Απόψεις
Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς: Αυτη είναι η στιγμή του Πουτιν
Δημοσιεύτηκε στον ρωσικό Τύπο το πρωί της Δευτέρας, 6 Ιανουαρίου 2020.
Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς* – Μετάφραση Wan Wert
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς ηγέτες στην παγκόσμια σκηνή. Επέζησε και αναδείχθηκε από μια Ρωσία που είχε διαφθαρεί από την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των ετών Γιέλτσιν και επανέφερε τη Ρωσία στο προσκήνιο ως παγκόσμια δύναμη. Αντιμετώπισε επιτυχώς την αμερικανο/ισραηλινή επίθεση κατά της Νότιας Οσετίας και κατά της Ουκρανίας, ενσωματώνοντας ξανά κατόπιν αιτήματος της Κριμαίας τη ρωσική επαρχία στη Μητέρα Ρωσία. Έχει ανεχτεί ατελείωτες προσβολές και προκλήσεις από την Ουάσιγκτον και την αυτοκρατορία της χωρίς να ανταποκριθεί ανάλογα . Είναι από θέση ισχύος διαλλακτικός και ειρηνευτής.
Γνωρίζει ότι η αμερικανική αυτοκρατορία που βασίζεται στην αλαζονεία και τα ψέματα αποτυγχάνει οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και στρατιωτικά. Κατανοεί ότι ο πόλεμος δεν εξυπηρετεί το ρωσικό συμφέρον.
Η δολοφονία του Qasem Soleimani, μεγάλου Ιρανού ηγέτη, πράγματι, ενός από τους σπάνιους ηγέτες στην παγκόσμια ιστορία, έχει θολώσει την εικόνα της ηγεσίας του Τραμπ και έχει στρέψει το φως της δημοσιότητας στον Πούτιν. Η σκηνή είναι έτοιμη να υποδεχθεί τον Πούτιν και τη Ρωσία στην ηγεσία του κόσμου.
Η δολοφονία του Σολιμάνι από την Ουάσινγκτον αποτελεί εγκληματική πράξη η οποία ενδέχεται να ξεκινήσει τον τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ,όπως δολοφονία του Αυστριακού Αρχιδούκα στην Σερβία ξεκίνησε τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο . Μόνο ο Πούτιν και η Ρωσία με τη βοήθεια της Κίνας μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο που έχει ξεκινήσει η Ουάσιγκτον.
Ο Πούτιν κατάλαβε ότι η επιδιωκόμενη αποσταθεροποίηση της Συρίας από την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ στόχευε τη Ρωσία. Χωρίς προειδοποίηση, η Ρωσία παρενέβη, νίκησε τις χρηματοδοτούμενες ένοπλες δυνάμεις των αντιπροσώπων της Ουάσινγκτον και αποκατέστησε τη σταθερότητα στη Συρία.
Ηττημένοι, η Ουάσιγκτον και το Ισραήλ αποφάσισαν να παρακάμψουν τη Συρία και να μεταφέρουν την επίθεση κατά της Ρωσίας απευθείας στο Ιράν. Η αποσταθεροποίηση του Ιράν εξυπηρετεί τόσο την Ουάσιγκτον όσο και το Ισραήλ. Για το Ισραήλ, η εκμηδένιση του Ιράν θα το οδηγούσε να σταματήσει να υποστηρίζει τη Χεζμπολάχ, την πολιτοφυλακή του Λιβάνου που νίκησε δύο φορές τον στρατό του Ισραήλ και εμπόδισε την κατοχή του Ισραήλ στο νότιο Λίβανο. Για την Ουάσιγκτον,η κατάρρευση του Ιράν θα επιτρέψει στους τζιχαντιστές της CIA να προξενήσουν αστάθεια στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Έκτος κι αν ο Πούτιν υποκύψει στην αμερικανική και ισραηλινή βούληση, δεν έχει άλλη επιλογή από το να εμποδίσει οποιαδήποτε επίθεση της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Ο ευκολότερος και καθαρότερος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να ανακοινώσει ότι το Ιράν τελεί υπό την προστασία της Ρωσίας. Αυτή η προστασία θα πρέπει να επισημοποιηθεί σε μια συνθήκη αμοιβαίας άμυνας μεταξύ της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν, με την Ινδία και την Τουρκία ίσως ως μέλη. Αυτό είναι δύσκολο για τον Πούτιν , επειδή ανίκανοι ιστορικοί έχουν πείσει τον Πούτιν ότι οι συμμαχίες είναι η αιτία κάθε πολέμου. Μια τέτοια συμμαχία όμως θα εμπόδιζε τον πόλεμο. Ούτε καν ο παράλογος εγκληματίας Νετανιάχου και οι τρελαμένοι Αμερικανοί νεοσυντηρητικοί δεν θα κυρηταν πολεμο , ακόμη και αν ήταν τελείως μεθυσμένοι ή απατημένοι, πόλεμο κατά του Ιράν, της Ρωσίας, της Κίνας ιδίως αν συμπεριλαμβάνονταν στη συμμαχία η Ινδία και η Τουρκία. Θα σήμαινε τον θάνατο της Αμερικής, του Ισραήλ και οποιασδήποτε άλλης ευρωπαϊκής χώρας που θα ήταν αρκετά ηλίθια για να συμμετάσχει.
Εάν ο Πούτιν δεν είναι σε θέση να απελευθερωθεί από την επιρροή των ανίκανων ιστορικών, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν υπηρετούν τα ρώσικα, συμφέροντα, αλλά αυτά της Ουάσιγκτον έχει άλλες επιλογές. Μπορεί να καθησυχάσει το Ιράν παρέχοντας του, τα καλύτερα ρωσικά συστήματα αεράμυνας με ρωσικά πληρώματα για να εκπαιδεύσει τους Ιρανούς και η παρουσία τους θα χρησιμεύσει ως προειδοποίηση στην Ουάσιγκτον και το Ισραήλ ότι η επίθεση κατά των ρωσικών δυνάμεων αποτελεί επίθεση κατά της Ρωσίας.
Όταν γίνει αυτό , ο Πούτιν μπορεί τότε, όχι μόνο να προσφέρει, αλλά να απαιτήσει την διαμεσολάβηση του . Αυτός είναι ο ρόλος του Πούτιν, καθώς δεν υπάρχει άλλη τέτοια δύναμη με επιρροή και αντικειμενικότητα για να αναλάβει την διαμεσολάβηση.
Η δουλειά του Πούτιν δεν είναι τόσο να σώσει το Ιράν όσο να βγάλει τον Τραμπ από έναν χαμένο πόλεμο που θα τον κατέστρεφε . Ο Πούτιν θα μπορούσε να ορίσει την ανταμοιβή του . Για παράδειγμα, η τιμή του Πούτιν μπορεί να είναι η αναβίωση της συνθήκης INF/START, η αντιβαλλιστική συνθήκη, η απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από τα ρωσικά σύνορα. Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν βρίσκεται σε θέση να απαιτήσει ό,τι θελήσει .
Ιρανικοί πύραυλοι μπορούν να βυθίσουν οποιαδήποτε Αμερικανικά σκάφη οπουδήποτε κοντά στο Ιράν. Κινέζικοι πύραυλοι μπορούν να βυθίσουν οποιονδήποτε Αμερικανικό στόλο οπουδήποτε κοντά στην Κίνα. Οι Ρώσικοι πύραυλοι μπορούν να βυθίσουν Αμερικανικούς στόλους οπουδήποτε στον κόσμο. Η ικανότητα της Ουάσιγκτον να ασκήσει εξουσία στη Μέση Ανατολή είναι μηδενική ιδίως τώρα που όλοι, Σιίτες και Σουνίτες καθώς και οι πρώην σύμμαχοι της Ουάσιγκτον όπως το ISIS, μισούν τους Αμερικανούς με πάθος. Το Υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να διατάξει την απόσυρσης των Αμερικανικών δυνάμεων από τη Μέση Ανατολή. Πώς μπορεί η Ουάσινγκτον να θεωρηθεί ως δύναμη στη Μέση Ανατολή όταν κανένας Αμερικανός δεν είναι ασφαλής εκεί;
Φυσικά, η Ουάσιγκτον είναι ηλίθια μες στην αλαζονεία της, και ο Πούτιν, η Κίνα και το Ιράν πρέπει να το λάβουν αυτό υπόψη. Μια ηλίθια κυβέρνηση είναι ικανή να καταστρέψει όχι μόνο τον εαυτό της αλλά και άλλους.
Υπάρχουν λοιπόν κίνδυνοι για τον Πούτιν. Αλλά υπάρχουν επίσης κίνδυνοι για τον Πούτιν αν δεν αναλάβει την ευθύνη. Εάν η Ουάσιγκτον και το Ισραήλ επιτεθούν στο Ιράν, η Ρωσία ούτως ή άλλως θα εμπλακεί σε πόλεμο ιδίως σε ένα σενάριο στο οποίο το Ισραήλ θα προσπαθήσει να προκαλέσει πόλεμο από κάποιο ψευδές γεγονός σημαίας, όπως να βυθίσει το ίδιο ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο και να κατηγορήσει έπειτα το Ιράν,. Καλύτερα η πρωτοβουλία να βρίσκεται στα χέρια του Πούτιν. Και καλύτερα για τον κόσμο και τη ζωή στη Γη να είναι η Ρωσία επικεφαλής.
Ο Πούτιν πρέπει να πάρει από το Ισραήλ τον έλεγχο της ιρανικής κατάστασης.
6 Ιανουαρίου 2020
Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς – Μετάφραση Wan Wert
Επί του παρόντος, εναπόκειται στο Ισραήλ να αποφασίσει εάν θα προκύψει ή όχι ένας πόλεμος μεταξύ των “ΗΠΑ και του Ιράν. Το Ισραήλ θέλει πάρα πολύ αυτόν τον πόλεμο ως μέσο για να φέρει χάος στο Ιράν και την Συρία , αφήνοντας έτσι τη Χεζμπολάχ απομονωμένη και απροετοίμαστη. Τότε το Ισραήλ θα κατορθώσει να καταλάβει τον νότιο Λίβανο.
Οι Αμερικανοί νεοσυντηρητικοί θέλουν μα οδηγήσουν το Ιράν στο χάος, διότι τότε αυτο το χάος θα μπορούσε να εξαχθεί στις μουσουλμανικές περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας με σκοπό να προκληθεί επαρκής εσωτερική αναταραχή ώστε να μην μπορεί η Ρωσία να περιορίσει την μονομέρεια των “ΗΠΑ.
Το Ισραήλ και οι Νεόσυντηρητικοί έφεραν τον Τραμπ εκεί που τον θέλουν. Η εξωφρενική και απερίσκεπτη δολοφονία του Qasem Soleimani από τον Τραμπ προκάλεσε σοβαρές ιρανικές απειλές κατά των ΗΠΑ στις οποίες ο Τραμπ απάντησε με απειλές. Αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ο Τραμπ έχει συνειδητοποιήσει το λάθος του και προσπαθεί να ηρεμήσει την κατάσταση, αυτήν την ηρεμία δεν την θέλουν ούτε το Ισραήλ ούτε οι νεοσυντηρητικοί.
Δημοσκοπήσεις του αμερικανικού κοινού δείχνουν ότι η αντι-ιρανική προπαγάνδα έχει επιτύχει. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει το Ισραήλ ή οι νεοσυντηρητικοί, οι οποίοι βρίσκονται σε καλή θέση, είναι να επιχειρήσουν μια ψεύτικη επίθεση με σημαία σε κάποια αμερικανική οντότητα, στρατιωτική βάση, προσωπικό ή πλοίο και στην συνέχεια να κατηγορήσουν το Ιράν. Ο αμερικανικός Τύπος όπως και το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής περιφέρειας του Τραμπ θα απαιτήσει ιρανικό αίμα, Δεδομένου ότι ο Τραμπ έχει ήδη δεσμευτεί για μια απάντηση, θα πρέπει να την τηρήσει.
Όλοι οι πόλεμοι έχουν άγνωστες και ακούσιες συνέπειες. Ως αποτέλεσμα της επιφυλακτικότητας του Πούτιν, το Ιράν στερείται επαρκούς αεροπορικής άμυνας για να αποτρέψει τους βομβαρδισμούς εναντίον της χώρας του . Η Ουάσιγκτον θα στειλει τζιχαντιστές αντί για τους δικούς της στρατιώτες, και η αποστολή των τζιχαντιστών θα ειναι να μεταφέρουν την αναταραχή στη Ρωσία.
Αν φαινόταν ότι το Ιράν κυριαρχούσε στη σύγκρουση με τις “ΗΠΑ, ο Τραμπ θα γλύτωνε μόνο αν έκανε χρήση πυρηνικών εναντίον του Ιράν. Πράγματι, ορισμένοι από την αμερικανική δεξιά ζητούν ήδη να εκτοξευθεί ένας τέτοιος πύραυλος εναντίον του Ιράν.
Αντί να εικάζω για τις οποίες τις συνέπειες,αναρωτιέμαι , “γιατί να το διακινδυνεύσουμε;”
Μια αμυντική συμμαχία μεταξύ της Ρωσίας, του Ιράν και της Κίνας, και άλλων χωρών που θα έτειναν να προσχωρήσουν, θα έδενε τα χέρια του Ισραήλ και θα εμπόδιζε το ξέσπασμα του πολέμου. Ούτε ο Τραμπ ούτε το Νατανιάχου θα πάνε σε πόλεμο με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν.
Ο λόγος για τον οποίο η επιθετικότητα των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνεχίζεται αμείωτη είναι ότι δεν έχει σχηματιστεί αμυντική συμμαχία εναντίον τους.
Καθώς η επίθεση κατά του Ιράν αποτελεί επίθεση κατά της Ρωσίας, ο σχηματισμός αμυντικής συμμαχίας είναι ένας τρόπος για την πρόληψη της επίθεσης και ίσως ο μόνος τρόπος. Μια συμμαχία θα ήταν απλώς μια επισημοποίηση της σιωπηρής, de facto συμμαχίας που υπάρχει ήδη. Στην πραγματικότητα, θα μείωνε την απειλή κατά του Ιράν και της Ρωσίας και είναι ο ασφαλέστερος τρόπος σταθεροποίησης της επικίνδυνης κατάστασης.
*Ο Πολ Κρεγκ Ρόμπερτς είναι πρώην υφυπουργός των Ηνωμένων Πολιτειών και πρώην συντάκτης της εφημερίδας Wall Street Journal. Έχει συγγράψει περισσότερα από 20 επιστημονικά άρθρα και 12 βιβλία, με το τελευταίο του βιβλίο να έχει τίτλο «Η Νεοφιλελεύθερη Απειλή στην Παγκόσμια Τάξη: Ο Επικίνδυνος Πόλεμος της Ουάσιγκτον για Ηγεμονία».
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας