Πολιτική

Δημήτρης Παπαδημούλης: Μπήκε στη Βουλή με 1 στρέμμα και τώρα έχει 28 ακίνητα

Δημοσιεύτηκε στις

19 Μαΐου 2020 στις 14:28

από τον

ΧΑΚ

Η «ακτινογραφία» των πόθεν έσχες του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που αγόρσε 8 ακίνητα το 2018

Όταν μπήκε στην κεντρική πολιτική σκηνή, το 2004, είχε στο όνομά του, μισό χωράφι 1 στρέμματος στον Μαραθώνα και τώρα αγοράζει 8 διαμερίσματα στην Αθήνα σε έναν χρόνο. Πριν εκλεγεί για πρώτη φορά ευρωβουλευτής διέθετε μετοχές και αμοιβαία αξίας 70.000 ευρώ και το επενδυτικό χαρτοφυλάκιό του στην πολιτική διαδρομή του έφτασε το 1 εκατ ευρώ.

Οι καταθέσεις του των 200.000 ευρώ του 2004, ύστερα από τις θητείες του στις Βρυξέλλες και στα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων ξεπέρασαν το 1 εκατ ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, το εντυπωσιακό πόθεν έσχες του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη, τον κατατάσσει αυτοδίκαια στους εκατομμυριούχους της Εθνικής Αντιπροσωπείας μας, της τελευταίας 15ετίας με ένα στοιχείο να τον κάνει να ξεχωρίζει: Εν μέσω σκληρών μνημονίων, από το κυνήγι των blue chips πέρασε στο αναδυόμενο Ελ Ντοράντο, αυτό του real estate.

Το ταξίδι στην κεντρική πολιτική σκηνή για τον κ. Παπαδημούλη ξεκινά στις ευρωεκλογές τις 13ης Ιουνίου 2004 όταν ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ με ποσοστό 4,16% κερδίζει μία έδρα στο ευρωκοινοβούλιο.

Αναλαμβάνει για πρώτη φορά βουλευτικά καθήκοντα εκπροσωπώντας το κόμμα της ελληνικής Αριστεράς στις Βρυξέλλες και υποβάλλει την αρχική δήλωση περιουσιακής κατάστασης (χρήση 2004). Δηλώνει εισόδημα 27.900,59 ευρώ προερχόμενο από την βουλευτική αποζημίωσή του και 31.344,84 ευρώ από λοιπά εισοδήματα.

Αντίστοιχα, τα ετήσια προσωπικά έσοδα της συζύγου του ανέρχονται σε 17.869,81 ευρώ. Στο τέλος της χρονιάς εκείνης ο κ. Παπαδημούλης διαθέτει σε 9 κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με τη σύζυγο του καταθέσεις, ύψους 205.835,02 ευρώ ενώ είναι συνδικαιούχος σε κοινό λογαριασμό με τη μητέρα του και την αδερφή του με υπόλοιπο 2.106,92 δολάρια.

Το μετέπειτα ζηλευτό επενδυτικό χαρτοφυλάκιο του αποτελείται κατά την είσοδό του στο ευρωκοινοβούλιο από 12 τίτλους μετοχών και μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων με συνολική αξία κτήσης 71.484,60 ευρώ. Η μοναδική καταγραφή στον πίνακα των ακινήτων του πόθεν έσχες για τον ευρωβουλευτή της Αριστεράς εκείνη την περίοδο είναι το 50% αγροτεμαχίου, εμβαδού 1.040τμ, στον Μαραθώνα Αττικής.

Το ακίνητο είχε αποκτηθεί το 1989 από κοινού με τη σύζυγό του έναντι του συνολικού ποσού των 11.738,80 ευρώ. Από την πλευρά της, εκτός του δικαιώματός της σε αυτό το αγροτεμάχιο, η σύζυγος του κ. Παπαδημούλη είναι ιδιοκτήτρια 3 διαμερισμάτων, εκ των οποίων, τα 2 στο Νέο Ψυχικό (93,50τμ, 49,20τμ) και το τρίτο στην Κυψέλη(44,20τμ), τα οποία αποκτήθηκαν με γονική παροχή. Οσον αφορά στο οικόπεδιο 506 τμ στην Αρτέμιδα Αττικής και στην οικία 61τμ στον Μακρύ Γιαλό Λασιθίου, που δηλώνονταν, είχαν αγοραστεί από την ίδια σε προγενέστερο χρόνο αντί συνολικού ποσού 9.977,98 ευρώ.

Η «εκτόξευση» μέσω Βρυξελλών

Tο 2005 κατά το δεύτερο χρόνο της θητείας του στις Βρυξέλλες τα εισοδήματα του κ. Παπαδημούλη κυριολεκτικά εκτοξεύονται. Στη δήλωση περιουσιακής κατάστασης δηλώνει έσοδα από το ευρωκοινοβούλιο της τάξης των 211.335,10 ευρώ, εκ των οποίων το φορολογητέο ποσό είναι μόλις 24.172,83 ευρώ. Τα ετήσια έσοδα της συζύγου του την ίδια χρονιά είναι 23.113,25 ευρώ.

Αν και η εικόνα της ακίνητης περιουσίας του στελέχους της Αριστεράς παραμένει αμετάβλητη, σημαντικές μεταβολές αρχίζουν να καταγράφονται τόσο στις τραπεζικές καταθέσεις του όσο στο χαρτοφυλάκιο των επενδυτικών προϊόντων. Πλέον, οι αποταμιεύσεις του με τη σύζυγό του φτάνουν τις 289.902 ευρώ ενώ στην κατεύθυνση αναδιάταξης των αμοιβαίων κεφαλαίων, που διαθέτει, τοποθετεί 102.000ευρώ σε νέα προϊόντα, αφού προηγουμένως είχε εκποιήσει άλλο αμοιβαίο έναντι 28.000 ευρώ.

dimitris-papadimoulis2

Τα χρόνια της Βουλής

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στο ευρωκοινοβούλιο το 2009, ο κ. Παπαδημούλης εκλέγεται βουλευτής . Με αυτή την ιδιότητα υποβάλει πόθεν έσχες για την χρονιά του 2010. Η βουλευτική αποζημίωσή του είναι 81.363,84 ευρώ και δηλώνει και επιπλέον 43.492,74 ευρώ ως «λοιπά εισοδήματα από κάθε πηγή». Τα εισοδήματα της συζύγου του την ίδια χρονιά είναι 30.751,80ευρώ.

Πλέον, οι καταθέσεις του έχουν φτάσει τις 411.319,06 ευρώ και το πακέτο μετοχών και αμοιβαίων με αξία κτήσης τις 71.484,60 ευρώ στο τέλος του 2004, έχει εκτοξευθεί στις 863.092,40ευρώ.

Οσον αφορά στις διαφοροποιήσεις στην κατηγορία των ακινήτων, έχει προστεθεί η αγορά του κ. Παπαδημούλη από κοινού με τη σύζυγό του ενός βοσκότοπου εμβαδού 4.051τμ στη Σητεία αντί του συνολικού ποσού των 5.979,20ευρώ το 2006, η αγορά από τη σύζυγό του ενός διαμερίσματος 80,50τμ στη Σητεία το 2008 καταβάλλοντας 73.500ευρώ ενώ η ίδια απέκτησε από γονική παροχή το 2009 διαμέρισμα 74τμ στην Αθήνα.

Την επόμενη χρονιά, το 2011, οι τραπεζικές καταθέσεις του κ. Παπαδημούλη ανεβαίνουν και άλλο φτάνοντας στις 489.235,19 ευρώ με τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του, που δηλώνονται στο πόθεν έσχες του, να παραμένουν αμετάβλητα. Ακολουθεί η επανεκλογή του το 2012 στα βουλευτικά έδρανα, στα οποία θα παραμένει έως το 2014, οπότε και μετακομίζει ξανά στις Βρυξέλλες καθώς επανεκλέγεται ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

dimitris-papadimoulis3

Τα ετήσια έσοδά του την χρονιά του 2015 ανέρχονται σε 217.573,95 ευρώ με τις τραπεζικές καταθέσεις του να έχουν πάρει την ανηφόρα καθώς δηλώνει 771.991,47 ευρώ. Παράλληλα, η σύζυγός του είναι συνδικαιούχος με τον αδερφό της σε επιπλέον δύο λογαριασμούς με καταθέσεις 444.891,34 ευρώ.

Από την άλλη πλευρά, η αξία αποτίμησης του επενδυτικού χαρτοφυλακίου του στο τέλος του 2015 είναι της τάξης των 602.282,65 ευρώ. Αναφορικά με τα ακίνητα, ο κ. Παπαδημούλης εξακολουθεί να έχει στο όνομά του μισό χωράφι στον Μαραθώνα και μισό βοσκότοπο στη Σητεία ενώ στην κατοχή της συζύγου του έχουν περιέλθει με γονική παροχή βοσκότοποι και καλλιέργειες στο νομό Λασιθίου.

Το 2016 έσπασε το φράγμα του 1 εκατ. ευρώ

Στο μεταξύ, το 2016 αποτελεί την χρονιά κατά την οποία οι τραπεζικές καταθέσεις του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνούν το «ψυχολογικό» φράγμα του 1 εκατ ευρώ ανερχόμενες σε 1.010.412.38ευρώ.

Ο κ. Παπαδημούλης κατατάσσεται και επίσημα πλέον στους εκατομμυριούχους Ελληνες πολιτικούς διαθέτοντας εντυπωσιακή ρευστότητα. Στα χρήματα αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται τα 430.000ευρώ τραπεζικού λογαριασμού, στον οποίο η σύζυγός του είναι συνδικαιούχος με τον αδερφό της.

Οι αυξητικές τάσεις στις καταθέσεις αλλά και στην αξία του χαρτοφυλακίου του συνεχίζονται και την επόμενη χρονιά (2017) με τη ρευστότητα και τους επενδυτικούς τίτλους του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να ξεπερνούν τα 2 εκατ ευρώ.

Σύμφωνα με τη δήλωση του, τα προσωπικά εισοδήματα του ανήλθαν σε 252.700,95 ευρώ και της συζύγου του σε 25.265,65 ευρώ. Σε 18 κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς ο κ. Παπαδημούλης έχει καταθέσεις συνολικού ύψους 1.094.550,12 ευρώ ενώ η σύζυγος του εξακολουθεί να είναι συνδικαιούχος με τον αδερφό της σε λογαριασμό με καταθέσεις 436.040,59 ευρώ. Το επενδυτικό πακέτο του κ. Παπαδημούλη κατά το συγκεκριμένο οικονομικό έτος περιελάμβανε 19 τίτλους μετοχών και αμοιβαίων κεφαλαίων με αποτίμηση αξίας ύψους 973.593,94 ευρώ έως την εκποίηση 667 μεριδίων αμοιβαίου κεφαλαίου(KBC PRIVILEGED) έναντι 211.952,59 ευρώ.

Το ρεκόρ του 2018

Και φτάνουμε στο 2018, όπου η δημοσιοποίηση την περασμένη Δευτέρα του πόθεν έσχες για την χρονιά αυτή, καταδεικνύει ότι ο ευρωβουλευτής με τις δυναμικές τοποθετήσεις σε μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια τα προηγούμενα χρόνια κάνει εντυπωσιακή στροφή στο real estate.

Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η αγορά 8 διαμερισμάτων σε διάστημα ενός έτους; Παρά την επένδυση στα ακίνητα, οι συνολικές τραπεζικές καταθέσεις του κ. Παπαδημούλη διατηρήθηκαν σε πολύ υψηλά επίπεδα φτάνοντας τις 834.346,47ευρώ σε 22 τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με τη δήλωσή του, η αγορά των 6 από τα 8 διαμερίσματα, που βρίσκονται στην Αθήνα(70,80 τμ, 70τμ, 96τμ, 67τμ, 67τμ, 92τμ), ολοκληρώθηκε καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των 239.500 ευρώ. Οι τιμές κτήσης των διαμερισμάτων αυτών ανέρχονται σε 48.000 ευρώ, 37.000 ευρώ, 40.000 ευρώ, 33.000 ευρώ, 30.000 ευρώ και 51.500 ευρώ αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, αγόρασε άλλα 2 διαμερίσματα εμβαδού 143,12τμ και 106,80τμ έναντι του ποσού των 69.000 ευρώ και 52.500 ευρώ αντίστοιχα, τα οποία και μεταβίβασε ως γονική παροχή την ίδια χρονιά στα 2 παιδιά του.

Στην ακίνητη περιουσία του όμως το 2018 συμπεριελήφθησαν και μία δενδροκαλλιέργεια και ένα οικόπεδο στο νομό Λασιθίου 2.009,22τμ, που αποκτήθηκε από κοινού με τη σύζυγό του αντί του ποσού των 125.000ευρώ. Οι κινήσεις αυτές οδηγούν σε νέα αναδιάταξη στο χαρτοφυλάκιο του, εκποιώντας επενδυτικούς τίτλους αξίας 365.858,61 ευρώ. Υστερα από αυτή την εξέλιξη η αξία αποτίμησης των 21 τίτλων μετοχών και αμοιβαίων κεφαλαίων, που διέθετε το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στο τέλος του συγκεκριμένου οικονομικού έτους, έφτανε στα 593.916,89 ευρώ.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Σχετικά θέματα

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Οι Χούθι χτυπούν την καρδιά της Σαουδικής Αραβίας – Η Τουρκία μπαίνει στην εξίσωση ασφαλείας του Ριάντ

Πολύνεκρες επιθέσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της σαουδαραβικής πρωτεύουσας, κοινή καταδίκη από Τουρκία, Πακιστάν, Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία και νέο πεδίο στρατιωτικής συνεργασίας. Η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

12 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Σε μια νέα και επικίνδυνη φάση εισέρχεται η σύγκρουση στην Αραβική Χερσόνησο, μετά τις διαδοχικές επιθέσεις των Χούθι στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ. Οι ανθρώπινες απώλειες, οι εκατοντάδες τραυματίες και η απειλή κατά μιας από τις σημαντικότερες αεροπορικές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας προκαλούν διεθνή κινητοποίηση. Ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον αποκτά η κοινή παρέμβαση της Τουρκίας, του Πακιστάν, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας, καθώς η Άγκυρα ενισχύει τη θέση της στις περιφερειακές διαβουλεύσεις για την ασφάλεια.

Δύο επιθέσεις, δεκάδες νεκροί και τραυματίες

Το διεθνές αεροδρόμιο King Khalid του Ριάντ βρέθηκε στο επίκεντρο διαδοχικών επιθέσεων το Σαββατοκύριακο 10–11 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με την τελευταία διαθέσιμη καταμέτρηση που μετέδωσε το Reuters, η επίθεση του Σαββάτου στοίχισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους και προκάλεσε 309 τραυματισμούς.

Μία ημέρα αργότερα ακολούθησε νέα επίθεση στο αεροδρόμιο. Σύμφωνα με το Associated Press, σκοτώθηκε ένας Πακιστανός υπήκοος και τραυματίστηκαν έντεκα άνθρωποι.

Οι Χούθι ανέλαβαν την ευθύνη για τις επιθέσεις, ενώ οι σαουδαραβικές αρχές ανακοίνωσαν κινητοποίηση των συστημάτων αεράμυνας.

Η επιλογή του στόχου έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρόκειται για απομονωμένη στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά για έναν διεθνή αερολιμένα που εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας.

Οι επιθέσεις επηρεάζουν την ασφάλεια των πολιτικών αερομεταφορών και αναδεικνύουν την ευπάθεια στρατηγικών υποδομών ακόμη και σε χώρες με σημαντικές αμυντικές δαπάνες.

Η κοινή δήλωση των τεσσάρων χωρών

Στις 11 Οκτωβρίου, η Τουρκία, η Αίγυπτος, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, μέσω του σχήματος R4, καταδικάζοντας τις επιθέσεις των Χούθι.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

Οι τέσσερις χώρες χαρακτήρισαν τις επιθέσεις παραβίαση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και σοβαρή απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα.

Παράλληλα, επαναβεβαίωσαν την υποστήριξή τους στα νόμιμα μέτρα που μπορεί να λάβει το Ριάντ για την προστασία της ασφάλειάς του, σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο.

Ζήτησαν επίσης την άμεση και άνευ όρων παύση των επιθέσεων.

Η στρατηγική σημασία της τουρκικής συμμετοχής

Για την Άγκυρα, η κρίση δημιουργεί ένα ακόμη πεδίο διπλωματικής και αμυντικής δραστηριότητας.

Η Τουρκία διαθέτει ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, τεχνογνωσία σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και σημαντική εμπειρία σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Η συμμετοχή της σε πρωτοβουλίες περιφερειακής ασφάλειας της επιτρέπει να διευρύνει την επιρροή της πέρα από το ΝΑΤΟ, τον Καύκασο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με το Reuters, η συνεργασία της Τουρκίας με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία έχει ενισχυθεί μέσω αμυντικών συνεννοήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στις δυνατότητες υποστήριξης και στην αντιμετώπιση απειλών κατά κρίσιμων εγκαταστάσεων.

Παρ’ όλα αυτά, η διπλωματική υποστήριξη προς το Ριάντ δεν πρέπει να συγχέεται με απόφαση άμεσης τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης στην Υεμένη.

Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχει διευκρινίσει ότι η Τουρκία δεν σχεδιάζει επιθετικές επιχειρήσεις ή αποστολή στρατευμάτων, αλλά επικεντρώνεται στην αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για την αξιολόγηση των πραγματικών προθέσεων της Άγκυρας.

Το Πακιστάν, η Αίγυπτος και οι νέες ισορροπίες

Η παρουσία του Πακιστάν στο συγκεκριμένο σχήμα παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Το Ισλαμαμπάντ διατηρεί παραδοσιακά στενές στρατιωτικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει πολυεπίπεδη αμυντική συνεργασία με την Τουρκία.

Η σύγκλιση των τριών χωρών ενδέχεται να διευκολύνει την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, την αμυντική εκπαίδευση και τη συνεργασία σε συστήματα επιτήρησης και προστασίας κρίσιμων υποδομών.

Η Αίγυπτος, από την άλλη πλευρά, διαθέτει άμεσο στρατηγικό ενδιαφέρον για τη σταθερότητα της Ερυθράς Θάλασσας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας προς τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η συμμετοχή της στον μηχανισμό των τεσσάρων χωρών αντανακλά τη σημασία που αποδίδει το Κάιρο στην αποτροπή μιας ευρύτερης αποσταθεροποίησης στην περιοχή.

Η κοινή ανακοίνωση δεν αποδεικνύει τη συγκρότηση νέας στρατιωτικής συμμαχίας με ενιαία διοίκηση. Αποτελεί, ωστόσο, σαφή ένδειξη διπλωματικής συνεννόησης απέναντι σε μια κοινή απειλή.

Οι Χούθι και η περιφερειακή αντιπαράθεση με το Ιράν

Οι Χούθι διατηρούν μακροχρόνια υποστήριξη από το Ιράν, γεγονός που προσδίδει στις επιθέσεις ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.

Οι επιχειρήσεις τους δεν επηρεάζουν μόνο τη σύγκρουση στο εσωτερικό της Υεμένης. Επεκτείνουν την πίεση σε κράτη της Αραβικής Χερσονήσου και σε υποδομές που συνδέονται με τις παγκόσμιες μεταφορές και τις εμπορικές ροές.

Η στοχοποίηση πολιτικών αεροδρομίων συνιστά ιδιαίτερα σοβαρή κλιμάκωση, καθώς δημιουργεί άμεσους κινδύνους για αμάχους και για τη διεθνή αεροπορική κυκλοφορία.

Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την Υεμένη, Χανς Γκρούντμπεργκ, προειδοποίησε ότι οι επιθέσεις σε πολιτικά αεροδρόμια απειλούν την περιφερειακή ασφάλεια και δυσχεραίνουν τις προσπάθειες ειρήνευσης.

Τι σημαίνουν οι εξελίξεις για την Ελλάδα

Η ενίσχυση του τουρκικού ρόλου στις περιφερειακές διεργασίες ασφαλείας αποτελεί ζήτημα που χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση και από την Αθήνα, η οποία σημειωτέον, έχει στείλει μια πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, με σημαντικές επιτυχίες αναχαίτισης ιρανικών πυραύλων.

Η Τουρκία επιδιώκει να συνδυάζει τη διπλωματική της παρουσία με την αμυντική συνεργασία, τις εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού και τη συμμετοχή της σε σχήματα πολυμερούς συνεννόησης.

Η προσέγγιση αυτή μπορεί να ενισχύσει τις επαφές της με κράτη που έχουν ιδιαίτερη γεωπολιτική και οικονομική βαρύτητα.

Για την Ελλάδα, η κατανόηση αυτών των δικτύων είναι σημαντική τόσο για την εξωτερική πολιτική όσο και για τον σχεδιασμό αμυντικών συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η κοινή παρέμβαση των τεσσάρων χωρών θα περιοριστεί στο επίπεδο των διπλωματικών δηλώσεων ή θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αεράμυνας, τεχνικής υποστήριξης και στρατιωτικού συντονισμού.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Σάλος για έκθεση σχετικά με τη ναζιστική Κατοχή ανήμερα της Απελευθέρωσης της Αθήνας – Σφοδρή κριτική για τον τίτλο και τους συμβολισμούς

Η έκθεση «Διαιρεμένο παρελθόν» εγκαινιάζεται στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα της 82ης επετείου από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

12 Οκτωβρίου 2026

από τον

ΧΑΚ

Έντονα ερωτήματα για τη διαχείριση της ιστορικής μνήμης και τον τρόπο παρουσίασης της ναζιστικής Κατοχής προκαλεί η επιλογή της 12ης Οκτωβρίου 2026, επετείου της Απελευθέρωσης της Αθήνας, για τα εγκαίνια έκθεσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Η έκθεση, με τίτλο «Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς», βρίσκεται στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής από την εφημερίδα «δημοκρατία», η οποία θέτει ζήτημα ιστορικού αναθεωρητισμού και υποβάθμισης των εγκλημάτων της γερμανικής κατοχής.

Η 12η Οκτωβρίου και η ιστορική μνήμη

Στις 12 Οκτωβρίου 1944, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αποχώρησαν από την Αθήνα, βάζοντας τέλος σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Ο λιμός, οι εκτελέσεις, τα ολοκαυτώματα ελληνικών κοινοτήτων, η εξόντωση των Ελλήνων Εβραίων και η οικονομική λεηλασία της χώρας αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της ιστορικής αποτίμησης της ναζιστικής κατοχής.

Ακριβώς 82 χρόνια αργότερα, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών επέλεξαν την ίδια ημερομηνία για τα εγκαίνια της κοινής τους έκθεσης.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Μουσείου, η επιλογή της ημερομηνίας είναι συνειδητή και συνδέεται με την Απελευθέρωση της Αθήνας, καθώς και με το διεθνές συνέδριο για την αρχαιολογία κατά την περίοδο 1941–1944.

Οι καταγγελίες για ιστορικό αναθεωρητισμό

Με ιδιαίτερα επικριτικό δημοσίευμα στις 12 Οκτωβρίου, η εφημερίδα «δημοκρατία» καταγγέλλει ότι η έκθεση δημιουργεί σοβαρό ζήτημα ως προς τον τρόπο παρουσίασης της ιστορικής πραγματικότητας.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο τίτλος «Διαιρεμένο παρελθόν», τον οποίο η εφημερίδα θεωρεί προβληματικό, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να δημιουργήσει εντύπωση συμμετρίας ανάμεσα στη ναζιστική Γερμανία και την κατεχόμενη Ελλάδα.

Κατά το δημοσίευμα, η χρήση του όρου «διαίρεση» υποβαθμίζει την ιστορική πραγματικότητα μιας στρατιωτικής εισβολής και κατοχής, κατά την οποία η Ελλάδα υπέστη μαζικές εκτελέσεις, καταστροφές και συστηματική λεηλασία.

Η εφημερίδα ασκεί επίσης κριτική στην αξιοποίηση υλικού ναζιστικής προπαγάνδας για την προβολή του σχετικού συνεδρίου, υποστηρίζοντας ότι δημιουργούνται προβληματικοί συμβολισμοί.

Πρόκειται για καταγγελίες και αξιολογικές κρίσεις της εφημερίδας. Από τον τίτλο της έκθεσης και μόνο δεν τεκμηριώνεται ότι οι διοργανωτές επιδιώκουν την εξίσωση θυτών και θυμάτων.

Τι αναφέρει επισήμως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Η ανακοίνωση που δημοσιοποίησε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στις 6 Οκτωβρίου δίνει διαφορετική εικόνα για τους στόχους της πρωτοβουλίας.

Σύμφωνα με το Μουσείο, η έκθεση παρουσιάζει τα προκαταρκτικά αποτελέσματα ερευνητικού προγράμματος που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2024–2026 και αφορά την κατάσχεση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών μετά την Απελευθέρωση.

Παράλληλα, εξετάζει τις σχέσεις των δύο ιδρυμάτων από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα, με ιδιαίτερη έμφαση στα γεγονότα πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η έκθεση περιλαμβάνει αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, επιλεγμένες αρχαιότητες και ιστορικά τεκμήρια.

Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει η απόκρυψη των αρχαιοτήτων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου το 1940–1941, μια από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις προστασίας της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς από τους κινδύνους του πολέμου και της επικείμενης κατοχής.

Στο εκθεσιακό υλικό περιλαμβάνονται επίσης στοιχεία για τη λειτουργία του Μουσείου κατά την Κατοχή και για τις αρχαιότητες που κατασχέθηκαν από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο.

Η κατάσχεση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου το 1944

Ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα της δημόσιας συζήτησης είναι η ανάδειξη της κατάσχεσης του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου αμέσως μετά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Αθήνα.

Η «δημοκρατία» διερωτάται γιατί η συγκεκριμένη ενέργεια αναδεικνύεται σε καθοριστικό σημείο της ιστορικής αφήγησης, τη στιγμή που η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί από τον γερμανικό στρατό.

Το ερώτημα συνδέεται με τον ρόλο που διαδραμάτισαν γερμανικοί επιστημονικοί και αρχαιολογικοί φορείς κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής.

Η επιστημονική διερεύνηση αυτού του ρόλου έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορεί να φωτίσει τη σχέση αρχαιολογικής έρευνας, κρατικής πολιτικής και μηχανισμών κατοχικής εξουσίας.

Ωστόσο, η ιστορική αποτίμηση της κατάσχεσης του Ινστιτούτου απαιτεί εξέταση των πραγματικών συνθηκών, του νομικού καθεστώτος και των δραστηριοτήτων του κατά την Κατοχή.

Δεν προκύπτει από την επίσημη ανακοίνωση ότι η έκθεση ζητά από την ελληνική πλευρά να απολογηθεί για την κατάσχεση. Η αναφορά στο γεγονός αποτελεί, σύμφωνα με τους διοργανωτές, μέρος της ιστορικής έρευνας.

Το συνέδριο για την αρχαιολογία στην Κατοχή

Η έκθεση συνδέεται με το διεθνές συνέδριο «Archaeology and Occupation. Greece 1941–1944», που έχει προγραμματιστεί για τις 15–17 Οκτωβρίου στην Αθήνα.

Στη διοργάνωση συμμετέχουν το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών και το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, υπό την αιγίδα του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού.

Οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε τρεις διαφορετικούς χώρους: την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή, το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ και το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο.

Το συνέδριο προσφέρει την ευκαιρία επιστημονικής εξέτασης μιας ιστορικής περιόδου κατά την οποία η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας βρέθηκε αντιμέτωπη με την κατοχική εξουσία, τις λεηλασίες και την εργαλειοποίηση της αρχαιολογικής έρευνας.

Οι γερμανικές οφειλές στο φόντο της αντιπαράθεσης

Η κριτική αποκτά ευρύτερη πολιτική διάσταση εξαιτίας του ζητήματος των γερμανικών οφειλών.

Η Ελλάδα διατηρεί τις διεκδικήσεις της για πολεμικές επανορθώσεις, το κατοχικό δάνειο και την αποκατάσταση των συνεπειών της ναζιστικής κατοχής. Η γερμανική κυβέρνηση, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι το ζήτημα των επανορθώσεων έχει νομικά διευθετηθεί.

Αυτή η διαφωνία εξακολουθεί να επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση για την ιστορική ευθύνη της Γερμανίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, οποιαδήποτε πρωτοβουλία σχετική με την Κατοχή αποκτά ιδιαίτερο συμβολικό βάρος, ειδικά όταν πραγματοποιείται με τη συνεργασία γερμανικών κρατικών επιστημονικών φορέων.

Η ιστορική έρευνα, όμως, δεν μπορεί να υποκαταστήσει ούτε να επιλύσει από μόνη της το ζήτημα των διακρατικών οφειλών.

Τα ερωτήματα προς το υπουργείο Πολιτισμού

Η αντιπαράθεση αναδεικνύει συγκεκριμένα ερωτήματα που μπορούν να απευθυνθούν στους διοργανωτές και στο υπουργείο Πολιτισμού.

Ποια ιστορική ερμηνεία επιχειρεί να αναδείξει ο τίτλος «Διαιρεμένο παρελθόν»; Πώς παρουσιάζεται η ευθύνη της ναζιστικής Γερμανίας για την Κατοχή; Ποια τεκμήρια αξιοποιούνται για τον ρόλο του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου την περίοδο 1941–1944; Και με ποιο σκεπτικό επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα ιστορικά τεκμήρια για την οπτική προβολή του συνεδρίου;

Οι απαντήσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση του περιεχομένου της έκθεσης, πέρα από τον τίτλο και τη συμβολική ημερομηνία των εγκαινίων.

Η ιστορική μνήμη απαιτεί τεκμηρίωση

Η 12η Οκτωβρίου αποτελεί ημερομηνία ιδιαίτερης σημασίας για την Αθήνα και ολόκληρη την Ελλάδα.

Η ιστορική πραγματικότητα της ναζιστικής κατοχής δεν επιδέχεται συμψηφισμούς ως προς την ευθύνη του κατακτητή για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εις βάρος του ελληνικού πληθυσμού.

Παράλληλα, η επιστημονική διερεύνηση των ελληνογερμανικών σχέσεων κατά την περίοδο 1941–1944 μπορεί να συμβάλει στην πληρέστερη κατανόηση της ιστορίας, εφόσον βασίζεται σε τεκμήρια και αντιμετωπίζει με σαφήνεια τις ευθύνες των εμπλεκομένων.

Η ουσιαστική αξιολόγηση της έκθεσης θα εξαρτηθεί από το πραγματικό περιεχόμενό της και όχι αποκλειστικά από τη διατύπωση του τίτλου της.

Το γεγονός, πάντως, ότι τα εγκαίνια συμπίπτουν με την επέτειο της Απελευθέρωσης καθιστά τη δημόσια συζήτηση για την ιστορική μνήμη και την ευθύνη των θεσμών ιδιαίτερα επίκαιρη.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ελλάδα χρειάζεται Ευρωβουλευτές με εθνική συνείδηση, θεσμική γνώση και κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Δημοσιεύτηκε

2 ημέρες πριν

στις

11 Οκτωβρίου 2026

από τον

Αλέξιος Παναγόπουλος

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος

Για την Ελλάδα, η συζήτηση στην Ευρωβουλή δεν είναι αφηρημένη. Τα ζητήματα της ασφάλειας των συνόρων, της μεταναστευτικής πολιτικής, του ενεργειακού κόστους, της αγροτικής παραγωγής, της ναυτιλίας, της νησιωτικότητας και της προστασίας των εθνικών συμφερόντων συνδέονται άμεσα με την καθημερινότητα των πολιτών και τη γεωπολιτική θέση της χώρας.

Γι’ αυτό η παρέμβαση της Αφροδίτης Λατινοπούλου θέτει εμμέσως και ένα πολιτικό δεύτερο ερώτημα: πού βρίσκονται όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες ευρωβουλευτές όταν απαιτείται μία κοινή, ομόφωνη διεκδίκηση για συγκεκριμένα εθνικά και κοινωνικά ζητήματα;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι προς τον Ελληνικό λαό ότι η κομματική ταυτότητα του ευρωβουλευτή προηγείται πάντοτε του δημόσιου συμφέροντος!! Οι Έλληνες ευρωβουλευτές εκλέγονται με διαφορετικά προγράμματα και πολιτικές αντιλήψεις, αλλά εκπροσωπούν και όλους τους πολίτες μιας ολόκληρης χώρας που αντιμετωπίζει ιδιαίτερες γεωπολιτικές, οικονομικές και δημογραφικές προκλήσεις. Η πολιτική διαφωνία μεταξύ τους είναι θεμιτή και αναγκαία σε μια αληθινή δημοκρατία. Δεν δικαιολογεί, όμως, την απουσία συνεννόησης εκεί όπου υπάρχει κοινό εθνικό συμφέρον. Δεν μπορεί η Αγγλία, η Ελβετία, η Γερμανία να απορρίπτει την υποχρεωτικότητα της αντισυνταγματικότητας για τον Προσωπικό Αριθμό (ΠΑ) και οι πολιτικοί της Ελλάδας να σιωπούν σκανδαλωδώς.

Επτά συγκεκριμένες προτάσεις προς όλους τους Έλληνες ευρωβουλευτές και τον Ελληνικό λαό που ψηφίζει!

1. Κοινή πρωτοβουλία για την προστασία των ελληνικών συνόρων και την αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική. Να κατατεθούν κοινοβουλευτικές ερωτήσεις και προτάσεις για ουσιαστική ευρωπαϊκή υποστήριξη της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων, την εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων και την εφαρμογή των αποφάσεων επιστροφής σύμφωνα με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.

2\. Ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης της ελληνικής αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Να διεκδικηθούν απλούστερες διαδικασίες, ταχύτερες πληρωμές ενισχύσεων, ουσιαστικοί έλεγχοι στις εισαγωγές και δίκαιοι όροι ανταγωνισμού. Η διατροφική ασφάλεια είναι ζήτημα επιβίωσης, οικονομικής ανθεκτικότητας και εθνικής στρατηγικής.

3\. Επανεξέταση του κόστους της πράσινης μετάβασης. Κάθε νέα ευρωπαϊκή ρύθμιση πρέπει να συνοδεύεται από διαφανή αξιολόγηση των επιπτώσεών της στα νοικοκυριά, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στη βιομηχανία και στον πρωτογενή τομέα της υπαίθρου. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν πρέπει να υπονομεύει την παραγωγική δυνατότητα και την κοινωνική συνοχή.

4\. Μείωση της γραφειοκρατίας και ενίσχυση της συνολης ευρωπαϊκής παραγωγής. Οι Έλληνες ευρωβουλευτές να συνεργαστούν για την απλούστευση των διαδικασιών που επιβαρύνουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την ενίσχυση της βιομηχανίας και της καινοτομίας και τη δημιουργία σταθερών συνθηκών για επενδύσεις και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας.

5\. Θεσμική διαφάνεια και λογοδοσία. Να ζητούνται πάντα σαφείς απαντήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις αποφάσεις, τις συμβάσεις και τη διαχείριση δημόσιων πόρων. Κάθε σοβαρή υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων των ερωτημάτων που συνδέονται με το Pfizergate, πρέπει να εξετάζεται με τεκμηρίωση, διαφάνεια και σεβασμό στις προβλεπόμενες διαδικασίες.

6\. Ειδική μέριμνα για τη νησιωτική Ελλάδα, τις παραμεθόριες περιοχές και τη ναυτιλία. Να διεκδικηθούν μέτρα που μειώνουν το κόστος μεταφορών, διασφαλίζουν αξιόπιστες συνδέσεις, στηρίζουν τις τοπικές υπηρεσίες και ενισχύουν την ενεργειακή επάρκεια και την πολιτική προστασία. Η συνολη γεωγραφία της Ελλάδας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον ευρωπαϊκό σχεδιασμό.

7\. Μόνιμος, διακομματικός μηχανισμός συνεργασίας των Ελλήνων ευρωβουλευτών. Να συμφωνηθεί ένας περιορισμένος αριθμός κοινών πολιτικών προτεραιοτήτων, με σαφή χρονοδιαγράμματα, μετρήσιμους στόχους και δημόσια ενημέρωση των πολιτών ανά εξάμηνο. Η συνεργασία δεν απαιτεί πολιτική ομοφωνία· απαιτεί υπευθυνότητα απέναντι στην Ελλάδα και το λαό. Δεν μπορεί η Αγγλία, η Ελβετία, η Γερμανία να απορρίπτει την υποχρεωτικότητα της αντισυνταγματικότητας για τον Προσωπικό Αριθμό (ΠΑ) και οι πολιτικοί της Ελλάδας να σιωπούν σκανδαλωδώς.

Η πολιτική τόλμη πρέπει να οδηγεί σε πράξεις.

Η Αφροδίτη Λατινοπούλου 16.09.2026 επέλεξε να απευθυνθεί στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα. Η φράση της περί «ρατσισμού απέναντι στους Ευρωπαίους» αποτελεί το πιο ηχηρό σημείο της παρέμβασής της, επειδή αντιστρέφει τη συνήθη πολιτική συζήτηση και θέτει στο επίκεντρο το ερώτημα αν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ότι οι θεσμοί τους προστατεύουν.

Η πολιτική τόλμη, ωστόσο, δεν κρίνεται μόνο από τη σκληρότητα μιας φράσης. Κρίνεται από τη συνέπεια, την τεκμηρίωση, την ικανότητα του κοινοβουλευτικού ελέγχου και την επίτευξη αποτελεσμάτων. Η ευθεία αντιπαράθεση μπορεί να ανοίξει μια συζήτηση· δεν μπορεί από μόνη της να λύσει τα προβλήματα που αναδεικνύει, χρειάζεται συνέχεια.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο οφείλουν να δοκιμαστούν όλοι οι Έλληνες ευρωβουλευτές, ανεξαρτήτως της πολιτικής παράταξης και των χρωμάτων. Να μη μένουν στις δηλώσεις, να μην περιορίζονται μόνο στις δημόσιες αντιπαραθέσεις και να μη χρησιμοποιούν μόνο τα εθνικά ζητήματα μόνο όταν εξυπηρετούν την κομματική επικοινωνία. Να εργάζονται με συνέπεια για συγκεκριμένες αλλαγές, να δημοσιοποιούν τις θέσεις και τις ψήφους τους και να λογοδοτούν ενημερώνοντας τους πολίτες.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς δυνατές φωνές στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο. Χρειάζεται φωνές που να συνδυάζουν πολιτικό θάρρος, θεσμική γνώση, εθνική συνείδηση και μετρήσιμο έργο.

Η παρέμβαση της Λατινοπούλου ας αποτελέσει αφορμή για μια ευρύτερη συζήτηση διάρκειας και όχι απλώς μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι ποιος μίλησε πιο δυνατά, αλλά ποιος θα εργαστεί αποτελεσματικότερα για την ασφάλεια, την οικονομική ανθεκτικότητα, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των Ελλήνων και των Ευρωπαίων πολιτών.

Γιατί η πολιτική της σημερινής Ευρώπης δεν μπορεί να απαιτεί εμπιστοσύνη χωρίς λογοδοσία. Και η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει ανεκμετάλλευτη καμία θεσμική δυνατότητα υπεράσπισης των συμφερόντων της.

Σημείωση τεκμηρίωσης: Η αναφορά στη φράση της κ. Λατινοπούλου βασίζεται σε δημοσίευμα της 16ης Σεπτεμβρίου 2026. Οι υπόλοιπες διατυπώσεις αποτελούν πολιτική αξιολόγηση και προτάσεις του παρόντος άρθρου, όχι αυτούσια απομαγνητοφώνηση της ομιλίας της.