Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Ευρωπαίοι και Έλληνες να παύσουν να στρουθοκαμηλίζουν έναντι του Ερντογάν

Δημοσιεύτηκε στις

Σάββας Ιακωβίδης

Ο Ερντογάν, ως άριστος μαθητής του Χίτλερ, αντέγραψε και μιμείται πολλές εγκληματικές πρακτικές του. Υμνεί το οθωμανικό παρελθόν. Επιβεβαιώνει όσα διδάχτηκε από τον ακραίο ισλαμιστή καθοδηγητή του, Ερμπακάν. Είναι προσκολλημένος στην αναβίωση της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Απαιτεί να υψώσει τη σημαία του Ισλάμ στην Ιερουσαλήμ

Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελληνισμός στρουθοκαμηλίζουν! Η μεν Ευρώπη επειδή νομίζει ότι ο βαρβαρικός τουρκικός λαός και η ηγεσία του θα υιοθετήσουν τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της Ένωσης, τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα ώστε, επιτέλους, να ενταχθούν στη χορεία των πολιτισμένων λαών. Η δε ηγεσία του Ελληνισμού πιστεύει ότι καλοπιάνοντας, γλείφοντας και ικετεύοντας τον Τούρκο Αττίλα, θα τον εξημερώσει, θα τον κατευνάσει και θα συναινέσει εις μεν το Κυπριακό, σε μια λειτουργική και δημοκρατικά βιώσιμη λύση για ένα κανονικό κράτος. Εις δε τα ελληνοτουρκικά, θα σεβαστεί το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

Τραγικοί ευσεβείς πόθοι! Ολέθριες αυταπάτες! Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στη Γιάλτα, μεταξύ Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ, για τον διαμοιρασμό του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, ο ασθενών Αμερικανός Πρόεδρος είπε στον σύμβουλό του, Μπούλιτ, πως, αν έδιναν στον αδίστακτο Στάλιν όσα αξίωνε, θα συναινούσε σε συμφωνία. Ο σύμβουλος του Ρούσβελτ υπέδειξε: «Κύριε Πρόεδρε, δεν έχετε να κάνετε με τον Δούκα του Νόρφολκ αλλά με έναν Καυκασιανό ληστή»!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχουν να κάνουν με έναν… Δούκα αλλά με έναν Μογγόλο ληστή, άρπαγα, κατακτητή, γενοκτόνο και σφαγέα λαών, με πρώτους τους Έλληνες, τους Αρμενίους και τους Κούρδους. Όταν ο τζιχαντιστής Ερντογάν ανήλθε στην εξουσία, το 2003, πολλοί ήταν εκείνοι στην Ευρώπη που σχεδόν πανηγύρισαν επειδή πίστεψαν αφελώς ότι επρόκειτο για έναν δήθεν Ισλαμιστή-light!

Στην Ελλάδα και ειδικά στην Κύπρο, ανιστόρητοι πολιτικοί και ημιμαθείς δημοσιογράφοι ανέμελψαν ύμνους και δοξαστικά σε έναν ακραίο ισλαμιστή, που ποτέ δεν απέκρυψε τις επεκτατικές και κατακτητικές προθέσεις και σχεδιασμούς του έναντι της Ευρώπης και του Ελληνισμού. Στις 30 Μαΐου 2015, κατά την 562η επέτειο της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, ο Ερντογάν μίλησε προς παραληρούντα πλήθη περισσότερο ως Σουλτάνος παρά ως ηγέτης κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ και επίδοξου μέλους της ΕΕ.

«Τι είναι κατάκτηση;», ρώτησε τα πλήθη. «Κατάκτηση είναι Hijrah (επέκταση του Ισλάμ διά της μετανάστευσης). Κατάκτηση είναι η Ανδαλουσία (στην Ισπανία). Κατάκτηση είναι η Σαμαρκάνδη και η Μπουχάρα (στο σημερινό Ουζμπεκιστάν). Κατάκτηση είναι η έπαρση της σημαίας του Ισλάμ ξανά στην Ιερουσαλήμ (δεν είναι καθόλου τυχαία η αναφορά Ερντογάν, μόλις πρόσφατα, για την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ, που εξόργισε τους Εβραίους). Κατάκτηση είναι Alp Arslan (ο δεύτερος Σουλτάνος της Αυτοκρατορίας των Σελτσούκων, ο οποίος κατέκτησε την Ανατολία)».

Ο Ερντογάν ξεκαθάρισε προς τυφλούς και κωφούς Ευρωπαίους και Έλληνες: «Η κατάκτηση είναι να ανοίξουμε τις πόρτες από την Ανατολία μέχρι τη Βιέννη. Είναι να κάνουμε την Οθωμανική Αυτοκρατορία να ξαναγεννηθεί, ώστε να καλύπτει τρεις ηπείρους και εφτά κλιματικές ζώνες. Ο Μεχμέτ ο Κατακτητής κατέκτησε την Κων/πολη το 1453, αλλά η κατάκτηση συνεχίζεται.

»Η κατάκτηση είναι να έχεις το κουράγιο, την επιμονή και την εξυπνάδα να αψηφήσεις όλον τον κόσμο ακόμα και στους πιο σκληρούς καιρούς. Η κατάκτηση είναι το 1994 (όταν ο Ερντογάν εξελέγη Δήμαρχος της Κων/πολης). Είναι να υπηρετείς την Κων/πολη και την κληρονομιά του Σουλτάνου Μεχμέτ του Κατακτητή. Η κατάκτηση είναι να κάνουμε την Τουρκία να στηθεί ξανά στα πόδια της».

Ο Ερντογάν, ως άριστος μαθητής του Χίτλερ, αντέγραψε και μιμείται πολλές εγκληματικές πρακτικές του. Υμνεί το οθωμανικό παρελθόν. Επιβεβαιώνει όσα διδάχτηκε από τον ακραίο ισλαμιστή καθοδηγητή του, Ερμπακάν. Είναι προσκολλημένος στην αναβίωση της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Απαιτεί να υψώσει τη σημαία του Ισλάμ στην Ιερουσαλήμ. Και ο δήθεν ευρωπαϊκός προσανατολισμός και εκδυτικισμός της Τουρκίας;

Ο ευδιάκριτος στόχος του Τουρκο-Χίτλερ Ερντογάν είναι η κατάκτηση και η ισλαμοποίηση της Ευρώπης. Όχι διά των όπλων, όπως επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς κατά της Βιέννης (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1529), αλλά διά των μεταναστευτικών ροών. Ο Τούρκος Πρόεδρος είναι ένας αδίστακτος τζιχαντιστής δικτάτορας. Η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο για δημοσιογράφους, διανοούμενους, ακαδημαϊκούς, δικαστικούς, στρατιωτικούς και πολίτες.

Το μεταναστευτικό έχει εργαλειοποιηθεί για να εκβιάζονται η Ευρώπη και ειδικά η Ελλάδα και η Κύπρος, που ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρή δημογραφική αλλοίωση. Οι Τούρκοι, σύμφωνα με τουρκικές και ξένες δημοσκοπήσεις, είναι αντιαμερικανοί, αντιευρωπαίοι και αντι-ΝΑΤΟϊκοί. Υπό την ερντογανική, ισλαμική δικτατορία (ξεπέρασε και τους Αγιατολλάδες του Ιράν), η Τουρκία δεν θέλει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το διαμήνυσε ο Ερντογάν (19/4/2016), μετά από έκθεση της Ευρωπαίας Επιτρόπου, Κάτι Πίρι: «Η ΕΕ χρειάζεται την Τουρκία περισσότερο απ’ όσο η Τουρκία χρειάζεται την ΕΕ». Η γνωστή Τουρκάλα δημοσιογράφος, Uzay Bulut, έγραψε (11/5/2016): «Το ερώτημα είναι πότε η ΕΕ θα σταματήσει να στρουθοκαμηλίζει και πότε θα αντιμετωπίσει την Τουρκία όχι με βάση τους ευσεβείς πόθους της, αλλά όπως ακριβώς είναι και με βάση όλα όσα λέγει και πράττει». Το ερώτημα αφορά ευθέως την Ελλάδα και την Κύπρο. Μόλις τώρα, με πέντε σχεδόν δεκαετίες καθυστέρηση, αρχίζουν να συνειδητοποιούν τι είναι ο Τούρκος.

Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή

Δημοσιεύτηκε

στις

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Δημοκρατία
==========================================
Ο εορτασμός για τα 150 γενέθλια της «Εστίας» ήταν λαμπερός, όπως της άξιζε.
Οι χαιρετισμοί και οι ομιλίες, στην κορυφαία αυτή εκδήλωση ήταν στο ύψος των περιστάσεων.
Ο λόγος, ωστόσο, που ανασύρω από το σύνολο των εξαιρετικών ομιλιών, αυτήν του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη, είναι η αμεσότητα του δεσίματός της, με αυτήν του διευθυντή της «Εστίας», σχετικά με το «κεράκι». Αγαπημένη και συνεχής αναφορά του Μανώλη Κωττάκη, σχεδόν σε όλες τις ομιλίες του, που συντηρεί την ελπίδα ότι αυτό δεν θα σβήσει, και ότι θα φωτίσει ξανά, κάποτε στο μέλλον, μέρες δοξασμένες για την πατρίδα μας. Αντιθέτως, στην ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη το «κεράκι» δείχνει μισοσβησμένο, η Ελλάδα οδεύει ακάθεκτη προς ένα σκοτεινό τέλος, και φαίνεται να μην υπάρχει χώρος για ελπίδα ανατροπής της καταστροφής.
Η συνύπαρξη αυτών των δύο κορυφαίων ομιλιών, στα γενέθλια της «Εστίας», δημιουργεί πληθώρα συναισθημάτων, στα οποία υπερέχει, δυστυχώς, η απελπισία. Αλλά, συγχρόνως, υπάρχει και η οργή, τού γιατί δεν αντιδρούμε και γιατί δεν προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή τη ροή της κατρακύλας.
Στο δύσκολο διαγνωστικό άρθρο μου, για το τι ακριβώς μας συμβαίνει, μέσα από τις επιστημονικά εμπεδωμένες διαπιστώσεις του κ. Ιωαννίδη, περί του τέλους μας, αντιμετωπίζω σωρεία ερωτηματικών, που δεν έχουν απαντήσεις. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης, στις συντριπτικές του ανακοινώσεις, για το που οδεύουμε, δεν αφήνει ίχνος αντιπολιτευτικής διάθεσης, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την κατανόηση για το που πάμε, για το γιατί πάμε και για το πόσο τελειωτικά χαμένοι είμαστε.
Σίγουρα, δεν είναι αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε στα 150 γενέθλια της «Εστίας». Και, ακόμη, στη διαδρομή που επέλεξε ο Γιάννης Ιωαννίδης, δεν φαίνεται να φωτίζει το δρόμο μας το «κεράκι» του Μανώλη Κωττάκη.
Παρά ταύτα, θεωρώ την ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, ως το πολυτιμότερο δώρο για τα γενέθλια της «Εστίας». Και τούτο, επειδή καλπάζουμε ακάθεκτα προς το χαμό, ενώ το «κεράκι» είναι έτοιμο να σβήσει, αλλά όμως καίει ακόμη. Χαροπαλεύει για μια σταλιά «λαδάκι». Και το όντως τραγικό ερώτημα των δύο αυτών αλληλοσυμπληρούμενων ομιλιών, δείχνει να είναι το αν θα βρεθεί, έγκαιρα, μια σταγόνα, μια μόνο, λαδάκι, για να μη σβήσει το «κερί»; Και αν δεν σβήσει, βλέπουμε. ….

Ι. Οι βοριάδες του κ. Ιωαννίδη που απειλούν να σβήσουν το «κεράκι»

Η αριστεία εναντίον της αχρηστίας, της αλαζονείας, της οικογενειοκρατίας, της επιδείνωσης των πάντων, των ψευδών εξαγγελιών, της προβολής βιομηχανιών καταστροφής, του συνεχούς υποβιβασμού της χώρας στη σκάλα της υφηλίου κλπ., κλπ. Αυτά και άλλα ανακοινώνονται από τον κ. Ιωαννίδη μέσα από την κατάρρευση της παιδείας, της επιστήμης και της ελευθερίας του Τύπου, με τη βοήθεια συγκριτικών στατιστικών δεδομένων, που αποκλείουν τις όποιας μορφής αμφιβολίες για την εγκυρότητά τους. Στις εξαγγελίες και στις συγκρίσεις αυτές, δεν συμπεριλαμβάνονται, κατ’ ευθείαν, τουλάχιστον, δεδομένα οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά βέβαια, συνυπάρχουν σκιωδώς μέσα σε αυτές.
Η Ελλάδα καταποντίζεται παντού δίνοντας τη θέση της σε χώρες που, λίγα μόνο χρόνια πριν, κυρίως πριν από την εισβολή των εγκληματικών Μνημονίων, ήταν πολύ κάτω από αυτήν. Και το χειρότερο, ίσως, είναι οι θανατηφόρες, πράγματι, συγκρίσεις, με την Τουρκία, που μας ξεπερνά, δυστυχώς και συνεχώς, σε πολλά και κρίσιμα πεδία.
Περιττό να υπογραμμίσω ότι, στις ανερχόμενες οικονομίες δεν υπάρχει πια καμιά ευρωπαϊκή. Διαπίστωση, που επαναφέρει στο προσκήνιο το περιεχόμενο του βιβλίου μου, του 2018, περί του «τέλους της οικονομικής κυριαρχίας της Δύσης και την εισβολή της Ανατολής».

ΙΙ. Η άβυσσος που οδηγούν οι αποκαλύψεις του κ. Ιωαννίδη

Πόσες από τις αποκαλύψεις του καθηγητή Ιωαννίδη γνωρίζαμε ήδη; Ή και ορθότερα είχαμε αξιολογήσει το μέγεθος της εθνικής συμφοράς, που έσερναν μαζί τους; Ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιο!
Γνωρίζαμε, σίγουρα, πολλά απ’ αυτά και πριν από την περί ής ομιλία! Ωστόσο, πολύ λίγοι από εμάς είχαμε εντρυφήσει στο βαθύτερο νόημά τους, στις επιπτώσεις τους, στην ενίσχυση μιας γενικότερης αδιαφορίας, μέσω της ανοχής τους.
Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, εύλογα τίθεται το ερώτημα για το πόσοι από μας είχαν ορθά αξιολογήσει το καταστρεπτικό κοινωνικό μέγεθος, που εμπεριέχεται στον εναγκαλισμό και στην αδίστακτη αναγνώριση της δήθεν σπουδαιότητάς των θανατηφόρων καπνοβιομηχανιών, Παπαστράτου και ανάλογων άλλων, για την οικονομία; Την εγκληματική αυτή σιωπηρή αποδοχή, από πολιτικούς, πρώην υπουργούς, πρώην πρωθυπουργούς, και, γενικότερα, από επίλεκτα μέλη της ελληνικής κοινωνίας! Με τη σιωπηρή υπογράμμισή τους, της δήθεν σημαντικής προσφοράς των περί ων ο λόγος καπνοβιομηχανιών, στην ανάπτυξη. Με την καταστρεπτική μεταφορά ευνοϊκών εντυπώσεων, αλλά και αναγνώρισης της δήθεν συμβολής τους στην άνοδο της οικονομίας. Με την υποστηρικτική συμπαράσταση και ενίσχυση του κύκλου θανάτου, με τον οποίον συνδέονται, και από ορισμένα ΑΕΙ.
Και, βέβαια, η γνώση ότι προς τιμή όλων αυτών των δημίων και των αγγέλων θανάτου καλλιεργείται αδίσταχτα μια εξέχουσα θέση στην κοινωνία, που αναγνωρίζει την «προσφορά» τους, στην ετήσια θανάτωση 30.000 συμπατριωτών μας.
Να αναφερθώ και σε πρόσθετη μορφή αχρηστίας, που εμφανίζει το μαύρο, άσπρο πάντοτε κατά τον κ. Ιωαννίδη. Αφορά την καταπάτηση της αλήθειας του Τύπου, και πιο συγκεκριμένα στην ανακοίνωση της υπουργού Παιδείας, που φιλοξενήθηκε από εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, στην οποία ισχυρίζεται ότι η κατρακύλα μας,στο Piza 25 σταμάτησε και επιπλέον….έχει αναστραφεί! Ψέματα, που ωστόσο γίνονται αποδεκτά. Γελοιότητες, που συσκοτίζουν την πραγματικότητα, επιταχύνοντας το τέλος της πατρίδας μας. Καταδικάζεται, ακόμη, από το Γιάννη Ιωαννίδη, η διάδοση φαντασιώσεων, για τη δήθεν επιστροφή των νέων μας.
Ο καθηγητής Ιωαννίδης συνεχίζει τις δραματικές διαπιστώσεις, για την ποιότητα της έρευνας στα ελληνικά Πανεπιστήμια καθώς και για τα ύποπτα μονοπάτια, στα οποία καταφεύγουν ελληνικά ΑΕΙ, καθηγητές και ερευνητές, προκειμένου να προβάλουν την ασημαντότητά τους. Η απήχηση, δυστυχώς, στις παραπάνω μεθοδεύσεις είναι αποκαρδιωτική. Ούτε ένα από τα πρώτα Πανεπιστήμια της υφηλίου δεν τίμησε την πρόσκληση των ελληνικών ΑΕΙ, με την παρουσία του στην Ελλάδα.
Ακόμη, η «πρωτιά» της Ελλάδας περιλαμβάνει και τη συμμετοχή της στις 4 χώρες της υφηλίου, με τις χειρότερες δυνατότητες επιλογής της ζωής των πολιτών της.
Ωστόσο, στην πατρίδα μας αναγνωρίζεται και ένα προτέρημα. Είναι περιζήτητη για να περάσει κανείς τα χρόνια της σύνταξής του, κοντά στη θάλασσα και κάτω από το γαλανό ουρανό της. Φυσικά, αυτή η αναγνώριση για το χάδι της φύσης θα διαρκέσει μέχρις ότου ο καθηγητής Ιωαννίδης ανακοινώσει με τον τρόπο του, τις ραγδαίες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, και τις συντριπτικές προθεσμίες, που αυτές μας θέτουν.

ΙΙΙ. Και το μέγα ερώτημα που προκύπτει. Ο ελληνικός λαός δεν ακούει; Δεν σκέπτεται; Δεν προβληματίζεται; Δεν αντιδρά;

Παρότι, γνώριζα, καθώς ασχολούμαι, χωρίς διακοπή, με το επερχόμενο τέλος μας, κυρίως με βάση τον οικονομικό μας καταποντισμό, ωστόσο η εμπεριστατωμένη, όσο και ψυχρή αναφορά του καθηγητή Ιωαννίδη, ομολογώ ότι με καθήλωσε.
Ειδικότερα, διερωτήθηκα, πως είναι δυνατόν, αυτές οι τόσο καταστρεπτικές προοπτικές, για την πατρίδα μας, όπως προβάλουν χωρίς την απειροελάχιστη αμφιβολία, μέσα από την περί ης ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, να μην έχουν προκαλέσει σεισμό.
Εξυπακούεται, ότι δεν αναφέρομαι στην Κυβέρνηση, η οποία περιτριγυρίζεται από ειδικής μορφής στόλο, που ουδόλως ενδιαφέρεται για το μετά της πατρίδας, προσπαθώντας να παραμείνει με νύχια και δόντια στο τώρα. Αναφέρομαι, ωστόσο, στην αντιπολίτευση, η οποία, αντιθέτως, υποτίθεται ότι πασχίζει να αλλάξει τα πάντα. Και συνεπώς, η συλλογική της αδιαφορία, στις σπαραξικάρδιες καταγγελίες του κ. Ιωαννίδη, είναι πλέον ή ακατανόητη.
Το τελευταίο, που μπορεί κανείς να σκεφθεί ως ερμηνεία, της όντως αλλοπρόσαλλης αυτής κατάστασης, είναι ότι συλλήβδην οι πολίτες αυτής της χώρας αδιαφορούν για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους. Το ίδιο και η αντιπολίτευση συλλήβδην. Αδιαφορούν, ακόμη, και για το επερχόμενο τέλος της.
Αυτό είναι το αρχικό και προφανώς το επιπόλαιο συμπέρασμα. Γιατί, πως αλήθεια, να αδιαφορούν Έλληνες, που δεν ανήκουν στους προδότες, για το μέλλον της πατρίδας τους;
Έτσι, αναζητούνται διαφορετικά ερμηνευτικά πρότυπα. Και έτσι αγγίζουμε εκείνο το μοιραίο σημείο, που με κάθε τρόπο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Στην απόλυτη απελπισία του λαού. Στην αποδοχή του αναπόφευκτου, καθώς δεν υπάρχει λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Στη φαινομενική αδιαφορία, με την πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Στην τρομακτική δήλωση του Νίκου Καζαντζάκη: “Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι ελεύθερος”.
Δεν αποκλείεται να είναι έτσι. Ωστόσο, το «κεράκι» σιγοκαίει ακόμη. Και ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η επικίνδυνη κλιμάκωση ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ, οι εξελίξεις στη Βαλτική, οι πολεμικές προετοιμασίες ευρωπαϊκών κρατών και οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία βρέθηκαν στο επίκεντρο της νέας ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι οι κινήσεις που πραγματοποιούνται στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ενώ άσκησε σφοδρή κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες για τη στρατηγική που ακολουθούν απέναντι στη Μόσχα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε εκτενώς σε δημοσίευμα της Wall Street Journal για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, διατυπώνοντας σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της αμερικανικής διπλωματίας, τις πολιτικές διασυνδέσεις και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτική ηγεσία την Ουάσιγκτον.

Η Βαλτική στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Ρωσίας – ΝΑΤΟ

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σταύρος Καλεντερίδης στις εξελίξεις στη Λιθουανία και στη συζήτηση για αλλαγές του συνταγματικού πλαισίου σχετικά με τη φιλοξενία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και όπλων μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι σχετικές πρωτοβουλίες συνδέονται με τη δυνατότητα μεγαλύτερης στρατιωτικής παρουσίας συμμαχικών δυνάμεων, ακόμη και με το ενδεχόμενο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.

Υπογράμμισε τη γεωγραφική σημασία της Λιθουανίας, η οποία συνορεύει με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, δύο περιοχές ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τη ρωσική άμυνα.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η μεταφορά πρόσθετων στρατιωτικών υποδομών κοντά στα ρωσικά σύνορα είναι πιθανό να προκαλέσει αντίστοιχες κινήσεις της Μόσχας, δημιουργώντας έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο εξοπλιστικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Ολλανδία και Γερμανία: Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο;

Στη συνέχεια της εκπομπής, ο αναλυτής στάθηκε σε τοποθετήσεις και προειδοποιήσεις από την Ολλανδία για το ενδεχόμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Επέκρινε την αντίληψη ότι μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Μόσχα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόφευκτη εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις εντείνουν το ήδη τεταμένο κλίμα.

Αναφέρθηκε επίσης στη γερμανική αμυντική πολιτική και στη συζήτηση για την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της χώρας, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τη διπλωματική αντιμετώπιση της κρίσης και επενδύει ολοένα περισσότερο στη στρατιωτικοποίηση.

Κατά την εκτίμησή του, η συνεχής προβολή ενός μελλοντικού πολέμου με τη Ρωσία κινδυνεύει να μετατραπεί από σενάριο αποτροπής σε παράγοντα που αυξάνει την πιθανότητα πραγματικής σύγκρουσης.

Γκίλφοϊλ: Το δημοσίευμα της Wall Street Journal και τα 100.000 δολάρια

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με αφορμή τις νέες αποκαλύψεις της Wall Street Journal.

Το αμερικανικό δημοσίευμα της 7ης Οκτωβρίου 2026 αναφέρει ότι η Γκίλφοϊλ φέρεται να ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ, Έρικ Ντίτερς, να καταβάλει 100.000 δολάρια στον λογαριασμό της στην American Express, λίγο πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία για τον διορισμό της στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μηνύματα που εξέτασε η αμερικανική εφημερίδα εγείρουν ερωτήματα για ενδεχόμενη ανταλλαγή οικονομικής υποστήριξης με πρόσβαση σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο Ντίτερς υποστηρίζει ότι είχε ήδη καταβάλει σημαντικά χρηματικά ποσά στη Γκίλφοϊλ για εκδηλώσεις και ομιλίες, ενώ επιδίωκε βοήθεια σε προσωπικές φορολογικές και νομικές υποθέσεις. Η νομική πλευρά της Γκίλφοϊλ αμφισβητεί τη γνησιότητα των επίμαχων μηνυμάτων και συνδέει τις οικονομικές απαιτήσεις της με προηγούμενες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Οι ισχυρισμοί δεν συνιστούν από μόνοι τους απόδειξη παράνομης πράξης.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης επέκρινε έντονα την ελληνική δημοσιογραφία για την περιορισμένη, κατά την άποψή του, διερεύνηση αντίστοιχων ζητημάτων που αφορούν ξένους διπλωμάτες.

Παράλληλα, συνέδεσε την υπόθεση με το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων εξάρτησης ανάμεσα στην ελληνική πολιτική ηγεσία και την αμερικανική διπλωματία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίζει τους ξένους αξιωματούχους με θεσμική αυτοπεποίθηση και χωρίς πολιτική υποτέλεια.

Ουκρανία: Διπλωματικό παρασκήνιο και ο ρόλος του Τραμπ

Στο ουκρανικό μέτωπο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις επαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη για την αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου.

Στάθηκε ιδιαίτερα στην προοπτική μιας τριμερούς διαδικασίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, εκτιμώντας ότι το Κρεμλίνο θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει συγκεκριμένα ανταλλάγματα πριν συναινέσει σε ουσιαστική επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων.

Ένα από τα ζητήματα που ανέδειξε ήταν το ενδεχόμενο προσωρινής συμφωνίας για τον περιορισμό των επιθέσεων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Κατά την εκτίμησή του, η Μόσχα ενδέχεται να συνδέσει οποιαδήποτε σχετική παραχώρηση με την ελάφρυνση οικονομικών κυρώσεων ή με άλλες πολιτικές δεσμεύσεις της Δύσης.

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις του Κρεμλίνου στις 8 και 9 Οκτωβρίου, όταν η ρωσική πλευρά υποβάθμισε την προοπτική άμεσης επανέναρξης των τριμερών συνομιλιών, χωρίς να αποκλείει μελλοντικές επαφές.

Ζελένσκι – Νότια Κορέα: Νέα διπλωματική αντιπαράθεση

Ο αναλυτής ασχολήθηκε επίσης με τις σχέσεις Ουκρανίας και Νότιας Κορέας, εστιάζοντας σε διαφωνίες που, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, προέκυψαν γύρω από την αντιμετώπιση των Βορειοκορεατών αιχμαλώτων πολέμου.

Στάθηκε στην ένταση μεταξύ του Κιέβου και της Σεούλ, καθώς και σε ζητήματα διπλωματικής αξιοπιστίας, σεβασμού και χειρισμού ευαίσθητων εθνικών υποθέσεων.

Η αναφορά αυτή εντάχθηκε στη γενικότερη κριτική του προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ουκρανική διπλωματική στρατηγική, την οποία θεωρεί συχνά υπερβολικά συγκρουσιακή ακόμη και απέναντι σε χώρες που μπορούν να υποστηρίξουν την Ουκρανία.

Ενεργειακός πόλεμος και φόβοι για τον χειμώνα

Σημαντική θέση στην εκπομπή είχε και η ενεργειακή διάσταση του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στα πλήγματα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων και στις επιπτώσεις τους στην οικονομία, στις υποδομές και στον άμαχο πληθυσμό.

Εκτίμησε ότι η συνέχιση της στρατηγικής αμοιβαίων επιθέσεων μπορεί να επιβαρύνει ιδιαίτερα την Ουκρανία κατά τη χειμερινή περίοδο, με διακοπές ηλεκτροδότησης και αυξημένα προβλήματα λειτουργίας βασικών υπηρεσιών.

Παράλληλα, επισήμανε ότι οι οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στις εμπόλεμες χώρες, αλλά επηρεάζουν την ευρωπαϊκή οικονομία και τους πολίτες.

Το ευρύτερο μήνυμα της ανάλυσης

Ο κεντρικός άξονας της παρέμβασης του Σταύρου Καλεντερίδη ήταν ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της ασφάλειάς της.

Κατά την άποψή του, η στρατιωτική ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, οι συζητήσεις για πυρηνικά όπλα και η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με τη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης πολύ μεγαλύτερης από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, η κριτική του στην ελληνική πολιτική τάξη και στην αμερικανική διπλωματική παρουσία συνδέεται με την πάγια θέση του ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερη εθνική αυτονομία, θεσμική λογοδοσία και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

Η προειδοποίησή του για έναν πιθανό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο αποτελεί πολιτικοστρατηγική εκτίμηση και όχι διαπιστωμένη εξέλιξη.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σαφή προειδοποίηση για τους κινδύνους που κρύβει η διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ιδιαίτερα ενόψει της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, απηύθυνε ο πρέσβης επί τιμή Δημήτρης Καραϊτίδης, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική».

Ο έμπειρος διπλωμάτης ανέλυσε τα μηνύματα της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, τις πιθανές αντιδράσεις της Άγκυρας, τη σημασία της έκδοσης NAVTEX, καθώς και το ζήτημα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει στην άσκηση των δικαιωμάτων της χωρίς να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει την εντύπωση ότι απαιτείται η άδειά της.

Το μήνυμα Ρούμπιο που δυσκολεύει την Άγκυρα

Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η αμερικανική πλευρά έστειλε ένα αποτρεπτικό μήνυμα προς την Τουρκία.

Όπως επισήμανε, οι τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, ιδιαίτερα στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον δεν προτίθεται να παραμείνει αδιάφορη μπροστά στο ενδεχόμενο μιας σοβαρής ελληνοτουρκικής κρίσης.

«Η δήλωση θα σας έλεγα ότι είναι αποθαρρυντική για την τουρκική πλευρά», τόνισε ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται πως μια απόπειρα παρεμπόδισης του έργου δεν θα ήταν απλή υπόθεση.

Ωστόσο, απέφυγε να εμφανιστεί καθησυχαστικός.

Η Τουρκία, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ενδέχεται να επιδείξει αυτοσυγκράτηση, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί μια προσπάθεια παρεμπόδισης της πόντισης του καλωδίου.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι, εφόσον εκδηλωνόταν μια σοβαρή κρίση, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα θα παρενέβαιναν, χωρίς όμως να είναι δυνατόν να προβλεφθούν ο χρόνος και ο τρόπος μιας τέτοιας παρέμβασης.

Η μεγάλη παγίδα: Να θεωρηθεί η επικοινωνία με την Τουρκία αίτημα άδειας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Δημήτρης Καραϊτίδης στις ενδεχόμενες διπλωματικές επαφές Αθήνας και Άγκυρας μετά την έκδοση NAVTEX για τις εργασίες ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Ο πρέσβης δεν τάχθηκε κατά της επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Αντιθέτως, αναγνώρισε την ανάγκη ύπαρξης διαύλων συνεννόησης, ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης.

Έθεσε, όμως, έναν κρίσιμο όρο: καμία επικοινωνία δεν πρέπει να μπορεί να ερμηνευτεί ή να παρουσιαστεί ως άτυπο αίτημα αδειοδότησης από την Τουρκία.

Προειδοποίησε ότι ακόμη και η επιλογή της διπλωματικής φρασεολογίας έχει μεγάλη σημασία, καθώς η τουρκική πλευρά θα μπορούσε να αξιοποιήσει μια ασάφεια για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει εμμέσως δικαιώματα της Άγκυρας στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή.

«Η επικοινωνία με τον αντίπαλο δεν είναι κάτι κακό», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι πρέπει να μεταφέρει τα κατάλληλα μηνύματα και να μην προσφέρεται για παρερμηνείες.

Μάλιστα, εκτίμησε ότι η Τουρκία πιθανότατα θα απαντήσει στην ελληνική NAVTEX με αντι-NAVTEX, προβάλλοντας εκ νέου τις διεκδικήσεις της.

Κατά τον ίδιο, η ουσία βρίσκεται στο να προχωρήσει η Ελλάδα στην υλοποίηση του έργου, χωρίς να επιτρέψει στην Άγκυρα να εμφανίσει οποιαδήποτε ελληνική κίνηση ως υποχώρηση.

«Η σωφροσύνη δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δειλία»

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός ήταν ο Δημήτρης Καραϊτίδης όταν η συζήτηση στράφηκε στο ενδεχόμενο επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Κρήτης.

Ο πρέσβης υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να αφήνει τις τουρκικές απειλές να καθορίζουν την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

«Δεν πρέπει να υποχωρούμε σε τέτοιο σημείο ώστε η σωφροσύνη να εκλαμβάνεται ως δειλία ή ως αδυναμία», υπογράμμισε.

Τάχθηκε θετικά υπέρ μιας επέκτασης στην περιοχή της Κρήτης, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι υπάρχει προβληματισμός για τις συνέπειες της τμηματικής επέκτασης των χωρικών υδάτων.

Όπως εξήγησε, μια μερίδα της ελληνικής πλευράς θεωρεί ότι η επέκταση σε περιοχές εκτός Αιγαίου μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση πως η Ελλάδα αποδέχεται την τουρκική επιχειρηματολογία περί ιδιαίτερου καθεστώτος στο Αιγαίο.

Ο ίδιος, ωστόσο, προέκρινε την τμηματική άσκηση του δικαιώματος έναντι της αδράνειας, με τη σαφή επισήμανση ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε ανάλογες κινήσεις και στο Αιγαίο.

Η Λιβύη και ο ρόλος της Τουρκίας

Σημαντική θέση στην παρέμβαση κατείχε και η διαπραγμάτευση Ελλάδας–Λιβύης για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η τουρκική επιρροή αποτελεί βασικό παράγοντα που εξηγεί τη διστακτικότητα της λιβυκής πλευράς απέναντι σε μια ουσιαστική συμφωνία με την Αθήνα.

Παρά τις δυσκολίες, κάλεσε την ελληνική διπλωματία να συνεχίσει τις προσπάθειες.

Υπογράμμισε ότι η ύπαρξη δύο ανταγωνιστικών κέντρων εξουσίας στη Λιβύη και η επιρροή της Άγκυρας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εγκατάλειψη των επαφών.

Η Ελλάδα, σημείωσε, οφείλει να επιδιώξει μια συμφωνία που θα είναι αποδεκτή και θα προστατεύει τα ελληνικά δικαιώματα.

Η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας πρέπει να αποκτήσει αντίκρισμα

Σχολιάζοντας την ανάδειξη της στρατηγικής σημασίας της Ελλάδας από τον Μάρκο Ρούμπιο, ο πρέσβης αναγνώρισε ότι πρόκειται για θετική εξέλιξη.

Επισήμανε, όμως, ότι η Αθήνα δεν πρέπει να περιορίζεται στην ικανοποίηση από τις ευνοϊκές αμερικανικές δηλώσεις.

Αντίθετα, πρέπει να αξιοποιεί τη γεωγραφική, γεωπολιτική και γεωοικονομική θέση της χώρας, προκειμένου να εξασφαλίζει συγκεκριμένα ανταλλάγματα και ουσιαστικά οφέλη.

Όπως εξήγησε, αυτό απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό και προσεκτικά διαμορφωμένα αιτήματα προς την αμερικανική πλευρά.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι οι συζητήσεις υψηλού επιπέδου περιλαμβάνουν και κλειστές συναντήσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν δημοσιοποιείται πάντοτε.

Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι κατά την επίσκεψη Ρούμπιο συζητήθηκαν ζητήματα ή ενδεχόμενα ανταλλάγματα που δεν έγιναν γνωστά.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι ο ασυνήθιστα ήπιος τόνος που είχε υιοθετήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη θα μπορούσε να συνδέεται με παρασκηνιακές συστάσεις για αποφυγή κλιμάκωσης.

Πρόκειται, πάντως, για εκτίμηση του πρέσβη και όχι για επιβεβαιωμένη πληροφορία σχετικά με αμερικανικές παρεμβάσεις.

Το συμπέρασμα της παρέμβασης

Η βασική θέση του Δημήτρη Καραϊτίδη συνοψίζεται στην ανάγκη μιας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που θα συνδυάζει τη διπλωματική ψυχραιμία με την αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Οι δηλώσεις Ρούμπιο, κατά την εκτίμησή του, δημιουργούν ένα ευνοϊκότερο διπλωματικό περιβάλλον. Δεν συνιστούν όμως εγγύηση ότι η Τουρκία θα αποφύγει κάθε πρόκληση.

Για τον λόγο αυτό, η Αθήνα καλείται να αξιοποιήσει τη συγκυρία, να προχωρήσει στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης και να μην εγκλωβιστεί σε διαδικασίες που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε έμμεση αναγνώριση τουρκικών αξιώσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO21 λεπτά πριν

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Σοβιετικές πολιτικές που συγκλίνουν με εκείνες Λονδίνου/Άγκυρας

Ιστορία και αλήθεια εκδικούνται με τον χρόνο όταν περιφρονούνται…

Αναλύσεις3 ώρες πριν

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Το καλώδιο θα προχωρήσει κανονικότατα» – Καμία ενημέρωση στην Τουρκία

Την εκτίμηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει με τη σχεδιασμένη όδευση, χωρίς ενημέρωση ή άδεια της Τουρκίας, διατύπωσε...

Δημοφιλή