Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Επιστολή της Αθήνας στον ΟΗΕ: Απειλή για την ασφάλεια οι έρευνες του Oruc Reis, χωρίς νομικά αποτελέσματα οι προκλήσεις της Αγκυρας

Δημοσιεύτηκε στις

Νίκος Μελέτης

Στον ΟΗΕ φέρνει με επιστολή της η Ελλάδα τις τελευταίες σοβαρές προκλήσεις της Άγκυρας με την απόπειρα παραβίασης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με τις έρευνες του ORUC REIS αλλά και την κινητοποίηση του Στόλου της που δημιουργεί απειλή για την ασφάλεια σε ολόκληρη την περιοχή.

Με την επιστολή της Μονίμου Αντιπροσώπου στον ΟΗΕ Μαρίας Θεοφίλη, η Ελλάδα δηλώνει ότι τέτοιες ενέργειες δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα και υπενθυμίζει την ελληνική ρηματική διακοίνωση του 2012 όπου η Ελλάδα βάσει εσωτερικής νομοθεσίας έχει ορίσει τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της (στην βάση της μέσης γραμμής, όπου δεν έχει υπάρξει Συμφωνία οριοθέτησης).

Στην επιστολή της, η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει το επιχείρημα της Άγκυρας ότι… «αντιδρά» στην Ελληνο-αιγυπτιακή Συμφωνία, η οποία συνάφθηκε στην βάση του Δικαίου της Θάλασσας και επισημαίνει επίσης ότι η Συμφωνία αυτή χρησιμοποιήθηκε προσχηματικά από την Τουρκία για να αποχωρήσει από τις προγραμματισμένες διερευνητικές συνομιλίες.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναφορά πως η Ελληνο-αιγυπτιακή Συμφωνία, όπως αναφέρει η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος, είναι μερική, «αφήνοντας χώρο για περαιτέρω διαπραγματεύσεις στο μέλλον με δυνητικά ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες»…

Καταδεικνύεται, επίσης, ότι η Τουρκία με τις κινήσεις αυτές αλλά και με τη εν γένει συμπεριφορά της είναι σε εντυπωσιακή αντίθεση με τις προσπάθειες της Ελλάδας και άλλων γειτονικών χωρών για τη διατήρηση της σταθερότητας στην περιοχή.

Η ελληνική επιστολή έχει ως εξής:

«A/74/988–S/2020/795

Συμβούλιο Ασφαλείας – Γενική Συνέλευση

 12 Αυγούστου 2020 

Επιστολή της 11ης Αυγούστου 2020 από την Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα Κατόπιν εντολής της κυβέρνησής μου, έχω την τιμή να επιστήσω την προσοχή σας στη σημαντική κλιμάκωση των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο που προκλήθηκε από τις τουρκικές ενέργειες, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή, και παραβιάζουν κατάφωρα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Πιο συγκεκριμένα, η Τουρκία έχει αναπτύξει, από τις 9 Αυγούστου, τον στόλο της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, από χθες το πρωί (10 Αυγούστου), μετά την έκδοση μη εξουσιοδοτημένης Αναγγελίας  NAVTEX (1024/20), η Τουρκία έχει αποστείλει το ερευνητικό/ερευνητικό σκάφος Oruc Reis για σεισμικές δραστηριότητες σε περιοχή που εμπίπτει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, παραβιάζοντας κατάφωρα το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η Ελλάδα δεν μπορούσε παρά να αναπτύξει τον δικό της στόλο στην περιοχή για να προστατεύσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Το πρόσχημα της Τουρκίας για την ανάληψη αυτής της παράνομης και επιθετικής πράξης ήταν η σύναψη συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, στις 6 Αυγούστου, η οποία προβλέπει μερική οριοθέτηση των ΑΟΖ τους σε μια συγκεκριμένη περιοχή, αφήνοντας χώρο για περαιτέρω διαπραγματεύσεις στο μέλλον με δυνητικά ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες. Η εν λόγω συμφωνία συνήφθη καλή τη πίστει και σύμφωνα με τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Επιπλέον, η Τουρκία χρησιμοποίησε την εν λόγω συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου ως πρόσχημα για μονομερή αποχώρηση από τις διμερείς διερευνητικές συνομιλίες για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δύο χωρών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν αργότερα αυτό το μήνα.

Η παραπάνω ενέργεια ήταν η τελευταία από μια σειρά παράνομων και προκλητικών ενεργειών που ανέλαβε η Τουρκία τους τελευταίους μήνες, συμπεριλαμβανομένων των σχεδόν καθημερινών παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων, της υπογραφής του Μνημονίου Συνεννόησης Τουρκίας-Λιβύης, της πρωτοφανούς εργαλειοποίησης  των «μεταναστών» για την υποκίνηση της διέλευσης των ευρωπαϊκών συνόρων, της απόπειρας σφετερισμού  των κυριαρχικών δικαιωμάτων των παράκτιων κρατών με  την επίκληση ότι  τα νησιά δεν δικαιούνται αποκλειστική οικονομική ζώνη και υφαλοκρηπίδα, την έκδοση μη εξουσιοδοτημένων Αναγγελιών NAVTEX, καθώς και τη συνέχιση των ερευνητικών δραστηριοτήτων  στις  υφαλοκρηπίδες άλλων χωρών.  Θα ήθελα να τονίσω ότι η πρόσφατη αποστολή τουρκικού ερευνητικού/ερευνητικού σκάφους με σκοπό τη διεξαγωγή σεισμικών δραστηριοτήτων σε περιοχή που εμπίπτει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα συνιστά από μόνη της σαφή παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας επί της υφαλοκρηπίδας της, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 77 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, που αντικατοπτρίζει το εθιμικό διεθνές δίκαιο.

Συνιστά επίσης κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 121 παράγραφος 2 της Σύμβασης, σύμφωνα με το οποίο τα νησιά δημιουργούν θαλάσσιες ζώνες (υφαλοκρηπίδα/Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) πέραν των χωρικών τους υδάτων όπως κάθε άλλη χερσαία επικράτεια. Δεδομένου ότι η Ελλάδα έχει ab initio και ipso facto κυριαρχικά δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας της, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών της πόρων, οι παραπάνω δραστηριότητες από την Τουρκία δεν δημιουργούν  καμία νομική συνέπεια στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας ούτε προδικάζουν τα δικαιώματα αυτά με οποιονδήποτε τρόπο. Από την άποψη αυτή, υπενθυμίζω τη ρηματική μας διακοίνωση της 8ης Μαΐου 2012 με την οποία καταχωρήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη η νομοθεσία που καθορίζει τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας (βλ. Law of the Sea Bulletin, τόμος 79, σ. 14).

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω τονίζοντας ότι οι ενέργειες της Τουρκίας έρχονται σε εντυπωσιακή αντίθεση με τις προσπάθειες της Ελλάδας και άλλων γειτονικών χωρών για τη διατήρηση της σταθερότητας στην περιοχή. Επιπλέον, η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στις προσπάθειές της να συμβάλει στην περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Θα σας ήμουν ευγνώμων αν μπορούσατε να έχετε κυκλοφορήσει την παρούσα επιστολή ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας και να την δημοσιεύσετε στο επόμενο Law of the Sea Bulletin.

 Μαρία Θεοφίλη

Πρέσβης Μόνιμη Αντιπρόσωπος.

– – –

Ολόκληρη η επιστολή της Ελλάδας στον ΟΗΕ

liberal.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή

Δημοσιεύτηκε

στις

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Δημοκρατία
==========================================
Ο εορτασμός για τα 150 γενέθλια της «Εστίας» ήταν λαμπερός, όπως της άξιζε.
Οι χαιρετισμοί και οι ομιλίες, στην κορυφαία αυτή εκδήλωση ήταν στο ύψος των περιστάσεων.
Ο λόγος, ωστόσο, που ανασύρω από το σύνολο των εξαιρετικών ομιλιών, αυτήν του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη, είναι η αμεσότητα του δεσίματός της, με αυτήν του διευθυντή της «Εστίας», σχετικά με το «κεράκι». Αγαπημένη και συνεχής αναφορά του Μανώλη Κωττάκη, σχεδόν σε όλες τις ομιλίες του, που συντηρεί την ελπίδα ότι αυτό δεν θα σβήσει, και ότι θα φωτίσει ξανά, κάποτε στο μέλλον, μέρες δοξασμένες για την πατρίδα μας. Αντιθέτως, στην ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη το «κεράκι» δείχνει μισοσβησμένο, η Ελλάδα οδεύει ακάθεκτη προς ένα σκοτεινό τέλος, και φαίνεται να μην υπάρχει χώρος για ελπίδα ανατροπής της καταστροφής.
Η συνύπαρξη αυτών των δύο κορυφαίων ομιλιών, στα γενέθλια της «Εστίας», δημιουργεί πληθώρα συναισθημάτων, στα οποία υπερέχει, δυστυχώς, η απελπισία. Αλλά, συγχρόνως, υπάρχει και η οργή, τού γιατί δεν αντιδρούμε και γιατί δεν προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή τη ροή της κατρακύλας.
Στο δύσκολο διαγνωστικό άρθρο μου, για το τι ακριβώς μας συμβαίνει, μέσα από τις επιστημονικά εμπεδωμένες διαπιστώσεις του κ. Ιωαννίδη, περί του τέλους μας, αντιμετωπίζω σωρεία ερωτηματικών, που δεν έχουν απαντήσεις. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης, στις συντριπτικές του ανακοινώσεις, για το που οδεύουμε, δεν αφήνει ίχνος αντιπολιτευτικής διάθεσης, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την κατανόηση για το που πάμε, για το γιατί πάμε και για το πόσο τελειωτικά χαμένοι είμαστε.
Σίγουρα, δεν είναι αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε στα 150 γενέθλια της «Εστίας». Και, ακόμη, στη διαδρομή που επέλεξε ο Γιάννης Ιωαννίδης, δεν φαίνεται να φωτίζει το δρόμο μας το «κεράκι» του Μανώλη Κωττάκη.
Παρά ταύτα, θεωρώ την ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, ως το πολυτιμότερο δώρο για τα γενέθλια της «Εστίας». Και τούτο, επειδή καλπάζουμε ακάθεκτα προς το χαμό, ενώ το «κεράκι» είναι έτοιμο να σβήσει, αλλά όμως καίει ακόμη. Χαροπαλεύει για μια σταλιά «λαδάκι». Και το όντως τραγικό ερώτημα των δύο αυτών αλληλοσυμπληρούμενων ομιλιών, δείχνει να είναι το αν θα βρεθεί, έγκαιρα, μια σταγόνα, μια μόνο, λαδάκι, για να μη σβήσει το «κερί»; Και αν δεν σβήσει, βλέπουμε. ….

Ι. Οι βοριάδες του κ. Ιωαννίδη που απειλούν να σβήσουν το «κεράκι»

Η αριστεία εναντίον της αχρηστίας, της αλαζονείας, της οικογενειοκρατίας, της επιδείνωσης των πάντων, των ψευδών εξαγγελιών, της προβολής βιομηχανιών καταστροφής, του συνεχούς υποβιβασμού της χώρας στη σκάλα της υφηλίου κλπ., κλπ. Αυτά και άλλα ανακοινώνονται από τον κ. Ιωαννίδη μέσα από την κατάρρευση της παιδείας, της επιστήμης και της ελευθερίας του Τύπου, με τη βοήθεια συγκριτικών στατιστικών δεδομένων, που αποκλείουν τις όποιας μορφής αμφιβολίες για την εγκυρότητά τους. Στις εξαγγελίες και στις συγκρίσεις αυτές, δεν συμπεριλαμβάνονται, κατ’ ευθείαν, τουλάχιστον, δεδομένα οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά βέβαια, συνυπάρχουν σκιωδώς μέσα σε αυτές.
Η Ελλάδα καταποντίζεται παντού δίνοντας τη θέση της σε χώρες που, λίγα μόνο χρόνια πριν, κυρίως πριν από την εισβολή των εγκληματικών Μνημονίων, ήταν πολύ κάτω από αυτήν. Και το χειρότερο, ίσως, είναι οι θανατηφόρες, πράγματι, συγκρίσεις, με την Τουρκία, που μας ξεπερνά, δυστυχώς και συνεχώς, σε πολλά και κρίσιμα πεδία.
Περιττό να υπογραμμίσω ότι, στις ανερχόμενες οικονομίες δεν υπάρχει πια καμιά ευρωπαϊκή. Διαπίστωση, που επαναφέρει στο προσκήνιο το περιεχόμενο του βιβλίου μου, του 2018, περί του «τέλους της οικονομικής κυριαρχίας της Δύσης και την εισβολή της Ανατολής».

ΙΙ. Η άβυσσος που οδηγούν οι αποκαλύψεις του κ. Ιωαννίδη

Πόσες από τις αποκαλύψεις του καθηγητή Ιωαννίδη γνωρίζαμε ήδη; Ή και ορθότερα είχαμε αξιολογήσει το μέγεθος της εθνικής συμφοράς, που έσερναν μαζί τους; Ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιο!
Γνωρίζαμε, σίγουρα, πολλά απ’ αυτά και πριν από την περί ής ομιλία! Ωστόσο, πολύ λίγοι από εμάς είχαμε εντρυφήσει στο βαθύτερο νόημά τους, στις επιπτώσεις τους, στην ενίσχυση μιας γενικότερης αδιαφορίας, μέσω της ανοχής τους.
Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, εύλογα τίθεται το ερώτημα για το πόσοι από μας είχαν ορθά αξιολογήσει το καταστρεπτικό κοινωνικό μέγεθος, που εμπεριέχεται στον εναγκαλισμό και στην αδίστακτη αναγνώριση της δήθεν σπουδαιότητάς των θανατηφόρων καπνοβιομηχανιών, Παπαστράτου και ανάλογων άλλων, για την οικονομία; Την εγκληματική αυτή σιωπηρή αποδοχή, από πολιτικούς, πρώην υπουργούς, πρώην πρωθυπουργούς, και, γενικότερα, από επίλεκτα μέλη της ελληνικής κοινωνίας! Με τη σιωπηρή υπογράμμισή τους, της δήθεν σημαντικής προσφοράς των περί ων ο λόγος καπνοβιομηχανιών, στην ανάπτυξη. Με την καταστρεπτική μεταφορά ευνοϊκών εντυπώσεων, αλλά και αναγνώρισης της δήθεν συμβολής τους στην άνοδο της οικονομίας. Με την υποστηρικτική συμπαράσταση και ενίσχυση του κύκλου θανάτου, με τον οποίον συνδέονται, και από ορισμένα ΑΕΙ.
Και, βέβαια, η γνώση ότι προς τιμή όλων αυτών των δημίων και των αγγέλων θανάτου καλλιεργείται αδίσταχτα μια εξέχουσα θέση στην κοινωνία, που αναγνωρίζει την «προσφορά» τους, στην ετήσια θανάτωση 30.000 συμπατριωτών μας.
Να αναφερθώ και σε πρόσθετη μορφή αχρηστίας, που εμφανίζει το μαύρο, άσπρο πάντοτε κατά τον κ. Ιωαννίδη. Αφορά την καταπάτηση της αλήθειας του Τύπου, και πιο συγκεκριμένα στην ανακοίνωση της υπουργού Παιδείας, που φιλοξενήθηκε από εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, στην οποία ισχυρίζεται ότι η κατρακύλα μας,στο Piza 25 σταμάτησε και επιπλέον….έχει αναστραφεί! Ψέματα, που ωστόσο γίνονται αποδεκτά. Γελοιότητες, που συσκοτίζουν την πραγματικότητα, επιταχύνοντας το τέλος της πατρίδας μας. Καταδικάζεται, ακόμη, από το Γιάννη Ιωαννίδη, η διάδοση φαντασιώσεων, για τη δήθεν επιστροφή των νέων μας.
Ο καθηγητής Ιωαννίδης συνεχίζει τις δραματικές διαπιστώσεις, για την ποιότητα της έρευνας στα ελληνικά Πανεπιστήμια καθώς και για τα ύποπτα μονοπάτια, στα οποία καταφεύγουν ελληνικά ΑΕΙ, καθηγητές και ερευνητές, προκειμένου να προβάλουν την ασημαντότητά τους. Η απήχηση, δυστυχώς, στις παραπάνω μεθοδεύσεις είναι αποκαρδιωτική. Ούτε ένα από τα πρώτα Πανεπιστήμια της υφηλίου δεν τίμησε την πρόσκληση των ελληνικών ΑΕΙ, με την παρουσία του στην Ελλάδα.
Ακόμη, η «πρωτιά» της Ελλάδας περιλαμβάνει και τη συμμετοχή της στις 4 χώρες της υφηλίου, με τις χειρότερες δυνατότητες επιλογής της ζωής των πολιτών της.
Ωστόσο, στην πατρίδα μας αναγνωρίζεται και ένα προτέρημα. Είναι περιζήτητη για να περάσει κανείς τα χρόνια της σύνταξής του, κοντά στη θάλασσα και κάτω από το γαλανό ουρανό της. Φυσικά, αυτή η αναγνώριση για το χάδι της φύσης θα διαρκέσει μέχρις ότου ο καθηγητής Ιωαννίδης ανακοινώσει με τον τρόπο του, τις ραγδαίες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, και τις συντριπτικές προθεσμίες, που αυτές μας θέτουν.

ΙΙΙ. Και το μέγα ερώτημα που προκύπτει. Ο ελληνικός λαός δεν ακούει; Δεν σκέπτεται; Δεν προβληματίζεται; Δεν αντιδρά;

Παρότι, γνώριζα, καθώς ασχολούμαι, χωρίς διακοπή, με το επερχόμενο τέλος μας, κυρίως με βάση τον οικονομικό μας καταποντισμό, ωστόσο η εμπεριστατωμένη, όσο και ψυχρή αναφορά του καθηγητή Ιωαννίδη, ομολογώ ότι με καθήλωσε.
Ειδικότερα, διερωτήθηκα, πως είναι δυνατόν, αυτές οι τόσο καταστρεπτικές προοπτικές, για την πατρίδα μας, όπως προβάλουν χωρίς την απειροελάχιστη αμφιβολία, μέσα από την περί ης ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, να μην έχουν προκαλέσει σεισμό.
Εξυπακούεται, ότι δεν αναφέρομαι στην Κυβέρνηση, η οποία περιτριγυρίζεται από ειδικής μορφής στόλο, που ουδόλως ενδιαφέρεται για το μετά της πατρίδας, προσπαθώντας να παραμείνει με νύχια και δόντια στο τώρα. Αναφέρομαι, ωστόσο, στην αντιπολίτευση, η οποία, αντιθέτως, υποτίθεται ότι πασχίζει να αλλάξει τα πάντα. Και συνεπώς, η συλλογική της αδιαφορία, στις σπαραξικάρδιες καταγγελίες του κ. Ιωαννίδη, είναι πλέον ή ακατανόητη.
Το τελευταίο, που μπορεί κανείς να σκεφθεί ως ερμηνεία, της όντως αλλοπρόσαλλης αυτής κατάστασης, είναι ότι συλλήβδην οι πολίτες αυτής της χώρας αδιαφορούν για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους. Το ίδιο και η αντιπολίτευση συλλήβδην. Αδιαφορούν, ακόμη, και για το επερχόμενο τέλος της.
Αυτό είναι το αρχικό και προφανώς το επιπόλαιο συμπέρασμα. Γιατί, πως αλήθεια, να αδιαφορούν Έλληνες, που δεν ανήκουν στους προδότες, για το μέλλον της πατρίδας τους;
Έτσι, αναζητούνται διαφορετικά ερμηνευτικά πρότυπα. Και έτσι αγγίζουμε εκείνο το μοιραίο σημείο, που με κάθε τρόπο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Στην απόλυτη απελπισία του λαού. Στην αποδοχή του αναπόφευκτου, καθώς δεν υπάρχει λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Στη φαινομενική αδιαφορία, με την πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Στην τρομακτική δήλωση του Νίκου Καζαντζάκη: “Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι ελεύθερος”.
Δεν αποκλείεται να είναι έτσι. Ωστόσο, το «κεράκι» σιγοκαίει ακόμη. Και ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η επικίνδυνη κλιμάκωση ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ, οι εξελίξεις στη Βαλτική, οι πολεμικές προετοιμασίες ευρωπαϊκών κρατών και οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία βρέθηκαν στο επίκεντρο της νέας ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι οι κινήσεις που πραγματοποιούνται στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ενώ άσκησε σφοδρή κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες για τη στρατηγική που ακολουθούν απέναντι στη Μόσχα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε εκτενώς σε δημοσίευμα της Wall Street Journal για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, διατυπώνοντας σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της αμερικανικής διπλωματίας, τις πολιτικές διασυνδέσεις και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτική ηγεσία την Ουάσιγκτον.

Η Βαλτική στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Ρωσίας – ΝΑΤΟ

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σταύρος Καλεντερίδης στις εξελίξεις στη Λιθουανία και στη συζήτηση για αλλαγές του συνταγματικού πλαισίου σχετικά με τη φιλοξενία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και όπλων μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι σχετικές πρωτοβουλίες συνδέονται με τη δυνατότητα μεγαλύτερης στρατιωτικής παρουσίας συμμαχικών δυνάμεων, ακόμη και με το ενδεχόμενο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.

Υπογράμμισε τη γεωγραφική σημασία της Λιθουανίας, η οποία συνορεύει με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, δύο περιοχές ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τη ρωσική άμυνα.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η μεταφορά πρόσθετων στρατιωτικών υποδομών κοντά στα ρωσικά σύνορα είναι πιθανό να προκαλέσει αντίστοιχες κινήσεις της Μόσχας, δημιουργώντας έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο εξοπλιστικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Ολλανδία και Γερμανία: Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο;

Στη συνέχεια της εκπομπής, ο αναλυτής στάθηκε σε τοποθετήσεις και προειδοποιήσεις από την Ολλανδία για το ενδεχόμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Επέκρινε την αντίληψη ότι μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Μόσχα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόφευκτη εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις εντείνουν το ήδη τεταμένο κλίμα.

Αναφέρθηκε επίσης στη γερμανική αμυντική πολιτική και στη συζήτηση για την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της χώρας, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τη διπλωματική αντιμετώπιση της κρίσης και επενδύει ολοένα περισσότερο στη στρατιωτικοποίηση.

Κατά την εκτίμησή του, η συνεχής προβολή ενός μελλοντικού πολέμου με τη Ρωσία κινδυνεύει να μετατραπεί από σενάριο αποτροπής σε παράγοντα που αυξάνει την πιθανότητα πραγματικής σύγκρουσης.

Γκίλφοϊλ: Το δημοσίευμα της Wall Street Journal και τα 100.000 δολάρια

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με αφορμή τις νέες αποκαλύψεις της Wall Street Journal.

Το αμερικανικό δημοσίευμα της 7ης Οκτωβρίου 2026 αναφέρει ότι η Γκίλφοϊλ φέρεται να ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ, Έρικ Ντίτερς, να καταβάλει 100.000 δολάρια στον λογαριασμό της στην American Express, λίγο πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία για τον διορισμό της στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μηνύματα που εξέτασε η αμερικανική εφημερίδα εγείρουν ερωτήματα για ενδεχόμενη ανταλλαγή οικονομικής υποστήριξης με πρόσβαση σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο Ντίτερς υποστηρίζει ότι είχε ήδη καταβάλει σημαντικά χρηματικά ποσά στη Γκίλφοϊλ για εκδηλώσεις και ομιλίες, ενώ επιδίωκε βοήθεια σε προσωπικές φορολογικές και νομικές υποθέσεις. Η νομική πλευρά της Γκίλφοϊλ αμφισβητεί τη γνησιότητα των επίμαχων μηνυμάτων και συνδέει τις οικονομικές απαιτήσεις της με προηγούμενες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Οι ισχυρισμοί δεν συνιστούν από μόνοι τους απόδειξη παράνομης πράξης.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης επέκρινε έντονα την ελληνική δημοσιογραφία για την περιορισμένη, κατά την άποψή του, διερεύνηση αντίστοιχων ζητημάτων που αφορούν ξένους διπλωμάτες.

Παράλληλα, συνέδεσε την υπόθεση με το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων εξάρτησης ανάμεσα στην ελληνική πολιτική ηγεσία και την αμερικανική διπλωματία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίζει τους ξένους αξιωματούχους με θεσμική αυτοπεποίθηση και χωρίς πολιτική υποτέλεια.

Ουκρανία: Διπλωματικό παρασκήνιο και ο ρόλος του Τραμπ

Στο ουκρανικό μέτωπο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις επαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη για την αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου.

Στάθηκε ιδιαίτερα στην προοπτική μιας τριμερούς διαδικασίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, εκτιμώντας ότι το Κρεμλίνο θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει συγκεκριμένα ανταλλάγματα πριν συναινέσει σε ουσιαστική επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων.

Ένα από τα ζητήματα που ανέδειξε ήταν το ενδεχόμενο προσωρινής συμφωνίας για τον περιορισμό των επιθέσεων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Κατά την εκτίμησή του, η Μόσχα ενδέχεται να συνδέσει οποιαδήποτε σχετική παραχώρηση με την ελάφρυνση οικονομικών κυρώσεων ή με άλλες πολιτικές δεσμεύσεις της Δύσης.

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις του Κρεμλίνου στις 8 και 9 Οκτωβρίου, όταν η ρωσική πλευρά υποβάθμισε την προοπτική άμεσης επανέναρξης των τριμερών συνομιλιών, χωρίς να αποκλείει μελλοντικές επαφές.

Ζελένσκι – Νότια Κορέα: Νέα διπλωματική αντιπαράθεση

Ο αναλυτής ασχολήθηκε επίσης με τις σχέσεις Ουκρανίας και Νότιας Κορέας, εστιάζοντας σε διαφωνίες που, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, προέκυψαν γύρω από την αντιμετώπιση των Βορειοκορεατών αιχμαλώτων πολέμου.

Στάθηκε στην ένταση μεταξύ του Κιέβου και της Σεούλ, καθώς και σε ζητήματα διπλωματικής αξιοπιστίας, σεβασμού και χειρισμού ευαίσθητων εθνικών υποθέσεων.

Η αναφορά αυτή εντάχθηκε στη γενικότερη κριτική του προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ουκρανική διπλωματική στρατηγική, την οποία θεωρεί συχνά υπερβολικά συγκρουσιακή ακόμη και απέναντι σε χώρες που μπορούν να υποστηρίξουν την Ουκρανία.

Ενεργειακός πόλεμος και φόβοι για τον χειμώνα

Σημαντική θέση στην εκπομπή είχε και η ενεργειακή διάσταση του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στα πλήγματα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων και στις επιπτώσεις τους στην οικονομία, στις υποδομές και στον άμαχο πληθυσμό.

Εκτίμησε ότι η συνέχιση της στρατηγικής αμοιβαίων επιθέσεων μπορεί να επιβαρύνει ιδιαίτερα την Ουκρανία κατά τη χειμερινή περίοδο, με διακοπές ηλεκτροδότησης και αυξημένα προβλήματα λειτουργίας βασικών υπηρεσιών.

Παράλληλα, επισήμανε ότι οι οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στις εμπόλεμες χώρες, αλλά επηρεάζουν την ευρωπαϊκή οικονομία και τους πολίτες.

Το ευρύτερο μήνυμα της ανάλυσης

Ο κεντρικός άξονας της παρέμβασης του Σταύρου Καλεντερίδη ήταν ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της ασφάλειάς της.

Κατά την άποψή του, η στρατιωτική ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, οι συζητήσεις για πυρηνικά όπλα και η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με τη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης πολύ μεγαλύτερης από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, η κριτική του στην ελληνική πολιτική τάξη και στην αμερικανική διπλωματική παρουσία συνδέεται με την πάγια θέση του ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερη εθνική αυτονομία, θεσμική λογοδοσία και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

Η προειδοποίησή του για έναν πιθανό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο αποτελεί πολιτικοστρατηγική εκτίμηση και όχι διαπιστωμένη εξέλιξη.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σαφή προειδοποίηση για τους κινδύνους που κρύβει η διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ιδιαίτερα ενόψει της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, απηύθυνε ο πρέσβης επί τιμή Δημήτρης Καραϊτίδης, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική».

Ο έμπειρος διπλωμάτης ανέλυσε τα μηνύματα της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, τις πιθανές αντιδράσεις της Άγκυρας, τη σημασία της έκδοσης NAVTEX, καθώς και το ζήτημα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει στην άσκηση των δικαιωμάτων της χωρίς να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει την εντύπωση ότι απαιτείται η άδειά της.

Το μήνυμα Ρούμπιο που δυσκολεύει την Άγκυρα

Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η αμερικανική πλευρά έστειλε ένα αποτρεπτικό μήνυμα προς την Τουρκία.

Όπως επισήμανε, οι τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, ιδιαίτερα στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον δεν προτίθεται να παραμείνει αδιάφορη μπροστά στο ενδεχόμενο μιας σοβαρής ελληνοτουρκικής κρίσης.

«Η δήλωση θα σας έλεγα ότι είναι αποθαρρυντική για την τουρκική πλευρά», τόνισε ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται πως μια απόπειρα παρεμπόδισης του έργου δεν θα ήταν απλή υπόθεση.

Ωστόσο, απέφυγε να εμφανιστεί καθησυχαστικός.

Η Τουρκία, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ενδέχεται να επιδείξει αυτοσυγκράτηση, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί μια προσπάθεια παρεμπόδισης της πόντισης του καλωδίου.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι, εφόσον εκδηλωνόταν μια σοβαρή κρίση, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα θα παρενέβαιναν, χωρίς όμως να είναι δυνατόν να προβλεφθούν ο χρόνος και ο τρόπος μιας τέτοιας παρέμβασης.

Η μεγάλη παγίδα: Να θεωρηθεί η επικοινωνία με την Τουρκία αίτημα άδειας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Δημήτρης Καραϊτίδης στις ενδεχόμενες διπλωματικές επαφές Αθήνας και Άγκυρας μετά την έκδοση NAVTEX για τις εργασίες ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Ο πρέσβης δεν τάχθηκε κατά της επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Αντιθέτως, αναγνώρισε την ανάγκη ύπαρξης διαύλων συνεννόησης, ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης.

Έθεσε, όμως, έναν κρίσιμο όρο: καμία επικοινωνία δεν πρέπει να μπορεί να ερμηνευτεί ή να παρουσιαστεί ως άτυπο αίτημα αδειοδότησης από την Τουρκία.

Προειδοποίησε ότι ακόμη και η επιλογή της διπλωματικής φρασεολογίας έχει μεγάλη σημασία, καθώς η τουρκική πλευρά θα μπορούσε να αξιοποιήσει μια ασάφεια για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει εμμέσως δικαιώματα της Άγκυρας στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή.

«Η επικοινωνία με τον αντίπαλο δεν είναι κάτι κακό», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι πρέπει να μεταφέρει τα κατάλληλα μηνύματα και να μην προσφέρεται για παρερμηνείες.

Μάλιστα, εκτίμησε ότι η Τουρκία πιθανότατα θα απαντήσει στην ελληνική NAVTEX με αντι-NAVTEX, προβάλλοντας εκ νέου τις διεκδικήσεις της.

Κατά τον ίδιο, η ουσία βρίσκεται στο να προχωρήσει η Ελλάδα στην υλοποίηση του έργου, χωρίς να επιτρέψει στην Άγκυρα να εμφανίσει οποιαδήποτε ελληνική κίνηση ως υποχώρηση.

«Η σωφροσύνη δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δειλία»

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός ήταν ο Δημήτρης Καραϊτίδης όταν η συζήτηση στράφηκε στο ενδεχόμενο επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Κρήτης.

Ο πρέσβης υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να αφήνει τις τουρκικές απειλές να καθορίζουν την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

«Δεν πρέπει να υποχωρούμε σε τέτοιο σημείο ώστε η σωφροσύνη να εκλαμβάνεται ως δειλία ή ως αδυναμία», υπογράμμισε.

Τάχθηκε θετικά υπέρ μιας επέκτασης στην περιοχή της Κρήτης, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι υπάρχει προβληματισμός για τις συνέπειες της τμηματικής επέκτασης των χωρικών υδάτων.

Όπως εξήγησε, μια μερίδα της ελληνικής πλευράς θεωρεί ότι η επέκταση σε περιοχές εκτός Αιγαίου μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση πως η Ελλάδα αποδέχεται την τουρκική επιχειρηματολογία περί ιδιαίτερου καθεστώτος στο Αιγαίο.

Ο ίδιος, ωστόσο, προέκρινε την τμηματική άσκηση του δικαιώματος έναντι της αδράνειας, με τη σαφή επισήμανση ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε ανάλογες κινήσεις και στο Αιγαίο.

Η Λιβύη και ο ρόλος της Τουρκίας

Σημαντική θέση στην παρέμβαση κατείχε και η διαπραγμάτευση Ελλάδας–Λιβύης για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η τουρκική επιρροή αποτελεί βασικό παράγοντα που εξηγεί τη διστακτικότητα της λιβυκής πλευράς απέναντι σε μια ουσιαστική συμφωνία με την Αθήνα.

Παρά τις δυσκολίες, κάλεσε την ελληνική διπλωματία να συνεχίσει τις προσπάθειες.

Υπογράμμισε ότι η ύπαρξη δύο ανταγωνιστικών κέντρων εξουσίας στη Λιβύη και η επιρροή της Άγκυρας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εγκατάλειψη των επαφών.

Η Ελλάδα, σημείωσε, οφείλει να επιδιώξει μια συμφωνία που θα είναι αποδεκτή και θα προστατεύει τα ελληνικά δικαιώματα.

Η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας πρέπει να αποκτήσει αντίκρισμα

Σχολιάζοντας την ανάδειξη της στρατηγικής σημασίας της Ελλάδας από τον Μάρκο Ρούμπιο, ο πρέσβης αναγνώρισε ότι πρόκειται για θετική εξέλιξη.

Επισήμανε, όμως, ότι η Αθήνα δεν πρέπει να περιορίζεται στην ικανοποίηση από τις ευνοϊκές αμερικανικές δηλώσεις.

Αντίθετα, πρέπει να αξιοποιεί τη γεωγραφική, γεωπολιτική και γεωοικονομική θέση της χώρας, προκειμένου να εξασφαλίζει συγκεκριμένα ανταλλάγματα και ουσιαστικά οφέλη.

Όπως εξήγησε, αυτό απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό και προσεκτικά διαμορφωμένα αιτήματα προς την αμερικανική πλευρά.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι οι συζητήσεις υψηλού επιπέδου περιλαμβάνουν και κλειστές συναντήσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν δημοσιοποιείται πάντοτε.

Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι κατά την επίσκεψη Ρούμπιο συζητήθηκαν ζητήματα ή ενδεχόμενα ανταλλάγματα που δεν έγιναν γνωστά.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι ο ασυνήθιστα ήπιος τόνος που είχε υιοθετήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη θα μπορούσε να συνδέεται με παρασκηνιακές συστάσεις για αποφυγή κλιμάκωσης.

Πρόκειται, πάντως, για εκτίμηση του πρέσβη και όχι για επιβεβαιωμένη πληροφορία σχετικά με αμερικανικές παρεμβάσεις.

Το συμπέρασμα της παρέμβασης

Η βασική θέση του Δημήτρη Καραϊτίδη συνοψίζεται στην ανάγκη μιας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που θα συνδυάζει τη διπλωματική ψυχραιμία με την αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Οι δηλώσεις Ρούμπιο, κατά την εκτίμησή του, δημιουργούν ένα ευνοϊκότερο διπλωματικό περιβάλλον. Δεν συνιστούν όμως εγγύηση ότι η Τουρκία θα αποφύγει κάθε πρόκληση.

Για τον λόγο αυτό, η Αθήνα καλείται να αξιοποιήσει τη συγκυρία, να προχωρήσει στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης και να μην εγκλωβιστεί σε διαδικασίες που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε έμμεση αναγνώριση τουρκικών αξιώσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO46 λεπτά πριν

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Σοβιετικές πολιτικές που συγκλίνουν με εκείνες Λονδίνου/Άγκυρας

Ιστορία και αλήθεια εκδικούνται με τον χρόνο όταν περιφρονούνται…

Αναλύσεις4 ώρες πριν

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Το καλώδιο θα προχωρήσει κανονικότατα» – Καμία ενημέρωση στην Τουρκία

Την εκτίμηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει με τη σχεδιασμένη όδευση, χωρίς ενημέρωση ή άδεια της Τουρκίας, διατύπωσε...

Δημοφιλή