Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Το φορτωμένο προσφυγιά μπαούλο των Ελλήνων του Λιβάνου «άνοιξε» ο Λιβανέζος δημοσιογράφος Τζ. Ιντ

Δημοσιεύτηκε στις

Στο σαλόνι του
σπιτιού του μια καρτ-ποστάλ από το Βαθύ
της Σάμου το 1957, πλαισιωμένη από άλλα
οικογενειακά κειμήλια, κι ένα μπαούλο,
μέσα στο οποίο ο παππούς του και οι
γονείς του «στρίμωξαν» άρον άρον τη ζωή
τους, εξαναγκαζόμενοι στη μεγάλη φυγή
από τη Σμύρνη το μακρινό 1922, δίνουν την
απάντηση στο ερώτημα «…από πού πηγάζει
αυτό το αστείρευτο πάθος σου για την
Ελλάδα;». 
Ο Λιβανέζος δημοσιογράφος
Τζορτζ Ιντ (George Eid) μπορεί να μην έχει
την ελληνική υπηκοότητα, έχει όμως
ελληνικές ρίζες και φροντίζει όχι μόνο
να το διατρανώνει με κάθε τρόπο αλλά
και να δουλεύει συστηματικά για να
κρατήσει ζωντανή τη «φλόγα» του ελληνισμού
στην όμορφη αλλά «πληγωμένη» από τις
νωπές μνήμες του Εμφυλίου αραβική χώρα.

Η καρτ-ποστάλ
από συγγενικό τους πρόσωπο που βίωσε
επίσης τον ξεριζωμό, την οποία πήρε από
τα χέρια του πολυαγαπημένου του παππού
περίπου δυο δεκαετίες πριν, όταν εκείνος
βρισκόταν στη «δύση» της ζωής του, ήταν
η αφορμή για να γυρίσει το ντοκιμαντέρ
«Kalimera Men Beirut/Καλημέρα από τη Βηρυτό»,
ανασυνθέτοντας την ιστορία των Ελλήνων
του Λιβάνου. Το δε φορτωμένο με
…αναμνήσεις από τον ξεριζωμό μπαούλο
αποτέλεσε το κίνητρο για να κάνει ό,τι
μπορεί για την ευρύτερη διάδοση του
ελληνισμού στην περιοχή, επενδύοντας
προσωπικό χρόνο και κόπο και συσπειρώνοντας
γύρω από τις ιδέες του μια ομάδα ανθρώπων
που είτε έχουν ελληνική καταγωγή είτε
απλώς δηλώνουν λάτρεις του ελληνικού
πολιτισμού.

Σε μια τέτοια
ιδέα έδωσαν πρόσφατα «σάρκα και οστά»
ο Τζορτζ Ιντ και οι συνεργάτες του,
έχοντας τη στήριξη του υπουργείου
Τουρισμού του Λιβάνου, του Ελληνικού
Οργανισμού Τουρισμού και της ελληνικής
πρεσβείας στη Βηρυτό- ιδιαιτέρως, δε,
του πρέσβη Φραγκίσκου Βέρρου. Πρόκειται
για το 1ο Ελληνικό Φεστιβάλ Λιβάνου, που
προσέλκυσε πάνω από 12.000 ανθρώπους το
τριήμερο που διήρκεσε (7-9/6) βάζοντας
γερά θεμέλια, ώστε όχι μόνο να επαναληφθεί
του χρόνου, όπως ήδη δεσμεύτηκαν οι
διοργανωτές του, αλλά και να εξελιχθεί
-γιατί όχι- σε θεσμό!
«Ό,τι κάνεις με
την καρδιά σου, κάποια μέρα αποδίδει.
Αν φροντίζεις ένα φυτό, μια μέρα θα γίνει
ένα όμορφο δέντρο. Όταν φροντίζεις τις
ρίζες σου και τις παραδόσεις, αυτό είναι
το αποτέλεσμα, να “αγκαλιάσει” ο
κόσμος την προσπάθειά σου», λέει στο
Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
ο Τζορτζ Ιντ, γνωστός δημοσιογράφος σε
μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο του Λιβάνου,
ο οποίος αξιοποιεί την αναγνωρισιμότητά
του προκειμένου να προσελκύσει ολοένα
και περισσότερους ανθρώπους γύρω από
την προσπάθειά του. «Στόχος μου», εξηγεί,
«είναι τα νέα παιδιά να είναι περήφανα
για την καταγωγή τους και να είναι κοντά
στην ελληνική κοινότητα ώστε να κρατηθεί
“ζωντανή”», εξηγεί σε «σπασμένα»,
όπως λέει χαριτολογώντας, ελληνικά.
Από μικρό παιδί
στο σχολείο ήταν, όπως αφηγείται, ο
…ξένος. «Στο σχολείο ήμουν αυτός που
σηκωνόταν για να χορέψει στους ρυθμούς
του Ζορμπά και που μιλούσε συνεχώς για
την Ελλάδα και τον πολιτισμό της», λέει,
επισημαίνοντας πως κάποιοι από τους
παιδικούς του φίλους που επισκέφθηκαν
το φεστιβάλ τού είπαν: «Τζορτζ, αυτό το
φεστιβάλ είναι πολύ …εσύ!». Ένα είναι
βέβαιο, ότι ο Τζορτζ Ιντ έζησε κάθε
στιγμή της διοργάνωσης, χορεύοντας και
τραγουδώντας και «συστήνοντας» την
Ελλάδα στους πολλούς Λιβανέζους που
πέρασαν την πύλη του φεστιβάλ, το οποίο
φιλοξένησε η αρχαία πόλη της Βύβλου
(σημερινό Jbeil). Με την ελληνική μουσική,
άλλωστε, έχει μια ιδιαίτερη σχέση, αφού
την αγαπάει, όπως λέει, περισσότερο από
κάθε τι άλλο! Λάτρης του ρεμπέτικου -και
όχι μόνο- κάθε πρωί ξυπνάει με ελληνική
μουσική και παρόλο που στην αρχή αυτό
ήταν κάπως …ενοχλητικό για τη Λιβανέζα
σύζυγό του, Ράνα Ρίτσα Ιντ (Rana Richa Eid),
πλέον απολαμβάνουν και οι δύο το
διαφορετικό αυτό πρωινό ξύπνημα!
Από τα χαρούμενα
γλέντια και το «σπάσιμο των πιάτων» στη
…«ραγισμένη» μνήμη της προσφυγιάς
Ο Τζορτζ Ιντ, ο
οποίος πριν από έναν μήνα έκανε και τεστ
DNA για να πιστοποιήσει τις ελληνικές
του ρίζες, όπως λέει, θυμάται τα
Σαββατιάτικα γλέντια στο πατρικό του,
με τον παππού του να χορεύει αγέρωχα
στους ρυθμούς παλιών, καλών ρεμπέτικων
τραγουδιών και να …σπάει πιάτα! «Κάθε
Σάββατο στήναμε ένα μεγάλο γλέντι στο
σπίτι και ο παππούς μου χόρευε κι έσπαζε
ό,τι είχε απομείνει από τα πιάτα του
σπιτιού», λέει και φέρνει στον νου την
εικόνα της γιαγιάς του να παραπονιέται
ως τα βαθιά γεράματα για τα καλά σερβίτσια
της που «θυσιάστηκαν» στον βωμό της
διασκέδασης!
Κι επειδή, όπως
λέει, μια …χαρμολύπη είναι η ζωή, τις
στιγμές χαράς διαδέχονταν εκείνες που
η θλίψη από τις ιστορίες του ξεριζωμού
σκέπαζε τα πάντα. «Οι ιστορίες των
ανθρώπων της κοινότητας που βίωσαν με
τον πιο σκληρό τρόπο την ξενιτιά
εξακολουθούν να φέρνουν δάκρυα στα
μάτια μου. Δεν είναι εύκολο για κάποιον
να αφήνει το σπίτι του και μαζί και την
ελπίδα της όποιας επιστροφής. Ένας
άνθρωπος στα 75 του χρόνια είναι πολύ
μεγάλος πλέον για να ελπίζει… Ο παππούς
μου πάντα έκλαιγε στο άκουσμα της Σμύρνης
και παρ’ όλο που στον Λίβανο έφτιαξε μια
δεύτερη ζωή, ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με
την ιδέα της ξενιτιάς. Πήρε μεν εδώ την
υπηκοότητα, αλλά δεν μιλούσε τη γλώσσα,
δεν είχε την ίδια κουλτούρα με τους
ανθρώπους γύρω του, ήταν πολύ δύσκολο
γι’ αυτόν», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο
Λιβανέζος δημοσιογράφος και αμέσως τα
χαρακτηριστικά του προσώπου του
σκληραίνουν.
Είναι, μάλιστα,
τόσο βαθιά η πληγή μέσα του από τα
ακούσματα εκείνα, που παρόλο που
επισκέπτεται τη Σάμο κάθε χρόνο -ενίοτε
περισσότερες και από μία φορές- δεν έχει
διασχίσει τη θάλασσα για να επισκεφθεί
τη Σμύρνη. «Επισκέπτομαι τουλάχιστον
πέντε φορές τον χρόνο την Ελλάδα και
αγαπημένο μου μέρος είναι η Σάμος, απ’
όπου καταγόταν η προγιαγιά μου. Δεν έχω
περάσει, ωστόσο, ποτέ απέναντι, στη
Σμύρνη καθώς στο μυαλό μου ακόμα αντηχούν
οι ιστορίες των προγόνων μου για το
δύσκολο ταξίδι του ξεριζωμού μέσω αυτής
της ίδιας θάλασσας. Θεωρώ ένα είδος
“ιεροσυλίας” να τη διασχίζω για
τουρισμό», λέει χαρακτηριστικά και
επισημαίνει πως αποφάσισε να αφηγηθεί
την ιστορία του ξεριζωμού στο ντοκιμαντέρ
του «για να μάθει ο κόσμος ότι οι Έλληνες
που ήρθαν από τη Σμύρνη στον Λίβανο δεν
ήρθαν ως τουρίστες, αλλά εξαναγκάστηκαν
να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και τη
ζωή τους εκεί»…
Ο Τζορτζ Ιντ
είναι αποφασισμένος να συνεχίσει να
αφηγείται την ιστορία των Ελλήνων του
Λιβάνου αλλά δεν προτίθεται να μείνει
σ’ αυτό. Στόχος του είναι η ακόμα ευρύτερη
διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην
περιοχή και για τον λόγο αυτό επεξεργάζεται
σχέδια όπως η μετάφραση βιβλίων μεγάλων
Ελλήνων λογοτεχνών στην αραβική.
Προς το παρόν,
μας αποχαιρετά, ανανεώνοντας το «ραντεβού»
μας για το 2ο Ελληνικό Φεστιβάλ Λιβάνου,
με την ευχή η ελληνική εκπροσώπηση από
φορείς και επιχειρηματίες να είναι
ακόμα μεγαλύτερη.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Καρυστιανού, Ράμμος, Φαραντούρης στο Ευρωκοινοβούλιο την ερχόμενη Τρίτη

Εκδήλωση με θέμα «Αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς»

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μιλήσουν η Μαρία Καρυστιανού, Πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Τεμπών και ο Χρήστος Ράμμος, π. Πρόεδρος της ΑΔΑΕ και επίτιμος Αντιπρόεδρος ΣτΕ, σε εκδήλωση με θέμα «Αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς», σε ειδική εκδήλωση που διοργανώνει ο Ευρωβουλευτής και Συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025 στις Βρυξέλλες και θα εστιαστεί στο ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαίου έναντι διατάξεων, όπως το άρθρο 86 του Συντάγματος, η επίκληση του οποίου εμποδίζει την έρευνα των Ευρωπαϊκών Αρχών και την εφαρμογή θεμελιωδών αρχών του δικαίου της ΕΕ σε υποθέσεις διαφθοράς.

Μαζί με την Μαρία Καρυστιανού, τον Χρήστο Ράμμο και τον Νικόλα Φαραντούρη, στο πάνελ παρεμβάινουν ο Juan Fernando López Aguilar, ευρωβουλευτής S&D, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης της Ισπανίας, ο Ιωάννης Δρόσος, Ομότιμος Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών και η Daniela Mainenti, Καθηγήτρια Συγκριτικού Ποινικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο UniNettuno της Ρώμης.

Σε δηλώσεις του ο ευρωβουλευτής και καθηγητής του Ευρωπαϊκού Δικαίου Νικόλας Φαραντούρης, σημειώνει ότι «η εκδήλωση δεν είναι κομματική. Είναι θεσμική και επιστημονική. Η επίκληση του άρθρου 86 στην χώρα μας ακυρώνει βασικές αρχές του δικαίου και οδηγεί σε ατιμωρησία και σε δύο κατηγορίες πολιτών: Πατρίκιους και Πληβείους. Ώρα να μιλήσουμε ανοικτά και επιτέλους επιστημονικά, χωρίς κομματικά στεγανά. Μόνο αλήθεια και δικαιοσύνη».

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Οι αναμνήσεις ενός δάσκαλου από την Άγονη Γραμμή. Φολέγανδρος, Σίκινος, Ανάφη

Μην απογοητευτείτε ποτέ στη ζωή σας αν η πρώτη σας επιλογή δεν βγει. Δεχτείτε το, ότι και να συμβεί και η ζωή θα σας ανταμείψει…

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένας αναπάντεχος διορισμός.

 

Στη ζωή τα πιο όμορφα γεγονότα συμβαίνουν απροειδοποίητα. Πρέπει όμως να τα δέχεσαι για τα διαχειρίζεσαι γιατί δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσουν.

22 Σεπτέμβρη του 1987 ανακοινώθηκαν οι συμπληρωματικοί κανονικοί διορισμοί και ξάφνου βλέπω το όνομά μου να συμπεριλαμβάνεται στους πίνακες διορισμού στις Κυκλάδες. Τότε οι διορισμοί στις Κυκλάδες είχαν χωριστεί σε διορισμούς σε δυσπρόσιτα νησιά (τα μικρότερα, με υποχρέωση να παραμείνουν εκεί οι εκπαιδευτικοί για τρία χρόνια, και που διοριζόντουσαν πιο γρήγορα) και σε κανονικούς διορισμούς, στα μεγαλύτερα νησιά, που την επόμενη χρόνια θα είχαν το δικαίωμα μετάθεσης. Χάρηκα πάρα πολύ γιατί αλήθεια είναι ότι το περιβάλλον της Ολυμπιακής με είχε στεναχωρήσει…

Είχα περάσει πρώτος στο διαγωνισμό χωρίς γνωριμίες, το τονίζω αυτό με το εφόδιο του τεχνικού απολυτηρίου του Ζαννείου, ενώ παράλληλα τελείωνα τη διπλωματική μου εργασία στο μεταπτυχιακό Ωκεανογραφίας, όπου είχα περάσει με εξετάσεις. Κατά τη διάρκεια της εργασίας μου στην ΟΑ, είχα περάσει σε δύο εσωτερικούς διαγωνισμούς. Μία για επιμελητής πτήσεων και μία για φροντιστής. Δεν ήξερα τι θα είχε γίνει αν με άφηναν να πάω στις θέσεις αυτές στις οποίες επίσης επιθυμούσα και πρώτευσα στους διαγωνισμούς. Η υπηρεσία μου η Mc (διεύθυνση προγραμματισμού) δεν με άφησε να φύγω σαν να απαραίτητος για αυτήν. Πάντα την πληρώνουν οι καλοί υπάλληλοι. Ζήτησα λοιπόν μία εβδομάδα άδεια άνευ αποδοχών να πάω να σταθμίσω τη κατάσταση, αλλά μέσα μου ήδη είχα αποφασίσει. Θα έφευγα!!! Θα άνοιγα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου.

Πήγα κανονικά στη δουλειά στις 29 Σεπτέμβρη, αποχαιρέτησα τους εκεί φίλους και συναδέλφους και πήρα το απογευματινό πλοίο που έφευγε από τη Ραφήνα για τη Σύρο γεμάτος χαρά. Ο Ηλίας, ένας συμφοιτητής μου είχε προσληφθεί σαν γεωλόγος στην Νομαρχία Κυκλάδων, και επομένως είχα μία αναφορά για το νησί. Έφτασα και έκλεισα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Εuropa, νομίζω σήμερα είναι καζίνο. Κοιμήθηκα και το πρωί που ξύπνησα, πήρα το φάκελο με τα πιστοποιητικά που έπρεπε να καταθέσω έτοιμα, δηλαδή τα πιστοποιητικά της υγειονομικής επιτροπής, τίτλους σπουδών και μεταπτυχιακών, απολυτήριο στρατού και λοιπά. Μπήκα να κάνω ένα μπάνιο, έβαλα μπόλικο σαμπουάν και τότε έγινε η πρώτη διαπίστωση. Το νερό είχε πολλά άλατα που κόλλησαν πάνω μου μαζί με το σαπούνι που δεν έφευγε με τίποτα, τα μαλλιά μου έγιναν σα βούρτσα. Τα μαλλιά μου ήταν κάγκελο όσο και να τα ξέβγαλα με ένα εμφιαλωμένο νερό που αγόρασα από το ξενοδοχείο δεν ίσιωσαν. Τι να κάνω; Σκουπίστηκα με την πετσέτα για να απομακρύνω τη σαπουνάδα και κίνησα για τη Σταματίου Πρωίου, που ήτανε τότε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας.

Η διεύθυνση ήτανε πολύ κοντά κι ανέβηκα τα σκαλιά στον πρώτο όροφο που θα ορκιζόμουν στο γραφείο του διευθυντή, ο οποίος αν θυμάμαι καλά ήταν Ναξιώτης. Μόλις μπήκα στο γραφείο στάθηκα δίπλα σε ένα τεράστιο τύπο, μπασκετμπολίστα της Εθνικής, τον Νίκο, τον Στ…, ο οποίος τοποθετήθηκε στην Αμοργό. Άσχετα αν δεν πάτησε ποτέ το πόδι του εκεί, πάντως έπαιρνε τα μόρια της Αμοργού. Δέκα που ήταν και το μέγιστο. Έπαιρνε συνέχεια για δεκαετίες απόσπαση για τα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Στο κάτω γραφείο ήταν μια υπάλληλος, από τη Νίκαια του Πειραιά. Αργότερα είχα το γιο της μαθητή στο 9ο Γυμνάσιο της Νίκαιας. Μου έδωσε ένα χαρτί να επιλέξω σχολεία, αλλά μόλις το είδα της είπα ότι έκανε λάθος γιατί όλα αυτά ήτανε δυσπρόσιτα ενώ εγώ ήμουν κανονικός διορισμός. Η απάντηση της που δεν την κατάλαβα τότε ήταν:

–        “Μικρέ είσαι το πρώτο φαβορί για τη Φολέγανδρο”.

Πράγματι για την ειδικότητα μου ΠΕ 04-05 ήμουνα ο νεότερος διορισθείς, γιατί πήρα αμέσως πτυχίο, είχα μεταπτυχιακό και έτσι προηγήθηκα των υπολοίπων. Υπάρχουν συμφοιτητές μου που διορίστηκαν μετά από μένα πέντε χρόνια. Αυτή ήξερε ότι ενώ είχε τρία κενά στη Σύρο δεν τα δήλωσαν για να δουλέψουν τρεις γνωστοί Συριανοί αναπληρωτές. Σιγά μην άφηναν το σπίτι τους να πάνε στην άγονη γραμμή…. Εν τω μεταξύ λίγο αργότερα προκηρύχθηκαν μέσα σε μία εβδομάδα θέσεις σε δυσπρόσιτα νησιά του Πειραιά. Τότε εγώ έμενα Αμφιάλη στο Κερατσίνι και το δυσπρόσιτο νησί Σαλαμίνα ήταν ούτε μία ώρα από το σπίτι μου!!! Όσοι πήγαν εκεί ήταν μιλημένοι. Πού να προλάβαινες να κλείσεις σε δημόσιο νοσοκομείο ραντεβού, να πάρεις τις γνωματεύσεις από το γιατρό, να κλείσεις ραντεβού στην υγειονομική επιτροπή που για τον Πειραιά ήταν το ΠΙΚΠΑ, μέσα σε μια βδομάδα, αν δεν τα χεις ήδη έτοιμα; Τα γράφω αυτά γιατί κάποιοι ωφελημένοι εκείνης της εποχής σχολιάζουν τα κακώς κείμενα της σημερινής. Δυστυχώς πάρα πολλοί άνθρωποι και συνάδελφοι επίσης δεν πάνε με το Σταυρό στο χέρι, αλλά κοιτάνε πως θα εξυπηρετηθούν και προφανώς σε βάρος άλλων βεβαίως, βεβαίως. Δικαίωμα κριτικής έχει μόνο όποιος δεν έβαλε το δάχτυλό του στο βάζο με το μέλι ή δεν χρησιμοποίησε τον μπάρμπα από την Κορώνη. Αυτό το κοινωνικό σύμπτωμα μας οδήγησε σήμερα σε αυτή την κατάσταση. Ανέκαθεν κανείς δεν νοιαζόταν για τον εκπαιδευτικό που θα διοριζότανε στην Άγονη Γραμμή. Επίσης εξομολογούμαι ότι και εγώ σαν παιδί της Μεταπολίτευσης φταίω για την κατάντια της κομματικοποίησης που επικράτησε στο βαθμό που μου αναλογεί. Και διέλυσε την Χώρα και την Κοινωνία.

Τέλος πάντων μετά την ορκωμοσία έφυγα για την Αθήνα μέσω Ραφήνας και περίμενα τις επίσημες τελικές τοποθετήσεις του ΠΥΣΔΕ. Όπως μου προείπε η Ευαγγελία, τοποθετήθηκα στο νησί με το περίεργο όνομα: Φολέγανδρος!!! Στην πορεία βέβαια το λάτρεψα!!! Το νησί έχει ένα υπέροχο φάρο, 72 εκκλησίες και παρεκκλήσια και για τη προστασία τους διαθέτει αρχαιοφύλακα.

Μην απογοητευτείτε ποτέ στη ζωή σας αν η πρώτη σας επιλογή δεν βγει. Δεχτείτε το, ότι και να συμβεί και η ζωή θα σας ανταμείψει…

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ VKONSTA.BLOGSPOT.COM

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η… καρότσα της ανάπτυξης

Μια νεροποντή στην Αθήνα ήταν αρκετή για να αναδείξει τις χρόνιες αδυναμίες της χώρας στην αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν αυτό που λέμε καθημερινότητα του πολίτη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια νεροποντή στην Αθήνα ήταν αρκετή για να αναδείξει τις χρόνιες αδυναμίες της χώρας στην αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν αυτό που λέμε καθημερινότητα του πολίτη.

Σε εποχή διαρκών πανηγυρισμών για τους αναπτυξιακούς ρυθμούς που επιτυγχάνει η Ελλάδα, πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, εμφανίστηκαν εικόνες πολιτών να αποβιβάζονται από τον Ηλεκτρικό στο Μοσχάτο και να μετεπιβιβάζονται σε καρότσες αγροτικών αυτοκινήτων, για να περάσουν στο απέναντι πεζοδρόμιο, καθώς οι δρόμοι ήταν αδιάβατοι, λόγω της βροχής. Αν έπεφτε στην Αθήνα η βροχή που έπεσε στα Τζουμέρκα, θα κυκλοφορούσαν μόνο πλωτά μέσα.

Τι έφταιξε και πνίγηκε ξανά η πρωτεύουσα; Φταίει η κυβέρνηση, η Περιφέρεια, ο δήμος, που δεν έκαναν τις αναγκαίες παρεμβάσεις και τα έργα που υλοποίησαν ήταν εκτός προδιαγραφών; Παρότι το ερώτημα είναι διαχρονικό, δεν πρόκειται να απαντηθεί.

Ουδείς θα παραδεχτεί ότι υλοποίησε ένα έργο το οποίο δεν επιτυγχάνει τον σκοπό για τον οποίο δημοπρατήθηκε, όπως ουδείς θα παραδεχτεί ότι δεν καθάρισε τα φρεάτια πριν από τη βροχή κ.λπ., κ.λπ.
Και αν διατυπωθεί το ερώτημα «τις πταίει;», θα ξεκινήσει το γνωστό παιχνίδι της «κολοκυθιάς», στο οποίο ο κάθε παίκτης αποποιείται τις ευθύνες του και τις ρίχνει σε κάποιον άλλον.

Παλαιότερα η κυβέρνηση είχε επενδύσει αρκετά στο «επιτελικό κράτος», το οποίο θα αντιμετώπιζε έκτακτα γεγονότα με αποτελεσματικότητα, αλλά πριν αλέκτορα φωνήσαι… τρις ξεχάστηκε, διότι όπου χρειάστηκε, απέτυχε.

Η κυβέρνηση οφείλει να κοιτάξει πίσω από την κουρτίνα των αριθμών και να ασχοληθεί με την καθημερινότητα των πολιτών, οι οποίοι, εκτός από τις συνέπειες κάθε βροχόπτωσης, βλέπουν από μακριά τους άλλους Ευρωπαίους.

Αποκαλυπτικό είναι το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, το οποίο στη «Γνώμη επί του Πολυετούς Δημοσιονομικού Προγραμματισμού 2026-2029» επισημαίνει πως «η παραγωγικότητα της εργασίας ανά ώρα και οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ε.Ε., ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αντιστοιχεί μόλις στο 70% του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Παρά τη βελτίωση των τελευταίων ετών, η ανεργία παραμένει υψηλότερη σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το επενδυτικό ποσοστό και η αποταμίευση των νοικοκυριών εξακολουθούν να είναι χαμηλά».

Πάνος Φ. Κακούρης

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Μουντζουρούλιας: Επίδειξη δύναμης από το Ισραήλ στην Τουρκία

Direct News με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια 

Πολιτική4 ώρες πριν

Σφοδρή καταγγελία της ΔΕΕΕΜ–Ομόνοια για «επικίνδυνη τουρκική διείσδυση» στη Χειμάρρα υπό την κάλυψη των αλβανικών αρχών

Η Ομόνοια καταγγέλλει τον νυν διορισμένο «δήμαρχο» Χιμάρας, Βαγγέλη Τάβο – πρόσωπο που τοποθετήθηκε από την κεντρική εξουσία μετά τη...

Άμυνα5 ώρες πριν

France 24: Πτήσεις drones πάνω από γαλλική βάση πυρηνικών υποβρυχίων!

Ο γαλλικός στρατός εφάρμοσε μέτρα κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) αφότου πέντε μη επανδρωμένα οχήματα πέταξαν πάνω από μια...

Άμυνα7 ώρες πριν

Καραβίδας: Θα σπάσουν τα μούτρα τους! Μόνο έτσι γίνεται αποτροπή

Παρέμβαση του επισμηναγού ε.α. Στέφανου Καραβίδα

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ7 ώρες πριν

Δίωξη δημοσιογράφου στην Τουρκία για το ρεπορτάζ της για τη γενοκτονία των Αρμενίων! Κατηγορείται ότι προσέβαλε το τουρκικό έθνος

Η υπόθεση, που ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία στον μηχανισμό CİMER, εντάσσεται στις διώξεις βάσει του Άρθρου 301 – άρθρο με...

Δημοφιλή