Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Δημοσιεύτηκε στις

Του Ανδρέα Τσιφτσιάν

Δυστυχώς, τέτοιες θηριωδίες θυμόμαστε με μία εθιμοτυπική, επετειακή  διάθεση μια μέρα του χρόνου. Όμως αυτή η σκιά ακολουθεί τις γενιές των γενοκτονημέων κάθε μέρα. Μας ακολουθεί ακόμα κι αν δεν την θυμόμαστε διότι καθόρισε τόσο την προσωπική όσο και την συλλογική μας ιστορία.

Η Γενοκτονία εκατομμυρίων ανθρώπων έγινε με «προσωπική» εξόντωση  και όχι σπάνια εμπεριείχε το στοιχείο της απόλαυσης και  διασκέδασης. Ήταν η πυρκαγιά ενός δάσους που όμως το κάθε δέντρο κάηκε ξεχωριστά, όχι με μία δάδα, αλλά με τόσες όσες και τα δέντρα.  Η φόνευση γινόταν ποικιλοτρόπως αν και ο πιο διαδεδομένος ήταν ο αποκεφαλισμός με χατζάρια όπου συνήθως  τα κεφάλια παλουκώνονταν  μετέπειτα σε δημόσια θέα. Τα ακέφαλα σώματα έμεναν άταφα για να σαπίσουν επίσης σε δημόσια θέα ως ψυχολογική τρομοκρατία, η οποία και θα βοηθούσε στον βίαιο εξισλαμισμό αργότερα.

Υπήρχαν όμως και κρεμάλες ή θανάτωση με αργό τρόπο όπως η διακόρευση των μυών της κοιλιάς όπου  ο θάνατος επέρχονταν σιγά-σιγά μετά από μέρες αφού τα κρεμάμενα έντερα τελικά σάπιζαν. Οι γυναίκες θανατώνονταν μετά από βιασμό, ο οποίος συνέβαινε και μπροστά στα μάτια των ανδρών και παιδιών τους. Υπάρχουν ζωντανές μαρτυρίες και για νεκρόφιλη επαφή μετά την θανάτωση, ενώ  άλλες όμορφες Ελληνίδες κατέληγαν ατιμασμένες σε σκλαβοπάζαρα. Ζωντανή μαρτυρία κάνει επίσης λόγο για γυναίκα που το μισό σώμα της χώθηκε με το κεφάλι σε αναμμένο φούρνο ψωμιού ενώ βιάζονταν ταυτόχρονα. Διάκριση σε ηλικίες δεν γινόταν. Μάνες με αγέννητα βρέφη ξεκοιλιάζονταν και τα μωρούδια κρέμονταν από τις κοιλιές για πιο αποτελεσματικό εκφοβισμό των γκιαούρηδων.

Τα Αμελέ Ταμπούρ ήταν τα πρώτα οργανωμένα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης της ιστορίας. Σε αυτά γινόταν καταναγκαστικά έργα από σκλάβους Έλληνες  που δούλευαν στην ανοικοδόμηση του «μοντέρνου τουρκικού κράτους». Οι περισσότεροι πέθαναν από τις αρρώστιες και κακουχίες, στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, σε παραπήγματα «φούρνους», λιώνοντας από την δίψα. 

Οι «λευκές πορείες θανάτου» ήταν επίσης μία πρακτική εξόντωσης. Σε αυτές υποχρεώνονταν χωριά ολόκληρα σε πορείες μέχρι θανάτου, χωρίς νερό ή φαγητό. Πολλές φορές με «πετάλωμα» όπου οι πατούσες καρφώνονταν με καρφιά  για να είναι πιο αστείο το  κέφι για τους Νεότουρκους καβαλάρηδες που συνόδευαν την πεζοπορία. Όσοι έπεφταν αφήνονταν επί τόπου άταφοι. Άλλη συγκεκριμένη ζωντανή μαρτυρία σε «λευκή πορεία» κάνει λόγο για ένα βυζανιάρικο που ρουφούσε το βυζί της νεκρής μάνας του.

Οι εκκλησίες καταστράφηκαν και συλήθηκαν. Χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως στάβλοι όπου στο Άγιο Βήμα αφόδευαν αγελάδες (ως τέτοιοι παραμένουν μέχρι και σήμερα). Οι τάφοι σκάβονταν και τα κόκαλα σκορπίζονταν. Οι περιουσίες εκλάπησαν και τα σπίτια των Ποντίων νοικοκυραίων άρπαξαν κλέφτες και μιάσματα όπου «είχε κολλήσει το ρούχο με το δέρμα τους» από την απλυσιά και την λίγδα, όπως γράφει η Διδώ Σωτηρίου στα «Ματωμένα Χώματα».

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στοίχησε χιλιάδες ψυχές του Ποντιακού Λαού.  Όσοι δεν φονεύθηκαν ή πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς, εξισλαμίστηκαν βίαια. Έτσι έληξε η πολιτισμική παρουσία  100 και πλέον  γενεών στην γενέτειρα γη του Πόντου.  Ήταν, μαζί με την Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ασσυρίων, μία κατακλυσμιαία καταστροφή μέχρι τότε άνευ ιστορικού προηγουμένου φυλετικού και θρησκευτικού μίσους,  που κατέκαψε την Κιβωτό του ελληνικού πολιτισμού στην Μικρασία.

Η Γενοκτονία ήταν μία  οργανωμένη πολιτική πράξη με συγκεκριμένο πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο. Ήταν προϋπόθεση για τον μετασχηματισμό  της αυτοκρατορικής δύναμης σε «μοντέρνο» εθνικό κράτος.  Οι Τούρκοι εκκαθάρισαν στο εσωτερικό τους κάθε χριστιανικό και μη μουσουλμανικό στοιχείο ώστε να αποκτήσουν «εθνική καθαρότητα» στο νέο έθνος-κράτος που έπρεπε να αντικαταστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ενώ στο ελληνικό παράδειγμα «το ελληνικό έθνος υπερέβαινε αρχικά τα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους και είχε συνεχή ιστορική παρουσία σε Μικρασία, Καύκασο, Κριμαία, Βαλκάνια, Αλεξάνδρεια, Μέση Ανατολή κοκ και τελικά συνέπεσε με το (μικρότερο) κράτος διότι υπέστη εξωτερική συρρίκνωση λόγω εκτοπίσεων και διώξεων…» (Π. Κονδύλης), οι Τούρκοι ακολούθησαν διαφορετική και αμφίδρομη στρατηγική. Το έθνος τους συνυπήρχε με άλλα εντός της αυτοκρατορικής επικράτειας   κι έπρεπε έτσι να εξαφανίσουν τους αλλόφυλους-αλλόθρησκους για να επιτύχουν  ταύτιση ορίων των δύο εννοιών, έθνους και κράτους.

Πάνω σε αυτήν την φασιστική ιδεολογία οικοδομήθηκε το «μοντέρνο» τουρκικό κράτος. Είναι αυτή τελικά που του έδωσε εθνική υπόσταση. Αυτόν τον χαρακτήρα δεν απώλεσε μέχρι και σήμερα η καθόλα ιμπεριαλιστική πολιτική και πρακτική της Τουρκίας με όλους τους γείτονες της. 

Ως γνωστόν, το τουρκικό επίσημο κράτος αρνείται την Γενοκτονία και πηγαίνει  βεβαίως ένα βήμα παραπέρα δημιουργώντας το αφήγημα των «γενοκτονημέων Τούρκων από Αρμένιους και Πόντιους φονιάδες». Αυτή είναι μία διαρκής χλεύη στους νεκρούς.  Η Αναγνώριση της Γενοκτονίας όμως, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων των Πόντου, είναι πολιτική και ηθική υποχρέωση της νέας γενιάς της Τουρκίας πού, είτε της αρέσει είτε όχι, είναι αντιμέτωπη με τη ιστορία της.

Η Αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι για εμάς πρωτίστως ένα  ηθικό ζήτημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν αποτελεί μελανό κομμάτι της τουρκικής ιστορίας μόνο, αλλά και της ανθρώπινης ιστορίας γενικότερα. Δεν επιχειρούμε εδώ μια δήθεν αναγνώριση μιας Γενοκτονίας προς ικανοποίηση ενός εθνικού εγωισμού ή καπρίτσιου. Είναι η έμφυτη αγωνία του ανθρώπου να θέλει να ζει  με ειρήνη.

Αναγνώριση της Γενοκτονίας σημαίνει την ηθική δέσμευση ότι τέτοιου είδους κτηνωδίες δεν θα ξανασυμβούν στο μέλλον. Όταν ο εγκληματίας δεν παραδεχθεί το έγκλημα που διέπραξε, τότε θα το ξανακάνει. Η ομολογία του παρελθόντος είναι η κατοχύρωσή μας για το αύριο. Θέλουμε να είμαστε βέβαιοι, ότι η ανθρωπότητα μαθαίνει από τα λάθη της, αναγνωρίζοντάς τα.

Σε αυτόν το δρόμο της διαρκούς προσβολής των νεκρών μας οι υποστηρικτικές παρόλες στον φασισμό δεν ακούγονται δυστυχώς μόνο από την πλευρά της Τουρκίας. Η ιδεολογία της πολιτικής ορθότητας, η κοσμοθεωρία του εθνομηδενισμού, η στρατηγική του κατευνασμού στην επιθετικότητα και προκλητικότητα, η λογική της «συνεκμετάλλευσης» και της διαπραγμάτευσης  εθνικών συμφερόντων, οι υποχωρητικές πολιτικές  καζάν-καζάν, απαιτούν στρογγυλοποιήσεις  και εξωραϊσμούς ακόμη και των πιο ειδεχθών εγκλημάτων σε βάρος του Λαού μας.

Σε όλους όμως τους «φίληδες», «μπουτάρηδες» και  λοιπούς ξεδιάντροπους υβριστές  που είτε «χέστηκαν» (sic) είτε προσπαθούν να απαξιώσουν  πονηρά την συζήτηση λέγοντας ότι αυτή είναι «υπό ιστορική διερεύνηση»  θα υπενθυμίζουμε πάντα:

Όποιος διαστρεβλώνει ή υποβαθμίζει την αλήθεια υποστηρίζει τον φασισμό του τουρκικού βαθέως κράτους.

Όποιος μειώνει την σημασία μιας Γενοκτονίας δηλώνει ουσιαστικά ότι δεν θα τον ενοχλούσε να ξανά συμβεί και στο μέλλον. Σκοτώνει τους νεκρούς μία δεύτερη φορά.

Όποιος σιωπά, υποθάλπει τον φονιά.

Όποιος αρνείται, είναι συνένοχος.

Το γνωρίζουμε ίσως οι περισσότεροι από την εμπειρία της ζωής μας. Όσοι προειδοποιούν τάχατες για την έλευση του τέρατος είναι οι ίδιοι το τέρας για το οποίο δήθεν φαίνεται να αγωνιούν. Ο νεοφασισμός δεν θα έρθει ως φασισμός. Θα έρθει και πάλι ως λύκος, αυτή την φορά με την προβιά του «αντιφασισμού» και άρμα την βλακεία.

Επιμύθιο: «Όποιος αναγνωρίσει την Γενοκτονία ξύνει στον τάφο του Μουσταφά Κεμάλ και, αν αμαυριστεί ή αμφισβητηθεί ο Κεμάλ τότεmΠΟΙΟΣ ή TI είναι η Τουρκία;» (Johannes Lepsius).

Ein Volk, ein Führer.  Περί αυτού πρόκειται.

Ανδρέας Τσιφτσιάν

Οικονομολόγος

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τέλος η Γκίλφοϊλ από την Αθήνα – Οι αιχμές Τραμπ και η απάντηση στις καταγγελίες

Ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτηση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά τα δημοσιεύματα για τη συμπεριφορά της. Η ίδια απορρίπτει τις κατηγορίες, υπερασπίζεται τον απολογισμό της και δηλώνει ότι παραμένει πιστή στον Αμερικανό πρόεδρο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με την αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα ολοκληρώνεται η θητεία της στην Ελλάδα, ύστερα από παρέμβαση του Λευκού Οίκου και στον απόηχο δημοσιευμάτων για φερόμενη ανάρμοστη και ενδεχομένως παράνομη συμπεριφορά.

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, η εκπρόσωπος Τύπου του Αμερικανού προέδρου, Κέιτι Ζαχάρια, ανακοίνωσε ότι ζητήθηκε από την πρέσβειρα να παραιτηθεί, προσθέτοντας ότι υπήρξε πολύτιμο στέλεχος της ομάδας και εκφράζοντας ευχές για τη συνέχεια.

Η ανακοίνωση επισφράγισε τη δυσαρέσκεια που είχε εκδηλώσει ήδη ο Ντόναλντ Τραμπ. Τη Δευτέρα, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους εάν εξετάζει την απομάκρυνσή της, είχε απαντήσει: «Το εξετάζουμε», προσθέτοντας: «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι».

Τραμπ: «Δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε»

Στην πρώτη τοποθέτησή του μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής της, ο Αμερικανός πρόεδρος αναγνώρισε ότι η Γκίλφοϊλ έκανε καλή δουλειά, αλλά συνέδεσε την απόφαση με όσα είχαν δημοσιοποιηθεί για τη συμπεριφορά της.

«Έκανε καλή δουλειά, αλλά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε», δήλωσε.

Παράλληλα, αποστασιοποιήθηκε από την προσωπική σύνδεσή της με την οικογένειά του, αναφέροντας ότι δεν υπήρξε μέλος της, αλλά διατηρούσε σχέση με τον γιο του στο παρελθόν.

Είχε προηγηθεί δημοσίευμα του Associated Press, το οποίο, επικαλούμενο ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι τόσο ο Τραμπ όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι με τη φερόμενη συμπεριφορά της και αναμενόταν να αποφασίσουν για το μέλλον της εντός της εβδομάδας.

Τα δημοσιεύματα και η θέση των δικηγόρων της

Σύμφωνα με το υλικό που μετέδωσαν το Associated Press και η ΕΡΤ, η Wall Street Journal είχε δημοσιεύσει, από τα τέλη του προηγούμενου μήνα, σειρά αναφορών για τη Γκίλφοϊλ.

Οι καταγγελίες περιλάμβαναν φερόμενη απειλή προς αξιωματούχο της χώρας υποδοχής, αποδοχή ανάρμοστων δώρων και υπηρεσιών, καθώς και πρόταση αξιοποίησης της επιρροής της στην αμερικανική κυβέρνηση με αντάλλαγμα την εξόφληση μεγάλου λογαριασμού πιστωτικής κάρτας.

Πρόκειται για καταγγελίες δημοσιευμάτων, τις οποίες η ίδια και οι δικηγόροι της απορρίπτουν.

Σε δήλωση που εκδόθηκε την Κυριακή, οι νομικοί εκπρόσωποί της αρνήθηκαν οποιοδήποτε παράπτωμα. Υποστήριξαν ότι τα χρήματα που ζητούσε από δωρητή του Τραμπ αφορούσαν ανεξόφλητες αμοιβές για δημόσιες εμφανίσεις και ομιλίες, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί πριν από την υποψηφιότητά της για τη θέση της πρέσβειρας.

Γκίλφοϊλ: «Οι κατηγορίες είναι ψευδείς»

Με αποχαιρετιστήρια δήλωσή της, η Γκίλφοϊλ χαρακτήρισε τη θητεία της στην Ελλάδα «τη μεγαλύτερη τιμή της ζωής της» και ευχαρίστησε τον Τραμπ και τον Ρούμπιο για την εμπιστοσύνη τους.

Απαντώντας στις κατηγορίες, τις χαρακτήρισε «ψευδείς» και ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να υπερασπιστεί σθεναρά το όνομα, τη φήμη και την ακεραιότητά της. Υποστήριξε ότι δεν θα επιτρέψει στις καταγγελίες να καθορίσουν την εικόνα της πολυετούς παρουσίας της στον δημόσιο βίο.

Στη δήλωσή της δεν έδωσε αναλυτικές απαντήσεις για κάθε επιμέρους αναφορά των δημοσιευμάτων. Επέμεινε, ωστόσο, στην απόρριψή τους και στην πρόθεσή της να υπερασπιστεί την προσωπική και επαγγελματική της διαδρομή.

LNG, Κάθετος Διάδρομος και αμυντική συνεργασία στον απολογισμό της

Στον απολογισμό της, η απερχόμενη πρέσβειρα έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας–ΗΠΑ.

Ανέφερε ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας της, η πρεσβεία συνέβαλε σε συμφωνίες για την αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και στην προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, με στόχο τον περιορισμό της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια.

Επικαλέστηκε επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια, χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα κομβικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, καθώς και τη διεύρυνση των ευκαιριών για αμερικανικές επιχειρήσεις και επενδύσεις στην περιοχή.

Η ίδια απέδωσε τα αποτελέσματα αυτά στην ηγεσία του Τραμπ, στη διπλωματική δράση του Ρούμπιο και στο προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας. Ευχαρίστησε ακόμη τον ελληνικό λαό για τη φιλοξενία, τη συνεργασία και τη θερμή υποδοχή.

Δηλώνει ότι παραμένει στο πλευρό του Τραμπ

Παρά την αποχώρησή της κατόπιν αιτήματος του Λευκού Οίκου, η Γκίλφοϊλ υπογράμμισε ότι η στήριξή της προς τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένει ακλόνητη.

Δήλωσε υπερήφανη για όσα, όπως ανέφερε, πέτυχαν μαζί και διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον Τραμπ και την πολιτική «Πρώτα η Αμερική».

Η δήλωσή της συνδυάζει έτσι την υπεράσπιση της θητείας της στην Αθήνα με την απόρριψη των καταγγελιών και τη διατήρηση της πολιτικής της προσήλωσης στον πρόεδρο που ζήτησε την αποχώρησή της.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Οι Χούθι χτυπούν την καρδιά της Σαουδικής Αραβίας – Η Τουρκία μπαίνει στην εξίσωση ασφαλείας του Ριάντ

Πολύνεκρες επιθέσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της σαουδαραβικής πρωτεύουσας, κοινή καταδίκη από Τουρκία, Πακιστάν, Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία και νέο πεδίο στρατιωτικής συνεργασίας. Η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε μια νέα και επικίνδυνη φάση εισέρχεται η σύγκρουση στην Αραβική Χερσόνησο, μετά τις διαδοχικές επιθέσεις των Χούθι στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ. Οι ανθρώπινες απώλειες, οι εκατοντάδες τραυματίες και η απειλή κατά μιας από τις σημαντικότερες αεροπορικές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας προκαλούν διεθνή κινητοποίηση. Ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον αποκτά η κοινή παρέμβαση της Τουρκίας, του Πακιστάν, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας, καθώς η Άγκυρα ενισχύει τη θέση της στις περιφερειακές διαβουλεύσεις για την ασφάλεια.

Δύο επιθέσεις, δεκάδες νεκροί και τραυματίες

Το διεθνές αεροδρόμιο King Khalid του Ριάντ βρέθηκε στο επίκεντρο διαδοχικών επιθέσεων το Σαββατοκύριακο 10–11 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με την τελευταία διαθέσιμη καταμέτρηση που μετέδωσε το Reuters, η επίθεση του Σαββάτου στοίχισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους και προκάλεσε 309 τραυματισμούς.

Μία ημέρα αργότερα ακολούθησε νέα επίθεση στο αεροδρόμιο. Σύμφωνα με το Associated Press, σκοτώθηκε ένας Πακιστανός υπήκοος και τραυματίστηκαν έντεκα άνθρωποι.

Οι Χούθι ανέλαβαν την ευθύνη για τις επιθέσεις, ενώ οι σαουδαραβικές αρχές ανακοίνωσαν κινητοποίηση των συστημάτων αεράμυνας.

Η επιλογή του στόχου έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρόκειται για απομονωμένη στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά για έναν διεθνή αερολιμένα που εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας.

Οι επιθέσεις επηρεάζουν την ασφάλεια των πολιτικών αερομεταφορών και αναδεικνύουν την ευπάθεια στρατηγικών υποδομών ακόμη και σε χώρες με σημαντικές αμυντικές δαπάνες.

Η κοινή δήλωση των τεσσάρων χωρών

Στις 11 Οκτωβρίου, η Τουρκία, η Αίγυπτος, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, μέσω του σχήματος R4, καταδικάζοντας τις επιθέσεις των Χούθι.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

Οι τέσσερις χώρες χαρακτήρισαν τις επιθέσεις παραβίαση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και σοβαρή απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα.

Παράλληλα, επαναβεβαίωσαν την υποστήριξή τους στα νόμιμα μέτρα που μπορεί να λάβει το Ριάντ για την προστασία της ασφάλειάς του, σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο.

Ζήτησαν επίσης την άμεση και άνευ όρων παύση των επιθέσεων.

Η στρατηγική σημασία της τουρκικής συμμετοχής

Για την Άγκυρα, η κρίση δημιουργεί ένα ακόμη πεδίο διπλωματικής και αμυντικής δραστηριότητας.

Η Τουρκία διαθέτει ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, τεχνογνωσία σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και σημαντική εμπειρία σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Η συμμετοχή της σε πρωτοβουλίες περιφερειακής ασφάλειας της επιτρέπει να διευρύνει την επιρροή της πέρα από το ΝΑΤΟ, τον Καύκασο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με το Reuters, η συνεργασία της Τουρκίας με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία έχει ενισχυθεί μέσω αμυντικών συνεννοήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στις δυνατότητες υποστήριξης και στην αντιμετώπιση απειλών κατά κρίσιμων εγκαταστάσεων.

Παρ’ όλα αυτά, η διπλωματική υποστήριξη προς το Ριάντ δεν πρέπει να συγχέεται με απόφαση άμεσης τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης στην Υεμένη.

Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχει διευκρινίσει ότι η Τουρκία δεν σχεδιάζει επιθετικές επιχειρήσεις ή αποστολή στρατευμάτων, αλλά επικεντρώνεται στην αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Αυτή η διάκριση είναι καθοριστική για την αξιολόγηση των πραγματικών προθέσεων της Άγκυρας.

Το Πακιστάν, η Αίγυπτος και οι νέες ισορροπίες

Η παρουσία του Πακιστάν στο συγκεκριμένο σχήμα παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Το Ισλαμαμπάντ διατηρεί παραδοσιακά στενές στρατιωτικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει πολυεπίπεδη αμυντική συνεργασία με την Τουρκία.

Η σύγκλιση των τριών χωρών ενδέχεται να διευκολύνει την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, την αμυντική εκπαίδευση και τη συνεργασία σε συστήματα επιτήρησης και προστασίας κρίσιμων υποδομών.

Η Αίγυπτος, από την άλλη πλευρά, διαθέτει άμεσο στρατηγικό ενδιαφέρον για τη σταθερότητα της Ερυθράς Θάλασσας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας προς τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η συμμετοχή της στον μηχανισμό των τεσσάρων χωρών αντανακλά τη σημασία που αποδίδει το Κάιρο στην αποτροπή μιας ευρύτερης αποσταθεροποίησης στην περιοχή.

Η κοινή ανακοίνωση δεν αποδεικνύει τη συγκρότηση νέας στρατιωτικής συμμαχίας με ενιαία διοίκηση. Αποτελεί, ωστόσο, σαφή ένδειξη διπλωματικής συνεννόησης απέναντι σε μια κοινή απειλή.

Οι Χούθι και η περιφερειακή αντιπαράθεση με το Ιράν

Οι Χούθι διατηρούν μακροχρόνια υποστήριξη από το Ιράν, γεγονός που προσδίδει στις επιθέσεις ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.

Οι επιχειρήσεις τους δεν επηρεάζουν μόνο τη σύγκρουση στο εσωτερικό της Υεμένης. Επεκτείνουν την πίεση σε κράτη της Αραβικής Χερσονήσου και σε υποδομές που συνδέονται με τις παγκόσμιες μεταφορές και τις εμπορικές ροές.

Η στοχοποίηση πολιτικών αεροδρομίων συνιστά ιδιαίτερα σοβαρή κλιμάκωση, καθώς δημιουργεί άμεσους κινδύνους για αμάχους και για τη διεθνή αεροπορική κυκλοφορία.

Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την Υεμένη, Χανς Γκρούντμπεργκ, προειδοποίησε ότι οι επιθέσεις σε πολιτικά αεροδρόμια απειλούν την περιφερειακή ασφάλεια και δυσχεραίνουν τις προσπάθειες ειρήνευσης.

Τι σημαίνουν οι εξελίξεις για την Ελλάδα

Η ενίσχυση του τουρκικού ρόλου στις περιφερειακές διεργασίες ασφαλείας αποτελεί ζήτημα που χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση και από την Αθήνα, η οποία σημειωτέον, έχει στείλει μια πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, με σημαντικές επιτυχίες αναχαίτισης ιρανικών πυραύλων.

Η Τουρκία επιδιώκει να συνδυάζει τη διπλωματική της παρουσία με την αμυντική συνεργασία, τις εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού και τη συμμετοχή της σε σχήματα πολυμερούς συνεννόησης.

Η προσέγγιση αυτή μπορεί να ενισχύσει τις επαφές της με κράτη που έχουν ιδιαίτερη γεωπολιτική και οικονομική βαρύτητα.

Για την Ελλάδα, η κατανόηση αυτών των δικτύων είναι σημαντική τόσο για την εξωτερική πολιτική όσο και για τον σχεδιασμό αμυντικών συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η κοινή παρέμβαση των τεσσάρων χωρών θα περιοριστεί στο επίπεδο των διπλωματικών δηλώσεων ή θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αεράμυνας, τεχνικής υποστήριξης και στρατιωτικού συντονισμού.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας,...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Ενεργειακή σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο – Στο επίκεντρο Ελλάδα, Τουρκία και GSI

Στη νέα εκπομπή «Direct News», ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναλύει το παρασκήνιο γύρω από τον Κάθετο Διάδρομο και το Great Sea...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Γρίβας: Έρχεται ελληνοτουρκική κλιμάκωση

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών Κωνσταντίνος Γρίβας προχωρά σε μια αιχμηρή ανάλυση για τη θέση της Ελλάδας μέσα...

Δημοφιλή