο Αδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου, ενώνοντας χώρες της Ανατολής με τη Δύση, και επομένως όχι μόνο είναι επόμενο το να έχουν δικαιώματα και οι Σκοπιανοί στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Καβάλας, αλλά θα πρέπει να επιτρέψουμε στους Σκοπιανούς και σε άλλους να περνούν ελεύθερα από τα εδάφη μας, καθώς όλος ο κόσμος πια ενοποιείται (https://newsthessaloniki.gr/papadimoylis-na-moirastoyme-thessaloniki-kai-kavala-me-ta-skopia/#). Και εμείς, ο λαός, που σύμφωνα με τους ιθύνοντες είμαστε ανίκανοι να δούμε το συμφέρον μας, ρωτάμε, ποια είναι τα οφέλη για την Ελλάδα από αυτές τις παραχωρήσεις; Ποια είναι τα ανταλλάγματα; Ή μήπως η κυβέρνηση θα μας δώσει μαθήματα ηθικής, ότι στη ζωή πρέπει να δίνουμε, χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα (όλα τα έχουμε ακούσει από τους αντιπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όχι και αυτό…). Αν και είναι κατανοητό πως περίκλειστες από ξηρά χώρες έχουν δικαιώματα πρόσβασης και περάσματος στην κοντινότερη θάλασσα, σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982), τα δικαιώματα αυτά δεν είναι απόλυτα αλλά εξαρτώνται από τις σχέσεις των εμπλεκομένων χωρών. Με την υποτιθέμενη θέρμανση των σχέσων Αθήνας-Σκοπίων, η συμφωνία αναφέρεται στα δικαιώματα των Σκοπίων στις Ελληνικές θαλάσσιες ακτές, αλλά δεν επιχειρεί καν να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρχει σύγχυση και χάος όταν τα «Μακεδονικά» σκάφη αρχίσουν να περνούν μέσα από την Ελλάδα μεταφέροντας «Μακεδονικά» προϊόντα, και περιφρονεί παντελώς το Διεθνές Δίκαιο (prior in tempore, potior in jure), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα κατέχει τους τίτλους «Μακεδονία» και «Μακεδονικά προϊόντα» ή οτιδήποτε άλλο «Μακεδονικό», διότι ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε και εγκαθίδρυσε αυτούς τους τίτλους επίσημα το 1912. Εάν μία χώρα επιθυμεί να χρησιμοποιήσει την ονομασία «Μακεδονία» και «Μακεδονικός», αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ταυτόχρονη αναγνώριση ότι αυτές οι ονομασίες ανήκουν στην Ελλάδα.
Η κυβέρνηση Τσίπρα φαίνεται αποφασισμένη να βοηθήσει στα σχέδια της Γερμανίας για την προώθηση των προϊόντων της σε ανατολή και δύση μέσω πλωτών διωρύγων (Αξιός-μέχρι Μοράβα) και σιδηροδρομικών αξόνων οι οποίοι μέσω Τουρκίας θα την συνδέουν με την Κίνα, χωρίς όμως να λογαριάζει την αντίδραση της άλλης υπερδύναμης, πέραν του Ατλαντικού. Είναι σίγουρο πως οι ΗΠΑ δεν θα μείνουν αδιάφορες όταν αντιληφθούν το μονοπώλιο των αγορών σε Ευρώπη, Αφρική και Ασία εκ μέρους της Γερμανίας. Πόσο ωφέλιμη είναι επομένως για την Ελλάδα η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση;
Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα σχόλια που εκφράστηκαν από τον Γιώργο Χονδρό, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό σχετικά με την επιστροφή «Σλαβομακεδόνων προσφύγων» στην Ελλάδα. Είπε ο κ. Τσίπρας: «Δεν θέλω να αναφερθώ ούτε στις 70.000 πρόσφυγες του Εμφυλίου, που το ελληνικό κράτος τούς στέρησε το δικαίωμα το 1983 να επιστρέψουν στην πατρίδα τους». Πράγματι ο νόμος του 1982 (αρ. πρωτ. 106841/29.12.82 Γεννηματά-Σκουλαρίκη), για την επιστροφή των ανταρτών του «ΔΣΕ», του ΝΟΦ και των πολιτικών προσφύγων, αφορούσε τους «Έλληνες το γένος». Απέκλεισε αυτούς που δεν δέχονταν ότι είναι Έλληνες και είχαν πρόθεση, αν εισέρχονταν στην Ελλάδα, να συνεχίσουν να εργάζονται για την απόσχιση της Μακεδονίας. Γεγονός όμως είναι ότι παρά την απαγόρευση του νόμου, πολλές χιλιάδες έχουν επιστρέψει μετά το 1982 με ατομικές αιτήσεις επανάκτισης της Ελληνικής ιθαγένειας, εφόσον δεν υπήρχε κανένα στοιχείο αντεθνικής δράσης εκ μέρους τους. Ακόμη και ο συγγραφέας Σλαβομακεδονικών βιβλίων για τα παιδιά του Παιδομαζώματος Παύλος Κούφης επέστρεψε! Μόνο οι φανατικοί Σλαβόφρονες των Σκοπίων, που διακηρύττουν ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και επιζητούν την «απελευθέρωση της Μακεδονίας» σαφώς αποκλείονται μέχρι στιγμής. Επομένως, σε ποιούς ακριβώς αναφέρεται ο κ. Τσίπρας και τι εννοεί όταν λέει «στην πατρίδα τους»; Τους κίνδυνους για την Ελλάδα από τέτοιες ιδέες και πολιτικές τους αναλύσαμε πρόσφατα ( https://professors-phds.com/2019/02/12/16809/. )
Ο Ελληνικός λαός οφείλει να είναι και θα είναι σε εγρήγορση, ώστε αυτή η κυβέρνηση να μην καταφέρει τα τελειωτικά χτυπήματα στη χώρα μας. Οφείλουμε να κοιτάμε όχι μόνο το σήμερα και το αύριο αλλά μακροπρόθεσμα για τους κινδύνους που διατρέχει η εθνική μας ασφάλεια και η εδαφική μας ακεραιότητα μέσω δημογραφικών αλλαγών. Η εισρροή «Μακεδόνων» (όταν ανοίξουν τα σύνορα μόλις μπει η «Βόρεια Μακεδονία» στη ΕΕ) που θα έχουν δικαιώματα σε «Μακεδονική» γλώσσα και παιδεία, καθώς και δικαιώματα σε «Μακεδονική» εκκλησία και καλλιέργειας και άσκησης της άυλης πολιτιστικής τους κληρονομιάς, θα δημιουργήσει με νόμιμο τρόπο δημογραφικό και πολιτιστικό χάος στη βόρεια Ελλάδα, μέσα σε μια ή δυό γενιές, με αποτέλεσμα όχι μόνο την αλλοίωση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς των Μακεδόνων Ελλήνων, αλλά και την δημουργία ενός εκτός ελέγχου πληθυσμού από μη-Έλληνες «Μακεδόνες» (ειδικά εκείνους που ονειρεύονται την «Ενωμένη Μακεδονία»), οι οποίοι θα ζητούν αρχικά αυτονομία και στη συνέχεια ένωση με τη χώρα που η Συμφωνία των Πρεσπών ονόμασε Βόρεια Μακεδονία. Κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβει στο Κόσοβο με τους Αλβανούς (κάποτε ήταν περισσότεροι οι Σέρβοι). Τότε οι Έλληνες «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα…» θα είναι αργά για να προσμένουν κάποιο θάμα!
Εκ μέρους του Διεθνούς Συνδέσμου Ελληνισμού* (International Hellenic Association)
*O Διεθνής Σύνδεσμος Ελληνισμού (International Hellenic Association – IHA www.professors-PhDs.com) είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κομματικός οργανισμός, δηλωμένος στην πολιτεία του Delaware στις ΗΠΑ. Τα μέλη του, ανά τον κόσμο, προέρχονται κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο. Εκτός από τους ακαδημαϊκούς, στα μέλη του ΙΗΑ συμπεριλαμβάνονται πρώην διπλωμάτες, αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, κρατικοί λειτουργοί, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες και άλλα διαπρεπή πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας. Ο σκοπός του ΙΗΑ είναι να ενώσει τον ελληνισμό και να βοηθήσει την Ελλάδα μέσω των επιτροπών του σε θέματα εθνικής και πολιτισμικής φύσεως.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή