Διεθνή
Έτσι έσωσε η ρωσική Αεροπορία το καθεστώς του Άσαντ στη Συρία από τους Τούρκους
Γράφει ο Στέργιος Δ. Θεοφανίδης
Ας αναλύσουμε όλη την ουσία της ρωσικής εμπλοκής στη Συρία. Μια παρέμβαση η οποία ανέτρεψε τις ισορροπίες και τα δεδομένα και για αυτόν ακριβώς τον λόγο αξίζει μίας όσο το δυνατόν πιο αναλυτικής αναφοράς.
Όντως δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι μία Αεροπορία σαν αυτή της Συρίας που πριν από δέκα σχεδόν χρόνια που ξεκίνησε ο πόλεμος (2011), ήταν εξοπλισμένη με ήδη απαρχαιωμένα μαχητικά και βομβαρδιστικά αεροπλάνα τεχνολογίας των δεκαετιών του ‘60 και του ‘70 και χωρίς την παραμικρή δυνατότητα επιτήρησης του πεδίου της μάχης ή περιοχών ενδιαφέροντος (ISR), είναι ικανή για το σχεδιασμό, την οργάνωση και την υλοποίηση ενός τέτοιου πλήγματος.
Είναι ικανή δηλαδή να επιφέρει πλήγματα ακριβείας σε συγκεντρώσεις προσωπικού και υλικού, σε ελάχιστο χρόνο… Ιδίως μετά τη φθορά και τις απώλειες που έχει υποστεί μετά από δέκα σχεδόν χρόνια πολέμου.
Μία απλή αναδρομή στο διαδίκτυο αποκαλύπτει ότι στην ονομαστική δύναμη της Αεροπορίας της Συρίας είναι καταχωρημένα 85 μαχητικά MiG-21H/J που ποτέ δεν υπέστησαν καμία αναβάθμιση εξοπλισμού αποστολής. Το ίδιο ισχύει και για τα 72 Δίωξης/Βομβαρδισμού MiG-23BN/MLD… Τα πλέον σύγχρονα μαχητικά που είναι καταχωρημένα στη δύναμη της Αεροπορίας της Συρίας, είναι 20 MiG-29SMT.
Οι Σύροι φέρονται να διαθέτουν 39 ακόμη Δίωξης/Βομβαρδισμού Su-22M4, καθώς και 14 εκσυγχρονισμένα Su-24M2. Στην πραγματικότητα κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει, ή έστω να εκτιμήσει, τους αληθινούς αριθμούς όλων αυτών των τύπων που είναι επιχειρησιακά διαθέσιμοι σήμερα στην Αεροπορία της Συρίας.
Η Αεροπορία του Άσαντ, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, είχε φτάσει στο σημείο να αξιοποιήσει μαχητικά MiG-29 το 2013, σε ρόλο εγγύς υποστήριξης (!) προσβάλλοντας με καλάθους ρουκετών S-8 και πολυβόλα, θέσεις αντικαθεστωτικών δυνάμεων…
Από τους πρώτους μήνες του πολέμου στη Συρία, αποδείχθηκε ότι η προσβολή επίγειων στόχων με τα επιτιθέμενα αεροσκάφη να πετούν κάτω από το επίπεδο των 10.000 ποδών ήταν μία εξαιρετικά επικίνδυνη υπόθεση.
Ακόμη και αν οι δυνάμεις του Άσαντ, διέθεταν τα κατάλληλα εξοπλισμένα αεροσκάφη και τα κατάλληλα όπλα βέβαια, δεν θα μπορούσαν να διεξάγουν τίποτα άλλο πέρα από αποστολές εγγύς υποστήριξης για τον πολύ απλό λόγο ότι αφενός οι μονάδες των αντικαθεστωτικών (είτε αυτές ανήκαν στο ISIS, είτε στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, που περιέχει οργανώσεις της Αλ Κάιντα), ήταν μικρές σε μέγεθος και άλλαζαν γρήγορα θέσεις και αφετέρου δεν υπήρχε άμεση και σαφής εικόνα των κινήσεων τους. Οι δυνατότητες ISR που λέγαμε…
Τα διδάγματα της Νότιας Οσετίας αφορμή για αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό
Οι Ρώσοι τα γνώριζαν όλα αυτά πολύ πριν εμπλακούν επίσημα στις επιχειρήσεις της Συρίας, στο πλευρό του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Η έκβαση των αεροπορικών επιχειρήσεων στη Νότια Οσετία το καλοκαίρι του 2008 εξελίχθηκαν σε ένα ισχυρό σοκ που τους υποχρέωσε να αναθεωρήσουν τις τακτικές τους και να ανανεώσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό το στόλο των αεροσκαφών πρώτης γραμμής που διέθεταν, αναβαθμίζοντας παράλληλα τον εξοπλισμό αποστολής παλαιότερων…
Σύμφωνα με τον Anton Lavrov, αναλυτή των ρωσικών αεροπορικών επιχειρήσεων (https://www.cna.org/CNA_files/PDF/COP-2018-U-017903-Final.pdf), η Ρωσική Αεροπορία παρέλαβε μεταξύ 2008 και 2015, περισσότερα από 350 καινούρια μαχητικά και βομβαρδιστικά αεροσκάφη, μαζί με περίπου 1000 νέα ελικόπτερα.
Παράλληλα όμως η Ρωσική Αεροπορία απέδωσε ιδιαίτερη στην υιοθέτηση νέων συστημάτων ασφαλών επικοινωνιών, συστημάτων λήψης/μετάδοσης δεδομένων (data link) σε πραγματικό χρόνο, δεκτών δορυφορικής ναυτιλίας (από το ρωσικό αντίστοιχο δίκτυο GPS, το GLONASS-NAVSTAR), νέων συστημάτων ναυτιλίας και άφεσης οπλισμού, καθώς και νέων συστημάτων αυτοπροστασίας και Ηλεκτρονικού Πολέμου (Η/Π).
Η θεαματική ανάκαμψη της ρωσικής οικονομίας κατά την πρώτη δεκαετία του 2000, ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας υλοποίησης της τιτάνιας αυτής προσπάθειας και ο πόλεμος στη Συρία υπήρξε το καταλληλότερο ίσως πεδίο αξιολόγησης των αποτελεσμάτων της.
Η από αέρος ρωσική βοήθεια, ανατρέπει ταχύτατα τις ισορροπίες υπέρ του Άσαντ
Η συμφωνία για τη μεταστάθμευση ρωσικής αεροπορικής δύναμης στην αεροπορική βάση Χμέιμιμ, υπογράφηκε μεταξύ των δύο πλευρών στις 26 Αυγούστου του 2015, στη Δαμασκό. Ο Πούτιν ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις του Άσαντ για βοήθεια, δεδομένου ότι έβλεπε καθαρά πλέον ότι θα έχανε μία ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία βάση στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και μαζί με αυτή ένα σημαντικό σύμμαχο…
Η ταχύτητα ανταπόκρισης φαίνεται από το γεγονός ότι δέκα μόλις ημέρες από την υπογραφή της συμφωνίας, έφτασαν στη βάση Χμέιμιμ, οι πρώτες ομάδες Ρώσων τεχνικών όλων των ειδικοτήτων, μαζί με τις πρώτες ομάδες προστασίας αεροδρομίων.
Την 18η Σεπτεμβρίου προσγειώθηκαν εκεί τα πρώτα τέσσερα Su-30SM για να ακολουθήσουν την επόμενη ημέρα τέσσερα εκσυγχρονισμένα Su-25SM Frogfoot και λίγο αργότερα 12, επίσης εκσυγχρονισμένα, βομβαρδιστικά Su-24M2 και τέσσερα Su-34.
Οι επιχειρήσεις της Ρωσικής Αεροπορίας εναντίον δυνάμεων του ISIS και του “Ελεύθερου Συριακού Στρατού”, ξεκίνησαν πριν από το τέλος Σεπτεμβρίου του 2015. Το σημαντικότερο “συστατικό στοιχείο” των εκσυγχρονισμένων Su-25SM και Su-24M2, είναι το ψηφιακό σύστημα ναυτιλίας και άφεσης οπλισμού SVP-24 Gefest.
Η επιλογή του αποφασίστηκε στις αρχές του 2000 και η διαδικασία πιστοποίησης και εγκατάστασής του σε αεροσκάφη των τύπων Su-24M2, Su-25SM και Tu-22M3 συνεχίστηκε ακόμη και μέχρι το 2010. Τα πληρώματα των ρωσικών αεροσκαφών είχαν ρητές εντολές να μην επιχειρούν κάτω από το επίπεδο των 12.000 ποδών (4000 μέτρα για τους Ρώσους).
Ύψος πολύ μεγάλο, ακόμη και για τα πλέον ακριβή και αξιόπιστα συστήματα ναυτιλίας και άφεσης οπλισμού. Δεδομένου ότι κατά την αρχική εκείνη περίοδο τα ρωσικά βομβαρδιστικά και επιθετικά αεροσκάφη μετέφεραν συμβατικές θραυσματογόνες βόμβες των 250 και 500 κιλών, η ακρίβεια προσβολής δεν ήταν η προσδοκόμενη.
Αρχικά τα ρωσικά αεροπλάνα επιχειρούσαν σε ζεύγη, με φορτίο συμβατικών, μη καθοδηγούμενων, βομβών, εναντίον ενός μόνο στόχου σε κάθε έξοδο. Εντός του Οκτωβρίου του 2015, οι τακτικές άλλαξαν και τα αεροπλάνα επιχειρούσαν πλέον μεμονωμένα. Μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα δε, τροποποιήθηκαν περαιτέρω! Σε κάθε έξοδο, ένα μεμονωμένο βομβαρδιστικό, έπληττε περισσότερους του ενός στόχους. Για κάθε στόχο δε, αναλώνονταν μία και μόνο συμβατική βόμβα.
Προκειμένου να βελτιωθεί η ακρίβεια των προσβολών (μέχρι και τα καθαρά επιθετικά Su-25SM εγγύς υποστήριξης, επιχειρούσαν ως ελαφρά βομβαρδιστικά πετώντας πάνω από το επίπεδο των 12.000 ποδών…) κάθε μία παρακολουθούνταν/καταγράφονταν σε πραγματικό χρόνο από drones. Και εφόσον αυτό κρινόταν απαραίτητο, η προσβολή επαναλαμβάνονταν μετά από πέντε ή έξι λεπτά!
Κατά τον τρόπο αυτό αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των στόχων που πλήττονταν σε 24ωρη βάση, ενώ παράλληλα βελτιώθηκε κατακόρυφα και η ακρίβεια των προσβολών, μέσω της ακριβούς ρύθμισης των παραμέτρων καθοδήγησης και αυτόματης άφεσης τόσο από τα συστήματα αδρανειακής ναυτιλίας (ΙΝS), όσο και από το δορυφορικό δίκτυο GLONASS.
Οι ίδιες τακτικές εφαρμόστηκαν και από τα μεγαλύτερα και βαρύτερα Su-24M2 που μετέφεραν συνήθως τέσσερις συμβατικές βόμβες υψηλής εκρηκτικότητας (HE), θραυσματογόνες των 500 κιλών, ή μικτό φορτίο με βόμβες διασποράς RBK. Σε ελάχιστες περιπτώσεις αξιοποιήθηκαν καθοδηγούμενοι πύραυλοι αέρος-εδάφους Kh-25 και Kh-29.
Σε κάποιες εξόδους ακόμα και τα αναχαιτιστικά Su-30SM αξιοποιήθηκαν για την προσβολή επίγειων στόχων με συμβατικές βόμβες των 250 και 500 κιλών. Τα μόνα ρωσικά αεροσκάφη που αξιοποίησαν όπλα ακριβείας κατά την αρχική εκείνη περίοδο, ήταν τα βομβαρδιστικά Su-24 που επιχειρούσαν ακόμα ψηλότερα. Από το επίπεδο των 15.000 ποδών και πάνω, εξαπέλυαν βόμβες δορυφορικής καθοδήγησης (GLONASS), τύπου ΚΑΒ-500S!
Το ρωσικό ΥΠΑΜ είχε απορρίψει την προμήθειά τους λίγα χρόνια νωρίτερα, λόγω του υψηλού κόστους αγοράς τους. Αναγκάστηκε όμως εκ των πραγμάτων να τις αξιολογήσει σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες στη Συρία, παράλληλα με το SDCM, ένα σύστημα Καταγραφής και Διόρθωσης Απόκλισης ενδείξεων του συστήματος GLONASS.
Μόνο κατά τον πρώτο μήνα της ρωσικής εμπλοκής στη Συρία, η Ρωσική Αεροπορία εκτέλεσε 1.292 εξόδους, πλήττοντας 1.623 στόχους. Το μέγεθος της ζημιάς που προκλήθηκε στις δυνάμεις του ISIS ήταν τέτοιο που στις 31 Οκτωβρίου του 2015 οι φανατικοί Ισλαμιστές “φύτεψαν” για εκδίκηση βόμβα σε πτήση της ρωσικής αεροπορικής εταιρείας Metrojet (της 9268 από το Κάιρο της Αιγύπτου προς την Αγία Πετρούπολη), δολοφονώντας 224 αθώους ανθρώπους.
Μέχρι τότε δρούσαν ανενόχλητοι στη Συρία με μόνους αντιπάλους τις δυνάμεις του Άσαντ και τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ δυνάμεις των Κούρδων και φυσικά ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΠΛΗΡΩΣ από την Τουρκία, στην οποία σε μηνιαία βάση παρέδιδαν μεγάλες ποσότητες πετρελαίου…
Ο Πούτιν πήρε την απόφαση να τερματίσει αυτό το αλισβερίσι, πριν ακόμη η διερεύνηση αποκαλύψει τα αίτια της απώλειας της πτήσης 9268 της Metrojet. Στις 3 Νοεμβρίου βομβαρδίστηκε με 20 εξόδους ανηλεώς η πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, η Ράκκα, με βόμβες των 500 κιλών και βόμβες καθοδήγησης λέιζερ KAB-1500L.
www.defence-point.gr
Διεθνή
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel
Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.
Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.
Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.
Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.
Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.
Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.
GEOPOLITICO
Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ
Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.
Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.
Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.
Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ
Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.
Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.
Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι
Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.
Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.
Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου
Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.
Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.
Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.
Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.
Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ
Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.
Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.
Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ
Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.
Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.
Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.
Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.
Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.
Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.
Αναλύσεις
Financial Times: Ενεργοποιείται η αμυντική συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας! Ο πόλεμος στην Υεμένη αλλάζει τις ισορροπίες
Σε φάση επιχειρησιακής ενεργοποίησης περνά η τριμερής αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τους Financial Times. Η κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών στόχων κινητοποιεί τον νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας, με την Άγκυρα να εξετάζει συνδρομή σε αεράμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ο Χακάν Φιντάν αποκλείει, προς το παρόν, την τουρκική συμμετοχή σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Νέα δεδομένα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιουργεί η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας που συνδέει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 7ης Οκτωβρίου 2026, οι τρεις χώρες ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο, μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων.
Η συμφωνία, γνωστή ως Mecca Joint Defence Agreement, προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των συμμετεχόντων μπορεί να αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων.
Η διατύπωση αυτή παραπέμπει στη λογική της συλλογικής άμυνας που εφαρμόζει το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νέος μηχανισμός διαθέτει την ίδια οργανωτική δομή και τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες.
Η Σαουδική Αραβία ζητά ενίσχυση της άμυνάς της
Οι επιθέσεις των Χούθι κατά αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών της Σαουδικής Αραβίας έχουν αυξήσει την ανάγκη προστασίας κρίσιμων στόχων.
Το Ριάντ επιχειρεί να περιορίσει την απειλή των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, διατηρώντας παράλληλα την υποστήριξή του στις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.
Η νέα τριμερής συμφωνία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ένα πρόσθετο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, πέρα από τις παραδοσιακές αμυντικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες.
Φιντάν: Αμυντική υποστήριξη, όχι επιθετικές επιχειρήσεις
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, σύμφωνα με το Reuters, ότι η Άγκυρα εξετάζει τρόπους συνδρομής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αλλά δεν σχεδιάζει συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.
Η πιθανή τουρκική συμβολή επικεντρώνεται σε τεχνική υποστήριξη, συστήματα αεράμυνας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία λόγω των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία και της έντασης γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Σημειώνεται ότι η πλήρης κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας από την Τουρκία παραμένει σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, πρέπει να διακρίνεται η πολιτική ενεργοποίηση του μηχανισμού από την πραγματική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.
Ο στρατιωτικός ρόλος του Πακιστάν
Το Πακιστάν διαθέτει μακροχρόνιους δεσμούς στρατιωτικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία και σημαντικές δυνατότητες σε προσωπικό, αεροπορικά μέσα και στρατιωτική εκπαίδευση.
Η συμμετοχή του στη νέα τριμερή συμφωνία προσδίδει πρόσθετο βάρος στον μηχανισμό ασφαλείας που επιδιώκει να αναπτύξει το Ριάντ.
Οι Financial Times αναφέρουν ότι το Ισλαμαμπάν είχε ήδη αναπτύξει αεροπορικά μέσα στη Σαουδική Αραβία τον Απρίλιο, αλλά οι πλήρεις επιχειρησιακές λεπτομέρειες της τρέχουσας συνδρομής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Επομένως, οι αναφορές περί άμεσης πακιστανικής συμμετοχής σε συγκεκριμένους βομβαρδισμούς της Υεμένης δεν πρέπει να θεωρούνται επιβεβαιωμένες χωρίς πρόσθετα στοιχεία.
Η Τουρκία επιδιώκει μεγαλύτερο ρόλο στον Κόλπο
Η συμμετοχή της Άγκυρας στον τριμερή μηχανισμό αντανακλά την προσπάθειά της να ενισχύσει την παρουσία της στις δομές ασφαλείας του Κόλπου.
Η Τουρκία διαθέτει σημαντική αμυντική βιομηχανία, εμπειρία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και τεχνογνωσία στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Για τη Σαουδική Αραβία, αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη συμπληρωματική υποστήριξη στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με drones.
Παράλληλα, η συνεργασία με το Πακιστάν διευρύνει το γεωγραφικό αποτύπωμα του νέου αμυντικού σχήματος, συνδέοντας τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.
Νέα περιφερειακή εξίσωση
Η ενεργοποίηση της συμφωνίας συνιστά αξιοσημείωτη εξέλιξη, καθώς τρεις μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αναπτύξουν έναν κοινό μηχανισμό αντιμετώπισης απειλών.
Το εγχείρημα, ωστόσο, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η πραγματική αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από τον επιχειρησιακό συντονισμό, τις δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης μέσων, την πολιτική βούληση των συμμετεχόντων και την ικανότητα αποτροπής νέων επιθέσεων.
Η εξέλιξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς η ενίσχυση του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στον Κόλπο μπορεί να επηρεάσει τις ευρύτερες περιφερειακές συνεργασίες και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας