Διεθνή
H τριμερής συνάντηση Ιράν-Τουρκίας-Ρωσίας και ποιο το μέλλον για την Συρία
Έφη Παναγιώτου*
Στη τελευταία συνάντηση μεταξύ των τριών προέδρων, διαπραγματεύτηκε η τύχη της Συρίας και πιο συγκεκριμένα της επαρχίας Ιντλίμπ, το τελευταίο προπύργιο των «ισλαμιστών-ανταρτών» αντι-Άσαντ.
Οι τρεις προέδροι επιβεβαίωσαν μεταξύ άλλων, κοινή βούληση για τερματισμό της τρομοκρατίας και την αποτροπή ανθρωπιστικής καταστροφής, καθώς συμφώνησαν στη σύσταση επιτροπής και σύνταξης ενός νέου βασικού κειμένου για την έναρξη μιας πολιτικής μετάβασης μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Αν και μεταξύ τους οι χώρες παρουσιάζουν σημαντικές ευκαιρίες συνεργασίας, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές, κυρίως μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.
Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, μια πιθανή επίθεση του καθεστώτος Μπασάρ Αλ-Άσαντ και των συμμάχων του εναντίον της πόλης Ιντλίμπ, θα μπορούσε να δημιουργήσει την «χειρότερη» ανθρωπιστική καταστροφή του 21ου αιώνα. Θα πρέπει να υπολογίσουμε ότι, περίπου 50.000 αντάρτες μέλη της ομάδας Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ που συνδέονται άμεσα με την Αλ-Κάιντα, χρησιμοποιούν περίπου 3 εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές ως ασπίδα ενάντια σε μια πιθανή ρωσική αεροπορική επίθεση. Προκειμένου να αποφευχθεί λοιπόν, το χειρότερο σενάριο μιας ακόμης ανθρωπιστικής καταστροφής, η Τουρκία και η Ρωσία υπέγραψαν τον Σεπτέμβριο την συμφωνία Σότσι με σκοπό να δημιουργηθεί μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη έτσι ώστε να υπάρχει ο διαχωρισμός μεταξύ των τζιχαντιστών και των υπόλοιπων δυνάμεων που είναι πιστοί στο συριακό καθεστώς. Η Τουρκία ωστόσο ανησυχούσε ιδαίτερα για την υπογραφή της συμφωνίας αυτής καθώς μια οποιαδήποτε ανθρωπιστική κρίση θα έχει άμεσο αντίκτυπο στη σταθερότητά της λόγω της γεωγραφικής της εγγύτητας με την επαρχία Ιντλίμπ. Βέβαια αυτό δεν εμπόδισε την Τουρκία, γνωρίζοντας τις επικίνδυνες διασυνδέσεις της με τους ριζοσπάστες ισλαμιστές και τζιχαντιστές, να εφαρμόσει ενα διπλό γεωπολιτικό παιχνίδι υποστηρίζοντας αρχικά ένα μεγάλο αριθμό υποστηρικτών αντι-Άσαντ και στη συνέχεια τούρκους ισλαμιστές στην επαρχία Ιντλίμπ και έμμεσα ομάδες τζιχαντιστών.
Κατόπιν των ανωτέρω, εύλογο είναι να τεθεί το ερώτημα τι θα μπορούσε να οδηγήσει τις τρεις χώρες, προφανώς ανταγωνιστικές μεταξύ τους να συνεργαστούν με στόχο τον τερματισμό της συριακής διαμάχης; Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στο παρελθόν των τριών εθνών, είναι χώρες οι οποίες είναι αδικημένες απο την Δύση και φιλοδοξούν στην ανάκτηση της επιρροής τους καθώς και της επέκτασης τους. Η Ρωσία, είναι μια χώρα που έχει εισέλθει σε μια μετα-ψυχροπολεμική σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα στο θέμα της Κριμαίας. Το Ιράν απο την δική του πλευρά, υπόκειται σε οικονομικές κυρώσεις λόγω του υποτιθέμενου προγράμματος πυρηνικών όπλων αλλά και λόγω των «ανεπίσημων» δεσμών του με την περιφεριακή τρομοκρατία. Εξάλλου, η πρόσφατη απόφαση του προέδρου Donald Trump να αποχωρήσει από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν οδήγησε σε νέα επιβολή αυστηρών κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέλος, είναι γνωστές οι τεταμένες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Δύσης με τον πρόεδρο Ερντογαν να μην διστάζει να ασκει έντονη πίεση στους υποτιθέμενους δυτικούς συμμάχους και να καταπολεμά πολύ περισσότερο κουρδικές δυνάμεις στη Συρία και το Ιράκ παρα τους τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα.
Κάπως έτσι ένα αντι-δυτικό πνεύμα εκδίκησης ζωντανεύει μεταξύ Τεχεράνης-Άγκυρας-Μόσχας σε μια ζώνη μεγάλου συμφέροντος και γι’αυτόν τον σκοπό μπορούν να λειτουργήσουν και ως σύμμαχοι έχοντας ως τελικό σκοπό την άμεση υλοποιήση των εθνικών τους συμφερόντων και στην επικράτηση του ισχυρότερου. Παρά τις συμμαχικές προσπάθειες επίλυσης του συριακού προβλήματος, η Ρωσία επιθυμεί παράλληλα και την πλήρη αποχώρηση του Ιράν απο την Συρία αφού στοχεύει στην παρένοχληση του Ισραήλ δια μέσου της Συρίας. Η Τεχεράνη αποσκοπεί να μεγιστοποιήσει την επιρροή της στον επιχειρηματικό τομέα στη Συρία ενισχύοντας έτσι το στρατηγικό βάθος μέσω του περσικού-σιιτικού άξονα «Βαγδάτη-Τεχεράνη-Δαμασκός-Βηρυτός ».Αυτό διασφαλίζει εύκολη πρόσβαση στη Μεσόγειο Θάλασσα αλλά και στήριξη στις ένοπλες ομάδες πολιτοφυλακών να λειτουργούν πιο εύκολα στην περιοχή ως μέρος ενός νεο-ιμπεριαλιστικού συστήματος νομιμοποιώντας την ισλαμική επανάσταση.
Για αποφύγη μιας τέτοιας ιρανικής επικράτησης, η Ρωσία προτείνει επανειλημμένα την ενσωμάτωση των σιιτικών παρατάξεων στις συριακές κυβερνητικές ένοπλες δυνάμεις, στις οποίες η Τεχεράνη είναι προφανώς αντίθετη αφού οι εν λόγω ένοπλες ομάδες ελέγχονται αποκλειστικά απο την Τεχεράνη διατηρώντας μια σημαντική στρατιωτική και στρατηγική δύναμη στη Συρία.
Εάν οι διαφωνίες μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας είναι σημαντικές, ακόμα πιο σημαντικές είναι οι ρωσοτουρκικές διαφορές που πράγματι συνδέονται με τον κύριο σκοπό της τελευταίας τριμερούς συνάντησης. Ο Ερντογάν θέλει πάση θυσία να αποφευχθεί οποιαδήποτε επίθεση απο τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις και την ρωσική αεροπορία που θα οδηγήσουν σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών με κατεύθυνση προς στα τουρκικά σύνορα.
Η στρατηγική του Πούτιν στην πραγματικότητα απαιτεί την εγκατάλειψη της υποστήριξης απο την Τουρκία στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FNL) και όλες τις σουνιτικές ισλαμικές ομάδες, προκειμένου να ξεκινήσει μια σταδιακή κατάκτηση της πόλης Ιντλίμπ. Για αντάλλαγμα, η Τουρκία, θα δώσει πράσινο φως στην Μόσχα εάν και εφόσον η Ρωσία παρέμβει στα βορειοανατολικά της Συρίας και συγκεκριμένα στα βόρειοδυτικά του Ευφράτη κατά των Κούρδων οι οποίοι αποτελούν απειλή όλων των γεωπολιτικών και στρατηγικών σχεδίων της Τουρκίας. Παρά την κοινή «συναλλαγή», oι Κούρδοι και συμμάχοι των ΗΠΑ εξακολουθούν να απειλούν στα βορειοανατολικά της Συρίας καθιστώντας κάθε τουρκική επίθεση ακόμα πιο δύσκολη.
Συμπερασματικά καταλήγουμε ότι παρά τις σημαντικές διαφωνίες και ανταγωνισμό μεταξύ των τριών χωρών σχετικά με την τύχη της Συρίας, οι εξωτερικοί παράγοντες της συριακής σύγκρουσης συνεργάζονται και τοποθετούν τα εθνικά και γεωστρατηγικά τους συμφέροντα σε προτεραιότητα. Ποιος πίστευε ότι μετά την συντριβή του ρωσικού Sukoi το 2015 από την τουρκική πολεμική αεροπορία, οι δυο χώρες θα συνεργαζόντουσαν ξανά για να εξασφαλίσουν σταθερότητα στην Συρία; Σίγουρα η στροφή της Τουρκίας προς την Ρωσία και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (OΣΣ) δεν αποτελεί παρά μια μεταβλητή προτεραιότητα του Ερντογάν που δεν αποκλείεται στο μέλλον να διεκδικήσει ξανά περισσότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα απο ΝΑΤΟ και ΗΠΑ. Η Τουρκία σαν χώρα στερείται πλέον αξιοπιστίας, έχει αποδοκιμαστεί απο ΝΑΤΟ αλλά και Ισραήλ, προσεγγίζοντας τους χειρότερους εχθρούς τους, κινήθηκε πιο κοντά στο Ιράν και το Κατάρ έχοντας απέναντι τον πρώην σύμμαχο της, την Σαουδική Αραβία. Ο Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά ότι οι σύμμαχοί του στο Ιράν και ιδιαίτερα στην Τουρκία είναι κάθε άλλο παρά προβλέψιμοι και αξιόπιστοι. H προτεραιότητα της Ρωσίας ειναι να διατηρήσει τις στρατιωτικές της βάσεις στην περιοχή της Μεσογείου και την ανατροπή κάθε δυτικό-σουνιτικού σχεδίου που στοχεύει την ανατροπή ενός φιλορωσικοαραβικού καθεστώτος.
Το επόμενο βήμα για την Συρία θα είναι ακόμη πιο περίπλοκο: χρειάζεται να βρεθούν τα κεφάλαια για την ανασυγκρότηση μιας χώρας ερείπιο, κεφάλαια που όμως οι Δυτικοί δεν είναι πρόθυμοι να συνεισφέρουν στα ρωσικά σχέδια για την μεταπολεμική Συρία.
*Η Παναγιώτου Ευθυμία είναι Γεωπολιτολόγος
Πηγή: Sigmalive
Διεθνή
Πακιστάν: Έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία
Το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά θα ασχολείται με την άμυνα του εδάφους».
Το Ισλαμαμπάντ ανακοίνωσε ότι έχει αναπτύξει «σημαντικό αριθμό» ενόπλων δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία για αμυντικούς σκοπούς, δήλωσε σε δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Σαζάντ Χάιντερ Χαν.
«Από το Πακιστάν, έχουμε ήδη αναπτύξει σημαντικό αριθμό δυνάμεων, καθώς και πόρους στην πόλη του Ριάντ», τόνισε.
Πρόσθεσε ότι το πακιστανικό στρατιωτικό προσωπικό στη Σαουδική Αραβία «δεν θα διασχίζει τα σύνορα για να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των Χούθι, αλλά θα ασχολείται με την άμυνα του εδάφους».
Οι Χούθι στην Υεμένη έχουν εξαπολύσει μαζικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ χθες Πέμπτη όπου σκότωσαν τρία άτομα.
Το Πακιστάν υπέγραψε αμυντικό σύμφωνο με τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία τον Αύγουστο, δεσμεύοντας τις τρεις χώρες σε αμοιβαία βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης εναντίον μιας από αυτές.
Αρνούμενος να πει αν βρίσκονται σε εξέλιξη νέες αναπτύξεις στρατευμάτων, ο Χαν άφησε να εννοηθεί ότι οι πακιστανικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί πολλές φορές στη Σαουδική Αραβία από τη δεκαετία του 1980, ιδίως μετά την υπογραφή διμερούς συμφωνίας μεταξύ Ισλαμαμπάντ και Ριάντ το 2025.
Πρόσθεσε ότι εναπόκειται «στον οργανισμό και τη συμμαχία, στα αρχηγεία τους, να αποφασίσουν… πότε και πού» θα αναπτυχθούν οι δυνάμεις και σε ποιους αριθμούς.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP
Διεθνή
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel
Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.
Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.
Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.
Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.
Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.
Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.
GEOPOLITICO
Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ
Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.
Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.
Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.
Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ
Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.
Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.
Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι
Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.
Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.
Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου
Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.
Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.
Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.
Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.
Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ
Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.
Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.
Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ
Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.
Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.
Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.
Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.
Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.
Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
