Διεθνή
Η Τουρκία βυθίζεται όλο και περισσότερο στη Συριακή κρίση
Σε προηγούμενες φάσεις η συνάντηση ρωσικών και τουρκικών αντιπροσωπειών και η τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν και Ερντογάν θα αρκούσαν για να βρεθεί ένα σημείο ισορροπίας σε σχέση με την κρίση στη Συρία. Η ρωσική ανακοίνωση, προσεκτικά γραμμένη, αναφέρεται στο ότι οι δύο πλευρές συζήτησαν «διάφορες πλευρές των δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην επίλυση της συριακής κρίσης, επικεντρώνοντας στη ζώνη αποκλιμάκωσης στην Ιντλίμπ και την ανάγκη να εφαρμοστούν πλήρως οι ρωσοτουρκικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένου του μνημονίου της 17ης Σεπτεμβρίου 2018».
Ο λόγος που δεν βρέθηκε σημείο ισορροπίας έχει να κάνει με τις διαφορετικές προτεραιότητες των δύο πλευρών. Η Ρωσία δεν δείχνει διατεθειμένη να ανακόψει την προέλαση των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, ή τουλάχιστον θέλει η όποια νέα συμφωνία να γίνει στο έδαφος του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων και με ορίζοντα την αποχώρηση των ένοπλων ισλαμικών ομάδων και την επέκταση της πραγματικής κυριαρχίας της συριακής κυβέρνησης.
Αντίθετα, η Τουρκία επιδιώκει μια διατήρηση της κατάστασης πριν την τωρινή κλιμάκωση, καθώς θέλει να χρησιμοποιήσει τις ένοπλες οργανώσεις που στηρίζει ως μοχλό πίεσης και επιρροής στη μεταπολεμική Συρία και τρόπο ώστε να έχει λόγο στις μεταπολεμικές διαπραγματεύσεις. Μόνο που αυτό σημαίνει να παρατείνεται η σημερινή κατάσταση στην Ιντλίμπ ένα θύλακα στον οποίοι πέραν των φιλοτουρκικών οργανώσεις δρα ανάμεσα στα άλλα και η μετεξέλιξη της Αλ Κάιντα στη Συρία και άλλες οργανώσεις που κατά καιρούς επιτίθεται στις κυβερνητικές δυνάμεις, τόσο στην Ιντλίμπ όσο και σε άλλες περιοχές.
Ας μην ξεχνάμε ότι ουσιαστικά η Τουρκία, με τρεις διαδοχικές μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις («Ασπίδα του Ευφράτη», «Κλάδος Ελαίας» και «Πηγή Ειρήνης») κατέχει τμήματα της συριακής επικράτειας κοντά στη συροτουρκική μεθόριο, πρωτίστως για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις κουρδικές αντάρτικες οργανώσεις. Αυτήν τη στρατιωτική παρουσία τώρα θέλει να την παρατείνει, κάτι που όμως έρχεται σε σύγκρουση με τον τρόπο που η Ρωσία θεωρεί ότι πρέπει να δρομολογηθεί η πολιτική ενοποίηση της Συρίας, με τις όποιες διαρρυθμίσεις ασφαλείας για γειτονικές χώρες να μην υπονομεύουν αυτή την ανάγκη μιας ενιαίας επικράτειας.
Το ρωσοτουρκικό μνημόνιο του Σότσι του Σεπτεμβρίου του 2018 όντως όρισε ένα όριο στο μέχρι που θα κινηθούν οι κυβερνητικές δυνάμεις. Με αυτόν τον τρόπο η Τουρκία εξασφάλισε ότι δεν θα βρίσκονταν στο στόχαστρο οι οργανώσεις που στηρίζει (και που η ίδια παρουσιάζει ως «μετριοπαθείς» παρότι δεν διαφέρουν από τις υπόλοιπες). Όμως, τμήμα των συμφωνιών ήταν και η σταδιακή απομάκρυνση των ένοπλων οργανώσεων από την Ιντλίμπ, κάτι που δεν έγινε. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν τώρα οι κυβερνητικές δυνάμεις, με την υποστήριξη της Ρωσίας και εν μέρει και την υποστήριξη και φιλοϊρανικών δυνάμεων που έχουν μετακινηθεί προς αυτά τα μέτωπα. Κομβικό επίδικο αυτής της φάσης των επιχειρήσεων είναι η έλεγχος των αυτοκινητοδρόμων Μ4 και Μ5 που εξασφαλίζουν την επικοινωνία του Χαλεπίου με την Δαμασκό και τα παράλια.
Η μέχρι τώρα αντίδραση της Τουρκίας είναι η διαρκώς μεγαλύτερη εμπλοκή στη σύγκρουση με την αποστολή εξοπλισμού και στρατιωτικού προσωπικού στην περιοχή και τη δημιουργία νέων σταθμών επιτήρησης, έστω και εάν σημαντικός αριθμός τους είναι πια περικυκλωμένος από τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης.
Τα τουρκικά αιτήματα και η πραγματικότητα στο έδαφος
Η Τουρκία μέχρι τώρα επιμένει στο αίτημα να επανέλθουν τα πράγματα στην προτεραία κατάσταση και οι κυβερνητικές δυνάμεις να αποσυρθούν στα όρια που προέβλεπε το μνημόνιο στο Σότσι το 2018. Αυτό, όμως, δεν έχουν, λόγο να το αποδεχτούν οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις (άλλωστε με αυτό τον τρόπο έχουν κινηθεί σε όλο τον συριακό εμφύλιο, δηλαδή με διαρκή πίεση και σταδιακή κατάκτηση θέσεων), ούτε όμως και η Ρωσία που δύσκολα θα ερχόταν σε ρήξη με τη συριακή κυβέρνηση πάνω σε αυτό.
Αυτό ανοίγει στην ως μόνο ενδεχόμενο την ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή στη σύγκρουση στην προσπάθεια να ανακόψει την παραπέρα επέλαση των κυβερνητικών δυνάμεων και πετύχει, με τη ρωσική μεσολάβηση, ένα νέο μνημόνιο, που θα αναγνωρίζει μια ακόμη τουρκική ζώνη ασφαλείας (προφανώς μικρότερη από τη ζώνη που αφορούσε η συμφωνία του 2018). Γιατί είναι σαφές ότι η επιμονή στην επιστροφή των κυβερνητικών δυνάμεων στα όρια που είχαν συμφωνηθεί το 2018 απλώς θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αντιπαράθεση με τη Ρωσία και σε παρατεταμένη σύγκρουση με τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις και άρα μεγαλύτερο κόστος και για την ίδια την Τουρκία.
Ο ρόλος των ΗΠΑ
Σε όλη αυτή την αντιπαράθεση ας μην ξεχνάμε και το ρόλο των ΗΠΑ. Μπορεί οι αμερικανοί να έχουν απεμπολήσει το ρόλο μιας δύναμης που θα εγγυόταν κάποια λύση στη Συρία, εκχωρώντας τον ουσιαστικά στη Ρωσία, εντούτοις προφανώς και θα ήθελαν καταστάσεις που να φθείρουν τη Ρωσία (όπως και τις ιρανικές δυνάμεις που βρίσκονται στη Συρία).
Δεν είναι τυχαίο ότι παρότι ένα σημαντικός όγκος των αμερικανικών δυνάμεων έχει απομακρυνθεί από τις περιοχές που ήταν υπό κουρδικό έλεγχο στη βορειοανατολική Συρία, εντούτοις ενισχύουν την παρουσία τους στις περιοχές της Ντέιρ εζ-Ζόρ και της Χασακά, στις οποίες έμειναν και που σχετίζονται με τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου, ελέγχοντας παράλληλα και κρίσιμα των εκεί αυτοκινητοδρόμων θέτοντας και περιορισμούς στην κίνηση των ρωσικών περιπόλων. Η ενίσχυση αυτή παραπέμπει σε μια σαφή επιλογή να μείνουν σε αυτές τις θέσεις.
Γι’ αυτό το λόγο και ουσιαστικά έχουν στηρίξει, δια στόματος του ίδιου του Μάικ Πομπέο, τις τουρκικές κινήσεις στην Ιντλίμπ και τις επιθέσεις στις κυβερνητικές δυνάμεις. Φαίνεται επίσης ότι δεν ήταν τυχαία η επίσκεψη του Ανώτατου Διοικητή του ΝΑΤΟ (SACEUR) και Διοικητή της Ευρωπαϊκής Διοίκησης (EUCOM) πτεράρχου Τοντ Γουόλτερς στην Άγκυρα στις 30 Ιανουαρίου.
Οι κουρδικοί ελιγμοί
Σε αυτό το τοπίο έχουν ενδιαφέρον και οι κινήσεις των Κούρδων. Παρότι στις βορειοανατολικές περιοχές ισορροπούν ανάμεσα στη συνεχιζόμενη συνεργασία με τις αμερικανικές δυνάμεις και τις ρωσικές δυνάμεις που εγγυώνται ότι δεν υπάρχει παραπέρα προέλαση των τουρκικών δυνάμεων, σε άλλες περιοχές επανεξετάζουν τη στάση τους.
Ας μην ξεχνάμε ότι η εμπειρία των τουρκικών επιχειρήσεων τον περασμένο Οκτώβρη τους έδειξε ότι δεν μπορούν να στηρίζονται αποκλειστικά στις ΗΠΑ, ότι δεν πρέπει να αγνοούν τη Μόσχα και ότι χρειάζονται διαπραγμάτευση και με τη Δαμασκό.
Είναι σαφές ότι τυχόν επιδείνωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων γύρω από το θέμα της Ιντλίμπ επίσης τους αφήνει ένα περιθώριο ελιγμών, εάν κλιμακωθούν οι συγκρούσεις των τουρκικών και των συριακών δυνάμεων. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαν να επιτεθούν σε άλλες περιοχές που ελέγχουν οι Τούρκοι από προηγούμενες επιχειρήσεις. Ούτως ή άλλως ήδη έχουν μια μικρή ρωσική ανοχή στις επιχειρήσεις που κάνουν κατά ομάδων που στηρίζονται από την Τουρκία στην Αφρίν. Όλα αυτά θα εξαρτηθούν βέβαια και από το εάν θα υπάρξει μια απευθείας διαπραγμάτευση των Κούρδων με τη συριακή κυβέρνηση με ορίζοντα και το μεταπολεμικό καθεστώς. Στο βαθμό που τα αιτήματά τους για τη μεταπολεμική διαρρύθμιση δεν αντιβαίνουν την κατεύθυνση της εδαφικής και πολιτικής ενότητας της Συρίας, θα μπορούσαν να έχουν και τη στήριξη του Ιράν.
Άλλωστε, το Ιράν θα ήθελε μια σχετικά γρήγορη κατίσχυση της συριακής κυβέρνησης, ακριβώς γιατί θεωρεί ότι κάτι τέτοιο αποτελεί και ήττα των αμερικανικών σχεδίων. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόσφατα ο Αλί Χαμενεί ορκίστηκε ότι «η συριακή κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της από το μέτωπο της αντίστασης θα πάνε από την Ιντλίμπ στα ανατολικά του Ευφράτη για να διώξουν τους αμερικανούς».
πηγή: www.in.gr
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας