Ακολουθήστε μας

Απόψεις

Η ελληνική γειτονιά που «βράζει» και ο ρόλος των Ειδικών Απεσταλμένων

Δημοσιεύτηκε στις

Οι σημαντικές εξελίξεις στην περιοχή Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής (ΜΕΝΑ) επιβεβαιώνουν για μια φορά ακόμη την ταχύτατη αλλαγή συσχετισμών και διπλωματικών ισορροπιών. Ο ρόλος των Ειδικών Απεσταλμένων

Θεόδωρος Ι. Θεοδώρου
Η Συρία από σταθερή και βέβαια στρατηγική σύμμαχος της Ρωσίας μετατρέπεται, εξαιτίας οικονομικών κυρίως συμφερόντων και διεκδικήσεων, σε έναν χώρο όπου ανασχηματίζονται οι συμμαχίες. Διαπιστώνεται ότι την ώρα που οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί κινούνται στα παραδοσιακά πεδία διπλωματίας και ένοπλων συγκρούσεων, άλλες δυνάμεις της κοινωνίας εργάζονται με εξ ίσου σημαντικό πολιτικό δυναμισμό δημιουργώντας για τις ηγεσίες και τους λαούς νέες προοπτικές. Ο συμβατικός αναλυτής επιθυμεί και πάλι να δώσει όνομα και να προσωποποιήσει αυτήν την πραγματικότητα επειδή ο αναγνώστης ακόμη δεν έχει κατανοήσει τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα, αλλά και την ευελιξία της κοινωνίας των πολιτών.

 Η επιλογή Ειδικών Απεσταλμένων, για να χειρισθούν ταχύτερα οι κυβερνήσεις σημαντικά θέματα αξιοποιώντας τη γνώση και την εμπειρία της βραδυκίνητης υπηρεσιακής δομής, αποτελεί μία εξαιρετική απόφαση. Σημαντικό είναι να γνωρίζει η εκάστοτε ηγεσία τον λόγο, τη σημασία και το στόχο της επιλογής της, αλλά και τις επιχειρησιακές ικανότητες, την εμπειρία και κυρίως τη δυνατότητα εκτέλεσης των εντολών της. Καθένας στην επαγγελματική του διαδρομή πολλές φορές υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις. Τα αποτελέσματα της εκτέλεσης των εντολών και της αποστολής είναι δύο εξ ίσου σημαντικά κριτήρια για την ανάθεση οποιασδήποτε αποστολής. Η ευπείθεια και η προσαρμογή του υπαλλήλου δεν αποτελούν τα ασφαλέστερα προσόντα για να ορισθεί ο Ειδικός Απεσταλμένος. Σημαντικό είναι να λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα του να αξιολογεί τις ανάγκες της αποστολής και ορθολογικά να παρουσιάζει τις παραμέτρους χωρίς να προκαλεί αδικαιολόγητη ένταση στην ηγεσία.

Οι Ειδικοί Απεσταλμένοι, διπλωμάτες μακράς θητείας, διαφορετικών εμπειριών και προσωπικότητας, έχουν τιμηθεί με αυτήν την εξαιρετική αποστολή. Καθένας φαντάζεται ότι αυτές τις ημέρες δεν σταματούν να εργάζονται, να συντονίζονται με τις υπηρεσίες του Υπουργείου και να παρακάθονται σε καθημερινές συντονιστικές συνεργασίες με τον Υπουργό που εκ των πραγμάτων επικοινωνεί συνεχώς με τους ομολόγους του στην ΕΕ, τις ΗΠΑ, την περιοχή ΜΕΝΑ, τη Ρωσία και την Κίνα.

Οι νεότεροι συσχετισμοί σε Συρία, Λιβύη, χώρες ΜΕΝΑ, άλλα και η αντιμετώπιση του Ιράν υπό τη σκιά του COVID 19 αλλάζουν τους χειρισμούς, πολιτικούς, οικονομικούς, αμυντικούς και διπλωματικούς. Η σύσταση της νέας Ιρακινής κυβέρνησης, η διαφαινόμενη διπλωματική ανοχή των ΗΠΑ στο καθεστώς του Ιράν, ο ρόλος του Κατάρ, η συμπαράσταση των ΗΑΕ στο καθεστώς Άσαντ, ο ρόλος της πρώτης κυρίας της Συρίας στη νέα πραγματικότητα της χώρας της δημιουργούν μάλλον μία νέα κατάσταση κοντά στη λογική της Δύσης.

Οι συχνές εναλλαγές, έστω και αν κάποια στιγμή έδιναν την εντύπωση παγιοποιημένων καταστάσεων και η σταδιακή διαφοροποίηση ρόλων της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Ιράν, του Ιράκ, του Κατάρ, των ΗΑΕ, του Χάφταρ, του Σαράτζ καθώς και των Ευρωπαίων εταίρων στην ευαίσθητη αυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής, Βόρεια Αφρικής και της ευρύτερης Μεσογείου δείχνουν την ένταση εργασίας και συνεργασιών που εξελίσσονται και στη χώρας μας.

Η Συρία είναι πεδίο το οποίο έχουμε μελετήσει πολύ προσεκτικά. Όσοι έχουμε υπηρετήσει στη χώρα γνωρίζαμε πολύ καλά και έχουμε καταγράψει με ακρίβεια τους εσωτερικούς συσχετισμούς. Η δραστηριοποίηση της Άσμα Άσαντ κατά της διαφθοράς και υπέρ των παιδιών και των γυναικών ( το Ρόδο της Δαμασκού) δεν είναι μια νέα πραγματικότητα, όπως και η σχέση της χώρας με το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ρόλος του συλλόγου των αποφοίτων των πανεπιστημίων της Αγγλίας, υπό την συμπροεδρία του πατέρα της Άσμα, γνωστού καρδιολόγου της οδού Χάρλεϊ του Λονδίνου, ήταν πάντοτε εντυπωσιακός, όχι μόνο επειδή ήταν καλοί επιστήμονες αλλά και επειδή στελέχωναν σημαντικούς τομείς της συριακής διοίκησης.

 Η ενδοοικογενειακή σύγκρουση με πόλους τη σύζυγο του Προέδρου Άσμα και τη μητέρα του, μέχρι το 2017 που απεβίωσε,  την προσήλωσή και τον φαβοριτισμό της προεδρικής μητέρας στην ευρύτερη οικογένειά της Μαχλούφ, τον Ράμι Μαχλούφ που αντιπαθεί τη σουνίτισα Άσμα και δεν διστάζει να της επιτίθεται με υπαινιγμούς θρησκευτικής διαφοράς, την αδελφή Μπούσρα, σύζυγο του Ασαφ Σαουκάτ, Υφυπουργού Άμυνας, ισχυρού αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών (2005-2009 ) που δολοφονήθηκε τα πρώτα χρόνια της κρίσης, 18 Ιουλίου 2012, μέσα στο κτήριο των υπηρεσιών ασφαλείας, το καλύτερα φυλασσόμενο κτήριο στο κέντρο της Δαμασκού, δεν μας έχει διαφύγει.

Η συνεχής εσωτερική πολιτική και οικονομική κινητικότητα του οικογενειακού ανταγωνισμού Ασαντ- Μαχλουφ ήταν γνωστή αλλά υποδόρια. Προσέλαβε νέα διάσταση και ένταση με την εμπλοκή διεθνών δρώντων στη Συρία και τον περιορισμό δραστηριοτήτων παραδοσιακών  εταιρειών ενέργειας όπως η TOTAL.

 Ήλθαν το 2007 δυναμικά Τούρκοι και Καταρινοί να επενδύσουν στον συριακό τουρισμό εκτοπίζοντας προς έκπληξη πολλών τους Ρώσους από τα “φιλέτα”, ιδιαίτερα στην προνομιούχο περιοχή της Λαττάκειας . Με την έναρξη της συριακής σύγκρουσης η Τουρκία στράφηκε κατά του Άσαντ, προτιμώντας να ακολουθήσει και να στηρίξει επιμελώς τις επιθυμίες των Αδελφών Μουσουλμάνων. Βέβαια, η εξέλιξη του Συριακού ανάγκασε την Τουρκία να μετακινηθεί από την αρχική “σθεναρή” της θέση που απαιτούσε άμεση αποχώρηση του Άσαντ από την εξουσία προσαρμοζόμενη στην ευρύτερη αντίληψη περί μεταβατικής περιόδου υπό τον Άσαντ.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία διατήρησαν επιλεκτική σχέση με στελέχη της συριακής κυβέρνησης παρά τη σαφή αντίθεση τους προς το καθεστώς Άσαντ. Τα Εμιράτα το 2012 δέχθηκαν την αδελφή του Άσαντ Μπούσρα και τα πέντε τις παιδιά μετά τη δολοφονία του Ασραφ Σαουκάτ. Η προτίμηση της Μπούσρα προς τα Εμιράτα είναι γνωστή. Το Κουβέιτ από την πλευρά του, καταδίκαζε με αυστηρότατη γλώσσα το φρικτό καθεστώς, με πολιτικό ορθολογισμό επισήμαινε όμως από πολύ νωρίς ότι μοναδική λύση είναι η πολιτική και όχι οποιαδήποτε στρατιωτική που επεξεργάζονταν και εισηγούνταν διάφορα κέντρα στην περιοχή.

Η σταθερή μακρά σχέση Τεχεράνης-Δαμασκού φαίνεται ότι σταδιακά αποδυναμώνεται από τη στιγμή που Ρωσία και Τουρκία εμπλέκονται στρατιωτικά στην περιοχή. Η Άσμα Άσαντ αναλαμβάνει ρόλο στην πολιτική πραγματικότητα της χώρας της προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχεια της Προεδρίας και κυρίως την ασφάλεια της οικογένειας της την επόμενη ημέρα.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ιδιαίτερα μετά την εξειδικευμένη ενεργοποίηση δομών που εστιάζονται επί της Συρίας αξιοποιεί” θηλυκά” την προηγούμενη γνώση, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την εναγώνια αναζήτηση του καθεστώτος Άσαντ  για εμπλοκή των ΗΠΑ στις εξελίξεις που αφορούν το μέλλον της χώρας του.

Η Κοντολίζα Ράις στο Σάρμ ελ Σέιχ, 3 Μαΐου 2007, δέχθηκε να συναντηθεί για μισή ώρα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Συρίας Ουαλίντ Μοαλέμ στο περιθώριο της Διάσκεψης για το Ιράκ  σε μία τυπική, αλλά επίσημη έναρξη επικοινωνίας ΗΠΑ-Συρίας. Ακολούθως η Συρία συμμετείχε στη Διάσκεψη για το Ιράκ που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, 3 Νοεμβρίου 2007, και αξιοποίησε και τη νέα ευκαιρία για συμμετοχή της σε διεθνείς δράσεις στην περιοχή. Σε αυτήν τη Διάσκεψη αναγνωρίσθηκε και η ανθρωπιστική προσφοράς της Συρίας στους 1.700.000 Ιρακινούς πρόσφυγες που φιλοξενούσε.  Στην Αννάπολη, 27 Νοεμβρίου 2007, η Συρία επανέφερε θέματα ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή στη βάση των συνομιλιών με το Ισραήλ που είχαν διακοπεί το 2000. Με αυτόν τον τρόπο, η Συρία με την αμερικανική ανοχή τερμάτισε τη διεθνή της απομόνωση και υποδέχθηκε το 2010 στη Δαμασκό τον Πρέσβυ των ΗΠΑ κ. Ρόμπερτ Φόρντ, ο οποίος αποχώρησε 24 Οκτωβρίου του 2014 μετά από σοβαρές απειλές κατά της ζωής του.  Η Ελλάδα ανέστειλε τις εργασίες της Πρέσβείας στη Δαμασκό για λόγους ασφαλείας, Ιούνιο 2012.

Πέραν τούτων, η γνώση μας επεκτείνεται και σε εξειδικευμένα θέματα που αφορούν στην οικονομία, στις επιχειρηματικές δραστηριότητες καθώς και σε πρόσωπα ή ειδικότερες εξελίξεις στη Συρία. Ενδεικτικά αναφέρεται η σχέση του καθεστώτος με το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο τότε ισχυρός ηγέτης της Μεσάλ αναγκάσθηκε να μετακινηθεί στη Ντοχά, μία εξέλιξη που αφορά και διαμόρφωσε τις σχέσεις Ουάσιγκτον-Κατάρ, αλλά και τις σχέσεις της Ντόχα με τα άλλα κράτη του Κόλπου.

Επίσης, σημαντικό στοιχείο για της αναλύσεις μας στην περιοχή αποτελούν και οι προβληματισμοί της καθεστωτικής  Δαμασκού από την αυξανόμενη παρουσία του Πατριαρχείου Μόσχας σε βάρος του Αντιοχείας, αλλά και η επιρροή στους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής μετά το κενό που δημιουργείται από την ελληνική απουσία στη Συρία. Αυτήν τη διάσταση επιθυμεί να καλύψει η διπλωματική δραστηριοποίησή μας στην περιοχή και οι Διεθνείς Διασκέψεις που ασχολούνται με τα δικαιώματα των χριστιανών αυτής της περιοχής του κόσμου και στις οποίες συμμετέχουμε.   

Το Υπουργείο Εξωτερικών και τα επιλεγμένα για ειδικές αποστολές στελέχη του επιταχύνουν τους ρυθμούς ενεργοποίησης, ανάλυσης, παρουσίασης εισηγήσεων και προώθησης επαφών υπό την ηλεκτρονική τους πραγματικότητα, ώστε η χώρα να είναι παρούσα σε όλους τους χώρους, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΜΕΝΑ, προωθώντας τις  σημαντικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης με αξιοποίηση των διπλωματικών μας πλεονεκτημάτων που εξασφαλίζουν τα συμφέροντα του συνόλου των χωρών, μικρών ή μεγάλων, ισχυρών ή λιγότερο ισχυρών, της ευρύτατης περιοχής μας.

Αυτή η πιεστική εργασιακή πραγματικότητα επιτρέπει την επικοινωνία και τον συντονισμό του έργου με την ενεργοποίηση των Ειδικών Απεσταλμένων που θα μπορούσε να γεφυρώσει αλλά όχι να υποκαταστήσει την τακτική ενημέρωση του Υπουργού από τους χειριστές των φακέλων, στο πλαίσιο των απαιτήσεων του 21ου αιώνα, όπως επιθυμεί ο πολιτικός επικεφαλής της Ελληνικής Διπλωματίας.

Η συμπυκνωμένη και καλά οργανωμένη γνώση των ιδιαιτεροτήτων της Εξωτερικής Πολιτικής επιτρέπει ταχύτατη αξιοποίηση των δεδομένων, ώστε να κυριαρχήσει η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των χωρών και να μη χρειάζεται με δηλώσεις οι Υπουργοί Εξωτερικών να εισπηδούν, με ύφος και γλώσσα, σε πεδίο που ανήκει στους Υπουργούς Αμύνης, οι οποίοι όμως εκ των πραγμάτων οφείλουν να παραμένουν ψύχραιμοι στη θέση του “δεύτερου ψάλτη” ενισχύοντας τις προσπάθειες της Διπλωματίας.

Ευτυχώς ακόμη, παρά τις ακραίες προκλήσεις, που προέρχονται από περισσότερα κέντρα αλλά αποκορυφώνονται με τη συμπεριφορά της Τουρκίας, ζούμε σε περίοδο ειρήνης και με συντονισμένες δράσεις υπηρετούμε την ειρήνη, την ανάπτυξη και την καλή γειτονία. Από τα αποτελέσματα του έργου κρινόμαστε όλοι και μαζί μας όσοι μας εμπιστεύονται σημαντικούς ρόλους και Ειδικές Αποστολές.

Πηγή: Έθνος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μηνύματα Αναγνωστών: Ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας

Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Καλησπέρα σας κύριε Καλεντερίδη,

Ίσως η σημερινή επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα αποτελεί την πιο κρίσιμη ευκαιρία για τη χώρα μας. Είναι η στιγμή κατά την οποία η ελληνική πολιτική ηγεσία οφείλει να κινηθεί με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και πλήρη προετοιμασία.

Η Ελλάδα πρέπει να μιλήσει με όρους στρατηγικού συμμάχου και να θέσει στο τραπέζι, χωρίς άλλες καθυστερήσεις, τα κρίσιμα εθνικά μας ζητήματα: ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, έμπρακτη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και ουσιαστική αντιμετώπιση κάθε πρόκλησης που θίγει τα συμφέροντα και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.

Εφόσον οι ΗΠΑ θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό και αξιόπιστο σύμμαχο και επιθυμούν να στηρίζονται στη χώρα μας για την εξυπηρέτηση ευρύτερων στρατηγικών τους συμφερόντων, ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας. Όχι μόνο λόγια, αλλά συγκεκριμένες συμφωνίες, δεσμεύσεις και εγγυήσεις.

΄Ενας σύμμαχος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χρήσιμος εταίρος, αλλά πρέπει να αισθάνεται ότι η στρατηγική του αξία αναγνωρίζεται και αντανακλάται έμπρακτα στις αποφάσεις και στις συμφωνίες. Δεν θα ήταν, άλλωστε, ιδιαίτερα πειστικό να επαναληφθούν πρακτικές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάδα λαμβάνει τελικά λιγότερα από όσα δικαιούται — όπως έχει συμβεί και σε ζητήματα πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου η σύγκριση με άλλες χώρες αφήνει εύλογα ερωτήματα.

Συνεπώς, είναι η ώρα των ελληνικών απαιτήσεων και των αμερικανικών πρακτικών αποφάσεων.

Και εδώ γεννάται ίσως το πιο ουσιαστικό ερώτημα:

Έχει άραγε η Ελληνική Κυβέρνηση ετοιμάσει τη δική της λίστα απαιτήσεων;

Είναι σαφής, συγκεκριμένη και διεκδικητική η λίστα αυτή, την οποία θα θέσει στο τραπέζι τώρα — και όχι αύριο — ώστε η Ελλάδα να μετατρέψει τη στρατηγική της αξία σε συγκεκριμένα εθνικά οφέλη;

Ευχολόγιο ΤΕΛΟΣ. Η σημερινή συγκυρία είναι μια κρίσιμη ευκαιρία για να αποδειχθούν όλα αυτά και στην πράξη τόσο από την Ελληνική κυβέρνηση τόσο και από την Αμερικανική.

Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.

Με εκτίμηση,

Μαρία Σουλιώτη

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Γιάννης Ιωαννίδης στα 150 χρόνια της «Εστίας»: Αριστεία, ελευθερία και οι χρόνιες παθογένειες της Ελλάδας

Ο καθηγητής Ιατρικής του Stanford άσκησε αιχμηρή κριτική στην ελληνική πραγματικότητα, μιλώντας για εκπαίδευση, brain drain, ελευθερία και την ανάγκη να αποκτήσει ξανά ουσιαστικό περιεχόμενο η έννοια της αριστείας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με μια ομιλία που κινήθηκε πέρα από τον καθιερωμένο επετειακό λόγο, ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Stanford Γιάννης Ιωαννίδης παρενέβη στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την ίδρυση της εφημερίδας «Εστία», θέτοντας στο επίκεντρο κρίσιμα ζητήματα για τη σύγχρονη Ελλάδα.

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος ακαδημαϊκός αναφέρθηκε στην αριστεία, στην ελευθερία, στην εκπαίδευση, στο brain drain, αλλά και στις διαχρονικές παθογένειες που, όπως υπογράμμισε, εμποδίζουν τη χώρα να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό της.

Η ομιλία του είχε σαφή κριτική διάσταση, καθώς ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν περιορίστηκε σε γενικές διαπιστώσεις, αλλά έθεσε το ζήτημα της απόστασης που συχνά χωρίζει τη δημόσια ρητορική από την πραγματική λειτουργία των θεσμών.

Η αριστεία δεν είναι σύνθημα

Κεντρική θέση στην παρέμβασή του είχε η έννοια της αριστείας.

Ο καθηγητής στάθηκε στην ανάγκη η αριστεία να πάψει να χρησιμοποιείται ως κενό σύνθημα και να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο μέσα από θεσμούς που επιτρέπουν στους ικανότερους να προχωρούν χωρίς κομματικές, κοινωνικές ή διοικητικές εξαρτήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η κριτική του στράφηκε στις στρεβλώσεις της ελληνικής πραγματικότητας, όπου η αξιοκρατία συχνά υποχωρεί μπροστά σε μηχανισμούς γνωριμιών, εξαρτήσεων και εσωτερικών ισορροπιών.

Το πρόβλημα, όπως αναδείχθηκε στην ομιλία του, δεν είναι η έλλειψη ικανών ανθρώπων.

Είναι η αδυναμία του συστήματος να τους αναγνωρίσει, να τους αξιοποιήσει και να τους κρατήσει στη χώρα.

Η ελευθερία ως προϋπόθεση δημιουργίας

Ο Γιάννης Ιωαννίδης συνέδεσε την αριστεία με την ελευθερία.

Χωρίς ελεύθερη σκέψη, ελευθερία της έρευνας και δυνατότητα έκφρασης διαφορετικών απόψεων, η πρόοδος –επιστημονική, κοινωνική ή πολιτική– περιορίζεται.

Η ελευθερία, υπό αυτή την έννοια, δεν παρουσιάστηκε απλώς ως συνταγματικό δικαίωμα, αλλά ως βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια κοινωνία να παράγει ιδέες, γνώση και ανθρώπους που δεν φοβούνται να αμφισβητήσουν τις κυρίαρχες αντιλήψεις.

Η επιστημονική δημιουργία, αλλά και συνολικά η πνευματική ζωή, δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε περιβάλλον που τιμωρεί την ανεξάρτητη σκέψη ή αντιμετωπίζει την κριτική ως απειλή.

Η εκπαίδευση στο επίκεντρο

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ελληνική εκπαίδευση.

Ο καθηγητής έθεσε εμμέσως αλλά σαφώς το ερώτημα εάν το εκπαιδευτικό σύστημα δημιουργεί ανθρώπους με ανεξάρτητη κρίση ή αν αναπαράγει ένα μοντέλο που περιορίζει τη δημιουργικότητα και την πραγματική αξιοκρατία.

Η εκπαίδευση, όπως προέκυψε από την παρέμβασή του, δεν μπορεί να περιορίζεται στη μετάδοση γνώσεων.

Οφείλει να καλλιεργεί κριτική σκέψη, υπευθυνότητα και τη δυνατότητα των νέων να κινηθούν πέρα από την πεπατημένη.

Σε διαφορετική περίπτωση, ακόμη και οι πιο ταλαντούχοι αναζητούν διέξοδο εκτός Ελλάδας.

Το brain drain ως σύμπτωμα βαθύτερου προβλήματος

Ακριβώς εκεί ο Γιάννης Ιωαννίδης έφερε στο προσκήνιο το brain drain.

Η φυγή νέων επιστημόνων και επαγγελματιών στο εξωτερικό δεν αποτελεί μόνο οικονομικό ή δημογραφικό ζήτημα.

Αποτελεί ένδειξη ότι ένα σημαντικό τμήμα του πιο παραγωγικού ανθρώπινου δυναμικού της χώρας δεν βρίσκει στην Ελλάδα τις συνθήκες για να εξελιχθεί.

Το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με οικονομικά κίνητρα.

Αφορά το συνολικό περιβάλλον: τις ευκαιρίες, την αξιοκρατία, την ελευθερία στην εργασία και στην έρευνα, την ποιότητα των θεσμών και τη δυνατότητα ενός νέου ανθρώπου να πιστέψει ότι η προσπάθειά του θα ανταμειφθεί.

Η Ελλάδα, με άλλα λόγια, δεν χάνει μόνο ανθρώπους.

Χάνει γνώση, δημιουργικότητα, πρωτοβουλία και ένα μέρος της μελλοντικής της προοπτικής.

Αιχμές για τις ελληνικές παθογένειες

Η ομιλία του Ιωαννίδη είχε και σαφές μήνυμα αυτοκριτικής.

Οι χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους και της κοινωνίας –η γραφειοκρατία, η αναξιοκρατία, η δυσπιστία προς την καινοτομία και η αδυναμία ουσιαστικής μεταρρύθμισης– εξακολουθούν να επιβαρύνουν την πορεία της χώρας.

Και όσο οι ίδιες δομές αναπαράγονται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο η αριστεία να είναι πραγματικά επιθυμητή και όχι απλώς ανεκτή.

Το ζήτημα, τελικά, δεν είναι εάν η Ελλάδα διαθέτει ικανούς ανθρώπους.

Το ζήτημα είναι εάν μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε αυτοί οι άνθρωποι να θέλουν να μείνουν, να επιστρέψουν και να προσφέρουν.

Το μήνυμα από την επέτειο της «Εστίας»

Στην επετειακή εκδήλωση για τα 150 χρόνια της «Εστίας», η παρέμβαση του Γιάννη Ιωαννίδη λειτούργησε ως υπεν

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Γιατί ο φόβος του “φράχτη ελληνικης κυριαρχίας” δεν αντέχει νομικά – Απάντηση στον Ροζάκη για το “άπιαστο όραμα”

Η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση. Του Νικόδημου Καλλιντέρη.

Δημοσιεύτηκε

στις

Του Νικόδημου Καλλιντέρη


Η θέση του Καθηγητή Χρήστου Ροζάκη («Το άπιαστο όραμα των δώδεκα μιλίων», Τα ΝΕΑ, 3-4/10/2026), ότι ενδεχόμενη επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» και θα δημιουργούσε έναν «φράχτη ελληνικής κυριαρχίας» που θα παρεμπόδιζε την ελεύθερη διεθνή ναυσιπλοΐα, χρήζει νομικής αποσαφήνισης.

Πρόκειται, άλλωστε, για επιχείρημα που προβάλλεται διαχρονικά και από την τουρκική πλευρά κατά της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.

Η UNCLOS, πέραν του δικαιώματος της αβλαβούς διέλευσης (innocent passage), θεσπίζει στα άρθρα 34-44 ειδικό καθεστώς για τα στενά που χρησιμοποιούνται για τη διεθνή ναυσιπλοΐα: τη διέλευση τράνζιτ (transit passage).

Στα στενά αυτά όλα τα πλοία και αεροσκάφη απολαμβάνουν δικαίωμα συνεχούς και ταχείας διέλευσης και υπέρπτησης. Τα παράκτια κράτη μπορούν μεν να θεσπίζουν κανόνες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και τη ρύθμιση της θαλάσσιας κυκλοφορίας, την πρόληψη της ρύπανσης, την αποτροπή αλιευτικών δραστηριοτήτων κατά τη διέλευση και την εφαρμογή τελωνειακών, δημοσιονομικών, μεταναστευτικών και υγειονομικών κανόνων, δεν μπορούν όμως οι ρυθμίσεις αυτές να έχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα την άρνηση, παρεμπόδιση ή αποδυνάμωση του δικαιώματος transit passage. Κυρίως, το άρθρο 44 UNCLOS ορίζει κατηγορηματικά ότι η διέλευση τράνζιτ δεν μπορεί να ανασταλεί (“There shall be no suspension of transit passage”).

Η Ελλάδα, εξάλλου, ήδη κατά την υπογραφή της UNCLOS το 1982 και εκ νέου κατά την κύρωσή της το 1995, δήλωσε ότι σε περιοχές με πολυάριθμα διάσπαρτα νησιά και πολλά εναλλακτικά στενά που εξυπηρετούν ουσιαστικά την ίδια διεθνή ναυτιλιακή οδό, το παράκτιο κράτος μπορεί να καθορίζει συγκεκριμένες διαδρομές μέσω των οποίων πλοία και αεροσκάφη τρίτων κρατών θα ασκούν το δικαίωμα transit passage, ώστε να συνδυάζονται οι ανάγκες της διεθνούς ναυσιπλοΐας και υπέρπτησης με τις απαιτήσεις ασφαλείας. Η ίδια η ελληνική δήλωση, επομένως, προϋποθέτει τη διατήρηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας ακόμη και μέσα σε θαλάσσιες περιοχές που τελούν υπό ελληνική κυριαρχία.

Ένας θαλάσσιος χώρος μπορεί, συνεπώς, να βρίσκεται υπό την κυριαρχία της Ελλάδας και ταυτόχρονα να επιβαρύνεται από ένα ισχυρό και μη αναστελλόμενο δικαίωμα διελεύσεως υπέρ τρίτων κρατών.

Η επέκταση στα 12 ν.μ. θα μετέβαλε πράγματι ριζικά τη νομική γεωγραφία του Αιγαίου και θα αύξανε σημαντικά τη θαλάσσια έκταση υπό ελληνική κυριαρχία. Δεν θα δημιουργούσε, όμως, έναν «αδιαπέραστο φράχτη» ούτε θα απέκλειε τη διεθνή ναυσιπλοΐα, διότι η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO32 λεπτά πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική7 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή