Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Θα παραδώσουν το πετρέλαιο στη Συρία”: Πώς ένα ιρανικό υπερτάνκερ αψηφά τις κυρώσεις του Τραμπ.

Δημοσιεύτηκε στις

Από τότε που έφυγε από το Ιράν
με 2,1 εκατομμύρια βαρέλια, το τεράστιο δεξαμενόπλοιο έχει αλλάξει το όνομά και
το δρομολόγιο του για να διαφύγει τον έλεγχο.

Οι βρετανικές αρχές στο Γιβραλτάρ κατάσχεσαν το πλοίο και το
φορτίο του με την υποψία ότι σχεδίαζε να παραδώσει το πετρέλαιο που μετέφερε
στη Συρία, πράξη που θα παραβίαζε τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον της χώρας αυτής.
Το Ιράν αντέδρασε γρήγορα κατάσχοντας ένα βρετανικό δεξαμενόπλοιο στον Περσικό Κόλπο
με την κατηγορία της υπερφόρτωσης.

Μετά από έξι εβδομάδες στο θαλάσσιο καθαρτήριο, επετράπη
τελικά στο Γκρέις να αναχωρήσει, με τη διαβεβαίωση ότι δεν θα κατευθυνόταν προς
τη Συρία. Αλλά μερικοί ειδικοί είναι πεπεισμένοι ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.


Ο Γιώργος Μπελέρης, διευθυντής πετρελαίκων ερευνών στην
εταιρεία δεδομένων Refinitiv, λέει ότι μόνο τρεις χώρες αυτή τη στιγμή είναι
πρόθυμες να δεχθούν το ιρανικό πετρέλαιο: Η Τουρκία, η Συρία και η Κίνα.
“Ήταν βέβαιο ότι θα κατευθυνόταν σε κάποια από αυτές”, ανέφερε σε μια
συνέντευξη του.

Μετά
την την κατάσχεση του Γκρέις απ τις βρετανικές αρχές στο Γιβραλτάρ, οι Ιρανοί
κατέλαβαν ένα βρετανικό δεξαμενόπλοιο, το Stena Impero, το οποίο φαίνεται εδώ
περικυκλωμένο από ιρανικά πολεμικά πλοία στον Περσικό Κόλπο τον Ιούλιο.

Οι αρχές των ΗΠΑ ζήτησαν την
κατάσχεση του σκάφους ενώ ήταν ακόμα υπό τον έλεγχο του Γιβραλτάρ, αλλά το
πλοίο έφυγε πριν οι Αμερικανοί μπορέσουν να παρέμβουν και να το κατάσχουν .
Στις 18 Αυγούστου, το δεξαμενόπλοιο άλλαξε το όνομά του από Γκρέις Ι σε Άντριαν
Ντάρια-Ι και άλλαξε τη σημαία του από αυτήν του Παναμά σε σημαία του Ιράν.
Χάραξε πορεία ανατολικά από το Γιβραλτάρ, ισχυριζόμενο ότι προορισμός του ήταν
η Καλαμάτα της Ελλάδας, ένα μέρος όπου ο τύπος του λαδιού που χρησιμοποιείται για
εκφόρτωση προέρχεται από ελιές, και όχι από πετρελαιοπηγές .

Το Γκρέις αλλαξε το όνομά του σε Adrian Darya-1 λίγο μετά την
αποδέσμευση του από τη βρετανική κατάσχεση στο Γιβραλτάρ. Σε αυτή τη
φωτογραφία, ένα μέλος πληρώματος φαίνεται να φωτογραφίζει τη νέα πινακίδα του
σκάφους. Το παλιό όνομα φαίνεται ζωγραφισμένο από κάτω. (Jon Nazca/Reuters)

Αν η
αλλαγή του ονόματος δεν ήταν αρκετή, η πλεύση προς τις ελληνικές θάλασσες
γέννησε απορίες λόγω του οτι το τανκερ αυτό είναι τεράστιο, φαρδύ και με μεγάλο
εκπετασμα και δεν θα μπορούσε να δέσει στο λιμάνι της Καλαμάτας . Ακόμα και αν
μπορούσε να το καταφέρει, το λιμάνι δεν έχει καν εγκαταστάσεις άντλησης αργού
πετρελαίου για να το ξεφορτώσει.
Αλλά το πλοίο συνέχισε αυτή τη φάρσα για λίγες μέρες ακόμα , πηγαίνοντας αρχικά
ανατολικά προς τη Σικελία. Στη συνέχεια, στις 23 Αυγ, δήλωσε ως προορισμό του ,
το λιμάνι της Μερσίνας, ένα τουρκικό λιμάνι που απέχει λιγότερο από 200
χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Συρία. Η γειτνίαση του με ένα διυλιστήριο στην
Baniyas της Συρίας έκανε τις διεθνείς εντάσεις να οξυνθούν πολύ περισσότερο.



Πώς το Ιράν χρησιμοποιεί “πλοία-φαντάσματα” για να αψηφήσει τις κυρώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για το πετρέλαιο
Το
πλοίο συνεχίζει να ταλαιπωρεί τους ναυτικούς παρατηρητές με το να κρύβει έξυπνα
τις πραγματικές του προθέσεις. Η διεθνής προσοχή για την τύχη του σουπερτανκερ
φτάνει στο ζενίθ στον συνήθως ήρεμο κόσμο της παγκόσμιας ναυτιλίας.
Οι “Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει κυρώσεις στην διακίνηση ιρανικού
αργού πετρελαίου, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει κυρώσεις στη Συρία. Έτσι,
η απόπειρα διακίνησης πετρελαίου αξίας 130 εκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ των δύο
χωρών θα ήταν μια από τις πιο δόλιες κινήσεις που θα γίνονταν αυτή τη στιγμή
στον κόσμο. Αλλά η συμπεριφορά του τανκερ Άντριαν Ντάρια υποδηλώνει ότι το
πλοίο είχε προ πολλού αποφασίσει να πετύχει τον στόχο του.

Η πορεία του Adrian darya στην μεσόγειο
1) Τάνκερ αργότερα γνωστό ως Grace 1 ,κατασχέθηκε στο υπό
βρετανικό ελέγχο Γιβραλτάρ.
2)Εξι εβδομάδες αργότερα επιτράπηκε στο τανκερ να μπει στην
μεσόγειο και μετονομάστηκε σε Adrian Darya .
3)Δηλωθείς προορισμός: Kαλαμάτα Ελλάδα.
4)Πλέει ανατολικά σε διεθνή ύδατα αποφεύγοντας χώρες φιλικές προς
τις ΗΠΑ που ενδεχομένως θα δέχονταν να κατάσχουν το τανκερ .
5)Αλλαγή δηλωμένου προορισμού.|Νέος προορισμός Μερσινα Τουρκίας .

6) Στίγμα στις 11¨00πμ τρίτη 27 Αυγούστου.

“Σίγουρα, θα παραδώσουν
το πετρέλαιο στη Συρία”, αναφέρει ο συγγραφέας και αναλυτής άμυνας Μπαμπάκ
Ταγκβέι. Εξοστρακισμένη από τη διεθνή κοινότητα, η Συρία χρειάζεται αργό
πετρέλαιο για να διατηρήσει το καταπιεστικό της καθεστώς στην εξουσία, και η
μόνη χώρα που είναι πρόθυμη να καταβάλει οποιαδήποτε προσπάθεια για να βοηθήσει
είναι η Ρωσία.
Έτσι, η δήλωση οτι προορισμός είναι ένας λιμένας στην Τουρκία δεν είναι τυχαία,
επειδή τα τουρκικά και συριακά ύδατα βρίσκονται εντός της σφαίρας επιρροής του
ρωσικού ναυτικού μέσω της ναυτικής βάσης τους στην Tartus στις συριακές ακτές.
“Απλά θέλουν να είναι αρκετά κοντά … στη Συρία για να αποκτήσουν κάποια
προστασία από τα πλοία του ρωσικού ναυτικού, τα οποία βρίσκονται στο Τάρτους ή
πλέουν στην Ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα”, λέει ο Ταγκβέι.
Το πλοίο αντιμετωπίζει άλλη μια αινιγματική πρόκληση , επειδή μιας και είναι
πλήρως φορτωμένο με πετρέλαιο, βυθίζεται πολύ βαθειά στο νερό για να μπορεί
περάσει από τη διώρυγα του Σουέζ. Αν δεν μπορέσει να βρει έναν πρόθυμο
αγοραστή, το πισωγύρισμα στον Ατλαντικό θα ήταν πολύ επικίνδυνο δεδομένου του
ελέγχου γύρω από το Γιβραλτάρ. Αλλά με βάθος 22 μέτρων,δεν μπορεί να περάσει
ούτε μέσα από το βαθύ Σουέζ των 21 μέτρων μέχρι τουλάχιστον να ελαφρύνει το
φορτίο του. Επομένως, παγιδεύεται τελεσίδικα στη Μεσόγειο μέχρι να αλλάξει
κάτι.

Οι
αρχές των ΗΠΑ είναι πεπεισμένες ότι το Adrian Darya προσπαθεί να παραβιάσει τις
κυρώσεις μεταφέροντας πετρέλαιο από το Ιράν στην Συρία. (Marcelo del Pozo /
Bloomberg)

TΥπάρχουν 2 επιλογές


Πολλοί ειδικοί υποπτεύονται ότι το σχέδιο του πλοίου είναι να συναντηθεί με ένα
άδειο ιρανικό δεξαμενόπλοιο και να εκφορτώσει αρκετό από τα φορτίο του εν πλω
με μεταφορά από το ενα πλοίο στο άλλο , ώστε να του επιτραπεί να έχει ένα
αρκετά μικρό βύθισμα για να περάσει από το Σουέζ. Επιπλέον, η διασπορά του
φορτίου αργού πετρελαίου σε δύο πλοία αυξάνει τις πιθανότητες κάποιων απ αυτα
να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους. Αυτό ακριβώς πιστεύει ο Μπελέρης ότι θα
συμβεί.
“Ρεαλιστικά, υπάρχουν δυο επιλογές”, ανέφερε σε συνέντευξη.
“Είτε να το ξεφορτώσουν κάπου στην ξηρά στην Τουρκία ή τη Συρία, είτε να
μεταφορτώσουν μέρος του, σε άλλο δεξαμενόπλοιο, πετυχαίνοντας να το παραδωσουν
στην Συρια “. Σε αντίθετη περίπτωση, και τα δύο δεξαμενόπλοια θα
προσπαθήσουν πιθανότατα να διασχίσουν τα ουδέτερα ύδατα του Σουέζ γυρνώντας
πίσω στο Ιράν και να βρουν ένα άλλο σχέδιο. “Επειδή κανείς άλλος δεν
αγοράζει ιρανικό αργό πετρέλαιο”, λέει.

Εάν το σχέδιο είναι πράγματι
για ενα δεύτερο δεξαμενόπλοιο, αναμένω ότι το πλοίο θα κλείσει σύντομα τον
πομποδέκτη του για να προσπαθήσει να κρύψει τη θέση του. “Πιθανότατα να
εξαφανιστεί σύντομα απ τα ρανταρ ,ανέφερε.
Μερικοί παρατηρητές της ναυτιλίας πιστεύουν ότι έχουν ήδη εντοπίσει τον ιδανικό
υποψήφιο για μια τέτοια μεταφορά πλοίων. Η εταιρεία ελέγχου πλοίων
TankerTrackers.com παρατήρησε ότι ένα άλλο ιρανικό βυτιοφόρο, το Argo, έχει
αρχίσει να κινείται πυρετωδώς απο την Κόκκινη Θάλασσα προς την Διώρυγα του
Σουέζ. Αυτή τη στιγμή είναι φορτωμένο με 700.000 βαρέλια πετρελαίου, αλλά μόλις
αυτά ξεφορτωθούν κάπου, θα είναι σε ιδανική θέση να συναντηθεί με τον Άντριαν
Ντάρια στα ύδατα βόρεια του Πορτ Σαΐντ της Αιγύπτου, εκεί όπου η Διώρυγα του
Σουέζ εκβάλει στη Μεσόγειο.
Η κόκκινη γραμμή μέσα στην κίτρινη διακεκομμένη γραμμή αντιπροσωπεύει τις τελευταίες 36 ώρες. Η συνεχόμενη κόκκινη γραμμή αντιπροσωπεύει έως και 72 ώρες συνεχόμενης πλεύσης , υποδεικνύοντας την πρόσδεση στο Port Said. Πιστεύουμε ότι
θα μείνει αδρανές εκεί για λίγες μέρες μέχρι να συναντηθεί με ενα ιρανικο Suezmax .

View image on Twitter
Όταν ολοκληρωθεί η μεταφορά STS και το AD1 συνεχίσει νότια μέσω του Suez, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα το IRGC να απελευθερώσει το υπο Ηνωμένου Βασιλείου σημαίας τανκερ



Embedded video

Μια πρωτόγνωρη κατάσταση.
Το Ιράν, από την πλευρά του, επιμένει ότι δεν υπάρχει τίποτα το ύποπτο και λέει
ότι το πετρέλαιο έχει ήδη πωληθεί σε έναν άγνωστο αγοραστή. “Η Ισλαμική
Δημοκρατία του Ιράν πούλησε το πετρέλαιο του συγκεκριμένου πλοίου, και τώρα ο
ιδιοκτήτης και αγοραστής του πετρελαίου αυτού θα αποφασίσει τον προορισμό του
φορτίου”, ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Τύπου Αλί Ραμσέι στο Reuters
τη Δευτέρα.
Ίσως ως απόδειξη αυτού, το πλοίο να επικαιροποίησε τον προορισμό του από τη
Μερσίνα σε κατάσταση διαθεσιμότητας απ τη Δευτέρα, μια ένδειξη ότι ισχυρίζεται
ότι είναι διαθέσιμο σε οποιονδήποτε επιθυμεί να το ναυλώσει.

Παρά τη νέα δήλωση του οτι
δηλαδή θα είναι διαθέσιμο προς ναύλωση , το τανκερ έκανε την Τρίτη εμφανή
στροφή προς τα βόρεια και φαίνεται να κατευθύνεται προς την Τουρκία και τη
Συρία, όπως υποπτεύονται κάποιοι.
Οι ΗΠΑ, εν τω μεταξύ, δεν καταλαβαίνουν τίποτα . Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας
Τζον Μπόλτον, ο οποίος εδώ και καιρό εμφορείται από εχθρότητα προς το Ιρανικό
καθεστώς, δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν τα πάντα για να κατάσχουν το
τανκερ , το οποίο μάλιστα όπως ανέφερε “δεν πρέπει να να εκφορτώνεται σε
λιμάνι ή σε θάλασσα”.
Όλοι μαζί στην εκστρατεία για να σταματήσουμε το Ιράν να χρηματοδοτεί την τρομοκρατία , να αποσταθεροποιεί τον κόσμο και να παραβιάζει τις διεθνείς κυρώσεις. Το παράνομο πετρέλαιο που κατευθύνεται προς την Τουρκία με το Adrian Darya 1 δεν επιτρέπεται να εκφορτωθεί σε λιμάνι ή εν πλω .

Αν κάτι στραβό συμβαίνει, είναι το γεγονός οτι δεν είναι η
πρώτη φορά που το Ιράν προσπαθεί να παρακάμψει τις κυρώσεις για να πουλήσει το
αργό του, σε έναν πρόθυμο αγοραστή. Το CBC News ανέφερε το περασμένο φθινόπωρο,
οτι μετά τις κυρώσεις της Ουάσιγκτον ,η Τεχεράνη εχει χρησιμοποιήσει
πλοία-φαντάσματα με τους πομποδέκτες τους GPS απενεργοποιημένους, καθιστώντας
τα, πιο δύσκολο να εντοπιστούν.
Αλλά η κυκλική διαδρομή του Adrian Darya πάει ένα βήμα
παραπέρα . Αν και δεν υπάρχει τίποτα απολύτως ύποπτο σε ένα πλοίο που αλλάζει
το όνομά του, ακόμα και το νεο όνομα του τανκερ του τανκερ φαίνεται σχεδιασμένο
για να κλίνει το μάτι στους επικριτές των ΗΠΑ.

Στα φαρσί, ο Adrian Darya μεταφράζεται χαλαρά ως
“Θάλασσα του Αδριανού”. Ένας φόρος τιμής στον Ρωμαίο αυτοκράτορα
Αδριανό, ο οποίος έχτισε το περίφημο τείχος στη βόρεια Βρετανία για να κρατήσει
μακριά από την αυτοκρατορία , η οποία εκτεινόταν από την Περσία εως την Μεγάλη
Βρετανία,τους Κέλτες εισβολείς .
Η ονομασία του πλοίου ήταν ένας φόρος τιμής στον άνθρωπο που
έχτισε ένα “τείχος το οποίο προστάτευσε τα συμφέροντα του Ιράν έναντι της
Βρετανίας και είναι ένα από τα καλύτερα ονόματα που μπορούσαν να δοθούν σε αυτό
το γιγαντιαίο πετρελαιοφόρο μετά τη νίκη του επί της Δύσης”, ανέφερε
σύμφωνα με πληροφορίες το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Fars του Ιράν.
Υπό κανονικές συνθήκες, η αλλαγή του ονόματος ενός πλοίου
στο μέσο του ταξιδιού θα μπορούσε να είναι μια προσπάθεια να “καταλαγιάσει
τον πυρετο , όπως το θέτει ο Μπελέρης.

Αλλά δεδομένης της πυρκαγιάς που ξέσπασε απ το έντονο
ενδιαφέρον του κόσμου για το τανκερ αυτό , “Υποθέτω ότι δεν τα κατάφερε
.”

‘They are going to deliver this oil to Syria’: How an Iranian supertanker is flouting Trump’s sanctions



Since leaving Iran wi
th 2.1 million barrels, rogue tanker has changed its name, route in bid to evade scrutiny

Last spring, the Grace I left a filling station in the middle of the Persian Gulf loaded down with 2.1 million barrels of Iranian crude. Too large for the Suez Canal, the oil tanker made the long journey around the coast of Africa before showing up at the mouth of the Mediterranean Sea last month.



British authorities in Gibraltar impounded the ship and its cargo on suspicion it planned to deliver the oil it was carrying to Syria, which would violate EU sanctions against the country. Iran quickly retaliated and seized a British tanker in the Persian Gulf on a trumped-up charge.
After six weeks in maritime purgatory, the Grace was eventually allowed to depart, on the assurance that it was not headed for Syria. But some experts are convinced that’s not true.


Giorgos Beleris, oil research manager at data firm Refinitiv, says only three countries at the moment are willing to accept Iranian oil: Turkey, Syria and China. “It was bound to head to one of them,” he said in an interview.

After Grace I was impounded by British authorities in Gibraltar, the Iranians seized a British tanker, the Stena Impero, shown here being surrounded by Iranian warships in the Persian Gulf in July. (The Associated Press)

U.S. authorities sought the seizure of the vessel while it was still under Gibraltar’s control, but the ship left before the Americans could step in and intercept it.
On Aug. 18, the tanker changed its name from the Grace I to the Adrian Darya-I and changed its flag from that of Panama’s to Iran’s. It set a course eastwards away from Gibraltar, claiming its destination was Kalamata, Greece, a place where the type of oil it’s used to off-loading comes from olives, not crude.

Grace I changed its name to the Adrian Darya-1 shortly after being released from British custody in the waters off Gibraltar. In this photo, a crewman is seen taking a picture of the vessel’s new signage. The old name can be seen painted over underneath. (Jon Nazca/Reuters)

If the name change weren’t enough the Greek trajectory raised a few more eyebrows because — full to the gills, the way she is — the Adrian Darya is too deep and large to come into a berth in Kalamata. Even if she could manage it, the port doesn’t even have any crude-processing facilities to off-load her with.
But the ship kept up that charade for a few days, heading east toward Sicily. Then on Aug. 23, it updated its destination to the port of Mersin, a Turkish port that’s less than 200 kilometres from the Syrian border. Mersin’s proximity to a refinery in Baniyas, Syria, made international tensions ratchet up that much more.
The ship continues to befuddle maritime observers by being cagey about its true intentions. And international attention on the rogue supertanker has hit an uncharacteristic fever pitch in the normally staid world of global shipping.
The United States has put sanctions on Iranian crude while the European Union has sanctions on Syria. So trying to sneak $130 million US worth of oil between the two countries would be one of the most treacherous routes to complete in the world at the moment. But the Adrian Darya’s behaviour suggests the ship is hell-bent on trying.

“For sure, they are going to deliver this oil to Syria,” author and defence analyst Babak Taghvaee says. Ostracized by the international community, Syria needs crude oil to keep its repressive regime in power, and the only country willing to make any effort to help that happen is Russia.
So listing a destination in Turkey is no accident, because Turkish and Syrian waters are within the sphere of influence of the Russian navy via their naval base in Tartus on the Syrian coast.
“They just want to be close enough to … Syria to gain some protection from Russian navy ships, which are in Tartus or sailing in the Eastern Mediterranean Sea,” Taghvaee says.
The ship faces another conundrum in that because it is fully loaded with oil, it sits too low in the water to get through the Suez Canal. If it can’t find a willing buyer, doubling back to the Atlantic would be too treacherous given the scrutiny around Gibraltar. But at 22-metres deep, it can’t go through the 21-metre deep Suez until it lightens its load. So it is effectively trapped in the Mediterranean until something changes.

U.S. authorities are convinced the Adrian Darya is trying to violate sanctions on shipping oil out of Iran and into Syria. (Marcelo del Pozo/Bloomberg)


There are 2 choices

Many experts suspect the ship’s plan is to meet up with an empty Iranian tanker and off-load enough of its cargo at sea in a ship-to-ship transfer in order to allow it to have a small enough draught to pass through the Suez. Plus, spreading the cargo of crude across two ships increases the odds of some of it making it to its final destination. This is exactly what Beleris thinks will happen.
“Realistically, there’s two choices,” he said in an interview. “Either off-load it somewhere onshore in Turkey or Syria, or put part of the cargo into another tanker, and perhaps both of them will deliver it.” Failing that, both tankers will likely try to cross through the neutral waters of the Suez back to Iran and come up with another plan. “Because nobody else is taking Iranian crude,” he says.
If a second tanker is indeed the plan, he expects the ship will soon turn off its transponder to try to hide its position. “It’s probably going to disappear soon, I think,” he said.
Some shipping observers think they may have already spotted the ideal candidate for such a ship-to-ship transfer. Ship monitoring firm TankerTrackers.com noticed another Iranian tanker, the Argo, has begun to move briskly up through the Red Sea and into the Suez Canal. It’s currently loaded down with 700,000 barrels of its own oil, but once those can be off-loaded somewhere, it should be in an ideal position to meet up with the Adrian Darya in the waters north of Port Said, Egypt, where the Suez Canal flows into the Mediterranean.

The red line within the yellow dotted line represents the past 36 hours. The continue red line represents up to 72 hours of continued trajectory, indicating the Port Said anchorage. We believe she will sit idle there for a few days until an Iranian Suezmax meets up with her.

View image on Twitter
Once the STS transfer has been completed and the AD1 continues southbound via the Suez, there is an increased likelihood that the IRGC may release the UK-flagged & Swedish-owned STENA IMPERO. An empty Aframax (max 730K barrels) is already sailing back to Iran from Syria: ARGO.


See TankerTrackers.com, Inc.





A new-found status

Iran, for its part, insists that there’s nothing fishy going on, and says the oil has in fact already been sold to an unnamed mystery buyer. “The Islamic Republic of Iran has sold the oil of this ship, and now the owner and purchaser of this oil will decide the destination of the cargo,” government spokesperson Ali Rabiei told Reuters on Monday.
Perhaps as evidence of that, the ship updated its destination from Mersin to “for order” on Monday, an indication that it claims to be available on commission to anyone wishing to hire it.
Despite its new-found status as an alleged free agent, the ship made a visible northward turn on Tuesday and seems headed towards Turkey and Syria, as some suspected.
The U.S., meanwhile, is having none of this. National Security Adviser John Bolton, who has long held animosity for the Iranian regime, said Monday it would be “all hands on deck” as the U.S. works to seize the vessel, which he said “must not be allowed off-loaded in port or at sea.”
All hands on deck in the campaign to stop Iran from funding terror, destabilizing the globe, and breaking international sanctions. The illicit oil heading to Turkey on the Adrian Darya 1 must not be allowed off-loaded in port or at sea.


If something fishy is going on, it wouldn’t be the first time that Iran has tried subterfuge to get its crude to a willing buyer. CBC News reported last fall on Tehran’s attempts at using ghost ships — tankers with their GPS transponders turned off, making them harder to track — after Washington slapped sanctions on the country’s oil.
But the circuitous route of the Adrian Darya is a step beyond even that. While there’s nothing necessarily suspicious about a ship changing its name, even the vessel’s chosen moniker seems designed to thumb its nose at its U.S. critics.
In Farsi, Adrian Darya loosely translates as “Hadrian’s Sea” — a possible nod to the Roman Emperor Hadrian who famously built a wall in northern Britain to keep out Celtic invaders from the empire he had built, which stretched from Persia to Great Britain.
Naming the ship was a nod to the man who built a “wall that protected Iran’s interests against Britain and was one of the best names to be given to this giant oil tanker after its victory over the West,” Iranian state-run Fars news agency was quoted as saying.
Under normal circumstances, changing a ship’s name mid-journey could be an attempt to “take off some of the heat off,” as Beleris puts it.
But given the heat of the intense gaze the world has cast on the ship since then, “I guess it didn’t work very well.”

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Διεθνή

Η επικίνδυνη κλιμάκωση Σουδάν και Αιθιοπίας: Ο αγώνας για θάλασσα, νερό και ισχύ στο Κέρας της Αφρικής

Με σοβαρή διπλωματική κρίση βρίσκονται αντιμέτωποι το Σουδάν και η Αιθιοπία, που προχώρησαν σε αμοιβαίες απελάσεις διπλωματών και στο κλείσιμο προξενικών αρχών, ενώ ανταλλάσσουν κατηγορίες για υποστήριξη ένοπλων οργανώσεων που επιχειρούν στο έδαφός τους. Η αντιπαράθεση προκαλεί ανησυχίες για ενδεχόμενη επέκταση των εσωτερικών πολεμικών συγκρούσεων πέρα από τα εθνικά σύνορα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με σοβαρή διπλωματική κρίση βρίσκονται αντιμέτωποι το Σουδάν και η Αιθιοπία, που προχώρησαν σε αμοιβαίες απελάσεις διπλωματών και στο κλείσιμο προξενικών αρχών, ενώ ανταλλάσσουν κατηγορίες για υποστήριξη ένοπλων οργανώσεων που επιχειρούν στο έδαφός τους. Η αντιπαράθεση προκαλεί ανησυχίες για ενδεχόμενη επέκταση των εσωτερικών πολεμικών συγκρούσεων πέρα από τα εθνικά σύνορα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.

– Υεμένη, Σουδάν, Αιθιοπία: Πώς συνδέονται μεταξύ τους οι τρεις πόλεμοι (Διονύσιος Σκλήρης)

Στις 4 Νοεμβρίου η αιθιοπική κυβέρνηση διέταξε το κλείσιμο του σουδανικού προξενείου στην Ασόσα, κοντά στα σύνορα των δύο χωρών, και την απέλαση έξι μελών του προσωπικού του. Η απόφαση είχε κοινοποιηθεί στις 2 Νοεμβρίου, με προθεσμία 48 ωρών για την αναχώρηση των διπλωματικών υπαλλήλων. Η απάντηση του Σουδάν ήταν άμεση: οι αρχές του ανακοίνωσαν το κλείσιμο του αιθιοπικού προξενείου στην πόλη Γκενταρέφ και την απέλαση των υπαλλήλων του.

Οι καταγγελίες για επιθέσεις με drones

Η διπλωματική αντιπαράθεση σχετίζεται με τον εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν ανάμεσα στον τακτικό στρατό, υπό τον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Μπουρχάν, και τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF), υπό τον Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο. Το Σουδάν κατηγορεί την Αιθιοπία ότι επιτρέπει στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης να χρησιμοποιούν το έδαφός της για την εξαπόλυση επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον σουδανικών πόλεων και υποδομών. Την 1η Νοεμβρίου, το Σουδάν ανακοίνωσε ότι προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο Συμβούλιο Ειρήνης και Ασφάλειας της Αφρικανικής Ένωσης, καταγγέλλοντας την εμπλοκή της Αιθιοπίας.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε το Μεταβατικό Συμβούλιο Κυριαρχίας του Σουδάν, κατά τη διάρκεια του 2026 πραγματοποιήθηκαν 70 επιθέσεις από αιθιοπικό έδαφος, με τη χρήση 187 drones μονής κατεύθυνσης, προκαλώντας σχεδόν 500 νεκρούς και τραυματίες μεταξύ των αμάχων. Οι αριθμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι επιθέσεις εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων. Στις αρχές Νοεμβρίου, πλήγματα σε υποσταθμούς ηλεκτροδότησης στις πόλεις Αλ Ντάμπα και Αμπού Χαμάντ προκάλεσαν εκτεταμένες διακοπές ρεύματος. Η καταστροφή ενεργειακών υποδομών επηρεάζει την υδροδότηση και τη λειτουργία νοσοκομείων. Το Σουδάν υποστηρίζει επίσης ότι τα drones, που χρησιμοποιούνται στις επιθέσεις, προέρχονται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία κατηγορούνται για στρατιωτική υποστήριξη των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF). Όμως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Αιθιοπία αρνούνται τις κατηγορίες.

Το μέτωπο του Τιγκράι

Η Αιθιοπία από την πλευρά της κατηγορεί το Σουδάν ότι υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις που αντιμάχονται την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην περιοχή του Τιγκράι. Οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν τον Σεπτέμβριο, ανατρέποντας την εύθραυστη σταθερότητα που είχε διαμορφωθεί μετά τη συμφωνία ειρήνης του 2022. Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Άμπι Άχμεντ υποστηρίζει ότι το Σουδάν, η Αίγυπτος και η Ερυθραία ενισχύουν τις δυνάμεις των ανταρτών στο Τιγκράι. Η κρίση στις σχέσεις Αιθιοπίας και Ερυθραίας έχει επίσης συνέπειες για την περιοχή. Την 1η Οκτωβρίου, η Αντίς Αμπέμπα απέλασε δέκα διπλωμάτες της Ερυθραίας και ανακοίνωσε το κλείσιμο της πρεσβείας της στην Ασμάρα. Η Ερυθραία απάντησε διακόπτοντας τις διπλωματικές σχέσεις. Βρισκόμαστε πλέον πολύ μακριά από την περίοδο 2020-2022, όταν οι δύο χώρες είχαν συνεργαστεί στρατιωτικά κατά τον πόλεμο του Τιγκράι.

Το ζήτημα του φράγματος στον Γαλάζιο Νείλο

Η ένταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία λόγω της εμπλοκής της Αιγύπτου, η οποία βρίσκεται σε μακροχρόνια αντιπαράθεση με την Αιθιοπία για το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης στον Γαλάζιο Νείλο. Η Αίγυπτος θεωρεί ότι η λειτουργία του φράγματος ενδέχεται να απειλήσει την υδατική της ασφάλεια, καθώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα ύδατα του Νείλου. Η Αιθιοπία, αντιθέτως, θεωρεί το έργο ως απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη και την ενεργειακή της αυτονομία. Ταυτοχρόνως, η προσπάθεια της περίκλειστης Αιθιοπίας να εξασφαλίσει πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα αποτελεί πρόσθετη πηγή αντιπαράθεσης με την Ερυθραία. Έτσι, οι συγκρούσεις για την εδαφική κυριαρχία, την πρόσβαση στη θάλασσα και τον έλεγχο των υδάτινων πόρων αλληλοτροφοδοτούνται.

Κίνδυνοι για επέκταση του πολέμου 

Παρά την κλιμάκωση, το Σουδάν δηλώνει ότι επιθυμεί να αποφύγει μια άμεση στρατιωτική αναμέτρηση. Ο Αμτζάντ Φαρίντ, σύμβουλος πολιτικών και εξωτερικών υποθέσεων του Μεταβατικού Συμβουλίου Κυριαρχίας, υπογράμμισε ότι το Σουδάν διατηρεί το δικαίωμα υπεράσπισης της εδαφικής του ακεραιότητας, αλλά καταβάλλει προσπάθειες για να αποτρέψει έναν ανοικτό πόλεμο με την Αιθιοπία. Μια νέα σύγκρουσης θα επεβάρυνε ακόμη περισσότερο το Σουδάν, όπου περισσότεροι από 14 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ. Ισχυρός κίνδυνος προκύπτει από την  πιθανότητα οι εμφύλιες συγκρούσεις στο Σουδάν και την Αιθιοπία να συνδεθούν σε ένα ενιαίο περιφερειακό μέτωπο, παρασύροντας γειτονικές χώρες και εξωτερικές δυνάμεις σε μια περιοχή κομβική για τις στρατηγικές προσβάσεις προς την Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ.

Για την Αιθιοπία είναι ζωτικής σημασίας το να έχει πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα, την οποία έχασε μετά την ανεξαρτησία της Ερυθραίας το 1993. Για τον λόγο αυτό, τον Ιανουάριο 2024 προχώρησε σε μνημόνιο κατανόησης με τη Σομαλιλάνδη, ώστε να μπορεί να διεξάγεται το εμπόριό της διά του λιμανιού της Μπερμπέρα για 50 χρόνια. Το μνημόνιο της 1ης Ιανουαρίου 2024 προέβλεπε πρόσβαση της Αιθιοπίας σε παράκτια ζώνη μήκους περίπου 20 χιλιομέτρων για 50 χρόνια, με δυνατότητα ναυτικής εγκατάστασης. Η Σομαλιλάνδη έχει αποσχιστεί από τη Σομαλία και δεν έχει εξασφαλίσει αρκούντως τη διεθνή αναγνώριση και για αυτό προσβλέπει στην Αιθιοπία για την αρχή μιας παρόμοιας αναγνώρισης σε συνδυασμό με οικονομικά και ευρύτερα εμπορικά οφέλη.

Οι περιφερειακές ευθυγραμμίσεις 

Η Αιθιοπία από την άλλη επιθυμεί να μην εξαρτάται για την πρόσβασή της στη θάλασσα μονομερώς από το Τζιμπουτί, όθεν διέρχεται το 95% των εισαγωγών και των εξαγωγών της. Ωστόσο, η συμμαχία αυτή με τη μη αναγνωρισμένη διεθνώς Σομαλιλάνδη δημιουργεί αντισυσπειρώσεις: Η Σομαλία, που βλέπει με κακό μάτι αυτή τη συμμαχία, συσπειρώνεται εναντίον της Αιθιοπίας μαζί με την Αίγυπτο, η οποία διαφωνεί εντόνως με την Αιθιοπία λόγω του Μεγάλου Αιθιοπικού Φράγματος στον Άνω Νείλο, που θεωρεί ότι βλάπτει ζωτικά συμφέροντά της. Η Τουρκία, η οποία έχει οικοδομήσει την ισχυρότερη βάση της στην Αφρική στο Μογκαντίσου της Σομαλίας αντιτίθεται επίσης σε παρόμοιες πρωτοβουλίες της Αιθιοπίας, καθώς έχει στενές σχέσεις με τη Σομαλία όχι μόνο σε στρατιωτικό, αλλά και σε οικονομικό επίπεδο. Ωστόσο, η Τουρκία στο πλαίσιο της επέκτασής της στην Αφρική διαθέτει καλές διπλωματικές σχέσεις και με την Αιθιοπία εργαλειοποιώντας προς τούτο και την ανθρωπιστική βοήθεια όσο και διπλωματικές πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης στο Τιγκράι. Οι ευρύτερες περιφερειακές ευθυγραμμίσεις είναι ότι η Ερυθραία συνδέεται με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, τη Σομαλία, τις Ένοπλες Δυνάμεις του Σουδάν, ενώ η Αιθιοπία συνδέεται με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και τη Σομαλιλάνδη.

Για την Ελλάδα η σημασία του ζητήματος είναι κυρίως αφενός ότι εντείνεται η διπλωματική σημασία αλλά και η στρατιωτική, οικονομική και πολιτική παρουσία της Τουρκίας, που έχει διαύλους και με τις δύο πλευρές, στο Κέρας της Αφρικής, στο πλαίσιο μάλιστα μιας νεο-οθωμανικής ιδεολογίας. Και, αφετέρου, η εμπλοκή της συμμαχικής Αιγύπτου, αλλά και του Ισραήλ σε μάλλον διαφορετικά μέτωπα, τηρουμένης της πολυπλοκότητας της κατάστασης, σε μια περιοχή, η οποία είναι σημαντική, καθώς συνδέεται με «σημεία πνιγμού» της παγκόσμιας οικονομίας στην Ερυθρά Θάλασσα.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ισραήλ: Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Άιζενκοτ – Το ριψοκίνδυνο παζλ των 67 βουλευτών και τα «αγκάθια» της πλειοψηφίας

Η εντολή που έλαβε χθες από τον Ισραηλινό πρόεδρο, δίνει στον Γκάντι Άιζενκοτ από 28 έως 42 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση και θέτει τον Νετανιάχου πιο κοντά παρά ποτέ στον κίνδυνο απώλειας της εξουσίας, τουλάχιστον από το 2021 και μετά.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η εντολή που έλαβε χθες από τον Ισραηλινό πρόεδρο, δίνει στον Γκάντι Άιζενκοτ από 28 έως 42 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση και θέτει τον Νετανιάχου πιο κοντά παρά ποτέ στον κίνδυνο απώλειας της εξουσίας, τουλάχιστον από το 2021 και μετά.

Ωστόσο το δύσκολο παζλ και οι βαθιές διαφωνίες στα κομματικά μπλοκ του Ισραήλ, καθιστούν τον σχηματισμό κυβέρνησης, έναν «γρίφο τυλιγμένο σε αίνιγμα».

Eπειτα από πολυήμερες διαβουλεύσεις με όλα τα κόμματα που θα εκπροσωπούνται στη νέα Κνεσέτ, ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ δήλωσε το Σάββατο ότι αποφάσισε να δώσει στον Άιζενκοτ την πρώτη ευκαιρία συγκρότησης συνασπισμού.

Σήμερα η εντολή

«Ο πρόεδρος ενημέρωσε τον ηγέτη του κόμματος Γιασάρ, Γκάντι Άιζενκοτ, για την πρόθεσή του να του αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης», ανέφερε σε ανακοίνωσή του χθες το γραφείο του Χέρτσογκ. Ο πρόεδρος προσκάλεσε τον Άιζενκοτ στην προεδρική κατοικία σήμερα, σε συνάντηση κατά την οποία θα αναθέσει και επισήμως την εντολή στον Άιζενκοτ.

Η απόφαση του Χέρτσογκ σημαίνει ότι ο Άιζενκοτ θα έχει 28 ημέρες στη διάθεσή του για να επιχειρήσει να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά ακόμη 14 ημέρες.

Εάν ο Άιζενκοτ δεν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση σε αυτό το διάστημα, ο Χέρτσογκ μπορεί να δώσει σε άλλον πολιτικό την ευκαιρία συγκρότησης κυβερνητικού συνασπισμού. Εάν ουδείς κατορθώσει να σχηματίσει κυβέρνηση, τότε προκηρύσσονται νέες εκλογές.

Το μπλοκ των τεσσάρων εβραϊκών κομμάτων της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής το Γιασάρ του Άιζενκοτ, που εξασφάλισαν συνολικά 48 από τις 120 έδρες του ισραηλινού κοινοβουλίου στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, διαθέτει θεωρητικά αρκετές επιλογές για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

Οι δύσκολες επιλογές

Μία επιλογή για τον Άιζενκοτ θα ήταν να σχηματίσει κυβέρνηση που θα εξαρτάται από τη στήριξη των δύο αραβικών κομμάτων του Ισραήλ, τα οποία κέρδισαν συνολικά 19 έδρες. Ωστόσο, τόσο ο Λίμπερμαν όσο και ο Μπένετ έχουν δηλώσει ότι δεν θα στήριζαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ ο Άιζενκοτ έχει θέσει όρους για τη συμμετοχή στον συνασπισμό του που θα ήταν δύσκολο να εκπληρώσουν τα αραβικά κόμματα.

Μια δεύτερη δυνατότητα θα ήταν να στηριχθεί στα δύο υπερορθόδοξα κόμματα του Ισραήλ, τα οποία εξασφάλισαν 13 έδρες και αποτελούν επί χρόνια συμμάχους του Νετανιάχου. Ωστόσο, είναι ολοένα και πιο δυσαρεστημένα από την αποτυχία του βετεράνου πρωθυπουργού να εξασφαλίσει την ψήφιση νομοθεσίας που θα απαλλάσσει τους νέους της κοινότητάς τους από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Ομως η υπόλοιπη αντιπολίτευση, έχει αναγάγει τη στράτευση των υπερορθόδοξων σε βασικό αίτημα, γεγονός που βάζει μεγάλα εμπόδια στην επίτευξη οποιασδήποτε συμφωνίας.

Μια τρίτη επιλογή θα ήταν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στην οποία θα συμμετείχαν το Γιασάρ, το Λικούντ του Νετανιάχου και άλλα εβραϊκά κόμματα.

Επίθεση στα αραβικά κόμματα

Σε δήλωσή του το Σάββατο, ο Νετανιάχου -ο οποίος προσπαθεί αδιάκοπα να απονομιμοποιήσει τα αραβικά κόμματα του Ισραήλ— επιχείρησε να πιέσει τον Άιζενκοτ να συμφωνήσει σε κυβέρνηση ενότητας. Υποστήριξε ότι το Ισραήλ «απλώς δεν θα επιβιώσει» εάν σχηματιστεί κυβέρνηση που εξαρτάται από αραβικά κόμματα.

Το Γιασάρ του Άιζενκοτ απάντησε κατηγορώντας τον Νετανιάχου για υστερία και δηλώνοντας ότι, εάν το Λικούντ επιθυμεί να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό τον Άιζενκοτ, θα πρέπει να αποκηρύξει τους ακροδεξιούς συμμάχους του.

«Ο άνθρωπος που δίχασε την ισραηλινή κοινωνία, τη διέσπασε και έσπειρε τη διχόνοια μιλά για “ενότητα” μόνο όταν αντιλαμβάνεται ότι οι ημέρες του στην εξουσία είναι μετρημένες. Η ενότητα αποτελεί σημαντική αξία για το Ισραήλ. Ο Νετανιάχου ενήργησε συστηματικά και αποφασιστικά εναντίον της, ακόμη και κατά τη διάρκεια του δυσκολότερου πολέμου στην ιστορία μας», κατέληξε το Γιασάρ.

naftemporiki.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

«Αιέν Υψικρατείν»: Η νέα εποχή της Πολεμικής Αεροπορίας με F-35, KC-390 και Διοίκηση Διαστήματος

Το μήνυμα Νίκου Δένδια για τον εορτασμό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, οι αλλαγές στις αμυντικές δυνατότητες της χώρας και το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων στη Σχολή Ικάρων.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Πολεμική Αεροπορία, ισχυρός πυλώνας της εθνικής μας άμυνας, περνά σε μια νέα εποχή, με τα σύγχρονα μαχητικά 5ης γενιάς, τα προηγμένα αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα και τα UAV.

Αυτό τόνισε, μεταξύ άλλων, με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας για τη σημερινή ημέρα εορτασμού του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

YouTube thumbnail

Επισήμανε ότι στον «εκσυγχρονισμένο μεταγωγικό στόλο, προστίθενται σύντομα 3 KC – 390 Millennium, που θα της προσφέρουν νέες επιχειρησιακές δυνατότητες, με τον εναέριο ανεφοδιασμό».

Και υπογράμμισε: «Για πρώτη φορά επίσης, η Ελλάδα θα έχει παρουσία στο διάστημα, με την επικείμενη έναρξη λειτουργίας της Διοίκησης Διαστήματος και την ένταξη σειράς δορυφόρων στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, όπως και στον εθνικό έλεγχο των επικοινωνιών μας».

«To πιο πολύτιμο στοιχείο, όμως, της Πολεμικής Αεροπορίας, είναι τα στελέχη της. Αποτελούν ασπίδα της χώρας, αλλά και πολύτιμο στήριγμα της ελληνικής κοινωνίας, με τις αποστολές αεροδιακομιδών, έρευνας & διάσωσης και αεροπυρόσβεσης, όπου και όποτε απαιτηθεί» ξεκαθάρισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

«Ιδίως σήμερα, η σκέψη μας στρέφεται με σεβασμό και ευγνωμοσύνη σε εκείνους που απογειώθηκαν για να υπερασπιστούν την Πατρίδα και δεν προσγειώθηκαν. “Αιέν Υψικρατείν”» κατέληξε ο κ. Δένδιας.

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

  • 09:00: Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων, στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας
  • 11:00: Επίσημος Εορτασμός – Δοξολογία στη Σχολή Ικάρων, στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας
  • 13:00 – 20:00 Open Day στη Σχολή Ικάρων με τις ακόλουθες δράσεις:
  • 13:00 – 18:00: Ανάπτυξη εξομοιωτών πτήσεων αεροσκαφών F-16 και F-35 καθώς και συσκευών εικονικής πραγματικότητας (VR)
  • 13:00 – 18:00: Έκθεση και διαγωνισμός φωτογραφίας από τους Συλλόγους “ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΗ” και “ΔΑΙΔΑΛΟΣ”
  • 13:00 – 18:00: Έκθεση αερομοντελισμού από την Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία
  • 13:00 – 18:00: Escape Room Αεροπορικής Θεματολογίας
  • 13:00 – 18:00: Photo Booth
  • 13:00 – 18:00: Παιγνίδι (Quiz) Αεροπορικών Γνώσεων με βράβευση της καλύτερης επίδοσης
  • 13:00 – 18:00: Παιδικές Αθλητικές Δραστηριότητες (Άλμα επί κοντώ, Σκυταλοδρομία, Softball, Laser run, Δισκοβολία, Ακόντιο-vortex, Τένις, Χάντμπολ, Τοξοβολία, Άρση βαρών, Κωπηλασία και  Ρίψη Κορίνας) από διακεκριμένους Ολυμπιονίκες (κα. Σημαντήρη, κα. Ζαχαριάδου, κα. Καλτσά, κ. Γιακούποβιτς, κα. Φλώρου, κα. Αναγνωστοπούλου, κα. Αραούζου, κα. Καραντάσιου, κα. Χριστοφορίδη, κ. Σκιαθίτης, κα. Μπούζιου, κ. Θεμελής, κα. Γερόλυμου, κ. Ζαϊράκης, κ. Τόμσον, κ. Μπίζιος, κ. Μυλωνας, κ. Γεωργαράς, κ. Αναστασιάδης, κ. Καραμαδούνη, κα. Αναστασίου, κα. Χαραλαμπίδου)
  • 13:00 – 18:00: Διόραμα Ιστορικού Αεροσκάφους
  • 14:00: Προβολή ταινίας «Stealth: Η αόρατη απειλή», στο αμφιθέατρο της ΣΙ
  • 14:00 – 20:00: Food & Drink Spots (δωρεάν διάθεση)
  • 16:00 – 18:00: Επίδειξη Μαχητικών Αθλημάτων (ΑΣ Οδυσσέας Καράτε, Σαολίν Κουνγκ Φου “H Πηγή του Νεαρού Δάσους”)
  • 18:15: Συναυλία με τη συμμετοχή γνωστού DJ (Pablo Nuevo) και Ραδιοφωνικού Παραγωγού (Φάνης Λαμπρόπουλος)
  • 18:30: Επίδειξη με Συστήματα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (Drone Show)

Πρόγραμμα Αεροπορικών Επιδείξεων

  • 12:00: 110 Πτέρυγα Μάχης/ Αεροπορική Βάση Λάρισας, Αεροπορική επίδειξη της Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «Ζευς»
  • 14:00: Καλαμάτα (Παραλία), Αεροπορική επίδειξη της Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους T-6A «Δαίδαλος»
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα συμφωνία METLEN–Naval Group: Στον Βόλο η κατασκευή τορπιλοθυρών για διεθνή ναυτικά προγράμματα

Σημαντική ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στη διεθνή αμυντική βιομηχανία σηματοδοτεί η νέα σύμβαση μεταξύ της METLEN και του γαλλικού ναυπηγικού...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πανηγυρίζουν στην Τουρκία για τη γαλλική γνωστοποίηση – «Μιλήσαμε με τους Γάλλους, απαιτούμε άδεια»

Σε μείζον διπλωματικό ζήτημα εξελίσσεται η φερόμενη γραπτή γνωστοποίηση της Γαλλίας προς την Τουρκία για τις έρευνες που σχετίζονται με...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Γιατί η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες του ΝΑΤΟ

Η ταυτόχρονη πρόσβαση σε διαφορετικά στρατιωτικά δίκτυα δημιουργεί έναν κίνδυνο που πρέπει να αξιολογηθεί προτού μετατραπεί σε πραγματικό πρόβλημα.

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Παυλόπουλος για καλώδιο: «Δεν απαιτείται άδεια της Τουρκίας» – Οι δύο κινήσεις που ζητά άμεσα από την Ελλάδα

Σαφές μήνυμα για την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο έστειλε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος,...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Η ποντιακή παράδοση παραμένει ζωντανή στη Θράκη – Χριστουγεννιάτικη γιορτή στα Κομνηνά Ξάνθης

Μια πρωτοβουλία που συνδέει την τοπική παραγωγή με την πολιτιστική κληρονομιά του Ποντιακού Ελληνισμού φιλοξενείται στα ορεινά Νεστοχώρια της Ξάνθης....

Δημοφιλή