Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Guardian : Πώς η Βρετανία βοήθησε την Τουρκία να γίνει υπερδύναμη στα drones

Δημοσιεύτηκε στις

Κατασκευαστής με έδρα το ΗΒ προμήθευσε καίριο πυραυλικό στοιχείο σε Τούρκο κατασκευαστή drone κατά το στάδιο ανάπτυξης του.

 and  27 Νοε 2019 – Μετάφραση Wan Wert

Η Τουρκία κατάφερε να παρακάμψει απαγόρευση εξαγωγών των ΗΠΑ σε φονικά drones με τη βοήθεια
πυραυλικού στοιχείου που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στο ΗΒ, επιτρέποντας στην
Άγκυρα να γίνει αναδυόμενη δύναμη στη θανατηφόρα τεχνολογία, η οποία σύμφωνα με
ειδικούς, πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα.

Η ζωτική βοήθεια από ένα εργοστάσιο στο Μπράιτον έχει βοηθήσει την Τουρκία στο
δρόμο της να γίνει ο δεύτερος μεγαλύτερος χρήστης των ενόπλων
τηλεκατευθυνόμενων στον κόσμο — μια από τις πολλές χώρες που μιμούνται μεθόδους
που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά από τις ΗΠΑ στον “πόλεμο κατά της
τρομοκρατίας”.

Τα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη Bayraktar TB2 της Τουρκίας χρησιμοποιούνταν σε
μεγάλο βαθμό στις τρεις επιχειρήσεις της Άγκυρας μέχρι σήμερα εναντίον των
Κουρδικών δυνάμεων στη Συρία, υπεύθυνων για τη δολοφονία 449 ατόμων σε μια απ
αυτές , αποτελώντας το ένα πέμπτο των επίσημα δηλωθέντων θανάτων.

A Bayraktar TB2 drone.
 A Bayraktar TB2 drone. Photograph: Anadolu Agency/Getty Images

Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για να σκοτώσουν “πέντε τρομοκράτες του
ΡΚΚ”, όπως ανέφερε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας, πέρα από τα σύνορα
στο Ιράκ αυτό το μήνα, μιμούμενοι τις εξωχώριες επιθέσεις που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ
σε Πακιστάν, Υεμένη και Σομαλία.

Ωστόσο, ενώ τα ένοπλα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη Bayraktar TB2 κατασκευάζονται
από την τουρκική επιχείρηση, δεν θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί χωρίς τον
πυραυλικό στοιχείο rack Hornet, το οποίο σχεδιάστηκε και προμηθεύτηκε από την
EDO MBM Technology, που βρίσκεται στα περίχωρα του Μπράιτον, κάπου γύρω στο
2015.

Ένα άρθρο στην Αμυντική Ανασκόπηση Jane τον Μάιο του 2016 δείχνει ότι το Hornet
παρασχέθηκε στον κατασκευαστή της Bayraktar TB2 Baykar στο κρίσιμο αρχικό
στάδιο ανάπτυξης. Η Τουρκική επιχείρηση συνέχισε την ανάπτυξη δικών της
πυραυλικών rack.

Τέσσερα χρόνια μετά, οι δυνάμεις ασφαλείας της Τουρκίας διοικούν ενα στόλο 86
εξοπλισμένων TB2s και η χώρα έχει γίνει ένας ταχέως αναδυόμενος παίκτης στη
χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών παγκοσμίως,έναν τομέα στον οποίο κυριαρχούσαν
οι ΗΠΑ και, σε μικρότερο βαθμό, το ΗΒ και το Ισραήλ μέχρι πριν από τρία ή
τέσσερα χρόνια.

The Turkish president, Recep Tayyip Erdoğan, signs a Bayraktar Akıncı drone at an aerospace festival in Istanbul this month.
Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υπογράφει ένα Drone Μπαϊρακτάρ Ακιντσί σε ένα αεροδιαστημικό φεστιβάλ στην Ιστανμπούλ αυτό το μήνα.

Ο Chris Cole, διευθυντής του Drone Wars στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπε:
“Αυτό που βλέπουμε είναι χώρες όπως η Τουρκία να γίνονται σημαντικός
παράγοντας στη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η οποία, όπως οι ΗΠΑ, είναι
έτοιμη να συμμετάσχει σε στοχευμένες δολοφονίες εκτός των συνόρων της”.

Σήμερα το πεδίο είναι γεμάτο με νέους κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένης της
Κίνας και της Τουρκίας, και νέους αγοραστές, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων
Αραβικών Εμιράτων, τα οποία κρυβονται πίσω από την ανάπτυξή τους στονσυνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, υποστηρίζοντας επαναστάτες υπό την
ηγεσία του στρατηγού Khalifa Haftar.

Εν τω μεταξύ, τα τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα TB2 της Τουρκίας έχουν
χρησιμοποιηθεί ως απάντηση από τους αντιπάλους τους, τη διεθνώς αναγνωρισμένη
κυβέρνηση που εδρεύει στην Τρίπολη – σε μια σύγκρουση στην οποία δεκάδες
άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Στόχος της τουρκικής κυβέρνησης ήταν εδώ και καιρό να αναπτύξει
τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα εναντίον των Κούρδων αυτονομιστών του ΡΚΚ, οι
οποίοι έχουν εμπλακεί σε μακροχρόνια βίαιη εξέγερση στο νοτιοανατολικό τμήμα
της χώρας, κοντά στα σύνορά της με τη Συρία και το Ιράκ.

Fighters from the Kurdish-led Syrian Democratic Forces pose for a photo with the US flag after a ceremony announcing the defeat of Islamic State in Baghouz in March.
Μαχητές από τις Κουρδικές Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας ποζάρουν για φωτογραφία με τη σημαία των ΗΠΑ, έπειτα από τελετή για την ανακοίνωση της ήττας του Ισλαμικού Κράτους στο Μπαγκούζ το Μάρτιο. Φωτογραφία: Κρις ΜακΓκράθ/Getty Images

Ένα αμερικανικό διπλωματικό τηλεγράφημα από το 2009, μέρος των αποκαλύψεων των
WikiLeaks, γραμμένο από τον τότε πρεσβευτή της χώρας στην Τουρκία, James
Jeffrey, αναφέρει: “Η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει, κατεπειγοντως , το
δικό της UAV [μη επανδρωμένο εναέριο όχημα, δηλαδή ικανότητα μη επανδρωμένου
αεροσκάφους] για να μπορεί να συνεχίσει τις επιχειρήσεις κατά του ΡΚΚ χωρίς τη
βοήθεια των ΗΠΑ”.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ήταν τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, ηγήθηκε
αρκετών προσπαθειών για αγορά τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών Predator από τις
ΗΠΑ, ωστόσο αυτη απορρίφθηκε από το Κογκρέσο, το οποίο έπρεπε να εγκρίνει τις
πωλήσεις, αναγκάζοντας την Άγκυρα να ακολουθήσει εναλλακτική προσέγγιση.

Στη συνέχεια, η Τουρκία ξεκίνησε τα δικά της αναπτυξιακά προγράμματα, σε μεγάλο
βαθμό με επικεφαλής τον Selçuk Bayraktar, έναν φιλόδοξο πρώην φοιτητή του ΜΙΤ
PhD, ο οποίος είναι πλέον παντρεμένος με τη νεότερη κόρη του Ερντογάν, Sümeyye.

Η σημαντική εξέλιξη έλαβε χώρα το Δεκέμβρη του 2015, όταν ο Μπαϊρακτάρ δοκίμασε
επιτυχώς πύραυλο από το TB2 drone για πρώτη φορά.

0:15
Δοκιμαστική πτήση του Bayraktar TB2 το Δεκέμβριο του 2015 – βίντεο

Η εκτόξευση του πυραύλου απαιτούσε τη βοήθεια του συστήματος Hornet, ενός
“συστήματος μεταφοράς” που δόθηκε στο Baykar και έχει σχεδιαστεί γιααυτό που η μητρική εταιρεία της EDO MBM αποκαλεί “μικροπυρομαχικά” –
μικρές, ελαφρές βόμβες, σχεδιασμένες για να αποφύγουν την υπερφόρτωση ενός μη
επανδρωμένου αεροσκάφους επιτρέποντας το να είναι σε θέση να κάνει πιο στοχευμένα
θανάσιμα χτυπήματα.

Πρόκειται για ένα εξελιγμένο εξάρτημα, που περιγράφεται από ορισμένους ειδικούς
ως “το έξυπνο χέρι” που διασφαλίζει ότι τα πυρομαχικά που
εκτοξεύονται από ένα drone απελευθερώνονται σωστά μακριά από το drone και στους
καθορισμένους συντεταγμένους στόχους.

Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκαν για πρώτη φορά από την EDO στο
“Ηνωμένο Βασίλειο το 2014 και στην ΕΕ και την Τουρκία έναν χρόνο αργότερα,
όπως φαίνεται σε ένα φάκελο αποδεικτικών στοιχείων που συνέλεξε η Ceri Gibbons,
ερευνήτρια της ομάδας εκστρατείας Brighton Anti the Arms Trade, η οποία έχει
επιβεβαιωθεί από την Guardian.

Η EDO MBM ανήκει στην αμερικανική επιχείρηση L3 Harris, τον έκτο μεγαλύτερο
αμυντικό ανάδοχο παγκοσμίως. Αλλά επειδή η EDO MBM βρίσκεται στο “Ηνωμένο
Βασίλειο υπόκειται σε βρετανικούς και όχι αμερικανικούς κανονισμούς όπλων,
πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε νόμιμα να εξάγει το κρίσιμο rack βομβών.

Ούτε ο L3 Harris ούτε ο Baykar θα σχολίαζαν την τεχνολογία ή τη σχέση τους.

Ο Μπάρι Γκαρντινέρ, εκπρόσωπος Τύπου του Εργατικού Κόμματος στο διεθνές
εμπόριο, ανέφερε ότι ανησυχεί για τις πωλήσεις όπλων του ΗΒ στην Τουρκία. Το
κόμμα θα προβεί σε “ριζικές και κλαδικές μεταρρυθμίσεις για ελέγχους
εξαγωγών όπλων, ώστε να εξασφαλίσει ότι τα Βρετανικά όπλα δεν χρησιμοποιούνται
για να σκοτώσουν αθώους πολίτες”, πρόσθεσε.

A still from a promotional video that shows the Bayraktar TB2 drone targeting a portrait of the PKK founder, Abdullah Öcalan.
Ένα ακόμα από ένα διαφημιστικό βίντεο που δείχνει το drone Bayraktar TB2 με στόχο ένα πορτρέτο του ιδρυτή του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Το drone Bayraktar TB2 εφερε επανασταση στις επιχειρήσεις της Άγκυρας εναντίον
του ΡΚΚ στη νοτιοανατολική Τουρκία και στο βόρειο Ιράκ, περιορίζοντας σοβαρά
τις κινήσεις της οργάνωσης. Ικανό για 24ωρες πτήσεις σε υψόμετρο 7.300 μέτρων
και με φορτίο 150 κιλών, το TB2 είναι καλά εξοπλισμένο και αποτελεί πηγή
εθνικής υπερηφάνειας της Τουρκίας.

Βίντεο από TB2 που καταστρέφει ένα τεράστιο πορτρέτο του ιδρυτή του PKK,
Abdullah Öcalan, στο όρος Darmiq κοντά στο Afrin, γιορτάστηκε ευρέως σε
ολόκληρη τη χώρα – τόσο που οδήγησε ακόμα και στη δημιουργία ενός παιχνιδιού
smartphone, όπου ο παίκτης μπορούσε να λειτουργήσει ένα ένοπλο drone στο Αφριν
, μια κουρδική περιοχή στη Συρία, μέχρι που στο τέλος το κατέλαβε η Τουρκία το
2018.

ORIGINAL ARTICLE

Turkey was able to circumvent a US export ban on killer drones with the help of a missile component first developed in the UK, allowing Ankara to become an emerging power in the lethal technology, which experts warn is dangerously proliferating.
The vital assistance from a factory in Brighton has helped Turkey on its way to become the second biggest user of armed drones in the world – one of a number of countries emulating methods first used by the US in its “war on terror”.
Turkish Bayraktar TB2 drones were heavily used in Ankara’s three operations to date against Kurdish-led forces in Syria, responsible for the killing of 449 individuals in one of them, amounting to a fifth of the officially declared fatalities.

Για τη συνέχεια Guardian 

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή