Απόψεις
«Σοβαρή (και αξιόπιστη) πολιτική των ΗΠΑ για το Κυπριακό δεν υπάρχει»
Φανούλα Αργυρού
Δεν υπάρχει καθαρή αμερικανική πολιτική έναντι του Κυπριακού, κάτι που αποτελεί μια διαχρονική κατάσταση, και ο λόγος είναι πολύ απλός: To Κυπριακό ουδέποτε υπήρξε αμερικανικό πρόβλημα, ήταν και παραμένει βρετανικό. Η Κύπρος δεν υπήρξε αποικία των ΗΠΑ, αλλά της Μεγάλης Βρετανίας. Η Κύπρος ανήκει στην Κοινοπολιτεία. Οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν «εγγυήτριες» της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά η Μεγάλη Βρετανία
Μέρος Α’
«Δεν υπάρχει σαφής αμερικανική πολιτική, ούτε είναι ξεκάθαρο ποιος την καθορίζει», δήλωσε σε συνέντευξή του ο Δρ Βαγγέλης Κουφουδάκης στον συνάδελφο Μιχάλη Παπαδόπουλο, που δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή» στις 19 Ιανουαρίου 2020.
«Και δεν φαίνεται να υπάρχουν σαφείς δεσμεύσεις από αμερικανικής πλευράς όσον αφορά τα διακυβευόμενα, ένεκα της τουρκικής επιθετικότητας, ελληνικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα, τόσο στο Αιγαίο, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Θράκη και στην Κύπρο. Και σ’ αυτό το θέμα, δυστυχώς, δεν υπάρχει ξεκάθαρη θέση εκ μέρους των Αμερικανών, παρά τη ρητορική στήριξη από πλευράς Ουάσιγκτον ή τις γνωστές γενικόλογες τοποθετήσεις ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο εδώ και δεκαετίες…», είπε, μεταξύ άλλων, ο γνωστός διακεκριμένος Καθηγητής.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δρ Βαγγέλης Κουφουδάκης τα λέγει αυτά. Όσον αφορά, δε, καθαρά το Κυπριακό:
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2017, σε τηλεφωνική συνέντευξη από τη Φλώριδα των ΗΠΑ, όπου διαμένει, στο Ράδιο Πρώτο της Κύπρου, στο πρόγραμμα των δημοσιογράφων Λάζαρου Μαύρου και Μάριου Πούλλαδου, ο Καθηγητής, ερωτηθείς ποια η αμερικανική πολιτική έναντι του Κυπριακού, απάντησε: «Είναι πολύ δύσκολο να ξέρει κανείς τι σκέπτεται ο κ. Τραμπ (Αμερικανός Πρόεδρος Donald Tramp), γιατί άλλα λέει στις ομιλίες τις οποίες διαβάζει και έχει προετοιμασμένες, άλλα κάνει στην πρακτική εφαρμογή της πολιτικής του. Και, μέχρι τώρα, δυστυχώς, δεν ξέρουμε πού πάει η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Για το Κυπριακό, δεν περιμένω κάτι παραπάνω από την πολιτική της αμερικανικής γραφειοκρατίας μέχρι τώρα, διότι ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Εάν πετύχουμε μια λύση, θα είναι αποδεκτή, διότι θα ικανοποιήσει την Τουρκία, την Αγγλία και μερικούς άλλους. Αλλά, στο σύνολο, ΣΟΒΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κυπριακό ΔΕΝ υπάρχει».
Το Κυπριακό είναι βρετανικό θέμα
Ο Δρ Κουφουδάκης άγγιξε την ουσία του θέματος με τη δήλωσή του στις 27 Σεπτεμβρίου 2017, όταν είπε το αδιαμφισβήτητο ότι: ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Γι’ αυτό ακριβώς δεν υπάρχει καθαρή αμερικανική πολιτική έναντι του Κυπριακού, κάτι που αποτελεί μια διαχρονική κατάσταση, και ο λόγος είναι πολύ απλός: To Κυπριακό ουδέποτε υπήρξε αμερικανικό πρόβλημα, ήταν και παραμένει βρετανικό. Η Κύπρος δεν υπήρξε αποικία των ΗΠΑ, αλλά της Μεγάλης Βρετανίας. Η Κύπρος ανήκει στην Κοινοπολιτεία. Οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν «εγγυήτριες» της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά η Μεγάλη Βρετανία. Οι ΗΠΑ δεν έχουν «βάσεις» στην Κύπρο, σύμφωνα με τις Συνθήκες του 1960, αλλά η Μεγάλη Βρετανία. Οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο καταρτισμός του Συντάγματός της πηγάζουν από το Λονδίνο και όχι από την Ουάσιγκτον… Και, έκτοτε, είναι το Λονδίνο που γράφει τα περί Κύπρου ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η βρετανική κυβέρνηση ήταν που κάλεσε τη σύσκεψη τον Ιανουάριο του 1964 στο Λονδίνο, μετά το πρώτο τουρκικό πραξικόπημα εναντίον των Ελλήνων για διάλυση της ΚΔ και αντικατάστασή της με δύο ομόσπονδα κράτη. Ο Sir Crispin Tickell του Τμήματος Σχεδιασμού του Φόρεϊν Όφις ανέλαβε στις 3.1.1964 να ετοιμάσει σχέδιο ανασύστασης της ΚΔ σε «δύο ομόσπονδα κράτη» βασισμένο στη δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, που είχε συζητηθεί έντονα μεταξύ Βρετανών και Τούρκων το 1956-57… Το Φόρεϊν Όφις ήταν που, αφενός, κάλεσε τους Αμερικανούς μέσα στο 1964, και, αφετέρου, σταμάτησε τις αμερικανικές προσπάθειες του Dean Acheson, αφήνοντάς τον να πάει μέχρι ενός σημείου τον Αύγουστο του 1964, και ετοίμασε σχέδια για «το μέλλον της Κύπρου» όπως αυτό εξελίχθηκε το 1974… Ο James Callaghan και το Φόρεϊν Όφις ήταν που κάλεσαν τις δύο διασκέψεις, τη Γενεύη 1 και Γενεύη 2. O James Callaghan υπέγραψε στη Γενεύη 1 μαζί με τον Έλληνα και τον Τούρκο ΥΠΕΞ το κατάπτυστο έγγραφο, αναγνωρίζοντας δύο αυτόνομες διοικήσεις στο νησί, ενώ επί του εδάφους ο Αττίλας έσπερνε την αιματηρή προέλασή του, και ο ίδιος που προώθησε τη δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, αφού έδωσαν το πράσινο φως για την πρώτη εισβολή και παθητικά και για τη δεύτερη, αφού είχαν αποφασίσει, από τις 17 Ιουλίου 1974 τουλάχιστον, την αλλαγή του στάτους στην Κύπρο όπως ήθελαν οι Τούρκοι και είχαν ετοιμαστεί και οι ίδιοι από το 1964… Έκτοτε, κάθε λίγο και λιγάκι είναι το Λονδίνο που καταρτίζει τα διάφορα σενάρια «λύσης» του Κυπριακού βάσει των βρετανο-τουρκικών σχεδιασμών δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας από το 1956… Και, όλοι όσοι αναμείχθηκαν μέχρι σήμερα ως «μεσολαβητές» για το Κυπριακό, πήραν και παίρνουν «οδηγίες» για το κάθε τους βήμα από το Λονδίνο…
Ακριβώς και επειδή, όπως ορθά ολοκλήρωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 ο Δρ Κουφουδάκης: «Στο σύνολο, σοβαρή πολιτική των ΗΠΑ για το Κυπριακό ΔΕΝ υπάρχει».
Οι ΗΠΑ από το 1956 ακολουθούν την πολιτική Λονδίνου στο Κυπριακό, όπως έγινε το 1959, το 1964, το 1974, το 1990 [αποκαλυπτικά τα πρόσφατα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα με τον σχεδιασμό από τον διπλωμάτη τότε David Frost (σήμερα Αρχιδιαπραγματευτή για το Brexit)] για «δύο κράτη» που μας έφεραν τις «Ιδέες Γκάλι το 1992 επί Γιώργου Βασιλείου και τα περιβόητα «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης», που ξεκίνησε η συγγραφή τους στο Φόρεϊν Όφις από το 1990 και τα σέρβιραν το 1993 επί μ. Γλ. Κληρίδη. Το δε 2016/2017 στα ελβετικά θέρετρα είναι οι επικεφαλής του Φόρεϊν Όφις που βρέθηκαν εκεί, προεξαρχόντων του τότε Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, νυν Πρωθυπουργού Boris Johnson και του πρώην Υπουργού Ευρώπης Βορείου και Νοτίου Αμερικής Sir Alan Duncan, με την 30μελή ομάδα τους… Και όσες φορές αφέθηκαν οι Αμερικανοί να παίρνουν κάποιες πρωτοβουλίες, αυτές ήσαν πάντοτε «ελεγχόμενες» κατόπιν συνεννοήσεως με το Λονδίνο και της στενής παρακολούθησής του, για να μην προχωρούν πέρα απ’ ό,τι τους επιτρέπει. (Βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία», Λεμεσός 2019).
Ειδική Σχέση
Αυτή η συνεννόηση βασίζεται πάνω στην «ειδική σχέση» που έχουν οι δύο χώρες, και που επίσης χρονολογείται, όπως μη αναμειγνύεται η μία σε θέματα που άπτονται της ευθύνης της άλλης. Και έχουμε ορισμένα τρανταχτά παραδείγματα που η ειδική σχέση διασαλεύθηκε από τους Αμερικανούς, με τα γνωστά αποτελέσματα. Το ένα ήταν όταν οι Αμερικανοί έκαναν το λάθος να εισβάλουν στην Granada τo 1983, με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το κόκκινο τηλέφωνο της μ. Βρετανίδας Πρωθυπουργού Margaret Thatcher προς τον μ. Αμερικανό τότε Πρόεδρο Ronald Reagan, μέχρι που ο τελευταίος απολογήθηκε υποσχόμενος να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. H πρόσφατη περίπτωση ήταν τον Μάιο του 2017, όταν η αμερικανική εφημερίδα «New York Times» δημοσίευσε απόρρητες πληροφορίες που είχε δώσει η βρετανική Αστυνομία του Manchester στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, στο πλαίσιο της ανταλλαγής απορρήτων πληροφοριών σχετικά με την τρομοκρατική έκρηξη στο Manchester, όπου δολοφονήθηκαν 22 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 59. Έξω φρενών είχε γίνει η βρετανική κυβέρνηση, με την Πρωθυπουργό Theresa May να εκφράζει δημόσια τον θυμό της και να επισημαίνει ότι η «ειδική σχέση» βασίζεται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και με τη διαρροή αυτή η εμπιστοσύνη είχε πληγεί πολύ σοβαρά. Χρειάστηκε να φθάσει στο Λονδίνο την επομένη ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, να απολογηθεί για το συμβάν και, τόσον ο ίδιος, όσο και ο πρόεδρος Donald Trump, να υποσχεθούν πλήρη έρευνα και να διαβεβαιώσουν ότι δεν θα επέτρεπαν επανάληψή του…
Η «ειδική σχέση» καλύπτει την ανταλλαγή ευαίσθητων μυστικών πληροφοριών, ενώ αναγνωρίζεται ότι σε θέματα που καλύπτουν τη Μέση Ανατολή μέχρι το Ιράκ και το Ιράν κύριο ρόλο έχουν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Οι οποίες διατηρούν ένα «μονοπώλιο» στην περισυλλογή πληροφοριών από τους κατασκοπευτικούς σταθμούς των στην Κυπριακή Δημοκρατία, στις εγκαταστάσεις τους στον Άγιο Νικόλαο Αμμοχώστου, Τρόοδος, Επισκοπή και αλλού. Οι πληροφορίες μεταφέρονται στα Κεντρικά Γραφεία των Υπηρεσιών τους στο Cheltenham της Αγγλίας, όπου και γίνεται η επεξεργασία τους, η αποκωδικοποίησή τους, η ταξινόμηση και η ανάλογη διανομή. Ενημερώνονται οι διάφορες Επιτροπές, όπως η Intelligence Committee του Βρετανικού Κοινοβουλίου, Υπουργοί και σημαντικό μέρος αυτών των πληροφοριών μοιράζονται με τις αμερικανικές αντίστοιχες υπηρεσίες… Οι Βρετανοί, στο πλαίσιο της «ειδικής σχέσης», μοιράζονται αυτές τις πληροφορίες (αν όχι όλες) με τους Αμερικανούς και οι τελευταίοι τις δικές των, που περισυλλέγουν από την άλλη μεριά του κόσμου, με τους Βρετανούς…
Μείζονος σημασίας ήταν και παραμένει ο σταθμός παρακολουθήσεων στη βρετανική βάση Άγιος Νικόλαος, ο οποίος ονομάζεται και «No. 8 Signal Regiment Ayios Nikolaos» και συνέβαλε τα μέγιστα στον πόλεμο του Κόλπου… (Από το βιβλίο της γράφουσας «Από την Ένωση στην Κατοχή», Λευκωσία, 1995).
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Πηγή: Σημερινή
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας