Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Εκλογές εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων και Τουρκικών προκλήσεων

Δημοσιεύτηκε στις

Oι δικές μας στάσεις και αποφάσεις επηρεάζουν τον στρατηγικό σχεδιασμό τρίτων κρατών, ιδιαίτερα των μεγάλων δυνάμεων.

Η πρόωρη
προσφυγή στις κάλπες μετά την ετυμηγορία
των Ελλήνων πολιτών καλό θα ήταν να
αποτελέσει και αφορμή για δημόσια
συζήτηση των ζητημάτων εθνικής
στρατηγικής, αυτοκριτική και εν μέσω
προεκλογικής αναμέτρησης ορθολογιστική
διάγνωση της Τουρκικής απειλής.
Γνωρίζοντας εκ πείρας ότι η Τουρκία
εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που
προσφέρουν ρευστές και μεταβατικές
καταστάσεις και δικές μας διαιρέσεις
απαιτείται εγρήγορση.Πρώτον, να επιδιωχθεί
άμεσα πολιτική συναίνεση για την
περίπτωση που η Τουρκία προσπαθήσει να
εκμεταλλευτεί την μεταβατική αυτή φάση
ή αμέσως μετά. Δεύτερον, να ζητηθεί από
τις Ένοπλες Δυνάμεις να βρίσκονται σε
πλήρη ετοιμότητα. Τρίτον, όπως απαιτούν
οι περιστάσεις να υπάρξει πολιτική
ομογνωμία για κοινές στάσεις και
αποφάσεις εάν η Τουρκία δοκιμάσει να
δημιουργήσει τετελεσμένα.

Έχοντας κατά
νου αυτή την συγκυρία θα επιχειρηθεί
εδώ να γίνει περιγραφή του στρατηγικού
περιβάλλοντος και του τρόπου επηρεάζει
την περιφέρειά μας στην συντρέχουσα
ιστορική συγκυρία. Μια συγκυρία που
συμπίπτει με επιτάχυνση των καταιγιστικών
στρατηγικών παιγνίων πάνω στην Περίμετρο
της Ευρασίας και με όξυνση των Τουρκικών
αναθεωρητικών αξιώσεων.
Η Τουρκία
βρίσκεται, ουσιαστικά, ένα βήμα πριν
την στρατιωτικοποίηση των ενεργειών
της, κάτι που ανέφερε και ο απερχόμενος
πρωθυπουργός λίγο πριν τις Ευρωεκλογές
όταν μίλησε για τον κίνδυνο θερμού
επεισοδίου. Το πώς θα εξελιχθούν τα
ζητήματα αυτά είναι υπόθεση των κρατικών
στρατιωτικών και διπλωματικών επιτελείων
υπό την καθοδήγηση της πολιτικής ηγεσίας
υπό συνθήκες δια-παραταξιακής πολιτικής
συναίνεσης.
Ένα πράγμα
είναι σίγουρο: Ανάλογα και αντίστοιχα
με το πώς εξελίσσονται τα πράγματα οι
δικές μας στάσεις και αποφάσεις επηρεάζουν
τον στρατηγικό σχεδιασμό τρίτων κρατών,
ιδιαίτερα των μεγάλων δυνάμεων.
Περιορισμοί χώρου δεν επιτρέπουν να
επεκταθούμε ιδιαίτερα για το μείζον
ζήτημα του πως λειτουργούν και αποφασίζουν
οι ηγεμονικές δυνάμεις, ζήτημα για το
οποίο έχουμε γράψει ξανά. Εδώ υπογραμμίζεται
μόνο το γεγονός ότι οι ηγεμονικές
δυνάμεις βρίσκονται σε αδιάλειπτο
ανταγωνισμό στα περιφερειακά πεδία και
κυρίως πάνω στην Περίμετρο της Ευρασίας
από την Ευρώπη Μέχρι την Ιαπωνία διαμέσου
Βαλκανίων, Μέσης και Μείζονος Ανατολής
και της Ινδικής Χερσονήσου.
Ο ανταγωνισμός
και η αντιπαράθεση πάνω στην Περίμετρο
της Ευρασίας έχει προϊστορία αιώνων.
Πιο συγκεκριμένα, η επί αιώνες πρωτοκαθεδρία
του Ηνωμένου Βασιλείου ως μιας πανίσχυρης
ναυτικής δύναμης συγκρατούσε τις
ηπειρωτικές δυνάμεις στην ενδοχώρα της
Ευρασίας, ήλεγχε τις θαλάσσιες οδούς
και με διαίρει και βασίλευε εμπόδιζε
μια δύναμη ή μια συμμαχία δυνάμεων να
κυριαρχήσει στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Την σημαία αλλά και την σκυτάλη της
κυρίαρχης δύναμης πήραν οι ΗΠΑ οι οποίες
μετά το 1945 όχι μόνο κυριάρχησαν στις
θάλασσες και στην Περίμετρο της Ευρασίας
αλλά επιπλέον αρχίζοντας από την
Ατλαντική Συμμαχία που συσπείρωσε τον
Ευρωατλαντικό χώρο συγκρότησαν μια
αλυσίδα συμμαχιών και στρατιωτικής
παρουσίας πλανητικής κλίμακας.
Αυτό που έχει
σημασία να τονίσουμε εδώ είναι ότι κατά
την διάρκεια της Μεταψυχροπολεμικής
εποχής και ολοένα περισσότερο ενόσω
προχωρούμε βαθύτερα στον 21ο αιώνα, και
ενώ διαιωνίζονται περίπου οι ίδιες
γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές δομές,
η Αμερικανική πρωτοκαθεδρία αμφισβητείται
από νέες περιφερειακές δυνάμεις του
αναδυόμενου πολυπολικού διεθνούς
συστήματος. Το 1990, δεν ήταν η αφετηρία
ενός ανθόσπαρτου διεθνούς βίου όπως
υποστήριζε το κυρίαρχο αφήγημα στην
Ελλάδα αλλά η αρχή μιας νέας αστάθειας
μακροχρόνιων προεκτάσεων για νέες
περιφερειακές και πλανητικές ισορροπίες
ισχύος και συμφερόντων.
Αυτό σημαίνει
ότι ενώ η ηγεμονική διαπάλη βαθαίνει
και εντείνεται ολοένα και περισσότερο
προκαλώντας τριβές, διενέξεις, πολέμους
και ανακατανομές συνόρων και ελέγχου
πλουτοπαραγωγικών πόρων, οι διεθνείς
εξελίξεις βρίσκουν την Ελλάδα σε βαθιά
οικονομική, κοινωνική και πολιτική
κρίση που ροκανίζει ή και αποδυναμώνει
την εθνική στρατηγική. Στον βαθμό που
αυτό ισχύει, απαιτείται να συνεκτιμηθούν
δεόντως αφενός το γεγονός πως όπως
είπαμε εισήλθαμε σε μια μεταβατική φάση
ενόψει εκλογών και αφετέρου το γεγονός
ότι ο κίνδυνος κλιμάκωσης των Τουρκικών
προκλήσεων εντείνεται.
Επιπλέον, εν
μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων
και ανακατατάξεων που επιταχύνονται η
Ελλάδα όχι μόνο είναι εξ αντικειμένου
αδύναμη λόγω κρίσης αλλά επιπλέον με
αφορμή την διαμάχη για την συμφωνία
ακούστηκαν ξανά τα ίδια λανθασμένα
επιχειρήματα της δεκαετίας του 1990: Τα
διεθνή προβλήματα επιλύονται με αισθητικά
κριτήρια, προωθείται μια ιδεαλιστικών
προδιαγραφών «συναδέλφωση των λαών»
και αντιφατικά ότι όλα αυτά αποτελούν
«αντί-ιμπεριαλιστικές» στάσεις και
αποφάσεις. Γύρω μας και στον κόσμο, όμως,
έχουμε κράτη το κάθε ένα με το δικό του
εθνικό αφήγημα, με δικά του κριτήρια
πολιτικής ηθικής και με δικά του
ιεραρχημένα συμφέροντα των οποίων η
σύγκλιση και ανταγωνισμός με τα αντίστοιχα
άλλων κρατών εναλλάσσονται προκαλώντας
διαρκείς αλλαγές συμμαχιών και διενέξεις.
Οι στρατηγικές
των ηγεμονικών κρατών είναι πολύ καλά
γνωστές. Οι στρατηγικοί τους σκοποί
είναι μακροχρόνιας εμβέλειας και παρά
το γεγονός ότι αυτό δεν είναι πάντα
ορατό οι βραχυχρόνιες και μεσοπρόθεσμες
στάσεις και αποφάσεις υπηρετούν αυτούς
τους σκοπούς. Τα λιγότερο ισχυρά κράτη
στις περιφέρειες εκπληρώνουν τα
συμφέροντά τους και κυρίως το συμφέρον
επιβίωσης μόνο εάν έχουν θέαση αυτών
των στρατηγικών επιλογών και εάν
συντεταγμένα ιεραρχούν ανάλογα και
αντίστοιχα τις δικές τους στρατηγικές
επιλογές, τις στάσεις τους και τις
αποφάσεις τους. Πιο συγκεκριμένα με
υπόμνηση ξανά του γεγονότος ότι μέχρι
τις εκλογές της 7ης Ιουλίου και αμέσως
μετά η Τουρκία όπως ξανά έκανε αναζητά
παράθυρο ευκαιρίας εκτέλεσης τετελεσμένων:
Πρώτον, είναι
επαρκώς ισχυρά για να αποτρέπουν
αποτελεσματικά τις εναντίον τους
αναθεωρητικές απειλές και να εφαρμόζουν
τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου για
την Επικράτειά τους.
Η Ελλάδα α)
απέτυχε όσον αφορά την εφαρμογή των
προνοιών του δικαίου της θάλασσας,
β) το «κρυφτούλι»
στο Ιόνιο αντί οριοθέτησης σε όλο το
Αιγαίο την καθιστά στρατηγικά αναξιόπιστο
κράτος,
γ) η αποτυχία
αποτροπής των εμπράγματων επιθετικών
κινήσεων στην Κύπρο αποδυναμώνει σε
πολύ μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία της
και
δ) η επέκταση
των Τουρκικών προκλήσεων Δυτικά ενδέχεται
να οδηγήσει σε μικρή ή μεγάλη πολεμική
εμπλοκή. Εδώ και δεκαετίες πολλοί δεν
κατανοούν ότι όταν ένα κράτος έτσι
απειλείται είναι ένα πράγμα η αποφυγή
του πολέμου και άλλο η αποτροπή του
πολέμου ή εάν ο αντίπαλος επιτεθεί να
αντιμετωπιστεί με έλεγχο της κλιμάκωσης.
Ως προς αυτά και όλα τα συμπαρομαρτούντα
ζητήματα απαιτείται πολιτική συναίνεση
για σχέδια, στάσεις και αποφάσεις.
Δεύτερον, η
Ελληνική εξωτερική πολιτική τα τελευταία
χρόνια και ολοένα και περισσότερο την
συντρέχουσα περίοδο διολισθαίνει στον
κατευνασμό των αναθεωρητικών απειλών
μη εκπληρώνοντας έτσι τις πρόνοιες του
διεθνούς δικαίου και διολισθαίνοντας
σε ομηρία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων
στην Κύπρο κάτι που θα σημαίνει μια άνευ
προηγουμένου στρατηγική παγίδα. Ιστορικά
καταμαρτυρείται ότι ο κατευνασμός
οδηγεί σε απώλεια κυριαρχίας και
ερεισμάτων χωρίς πόλεμο ή προκαλεί
εκατέρωθεν στρατηγικό, πολιτικό και
στρατιωτικό ανορθολογισμό με αποτέλεσμα
πολεμική εμπλοκή. Εσχάτως η Ελλάδα
κατευνάζει ακατάσχετα τους αναθεωρητισμούς
Βαλκανικών κρατών, την Τουρκική απειλή
και την επιθετικότητα στην Ανατολική
Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει πλήρη επίγνωση
τι σημαίνει αυτό και το δείχνει με λόγια
και πράξεις.
Τρίτον, οι
επωφελείς συναλλαγές με τα ισχυρότερα
κράτη και μάλιστα τα συμμαχικά είναι
προϋπόθεση επιβίωσης ενός λιγότερο
ισχυρού περιφερειακού κράτους. Για να
επιτυγχάνει όμως ισόρροπες και συμμετρικές
σχέσεις με τα ισχυρότερα συμμαχικά
κράτη, απαιτείται να ισχύουν οι δύο
προαναφερθείσες προϋποθέσεις, δηλαδή
μια αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική
κατά των αναθεωρητικών απειλών και
απουσία κάθε κατευναστικής στάσης.
Ολοκληρώνοντας
συνοψίζουμε και υπογραμμίζουμε την
ανάγκη για απόλυτη συναίνεση για ζητήματα
εθνικής ασφάλειας και αντιμετώπισης
τυχόν κλιμάκωσης των Τουρκικών ενεργειών
με σκοπό να δημιουργήσει τετελεσμένα
εν μέσω εκλογικής αναμέτρησης ή αμέσως
μετά τις εκλογές. Απαιτείται επίσης να
συνεκτιμηθεί ότι καθώς το διεθνές
σύστημα κινείται βαθύτερα στον 21ο αιώνα
τα πολλά, μεγάλα, κυμαινόμενα και
συμπλεκόμενα αίτια αστάθειας αφορούν
σε μεγάλο βαθμό τις ζώνες Ανατολικά του
Αιγαίου. Εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών
ανακατατάξεων και εν μέσω εκλογικής
αναμέτρησης απαιτείται α) αποφυγή κάθε
κατευναστικής στάσης ή συμπεριφοράς,
β) επιδίωξη πολιτικής συναίνεσης για
όλα τα ενδεχόμενα, γ) μετάδοση παραστάσεων
αποφασιστικότητας πως δεν θα αντικρουστεί
δεόντως κάθε προσπάθεια δημιουργίας
τετελεσμένων και δ) πλήρη συνεργασία
της μεταβατικής πολιτικής ηγεσίας με
τα διπλωματικά και στρατιωτικά επιτελεία.
ΠΗΓΗ:
huffingtonpost.gr

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO34 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή