Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Eλληνοτουκικά – Κυπριακό: Πολύ μεγάλοι κίνδυνοι αλλά και κάποιες ευκαιρίες

Δημοσιεύτηκε στις

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Κατ’ αρχήν, η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία πρέπει να θεωρηθεί θετική και αυτό για έναν προπάντων λόγο. Είναι απαραίτητο, για να αποφύγει η Ελλάδα μια τελική καταστροφή, να διατηρηθεί ανοιχτή, απυθείας και όχι μέσω τρίτων, γραμμή με την ‘Αγκυρα (όπως και με τη Μόσχα, το Πεκίνο, τη Δαμασκό, την Τεχεράνη).

Δηλαδή μια δυνατότητα άμεσου, χωρίς παρεμβολές τρίτων, ειλικρινούς και σοβαρού διαλόγου με την ηγεσία της Τουρκίας. Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς αναγκαστικά συμφωνία.
Αν τώρα μπορεί ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του να τα κάνουν έστω κι αυτά είναι anybody’s guess. Οι κυβερνητικές επιδόσεις στην εξωτερική πολιτική έχουν καταστεί πλέον κτήμα όλων των Ελλήνων και περιττεύει ο σχολιασμός τους από μας. Τέλος πάντων, όποιες κι αν είναι οι δυνατότητες, αυτή είναι η κυβέρνηση και καλά κάνει και μιλάει απευθείας με τον Ερντογάν.

Αν βέβαια τώρα, ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί, όπως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι συμβαίνει, να θέλει να εξυπηρετήσει όλα τα ανθελληνικά χατήρια των Αμερικανών, όπως έκανε στο μακεδονικό, τότε ο Θεός να βάλει το χέρι του. Εκτός του ότι κινδυνεύει να δώσει τη χαριστική βολή στο κόμμα του, αν δεν την έχει ήδη δώσει, κινδυνεύει να δώσει και τη χαριστική βολή στον ελληνικό λαό και το κράτος του.
Οι ενδιαφερόμενοι τρίτοι
Είναι απλώς εξωφρενικό να διαβάζουμε στις θεωρούμενες ως εγκυρότερες και καλύτερα πληροφορημένες εφημερίδες της χώρας, ότι ο κ. Αποστολάκης χρησιμοποιεί τους Αμερικανούς για να μεταφέρουν τις ιδέες του στην τουρκική στρατιωτική ηγεσία ή ότι το Επιτελείο μαθαίνει από το Ισραήλ τα υποτιθέμενα σχέδια επιχειρήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο. Εμείς παρατηρούμε πάντως με ενδιαφέρον ότι κανένα από αυτά τα σχέδια δεν απεδείχθη ποτέ ότι όντως υπήρξε. Αντιθέτως, όταν μας έλεγαν πολλοί και διάφοροι ότι είναι θέμα χρόνου η κατάληψη του Καστελόριζου, οι βασικές μονάδες του τουρκικού στρατού που θα μπορούσαν θεωρητικά να επιχειρήσουν κάτι τέτοιο είχαν μετακινηθεί στη … Συρία!
Είναι απολύτως εξωφρενικό και τερατώδες και συνιστά τεράστιο κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της χώρας να μην γνωρίζουν (ή να συμπεριφέρονται ως να μη γνωρίζουν) οι πολιτικοί και στρατιωτικοί αρμόδιοι της χώρας τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους στην Ελλάδα, από το 1947 και δώθε και, ιδίως, το ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους ήταν οι αρχιτέκτονες και σκηνοθέτες όλων ανεξαιρέτως των ελληνοτουρκικών κρίσεων και ιδίως της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974 και ντε φάκτο διχοτόμησης του νησιού. Βεβαίως πρέπει να λαμβάνουμε και να αξιολογούμε τις πληροφορίες που παίρνουμε από τους «συμμάχους», αλλά πληροφορίες και ενθαρρύνσεις δόθηκαν κάποτε και από αυτή την κλινική στη Βασιλίσσης Σοφίας, από κει που ξεκίνησε όλη η τραγωδία του 1974. (Ιδιοτελή) Αμνησία έπαθαν οι αρμόδιοι;
Τόχουμε πει, το ξαναλέμε. Δεν προτείνουμε να κηρύξει η χώρα πόλεμο στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Άλλωστε, στον μόνο που μπορούν και έχουν κηρύξει τον πόλεμο οι ‘Ελληνες πολιτικοί, στην πλειοψηφία τους, είναι ο ελληνικός λαός και η χώρα τους. Νάμαστε στοιχειωδώς προσεκτικοί και σοβαροί λέμε όλο κι όλο, αλλά φαίνεται ότι ακόμα και τα αυτονόητα απαιτούν μια επανάσταση κάθε φορά στην Ελλάδα.
Τροποποιήσεις στην ελληνοτουρκική στρατηγική εξίσωση
Ο οικονομικο-κοινωνικός πόλεμος κατά της Ελλάδας και της Κύπρου μετά το 2010 και οι παρενέργειες της «Μεγάλης Σταυροφορίας» των Νεοσυντηρητικών ΗΠΑ-Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την «υπαρξιακή» κρίση της ΕΕ και τον αρχόμενο παγκόσμιο πόλεμο της Δύσης κατά Ρωσίας και Κίνας, έχουν ήδη επηρεάσει βαθειά και τροποποιήσει ουσιαστικά τις παραμέτρους της ελληνοτουρκικής εξίσωσης όπως διαμορφώθηκαν στην περίοδο 1955-2010.
Ουδέποτε στην ιστορία της η Τουρκία επεχείρησε στο εξωτερικό, χωρίς να είναι σίγουρη για το αποτέλεσμα και χωρίς να έχει λάβει τη συγκατάθεση ή την ενθάρρυνση μεγάλων δυνάμεων. Έχει ασφαλώς τις δικές της διεκδικήσεις στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο, αλλά πάντα ήταν οι Άγγλοι, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους που την έσπρωξαν και την ενθάρρυναν να τις προβάλλει, ενίοτε και manu military. Η Βρετανία έβαλε την Τουρκία στο Κυπριακό το 1955, Άγγλοι και Αμερικανοί ήταν πίσω από τα πογκρόμ των Ελλήνων στην Τουρκία, ο Χένρι Κίσσινγκερ ενορχήστρωσε το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και την τουρκική εισβολή του 1974 κλπ. κλπ. Τάκαναν για δύο λόγους. Να απαγορεύσουν στους ‘Ελληνες της Κύπρου οποιαδήποτε άσκηση κυριαρχίας σε αυτό το νησί, που το θέλουν για τους ίδιους (όχι βεβαίως για να το δώσουν στην Τουρκία) και για να αρνηθούν στην Ελλάδα τα μέσα της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της, ιδίως τον έλεγχο του Αιγαίου.
Σήμερα, η ρήξη Δύσης-Ισραήλ με την Τουρκία δημιουργεί εκ των πραγμάτων νέα δεδομένα. Ταυτόχρονα, στον παραδοσιακό ελληνο-τουρκικό ανταγωνισμό προστίθεται και μία άλλη αντικειμενική συνθήκη. Και οι τρεις χώρες, η Ελλάδα, η Κύπρος και η Τουρκία, αποτελούν ταυτόχρονα αντικείμενο δυτικής ιμπεριαλιστικής επιβουλής, αν και με διαφορετικές μεθόδους κάθε μία.
Παραμένουν φυσικά εν ισχύ οι τουρκικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, δεν αυξήθηκαν όμως στη διάρκεια της διακυβέρνησης Ερντογάν, όπως τεχνηέντως, από αφέλεια ή κάτι χειρότερο, βομβαρδίζουν τον ελληνικό λαό τα μέσα του, ορθόδοξα και εναλλακτικά.
Ο «νέο-οθωμανισμός» του Ερντογάν συνιστά ασφαλώς μια διαρκή απειλή, αλλά δεν είναι εφεύρεση του Ερντογάν αυτή, όπως ανακριβώς ισχυρίζονται οι διάφοροι αυτοσχέδιοι (και συχνά σκεπτόμενοι με το μυαλό και τις πληροφορίες ξένων) «αναλυτές». Νεοθωμανιστής ήταν και ο Ισμαήλ Τζεμ και ο Τουργκούτ Οζάλ ακόμα περισσότερο.
Η Τουρκία ασφαλώς θα ήθελε την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως και εγώ να κερδίσω το Λαϊκό Λαχείο. ‘Άλλο αυτό και άλλο να εκτιμά κάποιος σοβαρά ότι επειδή το θέλει, το μπορεί κιόλας και ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα της επιτρέψουν να κυριαρχήσει στην Αν. Μεσόγειο. Αδέρφια μην ανησυχείτε, είμαστε ήδη αποικία άλλων και καμία Τουρκία δεν μπορεί να μας απειλήσει. Οι … άλλοι είναι που μας απειλούν. Η χώρα παραμένει πάντα καταστρεφόμενη αποικία χρέους, με βασικούς δείκτες (χρέος, ΑΕΠ, ανεργία κλπ.) πολύ χειρότερους από το 2010 που μπήκαμε στα Μνημόνια. Με τους όρους των εκθέσεων του ΔΝΤ και με την ψήφο των νέων που εγκαταλείπουν μαζικά την Ελλάδα, απλούστατα η χώρα μας δεν είναι βιώσιμη. Το βασικό της πρόβλημα – πρόβλημα κυριολεκτικά επιβίωσης – είναι η αποκατάσταση της κυριαρχίας της και η οικονομική της σωτηρία.
Επ’ αυτών, καμία πολιτική δύναμη της χώρας δεν έχει σήμερα να προτείνει τίποτα. Τουλάχιστον όμως ας μην ολοκληρώσουμε και σε άλλους τομείς την καταστροφή.
Το να θέλει κανείς, στην κατάσταση που είναι σήμερα η χώρα, να επεκτείνει αύριο το πρωί τα χωρικά ύδατα ή να ανακηρύξει ΑΟΖ, ή να αλλάξει μονομερώς το στάτους κβο των Ιμίων που συνομολόγησε, ατυχέστατα και δουλικότατα, η κυβέρνηση της Ελλάδας το 1996, να λύσει το κυπριακό ή δεν ξέρω τι άλλο, χωρίς να παίρνει στοιχειωδώς υπόψιν του την εσωτερική και διεθνή πραγματικότητα, συνιστά στην καλύτερη περίπτωση ανεύθυνο τυχοδιωκτισμό, στη χειρότερη εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων που μας πάνε για τελικό τερματισμό.
Οι βασικοί κίνδυνοι αυτής της ιστορικής περιόδου
Αυτό το γενικό πλαίσιο εγκυμονεί τρεις πολύ σοβαρούς κινδύνους για την Ελλάδα
Πρώτον, για μια ολόκληρη περίοδο θα παραμείνει, όπως φαίνεται, υπαρκτός ο κίνδυνος να σπρώξουν, οι λεγόμενοι «φίλοι, εταίροι και σύμμαχοι» Ελλάδα και Τουρκία σε σύγκρουση, μέσω της επιρροής που διαθέτουν στις δύο χώρες, ενθαρρύνοντας ή και δημιουργώντας ρεύματα που να οδηγούν προς τα κει, εάν αποφασίσουν ότι χρειάζονται κάτι τέτοιο. Η προβοκάτσια θα είναι η πιθανότερη μέθοδος που θα χρησιμοποιήσουν. Δόξα τω Θεώ, γνωρίζουμε πολύ καλά από την ιστορία μας πόσο εύκολα οι «θορυβώδεις» δήθεν «εθνικόφρονες», μπορούν να προκαλέσουν εθνικές καταστροφές, όσο για τους Εφιάλτες κάθε είδους αφθονούν στην Ελλάδα, κανα Λεωνίδα ψάχνουμε συνήθως με τον φακό!
Την πατήσαμε άσχημα με τις αντιμνημονιακές παλληκαριές άνευ περιεχομένου, ως απεδείχθη τελικά, της ψευτο-αριστεράς, δεν χρειάζεται να δοκιμάσουμε τώρα και τον επικίνδυνο, εκτονωτικό «εθνικισμό» μιας «νεοεθνικόφρονος» ακροδεξιάς.
Μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύγκρουση, όποια κι αν είναι η έκβασή της, θα προκαλέσει την καταστροφή και των δύο χωρών.
Δεύτερον, για μια ολόκληρη περίοδο θα παραμείνει ενεργή η απειλή αυτοδιάλυσης του κυπριακού κράτους και μετατροπής του – και τυπικά – σε αποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Βρετανίας και Ισραήλ, μέσω σχεδίων τύπου Ανάν. Το μόνο που τώρα εμποδίζει μια τέτοια αυτοδιάλυση είναι το ότι το καθεστώς Ερντογάν επέζησε του πραξικοπήματος του 2016 και δεν τα έχει βρει ακόμα ως προς την Κύπρο με τους Δυτικούς και τον Νετανιάχου. Αν ανατραπεί ή αν τα βρει με τους Δυτικούς και το Ισραήλ, η Κύπρος τελείωσε σε πέντε λεπτά.
Ενδεχόμενη διάλυση του κυπριακού κράτους θα σημάνει την ταχεία τελική καταστροφή όχι μόνο του κυπριακού, αλλά του συνόλου του ελληνισμού.
Τρίτο, για μια ολόκληρη περίοδο θα υφίσταται επίσης ο κίνδυνος να προχωρήσουμε, είτε πιεζόμενοι, είτε μέσω μιας τεχνητής κρίσης, σε οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με την Τουρκία, υπό δυσμενείς όρους για την Ελλάδα, που χρειάζεται στην Exxon για να λεηλατήσει και τα τυχόν υπάρχοντα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, αφαιρώντας από τους ‘Ελληνες το τελευταίο οικονομικό χαρτί που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, όχι βεβαίως μόνο του, για τη σωτηρία της χώρας. Έχουμε εξηγήσει αλλού γιατί υπό καθεστώς αποικίας χρέους, η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων συνιστά πράξη λεηλασίας και καταστροφής της χώρας. Αυτό μπορεί να γίνει με την εφαρμογή π.χ. του πακέτου Ροζάκη (και επί Γιώργου Παπανδρέου και επί Κοτζιά στο ΥΠΕΞ) για «Λύση» των «ελληνοτουρκικών» εις βάρος των ελληνικών και υπέρ των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών συμφερόντων, όπως έγινε ήδη και με το μακεδονικό.
Αλλά και μια νέα ευκαιρία
Όπως είπαμε η τωρινή κατάσταση εμπεριέχει επίσης και μια νέα συνθήκη. Ελλάδα, Κύπρος και Τουρκία, παράλληλα με τον μεταξύ τους ανταγωνισμό, έχουν και μια κοινή ιδιότητα. Είναι και οι τρεις στο στόχαστρο των ίδιων διεθνών κέντρων, με διαφορετικό τρόπο και μεθόδους κάθε μία.
Μια έξυπνη ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί την πολύ μεγάλη ανάγκη του Ερντογάν να μην του ανοίξουν μέτωπο προς δυσμάς Αμερικανοί και Ισραηλινοί.
Πολύ σπουδαία είναι και η πρόταση του Μίκη Θεοδωράκη για την ουδετερότητα της Ελλάδας στον παγκόσμιο πόλεμο που αρχίζει κατά της Ρωσίας, της Κίνας και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή.
Εκεί θάπρεπε να κινηθεί η Ελλάδα κι από κει θα κέρδιζε, αντί να παραχωρεί, όπως πράττει τώρα, τον χώρο της και τις ένοπλες δυνάμεις σε επικίνδυνους τρίτους, χωρίς καν κάποιο αντάλλαγμα μάλιστα.
Βέβαια αυτά χρειάζονται ηγέτες και πολιτική και άρχουσα τάξη και μυαλά που δεν υφίσταται αυτή τη στιγμή στη χώρα.
Τουλάχιστον όμως, ας επιχειρήσουμε να διατηρήσουμε το στάτους κβο με την Τουρκία χωρίς περαιτέρω απώλειες κυριαρχίας και χωρίς να τερματίσουμε την εθνική και κρατική μας ύπαρξη είτε με ένα νέο σχέδιο Ανάν, είτε με μια πολεμική καταστροφή.
Δεν απευθυνόμαστε στον πατριωτισμό των Ελλήνων πολιτικών, για τους λόγους που φαντάζεστε. Απευθυνόμαστε στο ιδιοτελές συμφέρον τους, αφού θα χάσουν όπως πάμε και τη χώρα που κυβερνάνε ή θέλουν να κυβερνήσουν.
ΥΓ. Διαπίστωσα από συζητήσεις με Κυπρίους φίλους ότι στη Μεγαλόνησο νομίζουν ότι ζει ακόμα ο στρατηγός Ντε Γκωλ. Τους πληροφορώ ότι μετά την εκλογή Σαρκοζί το 2008, ο κ. Νετανιάχου έχει καθοριστική επιρροή στην εξωτερική και αμυντική πολιτική της Γαλλίας (όπως και έχει αναλάβει και την αναδιοργάνωση, απότι ακούω, της αστυνομίας της, όπως και αρκετών άλλων ευρωπαϊκών κρατών), ενώ η χώρα επέστρεψε κανονικότατα στο ΝΑΤΟ. Το γεγονός σημειωτέον έχει προκαλέσει την υπόγεια, ενίοτε και επίγεια εξέγερση πολλών στρατιωτικών και διπλωματών της χώρας, που εμφορούνται ακόμα από τα γκωλικά ανεξαρτησιακά ιδεώδη. Ενδεικτική είναι επ’ αυτού και η πρόσφατη σύγκρουση του δημοφιλούς Στρατηγού De Villiers με τον Μακρόν, έστω κι αν επισήμως άλλες ήταν οι αιτίες.

Διεθνή

Πακιστάν: Έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία

Το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά θα ασχολείται με την άμυνα του εδάφους».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το Ισλαμαμπάντ ανακοίνωσε ότι έχει αναπτύξει «σημαντικό αριθμό» ενόπλων δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία για αμυντικούς σκοπούς, δήλωσε σε δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Σαζάντ Χάιντερ Χαν.

«Από το Πακιστάν, έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων, καθώς και πόρους στην πόλη του Ριάντ», τόνισε.

Πρόσθεσε ότι το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά θα ασχολείται με την άμυνα του εδάφους».

Οι Χούθι στην Υεμένη έχουν εξαπολύσει μαζικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ χθες Πέμπτη όπου σκότωσαν τρία άτομα.

Το Πακιστάν υπέγραψε αμυντικό σύμφωνο με τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία τον Αύγουστο, δεσμεύοντας τις τρεις χώρες σε αμοιβαία βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης εναντίον μιας από αυτές.

Αρνούμενος να πει αν βρίσκονται σε εξέλιξη νέες αναπτύξεις στρατευμάτων, ο Χαν άφησε να εννοηθεί ότι οι πακιστανικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί πολλές φορές στη Σαουδική Αραβία από τη δεκαετία του 1980, ιδίως μετά την υπογραφή διμερούς συμφωνίας μεταξύ Ισλαμαμπάντ και Ριάντ το 2025.

Πρόσθεσε ότι εναπόκειται «στον οργανισμό και τη συμμαχία, στα αρχηγεία τους, να αποφασίσουν… πότε και πού» θα αναπτυχθούν οι δυνάμεις και σε ποιους αριθμούς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel

Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.

Δημοσιεύτηκε

στις

Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ

Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.

Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.

Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.

Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.

Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ

Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.

Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.

Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.

Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ

Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.

Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.

Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι

Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.

Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.

Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.

Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου

Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.

Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.

Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.

Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.

Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ

Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.

Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.

Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ

Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.

Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.

Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.

Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.

Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.

Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.

Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Τουρκικός συναγερμός για το καλώδιο! Η Milliyet βλέπει ελληνικό σχέδιο εμπλοκής της Γαλλίας σε κρίση με την Άγκυρα

Σενάρια ελληνικής διπλωματικής παγίδας με στόχο την πρόκληση κρίσης μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας προβάλλει ο αρθρογράφος της Milliyet, Οζάι Σεντίρ,...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Μαυρίδης: Ο Ερντογάν προστάτης των φονιάδων «Χαμάς» και «Αδελφών Μουσουλμάνων»

«Γνωρίζουμε ποιος στηρίζει και προωθεί τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα», ανέφερε με νόημα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ο Κύπριος...

Διεθνή3 ώρες πριν

Πακιστάν: Έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία

Το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά...

Πολιτική3 ώρες πριν

Ένταση για την Κύπρο στον ΟΑΣΕ – Τι υποστήριξε Τούρκος βουλευτής (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) από την Καχραμανμαράς, Αλί Οζτούντς, δημοσίευσε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, βίντεο από την...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Μεταναστευτικό: Νέες μεταφορές από την Κρήτη στο Ανατολικό Αιγαίο – Η εικόνα στις δομές πέντε νησιών

Νέες μετακινήσεις μεταναστών καταγράφονται στο Ανατολικό Αιγαίο, με τη Σάμο να υποδέχεται 165 άτομα από την Κρήτη, την ώρα που...

Δημοφιλή