Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Δεν αποκλείω ερευνητική γεώτρηση της Τουρκίας στην υφαλοκρηπίδα μας

Δημοσιεύτηκε στις

Η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα στο ενεργειακό πεδίο και να ταυτίσει την συνεκμετάλλευση με το  κυπριακό δηλώνει στο liberal.gr ο καθηγητής Κώστας Λάβδας, προσθέτοντας ότι θεωρεί δύσκολο μήνα τον Σεπτέμβριο και αυτό διότι, όπως σημειώνει, «η πιθανότητα επέκτασης της τουρκικής δραστηριότητας από τις περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ προς τα δυτικότερα είναι ισχυρή».
Ο καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής υπογραμμίζει μάλιστα ότι είναι πολύ πιθανό η Άγκυρα να επιχειρήσει «ερευνητικές και επιβεβαιωτικές γεωτρήσεις και σε περιοχές εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από τα τέλη Αυγούστου».   
Αναφέρει ακόμη ότι «η Τουρκία βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη περίοδο που συνδυάζει μια παρατεταμένη οικονομική κρίση με πολλά και κρίσιμα γεωπολιτικά και στρατηγικά μέτωπα ανοικτά» εν τούτοις ούτε η Ουάσιγκτον θεωρεί συμφέρουσα μια αποξένωσή της ούτε και η  Ευρώπη μπορεί να αντιδράσει σκληρά διότι πέραν των εμπορικών σχέσεων υπάρει και το μεταναστευτικό με τα 4000000 πρόσφυγες.
Αριθμό ασύλληπτο επισημαίνει πως θα προκαλέσει στην Ευρώπη μια «πραγματική οικονομική, κοινωνική αλλά και πολιτική αποσταθεροποίηση αν διοχετευθεί με γρήγορους ρυθμούς στη Δύση».

Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα
Οι εξελίξεις στο Κυπριακό δείχνουν ότι οδηγούμαστε σε μια επανέναρξη των συνομιλιών;
Το ζήτημα είναι να παρακολουθήσουμε πού θα οδηγήσει η συνάντηση της 9ης Αυγούστου μεταξύ του προέδρου Αναστασιάδη και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ακιντζί. Ο κ. Ακιντζί εξακολουθεί να προσβλέπει σε τριμερή με τον ΓΓ του ΟΗΕ και πενταμερή αργότερα, ενώ τώρα δηλώνει ότι ίσως να βοηθήσει ένα γενικό μορατόριουμ στις γεωτρήσεις.
Η Τουρκία πάντως προσπαθεί να πετύχει τετελεσμένα στο ενεργειακό πεδίο, προβάλλοντας παράλληλα την ανάγκη διευθέτησης του Κυπριακού ως μέσον επίτευξης γενικότερα θετικών αποτελεσμάτων για τους εμπλεκόμενους. Παράλληλα, εξελίσσει ένα ιδιαίτερα μεγαλεπήβολο εξοπλιστικό πρόγραμμα το οποίο προφανώς δεν αφορά μόνον τα δυτικά της σύνορα, όμως θα την καταστήσει ακόμη ισχυρότερο παράγοντα στην περιοχή με θεωρητικές, τουλάχιστον, δυνατότητες παράλληλης εμπλοκής, αν το θελήσει, στα ανατολικά, στα δυτικά και στα νότια.
Αναφορικά με την Κύπρο, θα πρέπει καταρχήν η Λευκωσία και η Αθήνα να εξακολουθήσουν να βασίζονται στην θεσμική πραγματικότητα και όχι σε εκβιαστικές πιέσεις: η λογική π.χ. μιας πενταμερούς είναι προβληματική γιατί εξισώνει την Κυπριακή Δημοκρατία με τα κατεχόμενα. Και το ουσιώδες παραμένει ότι ενώ βεβαίως οι συνομιλίες είναι πάντοτε ευπρόσδεκτες, η υποχώρηση στην πίεση για μια εφ’όλης διαπραγμάτευση θα έχει αρνητικές συνέπειες για την Ελλάδα.

Βλέπετε την Τουρκία να επεκτείνει τη δραστηριότητα της και στην περιοχή νότια του Καστελόριζου;
Ο Σεπτέμβριος θα είναι ένας δύσκολος μήνας. Η πιθανότητα επέκτασης της τουρκικής δραστηριότητας από τις περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ προς τα δυτικότερα είναι ισχυρή. Είναι πιθανό η Άγκυρα να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει ερευνητικές και επιβεβαιωτικές γεωτρήσεις και σε περιοχές εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από τα τέλη Αυγούστου.
Ως γνωστόν, η Ελλάδα δεν έχει οριοθετήσει ΑΟΖ με κανένα από τα κράτη που την περιβάλλουν ενώ έχει οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα μόνο με την Ιταλία. Πρόκειται για κλασικό παράδειγμα διστακτικής πολιτικής που διαπερνά κυβερνήσεις, δεξιές και αριστερές και περιόδους, εύκολες και δύσκολες. Η πάγια ελληνική θέση παραμένει όμως -και πολύ σωστά- η ίδια, ότι κάθε διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας αναφέρεται συνολικά σε όλο το μήκος των ελληνικών θαλασσίων συνόρων, από τη Θράκη μέχρι το Καστελόριζο.
Θεωρώ ότι πρέπει να εμμείνουμε με σαφήνεια σε αυτή τη θέση. Γενικότερα, η Αθήνα θα πρέπει με κάθε αφορμή να δείχνει ότι στεκόμαστε στα πόδια μας, χωρίς να παραγνωρίζουμε συμμαχίες και σχήματα συνεργασίας στην περιοχή, όπως άλλωστε έχουμε εξηγήσει πολύ αναλυτικά και από εδώ στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά να είναι σαφές ως μήνυμα ότι όταν θέτουμε κόκκινες γραμμές τις τηρούμε.


Πόσο επικίνδυνη έχει καταστεί η σημερινή Τουρκία;
Πολλοί παρατηρητές, ενίοτε ασυναίσθητα, οδηγούνται σε αναλύσεις ως προς το τι μέλλει γενέσθαι σε ένα ζήτημα ή πεδίο, βασιζόμενοι σε εμπειρίες και εκβάσεις του παρελθόντος. Αυτό είναι φυσιολογικό, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε παραπλανητικές συσχετίσεις και συμπεράσματα. Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη περίοδο που συνδυάζει μια παρατεταμένη οικονομική κρίση με πολλά και κρίσιμα γεωπολιτικά και στρατηγικά μέτωπα ανοικτά. Το Κουρδικό παραμένει κορυφαία προτεραιότητα και είναι ένα μέτωπο που φέρνει την Άγκυρα σε αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον, η οποία στήριξε και εξακολουθεί να στηρίζει τους Κούρδους στη Συρία. Μόλις προχθές, ο εκπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί την de facto αναγνώριση από τον ΟΗΕ του Κουρδικού στρατού στη Συρία (YPG) και του πολιτικού φορέα που συνδέεται μαζί του (PYD). Αφορμή ήταν η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ του YPG και του ΟΗΕ για την εξάλειψη της στρατολόγησης παιδιών.
Όπως συμβαίνει και με το θέμα των κυρώσεων για τους S-400, όπου ο πρόεδρος Τραμπ επιχειρεί να μετριάσει υπέρ της Άγκυρας τις αντιδράσεις απέναντι σε ένα πιο αποφασισμένο Κογκρέσο, έτσι και στο θέμα της Συρίας το Κογκρέσο τελικά μπλόκαρε την σχεδιαζόμενη πλήρη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων που θα είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των κουρδικών δυνάμεων της Συρίας στο έλεος των τουρκικών στρατευμάτων.
Είναι σαφές ότι η προεδρία στην Ουάσιγκτον δεν θεωρεί ότι είναι στρατηγικά συμφέρον για τις ΗΠΑ να αποξενωθεί ακόμη περισσότερο η Τουρκία. Παρότι η σημασία της έχει μειωθεί με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Τουρκία θα προκαλέσει αστάθεια αν προσεγγίσει περαιτέρω την Ρωσία και την Κίνα, αν αυτονομηθεί πλήρως στο πεδίο της Συρίας και αν αποφασίσει να αγνοήσει πλήρως το εμπάργκο απέναντι στο Ιράν.
Σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε και το μεταναστευτικό. Η Τουρκία φιλοξενεί σήμερα περισσότερους από 4.000.000 πρόσφυγες (η ίδια διατείνεται ότι έφτασαν πια τους 4.900.000 τον περασμένο μήνα), οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν επιθυμούν να παραμείνουν στη χώρα αλλά να περάσουν στην Ελλάδα και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πρόκειται για έναν ασύλληπτο αριθμό, που όπως εξήγησα και προ μηνών θα προκαλέσει πραγματική οικονομική, κοινωνική αλλά και πολιτική αποσταθεροποίηση αν διοχετευθεί με γρήγορους ρυθμούς στη Δύση.

Πιστεύετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προχωρήσει σε σοβαρές κυρώσεις οι οποίες θα επηρεάσουν πραγματικά την Τουρκία;
Οι κινήσεις της ΕΕ μέχρι στιγμής είναι σημαντικές σε επίπεδο τόσο εσωτερικού συντονισμού όσο και εξωτερικού συμβολισμού, δεν είναι όμως τέτοιες που να επηρεάσουν πραγματικά την πλεύση της Άγκυρας. Όπως δήλωσε προ ημερών ένας αξιωματούχος της ΕΕ κρατώντας την ανωνυμία του, υπάρχει σοβαρή κόπωση με τον Ερντογάν και τις πρακτικές του («the Erdogan fatigue effect»), με αποτέλεσμα πολλοί στην Ευρώπη όπως και την Αμερική να προσβλέπουν στο μέλλον των σχέσεων μετά τον Ερντογάν. Αλλά αυτή η προσέγγιση είναι απλώς μια παραλλαγή της γνώριμης τακτικής του να κρύβουμε τα προβλήματα. Πρώτον, παρότι πράγματι έχουμε εισέλθει σε εποχή ζυμώσεων ακόμη και μέσα στο κυβερνών AKP για την μετά-Ερντογάν εποχή, αυτή δεν έλθει γρήγορα και στο μεταξύ οι εξελίξεις τρέχουν.
Δεύτερο και για εμάς σημαντικότερο, παρότι ως προς τις ΗΠΑ και σε ένα βαθμό την ΕΕ έχει νόημα να αναμένουμε αλλαγές στην τουρκική στάση εάν ο Ερντογάν βρεθεί στο περιθώριο, δεν συμβαίνει το ίδιο στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Αυτή η διαφοροποίηση είναι κρίσιμη και πρέπει αν γίνει απολύτως κατανοητή. Στα ζητήματα που μας αφορούν άμεσα η αισιοδοξία για μια μετα-Ερντογάν εποχή δεν δικαιολογείται γιατί τόσο η ιστορική εμπειρία όσο και οι σημερινές δηλώσεις παραγόντων στην Άγκυρα δείχνουν ότι υπάρχουν και χειρότερες προσεγγίσεις από αυτή του Ερντογάν.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η Ευρώπη περνάει μια δύσκολη περίοδο και είναι ίσως αναμενόμενο να αποφεύγει μια ακόμη εμπλοκή, αλλά μακροπρόθεσμα θα αποδειχθεί ότι κακώς ανέβαλε κατ’ επανάληψη να αντιμετωπίσει τις σχέσεις με την Άγκυρα με συστηματικό τρόπο. Σήμερα η βασική οδός κάποιας συστηματικής προσέγγισης του ζητήματος «Τουρκία» παραμένουν οι ΗΠΑ ενώ παράλληλα και κάθε άλλη δίοδος που θα βοηθήσει στη συγκράτηση της τουρκικής επιθετικότητας θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτη, από όπου και αν προέρχεται.
Ο Κώστας Α. Λάβδας είναι Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι απόφοιτος του LSE και του MIT και έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Senior Research Fellow στο LSE και Καθηγητής στην Έδρα Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών «Κωνσταντίνος Καραμανλής» στη Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts στις ΗΠΑ.
Πηγή: Liberal

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO16 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός17 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις17 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO17 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή