Η επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του γερμανικού ομοσπονδιακού κοινοβουλίου απέρριψε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το αίτημα δύο γερμανών βουλευτών να ταξιδέψουν στα κατεχόμενα της Κύπρου, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των ίδιων των μελών του κοινοβουλίου.

Ο Αchim Köhler και ο Maximilian Krah είχαν προσκληθεί από τη συνέλευση του ψευδοκράτους για μια επίσκεψη εργασίας με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη διακοινοβουλευτική συνεργασία. Η αρμόδια επιτροπή της βουλής (Bundestag), ωστόσο, φρέναρε την αποστολή και τις δύο φορές.

Σύμφωνα με όσα μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η πρώτη πρόσκληση εκ μέρους του Κόμματος Εθνικής Ένωσης απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι η επίσκεψη συνδεόταν με τις πολιτικές θέσεις του συγκεκριμένου κόμματος. Ακολούθησε δεύτερη πρόσκληση, αυτή τη φορά με την υπογραφή του προέδρου της Βουλής, Ζιγιά Οζτουρκλέρ, και την υποστήριξη της κυβέρνησης του ψευδοκράτους. Ούτε αυτή έγινε δεκτή, καθώς οι κοινοβουλευτικοί συντονιστές της επιτροπής την απέρριψαν εκ νέου.

Σε κοινή γραπτή δήλωσή τους, οι Köhler και Krah εξέφρασαν την έντονη δυσαρέσκειά τους, τονίζοντας ότι «είναι ακατανόητο γερμανοί βουλευτές να εμποδίζονται να αξιολογήσουν επιτόπου την κατάσταση του τουρκοκυπριακού λαού». Όπως επισήμαναν χαρακτηριστικά, ο ίδιος ο σκοπός ύπαρξης μιας επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι να συλλέγει πληροφορίες απευθείας από το πεδίο και όχι να στηρίζεται αποκλειστικά σε αναφορές τρίτων. «Στερηθήκαμε δύο φορές την ευκαιρία να αποκτήσουμε ανεξάρτητη και από πρώτο χέρι γνώση για το τι συμβαίνει στη Βόρεια Κύπρο», πρόσθεσαν.

Οι δύο βουλευτές ξεκαθάρισαν ότι η αποστολή δεν είχε κανέναν πολιτικό χαρακτήρα υπέρ της αναγνώρισης του ψευδοκράτους από την ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας. Αντιθέτως, στόχος ήταν αποκλειστικά η ενίσχυση του διακοινοβουλευτικού διαλόγου πάνω σε ανθρωπιστικά θέματα και ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η άρνηση, υπογράμμισαν, ακυρώνει στην πράξη τη δυνατότητα μιας ορθής αξιολόγησης της κατάστασης, που απαιτεί άμεση γνώση της πραγματικότητας στο έδαφος.

Η επίσκεψη είχε αρχικά προγραμματιστεί για το διάστημα 24 έως 29 Αυγούστου και περιλάμβανε συναντήσεις με εκπροσώπους του κοινοβουλίου, της κυβέρνησης και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Αντί για αυτό, οι δύο γερμανοί βουλευτές επιστρέφουν τώρα με άδεια χέρια, και με το ερώτημα γιατί η ίδια η επιτροπή που είναι επιφορτισμένη με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιλέγει να κρατά τα μέλη της μακριά από τα σημεία που τα δικαιώματα αυτά αμφισβητούνται.

Την εκτίμηση ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διαθέτει ισχυρά διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα απέναντι στην Τουρκία εξέφρασε ο εκτελεστικός διευθυντής του Hellenic American Leadership Council, Έντι Ζεμενίδης, μιλώντας στην εκπομπή Bannon’s WarRoom, η οποία θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα βασικά μέσα επιρροής του κινήματος MAGA.

Ο Ζεμενίδης υποστήριξε ότι η Άγκυρα επιδιώκει στενότερες σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και πρόσβαση σε αμερικανικά οπλικά συστήματα. Αυτό, όπως είπε, δίνει στον Τραμπ τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί από θέση ισχύος και να θέσει σαφείς προϋποθέσεις προς την τουρκική πλευρά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόσβαση στον αμερικανικό στρατιωτικό εξοπλισμό «δεν αποτελεί δικαίωμα αλλά προνόμιο». Επομένως, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να απαιτήσει από την Τουρκία να αποδείξει έμπρακτα ότι λειτουργεί ως αξιόπιστος σύμμαχος.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του HALC τόνισε ότι μια χώρα που θέλει αμερικανικά οπλικά συστήματα δεν μπορεί να τα χρησιμοποιεί ή να απειλεί ότι θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον άλλων συμμάχων των ΗΠΑ εντός του ΝΑΤΟ.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε τρεις βασικούς όρους που, κατά την άποψή του, θα έπρεπε να τεθούν στην Άγκυρα.

Πρώτον, την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την παραμονή περίπου 40.000 Τούρκων στρατιωτών στο νησί.

Δεύτερον, την κατάργηση του casus belli, δηλαδή της απόφασης της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που προβλέπει απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο.

Τρίτον, την εγκατάλειψη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο ο Ζεμενίδης χαρακτήρισε ως θεωρία που αγνοεί την ύπαρξη ελληνικών νησιών, όπως η Κρήτη, αλλά και τα αμερικανικά ενεργειακά συμφέροντα στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, όπου δραστηριοποιούνται ενεργειακοί κολοσσοί όπως η ExxonMobil και η Chevron.

Ο Ζεμενίδης εκτίμησε ότι, εάν η Τουρκία αποδεχθεί αυτές τις προϋποθέσεις, τότε θα μπορούσε να υπάρξει μια ευρύτερη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Άγκυρα οφείλει να αποδείξει στην πράξη ότι είναι σύμμαχος, αντί να διατηρεί στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο, οι οποίες, όπως είπε, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την αντιμετώπιση πραγματικών απειλών, όπως οι τζιχαντιστικές οργανώσεις.

ENDY ZEMENIDES: President Trump understands leverage. Turkey wants access to American weapons, but that access is a privilege, not a right.

Trump should demand three things: pull completely out of Cyprus, cancel the casus belli against Greece, and end the Blue Homeland doctrine.… pic.twitter.com/qoQj9MVbHe

— Bannon’s WarRoom (@Bannons_WarRoom) July 9, 2026

Η 9η Ιουλίου αποτελεί μία από τις πιο τραγικές και ταυτόχρονα πιο ηρωικές ημερομηνίες στην ιστορία της Κύπρου και του Ελληνισμού. Την ημέρα εκείνη, το 1821, οι οθωμανικές αρχές εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων και εκτελέσεων κατά της ελληνικής ηγεσίας του νησιού, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν κάθε ενδεχόμενο συμμετοχής της Κύπρου στην Ελληνική Επανάσταση.

Το ολοκαύτωμα της 9ης Ιουλίου δεν υπήρξε αποτέλεσμα ένοπλης εξέγερσης στην Κύπρο, αλλά μιας προληπτικής επιχείρησης εξόντωσης της πολιτικής, θρησκευτικής και πνευματικής ηγεσίας του κυπριακού ελληνισμού.

Λίγους μήνες πριν από το ξέσπασμα της Επανάστασης, απεσταλμένοι της Φιλικής Εταιρείας είχαν επισκεφθεί την Κύπρο ζητώντας τη συμμετοχή του νησιού στον εθνικό αγώνα. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, έχοντας πλήρη επίγνωση της γεωγραφικής απομόνωσης της Κύπρου και της αδυναμίας της να υποστηρίξει στρατιωτικά μια εξέγερση, επέλεξε να μη σύρει τον λαό σε έναν άνισο αγώνα που θα οδηγούσε σε βέβαιη καταστροφή. Αντί για όπλα, πρόσφερε σημαντική οικονομική ενίσχυση για την υποστήριξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Ωστόσο, οι οθωμανικές αρχές είχαν ήδη αποφασίσει να κινηθούν προληπτικά. Ο τότε διοικητής της Κύπρου, Κιουτσούκ Μεχμέτ, αξιοποίησε τη διακίνηση επαναστατικών προκηρύξεων ως πρόσχημα για να παρουσιάσει στην Υψηλή Πύλη το νησί ως πιθανή εστία εξέγερσης. Η Κωνσταντινούπολη ενέκρινε τη λήψη σκληρών μέτρων και η απόφαση για τις μαζικές εκτελέσεις δεν άργησε να εφαρμοστεί.

Το πρωί του Σαββάτου, 9 Ιουλίου 1821, η Λευκωσία μετατράπηκε σε τόπο μαρτυρίου. Η πλατεία μπροστά από το Σεράι αποκλείστηκε και εκατοντάδες επιφανείς Έλληνες του νησιού οδηγήθηκαν στον θάνατο. Στη λίστα των καταδικασμένων περιλαμβάνονταν αρχιερείς, ηγούμενοι, πρόκριτοι, δάσκαλοι και εκπρόσωποι των ελληνικών κοινοτήτων, τους οποίους οι οθωμανικές αρχές θεωρούσαν επικίνδυνους για τη διατήρηση της κυριαρχίας τους.

Κορυφαία μορφή των γεγονότων υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός. Παρά τις πιέσεις που δέχθηκε να αλλαξοπιστήσει για να σώσει τη ζωή του, αρνήθηκε κάθε συμβιβασμό και οδηγήθηκε στην αγχόνη. Την ίδια ημέρα αποκεφαλίστηκαν οι μητροπολίτες Πάφου Χρύσανθος, Κιτίου Μελέτιος και Κυρηνείας Λαυρέντιος, ενώ οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες, βυθίζοντας ολόκληρη την Κύπρο στο πένθος.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, οι εκτελέσεις και οι διώξεις διήρκεσαν αρκετές εβδομάδες. Υπολογίζεται ότι θανατώθηκαν περίπου 470 έως 486 Έλληνες της Κύπρου, ενώ δεκάδες ακόμη εξισλαμίστηκαν για να αποφύγουν τον θάνατο. Παράλληλα, περιουσίες δημεύθηκαν και χιλιάδες κάτοικοι έζησαν υπό καθεστώς τρομοκρατίας.

Η θυσία του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των υπολοίπων μαρτύρων πέρασε στην ιστορική μνήμη ως σύμβολο αντίστασης και αυτοθυσίας. Το γεγονός ενέπνευσε τον εθνικό ποιητή της Κύπρου, Βασίλη Μιχαηλίδη, να γράψει το μνημειώδες ποίημα «Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου», το οποίο θεωρείται κορυφαίο έργο της κυπριακής λογοτεχνίας.

Γραμμένο στην κυπριακή διάλεκτο, το ποίημα αποτελείται από 24 ραψωδίες και 560 δεκαπεντασύλλαβους στίχους και διδάσκεται μέχρι σήμερα στα σχολεία της Κύπρου. Μέσα από τους στίχους του αναδεικνύεται η μορφή του Κυπριανού, ο οποίος επιλέγει συνειδητά τη θυσία αντί της φυγής, καθώς και η διαχρονική πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού.

Ανάμεσα στους πιο γνωστούς στίχους του έργου ξεχωρίζει η ιστορική φράση:

«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη… Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει!»

Περισσότερα από δύο αιώνες μετά, η 9η Ιουλίου εξακολουθεί να αποτελεί ημέρα εθνικής μνήμης για την Κύπρο. Το ολοκαύτωμα του 1821 υπενθυμίζει το βαρύ τίμημα που πλήρωσε ο κυπριακός ελληνισμός για την ελευθερία, αλλά και τη διαχρονική σύνδεση της Μεγαλονήσου με τον αγώνα της εθνικής παλιγγενεσίας. Η θυσία του Κυπριανού και των συντρόφων του παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα πίστης, αντίστασης και ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού.