Ακολουθήστε μας

Ιστορία - Πολιτισμός

Σουκρού Ιλιτζάκ: Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι έχασε την Ελλάδα, με την Επανάσταση του 1821

Δημοσιεύτηκε στις

«Στη χώρα μου, η ηθική διαφθορά δηλητηριάζει την κοινωνία. Εδώ βρήκα θερμή αποδοχή στην επιστημονική κοινότητα και πολλή αγάπη από φίλους και γνωστούς», λέει ο Σουκρού Ιλιτζάκ. ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΛΙΑΣ

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

«Εν έτει 2018, στην Αθήνα, στο σπίτι μιας από τις καλύτερες φίλες της Ελληνίδας συζύγου μου, ο γλυκύτατος πεντέμισι χρόνων γιος της, ντυμένος τσολιάς, μπήκε στο σαλόνι, όπου 15-20 άτομα είχαμε μαζευτεί με αφορμή μια ονομαστική γιορτή. Εστρεψε το παιχνίδι-τουφέκι του προς εμένα, μισόκλεισε τα μάτια του σημαδεύοντάς με και ψιθυρίζοντας ένα νευρικό “Τούρκο!” τράβηξε τη σκανδάλη. Ακόμα αναρωτιέμαι πώς θα πρέπει να ερμηνεύσω το γεγονός ότι η μόνη φορά που αντιμετώπισα εχθρική συμπεριφορά από Ελληνα μετά από 26 χρόνια που πηγαινοέρχομαι στην Ελλάδα, όπου έζησα κατά διαστήματα συνολικά οκτώ χρόνια και όπου ζω πλέον μόνιμα τα τελευταία τρία, ήταν από ένα μικρό αγοράκι».

Το απόσπασμα είναι από την πρώτη παράγραφο ενός πολύ προσωπικού κειμένου με τίτλο «Το να είσαι Τούρκος στην Ελλάδα», που έχει γράψει ο Τούρκος ιστορικός – οθωμανολόγος Σουκρού Ιλιτζάκ και με το οποίο συμμετέχει στον συλλογικό τόμο «Η “Νέα Τουρκία” εκ των έσω» (εκδ. Σιδέρη, 2019). Στο τέλος του κειμένου αποκαλύπτεται ότι, περίπου δέκα μέρες πριν από τη γιορτή, ο μικρός είχε παίξει τον ρόλο του Κολοκοτρώνη στη θεατρική παράσταση του νηπιαγωγείου του κι έτσι είχε ήδη πολεμήσει με αρκετούς ακόμη Τούρκους πριν συναντήσει τον ιστορικό…

Ο Σουκρού Ιλιτζάκ μιλάει θαυμάσια ελληνικά, παρότι ο ίδιος αισθάνεται ότι του χρειάζεται αρκετός χρόνος για να διατυπώσει σωστά τις σκέψεις του στη γλώσσα μας. Αλλά μας γνωρίζει πολύ καλά. Αρχισε να επισκέπτεται την Ελλάδα και να μαθαίνει ελληνικά στις αρχές του 1990, την εποχή που, όπως λέει, «οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εντοπίζονταν σχεδόν αποκλειστικά στη φιλία του Θεοδωράκη με τον Λιβανελί» και ελάχιστοι φοιτητές, καλλιτέχνες και διανοούμενοι γεφύρωναν τις σχέσεις των δύο χωρών. Η «ελλαδική περιπέτειά» του, όπως την ονομάζει, ξεκίνησε το 1992, όταν άρχισε να πηγαινοέρχεται στην Ελλάδα με αφετηρία του ενδιαφέροντός του το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, τη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου και τα ρεμπέτικα τραγούδια γενικώς. «Δεν είχα ακούσει ούτε για τους Ρωμιούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ούτε για την ανταλλαγή πληθυσμών, επειδή στο σχολείο δεν μας δίδαξαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως έναν πολυεθνοτικό, πολυθρησκευτικό και πολυγλωσσικό πολιτισμό. Η Ιστορία εξαντλούνταν στους σουλτάνους και στους πολέμους που είχαν διεξαγάγει και ήταν εστιασμένη σε μια τελεολογία, σύμφωνα με την οποία, εν κατακλείδι, ο Ατατούρκ μάς είχε σώσει από την αραχνιασμένη δυναστεία των Οθωμανών και από τους εχθρούς», σχολιάζει.

Εκτοτε άλλαξαν πολλά. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έφυγε από την πόλη του, την Αγκυρα, έζησε δύο χρόνια στην Αθήνα ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση και αργότερα εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ για σπουδές. Υστερα από ένα σύντομο διάστημα παραμονής στην Κωνσταντινούπολη, αναγκάστηκε λόγω του καθεστώτος Ερντογάν να εγκαταλείψει οριστικά την Τουρκία το 2016. Και ήρθε στην Ελλάδα. Καθώς δεν έχει ευρωπαϊκή υπηκοότητα, εργάζεται μεταφράζοντας οθωμανικά έγγραφα για την Ελληνική Επανάσταση με προσωρινές συμβάσεις σε μεγάλα ερευνητικά προγράμματα του Ιδρύματος Λασκαρίδη και του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ), σε συνεργασία με Ελληνες ιστορικούς. Με τη δουλειά τους φιλοδοξούν να ρίξουν νέο φως στην ιστορία της Επανάστασης ενόψει των εορτασμών των 200 χρόνων της.

– Εχετε εκπονήσει το διδακτορικό σας στο Χάρβαρντ με θέμα την Ελληνική Επανάσταση μέσα από τα οθωμανικά αρχεία. Πώς προέκυψε αυτό το ερευνητικό ενδιαφέρον σας;
– Η σχέση μου με την Ελλάδα είχε ξεκινήσει από παλιά. Πολλά χρόνια πριν πάω στο Χάρβαρντ είχα αποφασίσει να βάλω την Ελλάδα στο κέντρο της ακαδημαϊκής καριέρας μου. Επέλεξα την Ελληνική Επανάσταση ως θέμα για τη διατριβή μου επειδή ήταν παρθένο έδαφος για έναν οθωμανολόγο. Σοβαρή έρευνα, βασισμένη σε οθωμανικά αρχειακά έγγραφα, ήταν, κι ακόμα είναι, εξαιρετικά περιορισμένη. Αυτή η προφανής έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά των ιστορικών είναι ακόμα πιο περίεργη δεδομένου ότι υπάρχουν περίπου 50.000 αρχειακά έγγραφα που σχετίζονται με αυτό το γεγονός στα Οθωμανικά Κρατικά Αρχεία.

– Με τα κυρίαρχα στερεότυπα, πόσο παράδοξη ήταν μια τέτοια ερευνητική επιλογή για έναν Τούρκο ιστορικό;
– Πρώτα απ’ όλα, θεωρώ ότι είμαι πολίτης του κόσμου. Είμαι σχεδόν 50 χρόνων και το δεύτερο μισό της ζωής μου το έζησα σχεδόν αποκλειστικά εκτός Τουρκίας. Αφησα πίσω μου πριν από πολλά χρόνια τις «βαλίτσες» που μου φόρτωσαν το κράτος και η κοινωνία. Συνεπώς, βλέπω και ερευνώ την Επανάσταση του 1821 ως ένα ιστορικό γεγονός. Κάτι που έγινε και τελείωσε. Δεν τη βιώνω μέσα μου κάθε μέρα λόγω της εθνικότητάς μου, λες κι έγινε χθες ή συμβαίνει τώρα. Επίσης, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως σε αυτό παίζει ρόλο το γεγονός ότι τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας η επικρατούσα τουρκική ιστορική αφήγηση έχει απομακρυνθεί από το οθωμανικό παρελθόν. Αυτό το επεισόδιο της οθωμανικής ιστορίας έχει περάσει στη λήθη των προηγούμενων αποτυχιών και έχει διαγραφεί από την τουρκική ιστορική μνήμη.

Δεν έχω καμία ανάμνηση από τα σχολικά μου χρόνια να μας διδάσκουν την Ελληνική Επανάσταση. Ωστόσο, με την έρευνά μου είδα ότι στην οθωμανική περίοδο η κατάσταση ήταν αλλιώς. Για τους Οθωμανούς, μετά την Επανάσταση το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος ήταν ένα «φανταστικό μέλος». Οταν κάποιος ακρωτηριαστεί, λένε οι ειδικοί, μπορεί να του συμβεί αυτό το φαινόμενο: να αισθάνεται πόνο στο άκρο του που δεν υπάρχει πια. Ετσι ήταν και η Ελλάδα τότε. Η ύπαρξή της ήταν πάντα αισθητή, αλλά δεν ήταν εκεί, και συνέχιζε να προκαλεί βασανιστικό πόνο διότι έθεσε ένα επικίνδυνο παράδειγμα για πολλές εθνικότητες που ζούσαν στην αυτοκρατορία.

– Τι νέο φέρνει η εργασία σας για τη μελέτη της Επανάστασης;
– Η χρήση των οθωμανικών πηγών μάς επιτρέπει να δούμε το ευρύτερο αυτοκρατορικό πλαίσιο. Μόνο μελετώντας τις οθωμανικές πηγές μπορούμε να καταλάβουμε τις βαθιές αλλαγές που συνέβησαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, μέσα στην οποία έλαβε χώρα και η Επανάσταση του 1821. Ισως η σημαντικότερη αλλαγή που είχε άμεση σχέση με την Ελληνική Επανάσταση ήταν το εγχείρημα της Υψηλής Πύλης να περικόψει τη δύναμη των επαρχιών, πολιτική που ξεκινάει επίσημα μετά τον πόλεμο με τη Ρωσία, μεταξύ 1806-1812. Η Υψηλή Πύλη ξεκίνησε τότε ένα εσωτερικό ξεκαθάρισμα εξοντώνοντας τους επαρχιακούς ηγεμόνες, οι οποίοι βασικά είχαν ιδρύσει σχεδόν αυτόνομα κρατίδια, όπως για παράδειγμα ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων.

Ετσι ξεκίνησε ένας εμφύλιος πόλεμος με όλη τη σημασία της λέξης. Ξεκίνησαν δεκάδες εξεγέρσεις υπό την ηγεσία επαρχιακών ηγεμόνων και προεστών σε κάθε γωνιά της αυτοκρατορίας. Μέσα σε μία δεκαετία, μεγάλα τμήματά της καταστράφηκαν και η Υψηλή Πύλη εξάντλησε τα αποθέματά της σε στρατιωτικές δυνάμεις.

Οταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, το οθωμανικό κράτος στην ουσία ούτε διέθετε ούτε μπορούσε να συγκροτήσει στρατό, και μέχρι την άφιξη των αιγυπτιακών δυνάμεων, το 1825, ήταν κυριολεκτικά στο έλεος των Αλβανών πολεμάρχων και μισθοφόρων προκειμένου να την καταστείλει.

Ενα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι η οθωμανική αντίδραση απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν μονολιθική. Διαμορφώθηκε από σειρά παραγόντων, τόσο εσωτερικών –ανάλογα με τους στόχους των φατριών που επιχειρούσαν να ελέγξουν τη διακυβέρνηση και τις πρωτοβουλίες των τοπικών διοικητών– όσο και εξωτερικών, που ακολουθούσαν τις αλλαγές στη διεθνή πολιτική. Οι αντιδράσεις κυμάνθηκαν μεταξύ των δύο άκρων: από τις σφαγές άοπλων Ελλήνων μέχρι την προστασία τους από τις λεηλασίες του μουσουλμανικού όχλου. Ετσι, βρίσκουμε στα έγγραφα Τούρκους που τιμωρήθηκαν επειδή προστάτευαν τους Ελληνες γείτονές τους και άλλους που προσπαθούσαν κυριολεκτικά να πουλήσουν τους Ελληνες που αιχμαλώτισαν στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης.

– Γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν προβάλλει σήμερα τον εαυτό του ως Οθωμανό σουλτάνο;
– Με την απεριόριστη δύναμη που απέκτησε στη χώρα, πρέπει να θεωρεί πως του ταιριάζει αυτή η εικόνα. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Ερντογάν δεν αποτελεί μια εξαίρεση στην εποχή μας. Οπως είχε συμβεί πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανθρωπότητα έχει αρχίσει να χάνει τον μπούσουλα για ακόμα μια φορά και ο κόσμος έχει γεμίσει με ηγέτες με δικτατορικές διαθέσεις, που μας κατευθύνουν σε καινούργιους επικίνδυνους δρόμους.

– Ζώντας εδώ, παντρεμένος με Ελληνίδα, τι πιστεύετε για τη σημερινή Τουρκία αλλά και για τη ζωή στην Ελλάδα;
– Η Τουρκία δεν ήθελε ανθρώπους σαν εμένα και έκανε τα πάντα για να φύγουμε. Το καθεστώς πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε μια δυστοπία, χωρίς νόμους, δικαιοσύνη, ηθική και λογική, όπου δεν μπορείς να πάρεις ανάσα. Η ηθική διαφθορά δηλητηριάζει την κοινωνία. Δεν περνάει μέρα που να διαβάζω κάτι και να μην νιώθω πως δεν πιστεύω στα μάτια μου. Υπάρχει η λατινική έκφραση «ubi panis ibi patria», που σημαίνει «εκεί που τρώω το ψωμί μου είναι η πατρίδα μου». Ισως στις μέρες μας πρέπει να την τροποποιήσουμε σε «εκεί που ανασαίνω είναι η πατρίδα μου». Εδώ βρήκα θερμή αποδοχή στην επιστημονική κοινότητα και πολλή αγάπη από φίλους και γνωστούς. Και δεν θα ήθελα καθόλου να μοιάσει η Ελλάδα στην Τουρκία. Από το 2008 παρατηρώ τη ραγδαία εξαφάνιση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα και η διαδικασία νομίζω πως επιταχύνεται με την πανδημία. Η δυνατή μεσαία τάξη είναι ο εγγυητής μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας. Χωρίς μεσαία τάξη μάς περιμένουν μεσαιωνικές καταστάσεις.

Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ιστορία - Πολιτισμός

Η Ινδία χτίζει το μέλλον χωρίς να εγκαταλείπει το παρελθόν της – Το αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει παράδοση, τεχνολογία και οικονομική ισχύ

Από το εμβληματικό Ταζ Μαχάλ και την ιστορική κληρονομιά της Άγκρα μέχρι το Χρηματιστήριο της Βομβάης και την ψηφιακή επανάσταση στις πληρωμές, η Ινδία επιχειρεί να διαμορφώσει ένα αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει την πολιτιστική της ταυτότητα με την τεχνολογική πρόοδο. Δημοσιογραφική αποστολή με συμμετοχή εκπροσώπων 19 χωρών ανέδειξε τις διαφορετικές πτυχές της ινδικής ανάπτυξης, την εκρηκτική διεύρυνση των χρηματοπιστωτικών αγορών, τον εκσυγχρονισμό των πόλεων και τη διεθνή επιρροή της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Bollywood.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια διαφορετική εικόνα της σύγχρονης Ινδίας, πέρα από τις παραδοσιακές γεωπολιτικές και διπλωματικές αναλύσεις, παρουσιάζει εκτενές δημοσίευμα του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου της Νιγηρίας, News Agency of Nigeria (NAN), στις 8 Οκτωβρίου 2026.

Το ρεπορτάζ της Sarafina Christopher αποτυπώνει την εμπειρία δεκαήμερης δημοσιογραφικής αποστολής, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 9 έως τις 18 Σεπτεμβρίου, με πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών της Ινδίας.

Στο πρόγραμμα συμμετείχαν δημοσιογράφοι και στελέχη μέσων ενημέρωσης από 19 χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.

Ανάμεσά τους βρίσκονταν η Κίνα, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Νότια Αφρική, η Ινδονησία, το Ιράν και η Νιγηρία.

Η αποστολή περιλάμβανε επισκέψεις σε ιστορικά μνημεία, σημαντικές οικονομικές υποδομές, οργανισμούς ψηφιακής τεχνολογίας και εγκαταστάσεις της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Το κεντρικό ερώτημα που αναδείχθηκε ήταν πώς μια χώρα με πολιτιστική ιστορία χιλιάδων ετών μπορεί να διατηρήσει την ταυτότητά της, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει τον τεχνολογικό και οικονομικό εκσυγχρονισμό της.

Ταζ Μαχάλ: Η ιστορική κληρονομιά ως στοιχείο εθνικής ταυτότητας

UNESCO declares 12 Maratha Forts as World Heritage Sites: Here's all you need to know | GQ India

Πρώτος σημαντικός σταθμός της δημοσιογραφικής αποστολής ήταν η Άγκρα, μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ινδίας, όπου βρίσκεται το Ταζ Μαχάλ.

Το επιβλητικό μαυσωλείο, που κατασκευάστηκε με εντολή του Μογγόλου αυτοκράτορα Σαχ Τζαχάν στη μνήμη της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ, αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα μνημεία στον κόσμο.

Πέρα από την ιστορική και αρχιτεκτονική του αξία, το Ταζ Μαχάλ λειτουργεί ως σημαντικό στοιχείο της διεθνούς πολιτιστικής ταυτότητας της Ινδίας.

Η Νοτιοαφρικανή δημοσιογράφος Fawzia Moodley συνέδεσε την επίσκεψη στο μνημείο με μια ευρύτερη συζήτηση για την αγάπη, την προσφορά και τις θυσίες που μπορούν να αφήσουν διαχρονικό αποτύπωμα στις κοινωνίες.

Η επίσκεψη στο κοντινό Φρούριο της Άγκρα ανέδειξε επίσης την ιστορική συνέχεια της ινδικής αρχιτεκτονικής παράδοσης.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η οργανωμένη προστασία και ανάδειξη των συγκεκριμένων μνημείων δείχνει πώς η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να αποτελέσει τόσο στοιχείο εθνικής αυτογνωσίας όσο και σημαντικό εργαλείο διεθνούς προβολής.

Βομβάη: Η πρόκληση του εκσυγχρονισμού μιας μεγαλούπολης

Mumbai Photos [27 Pics] | I Like To Waste My Time

Η επόμενη φάση της αποστολής πραγματοποιήθηκε στη Βομβάη, τη σημαντικότερη χρηματοοικονομική μητρόπολη της Ινδίας.

Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει μια ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη παράκτια πόλη, όπως οι πλημμύρες, οι κυκλώνες, οι σεισμοί και οι κατολισθήσεις.

Κατά την επίσκεψή τους στον Δημοτικό Οργανισμό της Βομβάης, Brihanmumbai Municipal Corporation, οι δημοσιογράφοι πληροφορήθηκαν ότι οι νέες κατασκευές ενσωματώνουν χαρακτηριστικά ανθεκτικότητας απέναντι σε φυσικές καταστροφές.

Οι υπεύθυνοι της τοπικής αυτοδιοίκησης ανέδειξαν τη σημασία του σχεδιασμού κτιρίων και υποδομών ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής.

Παράλληλα, παρουσιάστηκαν οι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας, οι περιπολίες της αστυνομίας σε ευάλωτες περιοχές, οι ναυαγοσώστες και οι υπηρεσίες αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό και την Ακτοφυλακή της Ινδίας, όταν απαιτείται πρόσθετη υποστήριξη.

Όπως προκύπτει από την παρουσίαση, η ανθεκτικότητα των πόλεων δεν περιορίζεται στην κατασκευή ισχυρότερων κτιρίων, αλλά περιλαμβάνει τον συντονισμό των κρατικών υπηρεσιών και την προετοιμασία για σύνθετες κρίσεις.

Το Χρηματιστήριο της Βομβάης και η εκρηκτική ανάπτυξη των επενδύσεων

Stock Market Opening March 14: Indices Continue To Bleed; Sensex At 72,655.22 & Nifty At 21,949.50, Reliance Gains, Airtel Slumps

Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της επίσκεψης ήταν το Χρηματιστήριο της Βομβάης (Bombay Stock Exchange – BSE).

Ο διευθύνων σύμβουλος του χρηματιστηρίου, Sundararaman Ramamurthy, παρουσίασε την ιστορική εξέλιξη του οργανισμού, ο οποίος ξεκίνησε από άτυπες συναλλαγές χρηματιστών κάτω από ένα δέντρο banyan.

Σταδιακά δημιουργήθηκε η Native Share and Stock Brokers Association, από την οποία προέκυψε το σύγχρονο χρηματιστήριο.

Η μετάβαση από τις παραδοσιακές χρηματιστηριακές συναλλαγές στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες αποτυπώνει, σύμφωνα με τον Ramamurthy, τη γενικότερη τεχνολογική μεταμόρφωση της ινδικής οικονομίας.

Οι συναλλαγές που κάποτε πραγματοποιούνταν με φωνές και χειρονομίες στον χώρο του χρηματιστηρίου μεταφέρθηκαν αρχικά στα γραφεία των χρηματιστών, στη συνέχεια στους προσωπικούς υπολογιστές και πλέον στα κινητά τηλέφωνα.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ένα αριθμητικό στοιχείο: σύμφωνα με τον επικεφαλής του BSE, η ινδική κεφαλαιαγορά διαθέτει περισσότερους από 260 εκατομμύρια μοναδικούς επενδυτικούς λογαριασμούς.

Ο αριθμός καταδεικνύει το τεράστιο μέγεθος της χρηματοπιστωτικής αγοράς της Ινδίας και τη δυνατότητά της να κινητοποιεί εγχώριους οικονομικούς πόρους.

Ο Ramamurthy χαρακτήρισε το χρηματιστήριο «ναό της εμπιστοσύνης», υπογραμμίζοντας τη σημασία της διαφάνειας, της εποπτείας και της αξιοπιστίας των θεσμών.

Η ανάπτυξη των κεφαλαιαγορών έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων, καθώς επιτρέπει τη διοχέτευση αποταμιεύσεων προς επιχειρήσεις και οικονομικές δραστηριότητες.

Ψηφιακή επανάσταση: 24,5 δισεκατομμύρια συναλλαγές σε έναν μήνα

UPI Lite vs Normal UPI: Small Payment Guide

Ακόμη πιο εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του ινδικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Κατά την επίσκεψη στην National Payments Corporation of India (NPCI), οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν για το Unified Payments Interface (UPI), το σύστημα που έχει μεταμορφώσει τις καθημερινές ηλεκτρονικές πληρωμές.

Το UPI επιτρέπει τη μεταφορά χρημάτων μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών μέσω διαφορετικών εφαρμογών, χωρίς ο χρήστης να περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη τραπεζική πλατφόρμα.

Το βασικό πλεονέκτημα του συστήματος είναι η διαλειτουργικότητα μεταξύ τραπεζών, εφαρμογών και παρόχων υπηρεσιών πληρωμών.

Σύμφωνα με τη Sonal Asnani, επικεφαλής της NPCI International Payments Limited για την περιοχή Ασίας–Ειρηνικού, αυτή η αρχιτεκτονική αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες της επιτυχίας του συστήματος.

UPI – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2026

24,5 δισ.+

Συναλλαγές μέσα σε έναν μήνα

752

Συμμετέχουσες τράπεζες

Στοιχεία NPCI που παρατίθενται στο δημοσίευμα του News Agency of Nigeria.

Το μέγεθος των συναλλαγών αναδεικνύει την ταχύτητα με την οποία οι ψηφιακές υποδομές έχουν ενσωματωθεί στην καθημερινή οικονομική δραστηριότητα.

Το μοντέλο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες, καθώς επιτρέπει τη δημιουργία κοινών υποδομών πληρωμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από διαφορετικούς φορείς.

Παράλληλα, η διεθνής επέκταση του UPI αποτελεί έναν πρόσθετο τομέα τεχνολογικής και οικονομικής εξωστρέφειας για την Ινδία.

Bollywood: Η κινηματογραφική βιομηχανία ως εργαλείο ήπιας ισχύος

Η δημοσιογραφική αποστολή ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στις εγκαταστάσεις του Film City, όπου αναδείχθηκε ο ρόλος της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας στην πολιτιστική και οικονομική παρουσία της χώρας.

Το Bollywood αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αξιοποίησης της πολιτιστικής παραγωγής ως μέσου διεθνούς επιρροής.

Οι ινδικές κινηματογραφικές παραγωγές έχουν αποκτήσει κοινό σε πολλές χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, μεταφέροντας στοιχεία της ινδικής γλώσσας, μουσικής, μόδας και κουλτούρας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η συζήτηση για τις σχέσεις της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας με το Nollywood της Νιγηρίας.

Η Νιγηριανή υπουργός Τέχνης, Πολιτισμού, Τουρισμού και Δημιουργικής Οικονομίας Hannatu Musawa έχει χαρακτηρίσει τις δύο κινηματογραφικές βιομηχανίες γέφυρες πολιτιστικής επικοινωνίας.

Οι προοπτικές συνεργασίας περιλαμβάνουν κοινές παραγωγές, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, κινηματογραφικά φεστιβάλ και δίκτυα διανομής.

Η περίπτωση του Bollywood δείχνει ότι η πολιτιστική βιομηχανία δεν αποτελεί μόνο οικονομική δραστηριότητα, αλλά και μηχανισμό ενίσχυσης της διεθνούς αναγνωρισιμότητας μιας χώρας.

Το γεωπολιτικό μήνυμα: Παράδοση και τεχνολογική ανάπτυξη ως στοιχεία εθνικής ισχύος

Η δημοσιογραφική αποστολή πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του ινδικού υπουργείου Εξωτερικών, γεγονός που αναδεικνύει και τη διάσταση της δημόσιας διπλωματίας.

Η Ινδία επιδιώκει να παρουσιάσει στο διεθνές ακροατήριο μια εικόνα χώρας που δεν περιορίζεται στον ρόλο της μεγάλης περιφερειακής δύναμης, αλλά επενδύει συστηματικά στην οικονομία, στις τεχνολογικές υποδομές και στον πολιτισμό.

Η επιλογή των σταθμών της αποστολής δεν είναι τυχαία από επικοινωνιακή άποψη.

Η Άγκρα ανέδειξε τη σημασία της ιστορικής κληρονομιάς. Η Βομβάη παρουσίασε τις προκλήσεις της σύγχρονης αστικής ανάπτυξης. Το χρηματιστήριο BSE ανέδειξε την ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών θεσμών, ενώ το NPCI παρουσίασε την τεχνολογική υποδομή που υποστηρίζει εκατομμύρια οικονομικές συναλλαγές.

Τέλος, το Bollywood αποτύπωσε τη δυνατότητα της χώρας να ασκεί πολιτιστική επιρροή πέρα από τα γεωγραφικά της σύνορα.

Από γεωπολιτική σκοπιά, η συγκεκριμένη προσέγγιση συνδέεται με τη φιλοδοξία της Ινδίας να ενισχύσει το διεθνές της αποτύπωμα, αξιοποιώντας όχι μόνο τη στρατιωτική και οικονομική της ισχύ αλλά και την τεχνολογία, τον πολιτισμό και την ιστορική της ταυτότητα.

Η παρουσία δημοσιογράφων από 19 χώρες, μεταξύ των οποίων η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, καταδεικνύει την προσπάθεια του Νέου Δελχί να απευθυνθεί σε ένα ευρύ και γεωπολιτικά διαφοροποιημένο διεθνές ακροατήριο.

Η Ινδία επιχειρεί να παρουσιάσει ένα μοντέλο ανάπτυξης στο οποίο η ιστορική κληρονομιά δεν αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στον εκσυγχρονισμό, αλλά ως στοιχείο που μπορεί να συνυπάρχει με την τεχνολογική πρόοδο.

Το βασικό συμπέρασμα που αναδεικνύεται από το ρεπορτάζ είναι ότι η Ινδία επιδιώκει να μετατρέψει την πολιτιστική της κληρονομιά, τις χρηματοπιστωτικές υποδομές και την ψηφιακή τεχνολογία σε συμπληρωματικούς πυλώνες της διεθνούς της παρουσίας.

Η εικόνα αυτή δεν αναιρεί τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Αποτυπώνει, όμως, την αναπτυξιακή αφήγηση που το Νέο Δελχί επιδιώκει να προβάλλει στο εξωτερικό.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ρωμαίων Νόστος»: Ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου – Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Αδαμίδη

Μια λογοτεχνική επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, εκεί όπου οι μύθοι συναντούν την ιστορία και οι μνήμες των ξεριζωμένων Ελλήνων παραμένουν ζωντανές. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Ρωμαίων Νόστος» του Μιχάλη Αδαμίδη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, αποτελεί έναν φόρο τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό και στις γενιές που κουβάλησαν τον πόνο της προσφυγιάς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα ταξίδι στην ιστορία, τη μνήμη και την ελληνική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο επιχειρεί ο συγγραφέας και ζωγράφος Μιχάλης Αδαμίδης, μέσα από το νέο του ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο «Ρωμαίων Νόστος», το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων.

Πρόκειται για ένα έργο που αντλεί την έμπνευσή του από τις οικογενειακές μνήμες του δημιουργού και, κυρίως, από τις αφηγήσεις των γονιών του, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν βίαια την πατρίδα τους, τον Πόντο.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδύεται ο κόσμος του Εύξεινου Πόντου, μιας περιοχής άρρηκτα συνδεδεμένης με την ελληνική ιστορία, τη μυθολογία, τον πολιτισμό και την περιπέτεια του Ποντιακού Ελληνισμού.

Από τα Δαρδανέλια στη Σινώπη – Ένα ταξίδι στη γη των μύθων

Η αφήγηση μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα θαλασσινό ταξίδι μέσα από τα Δαρδανέλια και την Προποντίδα, με προορισμό τον Εύξεινο Πόντο.

Η θάλασσα, που στην αρχαιότητα χαρακτηριζόταν «Άξεινος» λόγω των κινδύνων και της αφιλόξενης φύσης της, μετατρέπεται στο σκηνικό μιας διαδρομής γεμάτης εικόνες, ήχους και έντονους συμβολισμούς.

Οι ταξιδιώτες διασχίζουν τα παράλια, αντικρίζοντας τις απόκρημνες βουνοπλαγιές, τα πυκνά δάση και τους ορμητικούς ποταμούς που καταλήγουν στη Μαύρη Θάλασσα.

Η περιγραφή του συγγραφέα αποτυπώνει με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο τη στιγμή της άφιξης:

«Η Σινώπη απλωνόταν μπροστά τους! Εδώ άρχιζε ο Πόντος— η γη των μύθων και των ηρώων».

Η Σινώπη, μία από τις ιστορικές ελληνικές πόλεις της Μαύρης Θάλασσας, αποτελεί στην αφήγηση την πύλη εισόδου σε έναν τόπο με βαθιές ρίζες στον ελληνικό πολιτισμό.

Ένα βιβλίο αφιερωμένο σε όσους δεν γύρισαν ποτέ

Πέρα από τη λογοτεχνική του διάσταση, ο «Ρωμαίων Νόστος» έχει για τον δημιουργό του ιδιαίτερη συναισθηματική και οικογενειακή σημασία.

Οι ιστορίες των γονιών του για τη ζωή στον Πόντο και τον βίαιο αποχωρισμό από την πατρογονική γη αποτέλεσαν την αφετηρία για τη συγγραφή του.

Ο Μιχάλης Αδαμίδης επιχειρεί έτσι να διατηρήσει ζωντανές τις μνήμες μιας γενιάς που γνώρισε τον ξεριζωμό και να αποδώσει έναν προσωπικό φόρο τιμής στους προγόνους του.

Η αφιέρωση του έργου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς δεν περιορίζεται σε εκείνους που κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει και όσους δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι, αλλά και όσους δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν μια νέα ζωή στην ελληνική γη.

Ο τίτλος «Ρωμαίων Νόστος» παραπέμπει στη διαχρονική σχέση των Ελλήνων του Πόντου με τη ρωμαίικη ταυτότητά τους και στην έννοια της επιστροφής, η οποία αποκτά ιδιαίτερο βάρος στην ιστορική εμπειρία του προσφυγικού Ελληνισμού.

Ποιος είναι ο Μιχάλης Αδαμίδης

Ο Μιχάλης Αδαμίδης γεννήθηκε το 1953 στους Γεωργιανούς Βέροιας και μεγάλωσε στην Αθήνα.

Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τέχνες και κυρίως για τη ζωγραφική. Σπούδασε σχέδιο και διακόσμηση στη Σχολή Δοξιάδη, ενώ παράλληλα μαθήτευσε δίπλα σε έμπειρους ζωγράφους, αποκτώντας γνώσεις γύρω από τα χρώματα, τα υλικά και τις τεχνικές της ζωγραφικής.

Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας συμμετείχε σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις. Τον Μάιο του 1997 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο Παλαιού Φαλήρου.

Παράλληλα εργάστηκε επί είκοσι χρόνια στην αμερικανική αεροπορική εταιρεία TWA.

Με τον «Ρωμαίων Νόστο» στρέφεται στη συγγραφή, έχοντας ως βασικό ερέθισμα τις οικογενειακές αφηγήσεις και την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού.

Τα στοιχεία της έκδοσης

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων και είναι διαθέσιμο στην ελληνική γλώσσα.

Τίτλος Ρωμαίων Νόστος
Συγγραφέας Μιχάλης Αδαμίδης
Εκδόσεις Ινφογνώμων
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα
Σελίδες 130
Ημερομηνία κυκλοφορίας 19 Σεπτεμβρίου 2026
ISBN 978-618-5970-26-0
Τιμή 13,50 ευρώ

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα των εκδόσεων, www.infognomon.gr.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το βιβλίο του Κώστα Μπαλαχούτη «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» παρουσιάζεται στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026, στις 20:00, σε εκδήλωση που διοργανώνουν ο Δήμος Βέροιας και οι Εκδόσεις Ινφογνώμων.

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Στο επίκεντρο της βραδιάς βρίσκεται η έκδοση που είναι αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον τίτλο «Δεν με σβήνει κανένας» να δίνει το στίγμα της αναφοράς σε μια φωνή που παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Κωνσταντίνος Καρέλας, επιχειρηματίας και μουσικός, ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, Κώστας Μπαλαχούτης. Τον πρόλογο της έκδοσης υπογράφει η Χάρις Αλεξίου, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου.

Οι διοργανωτές προσκαλούν το κοινό της Βέροιας να παρακολουθήσει την παρουσίαση και να γνωρίσει την έκδοση για τον μεγάλο λαϊκό ερμηνευτή.

Η εκδήλωση με μια ματιά:

  • Ημερομηνία: Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026.
  • Ώρα: 20:00.
  • Χώρος: Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», Βέροια.
  • Διοργάνωση: Δήμος Βέροιας και Εκδόσεις Ινφογνώμων.
  • Είσοδος: Ελεύθερη.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 λεπτά πριν

Ψευδαίσθηση οι εγγυήσεις από τις ΗΠΑ – Η αποτροπή απαιτεί αποφασιστικότητα

Ο αντιστράτηγος ε.α., μιλώντας στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, απορρίπτει τις θριαμβολογίες για την επίσκεψη Ρούμπιο, προειδοποιεί για...

Απόψεις1 ώρα πριν

Η επανάσταση των νέων στην Ευρώπη, όταν οι ηγεσίες δεν ακούν, τότε οι δρόμοι γεμίζουν

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που οι πολιτικές της ηγεσίες δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν. Από τα σχολεία της Γαλλίας...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Κυριάκος Μητσοτάκης σε μοναστήρια: Πολιτική συνέπεια ή μια νέα Βαβέλ της εποχής μας;

Χριστιανική γραμματεία, ιεροί κανόνες, κανονικό δίκαιο, γεωπολιτική και βιο-ηθική. Άρθρο γνώμης του Δρ. Αλέξιου Παναγόπουλου.

Ιστορία - Πολιτισμός4 ώρες πριν

Η Ινδία χτίζει το μέλλον χωρίς να εγκαταλείπει το παρελθόν της – Το αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει παράδοση, τεχνολογία και οικονομική ισχύ

Από το εμβληματικό Ταζ Μαχάλ και την ιστορική κληρονομιά της Άγκρα μέχρι το Χρηματιστήριο της Βομβάης και την ψηφιακή επανάσταση...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Και πάλι μόνοι: Η Τουρκία και οι ελληνικές αυταπάτες για την αποτροπή

Η οικονομική συνεργασία, η αλλαγή κυβέρνησης στην Άγκυρα και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας παρουσιάζονται συχνά ως δρόμοι εξουδετέρωσης της...

Δημοφιλή