Διεθνή
Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης: Το καθεστώς Ερντογάν έχει κουράσει με την τακτική του τον διεθνή παράγοντα
Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης
Το τουρκικό καθεστώς με την συμπεριφορά τους ως επίμονος ταραξίας και τις υπερβολές του στήνει σταδιακά ένα «μέτωπο» εναντίον του, κράτη και θεσμοί στοιχίζονται απέναντί του, η τακτική του έχει κουράσει τους συνομιλητές του, όσους έχουν ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή.
Αποτέλεσμα είναι μάλλον να χάνει τα όποια διεθνή ερείσματα θα μπορούσε να έχει, με πρώτη συνέπεια την άσκηση πιο δυναμικών διπλωματικών πιέσεων στον Ερντογάν προκειμένου η Τουρκία να επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου με την Ελλάδα, σημειώνει ο Μιλιτιάδης Σαρηγιαννίδης, στον απόηχο του χθεσινοβραδινού μηνύματος Μακρόν και της διπλωματικής κινητικότητας της Αθήνας.
Αν και η Άγκυρα θα εξακολουθήσει να παίζει με τον θερμοστάτη στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα θα διατυμπανίζει πως είναι έτοιμο να εργαστεί ειρηνικά για μια δίκαιη λύση, είναι πλέον ιδιαίτερα δύσκολο για αυτήν, όπως λέει ο καθηγητής του ΑΠΘ, να πείσει τη διεθνή κοινότητα πως η Ελλάδα δεν επιθυμεί την ειρηνική επίλυση. Για αυτό τον λόγο θα επιδιώξει να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου, εφόσον λάβει διαβεβαιώσεις από το τρίτο μέρος που διαμεσολαβεί, δηλαδή τη Γερμανία, πως το Βερολίνο θα διαμορφώσει μια ατζέντα που θα ικανοποιούσε τις τουρκικές επιδιώξεις.
Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη:
– Η ελληνική πλευρά έχει αποφύγει να πέσει στην παγίδα ενός θερμού επεισοδίου, παρά διεθνοποιεί το θέμα, με μια μεγάλη διπλωματική κινητικότητα, όπως η επικοινωνία Μητσοτάκη με Μακρόν και Σισι, το έκτακτο ταξίδι Δένδια στο Ισραήλ, η συνάντηση Δένδια -Πομπέο την Παρασκευή, η σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ την ίδια ημέρα. Πώς εκλαμβάνετε εσείς αυτό τον διπλωματικό μαραθώνιο ; Βλέπετε τις αμέσως επόμενες ώρες να εκδηλώνονται κάποιες δυναμικότερες πιέσεις προς την Τουρκία;
Απέναντι στην παγίδα της κλιμάκωσης που προσπαθεί να στήσει στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία, η Ελλάδα επιδιώκει να επιβληθεί ως το μέρος που αξιόπιστα και πέρα από κάθε αμφιβολία προτάσσει τη διεθνή νομιμότητα και την ειρηνική επίλυση των διεθνών διαφορών. Συνεπώς, ο διπλωματικός μαραθώνιος στον οποίο έχει επιδοθεί η κυβέρνηση, εξασφαλίζει τη διατήρηση και ενίσχυση του προφίλ ενός κράτους που ασκεί εξωτερική πολιτική με γνώμονα την περιφερειακή ειρήνη, ασφάλεια και συνεργασία.
Όμως, παράλληλα, οι ελληνικές διπλωματικές πρωτοβουλίες τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές/θεσμικό επίπεδο απομονώνουν διεθνώς την Τουρκία. Συνεπώς, μπορούν να λειτουργήσουν στο πλαίσιο της προληπτικής διπλωματίας με τέτοιον τρόπο, ώστε τελικά να ασκηθούν πιο δυναμικές πιέσεις στην Άγκυρα προκειμένου να εκτονωθεί η ένταση χωρίς προϋποθέσεις και να αναγκαστεί η Τουρκία να δείξει καλόπιστη συμπεριφορά και διάθεση να εμπλακεί σε διάλογο ή διερευνητικές επαφές, επιστρέφοντας έτσι στη διαδικασία που προωθεί το Βερολίνο.
Άλλωστε, το καθεστώς Ερντογάν έχει κουράσει με την τακτική του τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, αλλά και τις ΗΠΑ που έχουν πιο σημαντικά εσωτερικά ζητήματα (π.χ. προεδρικές εκλογές).
Εξαιρείται η Ρωσία, καθώς αποτελεί χρήσιμο πιόνι για την εξωτερική της πολιτική στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Υπό αυτή την έννοια, φαίνεται πως ο Ερντογάν αυτοπαγιδεύεται όσο εξακολουθεί να προκαλεί, και μάλλον χάνει τα διεθνή ερείσματά του όσο καταβαραθρώνει την αξιοπιστία του ως συνομιλητής.
– Ποια από τις χθεσινές διπλωματικές κινήσεις και αντιδράσεις από τον διεθνή παράγοντα θα ξεχωρίζατε και γιατί;
Οι αντιδράσεις συνολικά φαίνονται ιδιαίτερα θετικές για την ελληνική πλευρά. Δεν με εξέπληξε κάποια αντίδραση, καθώς ήταν μάλλον αναμενόμενες και φυσιολογικές δηλώσεις. Η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ την Παρασκευή είναι μάλλον το κρίσιμο σημείο, όπου μάλλον θα διαπιστώσουμε τον συμβιβασμό στον οποίο θα φθάσουν Βερολίνο και Παρίσι αναφορικά με τις κυρώσεις που θα επιβληθούν στην Τουρκία.
.jpg)
Ωστόσο, αν την Παρασκευή δεν επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία για την αναθεωρητική πολιτική που ακολουθεί στη Μεσόγειο σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας, ή ανασταλούν για επόμενη συνάντηση, τότε αρμόζει ο ίδιος χαρακτηρισμός που απηύθυνε ο κ. Πρωθυπουργός στον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ· ότι, δηλαδή, η πολιτική των ίσων αποστάσεων είναι αντιπαραγωγική και μη αποδεκτή. Αυτή η δήλωση ξεχωρίζει, και σε διπλωματικό επίπεδο αποτελεί ευδιάκριτη κόκκινη γραμμή.
– Το Oruc Reis πάντως εξήλθε -προς το παρόν τουλάχιστον- της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ταυτόχρονα χθες ο τούρκος υπ. Άμυνας απηύθυνε ξανά κάλεσμα για διάλογο, επαναλαμβάνοντας ωστόσο τα περί «Γαλάζιας Πατρίδας». Τι σήμα στέλνουν τα παραπάνω; Είναι απλοί τακτικισμοί;
Το καθεστώς Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να επιβάλει την αναθεωρητική ατζέντα του χωρίς να τηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα. Με άλλα λόγια, θα εξακολουθήσει να παίζει με τον θερμοστάτη στην περιοχή αναπτύσσοντας πολεμικά πλοία και ερευνητικά ή γεωτρητικά σκάφη, ενώ παράλληλα θα διατυμπανίζει πως είναι έτοιμο να εργαστεί ειρηνικά για μια δίκαιη λύση.

Ωστόσο, είναι πλέον ιδιαίτερα δύσκολο για την Άγκυρα να πείσει τη διεθνή κοινότητα πως η Ελλάδα δεν επιθυμεί την ειρηνική επίλυση. Γι’αυτό τον λόγο θα επιδιώξει να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου, εφόσον λάβει διαβεβαιώσεις από το τρίτο μέρος που διαμεσολαβεί, δηλαδή τη Γερμανία, πως το Βερολίνο θα διαμορφώσει μια ατζέντα που θα ικανοποιούσε τις τουρκικές επιδιώξεις. Σε διαφορετική περίπτωση, το καθεστώς Ερντογάν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα θερμό επεισόδιο προκειμένου τελικά να εμπλακούν τρίτοι ως διαμεσολαβητές για να αποφευχθεί η κλιμάκωση και να εκβιάσει έτσι τετελεσμένα, όπως στα Ίμια, που θα εξυπηρετούσαν την αναθεωρητική ατζέντα του. Η αμφίθυμη δήλωση Ακάρ που περιλαμβάνει πρόσκληση για ειρηνική επίλυση και δήλωση για τις πολύτιμες σταγόνες της Γαλάζιας Πατρίδας είναι χαρακτηριστική των τουρκικών προσχημάτων.
– Πώς σχολιάζετε την δήλωση Μητσοτάκη, ότι «δεν φοβόμαστε τον διάλογο, αλλά όχι με προκλήσεις και σε κλίμα έντασης»;
Πρόκειται για μια ακόμη κόκκινη γραμμή στο πλαίσιο άσκησης προληπτικής διπλωματίας. Με άλλα λόγια, οι προκλήσεις και το κλίμα έντασης δεν μπορούν να οδηγήσουν σε διάλογο, γιατί τότε οποιαδήποτε μορφή ειρηνικής επίλυσης δεν θα εξυπηρετούσε τη βιώσιμη ειρήνη και τη συνεργασία στην περιοχή. Όσο η Τουρκία συμπεριφέρεται ως επίμονος ταραξίας στην περιοχή, δεν πρόκειται και δεν πρέπει να επιτύχει κανένα αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά, η προσφορά του διαλόγου είναι αυτονόητη, τουλάχιστον ως δείγμα καλοπιστίας που δεν εξυπηρετεί μόνο τα εθνικά συμφέροντα, αλλά συνεισφέρει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή, ζητούμενο που αφορά στα ενδιαφέροντα άλλων κρατών, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Γερμανία. Σε τελική ανάλυση, είναι μια δήλωση που εκπέμπει αποφασιστικότητα σε επιχειρησιακό επίπεδο και οριοθετεί τον διάλογο που προσπαθεί να επιβάλει η Τουρκία είτε μονομερώς είτε μέσω τρίτων.
– Το ρωτώ γιατί είναι προφανές ότι η επόμενη ημέρα θα περιλαμβάνει διάλογο. Το θέμα είναι με τι όρους;
Αναμφίβολα, η επόμενη ημέρα πρέπει να περιλαμβάνει διάλογο. Συνιστά υποχρέωση των κρατών να επιλύουν τις διαφορές τους με ειρηνικό τρόπο, και όχι καλλιεργώντας την ένταση και υποθάλποντας την κλιμάκωση με στρατιωτικά μέσα.

Όμως, με δεδομένο ότι ο συνομιλητής είναι αποδεδειγμένα κακόπιστος, δεν πρέπει να επαναληφθούν τα ολισθήματα του Πρωτοκόλλου της Βέρνης και της Συμφωνίας του Νταβός. Γι’αυτό τον λόγο, ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε στο διάγγελμα ότι μόνη διαφορά με την Τουρκία είναι το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με βάση το διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, όσο εξελίσσεται ένας καλόπιστος διάλογος, ή διεξάγονται διερευνητικές επαφές, δεν πρέπει να σταματήσουμε να εργαζόμαστε στην κατεύθυνση που έχουμε επιλέξει μετά το ανυπόστατο και παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Συνεπώς, πρέπει άμεσα η Βουλή να εγκρίνει με κυρωτικό νόμο τις συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο, να προχωρήσουμε σε οριοθέτηση και με την Κύπρο και να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για τον East Med στο πλαίσιο της ενεργειακής διπλωματίας μας. Διαφορετικά, όλα τα παραπάνω θα τεθούν ως όροι για τον διάλογο, από το κακόπιστο μέρος και γνωστό επίμονο ταραξία.
Πηγή: liberal.gr
Διεθνή
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών August Hanning ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν – Der Spiegel
Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται.
Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ
Ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), August Hanning, συνελήφθη την Τρίτη, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία, εσχάτη προδοσία και συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με το AFP.
Ο Hanning ηγήθηκε της BND από το 1998 έως το 2005. Η ομοσπονδιακή εισαγγελία ανακοίνωσε τις κατηγορίες σε βάρος του, χωρίς να διευκρινίσει ποιες ξένες χώρες ή υπηρεσίες φέρονται να εμπλέκονται. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, το οποίο επικαλείται ανώνυμες πηγές, ο Hanning είχε επαφές με στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν.
Μαζί του συνελήφθη ο πρώην διευθυντής του γραφείου του, Manfred D., ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία πληροφοριών έως τον Μάρτιο του 2026. Κατηγορείται ότι, κατά την εργασία του για τους διαδόχους του Hanning, απέκτησε απόρρητες πληροφορίες και τις παρέδωσε στον πρώην προϊστάμενό του έναντι αμοιβής.
Μετά την αποχώρησή του από την BND, ο Hanning δραστηριοποιήθηκε ως σύμβουλος στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές, η δραστηριότητά του φέρεται να περιλάμβανε την προετοιμασία ενημερωτικού φακέλου για λογαριασμό ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, καθώς και τη διαβίβαση πληροφοριών σε πράκτορα άλλης ξένης υπηρεσίας.
Όπως αναφέρει το Der Spiegel, ο συγκεκριμένος φάκελος είχε συνταχθεί για πράκτορα των υπηρεσιών πληροφοριών του Αζερμπαϊτζάν. Οι κατηγορίες δεν συνιστούν απόδειξη ενοχής, ενώ η εσχάτη προδοσία στη Γερμανία μπορεί να επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.
Η υπόθεση έρχεται στο προσκήνιο λίγες εβδομάδες μετά την έγκριση από τη γερμανική κυβέρνηση ευρείας μεταρρύθμισης των υπηρεσιών πληροφοριών, η οποία προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, μεταξύ άλλων και για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων.
GEOPOLITICO
Τραμπ: Καμία επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές – Το μεγάλο παζάρι για τα Στενά του Ορμούζ
Νέο διπλωματικό παράθυρο ανοίγει στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Ιράν, μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επίθεση πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος κάνει λόγο για παραγωγικές συνομιλίες με την Τεχεράνη, ενώ η ασφαλής επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ αυξάνουν την οικονομική πίεση με νέες κυρώσεις στον ιρανικό σκιώδη στόλο.
Σημαντική μεταβολή στον χρονικό ορίζοντα της αμερικανικής στρατιωτικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν σηματοδοτούν οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με το Reuters, στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να διατάξει νέες στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, που είναι προγραμματισμένες για τις 3 Νοεμβρίου.
Παράλληλα, ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη παραγωγικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρά τις σημαντικές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δύο πλευρές.
Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ
Ένα από τα σημαντικότερα αντικείμενα των συνομιλιών αποτελεί η αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Οι διαταραχές στη ναυσιπλοΐα έχουν προκαλέσει αυξημένη αβεβαιότητα στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επηρεάζοντας τις τιμές των καυσίμων και το κόστος μεταφορών.
Οι δύο πλευρές έχουν ανταλλάξει προτάσεις για τον περιορισμό της έντασης και την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας διαδρομής.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση, στοιχείο που καταδεικνύει ότι οι συνομιλίες δεν έχουν ακόμη οδηγήσει σε ουσιαστική συμφωνία.
Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει αγκάθι
Πέρα από το ζήτημα της ναυσιπλοΐας, σοβαρές διαφορές καταγράφονται και γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διατηρήσει πυρηνικό υλικό, ενώ η αμερικανική πλευρά ζητεί ουσιαστικούς περιορισμούς.
Οι διαφωνίες αυτές δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης συμφωνίας ασφάλειας.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ως σημαντική απειλή, ενώ το Ιράν απορρίπτει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει επομένως διευθετήσεις τόσο στο ζήτημα των πυρηνικών δραστηριοτήτων όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών εγγυήσεων ασφαλείας.
Νέες κυρώσεις σε 17 πλοία του σκιώδους στόλου
Παρά τις διπλωματικές επαφές, η αμερικανική κυβέρνηση εντείνει την οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.
Στις 8 Οκτωβρίου, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέες κυρώσεις εναντίον δικτύων μεταφοράς ιρανικού πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων.
Στο πακέτο περιλαμβάνονται 17 πλοία που οι αμερικανικές αρχές συνδέουν με τη λειτουργία του λεγόμενου σκιώδους στόλου του Ιράν.
Στόχος των κυρώσεων είναι ο περιορισμός των οικονομικών πόρων που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων, πυραυλικών προγραμμάτων και οργανισμών που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και κυρώσεων αναδεικνύει τη διττή αμερικανική προσέγγιση: αναζήτηση συμφωνίας από τη μία πλευρά, διατήρηση ισχυρών μοχλών πίεσης από την άλλη.
Το πετρέλαιο αντιδρά στις δηλώσεις Τραμπ
Οι αναφορές του Αμερικανού προέδρου σε διαπραγματεύσεις και αποφυγή νέας στρατιωτικής δράσης συνέβαλαν στη μείωση των τιμών του πετρελαίου κατά την πρωινή συνεδρίαση της 9ης Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το Reuters, το Brent υποχώρησε κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι, καθώς οι αγορές αξιολόγησαν θετικά το ενδεχόμενο περιορισμού της στρατιωτικής έντασης.
Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, παραμένει εύθραυστη. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, η αστάθεια στον Περσικό Κόλπο και οι κίνδυνοι για τις ενεργειακές εγκαταστάσεις εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρές πιέσεις.
Η εσωτερική πολιτική διάσταση στις ΗΠΑ
Η ανακοίνωση Τραμπ πραγματοποιείται λιγότερο από έναν μήνα πριν από τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.
Η αύξηση των τιμών της ενέργειας και το οικονομικό κόστος της αντιπαράθεσης με το Ιράν έχουν καταστεί σημαντικά ζητήματα στην εσωτερική πολιτική συζήτηση.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το πρακτορείο, το 60% των ερωτηθέντων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ.
Η χρονική σύμπτωση της διπλωματικής πρωτοβουλίας με την εκλογική περίοδο προσδίδει πρόσθετη πολιτική διάσταση στις εξελίξεις, χωρίς να αρκεί για να τεκμηριώσει ότι η συγκεκριμένη απόφαση υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από εκλογικούς υπολογισμούς.
Η Μέση Ανατολή σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Η πιθανότητα περιορισμού της αμερικανοϊρανικής αντιπαράθεσης θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Μια συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ασφάλειας των ενεργειακών μεταφορών, ενώ ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών θα διατηρούσε τον κίνδυνο νέας κλιμάκωσης.
Το ερώτημα είναι εάν το χρονικό περιθώριο που δημιουργεί η αμερικανική απόφαση θα αξιοποιηθεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή εάν η σύγκρουση θα εισέλθει σε νέα φάση μετά τις εκλογές.
Η αποφυγή άμεσης στρατιωτικής δράσης δεν ισοδυναμεί με ειρηνευτική συμφωνία. Το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η επίτευξη συγκεκριμένων δεσμεύσεων για τη ναυσιπλοΐα, το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια.
Αναλύσεις
Financial Times: Ενεργοποιείται η αμυντική συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας! Ο πόλεμος στην Υεμένη αλλάζει τις ισορροπίες
Σε φάση επιχειρησιακής ενεργοποίησης περνά η τριμερής αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τους Financial Times. Η κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών στόχων κινητοποιεί τον νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας, με την Άγκυρα να εξετάζει συνδρομή σε αεράμυνα και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ο Χακάν Φιντάν αποκλείει, προς το παρόν, την τουρκική συμμετοχή σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Υεμένη.
Νέα δεδομένα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής δημιουργεί η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας που συνδέει την Τουρκία, το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 7ης Οκτωβρίου 2026, οι τρεις χώρες ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τον μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο, μετά την κλιμάκωση των επιθέσεων εναντίον σαουδαραβικών στόχων.
Η συμφωνία, γνωστή ως Mecca Joint Defence Agreement, προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των συμμετεχόντων μπορεί να αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων.
Η διατύπωση αυτή παραπέμπει στη λογική της συλλογικής άμυνας που εφαρμόζει το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νέος μηχανισμός διαθέτει την ίδια οργανωτική δομή και τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες.
Η Σαουδική Αραβία ζητά ενίσχυση της άμυνάς της
Οι επιθέσεις των Χούθι κατά αεροδρομίων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων υποδομών της Σαουδικής Αραβίας έχουν αυξήσει την ανάγκη προστασίας κρίσιμων στόχων.
Το Ριάντ επιχειρεί να περιορίσει την απειλή των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, διατηρώντας παράλληλα την υποστήριξή του στις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.
Η νέα τριμερής συμφωνία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία ένα πρόσθετο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, πέρα από τις παραδοσιακές αμυντικές σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες.
Φιντάν: Αμυντική υποστήριξη, όχι επιθετικές επιχειρήσεις
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, σύμφωνα με το Reuters, ότι η Άγκυρα εξετάζει τρόπους συνδρομής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αλλά δεν σχεδιάζει συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.
Η πιθανή τουρκική συμβολή επικεντρώνεται σε τεχνική υποστήριξη, συστήματα αεράμυνας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία λόγω των επιθέσεων σε εμπορικά πλοία και της έντασης γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Σημειώνεται ότι η πλήρης κοινοβουλευτική επικύρωση της συμφωνίας από την Τουρκία παραμένει σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, πρέπει να διακρίνεται η πολιτική ενεργοποίηση του μηχανισμού από την πραγματική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων.
Ο στρατιωτικός ρόλος του Πακιστάν
Το Πακιστάν διαθέτει μακροχρόνιους δεσμούς στρατιωτικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία και σημαντικές δυνατότητες σε προσωπικό, αεροπορικά μέσα και στρατιωτική εκπαίδευση.
Η συμμετοχή του στη νέα τριμερή συμφωνία προσδίδει πρόσθετο βάρος στον μηχανισμό ασφαλείας που επιδιώκει να αναπτύξει το Ριάντ.
Οι Financial Times αναφέρουν ότι το Ισλαμαμπάν είχε ήδη αναπτύξει αεροπορικά μέσα στη Σαουδική Αραβία τον Απρίλιο, αλλά οι πλήρεις επιχειρησιακές λεπτομέρειες της τρέχουσας συνδρομής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Επομένως, οι αναφορές περί άμεσης πακιστανικής συμμετοχής σε συγκεκριμένους βομβαρδισμούς της Υεμένης δεν πρέπει να θεωρούνται επιβεβαιωμένες χωρίς πρόσθετα στοιχεία.
Η Τουρκία επιδιώκει μεγαλύτερο ρόλο στον Κόλπο
Η συμμετοχή της Άγκυρας στον τριμερή μηχανισμό αντανακλά την προσπάθειά της να ενισχύσει την παρουσία της στις δομές ασφαλείας του Κόλπου.
Η Τουρκία διαθέτει σημαντική αμυντική βιομηχανία, εμπειρία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και τεχνογνωσία στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Για τη Σαουδική Αραβία, αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη συμπληρωματική υποστήριξη στην αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων και επιθέσεων με drones.
Παράλληλα, η συνεργασία με το Πακιστάν διευρύνει το γεωγραφικό αποτύπωμα του νέου αμυντικού σχήματος, συνδέοντας τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.
Νέα περιφερειακή εξίσωση
Η ενεργοποίηση της συμφωνίας συνιστά αξιοσημείωτη εξέλιξη, καθώς τρεις μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αναπτύξουν έναν κοινό μηχανισμό αντιμετώπισης απειλών.
Το εγχείρημα, ωστόσο, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η πραγματική αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από τον επιχειρησιακό συντονισμό, τις δυνατότητες ταχείας ανάπτυξης μέσων, την πολιτική βούληση των συμμετεχόντων και την ικανότητα αποτροπής νέων επιθέσεων.
Η εξέλιξη παρουσιάζει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς η ενίσχυση του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στον Κόλπο μπορεί να επηρεάσει τις ευρύτερες περιφερειακές συνεργασίες και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας